ბიბლია: ფსალმუნები
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:04:36.423136+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. ფსალმუნები

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

ფსალმუნები
ფსალმუნები

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

66

67

68

69

70

71

72

73

74

75

76

77

78

79

80

81

82

83

84

85

86

87

88

89

90

91

92

93

94

95

96

97

98

99

100

101

102

103

104

105

106

107

108

109

110

111

112

113

114

115

116

117

118

119

120

121

122

123

124

125

126

127

128

129

130

131

132

133

134

135

136

137

138

139

140

141

142

143

144

145

146

147

148

149

150

1
ფსალმუნები

1^1ნეტარია კაცი, რომელიც არ მისდევს უღრმთოთა რჩევას, და ცოდვილთა გზას არ ადგას, არ ზის ავყიათა საკრებულოში; +

2არამედ უფლის რჯულშია მისი მისწრაფება და მის რჯულზე ფიქრობს იგი დღედაღამ. +

3და იქნება იგი წყლის ნაკადებთან თავის დროზე რომ და ფოთოლი მისი არ ჭკნება. და ყოველივეში, რასაც იქმს, წარმატებულია. +

4უღმერთონი ასე კი არ არიან, ბზეს წააგვანან ქარისაგან აღგვილს. +

5ამიტომ ვერ წამოიმართებიან უღმერთონი სასამართლოში, ხოლო ცოდვილნი – მართალთა კრებულში.

6რადგან უფალმა უწყის მართალთა გზა, უღმერთოთა გზა კი წარიხვეტება. +

2

2^1რატომ ბობოქრობენ ხალხები, და ესწრაფიან ერები ამაოებას? +

2ამქვეყნიური მეფეები ამხედრებულან და შეთქმულან წარჩინებულნი უფლის წინააღმდეგ, და მის ცხებულზე გალაშქრებულან: +

3„დავგლეჯთ მათს სადავეებს და მოვიშორებთ მათს ხუნდებს.“

4მკვიდრი ზეცისა გაიცინებს, და უფალი აბუჩად აიგდებს მათ. +

5მაშინ ეტყვის მათ თავისი რისხვით და თავისი გულისწყრომით შეაძრწუნებს: +

6„მე ვაკურთხე მეფე ჩემი სიონზე – ჩემს წმიდა მთაზე.“

7გიამბობ უფლის კანონმდებლობას: უფალმა მითხრა: „ძე ხარ ჩემი, დღეს გშობე შენ; +

8მთხოვე და მოგცემ ხალხებს სამკვიდროდ, ხოლო ქვეყნის კიდეებს – სამკვიდრებლად, +

9შენ დალეწავ მათ რკინის კვერთხით, მეთუნის ჭურჭელივით დაამსხვრევ.“ +

10ახლა კი გონს მოდით, მეფენო! განისწავლენით, ქვეყნის მსაჯულნო! +

11ემსახურეთ უფალს შიშით და შეჰღაღადეთ თრთოლვით.

12ეამბორეთ ძეს, რომ არ განრისხდეს იგი და არ დაიღუპოთ გზაში, რადგან მალე აღიგზნება რისხვა მისი. ნეტარ არს ყველა, ვინც მასზეა მინდობილი. +

3

3^1ფსალმუნი დავითისა. როცა გაურბოდა აბესალომს, თავის ძეს. +

2უფალო! როგორ მომრავლდნენ ჩემი მტრები. ჩემს წინააღმდეგ აღდგა მრავალი.

3ბევრი ეუბნება ჩემს სულს: „არ არის მისთვის შემწეობა ღმერთისმიერი.“

4და შენ, უფალო, ჩემი ფარი ხარ, ჩემი დიდება და ამმაღლებელი ჩემი თავისა.

5ჩემი ხმით მოვუხმობ უფალს და ის მიპასუხებს თავის წმიდა მთიდან. +

6ვწვები, ვიძინებ და ვიღვიძებ, რადგან უფალი შემწეა ჩემი. +

7ვერ შემაშინებს სიმრავლე ხალხის, გარს რომ მერტყმიან ყოველი მხრიდან. +

8აღსდეგ, უფალო, მიხსენი, ჩემო ღმერთო, რადგან შენ ულეწავ ყბებს ყველა ჩემს მტერს, ბოროტეულებს უმუსრავ კბილებს.

9უფლისაგან არის ხსნა. და შენი კურთხევა შენს ერზე.

4

4^1გუნდის ლოტბარს. დავითის საგალობელი. ფსალმუნი.

2მიპასუხე, ოდეს მოგიხმობ, ჩემი სიმართლის ღმერთო. შევიწროების ჟამს შენ მაძლევდი გასაქანს, შემიწყალე და ისმინე ჩემი ლოცვა. +

3შვილნო კაცისა! როდემდე იქნება ღირსება ჩემი დამცირებული? როდემდე გეყვარებათ ამაოება და ეძიებთ სიყალბეს?

4უწყოდეთ, რომ ამოირჩია ღმერთმა წმიდა: უფალი ისმენს, ოდეს ვუხმობ მას.

5ძრწოდეთ და ნუ შესცოდავთ: გულში იზრახეთ თქვენს საწოლებზე, დაიყუჩეთ.

6შესწირეთ შესაწირავები სიმართლისა და უფალს მიენდეთ.

7მრავალნი ამბობენ: „ვინ გვიჩვენებს სიკეთეს?“ გადმოგვაფინე შუქი შენი სახისა, უფალო! +

8შენ მიეცი სიხარული ჩემს გულს უფრო მეტი, ვიდრე მათია პურის და მაჭრის სიუხვისას. +

9მშვიდად დავწვები და დავიძინებ, რადგან შენ, უფალო, მხოლოდ შენ მამყოფებ უშიშრად. +

5

5^1ლოტბარს. სალამურზე. დავითის ფსალმუნი.

2ჩემი ნათქვამი ყურად იღე, უფალო, ჩასწვდი ჩემს გულისთქმას. +

3ისმინე ჩემი ღაღადი, მეუფევ ჩემო და ღმერთო ჩემო, რადგან შენს მიმართ ვლოცულობ.

4უფალო! დილდილობით მოისმინე ჩემი ხმა, დილადრიან შევემზადები შენთვის და დაგელოდები. +

5რადგან არა ხარ ბოროტების მოყვარული ღმერთი, ბოროტება ვერ დაისადგურებს შენთან.

6ვერ დადგებიან ქედმაღალნი შენს წინაშე: შენ გძულს ყველა, ვინც უსამართლობის ჩამდენია.

7შენ დაღუპავ სიცრუის მთქმელს; სისხლისმსმელნი და მაოხრებელნი კი წავლენ შენგან.

8ხოლო მე შენი უხვი წყალობით ვეთაყვანები

9უფალო, მატარე შენი სიმართლის გზით ჩემი მტრების გამო, გაასწორე შენი გზა ჩემს წინაშე.

10რადგან არ არის ჭეშმარიტება ბაგეთა მათთა, ბილწია მათი შიგნეულობა, მათი ხორხი – ღია საფლავია, მათი ენები ქლესაობენ.

11განსაჯე ისინი, ღმერთო, დაეცნენ თავიანთი ზრახვების გამო; თავიანთი ცოდვების სიმრავლისათვის მოიშორე ისინი, რადგან აღსდგნენ შენს წინააღმდეგ,

12და გაიხარონ, ვინც შენზეა მონდობილნი, იმხიარულონ უკუნისამდე; და გაიხარებენ შენით, ვისაც შენი სახელი უყვარს.

13რადგან შენ აკურთხებ მართალს, უფალო; შენი წყალობით შემოსავ, როგორც ჯავშნით.

6

6^1რვაძალიან საკრავზე. გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი დავითისა. +

2უფალო! შენი გულისწყრომით ნუ მამხილებ, და შენი რისხვით ნუ დამსჯი.

3შემიწყალე, უფალო, რადგან უძლური ვარ; განმკურნე, უფალო, რადგან შეძრწუნდნენ ჩემი ძვლები.

4ჩემი სულიც შეძრწუნებულია; და შენ, უფალო, როდემდე? +

5შემობრუნდი, უფალო, გადაარჩინე ჩემი სული, მიხსენი შენი წყალობისათვის.

6რადგან არ არის შენი გახსენება სიკვდილში; ვინ შეგასხამს შავეთიდან ქება-დიდებას? +

7მოვიქანცე ჩემი ვაებით, ყოველღამ ვბან ჩემს საწოლს, ცრემლებით ვალტობ ჩემს სარეცელს.

8დაიშრიტა წუხილით ჩემი თვალი, გადმომცვივდა ყოველთა მტერთა გამო. +

9განმშორდით, ყოველნი მომქმედნი უსამართლობისა, რადგან ისმინა უფალმა ჩემი გოდების ხმა. +

10ისმინა უფალმა ჩემი ვედრება; უფალი შეიწყნარებს ჩემს ლოცვას.

11გაწბილდებიან და საშინლად შეძრწუნდებიან უკუიქცევიან და შერცხვებიან მეყსეულად. +

7

7^1გალობა დავითისა, ბენიამინელი ქუშის სიტყვების გამო რომ უმღერა უფალს. +

2უფალო, ღმერთო ჩემო! შენზე ვარ მონდობილი. მიხსენი ყველა მდევნელისაგან და გადამარჩინე.

3რათა არ დაგლიჯოს, ვითარცა ლომმა, სული ჩემი, დალეწოს და არ იყოს მხსნელი.

4უფალო, ღმერთო ჩემო! თუ რამ გავაკეთე, თუ უსამართლობა გამოვიდა ჩემი ხელიდან, +

5თუ ჩემთვის მშვიდობის მსურველს ბოროტებით გადავუხადე და გავაგდე თუნდაც

6დაე, დევნოს მტერმა სული ჩემი და წამოეწიოს, დაე, დედამიწაზე დაანარცხოს სიცოცხლე ჩემი, და მტვრად აქციოს ღირსება ჩემი. +

7აღსდექ, უფალო, შენი რისხვით, ამაღლდი გულისწყრომით ჩემს მტრებზე, გამოიღვიძე ჩემთვის სამართალზე, რომელიც შენ დადე მცნებად. +

8გარს შემოგეხვევა გუნდი ხალხთა, მის ზემოთ ამაღლდი მწვერვალზე.

9უფალი განსჯის ერებს. განმიკითხე, უფალო, ჩემი სიმართლით და უბიწოებით, რომელიც ჩემშია. +

10შეწყდეს ბოროტება ბიწიერთა, ხოლო მართალი გაამართლე, რადგან შენა ხარ გულისა და ზრახვების შემმოწმებელი, ღმერთო მართალო!

11ჩემი ფარი უპყრია ღმერთს, გულმართალთა მხსნელს. +

12ღმერთი მართალი მსაჯულია და ღმერთი –

13მახვილს გალესავს – თუ არ მორჯულდა, მშვილდს მოზიდავს და დაუმიზნებს. +

14მომაკვლინებელი იარაღი გაამზადა მისთვის, ისრებს წარმართავს მდევნელთა მიმართ. +

15აჰა, ჩაესახება სიმრუდე, დაორსულდება უკუღმართობით და შობს სიცრუეს. +

16ორმო თხარა და ღრმად ამოკვეთა, სხვისთვის გაამზადა ორმო და თვითონ ჩავარდა. +

17მისი ავგულობა მის თავზე დატრიალდება და მისი ბოროტება – მის თხემზე დაეცემა. +

18ვადიდებ უფალს მისი სიმართლით და ვუგალობებ უზენაესი უფლის სახელს.

8

8^1გუნდის ლოტბარს. გათითის ხმაზე. ფსალმუნი დავითისა. +

2უფალო, ჩვენო მბრძანებელო! ცათა ზემოთ სწვდება შენი დიდება. +

3ჩვილთა და ძუძმწოვართა ბაგეებიდან დაამტკიცე ციხე-ბურჯი შენი მტრების წინააღმდეგ, რათა დაგედუმებინა შენი მტერი და შურისმგებელი. +

4როცა შევხედავ შენს ცას – შენი თითების ნამოქმედარს, მთვარესა და ვარსკვლავებს, რომლებიც დააფუძნე:

5რა არის კაცი, რომ იხსენიებ? ან ძე ადამიანისა, რომ ყურადღებას აქცევ? +

6ბევრად არ დაგიმცირებია იგი ანგელოზებზე; დიდება და ღირსება დაადგი გვირგვინად. +

7გააბატონე იგი შენი ხელის ნამოქმედარზე; ყოველივე მას დაუმორჩილე.

8ყველა პირუტყვი – წვრილფეხა და მსხვილფეხა და ასევე – ნადირი ველისა;

9ფრინველი ცისა და თევზი ზღვისა, და ყოველივე, წყლის ბილიკებით რომ მოძრაობენ.

10უფალო, ჩვენო მბრძანებელო! რაოდენ დიდია შენი სახელი მთელს ქვეყანაზე.

9

9^1გუნდის ლოტბარს, ძის სიკვდილზე. ფსალმუნი დავითისა.

2გადიდებ, უფალო, მთელი გულით, ვილაპარაკებ შენს სასწაულებს. +

3ვიმხიარულებ და ვილხენ შენით, ვუმღერებ შენს სახელს, უზენაესო.

4ოდეს მოიქცევიან ჩემი მტრები უკან, მარცხს განიცდიან და დაიღუპებიან შენს წინაშე.

5რადგან შენ გაარჩიე ჩემი დავა და სამართალი; დაბრძანდი ტახტზე, სიმართლის მსაჯულო. +

6განრისხდი ერებზე, მოსპე ბოროტი, მათი სახელი ამოშალე უკუნითი უკუნისამდე.

7მტერი გაქრა, გაპარტახდა სამუდამოდ და შენ დაანგრიე ქალაქები, მათთან ერთად მოისპო მათი ხსენება. +

8ხოლო უფალი იარსებებს უკუნისამდე. მან მოამზადა სამართლისთვის თავისი ტახტი.

9და ის სიმართლით განსჯის მსოფლიოს, გაასამართლებს ხალხებს სისწორით. +

10უფალი იქნება ჩაგრულის შემწე და დასაყრდენი გაჭირვების ჟამს. +

11შენ მოგენდობიან შენი სახელის მცოდნენი, ვინაიდან არ მიატოვებ, უფალო, შენს მაძიებლებს.

12უგალობეთ უფალს, სიონის მკვიდრს, აუწყეთ მისი საქმენი ერებს. +

13რადგან იძიებს მათ სისხლს, გაიხსენებს მათ, არ დაივიწყებს ტვირთმძიმეთა გოდებას. +

14შემიწყალე, უფალო, იხილე ჩემი შეჭირვება ჩემი მტრებისაგან, აღმამაღლე სიკვდილის კარიბჭიდან, +

15რათა განვაცხადო ყოველი შენი ქება, კარიბჭეში სიონის ასულისა, ვილხინო შენმიერი შველით. +

16ჩაცვივდნენ ერები თავიანთ ამოთხრილ ორმოში, მათს განმზადებულ ბადეში გაება მათი ფეხი.

17ცნობილია უფალი, სამართლის მოქმედი; ბოროტი გაება თავისი ხელებით დაგებულ მახეში.

18დაუბრუნდებიან ბოროტნი ჯოჯოხეთს, ყველა ერი, ვინც დაივიწყა ღმერთი. +

19სამუდამოდ არ იქნება დავიწყებული ღატაკი, სამარადისოდ – დაკარგული უპოვართა იმედი.

20აღსდექ, უფალო, ნუ იმძლავრებს კაცი; დაე, გასამართლდნენ ერები შენს წინაშე. +

21უფალო, შიშის ზარი დაეცი მათ; დაე შეიტყონ ერებმა, რომ კაცუნები არიან ისინი. +

22რატომ დგახარ, უფალო, შორს? თვალს მარიდებ გაჭივების ჟამს?

23ამპარტავნობით დევნის ბოროტი ღატაკს; შეპყრობილნი იქნებიან მზაკვრობით, რომელიც განიზრახეს.

24რადგან ტრაბახობს ბოროტი თავისი სულის ავხორცობით, ხოლო ანგარების მოყვარული უარყოფს უფალს.

25ბოროტი თავისი ქედმაღლობით უგულებელყოფს, მისი აზრით არ არსებობს ღმერთი.

26გამარჯვებულია მისი გზა ყოველჟამს; მიუწვდომელია შენი სამართალი მისდამი; თავის მტრებს სულის შებერვით ამარცხებს.

27თავის გულში ამბობს: „არ წავბორძიკდები, თაობიდან თაობამდე არ შემხვდება სიავე“. +

28მისი პირი სავსეა წყევლით, თაღლითობით და სიცრუით; მისი ენა – სიმრუდე და უკუღმართობაა. +

29ჩასაფრდება ეზოს უკან, სამალავიდან მოკლავს უდანაშაულოს, მისი თვალები საწყლებს უთვალთვალებენ.

30დაუდარაჯდება საფარში, ჩაუსაფრდება საწყალს მოსატაცებლად; მოიტაცებს, ოდეს მოიმწყვდევს თავის ბადეში.

31მოიზნიქება, გაწვება და საწყლებს თავის ბრჭყალებში მოაქცევს.

32თავის გულში ამბობს: „დაივიწყა ღმერთმა, სახე დამალა, რომ არ იხილოს არასოდეს.“

33აღსდექ, უფალო! ღმერთო, აღმართე ხელი, ნუ დაივიწყებ ჩაგრულებს.

34რად უგულებელყო ბოროტმა ღმერთი და გულში თქვა: „შენ არ მოჰკითხავ“? +

35უმზერ შენ, ვინაიდან ხედავ წყენასა და შევიწროებას, რათა სამაგიერო გადაუხადო შენი ხელით, შენ განდობს თავის თავს ჩაგრული, შენ იყავ ობლის შემწე.

36გადაამსხვრიე ბოროტისა და უკეთურის მკლავი, რომ ეძიონ მისი ბოროტება და ვერ იპოვონ.

37უფალი არის ხელმწიფე უკუნითი უკუნისამდე, განქარდებიან წარმართნი მისი ქვეყნიდან. +

38უფალო, მოისმინე მორჩილთა ნატვრა; შეამზადე მათი გული, მიაპყარ ყური;

39გაუსამართლე ობოლს და ჩაგრულს, რომ აღარ დევნონ კაცთაგანი ამ ქვეყანაზე. +

10

10^1გუნდის ლოტბარს. დავითისა. უფალზე ვარ მინდობილი; როგორ ეტყვით ჩემს სულს: „გადაიხვეწე ჩიტივით თქვენს მთებში. +

2რადგან აგერ, ბოროტნი მოზიდავენ მშვილდს, ლარზე მიამაგრებენ ისარს, რომ სიბნელიდან ესროლონ გულმართლებს. +

3თუ საძირკველი დანგრეულია, მართალმა რა ქნას?“

4უფალი თავის წმიდა ტაძარშია, ცაშია უფლის ტახტი; მისი თვალები იმზირებიან, ქუთუთოები ამოწმებენ ადამის შვილებს. + +

5უფალი გამოსცდის მართალსა და ბოროტს, ხოლო ძალადობის მოყვარული სძულს მის სულს. +

6აწვიმებს ბოროტთა ზედა, ცეცხლსა და გოგირდს; და ქარბორბალა ხვედრია მათი. +

7რადგან მართალია უფალი, უყვარს სიმართლე. გულწრფელი იხილავს მის სახეს. +

11

11^1დავითის საგალობელი. რვაძალიან საკრავზე. გუნდის ლოტბარს. +

2მიხსენი, უფალო! რადგან აღარ არსებობს ღვთისმოსავი, რადგან გამქრალან ჭეშმარიტნი კაცთა მოდგმიდან.

3ტყუილს ეტყვიან ერთიმეორეს, ქლესა ტუჩებით ორპირულად ლაპარაკობენ;

4მოსპობს უფალი ქლესა ბაგეებს, გოროზად მოლაპარაკე ენებს, +

5რომელნიც ამბობენ: ბაგენი ჩვენი ჩვენთანაა;

6„რადგან ღარიბები ძლიერ კვნესიან და ჩაგრულნი გმინავენ, აღვდგები, – ამბობს უფალი, – აღმოვუჩენ შველას, ვისაც იგი სურს.“ +

7უფლის სიტყვები – წმიდა სიტყვებია, მიწის ქურაში გაწმედილი ვერცხლი,

8უფალო, შენ შეინახავ მათ, და ჩვენ დაგვიცავ ამ თაობიდან უკუნისამდე. +

9ირგვლივ მიმოდიან ბოროტნი, რაკი ამაღლდნენ უღირსნი კაცთა მოდგმიდან.

12

12^1გუნდის ლოტბარს, ფსალმუნი დავითისა.

2როდემდე დამივიწყებ, უფალო, სამუდამოდ? როდემდე იქნები მიქცეული ჩემგან? +

3როდემდე ვინახო ზრახვანი ჩემს სულში, ნაღველი ჩემს გულში ყოველდღიურად? როდემდე აღზევდება მტერი ჩემზე?

4მომხედე, მიპასუხე, უფალო, ღმერთო ჩემო! მოჰფინე სინათლე ჩემს თვალებს, რომ არ დავიძინო სასიკვდილოდ. +

5თორემ იტყვის ჩემი მოძულე: „დავძლიე იგი“. გაიხარებენ ჩემი მტრები, თუ წავბორძიკდი. +

6ხოლო მე შენი წყალობის იმედი მაქვს, შენი ხელით იხარებს ჩემი გული; ვუგალობებ უფალს, ჩემს კეთილისმყოფელს.

13

13^1გუნდის ლოტბარს. დავითისა. თქვა უგუნურმა თავის გულში: „არ არის ღმერთი.“ გაირყვნენ, სისაძაგლე ჩაიდინეს; არავინ არის კეთილის მქნელი. +

2უფალმა ზეციდან გადმოხედა ადამიანთა შვილთ, რომ დაენახა, თუ არის ვინმე ჭკვათამყოფელი, +

3ყველამ უარყო, ერთიანად საძულველნი გახდნენ; არ არის მქმნელი კეთილისა, ერთიც არ არის. +

4ნუთუ ვერ შეუგნიათ უკანონობის ჩამდენთ, ჩემი ხალხის მჭამელთ, და ღმერთს არ უხმობენ? +

5იქ შეკრთნენ შიშით, რადგან ღმერთი მართალთა თაობაშია.

6თქვენ დასცინეთ რჩევას საწყლისას, რაკი ღმერთია მისი მფარველი.

7ოჰ, რომ მოვიდოდეს სიონიდან ხსნა ისრაელზე! როცა უფალი შინ დააბრუნებს თავის ხალხს, როგორ გაიხარებს ისრაელი. +

14

14^1ფსალმუნი. დავითისა. უფალო! ვინ დაისადგურებს შენს კარავში? ვინ დამკვიდრდება შენს წმიდა მთაზე? +

2ვინც უმწიკვლოდ დადის, სიმართლის მოქმედია, და ჭეშმარიტებას ლაპარაკობს თავის გულში,

3ვინც არავის გაჭორავს თავისი ენით, ცუდს არ გაუკეთებს მოყვასს და აუგს არ იტყვის ახლობლებზე;

4ვის თვალშიც დამცირებულია საზიზღარი, ხოლო ღვთის მოშიშებს პატივსა სცემს; ვინც დაიფიცებს თავის საზიანოდ და არ შეცვლის;

5ვინც ფულს ვახშით არ გასცემს და ქრთამს უდანაშაულოზე არ აიღებს; ამის მოქმედი არასოდეს წაფორხილდება. +

15

15^1ძეგლისწერა დავითისა. დამიფარე, უფალო, რადგან შენზე ვარ მონდობილი.

2მე ვუთხარი უფალს: „შენ ხარ ჩემი ბატონი! ჩემი სიკეთე შენს გარეშე არ არსებობს!“

3წმიდებთან, რომლებიც დედამიწაზე არიან და ძლიერებთან

4დარდი გაუმრავლდეთ, ვინც უცხო კერპებისკენ ისწრაფის. მე არ ვასხურებ მათს სისხლიან შესასხურებელს და არც მოვიტან პირზე მათ სახელს. +

5უფალი ჩემი მემკვიდრეობისა და თასის ნაწილია; შენს ხელშია ჩემი ხვედრი.

6ჩემი მამულები მშვენიერ ადგილებში მერგო, სამკვიდროც მოსაწონია ჩემთვის. +

7ვადიდებ უფალს, რომ დამარიგა; ღამ-ღამობით მწვრთნიან ჩემი გულისთქმანი. +

8წარმოვიდგენ უფალს ჩემს პირდაპირ მუდამ, რადგან ჩემს მარჯვნივ არის, არ დავეცემი. +

9ამიტომ გაიხარა ჩემმა გულმა ჩემი ხორციც მოისვენებს იმედნეულად. +

10რადგან შენ არ დაუტოვებ ჩემს სულს ჯოჯოხეთს, გასახრწნელად არ გაიმეტებ შენს წმიდას. +

11მასწავლე გზა ცხოვრებისა, სისავსე სიხარულისა შენი სახის წინაშე, ნეტარება შენი მარჯვენით – უკუნისამდე. +

16

16^1ლოცვა დავითისა. ისმინე, უფალო, სიმართლე, ყური მოაპყარ ჩემს ღაღადს, გაიგონე ჩემი ლოცვა უბიწო ბაგეებიდან.

2შენგან გამოვა ჩემი სამართალი, შენი თვალები განჭვრეტენ სწორად. +

3შენ გასინჯე ჩემი გული, მოინახულე ღამით, გამომცადე, ვერაფერს იპოვი. არ განუდგება ჩემი პირი განზრახვას ჩემსას.

4ადამიანურ მოქმედებაში, თავს ვიცავდი უკუღმართი გზებისაგან. შენთა ბაგეთა სიტყვის თანახმად,

5გაამგრე ჩემი ნაბიჯები შენს გზაზე, დაე, არ გადაუხვიონ ჩემმა ტერფებმა. +

6მე მოგიხმობ, რადგან მომისმენ, ღმერთო; ყური მომაპყარ, მოისმინე ჩემი სიტყვები. +

7გვიჩვენე შენი გასაოცარი წყალობა, რომელიც იხსნი შენს მოიმედეთ შენი მარჯვენით მათს მოშუღართაგან. +

8შემინახე თვალის ჩინივით, შენი ფრთების ჩრდილქვეშ შემიფარე +

9ბოროტთაგან, რომელნიც თავს მესხმიან, მტრებისაგან, გარს რომ მერტყმიან სულის ამოსახდელად.

10ისინი ქონში ჩაიკეტნენ, მათი ბაგეები ამპარტავნობით ლაპარაკობენ,

11ყოველ ნაბიჯზე აწ გარს გვერტყმიან, გვითვალთვალებენ, რათა ძირს დაგვცენ.

12ისინი წააგვანან ლომს, მსხვერპლი რომ სწყურია, და ლომის ბოკვერს, საფარში მჯდომარეს. +

13აღდექ, უფალო, წინ გადაუდექი, დააჩოქე, გადაარჩინე ჩემი სული ბოროტისაგან შენი მახვილით.

14იმ კაცებისაგან – შენი ხელით, უფალო, ამქვეყნიური კაცებისაგან, რომელთაც წილი რომელთა მუცლებს ავსებ შენი საგანძურებიდან; რათა გაძღნენ მათი შვილები და ნარჩენი თავიანთ ბავშვებს დაუტოვონ. +

15მე სიმართლით ვიხილავ შენს სახეს, გავძღები გამოღვიძებისას შენი სახების მზერით.

17

17^1გუნდის ლოტბარს. უფლის მსახურის, დავითისა, რომელმაც წარმოთქვა უფლის მიმართ სიტყვანი ამ გალობისა იმ დღეს, როცა უფალმა გადაარჩინა ყველა თავისი მტრისა და საულის ხელთაგან. და თქვა: +

2შეგიყვარებ, უფალო, სიმტკიცევ ჩემო.

3უფალო, კლდევ და სიმაგრევ ჩემო, ღმერთო ჩემო, ფარო ჩემო და დამხმარეო, საყრდენო ჩემო. +

4ქებით მოვუხმობ უფალს, და მტრებისაგან გადავრჩები.

5გარს შემომერტყა სიკვდილის ხვია და შემაძრწუნეს ნაკადებმა უკუღმართებმა. +

6შუა მოვექეც ბორკილებში ჯოჯოხეთისა და წინ სიკვდილს ხაფანგები გადამეღობა.

7გაჭირვებაში ვუხმობდი უფალს და ღმერთსა ჩემსა მოვუწოდებდი. ისმინა ხმა ჩემი თავისი სამხილიდან და მისწვდა მის ყურს ჩემი ღაღადი.

8შეძრწუნდა და შეირყა დედამიწა, შეკრთნენ მთათა ფუძენი; შეძრწუნდნენ, რადგან განრისხდა იგი. +

9აღმოხდა კვამლი მისი რისხვისა, ცეცხლი მომსვრელი მის ბაგეთაგან, ნაკვერცხლები აღმოენთნენ მისგან.

10დახარა ცანი და გარდმოვიდა, და მის ფერხთა ქვეშ – ნისლი უკუნი. +

11ქერუბიმებზე ამხედრდა და გაფრინდა, და გაეშურა ქარის ფრთებით.

12წყვდიადი თავის საფარველად აქცია; ქუფრ მძიმე ღრუბლებში შეეფარა. +

13მისი პირის ბრწყინვალებით გაიფანტნენ ღრუბლები, სეტყვა და ნაკვერცხლები. +

14და დაიგრგვინა უფალმა ზეცაში, და ზეციერმა გამოსცა ხმა თავისი სეტყვით და ნაკვერცხლებით.

15გაუშვა ისრები და მიმოფანტა და განაბნია ელვანი მრავალნი. +

16და გამოჩნდნენ წყარონი წყალთა, და გაშიშვლდნენ ფუძენი სამყაროსი შენს მრისხანე დაძახილზე, უფალო, შენი პირის ქარის ქროლვაზე.

17გამომიწოდა ხელი სიმაღლიდან, ამომიყვანა; მრავალ წყალთაგან გამომიხსნა. +

18დამიხსნა ძლიერი მტრისაგან და მოძულეთაგან ჩემთა, ჩემზე ძლიერნი რომ იყვნენ.

19ადგნენ ჩემს წინააღმდეგ ჩემი გაჭირვების ჟამს, და უფალი იყო ჩემი საყრდენი. +

20გამომიყვანა გაშლილ სივრცეზე, მიშველა, +

21მიზღო უფალმა ჩემი სიმართლით, ჩემთა ხელთა სიწმიდის კვალობაზე დამაჯილდოვა.

22ვინაიდან მივყვებოდი უფლის გზებს და არ ვცოდავდი ღმერთის წინაშე;

23ვინაიდან ჩემს თვალწინაა ყველა მისი მცნება და მისი კანონებიდან არ გადამიხვევია. +

24უცოდველი ვიყავი მის წინაშე და თავს ვიცავდი შეცოდებისგან.

25და მომიზღო უფალმა ჩემი სიმართლით, ჩემთა ხელთა სიწმიდის კვალობაზე მის თვალთა წინაშე.

26გულმოწყალეს წყალობით ექცევი, გულმართალს – გულმართლად;

27ჭეშმარიტს ჭეშმარიტად ექცევი, უკუღმართს – უკუღმართად;

28რადგან საწყალ ხალხს იხსნი და მედიდურ თვალებს ამდაბლებ.

29ამიტომ ანთებს ჩემს ლამპარს უფალი; ჩემი ღმერთი სინათლედ მიქცევს სიბნელეს.

30შენით ვამარცხებ ლაშქარს და ჩემი ღმერთის შეწევნით გადავევლები გალავანს.

31უმწიკვლოა გზა ღვთისა, ხალასია სიტყვა უფლისა; ფარია იგი ყველასათვის, ვინც მას მიენდობა.

32რადგან ვინ არის ღმერთი, გარდა უფლისა? ანდა ვინ არის ბურჯი, გარდა ჩვენი ღმერთისა?

33ღმერთი მიმატებს ძალას და სწორ გზას მაძლევს.

34ჩემს წვივებს ირმისას ამსგავსებს და ჩემს სიმაღლეებზე მაყენებს.

35ომს ასწავლის ჩემს ხელებს, და რვალის მშვილდს ადრეკინებს ჩემს მკლავებს.

36მომეცი ფარი შენი ხსნისა, და შემეწიე შენი მარჯვენით! განმადიდე შენი წყალობით!

37გამიფართოვე ნაბიჯი ჩემს ქვეშ, და ჩემი წვივები აღარ წაბორძიკებულან. +

38დავედევნები ჩემს მტრებს და წამოვეწევი და არ დავბრუნდები ვიდრე არ მოვსპობ.

39დავამარცხებ და წამოდგომას ვეღარ შეძლებენ, ჩემთა ფერხთა ქვეშ განერთხმებიან.

40და შენ შთამბერე ძალა საომრად, მოდრიკე ჩემზე აღმდგარნი ჩემს ფერხთქვეშ.

41ჩემს მტრებს ზურგი შენ აბრუნებინე ჩემგან და მე ამოვწყვეტ ჩემს მოძულეებს.

42იღაღადებენ, და მშველელი არ ეყოლებათ; უფლის მიმართ

43გავაცამტვერებ, როგორც ქარი მტვერს, გავთელავ, როგორც ტალახს ქუჩაში. +

44მიხსენი ხალხის დავისაგან, დამაყენე ერების მეთაურად, ხალხი, რომელსაც არ ვიცნობდი, მემსახუროს.

45ყურის მოკვრითაც მორჩილნი გახდებიან ჩემს წინაშე, უცხო ტომები პირფერულად მომეპყრობიან.

46უცხო ტომები გაილევიან და ათრთოლდებიან თავიანთ სიმაგრეებში.

47უკვდავია უფალი! დიდებულია სიმაგრე ჩემი! და ამაღლდება ღმერთი – ჩემი მშველელი, +

48ღმერთი, რომელიც შურს იძიებს ჩემთვის და მიმორჩილებს ერებს.

49ჩემო მხსნელო მტრებისაგან, შენ ამამაღლე მათზე, ვინც აღმდგარია ჩემს წინააღმდეგ! და უკეთური კაცისაგან მიხსენი.

50ამისთვის გადიდებ წარმართებში, უფალო, და შენს სახელს ვუგალობებ. +

51ამრავლებს შველას მეფისათვის და წყალობას თავისი ცხებულისათვის – დავითისა და მისი მოდგმისათვის საუკუნოდ.

18

18^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი დავითისა.

2ცანი ღაღადებენ ღმერთის დიდებას, და მისთა ხელთა ნამოქმედარს გვამცნობს სამყარო. +

3დღე დღეს გადასცემს სიტყვას, ღამე კი ღამეს უმხელს აზრს,

4არც ენა უნდა და არც სიტყვა, მათი ხმა რომ ისმოდეს.

5მთელი დედამიწის ზურგზე გადის მათი ხაზი და სამყაროს კიდეებამდე აღწევს მათი სიტყვები; მზეს დაუდგა კარავი მათში. +

6და ის ვითარცა ნეფე, გამოდის საქორწინო გავალაკიდან; იხარებს ვითარცა გმირი გარბენას გზისას. +

7ცათა კიდიდან არის მისი აღმოსავალი და მისი ბრუნვა – მათ კიდეებამდე, და ვერაფერი ემალება მის მხურვალებას.

8რჯული უფლისა სრულყოფილია, სულს განამტკიცებს; მცნება უფლისა ჭეშმარიტია, გააგონიერებს მიამიტებს.

9მართებულია უფლის ბრძანებანი, გულს ახარებენ; მცნება უფლისა სპეტაკია, შუქს აძლევს თვალებს.

10შიში უფლისა წმიდა არის, მარადიული. უფლის განსჯანი ჭეშმარიტნი, მართალნი ერთობ.

11სასურველნი არიან ოქროზე და თვით ბაჯაღლოზე მეტად და უტკბილესნი თაფლისა და გოლეულისა. +

12და შენი მორჩილი მათით არის განათლებული; დიდია საზღაური მათი დაცვისათვის.

13ვინ გულისხმა-ჰყოს შეცდომანი? განმწმიდე მე დაფარულთაგან.

14ნებლიე ცოდვებს განაშორე მსახური შენი, რათა არ გაბატონდნენ ჩემზე; მაშინ უმწიკვლო შევიქმნები, და თავს დავაღწევ დიდ ცოდვას. +

15დაე, იყოს შენთვის სასურველი სიტყვანი ჩემი პირისა და ზრახვანი ჩემი გულისა, უფალო, ბურჯო და დამხსნელო ჩემო. +

19

19^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი. დავითისა.

2გისმინოს შენმა უფალმა გაჭირვების დღეს, აღგამაღლოს შენ, იაკობის ღმერთის სახელმა.

3გამოგიგზავნოს შემწეობა საწმიდრიდან და სიონიდან შეგამაგროს შენ.

4გაიხსენოს ყველა შენი შესაწირავი და მსუყედ ექმნეს სრულადდასაწველი შენი.

5მოგცეს შენ შენი გულისამებრ და აღგისრულოს ყოველი შენი განაზრახი. +

6ვიმხიარულებთ, რადგან გშველის; და ჩვენი ღვთის სახელით დროშას ავაფრიალებთ; ყველა შენი სათხოვარი შეგისრულოს უფალმა.

7ახლა მივხვდი, რომ იხსნა უფალმა ცხებული თვისი; თავისი წმიდა ზეციდან უპასუხებს მას თავისი მხსნელი მარჯვენის ძლიერებით. +

8ზოგნი ეტლებით იქადიან და ზოგნი ცხენებით, ჩვენ კი ჩვენი ღმერთის სახელს ვიხსენებთ. +

9ისინი მოიდრიკნენ და დაეცნენ, ჩვენ კი წამოვდექით და წელში გავიმართეთ.

10უფალო! იხსენი მეფე ჩვენი და გვისმინე, როდესაც შემოგღაღადებთ.

20

20^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი. დავითისა.

2უფალო, შენი სიძლიერით იხარებს მეფე და შენი შველით მოილხენს მეტად. +

3შენ შეუსრულე მას გულის ნატვრა და სათხოვარი მისთა ბაგეთა არ უკუაგდე. +

4რადგან მას შეხვდი კეთილი კურთხევით, თავზე დაადგი გვირგვინი წმინდა ოქროსი. +

5სიცოცხლე გთხოვა და მიეცი მას, დღეგრძელობა – უკუნითი უკუნისამდე. +

6დიდია ღირსება მისი დიდება და დიდმშვენიერება მიანიჭე მას.

7შენ უბოძე მას კურთხევანი სამარადჟამოდ, ალხინე იგი სიხარულით შენს წინაშე. +

8რადგანაც მეფე მინდობილი არის უფალზე და ზეციერის მოწყალებით არ დაეცემა. +

9შენი ხელი მისწვდება ყველა მტერს შენსას, შენი მარჯვენა გაანადგურებს შენს მოძულეებს.

10ცეცხლოვან თონეს დაამსგავსებ მათ, შენი გამოჩენის ჟამს; უფალი თავისი რისხვით დასწვავს, ცეცხლი შთანთქავს მათ.

11შენ მათ ნაშიერს წარხოც ქვეყნიდან და მათ მოდგმას ძეთაგან კაცთა.

12რადგან სიავე განიზრახეს შენს წინააღმდეგ, ბოროტს ზრახვიდნენ და ვერ შეიძლეს,

13ვინაიდან შენ უკუაქცევ მათ, შენს მშვილდს მიმართავ მათი სახისაკენ. +

14ამაღლდი შენი ძალით, უფალო! ჩვენ ვუმღერებთ და ვუგალობებთ შენს ძლიერებას.

21

21^1გუნდის ლოტბარს. „ცისკრის აღმობრწყინებისას“. ფსალმუნი დავითისა.

2ღმერთო ჩემო! ღმერთო ჩემო! რად მიმატოვე? მე შემოგღაღადებ, მაგრამ შორს არის ჩემი შველა.

3ღმერთო ჩემო! მოგიხმობ დღისით და არ მპასუხობ, ღამით – და არ არის სიმშვიდე ჩემთვის. +

4შენ კი, წმიდაო, მკვიდრობ ისრაელის ხოტბათა შორის. +

5შენით იმედოვნებდნენ ჩვენი მამები, იმედოვნებდნენ და იხსენი კიდეც.

6შენ გევედრებოდნენ და გადარჩნენ; შენით იმედოვნებდნენ და არ გაწბილდნენ. +

7მე კი მატლი ვარ და არა კაცი, საძრახისი ადამიანთა და საძულველი ერისა.

8ყველა, ვინც მხედავს, მე დამცინის; მქირდავენ და თავს აქნევენ:

9„უფალს მიენდო? მაშ მანვე იხსნას, მანვე უშველოს თავის სასურველს.“

10რადგან შენ გამომიყვანე დედის მუცლიდან, დამამშვიდე დედის მკერდზე.

11შენით ვიმედოვნებდი დედის მუცლიდან; დედის წიაღიდან შენ ხარ ჩემი ღმერთი.

12ნუ განმშორდები, რაკი ახლოა უბედურება, ხოლო შემწე არავინ არის.

13ირგვლივ მომადგნენ მე ძლიერი მოზვრები, ბაშანის ხარებმა რკალი შემომარტყეს. +

14პირი დააღეს ჩემს წინააღმდეგ, ვითარცა ლომმა,

15ვითარცა წყალი დავიღვარე და დაიშალნენ ჩემი ძვლები; ცვილს დაემსგავსა ჩემი გული,

16გამოიფიტა ჩემი ძალა, ვითარცა თიხა; ენა სასაზე მიმეკრა, და ჩამიყვანე სიკვდილის მიწა-მტვრამდე. +

17რადგან გარს შემომეხვივნენ მე ძაღლები; ბოროტთა ხროვა წრედ შემომერტყა, გამიხვრიტეს ხელნი და ფერხნი. +

18მთელი ჩემი ძვლები დაითვლება; ისინი მიჭვრეტენ ნიშნის მოგებით.

19ჩემს სამოსელს ინაწილებენ და წილს ყრიან ჩემს კვართზე. +

20და შენ, უფალო, ნუ დამშორდები; სიმძლავრევ ჩემო, ჩემდა შემწედ გამოეშურე.

21გადაარჩინე ჩემი სული მახვილისაგან და ძაღლთაგან ჩემი სიცოცხლე. +

22მიხსენი ლომის ხახისაგან და მარტორქის რქისაგან!

23ჩემს ძმებს მოვუთხრობ შენს სახელზე, კრებულთა შორის შეგაქებ შენ. +

24უფლის მოშიშნო, ადიდეთ იგი; პატივი სცეს იაკობის მთელმა მოდგმამ და გეშინოდეთ მის წინაშე, ისრაელის მთელო მოდგმავ!

25რადგან არ დაამცირა მან და არ უგულებელყო ტანჯვა გლახაკისა, და არ მოარიდა პირი თავისი, და უსმინა მას, როცა მოუხმობდა.

26მინდა შეგასხა ხოტბა მრავალ კრებულში, მისთა მოშიშთა წინაშე გადავიხდი აღთქმულს.

27ჭამონ ღატაკთ და გაძღნენ, ადიდონ უფალი მისმა მაძიებლებმა; სამარადჟამოდ იცოცხლონ თქვენმა გულებმა.

28გაიხსენებენ და უფალთან დაბრუნდებიან და თაყვანს სცემს ყველა ტომი ხალხებისა. +

29რამეთუ უფალს შვენის მეფობა და ის არის ხალხთა მბრძანებელი.

30ჭამს და თაყვანს სცემს ამ ქვეყნის ყველა გათქვირებული, მის წინაშე ქედს მოიხრის ყველა, ვინც მტვრად უნდა იქცეს, ვისაც არ ძალუძს თავისი სულის გადარჩენა.

31შთამომავლობა ემსახუროს მას; მოუთხრობს თაობებს უფლის შესახებ. +

32მოვლენ და მოუყვებიან მის სიმართლეს ხალხს, რაც მოიმოქმედა უფალმა.

22

22^1ფსალმუნი. დავითისა. უფალი ჩემი მწყემსია, არაფერი არ მომაკლდება. + +

2ხასხასა მოლზე დამასვენებს და წყნარ წყლებზე წამიძღვება მე. +

3სულს დამიწყნარებს, სიმართლის კვალზე დამაყენებს თავისი სახელის გულისთვის. +

4შავეთის ველზეც რომ ვიარო, ბოროტებისა არ მეშინია, რადგან შენა ხარ ჩემთან; მანუგეშებენ შენი კვერთხი და შენი საყრდენი. + +

5გააწყვე ტაბლა ჩემს წინაშე ჩემს მტერთა თვალწინ, ზეთი სცხე ჩემს თავს; სავსეა ჩემი თასი პირთამდე. +

6ასე, სიკეთე და წყალობა დამდევს და დავმკვიდრდები უფლის სახლში დღენი მრავალნი.

23

23^1ფსალმუნი. დავითისა. უფლისა არის ქვეყნიერება და სავსება მისი, სამყარო და მისი მკვიდრნი. +

2რადგან ზღვებზე დააფუძნა მან იგი, და მდინარეებზე მოაწყო იგი.

3ვინ ავა უფლის მთაზე? ან ვინ დადგება მის წმიდა ადგილზე?

4ვისაც ხელები სუფთა აქვს და გული სპეტაკი, ვინც მიუღწეველს არ წაპოტინებია და ყალბად არ დაუფიცავს, +

5ის მიიღებს კურთხევას უფლისაგან და წყალობას თავისი მხსნელი ღმერთისაგან.

6ეს არის თაობა მის მაძიებელთა, ვინც ეძიებს შენი სახის ხილვას, ღმერთო იაკობისა! +

7მაღლა ასწიეთ, კარიბჭეებო, თავები, აიწიეთ, მარადიულნო კარნო, რომ შემოვიდეს მეფე დიდებისა!

8ვინ არის ეს მეფე დიდებისა? უფალი – მტკიცე და ძლიერი, უფალი – ომში ძლევამოსილი.

9მაღლა ასწიეთ, კარიბჭეებო, თავები თქვენი, რომ შემოვიდეს მეფე დიდებისა!

10ვინ არის მეფე დიდებისა? უფალი ძალთა, ის არის მეფე დიდებისა. +

24

24^1დავითისა. შენსკენ აღვაპყარ, უფალო, სული ჩემი.

2ღმერთო ჩემო! შენით ვიმედოვნებ! ნუ შევრცხვები, ნუ იზეიმებს მტერი ჩემზე.

3ასევე ყველა, ვინც შენით სასოებს, ნუ შერცხვება. შერცხვნენ ამაოდ შემცოდველნი. +

4შენი გზები მაუწყე, უფალო, მასწავლე შენი კვალი. +

5წარმიძეღ შენი ჭეშმარიტებით და მასწავლე, რადგან შენ ხარ ღმერთი ჩემი ხსნისა; შენით ვიმედოვნებ ყოველდღე. +

6გაიხსენე, უფალო, წყალობა შენი რადგან ისინი საუკუნოა. +

7ცოდვანი ჩემი სიჭაბუკისა და ბრალი ჩემი, გამიხსენე შენი გულმოწყალებით, შენი სიკეთით, უფალო. +

8კეთილი არის უფალი და მართალი, ამიტომ ცოდვილთ აყენებს გზაზე. +

9წარუძღვება თავმდაბალთ სამართალში და თავიანთ გზას ასწავლის მორჩილთ. +

10ყველა გზა უფლისა წყალობაა მის აღთქმათა

11შენი სახელისათვის, უფალო, შემინდე ჩემი შეცოდება,

12ვინ არის კაცი მოშიში ღვთისა? მას გზას უჩვენებს ამოსარჩევად. +

13მისი სული კეთილად განისვენებს და მისი მოდგმა დაიმკვიდრებს ქვეყანას. +

14საიდუმლო უფლისა – მოშიშთა მისთა, და თავის აღთქმას აუწყებს მათ. +

15ჩემი თვალები მიმართულია მუდამ უფლისკენ, იგი მახისაგან იხსნის ფერხთა ჩემთა. +

16გადმომხედე და შემიწყალე მე, ვინაიდან

17განივრცო ტანჯვა ჩემი გულისა, მიხსენი ჩემი გაჭირვებიდან.

18შეხედე ჩემს ტანჯვას და დაქანცულობას და მაპატიე ყველა ჩემი შეცოდება.

19შეხედე, როგორ გამრავლდნენ ჩემი მტრები და საშინელი სიძულვილით შემიძულეს მე.

20შენ დაიფარე ჩემი სული და დამიხსენი, ნუ შევრცხვები, რადგან შენ გესავ.

21უბიწოებამ და სიმართლემ დამიფაროს მე, რაკიღა შენი იმედით ვარ. +

22იხსენ, უფალო, ისრაელი ყოველი მისი გასაჭირიდან. +

25

25^1დავითისა. განმსაჯე, უფალო, რადგან ვიდოდი ჩემი სიწრფელით, უფალზე ვიყავ მინდობილი და არ წავბორძიკდი.

2გამომცადე, უფალო, და შემამოწმე, ბრძმედში გამოატარე შიგნეულობა და გული ჩემი.

3რადგან თვალწინ მიდგას შენი წყალობა და მივყვებოდი შენს ჭეშმარიტებას. +

4არ დავმეგობრებივარ სიცრუის მოყვარულთ და მზაკვრებთან არ მივალ. +

5შევიძულე კრებული უკეთურთა ბოროტთა გვერდით არ დავჯდები.

6ხელებს დავიბან უბიწოებით და გარს შემოვუვლი შენს სამსხვერპლოს, უფალო.

7რომ ვიღაღადო მადლობის ხმით და ყველა შენი საოცრება ვილაპარაკო. +

8უფალო, შევიყვარე სავანე შენი სახლისა და ადგილი – კარავი შენი დიდებისა. +

9ნუ მოსპობ ჩემს სულს ცოდვილთა გვერდით და ჩემს სიცოცხლეს სისხლის მსმელებთან, +

10რომელთაც ხელთ აქვთ ბოროტება და მათი მარჯვენა სავსეა ქრთამით.

11ხოლო მე ვივლი უბიწოებით; მიხსენი მე და შემიწყალე.

12სწორ გზაზე დგას ჩემი ფეხი; საკრებულოებში ვადიდებ უფალს. +

26

26^1დავითისა. უფალი შუქი არის და ხსნაა ჩემი: ვის შევუშინდე? უფალი ბურჯია ჩემი სიცოცხლის: ვისგან შევძრწუნდე?

2თუ დამესხმიან თავს ბოროტნი, რათა შესასანსლონ ჩემი სხეული, მჩაგვრელნი ჩემნი და მტერნი ჩემნი, თვითონვე წაბორძიკდებიან და დაეცემიან. +

3თუნდაც ჯარმა რომ დაიბანაკოს ჩემს წინააღმდეგ, არ შეშინდება გული; თუ ომი ატყდა ჩემს წინააღმდეგ, მაინც იმედი მაქვს.

4ერთს ვთხოვდი უფალს, ამას ვევედრები: რომ დავემკვიდრო უფლის სახლში ჩემი სიცოცხლის მანძილზე, ვუმზერდე უფლის სიმშვენიერეს და მის ტაძარს ვიხილავდე.

5რადგან შემიფარავს იგი თავის კარავში დამმალავს თავისი კარავის სამალავში, და

6და ახლა მაღლა ავწევ თავს და შევწირავ მის კარავში მსხვერპლსა ქებისა, ვუმღერებ და ვუგალობებ უფალს. +

7ისმინე, უფალო, ჩემი ხმა, როცა მოგიხმობ, შემიწყალე და მიპასუხე.

8შენგან ამბობს ჩემი გული: „მოძებნეთ ჩემი სახე.“ შენს სახეს მოვძებნი, უფალო.

9ნუ დამალავ შენს სახეს ჩემგან, რისხვით ნუ უკუაგდებ შენს მორჩილს; ჩემი შემწე იყავი უწინ; ახლა ხელს ნუ მკრავ და ნუ მიმატოვებ, ღმერთო, ჩემო მსხნელო,

10რადგან დამაგდო ჩემმა დედ-მამამ; ხოლო უფალი მიმიღებს მე.

11მიწინამძღვრე, უფალო, შენს გზაზე და დამაყენე სწორ კვალზე ჩემი მტრების გამო.

12ნუ გადამცემ ჩემი მტრების სურვილისამებრ; რადგან აღდგნენ ჩემს წინააღმდეგ ცრუ მოწმენი და ბოროტებით სუნთქავენ.

13რომ არ მერწმუნა ხილვა უფლის სიკეთისა ცოცხალთა ქვეყანაში.

14მიენდე უფალს, გამხნევდი და გაამაგრე შენი გული, და გქონდეს უფლის იმედი. +

27

27^1დავითისა. შენ მოგიხმობ, უფალო, ჩემო ბურჯო! ნუ დადუმდები ჩემთვის. ვაი, თუ დადუმდე ჩემთვის და დავემგვანო საფლავში ჩასულებს. +

2ისმინე ჩემი მუდარის ხმა, როცა მოგიხმობ, როცა ხელებს აღვაპყრობ შენი წმიდა ტაძრისკენ.

3ნუ შემაერთებ ბოროტებთან და სიყალბის მქმნელთან, რომელნიც მოყვასებთან მშვიდობიანად ლაპარაკობენ, გულში კი სიავე უდევთ.

4მიუზღე მათ თავიანთი ნაქნარისამებრ და თავიანთი ბოროტი მოქმედებისამებრ; მათი ხელის ნაქნარისამებრ მიუზღე მათ, და მათი ბოროტი საქმეებისამებრ. +

5რადგან არ ესმით მოქმედებანი უფლისა და მისთა ხელთა ნასაქმარი. ის დაანგრევს მათ და აღარ ააშენებს კვლავ.

6კურთხეულ არს უფალი, ხმა ჩემი ვედრებისა.

7უფალი ბურჯია ჩემი და ფარი ჩემი; მისით სასოებს ჩემი გული, და დამეხმარა, და გაიხარებს ჩემი გული, და ჩემი სიმღერით ვიტყვი მის ქებას. +

8უფალი ბურჯია თავისი ხალხისა და თავისი ცხებულის მხსნელი ფარია. +

9იხსენი შენი ხალხი და აკურთხე შენი სამკვიდრო, მწყემსე ისინი და მოამაღლე უკუნისამდე. +

28

28^1ფსალმუნი. დავითისა. უძღვენით უფალს, ღვთის შვილებო, უძღვენით უფალს ქება-დიდება. +

2უძღვენით უფალს მისი სახელის დიდება; თაყვანი ეცით უფალს წმიდა ბრწყინვალებით.

3ხმა უფლისა წყლებზე; დიდების ღმერთმა დაიგრგვინა; უფლის ხმა იყო მრავალ წყალზე.

4ხმა უფლისა ძლიერებით, ხმა უფლისა ბრწყინვალებით.

5ხმა უფლისა დაამსხვრევს ნაძვებს; და დაამსხვრევს ლიბანის ნაძვებს უფალი. +

6და ათამაშებს მათ ხბოსავით, ლიბანს და სირიონს – მარტორქის შვილის მსგავსად.

7ხმა უფლისა გაჰკვეთს ცეცხლის ალს. +

8ხმა უფლისა უდაბნოს შეარყევს; შეარყევს უფალი კადეშის უდაბნოს.

9ხმა უფლისა უდღეურად მოაგებინებს ირმებს და გააშიშვლებს ტყეებს; და მის ტაძარში ყოველივე ამბობს, „დიდება“.

10უფალი იჯდა წარღვნის დროს, და დაჯდება უფალი ხელმწიფედ უკუნისამდე.

11უფალი ძალას მისცემს თავის ხალხს, უფალი აკურთხებს თავის ხალხს მშვიდობით.

29

29^1ფსალმუნი. ქება ტაძრის განახლებისა. დავითისა. +

2განგადიდებ შენ, უფალო, რადგან მიხსენი და ჩემზე მტრები არ გაახარე.

3უფალო, ღმერთო ჩემო, მოგიხმე და შენ განმკურნე მე.

4უფალო, შენ ამოიყვანე სული ჩემი ჯოჯოხეთიდან, და გამაცოცხლე, რომ საფლავში არ ჩავსულიყავ.

5უგალობეთ უფალს, მისო წმიდებო, ადიდეთ ხსენება მისი სიწმიდისა. +

6რადგან წამიერია რისხვა მისი, ხოლო სიცოცხლე – მისი სურვილით; ღამით გლოვა დაისადგურებს და ცისკრის ჟამს მხიარულება.

7და მე ვთქვი ჩემი ნეტარების ჟამს: „არ დავეცემი უკუნისამდე.“

8შენი სურვილით, უფალო, გადაარჩინე ჩემი მთა; დაფარე შენი სახე და – შევძრწუნდი.

9შენ მოგიხმობ, უფალო, და ჩემს ბატონს შევევედრები:

10„რა სარგებლობა იქნება ჩემს სისხლში, როდესაც საფლავში ჩავალ? განა მტვერი შეგასხამს ხოტბას? განა შენს ჭეშმარიტებას განაცხადებს?

11უფალო, მომისმინე და შემიწყალე, იყავი შემწე ჩემი.“

12შენ ჩემი წუხილი როკვად მიქციე, ძაძა გამხადე და სიხარულით შემმოსე.

13ამისათვის გიგალობებს სული ჩემი და არ დადუმდება. უფალო, ღმერთო ჩემო, შენ გადიდებ უკუნისამდე! +

30

30^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი. დავითისა.

2გევედრები, უფალო, ნურც შევრცხვენილვარ ნურასოდეს; შენი სიმართლით გამომიხსენ.

3მომაპყარ ყური შენი, სწრაფად გადამარჩინე, იყავ ჩემთვის კლდე-ბურჯი, ციხე-სიმაგრე ჩემს დასახსნელად.

4რადგანაც ჩემი კლდე და ბურჯი ხარ; შენი სახელის გულისათვის გზა მიჩვენე და გამიძეხი.

5გამომიყვანე მახისაგან, რომელიც ჩუმად დამიგეს, რადგან შენა ხარ სიმაგრე ჩემი.

6შენს ხელს შევავედრებ ჩემს სულს. შენ დამიხსნი, უფალო, ღმერთო ჭეშმარიტო.

7შევიძულე კერპების დამცველები და მე მივენდე უფალს.

8ვილხენ და ვიმხიარულებ შენი წყალობით, რადგან შენ იხილე ჩემი სისაწყლე, შეიცან ტანჯვა ჩემი სულისა.

9და არ მიმეცი ხელსა მტრისას; ფართოდ დაამკვიდრე ფერხნი ჩემნი. +

10შემიწყალე, უფალო, რადგან მიჭირს, დაიშრიტა წუხილით თვალი ჩემი, სული ჩემი და მუცელი ჩემი.

11რადგან გაილია ნაღველში ჩემი სიცოცხლე და ჩემი წლები – გლოვაში. დაუძლურდა ჩემი ძალა ჩემი ცოდვებით და ჩემი ძვლები გაიხრწნა.

12ყველა ჩემი მტრისაგან შერცხვენილი შევიქენ, და მეზობლისაგან – მეტად, და საშიში ნაცნობთათვის; ვინც კი ქუჩაში დამინახავდა, გარბოდა ჩემგან.

13გულიდან ამომიგდეს, ვითარცა მკვდარი; დამსხვრეულ ჭურჭელს ვემსგავსებოდი. +

14რადგან მესმოდა ცილისწამება მრავალთა, შიშია ყოველი მხრიდან! ისინი შეითქვნენ ჩემს წინააღმლეგ, ჩემი სულის ამოხდა განიზრახეს, +

15მე კი შენზე ვარ დაიმედებული, უფალო, ვთქვი: „შენა ხარ ჩემი ღმერთი.“

16შენს ხელთ არის ჩემი დრო-ჟამი. მიხსენი ჩემთა მტერთა ხელთაგან, და ჩემთა მიმდევართა

17უჩვენე შენი ბრწყინვალე სახე შენს მორჩილს, გადამარჩინე შენი წყალობით.

18უფალო, ნუ შემარცხვენ, რადგან შენ მოგიხმობ. დაე, შერცხვნენ ბოროტნი და დადუმდნენ ჯოჯოხეთში.

19დაე, დამუნჯდნენ ცრუ ბაგეები, რომელნიც უხეშად ლაპარაკობენ მართალზე, ქედმაღლობით და სიძულვილით.

20რაოდენ მრავალი გაქვს სიკეთე, უფალო, შენთა მოშიშთათვის რომ ინახავ, შენს მსასოებელთ რომ განუმზადე ადამის ძეთა წინაშე.

21შეიფარე ისინი შენი პირის საფარველქვეშ დაიცავი ისინი ენით მომხდარი დავიდარაბისაგან,

22კურთხეულ არს უფალი, რომ მომივლინა თვისი საკვირველი წყალობა გამაგრებულ ქალაქში.

23და მე ვფიქრობდი ძრწოლით: „მოწყვეტილი ვარ შენთა თვალთაგან“. მაგრამ შენ ისმინე ხმა ჩემი მუდარისა, როცა მოგიხმობდი.

24შეიყვარეთ უფალი, მისნო წმიდანო; ერთგულს იცავს უფალი და მრავალკეცად მიუზღავს ამპარტავნებს.

25გამხნევდით და გული გაიმაგრეთ, ყველამ,

31

31^1მოძღვრება. დავითისა. ნეტარია, ვისაც ეპატია დანაშაული, ვისი ცოდვებიც დაიფარა.

2ნეტარია კაცი, ვისაც უფალი ცოდვას არ ჩაუთვლის, და ვის სულშიც არ არის სიყალბე. +

3როდესაც ვდუმდი გაცვითა ჩემი ძვლები ყოველდღიურმა გოდებამ ჩემმა. +

4რადგან დღისით და ღამით მძიმდებოდა შენი ხელი ჩემზე, სინედლე ჩემი შეიცვალა ზაფხულის გვალვით.

5ცოდვა ჩემი გაუწყე, და ბრალი ჩემი არ დამიმალავს. ვთქვი: „ვაღიარებ ჩემს ცოდვებს უფლის წინაშე.“ და შენ მომიტევე დანაშაული ჩემი ცოდვისა. +

6ამიტომ ილოცავს შენს მიმართ ყველა თუნდ იყოს წარღვნა წყალთა მრავალთა. ვერ მისწვდება მას.

7შენ ხარ ჩემი მფარველი, გაჭირვებისაგან მიცავ, ხსნის სიხარული შემომარტყი გარს.

8„გასწავლი შენ და დაგაყენებ სწორ გზაზე, თვალს დავიჭერ შენზე.“

9ნუ იქნებით, ვითარცა ცხენი, ვითარცა ჯორი, უგუნური. ლაგამი და აღვირია მისი მოსართავი შესაკავებლად, რომ შენ არ მოგიახლოვდეს.

10მრავალი სატკივარი აქვს ბოროტს, უფალზე მინდობილი კი წყალობით არის გარემოცული. +

11იხარეთ უფლის მიერ და იმხიარულეთ, წმიდანებო; და იზეიმეთ, გულით მართლებო.

32

32^1იხარეთ, მართალნო, უფალში; გულწრფელებს შეშვენით შექება. +

2ადიდეთ უფალი ქნარით, ათსიმიანი ებნით უგალობეთ მას.

3უგალობეთ მას გალობა ახალი, უკეთ ააწყვეთ ჰანგი მოძახილით.

4რადგან სწორია სიტყვა უფლისა და ყოველი საქმე მისი ჭეშმარიტია. +

5უყვარს სიმართლე და სამართალი; უფლის წყალობით სავსეა ქვეყანა; +

6უფლის სიტყვით შეიქმნა ზეცა და მისი ბაგეების ქარით მთელი მისი საკრებულო. +

7შეკრიბა, ვითარცა ტიკში, წყლები ზღვისანი, საცავებში მოათავსა უფსკრულები. +

8ეშინოდეს უფლისა მთელ დედამიწას, თრთოდეს მისგან ყოველი მკვიდრი სამყაროსი.

9რადგან მან თქვა და შეიქმნა, მან ბრძანა და არსებობს.

10უფალი ჩაშლის ხალხების აზრებს, გააცამტვერებს ხალხების ზრახვებს. +

11აზრი უფლისა იარსებებს მარადიულად, და თაობიდან თაობამდე – ზრახვანი მისნი. +

12ნეტარ არს ხალხი, ვისთვისაც ღმერთი არის უფალი, ხალხი – მისდა სამემკვიდროდ ამორჩეული. +

13ზეციდან იმზირება უფალი, ხედავს ყველა ადამიანს.

14თავისი საბრძანისიდან უთვალთვალებს ქვეყნის ყველა მკვიდრს.

15მან შექმნა გული თვითოეულისა და სწვდება ყველა მათ საქმეს.

16მეფეს ვერ უშველის ჯარის სიმრავლე, გმირს ვერ იხსნის დიდი ძალა.

17უიმედოა ცხენი შველისათვის და თავისი ჯარების სიმრავლე ვერ იხნის. +

18აი, თვალი უფლისა მის მოშიშთა თავზე, ვინც მის წყალობას ელის,

19რომ იხსნას მათი სული სიკვდილისაგან და ასაზრდოოს შიმშილის დროს.

20ჩვენი სული მომლოდინეა უფლისა, ის არის დამხმარე და მფარველი ჩვენი.

21რადგან მისით ხარობს ჩვენი გული, რადგან ვესასოებით მის წმიდა სახელს.

22იყოს ჩვენდამი, უფალო, შენი წყალობა, რადგანაც შენზე ვამყარებთ იმედს.

33

33^1დავითისა. როცა სიგიჟე მოიგონა აბიმელექის წინაშე, განიდევნა და წავიდა. +

2განვადიდებ უფალს ყოველჟამს, მარადისია მისი ქება ჩემს ბაგეებზე. +

3უფლით იქადის ჩემი სული; მოისმენენ მშვიდნი და გაიხარებენ.

4ადიდეთ უფალი ჩემთან ერთად და განვადიდოთ მისი სახელი ერთობლივად.

5მე მოვიძიე უფალი და მიპასუხა და გამომიხსნა ყველა ჩემი განსაცდელიდან. +

6მისი შემყურენი განათებულან და მათი პირი არ შერცხვენილა.

7აგერ გლახაკმა მოუხმო და უფალმა მოისმინა და ყველა გასაჭირისაგან იხსნა.

8დაიბანაკებს ანგელოზი უფლისა მის მოშიშთა ირგვლივ და გადაარჩნს მათ. +

9განიცადეთ და ნახეთ, რომ კარგია უფალი; ნეტარება მას, ვინც მასზეა მინდობილი. +

10მოიშიშეთ უფლისა, წმიდანნო მისნო, რადგან არა აქვთ შეჭირვება მოშიშთა მისთა.

11მდიდარნი გაღატაკდებიან და დაიმშევიან, ხოლო უფლის მაძიებლებს არავითარი სიკეთე არ მოაკლდებათ.

12მოდით, შვილებო, მომისმინეთ! უფლის მოშიშებას გასწავლით თქვენ. +

13ვინ არის კაცი, რომელსაც სურს სიცოცხლე, უყვარს დღეგრძელობა სიკეთის სანახავად? +

14შეიკავე შენი ენა სიბოროტისაგან და ბაგენი შენნი – ცბიერი სიტყვებისაგან. +

15ერიდე ბოროტებას და ჰქმენ კეთილი; ეძიე მშვიდობა და მიჰყევი მას. +

16უფლის თვალები მიპყრობილია წმიდებისაკენ და მისი ყურები – მათი ღაღადისაკენ. +

17პირი უფლისა – ბოროტმოქმედთა წინააღმდეგ, რათა წარხოცოს დედამიწიდან მათი სახსენებელი.

18მოუხმობენ და ისმენს უფალი, და იხსნის ყველა გასაჭირისაგან.

19ახლოა უფალი გულმოდრეკილებთან, და სულით მორჩილებს იხსნის.

20მრავალი სიავე ხვდება მართალს; და ყველაფრისაგან იხსნის უფალი. +

21ის იცავს მის ყოველ ძვალს, მათგან ერთიც არ შეიმუსრება.

22მოკლავს ცოდვილს ბოროტება, ხოლო მართლის მოძულენი პასუხს აგებენ.

23იხსნის უფალი თავის მორჩილთა სულებს და პასუხს არ აგებენ, ვინც მასზეა მინდობილი.

34

34^1დავითისა. ედავე, უფალო, ჩემს მოდავეს, ებრძოლე, ჩემს წინააღმდეგ მებრძოლთ. +

2მოიმარჯვე ფარი და საჭურველი, და აღსდექ ჩემდა შესაწევნად.

3იშიშვლე მახვილი და გზა გადაუკეტე ჩემს მდევნელებს. უთხარი ჩემს სულს: „შენი მხსნელი ვარ.“

4შერცხვნენ და გაწბილდნენ, ვინც ჩემს სულს ეძებენ; უკუიქცნენ და სირცხვილნაჭამნი დარჩნენ ჩემზე სიავის მოფიქრალნი. +

5შეიქმნენ ვითარცა მტვერი ქარის წინაშე, და უფლის ანგელოზმა უკუაგდოს ისინი. +

6იყოს მათი გზები ბნელი და მოლიპული, და უფლის ანგელოზი სდევნიდეს მათ.

7რადგან უმიზეზოდ დამიგეს ხაფანგი, უმიზეზოდ გაუთხარეს ორმო ჩემს სულს. +

8და ეწიოს მას უბედურება მოულოდნელად და მახეში, რომელიც მოამზადა, თვითონ გაებას, დასაღუპავად ჩავარდეს შიგ;

9ჩემი სული კი იხარებდეს უფლით, ილხენდეს მისი შემწეობით.

10ყოველნი ძვალნი ჩემნი იტყვიან: „უფალო, ვინ არის შენი მსგავსი, შენი, რომელიც იხსნი საწყალს ძლიერისაგან, ღარიბს და ღატაკს – მისი მძარცველისაგან?“ +

11აღსდგებიან ჩემს მიმართ ბოროტი ცრუმოწმენი; რაც არ ვიცი, იმას მკითხავენ, +

12სიკეთის წილ ბოროტით მიხდიან, ჩემი სულის დაობლება სურთ. +

13ხოლო მე კი მათი სნეულების ჟამს ძაძებს ვიცვამდი, ჩემს სულს მარხვით ვაძაბუნებდი და ჩემი ლოცვა ჩემთანვე ბრუნებოდა. +

14თითქოს ჩემი მეგობარი ყოფილიყო, ჩემი ძმა, ისე დავდიოდი სევდიანი; დედას რომ დასტირის კაცი, ისე დავმდაბლდი მგლოვიარობაში

15ისინი კი ჩემი მარცხის ჟამს ხარობდნენ, და იკრიბებოდნენ ჩემს წინააღმდეგ სულს მიგლეჯდნენ და არ მეშვებოდნენ.

16პირფერული მანჭვა-დაცინვით აღრჭენდნენ +

17უფალო, რამდენ ხანს უყურებ? დამიბრუნე ჩემი სული მათი გაპარტახებისაგან, ლომებისაგან ეს ერთი ჩემი სიცოცხლე. +

18მადლობას გეტყვი დიდ კრებულში, მირიად ხალხში შეგასხამ ხოტბას. +

19არ გაიხარონ ჩემზე მტრებმა ტყუილუბრალოდ, ჩემი მოძულენი უმიზეზოდ თვალით ანიშნებენ ერთიმეორეს. +

20რადგან მშვიდობაზე არ ლაპარაკობენ და ქვეყნიერების მორჩილთა მიმართ მზაკვრობას ფიქრობენ.

21ფართოდ გააღეს პირი ჩემზე, და ყვირიან: „ოჰო! ოჰო! იხილა თვალმა ჩვენმა.“

22შენ ხომ ნახე, უფალო, ნუ დადუმდები, ჩემო ბატონო, ნუ განმერიდები მე; +

23გამოიღვიძე, გამოიღვიძე განსაკითხავად ჩემდა, ღმერთო და ბატონო ჩემო, ჩემი დავის გასარჩევად. +

24გამასამრთლე შენი სიმართლით, უფალო, ჩემო ღმერთო. და ნურავინ გაიხარებს ჩემზე.

25ნუ იტყვიან თავიანთ გულში: „ოჰო! ასე გვენება!“ ნუ იტყვიან: „ჩავყლაპეთ იგი!“

26შერცხვნენ და გაწბილდნენ ყველანი, ვისაც ჩემი ცუდი უხარია; სირცხვილით შეიმოსონ, ვინც ჩემთან მედიდურად იქცევა. +

27იგალობონ და იმხიარულონ ჩემი სიმართლის მსურველებმა; და თქვან მარადჟამს: „განდიდდეს უფალი, მისი მორჩილისთვის მშვიდობის მსურველი!“ +

28და ჩემი ენა იღაღადებს სიმართლეს შენსას, და ქებას შენსას დღენიადაგ.

35

35^1გუნდის ლოტბარს. უფლის მორჩილის, დავითისა.

2ბიწიერება ცოდვილისა ამბობს ჩემს გულში: არ არის შიში ღმერთისა მის თვალთა წინაშე.

3რადგან ქლესაობს მასთან, თითქოს ეძებს მის დანაშაულს, რომ შეაძულოს.

4მისთა ბაგეთა სიტყვები სიცრუე და სიყალბეა, ჭკუა არ ყოფნის, რომ კეთილი ქნას.

5უსამართლობას ფიქრობს თავის სარეცელზე, უკეთურ გზას ადგება, ბოროტს არ თაკილობს.

6უფალო, ზეცამდეა შენი წყალობა, ჭეშმარიტება შენი – ღრუბლებამდე. +

7სიმართლე შენი, ვითარცა მთები უფლისა, სამართალი შენი – ღრმა უფსკრულივით. ადამიანსა და პირუტყვს შენ შველი, უფალო.

8რაოდენ ძვირფასია შენი წყალობა, ღმერთო, და ადამის ძენი შენი ფრთების ქვეშ აფარებენ თავს.

9დაპურდებიან შენი სახლის ცხიმით და შენთა სიტკბოთა ხევიდან შეასმევ მათ. +

10რადგან შენთან არის წყარო სიცოცხლისა, შენი შუქით ვხედავთ სინათლეს. +

11მოჰფინე წყალობა შენი შენს მაღიარებლებს, და სიმართლე შენი – გულწრფელებს.

12ნუ მოაღწევს ჩემთან ფეხი ამპარტავნისა, და ხელი ბოროტთა ნუ განმდევნის მე.

13იქ დაეცნენ მოქმედნი უსამართლობისა, დაენარცხნენ და აღარ ძალუძთ წამოდგომა. +

36

36^1დავითისა. ნუ შეეხარბები ბოროტმოქმედებს, ნუ გშურს მათი, ვინც უკანონობას სჩადის. +

2რადგან ბალახივით მალე გახმებიან და მწვანილივით დაჭკნებიან.

3მიენდე უფალს და ქმენ კეთილი; დაემკვიდრე ქვეყანაზე და მწყემსე სიმართლე.

4ისიამოვნე უფლის მიერ და ის აგისრულებს გულისწადილს. +

5მიაქციე ღმერთზე შენი გზასავალი, მიენდე მას და ის აღასრულებს.

6და გამოიტანს ნათელივით სიმართლეს შენსას და შენს სამართალს – შუადღესავით.

7დაემორჩილე უფალს და დაელოდე მას. ნუ შეგშურდება თავის გზაზე წარმატებულის, კაცისა, რომელიც ბოროტს იზრახავს.

8მოეშვი მრისხანებას და მიატოვე გულისწყრომა; ნუ გამძვინვარდები, ვინძლო არ გაბოროტდე.

9რადგან ბოროტმოქმედნი ამოწყდებიან და უფალზე მინდობილნი დაიმკვიდრებენ ქვეყნიერებას.

10კიდევ ცოტა და აღარ იქნება ბოროტი, დაუკვირდები მის ადგილს და აღარ იქნება იგი.

11ხოლო თავმდაბალნი დაიმკვიდრებენ ქვეყნიერებას და დაამდებიან დიდი მშვიდობით.

12ცუდი განზრახვა აქვს ბოროტს მართლის მიმართ და კბილებს აღრჭენს მის წინააღმდეგ. +

13უფალი დასცინებს მას, ვინაიდან ხედავს, რომ მოდის მისი დღე. +

14მახვილი იშიშვლეს ბოროტებმა და მოზიდეს თავიანთი მშვილდები, რათა ძირს დასცენ ღარიბი და ღატაკი, და მოსპონ გზიანები.

15მათი მახვილი მათსავე გულს განეწონება და მათი მშვილდი შეიმუსრება.

16მართლის მცირედი სჯობია ცოდვილთა დიდ სიმდიდრეს.

17რადგან მკლავები უკეთურთა შეიმუსრებიან, ხოლო მართალთა შემწე ღმერთია. +

18იცის უფალმა დღენი უცოდველთა, მათი მემკვიდრეობა უკუნისამდე იქნება,

19არ შერცხვებიან სიავის ჟამს და შიმშილის დღეებში დაპურდებიან. +

20რადგან ბოროტნი დაიღუპებიან და მტერნი უფლისა, ვით ნასუქი ცხვარნი, გაქრებიან, ვითარცა

21ბოროტი ისესხებს და არ გადაიხდის, მართალი კი შეიბრალებს და მისცემს.

22რადგან მის მიერ ნაკურთხნი დაიმკვიდრებენ ქვეყანას, მის მიერ დაწყევლილნი კი ამოწყდებიან. +

23უფლის მიერ წარიმართება ნაბიჯნი კაცისა, და მის გზას შეიყვარებს.

24კიდეც რომ წაბორძიკდეს, არ დაეცემა, რადგან ღმერთია დასაყრდენი მისი ხელისა. +

25ყმაწვილი ვიყავი, კიდეც მოვხუცდი და არ მინახავს მართალი კაცი მიტოვებული, და მისი მოდგმა – პურზე ხელგაწვდილი. +

26ყოველდღე მოწყალებას გაიღებს და გაასესხებს, და მისი შთამომავალი კურთხეულია. +

27ერიდე ბოროტს და ქმენ სიკეთე და იარსებებ სამარადჟამოდ.

28რადგან უფალს სამართალი უყვარს, და არ მიატოვებს თავის წმიდებს, სამარადისოდ დაცულნი იქნებიან, ბოროტთა ნაშიერი კი ამოწყდება.

29მართალნი დაიმკვიდრებენ ქვეყანას და იარსებებენ მასზე უკუნისამდე. +

30მართალთა ბაგენი სიბრძნეს წარმოთქვამენ და მისი ენა სიმართლეს ილაპარაკებს.

31რჯული მისი ღმერთისა მის გულშია, არ დაუსხლტება ნაბიჯები. +

32ბოროტი უთვალთვალებს წმიდას და მის მოკვლას აპირებს.

33მაგრამ უფალი არ მიატოვებს მის ხელში და არ გაამტყუნებს მისი განკითხვის ჟამს. +

34მიენდე უფალს და დარჩი მის გზაზე, და ის აგამაღლებს, რომ დაიმკვიდრო ქვეყანა, და დაინახავ უკეთურთა განადგურებას. +

35მინახავს ბოროტი გამძვინვარებული, ფესვგადგმული, ვითარცა ხე ამწვანებული.

36მაგრამ გადაიარა და აჰა, აღარ არის, დავეძებ მას და ვეღარ ვპოულობ.

37დაიცავი უმანკოება და ნახე სისწორე, რადგან მომავალი ეკუთვნის მშვიდობიან კაცს.

38ხოლო ბრალეულნი ერთიანად მოისპობიან, ბოროტთა მომავალი გადაშენდება.

39ხოლო წმიდათა შველა უფლისაგან არის, ის არის მათი მფარველი გაჭირვების ჟამს. +

40და დაეხმარება მათ უფალი და დაიხსნის; დაიხსნის ბოროტთაგან და უშველის, რადგან მასზე არიან მინდობილნი. +

37

37^1ფსალმუნი დავითისა. გასახსენებელი. +

2უფალო, შენი განრიხსებისას ნუ მამხილებ და შენი რისხვის ჟამს ნუ დამსჯი. +

3რადგან შენი ისრები ჩემშია განწონილი და შენი ხელი მამძიმებს მე.

4არ არის ჯანსაღი ადგილი ჩემს სხეულში შენი რისხვის გამო; არ არის მშვიდობა ჩემს ძვლებში ჩემი ცოდვის გამო.

5რადგან ცოდვანი ჩემნი გასცილდნენ ჩემს თავს, მძიმე ტვირთივით დამძიმდნენ ჩემზე.

6აყროლდნენ, დალპნენ ჩემი წყლულები ჩემი უგუნურების გამო.

7წელში მოვიხარე, ერთობ დავმდაბლდი, მთელ დღეს ნაღვლიანი დავიარები.

8რადგან ჩემი წელი გათანგულია სიცხით და აღარ არის ჯანსაღი ადგილი ჩემს სხეულში.

9დავუძლურდი და დავძაბუნდი მეტისმეტად, ვღრიალებ ჩემი გულის სატკივრით.

10უფალო, შენს წინაშეა ყველა ჩემი სურვილი, და ჩემი ოხვრაც დაფარული არ არის შენგან.

11ჩემი გული თრთის, ძალღონე განმიდგა, და თვალთა ჩემთა სინათლე – აღარც ის არის ჩემთან.

12ჩემი მოყვარულნი და მეგობარნი განერიდნენ ჩემს წყლულებს, და ჩემი ახლობლები შორს განმიდგნენ. +

13მახე დამიგეს ჩემი სულის მაძიებლებმა, ჩემი სიავის მსურველები ბჭობენ ჩემს დაღუპვაზე და მთელ დღეს მზაკვრობაზე ფიქრობენ. +

14მე კი ვერ ვისმენ, ვითარცა ყრუ და ვითარცა მუნჯი, პირს რომ ვერ აღებს. +

15და დავემგვანე კაცს, რომელსაც არ ესიმის და რომლის ბაგეებსაც არ გააჩნია პასუხი. +

16რადგან შენ გელოდები, უფალო. შენ უპასუხე, უფალო, ღმერთო ჩემო.

17რადგან ვთქვი: „ნუმც გაიხარონ ჩემზე; თუ ფეხი გადამიბრუნდა, გაბატონდებიან ჩემზე.“

18მარცხისთვის მე მზადა ვარ, და ჩემი სატკივარი ჩემს წინაა მუდამ. +

19რადგანაც ჩემს ბრალს განვაცხადებ, ვიდარდებ ჩემს ცოდვაზე.

20ჩემი მტრები კი ცოცხლობენ, ძლიერდებიან, და მრავლდებიან ჩემი ამაოდ მოძულენი. +

21კეთილის წილ ბოროტის გადამხდელნი მმტრობენ იმისთვის, რომ კეთილს ვცდილობ.

22ნუ მიმატოვებ, უფალო, ღმერთო ჩემო, ნუ განმშორდები.

23გამოეშურე ჩემს შესაწევნად, უფალო, მშველელო ჩემო!

38

38^1გუნდის ლოტბარს, იედუთუნს. დავითის ფსალმუნი. +

2ვიფიქრე: „დავიცავ ჩემს გზებს, რომ არ შევცოდო ჩემი ენით; ალიკაპს ავიკრავ პირზე, ვიდრე ბოროტი იმყოფება ჩემს წინაშე.“ +

3მთლიანად დავმუნჯდი, დავდუმდი სიკეთეზეც კი,

4გახურდა გული ჩემს შიგნით, ჩემს აზრებში ცეცხლი აღეგზნო; ვიწყე ლაპარაკი ჩემი ენით:

5„მაუწყე, უფალო, ჩემი აღსასრული, და – როგორია ხანგრძლიობა ჩემი დღეების. შევიტყო, რა არის ჩემი ბედისწერა.

6აჰა, გოჯებით მომეცი მე დღენი, ხოლო ჩემი სიცოცხლის ხანი არაფერია შენს წინაშე; ჭეშმარიტად, ერთი ამოსუნთქვაა კაცის სიცოცხლე!

7ამიტომ აჩრდილს დადევნებია ადამიანი, მაგრამ ამაოდ ფაციფუცობს, აგროვებს და არ იცის, ვის დარჩება. +

8„და ახლა, რას ველი, ბატონო? შენზეა ჩემი იმედი.

9ყოველი ჩემი ბრალისაგან გადამარჩინე, ნუ გამხდი ბრიყვის სალანძღავად.

10დავდუმდი, ბაგეს ვეღარ ვაღებ, რადგან შენ ჰქმენ ამგვარად.

11ამარიდე სასჯელი შენი; გავილიე შენი მომსვრელი ხელით. +

12თუ ცოდვისათვის მხილებით დასჯი ადამიანს, ვითარცა ჩრჩილი გაილევა მისი მშვენება, მხოლოდ ამაოებაა ყოველი კაცი. +

13მოისმინე ჩემი ლოცვა, უფალო, ჩემი ცრემლის მიმართ ნუ დადუმდები, რადგან მწირი ვარ შენი, და ერთი ხიზანი, ვითარცა ჩემი მამა-პაპანი. + +

14მზერა მომაშორე, რათა მოვმაგრდე, ვიდრე წავიდოდე და აღარ ვიქნებოდე.“ +

39

39^1გუნდის ლოტბარს. დავითის ფსალმუნი.

2მტკიცედ ვესავდი უფალს ყური მომაპყრო და მოისმინა ჩემი ვედრება,

3და ამომიყვანა საზარელი ორმოდან, გაუვალი ლაფიდან, და დააყენა კლდეზე ფერხნი ჩემნი, წარმართა ჩემი ნაბიჯები,

4და მისცა ჩემს ბაგეებს ახალი გალობა – განსადიდებლად ჩვენი ღმერთისა. ბევრი ნახავს და შეეშინდება უფლისა, და მიენდობა მას.

5ნეტარ არს კაცი, ვინც უფალზე ამყარებს იმედს, და არ მიმართავს კადნიერთ და სიცრუის მოტრფიალეთ.

6უფალო, ღმერთო ჩემო, დიდია სასწაულნი, შენ რომ მოიმოქმედე, და ჩანაფიქრები ჩვენს მიმართ; ვინ შეგედრება შენ! ვიქადაგებ და ვილაპარაკებ მათზე; – მაგრამ ძნელია სათქმელად.

7მსხვერპლი და შესაწირავი არ ისურვე; ყურები გამიმახვილე; სრულადდასაწველი და ცოდვის მსხვერპლი არ მოგითხოვია;

8მაშინ ვთქვი: „აი, მოვედი; წიგნის გრაგნილში სწერია ჩემთვის.

9შენი სურვილის შესრულება მინდოდა, ღმერთო, და რჯული შენი ჩემს გულშია.“

10შენს სიმართლეს მოვუთხრობდი დიდ კრებულს, აჰა, ბაგენი ჩემნი არ მომიკუმავს, უფალო, შენ უწყი.

11შენი სიმართლე არ დამიფარავს ჩემს გულში; შენს ერთგულებასა და შენს ხსნაზე ვლაპარაკობდი; შენი წყალობა და ჭეშმარიტება არ დამიმალავს დიდი კრებულისათვის.

12შენ, უფალო, არ დამილიო შენი თანაგრძნობა; შენი წყალობა და შენი ჭეშმარიტება მუდამ მიცავენ მე.

13რადგან გარე შემომეხვია აურაცხელი უბედურება, წამომეწივნენ ცოდვანი ჩემნი და არ შემეძლო დანახვა; ჩემი თმის ბეწვებზე მეტად მომრავლდნენ და გულმა მიმატოვა.

14ისურვე, უფალო, ჩემი დახსნა; უფალო, ჩემს დასახმარებლად გამოეშურე. +

15დაე, შერცხვნენ და გაწბილდნენ, ვინც ჩემი სულის დაღუპვას ეძებენ, უკუიქცნენ და წახდნენ ჩემი ავის მდომნი; +

16დაე, შეძრწოლდნენ სირცხვილისაგან, ვინც მეუბნებოდა: „ოჰო, ოჰო!“

17გაიხაროს და გამხიარულდეს ყველა, ვინც შენ გეძებს; შენი შველის მოყვარულებმა მუდამ თქვან: „დიდია უფალი!“ +

18ხოლო მე ღარიბ-ღატაკი ვარ; უფალი იფიქრებს ჩემზე. – ჩემი დამხმარე და მხსნელი შენა ხარ, ღმერთო ჩემო, ნუ დააყოვნებ.

40

40^1გუნდის ლოტბარს. დავითის ფსალმუნი.

2ნეტარ არს, ვინც ფიქრობს ღატაკზე; უბედურების დღეს გადაარჩენს მას უფალი.

3უფალი დაიცავს მას და აცოცხლებს; და ბედნიერი იქნება ქვეყანაზე; და შენ არ გადასცემ მათ მათი მტრების სურვილისამებრ. +

4უფალი გაამაგრებს მას მისი სნეულების სარეცელზე; მთელ მის სარეცელს შენ შეცვლი მისი ავადმყოფობის ჟამს.

5ვთქვი მე: „უფალო, შემიწყალე, განმიკურნე ჩემი სული, რადგან შეგცოდე.“ +

6ჩემი მტრები ავს იტყვიან ჩემზე: „როდის მოკვდება და გაქრება მისი სახელი?“

7და თუ მოვა ჩემს სანახავად, ტყუილს ილაპარაკებს; მისი გული სიცრუეს თხზავს; გარეთ გავა და იმასვე ილაპარაკებს. +

8ერთთავად ჩემზე ჩურჩულებენ ყველანი, ვინც მოძულეა ჩემი; ბოროტს ფიქრობენ ჩემზე:

9„სისაძაგლე აცუნდრუკებს მას; ვინც ერთხელ დაწვა, ვეღარ წამოდგება!“ +

10ჩემმა განუყრელმა მეგობარმაც კი, ვისი იმედიც მქონდა, ვინც ჩემს პურს ჭამდა, წიხლი ჩამაზილა. + +

11ხოლო შენ, უფალო, შემიწყალე, და მე მივუზღავ მათ.

12ამით ვიცოდი, რომ გიყვარდი, რომ არ გაიხარებს მტერი ჩემზე. +

13და ჩემი უბიწოებისათვის შემეწევი და შენს წნაშე დამაყენებ სამარადისოდ. +

14კურთხეულ არს უფალი, ღმერთი ისრაელისა

41

41^1გუნდის ლოტბარს. მოძღვრება კორახის ძეთა.

2როგორც ირემი მიილტვის წყლის ნაკადულებისკენ, ისე მოილტვის ჩემი სული შენსკენ, ღმერთო!

3ძლიერი და უკვდავი ღმერთის წყურვილი აქვს ჩემს სულს: როდის მივალ და ვიხილავ ღმერთის სახეს? +

4ჩემი ცრემლები პურად მქონდა დღისით და ღამით, რაკი მეტყოდნენ მარადღე: „სად არის ღმერთი შენი?“ +

5ამის გახსენებაზე სული მეღვრება, რადგან ვიდოდი ხალხის გროვაში, მათთან ერთად მივდიოდი უფლის სახლამდე მოზეიმე გუნდის მხიარულებისა და მადლიერების ხმით.

6რას დაღვრემილხარ, სულო ჩემო, და რად დამკვნესი? მიენდე ღმერთს, რადგან კვლავ ვადიდებ მას მისი შველისთვის.

7დაღონებულია სული ჩემი; ამიტომ გიხსენიებ იორდანეს მიწიდან და ხერმონის მწვერვალებიდან, მიცყარის მთიდან.

8უფსკრული უფსკრულს გასძახის ყველა ტალღამ და ზვირთმა შენმა ჩემზე გადაიარა.

9დღისით გამოგზავნის უფალი თავის წყალობას, და ღამით ვუგალობებ მას ჩემთან.

10ვუთხარი ღმერთს, ჩემს სიმტკიცეს: „რად დამივიწყე? რატომ უნდა ვიარო მგლოვიარე გულით, რადგან ჩემი მტერი მთელავს?“

11ჩემი ძვლების შემუსვრის დროს მლანძღავდნენ ჩემი მტრები, მეუბნებოდნენ ყოველდღე: „სად არის ღმერთი შენი?“

12რას დაღვრემილხარ, სულო ჩემო, და რად დამკვნესი? მიენდე ღმერთს, რადგან კვლავ ვადიდებ მას, – ჩემი სახის განმაცოცხლებელს და ჩემს ღმერთს.

42

42^1განმიკითხე, ღმერთო, და გამომესარჩლე უკეთურ ხალხთან, ცბიერი და ბოროტი კაცისაგან მიხსენი. +

2რადგან შენ ხარ ღმერთი ჩემი სიმაგრისა. რად მიმატოვე? რატომ უნდა ვიარო მგლოვიარე გულით, რადგან ჩემი მტერი მთელავს?“ +

3გამოგზავნე შუქი შენი და ჭეშმარიტება შენი, რომ და მიმიყვანენ შენს

4და მივალ ღმერთის სამსხვერპლოსთან, ჩემი დაუშრეტელი სიხარულის ღმერთთან, და გადიდებ შენ ქნარით, ღმერთო, ჩემო ღმერთო!

5რას დაღვრემილხარ, სულო ჩემო, და რას დამკვნესი? მიენდე ღმერთს, რადგან კვლავაც განვადიდებ მას, – ჩემი სახის განმაცოცხლებელს და ჩემს ღმერთს.

43

43^1გუნდის ლოტბარს. კორახის ძეთა მოძღვრება.

2ღმერთო, ჩვენი ყურით მოვისმინეთ, ჩვენი მამები გვიამბობდნენ, თუ რა საქმე მოიმოქმედე მათ დღეებში, უძველეს დროში.

3შენ შენი ხელით განდევნე წარმართნი, ხოლო ისინი დანერგე; გაანადგურე ერები და განდევნე, ისინი კი გააფართოვე.

4ვინაიდან მათ ხმლებით არ მოუპოვებიათ ქვეყანა, და მათ მკლავებს არ დაუხსნიათ ისინი, არამედ შენმა მარჯვენამ, შენმა მკლავმა და შენი სახის ნათელმა, რადგან მათდამი კეთილგანეწყვე. +

5შენ ხარ ის, ხელმწიფეო ჩემო, ღმერთო, უბოძე შველა იაკობს.

6შენით დავანარცხებთ ჩვენს მტრებს; შენი სახელით გავთელავთ ჩვენ მოდავეებს. +

7რადგან ჩემს მშვილდზე არა ვარ დანდობილი და ჩემი მახვილი არ დამიხსნის, +

8არამედ შენ გვიხსნი ჩვენი მტრებისაგან და ჩვენს მოძულეებს შეარცხვენ.

9ღმერთით ვიქადოდით დღეყოველ და შენს სახელს ვადიდებთ უკუნისამდე. +

10მაგრამ მიგვატოვე და შეგვარცხვინე, და არ გამოდიხარ ჩვენს მხედრობასთან.

11უკუგვაქციე ჩვენ მტრისაგან, და ჩვენმა მოძულეებმა გაგვძარცვეს ჩვენ.

12მიგვეცი ჩვენ, როგოც ცხვარი, შესაჭმელად, და დაგვფანტე ხალხებს შორის. +

13გაჰყიდე შენი ერი სარგებლის გარეშე, და არ იდავე მათ ფასზე. +

14მიგვეცი შესარცხვენად მეზობლებს, დასაცინად და საგინებლად – ჩვენს ირგვლივ მყოფთა. +

15იგავად გვაქციე ხალხებს შორის, თავის საქნევად ერებს შორის. +

16დღეყოველ ჩემი აუგი ჩემს წინაშეა, და სირცხვილი მიფარავს სახეს

17შემარცხვენლისა და მაგინებლის ხმისაგან, მტრისა და შურისმაძიებლისაგან.

18ყოველივე ეს გვეწია ჩვენ, და მაინც არ დაგივიწყეთ შენ, არ გაგვიმრუდებია შენი აღთქმა.

19არ უკუქცეულან ჩვენი გულები, და არც ჩვენს ტერფებს გადაუხვევიათ შენი ბილიკიდან.

20როცა შენ შეგვმუსრე ტურების ადგილას და გადაგვაფარე სიკვდილის ჩრდილი.

21ჩვენ რომ დაგვევიწყებინა სახელი ჩვენი ღმერთისა, და ხელი გაგვეშვირა უცხო კერპებისათვის,

22განა ღმერთი არ გვაზღვევინებდა ამას? რადგან მან იცის საიდუმლონი გულისა. +

23ხოლო შენი გულისათვის გვკლავდნენ ყოველდღე; დასაკლავ ცხვრებად მიგვიჩნიეს. +

24გამოიღვიძე, რატომ გძინავს, უფალო? გამოფხიზლდი, სამუდამოდ ნუ მიგვატოვებ.

25რატომ იფარავ სახეს და ივიწყებ ჩვენს მწუხარებასა და გაჭირვებას?

26რადგან ჩვენი სული მიწა-მტვრამდეა დამდაბლებული, მიწას განერთხა ჩვენი მუცელი. +

27აღსდექ ჩვენს დასახმარებლად და გვიხსენი შენი წყალობის გულისათვის. +

44

44^1გუნდის ლოტბარს. „შოშანისებურად“ კორახის ძეთა. მოძღვრება; გალობა სიყვარულისა. +

2აღმოთქვა ჩემმა გულმა ნაზი სიმღერა რასაც მე ვამბობ, მეფეს ეკუთვნის; ჩემი ენა კალამია ხელოვანი მწერლისა. +

3ადამის ძეთა უმშვენესი ხარ, მადლი იღვრება შენთა ბაგეთაგან, რადგან გაკურთხა ღმერთმა უკუნისამდე. +

4წელზე შეიბი მახვილი, გმირო, შენი დიდებით და შენი მშვენებით.

5და ამ შენი მშვენებით დაბრძანდი ჭეშმარიტების, თვინიერებისა და სიმართლის გულისათვის, და გიჩვენებს საოცრებას მარჯვენა შენი. +

6შენი ისრები წამახულია, ხალხები ეცემიან შენს ფეხქვეშ; გულში ერჭობიან მეფის მტრებს. +

7ტახტი შენი, ღმერთო, უკუნითი უკუნისამდეა. სამართლის კვერთხია კვერთხი შენი მეუფებისა.

8შენ შეიყვარე სიმართლე და შეიძულე ბოროტება; ამიტომ გცხო ღმერთმა, შენმა ღმერთმა, სიხარულის ზეთი შენს მეგობრებზე უმეტეს.

9მთელი შენი სამოსი – ვითარცა მური, ალოე და კასია; სპილოს ძვლის დარბაზებიდან გაგამხიარულებენ შენ.

10მეფეთა ასულები შენს დიდებულებს შორის არიან; შენს მარჯვნივ დადგა დედოფალი ოფირის ოქროთი შემკული.

11მისმინე, ასულო, გამოიხედე და მომაპყარ ყური. და დაივიწყე ხალხი შენი

12და დატკბება მეფე შენი მშვენებით – რადგან ის არის შენი უფალი, – და თაყვანი ეცი მას.

13და ასულნი ცორისა ძღვენით მოვლენ; მუდარას დაგიწყებენ ერის მდიდარნი.

14მთელი დიდება მეფის ასულისა შიგნითაა; მოოქროვილია მისი სამოსი. +

15მოქარგული კაბით მოჰყავთ იგი მეფესთან; მის უკან ქალწულნი, დობილნი მისნი, მოჰყავთ შენთან.

16მოჰყავთ სიხარულით და ლხინით, შედიან მეფის სასახლეში.

17შენს წინაპართა ადგილას იქნებიან ძენი შენნი; მათ დააყენებ მთავრებად მთელს ქვეყანაზე. +

18გავიხსენებ შენს სახელს თაობიდან თაობაში, ამიტომ ხალხები ხოტბას შეგასხამენ უკუნითი უკუნისამდე.

45

45^1გუნდის ლოტბარს. კორახის ძეთა. ყალამოთის ხმაზე. გალობა.

2ღმერთია ჩვენი მფარველი და ძალა, შემწე გაჭირვებაში, საძებარი ფრიად. +

3ამიტომ არ შეგვეშინდება, თუნდაც პირი იცვალოს ქვეყნიერებამ და მთები დაიძრნენ ზღვათა გულისაკენ. +

4თუნდაც იხმაურონ, იბობოქრონ მათმა წყლებმა. მთები შეირყევიან მათი მედიდურებით. +

5მდინარე, მისი ნაკადები გაახარებენ ღვთის ქალაქს, წმიდა სადგომს ზენაარისას. +

6ღმერთი მის შუაგულშია; არ წაბორძიკდება, ღმერთი შეეწევა მას გარიჟრაჟზე. +

7ახმაურდნენ ხალხები, შეიძრნენ სამეფონი, გამოსცა ხმა – გაქრა ქვეყანა. +

8ძალთა უფალი ჩვენთან არის; ჩვენი ბურჯია ღმერთი იაკობისა. +

9მოდით, იხილეთ საქმენი უფლისანი, როგორ გააპარტახა დედამიწა.

10შეწყვეტს ომებს დედამიწის კიდით-კიდემდე, მშვილდს შემუსრავს და შუბს დაამსხვრევს, ეტლებს დაბუგავს ცეცხლით. +

11„შეჩერდით და გაიგეთ, რომ მე ვარ ღმერთი: ამაღლებული ხალხებს შორის, ამაღლებული ქვეყნიერებაზე.“

12ძალთა უფალი ჩვენთან არის; ჩვენი ბურჯია ღმერთი იაკობისა.

46

46^1გუნდის ლოტბარს. კორახის ძეთა. ფსალმუნი. +

2ერნო ყოველნო, შემოჰკარით ტაში, შეჰღაღადეთ ღმერთს გალობის ხმით; +

3რადგან საშიშია უფალი ზენაარი – დიდი ხელმწიფე მთელი ქვეყნისა. +

4დაგვიმორჩილებს ხალხებს და ერებს – ჩვენთა ფერხთა ქვეშ.

5ამოგვირჩევს ჩვენს სამკვიდრებელს, მშვენებას იაკობისას, რომ შეიყვარა. – +

6ამაღლდა ღმერთი შეძახილის ჟამს, უფალი – საყვირის ხმაზე. +

7უგალობეთ, უგალობეთ ღმერთს! უგალობეთ, უგალობეთ ჩვენს მეფეს!

8რადგან მთელი ქვეყნიერების მეფეა ღმერთი, უგალობეთ გონივრულად.

9ღმერთი მეფობს ერებზე, ღმერთი ზის თავის წმიდა ტახტზე.

10ხალხთა მთავარნი შეიკრიბნენ აბრაამის ღმერთის ხალხად, რადგან ღმერთისაა ფარნი ქვეყნისანი; ამაღლდა ფრიად.

47

47^1გალობა; ფსალმუნი. კორახის ძეთა.

2დიდია უფალი და ქებულია მეტად ჩვენი ღმერთის ქალაქში, თავის წმიდა მთაზე.

3ლამაზად მაღლდება მთა სიონისა, სიხარული მთელი ქვეყნიერებისა ჩრდილოეთ მხარეს ქალაქია დიდი მეფისა. +

4ღმერთი თავის ტაძარში ცნობილია, ვითარცა სიმაგრე.

5რადგან აგერ, შეიკრიბნენ მეფენი და განვლეს ერთად.

6ნახეს მათ და განცვიფრდნენ, შეძრწუნდნენ და გაეჩქარნენ.

7ძრწოლამ შეიპყრო ისინი, იკლაკნებიან მშობიარესვაით.

8აღმოსავლეთის ქარით

9როგორც ვისმინეთ, ისე ვიხილეთ ძალთა უფლის ქალაქში, ჩვენი ღმერთის ქალაქში. ღმერთი დააფუძნებს მას უკუნისამდე. +

10ვფიქრობდით, ღმერთო, შენს წყალობაზე შენი ტაძრის შუაგულში.

11ვითარცა სახელი შენი, ღმერთო, შენი დიდებაც სიმართლით სავსეა შენი მარჯვენა.

12დაე იხაროს სიონის მთამ, იმხიარულონ იუდაელმა ქალწულებმა შენი სიმართლის გამო.

13ყოველი მხრიდან მიადექით დათვალეთ მისი კოშკები.

14გული მიაპყარით მის სიმაგრეებს; დაიარეთ მისი დარბაზები, რათა უამბოთ მომავალ თაობას.

15რადგან ის არის ღმერთი, ჩვენი ღმერთი უკუნითი უკუნისამდე; ის წაგვიძღვება ჩვენ სამარის კარამდე. +

48

48^1გუნდის ლოტბარს. კორახის ძეთა. ფსალმუნი.

2ისმინეთ ესე, ყოველო ხალხო, ყური მოაპყარით, ქვეყნიერების ყველა მცხოვრებო:

3უბრალოებმაც, დიდგვაროვნებმაც, მდიდარმა და ღარიბმა ერთად.

4ჩემი პირი წარმოთქვამს სიბრძნეს, და ჩემი გულის ფიქრი – გონიერებას.

5ყურს მივუგდებ იგავს, ქნარზე ამოვხსნი ჩემს გამოცანას.

6რად შემეშინდება უბედურების ჟამს, როცა ჩემი მოდავეების ბოროტება გარს შემომეხვევა,

7რომელნიც თავიანთი ძალით იმედეულობენ და უხვით სიმდიდრით მოჰკვეხენ? +

8ძმა დახსნით ვერ დაიხსნის კაცს, ვერ მისცემს ღმერთს მის გამოსასყიდს. +

9ძვირია მათი სულის გამოხსნა, და არ ეგების უკუნისამდე.

10რომ ცოცხლად დარჩეს სამარადისოდ და არ იხილოს საფლავი.

11რადგან ხედავს: ბრძენნი იხოცებიან, როგორც იღუპებიან ბრიყვნი და სულელნი და თავიანთ დოვლათს სხვას უტოვებენ. +

12საფლავი არის მათი სამუდამო სახლი, მათი საცხოვრებელი – თაობიდან თაობამდე; თავიანთ სახელებს უწოდებენ მამულებს.

13ადამიანი პატივისცემაში ვერ დარჩება დიდხანს; იგი ჰგავს დასაკლავ პირუტყვს. +

14ეს მათი გზა, მათი უგუნურებაა, თუმცა შემდგომნი მათნი იწონებენ მათს სიტყვებს

15ცხვრებივით მიეცნენ ჯოჯოხეთს; სიკვდილი მწყემსავს მათ, დილით კი წმიდები გაბატონდებიან მათზე; და სიმაგრე მათი დაიშრიტება, საფლავია მათი სადგომი;

16ხოლო ღმერთი დაიხსნის ჩემს სულს, ჯოჯოხეთიდან როცა ამომიყვანს.

17არ შეგეშინდეს, თუ გამდიდრდეს კაცი, თუ გამრავლდეს მისი სახლის დიდება.

18რადგან, როცა მოკვდება, ვერაფერს წაიღებს, თან არ ჩაჰყვება მისი დიდება.

19თუმცა თავიანთ სულს სიცოცხლეშივე აკურთხებენ, და გადიდებენ შენ იმისათვის, რომ კეთილს იზამ.

20მივა მამების თაობასთან, რომელნიც ვერასოდეს ვერ იხილავენ სინათლეს.

21ადამიანი, რომელიც პატივისცემაშია და არ გაეგება, დასაკლავ პირუტყვს ჰგავს.

49

49^1ფსალმუნი ასაფისა. ღმერთმა ღმერთთამან, უფალმა დაილაპარაკა და მოუწოდა ქვეყნიერებას მზის ამოსავლიდან მის დასავლამდე. +

2სიონიდან, მშვენიერების სრულქმნილებიდან,

3მოვა ჩვენი ღმერთი და ნუმც დადუმდება; მის წინაშე მწველი ცეცხლია, და მის ირგვლივ – ძლიერი ქარიშხალი. + +

4მოუწოდებს ცას ზევიდან და დედამიწას თავისი ხალხის სამსჯავროზე:

5„შემოიკრიბეთ ჩემი წმიდები, რომელთაც აღთქმა დადეს ჩემთან შესაწირავზე.“

6და წარმოთქვამენ ცანი მის სიმართლეს, რადგან ღმერთია თვით მსაჯული.

7„ისმინე, ჩემო ხალხო, და გელაპარაკები; ისრაელო, გაგაფრთხილებ შენ: მე ვარ ღმერთი, შენი ღმერთი. +

8მსხვერპლისათვის კი არ გისაყვედურებ; შენი შესაწირავები ყოველთვის ჩემს წინაშეა.

9არ შევიწირავ შენი სახლიდან ზვარაკს, არც შენი ფარეხებიდან ვაცებს.

10რადგან ჩემია ტყის ყველა ცხოველი, პირუტყვი ათასობით მთებში.

11ჩემთვის ცნობილია მთის ყველა ფრინველი და მინდვრის ცხოველები ჩემს წინაშე არიან.

12თუ მომშივდა არ გეტყვი შენ, რადგან ჩემია მსოფლიო და სავსება მისი.

13ნუთუ ხარების ხორცსა ვჭამ და ვაცების სისხლს შევსვამ?

14მადლობა შესწირე ღმერთს და შეუსრულე უზენაესს აღთქმები შენი. +

15და მომიხმე მე გაჭირვების დღეს; გადაგარჩენ და შენ განმადიდებ.“ +

16ბოროტს კი უთხრა ღმერთმა: „რას ქადაგებ ჩემს კანონებს და პირთან მიგაქვს ჩემი პირობა,

17გძულს დარიგება და უკუმოისროლე ჩემი სიტყვები? +

18როცა ქურდს დაინახავ, მასთან გაიქცევი, და გარყვნილებთან გაქვს წილი. +

19პირი შენი მიშვებული გაქვს სიავეზე და შენი ენა თხზავს სიყალბეს.

20დაჯდები და შენი ძმის წინააღმდეგ ლაპარაკობ, და დედაშენის შვილის შერცხვენას ცდილობ.

21ეს ჩაიდინე შენ და მე ვდუმდი; გეგონა, რომ მეც შენსავით ვარ; გამხილებ და შენს თვალწინ დაგიმტკიცებ. +

22ჩაუფიქრდით ამას, ღმერთის დამვიწყებლებო, რომ არ მოგსრათ და არ იყოს მშველელი. +

23მადლობის შემომწირავი განმადიდებს მე, და ვინც სწორ გზას დაადგება, მას ვუჩვენებ შველას ღმერთისას.“

50

50^1გუნდის ლოტბარს. დავითის ფსალმუნი.

2რაჟამს მივიდა მასთან ნათან წინასწარმეტყველი, მას შემდეგ, რაც ბათ-შებაყთან შევიდა. +

3შემიწყალე, ღმერთო, შენი მრავალი შემბრალებლობისამებრ წაშალე ჩემი დანაშაული. +

4მრავლად განმბანე ჩემი ბრალისაგან და ჩემი ცოდვისაგან განმწმიდე;

5რადგან ვიცი ჩემი დანაშაული, და ჩემი ცოდვა მუდამ თვალწინ მიდგას. +

6შენ, მხოლოდ შენ შემოგცოდე და ბოროტება ჩავიდინე შენს თვალში, ამიტომ მართალი ხარ შენს სიტყვებში და სწორი – შენს სამართალში. +

7აჰა, უკანონოდ ჩავისახე და ცოდვით დაორსულდა ჩემზე დედაჩემი. +

8აჰა, შენ შეიყვარე ჭეშმარიტება გულით და გამაგებინე სიბრძნე ფარული.

9მასხურე უსუპით და განვიწმიდები; განმბანე და თოვლზე მეტად განვსპეტაკდები. +

10მომასმენინე ლხინი და მხიარულება, გაახარე ჩემი ძვლები, შენ რომ დათრგუნე. +

11სახე აარიდე ჩემს შეცდომებს და ყველა ჩემი ბრალი წაშალე.

12სუფთა გული შეჰქმენი ჩემში, ღმერთო, და წრფელი სული განაახლე ჩემს სხეულში. +

13ნუ უკუმაგდებ შენგან და ნუ წამართმევ შენი სიწმიდის სულს. +

14დამიბრუნე სიხარული შენი ხსნით, და დიდებული სულით გამამაგრე.

15ვასწავლი დამნაშავეებს შენს გზებს, და ცოდვილნი დაბრუნდებიან შენთან. +

16მიხსენ სისხლთაგან, ღმერთო, ღმერთო ჩემი ხსნისა, და ჩემი ენა ხოტბას შეასხამს შენს სიმართლეს.

17უფალო, გახსენი ჩემი ბაგენი, რომ ჩემთა ბაგეთა თქვან შენი ქება.

18რადგან მსხვერპლი არა გსურს, რომ შემოგწირო, და სრულადდასაწველს არ ინებებ.

19შესაწირავი ღმერთისა – სული მოდრეკილი. მოდრეკილისა და მორჩილის გული არ დაამცირო, ღმერთო. +

20კეთილი უყავ შენი სურვილით სიონს, ააშენე გალავნები იერუსალიმისა. +

21მაშინ ისურვებ სიმართლის შესაწირავებს, და სრულადდასაწველს; მაშინ აიტანენ შენს სამსხვერპლოზე ზვარაკებს.

51

51^1გუნდის ლოტბარს. მოძღვრება დავითისა.

2როცა მოვიდა დოეგ ედომელი და გააგებინა საულს და უთხრა, რომ მივიდა დავითი ახიმელექის სახლში.

3რას ტრაბახობ ბოროტებით, ძლიერო? ღმერთის წყალობა საყოველთაოა.

4სიცრუეს იზრახავს შენი ენა; როგორც გალესილი სამართებელი, მქმნელია სიყალბისა.

5გიყვარს ბოროტება სიკეთეზე მეტად. სიცრუე მეტად, ვიდრე სიმართლის თქმა;

6გიყვარს ყოველგვარი ცილისწამება, ენა მზაკვარო!

7ამიტომ მოგთხრის ღმერთი სამუდამოდ, გაგანადგურებს, გაგაძევებს კარვიდან და შენს ფესვს ამოძირკვავს ცოცხალთა ქვეყნიდან.

8ნახავენ მართალნი და შეშინდებიან, და გაიცინებენ მასზე:

9„აგერ კაცი, რომელმაც ღმერთი არ მიიჩნია თავის სიმაგრედ, არამედ თავისი დიდი სიმდიდრის იმედი ჰქონდა და თავის ბოროტებაში გამაგრდა.“

10ხოლო მე, ვითარცა ამწვანებული მე ღმერთის წყალობაზე ვარ მინდობილი უკუნითი უკუნისამდე.

11გადიდებ მუდამ შენი ნამოქმედარისთვის, და მივენდობი შენს სახელს, რადგან ის ასე კარგია, შენს წმიდათა წინაშე.

52

52^1გუნდის ლოტბარს. მახალათის ხმაზე. მოძღვრება დავითისა.

2თქვა უგუნურმა თავის გულში: გაირყვნენ და ჩაიდინეს სისაძაგლე; აღარ არსებობს სიკეთის მქმნელი. +

3ღმერთი ზეციდან უჭვრეტს ადამის ძეთ, რომ დაინახოს არის თუ არა ვინმე ჭკვათამყოფელი, ღმერთს რომ ეძიებს.

4ყველა გაუკუღმართდა, გაიხრწნა ერთობ, აღარ არსებობს სიკეთის მქმნელი, ერთიც კი!

5ნუთუ ვერ შეიგნეს სიმრუდის მქმნელებმა, ჩემს ერს რომ ჭამენ, თითქოს პურს ჭამდნენ? ღმერთს კი არ უხმობენ.

6იქ შეშინდნენ შიშით, სადაც არ იყო შიში; რადგან ღემრთი განაბნევს შენზე ამხედრებულთა ძვლებს; შენ შეარცხვენ მათ, რადგან ღმერთმა უკუაგდო ისინი.

7ნეტა მოვიდოდეს სიონიდან ხსნა ისრაელისა! ოდეს შემოაქცევს ღმერთი თავისი ხალხის ტყვეობას, ილხენს იაკობი, გაიხარებს ისრაელი. +

53

53^1გუნდის ლოტბარს. სიმებიან საკრავზე. მოძღვრება დავითისა.

2როცა მოვიდნენ ზიფელნი და უთხრეს საულს: აჰა, დავითი ჩვენთან იმალებაო. +

3ღმერთო, შენი სახელით მიშველე, და შენი ძალით გამასამართლე!

4ღმერთო, ისმინე ჩემი ლოცვა; მოაყურადე სიტყვებს ჩემი პირისა!

5რადგან უცხონი აღიძრნენ ჩემზე, და მოძალადეებმა იძიეს სული ჩემი; არ წარმოიდგინეს ღმერთი თავიანთ წინაშე. +

6აჰა, ღმერთია ჩემი შემწე, ღმერთია ჩემი სულის გამმაგრებელი. +

7მან მიაგოს ბოროტება ჩემს მტრებს; შენი ჭეშმარიტებით მოსპე ისინი.

8ნებით შემოგწირავ მსხვერპლს, ვადიდებ შენს სახელს, უფალო, რადგან კარგია ის! +

9რადგან ყოველგვარ გაჭირვებას გადამარჩინა და მტერთა ჩემთა დაცემა იხილა თვალმა ჩემმა.

54

54^1გუნდის ლოტბარს. სიმებიან საკრავზე. მოძღვრება დავითისა.

2ისმინე, ღმერთო, ჩემი ლოცვა და ნუ განუდგები ჩემს ვედრებას.

3ყური მომაპყარ და მიპასუხე; ავტირდები ჩემს საუბარში და ავღაღადდები.

4მტრის ხმისაგან, ბოროტის მიერ შევიწროებისაგან; რადგან თავს მახვევენ სიმრუდეს და სიძულვილით მირისხდებიან.

5ჩემი გული თრთის ჩემს შიგნით და სიკვდილის საშინელება დამატყდა თავს.

6შიში და ძრწოლა მოდის ჩემზე და შიშის ზარი მიპყრობს.

7და ვამბობ: „რომ მქონოდა მტრედის ფრთები, გავფრინდებოდი და დავბინავდებოდი; +

8აჰა, შორს გადავიხვეწებოდი, უდაბნოში დავიდებდი ბინას;

9ავჩქარდებოდი რომ მომენახა თავშესაფარი

10მოსპე, უფალო, დაყავი მათი ენები; რადგანაც ვხედავ ძალადობას და შუღლს ქალაქში.

11დღედაღამ გარსუვლიან მის კედლებს, სიმრუდე და წვალებაა მის შიგნით,

12ბოროტებაა მის შიგნით და არ სცილდება მის ქუჩებს სიცრუე და ვერაგობა.

13რადგან ვინც მე მლანძღავს ჩემი მტერი არ არის – იმას ავიტანდი; ჩემი მოძულე კი არ განდიდებულა ჩემზე – მას დავემალებოდი;

14მაგრამ შენ შენა ხარ ის, კაცი ჩემი სწორი, ამხანაგი და მეგობარი ჩემი.

15ერთად რომ ვსაუბრობდით ტკბილად, ღვთის სახლში დავდიოდით ბრბოს შორის.

16დაატყდეს მათ სიკვდილი, ცოცხლად ჩავიდნენ ჯოჯოხეთში, რადგან ბოროტებაა მათს სადგომში, მათს გულში. +

17ხოლო მე მოვუხმობ ღმერთს, და უფალი მიშველის.

18საღამოთი, დილით და შუადღისას შევევედრები და მოისმენს ჩემს ხმას.

19მან მშვიდობიანად დაიხსნა ჩემი სული მათგან, მე რომ მებრძოდნენ, რადგან ბევრნი იყვნენ ჩემზე აღმდგარნი. +

20მოისმენს ღმერთი და უპასუხებს მათ დასაბამიდან მყოფი … რადგან არ არის ცვლილება მათში და არ ეშინიათ ღმერთისა. +

21ხელი გაიწოდეს მათთვის მშვიდობის დაარღვიეს მისი აღთქმა. +

22ცხიმზე ჩვილია მათი ბაგეები, ზეთზე რბილია მათი სიტყვები, მაგრამ ისინი გაშიშვლებული ხმლებია. +

23მიანდე უფალს შენი საზრუნავი და ის შეგეხიდება, იგი არასოდეს არ დაუშვებს წმიდის წაბორძიკებას. +

24ღმერთო, შენ ჩაგყავს ისინი ჯოჯოხეთში; სისხლის მოყვარულნი და ვერაგნი ნუ მიაღწევენ თავიანთ დღეთა ნახევარს; ხოლო მე შენ გესავ.

55

55^1გუნდის ლოტბარს. „მტრედზე, რომელიც მდუმარებს შორეთში.“ დავითის ძეგლისწერა, როცა ფილისტიმელებმა შეიპყრეს იგი გათში.

2შემიწყალე, ღმერთო, რადგან გათელვას მიპირებს კაცი, ყოველდღე მავიწროებს მოშუღარი. +

3ჩანთქმას მითქვამენ ჩემი მტრები ყოველდღიურად, რადგან მრავალი მეომება მაღლით.

4საშიშროების დღეს შენ მოგენდობი.

5ღმერთში ვადიდებ მისსავე სიტყვას, ღმერთზე ვარ მინდობილი და არ მეშინია, რას მიზამს ხორციელი? +

6ყოველდღე ამახინჯებს ჩემს სიტყვებს; ბოროტია ყოველი მათი ზრახვა ჩემს მომართ.

7გროვდებიან, მისაფრდებიან ისინი – ჩემი მდევრები, თითქოსდა ჩემს სულს ელოდებიან.

8ნუთუ ამ სიმრუდეს უნდა გადაურჩნენ? რისხვით დაამხე ერები, ღმერთო! +

9ჩემი ხეტიალი გამოთვლილი გაქვს; შენს ჭურჭელში მოათავსე ჩემი ცრემლები! განა შენს წიგნში არ არიან ისინი?

10მაშინ უკუიქცევიან ჩემი მტრები, ეს ვიცი, რომ ღმერთი ჩემთან არის.

11ღმერთის მიერ შევაქებ სიტყვას, უფლის მიერ შევაქებ სიტყვას.

12ღმერთს მივენდე – არ მეშინია; რას მიზამს კაცი?

13ჩემზეა, ღმერთო, ჩემი აღთქმები, შენ რომ აღგითქვი; დიდებას მოგიზღავ შენ.

14რამეთუ იხსენი ჩემი სული სიკვდილისაგან, ჩემი ფეხი – წაბორძიკებისაგან, რათა ვიარო ღმერთის წინაშე სიცოცხლის შუქით.

56

56^1გუნდის ლოტბარს. „ნუ მოსპობ“. დავითის ძეგლისწერა, როცა საულს გაექცა მღვიმეში. +

2შემიწყალე, ღმერთო, შემიწყალე, რადგან შენ მოგენდო ჩემი სული, და შენი ფრთების ჩრდილქვეშ შევაფარებ თავს, ვიდრე გაჭირვება გადაივლიდეს. +

3მოვუხმობ უზენაეს ღმერთს, ღმერთს, რომელიც თავის ნებას აღასრულებს ჩემზე.

4გამომიგზავნის ციდან ხსნას, შეარცხვენს ჩემი გათელვის მსურველს. გამომიგზავნის ღმერთი თავის წყალობას და ჭეშმარიტებას.

5ჩემი სული ლომების შუაგულშია; ვწევარ ცეცხლის ალში, ადამის ძეთა შორის ვცხოვრობ, რომელთა კბილები მშვილდ-ისრებია და ენა – ბასრი მახვილი.

6ამაღლდი ცათა ზემოთ, ღმერთო; მთელ დედამიწაზეა შენი დიდება.

7ბადე გაამზადეს ჩემთა ფერხთათვის; ჩემი სული მოიდრიკა; ჩემს წინ ორმო გათხარეს, თვითონ ჩაცვივდნენ შიგ.

8წრფელია ჩემი გული, ღმერთო, გიმღერებ და გიგალობებ.

9გამოიღვიძე, დიდებავ ჩემო, გამოვიღვიძებ ცისკართან ერთად. +

10განგადიდებ ხალხებში, უფალო, გიგალობებ ერებში.

11რადგან დიდია, ზეცამდეა შენი წყალობა, და ღრუბლებამდე – შენი ჭეშმარიტება. +

12ამაღლდი ცათა ზემოთ, ღმერთო; მთელს დედამიწაზეა შენი დიდება.

57

57^1გუნდის ლოტბარს. „ნუ მოსპობ“, დავითის ძეგლისწერა.

2ნუთუ მართლა სიმართლეს ლაპარაკობთ, მოსამართლენო? სისწორით სჯით, ადამის ძენო? +

3არამედ გულში უკუღმართობას ითხზავთ, დედამიწაზე თქვენთა ხელთა ძალმომრეობას დებთ სასწორზე.

4გადაუხვიეს ბოროტებმა დაბადებიდანვე; გზას ასცდნენ დედის მუცლიდანვე სიცრუის მქმნელნი.

5მათი გესლი მსგავსია გველის გესლისა, ყრუ ასპიტისა, ყურს რომ დაიჩულავს. +

6არ ისმინოს ხმა შემლოცველთა, დაბრძენებულ მისანთ-მისნისა.

7ღმერთო, შენ შეუმუსრე მათ კბილები თავიანთ პირში! ლომთა ეშვები მოთხარე, უფალო! +

8გაქრნენ, ვითარცა წყალი დაღვრილი; როცა ისრებს მოზიდავენ, იყოს გადამსხვრეულივით.

9ლოკოკინასავით დაუძლურდეს, ქალის საშოდან მოწყვეტილივით ვერ იხილოს მზე.

10ვიდრე იგრძნობდნენ თქვენი ქვაბები ძეძვს, იგი უმსაც და გამომცხვარსაც ქარში წარხვეტავს.

11გაიხარებს წმიდა, როცა იხილავს შურისგებას; ფეხებს დაიბანს ბოროტის სისხლში. +

12და იტყვის კაცი: „აი, ნაყოფი წმიდისა! მართლაც არსებობს ღმერთი, რომელიც ასამართლებს ქვეყნიერებას.“ +

58

58^1გუნდის ლოტბარს. „ნუ მოსპობ.“ დავითის ძეგლისწერა, როდესაც საულმა გაგზავნა მისი სახლის სათვალთვალოდ, რომ მოეკლათ იგი. +

2მიხსენი ჩემი მტრებისაგან, ღემრთო! დამიცავი ჩემს მოდავეთაგან!

3მიხსენი სიმრუდის ჩამდენთაგან, და სისხლის მსმელთაგან გადამარჩინე.

4რადგანაც აჰა, უთვალთვალებენ ჩემს სულს; შეგროვდნენ ძლიერნი ჩემს წინააღმდეგ, უფალო, არც დანაშაული მიმიძღვის, არც შეცოდება.

5უდანაშაულოთა წინააღმდეგ გამორბიან და ემზადებიან, გამოიღვიძე ჩემს შესახვედრად და მომხედე.

6ხოლო შენ, უფალო, ღმერთო ძალთა, ღმერთო ისრაელისა, გამოიღვიძე, რომ მოჰკითხო ყველა ხალხებს; არ დაინდო არც ერთი უკანონობის ჩამდენი.

7ბრუნდებიან საღამოობით, ყმუიან ძაღლებივით და გარს უარონ ქალაქს.

8აჰა, ანთხევენ პირით, მახვილი აქვთ ბაგეებში, აქაოდა ვინ ისმენსო.

9ხოლო შენ, უფალო, დასცინებ მათ, აბუჩად აიგდებ ყველა ხალხებს.

10ჩემს ძლიერებას შენში დავიცავ, რადგან ღმერთია ჩემი საყრდენი.

11ღმერთი, ჩემი მწყალობელი, წინ წამიძღვეს; ღმერთმა მახილვინოს ჩემს მტრებზე გამარჯვება.

12ნუ დახოცავ მათ, რომ არ დაივიწყოს ჩემმა ერმა, ახეტიალე შენი ძალით და დაამდაბლე, უფალო, ფარო ჩვენო. +

13მათი პირის სიტყვა სხვა არაფერია, თუ არა ცოდვა. და გაებან მახეში თავიანთი ქედმაღლობისათვის, ტყუილი ფიცისა და პირფერობისათვის,

14მოსპე რისხვით, მოსპე, ერთიანად, ამით შეიტყონ, რომ ღმერთი ბატონობს იაკობში, ქვეყნიერების კიდით-კიდემდე. +

15დაე, დაბრუნდნენ საღამოობით, იყმუვლონ ძაღლებივით და გარს შემოუარონ ქალაქს.

16დაე, იწანწალონ საჭმლისათვის და მშივრებმა გაათიონ ღამე.

17ხოლო მე ვუმღერებ შენს სიძლიერეს და დილდილობით ვიღაღადებ შენს წყალობაზე, რადგან შენ იყავი ჩემი ბურჯი და თავშესაფარი ჩემი გაჭირვების დღეს. +

18სიმტკიცევ ჩემო, შენ გიგალობებ; რადგან შენა ხარ ჩემი ბურჯი, ღმერთი ჩემი მწყალობელი.

59

59^1გუნდის ლოტბარს. შუშან ყედუთზე. დავითის ძეგლისწერა; შესწავლისათვის. +

2როდესაც ეომებოდა შუამდინარეთის არამს და ცობის არამს, და დაუბრუნდა იოაბი და გაანადგურა თორმეტი ათასი ედომელი მარილოვან ველზე.

3ღმერთო, რომელმაც მიგვატოვე და გაგვაპარტახე შენი რისხვით, კვლავ აღგვადგინე.

4რომელმაც შეაზანზარე მიწა, შუა გაჰკვეთე, განკურნე მისი ნამსხვრევები, რადგან მოირყა.

5აჩვენე შენს ერს სიძნელე, გვასვი ჩვენ ღვინო საწამლავგარეული. +

6მიეცი შენს მოშიშთ დროშა, ჭეშმარიტებას რომ აუფრიალონ. +

7რათა გადარჩნენ, ვინც შენ გიყვარს, გვიხსენი შენი მარჯვენით და გვიპასუხე. +

8ღმერთმა თქვა თავის საწმიდარში: „ვიზეიმებ! დავყოფ შექემს, და სუქოთის დაბლობს მივუზომავ.

9ჩემია გილყადი და ჩემია მენაშე, ეფრემი სიმაგრეა ჩემი თავის, იუდა – კვერთხი ჩემი;

10მოაბი ჩემი საბანელია, ედომს დავაღირებ ჩემს ხამლს; ჩემს წინაშე, ფილისტიმო, განადგურდები.“ +

11ვინ შემიძღვება გამაგრებულ ქალაქში? ვინ შემიყვანს ედომში?

12თუ არა შენ, ღმერთო, რომელმაც მიგვატოვე? თუ არ გინდა, რომ გამოხვიდე, ღმერთო, ჩვენს მხედრობასთან.

13მოგვამდლე შველა გაჭირვებაში, რადგან ამაოა ხსნა ადამიანისაგან.

14ღმერთთან შევქმნით ჩვენ ლაშქარს, და ღმერთი დაამხობს ჩვენს მტრებს.

60

60^1გუნდის ლოტბარს. სიმებიან საკრავზე. დავითისა.

2ისმინე, უფალო, ვედრება ჩემი,

3ქვეყნის კიდიდან მოგღაღადებ გულგათანგული: სიმაღლით ჩემთვის მიუწვდომელ კლდეზე წარმიძეღ!

4რადგან შენ ხარ ჩემი მფარველი, ძლიერი კოშკი ხარ მტრისგან დამცველი. +

5ვიცხოვრებ შენს კარვებში მარადის, თავს შევაფარებ შენი ფრთების ჩრდილქვეშ.

6რადგან შენ, ღმერთო, მოისმინე აღთქმანი ჩემნი, მიეცი სამკვიდრო, ვისაც შენი სახელისა ეშინიათ.

7დღეები შესძინე მეფის დღეებს, მისი წლები – თაობიდან თაობამდე.

8იმყოფებოდეს მარად ღვთის წინაშე, წყალობა და ჭეშმარიტება იფარავდეს მას. +

9ასე ვუგალობებ შენს სახელს უკუნისამდე, რომ შევასრულო ჩემი აღთქმანი დღითიდღე. +

61

61^1გუნდის ლოტბარს. იედუთუნისთვის. ფსალმუნი დავითისა. +

2მხოლოდ ღმერთისადმია მდუმარება ჩემი სულისა; მისგან მოდის ჩემი ხსნა.

3მხოლოდ ის არის ჩემი კლდე და ჩემი ხსნა, აღარ დავეცემი მეტად.

4ვიდრემდე დაესხმით თავს ადამიანს, და გსურთ მისი დაქცევა, როგორც დაკიდული კედლის, მორყეული ყორის?

5განიზრახავენ მის სიმაღლიდან გადმოგდებას; მიმართავენ სიცრუეს; პირით აკურთხებენ, გულით კი სწყევლიან.

6მხოლოდ ღმერთს ელოდება წყნარად ჩემი სული; რადგან მისგან მოდის ჩემი იმედი.

7მხოლოდ ის არის ჩემი კლდე და ჩემი ხსნა, ჩემი სიმაგრე; არ დავეცემი.

8ღმერთისგან არის ჩემი ხსნა და ჩემი ღირსება; კლდე ჩემი ძალისა და ჩემი თავშესაფარი ღმერთის მიერაა.

9მას მიენდეთ ყოველჟამს, ხალხნო, ღმერთია ჩვენი თავშესაფარი. +

10მხოლოდ არარაობა არიან ადამის ძენი, ცრუობენ კაცთა შვილები; სასწორზე რომ დადო, ყველა ერთად არარაობაზე უარესია. +

11არ დაამყაროთ იმედი მძარცველობაზე და მტაცებლობას ნუ გამოედევნებით; დოვლათი, ოდეს გაიზარდოს, ნუ მიაქცევთ ყურადღებას.

12ერთხელ თქვა ღმერთმა, ორჯერ მოვისმინე, რადგან ღმერთისაა ძალა.

13და შენი არს, უფალო, წყალობა, რადგან შენ მიუზღავ თითოეულს მისი ნამოქმედარის მიხედვით.

62

62^1ფსალმუნი დავითისა, იუდას უდაბნოში ყოფნის დროს. +

2ღმერთო, შენ ხარ ჩემი ღმერთი; მოსწყურდი ჩემს სულს, უკაცრიელ და გამოფიტულ, უწყლო მიწაზე;

3როგორც გიხილე საწმიდარში; რათა მენახა სიძლიერე და პატიოსნება შენი. +

4რადგან სიცოცხლეზე მეტია შენი წყალობა; ჩემი ბაგენი გაქებენ შენ.

5ამიტომ გადიდებ ჩემი სიცოცხლის მანძილზე, შენი სახელით აღვაპყრობ ხელებს. +

6ცხიმითა და სიმსუქნით დამსუყდება სული ჩემი, და მგალობელი ბაგეებით გაქებს პირი ჩემი.

7როცა გიხსენებ ჩემს სარეცელზე, მთელ ღამეებს ვიფიქრებ შენზე; +

8რადგან იყავი დამხმარე ჩემი, შენს ფრთათა ჩრდილქვეშ მოვილხენ. +

9შენ მოგტმასნია სული ჩემი; ჩემი საყრდენია მარჯვენა შენი.

10ხოლო ისინი, ვინც ჩემი სულის შავეთში ჩავლენ!

11მახვილის წერა გახდებიან, ტურების კერძი შეიქმნებიან!

12მეფე კი გაიხარებს, ღმერთში; იქება ყველა, ვინც მას ფიცავს, ხოლო დაიგმანება სიცრუის მოლაპარკეთა პირი.

63

63^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი დავითისა.

2ისმინე, ღმერთო, ჩემი ხმა, როცა ვლოცულობ; მტრის შიშისაგან დაიცავი ჩემი სიცოცხლე.

3დამიფარე ვერაგთა საიდუმლო ზრახვათაგან, სიმრუდის მოქმედთა ამბოხისაგან. +

4რომელთაც ენა მახვილივით გაილესეს, მოზიდეს თავიანთი მშვილდი – მწარე სიტყვა,

5რათა საფრიდან ესროლონ უდანაშაულოს; მოულოდნელად ესვრიან და არ ეშინიათ. +

6ძალას მოიკრებენ ცუდი საქმისათვის, მოითათბირებენ მახეების დაგებას, ამბობენ: „ვინ შეამჩნევს მათ?“

7სიმრუდეს ფიქრობენ: „ჩვენ მზადა ვართ, საიდუმლოდ დავიცავთ ჩვენს გეგმას“. ხოლო შიგანი კაცისა და გული ღრმაა.

8და ესვრის ღმერთი ისარს, უეცრად დაწყლულდებიან.

9საკუთარი ენა დაამარცხებს მათ; გაიფანტება ყოველი მათი მხილველი. +

10და შეშინდება ყველა კაცი და ილაპარაკებენ ღმერთის ნამოქმედარზე, და მის ნაქნარს ჩაუკვირდებიან.

11გაიხარებს მართალი უფალში და დაიქადებენ გულმართლები. +

64

64^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი დავითისა. გალობა.

2შენ შეგშვენის ხოტბა, ღმერთო, სიონზე, და შენ აღგისრულებენ აღთქმას. +

3შენ შეისმენ ლოცვას, ამიტომ შენთან მოვა ყველა ხორციელი. +

4ჩადენილმა ცოდვებმა დამჯაბნეს მე; ჩვენს დანაშაულს შენ შეგვინდობ. +

5ნეტარ არს, ვისაც ამოირჩევ და დაიახლოვებ, რომ იცხოვროს შენს ეზოში; გავძღებით სიკეთით შენი სახლისა, შენი წმიდა ტაძრისა. +

6საშინელებებით სამართლიანად გვპასუხობ, ღმერთო, ჩვენო მხსნელო, სასოებავ დედამიწის ყველა კუთხისა და შორეული ზღვის მცხოვრებთა;

7რომელმაც განამზადა მთები თავისი ძალით, გარემოსილია ძლიერებით;

8რომელიც აწყნარებს ზღვათა ხმაურს, და ერების მღელვარებას. +

9და შეაშინებს კიდეთა მცხოვრებთ შენი სასწაულები, აღმოსავლეთსა და დასავლეთს გაამხიარულებ.

10კეთილად გაიხსენე ქვეყანა და მორწყე, დიდად გაამდიდრე იგი; – ნაკადი ღმერთისა სავსეა წყლით; მოამზადე მათი პური, რადგან ასე წარმართე იგი.

11მის კვლებს არწყულებ, ასწორებ მის ბელტებს, ჟუჟუნა წვიმით ალბობ, მის აღმონაცენს აკურთხებ.

12აკურთხე წელიწადის გვირგვინი შენი სიკეთით, და შენი ნაკვალევიდან წვეთავს პოხიერება. +

13წვეთავენ უდაბნოს საძოვრები, და ქედები ლხინით შეიმოსებიან.

14საძოვრები ცხვრით აჭრელდებიან და დაბლობები მარცვლით დაიფარებიან; იღაღადებენ და იმღერებენ.

65

65^1გუნდის ლოტბარს. გალობა ფსალმუნისა. შეჰღაღადეთ ღმერთს, მთელო ქვეყნიერებავ! +

2უგალობეთ მისი სახელის ღირსებას, პატივი ეცით მის დიდებულებას.

3უთხარით ღმერთს: „რა საოცარია შენი საქმენი, შენი ძალის სიდიადით ქვეშ გაგეგებიან შენი მტრები.

4მთელი ქვეყნიერება თაყვანსა გცემს უგალობებს შენს სახელს!“

5მოდით, ნახეთ ღმერთის ნამოქმედარი, შიშის მომგვრელია მისი მოქმედება ადამიანის შვილებზე.

6გადააქცია ზღვა ხმელეთად; მდინარე ფეხით გადალახეს; იქ გავიხარეთ მის გამო.

7გაბატონებულია თავისი ძალით საუკუნოდ, მისი თვალები ჭვრეტენ ერებს, ვინც ეურჩება, არ ამაღლდება.

8ადიდეთ, ხალხებო, ღმერთი ჩვენი და აღასმინეთ ხმა მისი ქებისა,

9ვინც შეუნარჩუნა ჩვენს სულს სიცოცხლე და ჩვენი ფეხი არ წაგვიბორძიკა.

10რადგან გამოგვცადე ჩვენ, ღმერთო, გადაგვადნე, +

11მოგვაქციე ბადეში, ჩაგვრის ტვირთი აგვკიდე ზურგზე.

12კაცი დაგვასვი თავზე; შევედით ცეცხლსა და წყალში, მაგრამ შენ გაგვიხალვათე.

13მოვალ შენს სახლში აღსავლენით, აღგისრულებ ჩემს აღთქმებს, +

14რომლებიც წარმოთქვეს ჩემმა ბაგეებმა, და დაილაპარაკა ჩემმა პირმა ჩემი გაჭირვების ჟამს.

15მსუქან სრულადდასაწველს ამოგიტან საკმევლითურთ და ვერძებითურთ, შემოგწირავ მოზვრებს და ვაცებს. +

16მოდით, მოისმინეთ ყველამ, და გიამბობთ, +

17მას მოვუხმობდი ჩემი ბაგეებით, და აღვამაღლე იგი ჩემი ენით.

18სიმრუდე რომ შემემჩნია ჩემს გულში, არ მომისმენდა უფალი. +

19ამიტომ მომისმინა ღმერთმა, ყური მოაპყრო ჩემი ლოცვის ხმას.

20კურთხეულ არს უფალი, და არ მომაკლო თავისი წყალობა.

66

66^1გუნდის ლოტბარს. სიმებიან საკრავზე. ფსალმუნი გალობისა.

2ღმერთი შეგვიწყალებს და გვაკურთხებს ჩვენ, გამოგვიშუქებს თავის სახეს.

3რათა შეიცნონ ქვეყნიერებაზე შენი გზები, რომ ყველა ხალხისთვის არის შენი შველა. +

4გიწამებენ ერები, ღმერთო, გიწამებენ ყველა ერები.

5გაიხარებენ და ილხენენ ერები, რადგან გაასამართლებ ერებს სისწორით, და ერებს ქვეყანაზე წარუძღვები. +

6გიწამებენ ერები, ღმერთო, გიწამებენ ერები ერთიანად.

7მიწამ მოგვცა ნაყოფი თვისი; გვაკურთხოს ღმერთმა, ჩვენმა ღმერთმა. +

8გვაკურთხოს ღმერთმა და ეშინოდეთ მისი დედამიწის კიდით-კიდემდე.

67

67^1გუნდის ლოტბარს. დავითისა. ფსალმუნი საგალობელისა.

2აღდგეს ღმერთი, რომ განიბნენ მისი მტრები, და მისი მოძულენი უკუიქცნენ მისგან. +

3როგორც კვამლი გაიფანტება, ისე გაფანტე; როგორც ცვილი დადნება ცეცხლზე, ისე დაიღუპებიან ბოროტნი ღმერთის სახის წინაშე.

4ხოლო მართალნი გაიხარებენ და მოილხენენ ღმერთის წინაშე, და სიხარულით იზეიმებენ. +

5აქეთ ღმერთი, უგალობეთ მის სახელს! გზა მოუმზადეთ მას, ვინც უდაბნოებს სერავს; უფალია მისი სახელი; ილხინეთ მის წინაშე.

6იგია მამა ობოლთა და მსაჯული ქვრივთა, ღმერთი, მის საწმიდარში რომ დაივანებს; +

7ღმერთი, რომელიც ბინას აძლევს ეულებს, გამოჰყავს ტყვეები შესაფერის დროს, ხოლო ურჩნი ხრიოკზე რჩებიან. +

8ღმერთო, როცა შენი ერის წინაშე გამოხვედი, როცა ფეხი დადგი უდაბნოში,

9დედამიწა შეირყა, ცანიც კი წვეთავდნენ ღმერთის სახის წინაშე; ეს სინაიც – ღმერთის წინაშე, ისრაელის ღმერთისა.

10ბარაქიანი წვიმა აწვიმე, ღმერთო, შენს სამკვიდროს, და თუ დაუძლურდება, შენ გაამაგრებ.

11შენმა ოჯახმა იქ ჰპოვა ბინა, რომელიც შენი სიკეთით განუმზადე ღარიბს, ღმერთო.

12უფალი იძლევა სიტყვას მახარობელთა, დიდი გუნდია მახარობელ ქალთა!

13ჯარების მეფენი გარბიან, გარბიან, შინ მყოფი ქალი ნადავლს გაიყოფს.

14თუნდაც ცხვრის ბაკებში იწვეთ, მტრედის ფრთებს ვერცხლით დაფარულს ჰგავხართ და მის ნაკრტენს მოოქროვილს.

15როცა ყოვლისშემძლე გაფანტავს მეფეებს იქ, დათოვლავს ცალმონს.

16ბაშანის მთა – მთა ღმერთისა, ბაშანის მთა – მრავალმწვერვალიანი მთა.

17რატომ შეჰყურებთ შურით, მწვერვალებით მდიდარო მთებო, მთას, რომელიც ღმერთმა ისურვა თავის სამოსახლოდ, და უფალი დაიმკვიდრებს სამუდამოდ?

18ღმერთის ეტლები უთვალავია, და ათასეულები; მათ შორის არის უფალი სინაიზე, წმიდაში. +

19შენ ახვედი მაღლა, დააბრუნე ტყვე, წამოიღე ძღვენი კაცთათვის, და ურჩებთანაც დაისადგურა უფალმა ღმერთმა. +

20კურთხეულ არს უფალი! დღითი დღე ზრუნავს ჩვენზე,

21ღმერთი არის ჩვენთვის ღმერთი მშველელი, და უფალი ღმერთის ხელში არის სიკვდილის გასაღები.

22მაგრამ ღმერთი თავს გაუჭეჭყავს თავის მტრებს, აჯაგრულ კეფას – დანაშაულის გზით მოსიარულეს.

23თქვა უფალმა: „ბაშანიდან დავაბრუნებ; დავაბრუნებ ზღვის სიღრმეებიდან,

24რათა ჩადგა შენი ფეხი მტრების სისხლში, როგორც შენი ძაღლები ჩაყოფენ შიგ თავიანთ ენას“;

25ნახეს შენი სვლა, ღმერთო, სვლა ჩემი ღმერთისა,

26წინ წარდგნენ მგალობლები, უკან – მემუსიკენი, შუაში – მედაირე ქალწულები.

27კრებულთა შორის ადიდეთ ღმერთი, უფალი

28იქ ბენიამინი – უმრწემესი – წინ წახტა; იუდას მთავრებმა ქვები დაუშინეს, ზებულუნის მთავრებმა, ნაფთალის მთავრებმა. + +

29შენმა ღმერთმა მოგაკუთვნა შენ ძალა, ღმერთო, განამტკიცე ის, რაც მოიმოქმედე ჩვენთვის.

30შენი ტაძრის გამო, რომელიც იერუსალიმშია,

31შერისხე მხეცი ლერწმოვანისა, ხარების ჯოგი ხბორებს შორის იმ ხალხისა, რომლებიც ტრაბახობენ ვერცხლის ზოდებით. მიმოფანტე ომის მოყვარული ერები. +

32ამოვლენ მოციქულნი ეგვიპტიდან, ქუში გაუწოდებს ხელს.

33ქვეყნიერების სამეფონო, უმღერეთ, უგალობეთ უფალს.

34ამაღლებულს ძველთუძველეს ცათა ცაში! აჰა, ის გამოსცემს თავისი ხმით ძლიერების ხმას.

35მიეცით სიძლიერე ღმერთს! მისი სიდიადე ისრაელზეა +

36საოცარი ხარ, ღმერთო, შენს ტაძარში. ღმერთი ისრაელისა – ის აძლევს ძალასა და სიმაგრეს ხალხს; კურთხეულ არს ღმერთი!

68

68^1გუნდის ლოტბარს. „შოშანიმის“ ხმაზე. დავითისა. +

2მიხსენი, ღმერთო, რადგან ყელამდე მომადგა წყალი.

3ჩავიძირე გაუვალ ლაფში და არ არსებობს დასადგომი; შევედი წყლის სიღრმეში და სწრაფმა დინებამ წამიღო.

4მოვიქანცე ღაღადით, ყელი გამიშრა, თვალები ამომიღამდა ჩემი ღმერთის მოლოდინში.

5უმიზეზოდ მოძულე უფრო მეტი მყავს, ვიდრე თმა მაქვს თავზე. გაძლიერდნენ ჩემი მოსპობის მსურველნი, ჩემზე ტყუილ-უბრალოდ გადამტერებულნი; რაც არ წამირთმევია, ის უნდა დავუბრუნო. +

6ღმერთო, შენ უწყი ჩემი უვიცობა და ჩემი დანაშაული დაფარული არ არის შენგან.

7ნუ შერცხვებიან ჩემს გამო შენი მოიმედენი, ღმერთო, უფალო ძალთაო; ნუ გაწბილდებიან ჩემს გამო, ვინც შენ გეძებს, ღმერთო ისრაელისა.

8რადგანაც შენი გულისათვის მივიღე ლანძღვა, სირცხვილმა დაფარა ჩემი სახე.

9შორეული გავხდი ჩემი ძმებისათვის და უცხო – დედაჩემის შვილთათვის. +

10რადგან შენი სახლის შურმა დამღრღნა მე და შენთა მლანძღველთა ლანძღვა დამატყდა თავს.

11და ვტირი ჩემი სულის მარხვით, და მათი სალანძღავი გავხდი;

12და ჩავიცვი სამოსად ძაძა და იგავად ვიქეცი მათთვის.

13ჩემზე ლაპარაკობენ კარიბჭესთან მსხდომნი, და მღერიან ღვინის მსმელნი.

14და მე ვლოცულობ შენს მიმართ, უფალო, სასურველ დროს; ღმერთო, შენი დიდი წყალობით მიპასუხე შენი შველის ჭეშმარიტებით. +

15მიხსენი ლავისგან, რომ არ დავინთქა; გადამარჩინე ჩემთა მოძულეთა და წყლის სიღრმეთაგან.

16ნუ გამიტაცებს წყლის ტალღა, და ნუ ჩამყლაპავს მორევი, და ნუ შეიკრავს ჩემზე პირს ჭა.

17მიპასუხე, უფალო, რადგან კარგია შენი წყალობა; შენი დიდი სიბრალულით გადმომხედე. +

18ნუ დაფარავ სახეს შენი მორჩილისგან, რადგან მიჭირს;

19მოუახლოვდი ჩემს სულს, გადამარჩინე; ჩემი მტრების ჯიბრით მიხსენი.

20შენ იცი, ჩემი გალანძღვა, შენს თვალწინ არიან ჩემი მტრები.

21დამცირებამ დაამსხვრია ჩემი გული და ქანცი გამიწყდა; ველოდი თანამგრძნობლებს და არავინ იყო, მანუგეშებელს და ვერ ვპოვე.

22და აურიეს ჩემს საჭმელში ნაღველი, და წყურვილის დროს მასვეს ძმარი.

23იყოს მათი ტაბლა მათთვის ხაფანგად და სიმშვიდის ჟამს – მახედ. +

24დაბნელდეს თვალნი მათნი და წელი მათი სამუდამოდ მოადუნე. +

25გადმოაფრქვიე მათზე შენი მრისხანება, და შენი რისხვის ალი ეწიოთ მათ.

26სამკვიდრებელი მათი გაპარტახდეს, მათ კარვებში არ იყოს მკვიდრი! +

27ვინაიდან, ვინც შენ გვემე, დევნიან, და შენგან დაჭრილთა სატკივარს ამრავლებენ.

28დაურთე ცოდვა მათს ცოდვას და ნუმც შეაღწევენ შენს სიმართლეში. +

29ამოიშალონ ცოცხალთა წიგნიდან და მართლებთან ნუ ჩაიწერებიან.

30ხოლო მე ღარიბი და დავრდომილი ვარ. შენმა შველამ, ღმერთო, დამიფაროს მე.

31ვაქებ ღმერთის სახელს გალობით, განვადიდებ მადლიერებით.

32და უფრო მოეწონება უფალს, ვიდრე ხარი, მოზვერი რქიანი და ჩლიქიანი.

33ნახავენ მოკრძალებულნი, გაიხარებენ, და გაცოცხლდება გული თქვენი, მაძიებელნო ღმრთისა.

34რადგან მოუსმენს ღატაკებს უფალი და თავის ტყვეებს არ უგულებელყოფს. +

35განადიდებენ მას ცა და დედამიწა, ზღვები და ყოველი მათში მოძრავი.

36რადგანაც ღმერთი დაიხსნის სიონს და ააშენებს იუდას ქალაქებს, და დასახლდებიან იქ და დაიმკვიდრებენ. +

37მის მორჩილთა შთამომავლობა დაეუფლება მას, და მისი სახელის მოყვარულნი დაბინავდებიან მასში.

69

69^1გუნდის ლოტბარს. დავითისა. გასახსენებელი. +

2ისწრაფე, ღმერთო ჩემო, სახსნელად, უფალო, ჩემს დასახმარებლად!

3დაე, შერცხვნენ და გაწბილდნენ ჩემი სულის მაძიებელნი; უკუიქცნენ და დასაცინი გახდნენ ჩემი სიავის მძებნელნი!

4დაე, უკუიქცნენ სირცხვილნაჭამნი, ვინც მეუბნება: „ოჰო! ოჰო!“

5ილხინოს და გაიხაროს შენით ყველამ, და გაიძახის მუდამ: „დიდია ღმერთი!“ ვისაც უყვარს შველა შენმიერი.

6ხოლო მე ღარიბ-ღატაკი ვარ; ღმერთო, იჩქარე ჩემსკენ! ჩემი შემწე და მხსნელი ხარ შენ; უფალო! ნუ დააყოვნებ!

70

70^1შენ გესავ, უფალო, ნურც შევრცხვენილვარ უკუნისამდე. +

2შენი სიმართლით მიხსენი და გადამარჩინე, ყური მომაპყარ და მიშველე.

3იყავი ჩემთვის კლდოვანი თავშესაფარი, რომ მოვდიოდე შენთან მარადჟამს; რადგან ბრძანე ჩემი შველა, რადგან ჩემი ბურჯი და ჩემი სიმაგრე ხარ. +

4ღმერთო ჩემო, მიხსენი ღვთის ხელისაგან, უკანონობის მოქმედის და მძარცველის ხელისაგან.

5რადგან შენა ხარ ჩემი იმედი, უფალო, უფალო, ღმერთო ჩემო, ჩემი სასო ყრმობიდანვე.

6შენზე ვიყავი დაყრდნობილი დედის მუცლიდანვე, შენ გამომიყვანე დედის წელიდან; შენ გეკუთვნის ჩემი ხოტბა მუდამ.

7საოცრებასავით ვიყავი მრავალთათვის; და შენ ხარ ჩემი მტკიცე თავშესაფარი.

8ივსება ჩემი პირი შენი ქებით, და შენმიერი ბრწყინვალებით ყოველჟამს.

9ნუ უკუმაგდებ სიბერის ჟამს, უძლურების დროს ნუ მიმატოვებ.

10რადგან მოილაპარაკეს ჩემმა მტრებმა ჩემზე და ერთად მოითათბირეს ჩემი სულის წინააღმდეგ ჩასაფრებულებმა.

11და ამბობენ: „ღმერთმა მიატოვა იგი; დაედევნეთ და შეიპყარით, რაკი არა ჰყავს მხსნელი.“

12ღმერთო, ნუ დამშორდები; ღმერთო ჩემო, ჩემს შესაწევად გამოეშურე.

13დაე, შერცხვნენ და მოისპონ ჩემი სულის მაშფოთარნი; სირცხვილმა და გაწბილებამ დაბუროს ჩემთვის სიავის მაძიებლები.

14ხოლო მე მსურს მარად მოველოდე და ვამრავლებდე შენს დიდებას.

15ბაგენი ჩემი ილაპარაკებენ შენს სიმართლეზე, ყოველდღე შენმიერ შველაზე, რომელთა რიცხვიც არ ვიცი.

16შევალ განსჯებში უფლის ძლიერებაზე, გავიხსენებ შენს სიმართლეს, მხოლოდ შენსას.

17ღმერთო, შენ მასწავლიდი ყრმობიდანვე და დღემდე ვიუწყები შენს საოცრებაზე.

18ასევე მოხუცებულობამდე და ღრმა სიბერემდე ვიდრე გავაცნობდე შენს მკლავს მომავალ თაობას და ყველა მომავალს – შენს სიძლიერეს.

19ხოლო შენი სიმართლე, ღმერთო, ზეცამდეა, რომ ჰქმენ საქმენი დიდნი; ღმერთო, ვინ არის შენი ბადალი?

20შენ მაჩვენე მრავალი და მძიმე გაჭირვება; კვლავ გამაცოცხლე და დედამიწის უფსკრულიდან ამომიყვანე კვლავ.

21შენ გაამრავლე დიდება ჩემი და მობრუნდი ჩემს სანუგეშებლად.

22მეც მადლობას გადაგიხდი ებნის საკრავით, გიგალობებ ქნარით, წმიდაო ისრაელისა.

23იხარებენ ჩემი ბაგენი, როს გიგალობებ შენ, და ჩემი სულიც, შენ რომ დაიხსენი.

24ჩემი ენაც ყოველდღე წარმოსთქვამს შენს სიმართლეს; რადგან შერცხვნენ და დამცირდნენ ჩემი ავის მაძიებელნი.

71

71^1სოლომონისთვის. ღმერთო, შენი სამართალი მიეცი მეფეს, და შენი სიმართლე – მეფის ძეს.

2რათა მან გაასამართლოს შენი ერი სიმართლით, და შენი ღატაკნი – სამართლიანად.

3მოუტანონ მთებმა მშვიდობა ერს, და ბორცვებმა – სამართლიანობა.

4გაასამართლოს ერის ღატაკნი, იხსნას შვილი ღარიბისა და დაჩაგროს მჩაგვრელი.

5შენი შიში ექნებათ, ვიდრე მზე და მთვარეა, თაობიდან თაობამდე.

6იგი ჩამოვა, როგორც წვიმა შიშველ ველზე, როგორც წვეთები, მიწას რომ ალბობენ.

7მის დღეებში გაიფურჩქნება წმიდანი და გამრავლდება მშვიდობა, ვიდრე მთვარე არსებობს.

8და იბატონებს ზღვიდან ზღვამდე და მდინარიდან დედამიწის კიდემდე.

9მის წინაშე ქედს მოიდრეკენ უდაბნოს მცხოვრებნი, და მისი მტრები მიწა-მტვერს ალოკავენ.

10თარშიშისა და კუნძულთა მეფენი ხარკს მოუტანენ მას; შებასა და სებას მეფენი ძღვენს მოართმევენ.

11და ყველა მეფე თაყვანსა სცემს მას, ყველა წარმართი დაემორჩილება.

12რადგანაც იხსნის ღარიბს, მღაღადებელს, და ღატაკს, რომელსაც არა ჰყავს შემწე.

13შეიწყნარებს დავრდომილსა და ღარიბს, და ღარიბთა სულებს დაიხსნის.

14ვერაგობისა და ძალადობისგან დაიხსნის მათ სულებს, და ძვირფასი იქნებაა მათი სისხლი მის თვალში.

15და იცოცხლებს, და მისცემენ შებას ოქროს, და ილოცებენ მისთვის მუდამ, ყოველდღე აკურთხებენ მას.

16იქნება სიუხვე პურისა დედამიწაზე, ლიბანივით ამაღლდეს ნაყოფი მისი; და

17მისი სახელი იქნება უკუნისამდე, ვიდრე მზე არსებობს, იბრწყინებს მისი სახელი, და იკურთხებიან მის მიერ ქვეყნიერების ყოველი ტომი, ყოველი ხალხი შენატრებს მას.

18კურთხეულ არს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, მარტოდ მოქმედი სასწაულისა!

19და კურთხეულ არს სახელი მისი დიდებისა უკუნისამდე, და აივსება მისი დიდებით ქვეყნიერება! ამინ, ამინ!

20დამთავრდა ლოცვანი დავითისა, იესეს ძისა.

72

72^1ფსალმუნი ასაფისა. რა კეთილია ღმერთი ისრაელის მიმართ, გულწრფელთა მიმართ.

2მე კი – კინაღამ გადაუხვიეს ჩემმა ფეხებმა, კინაღამ მომიცურდა ნაბიჯები!

3რადგან შემშურდა სულელებისა, როცა ვხედავდი ბოროტთა კეთილდღეობას. +

4რადგან არა აქვთ შეჭირვება სიკვდილამდე, და გამტკიცებულია მათი გვამი.

5არ იტანჯებიან სხვა კაცთა მსგავსად და სხვა ადამიანებივით არ ტვირთმძიმობენ.

6ამიტომ მძივივით გარს შემოერტყა მათ ამპარტავნება და ძალადობა სამოსელივით შეიმოსეს.

7სიმსუქნისაგან თვალები გადმოკარკლეს, გულები აევსოთ სიბრიყვით.

8ლაპარაკობენ დამცინავად და ბოროტად, ძალადობით იმუქრებიან

9მათი პირი ცას მისწვდა და მათი ენა დედამიწაზე დაიარება.

10ამიტომ ბრუნდება მისი ერი აქ, და სვამენ წყალს სავსე თასიდან.

11და ამბობენ: „როგორ შეიტყობს ღმერთი? განა აქვს გაგება უზენაესს?“

12აჰა, ესენი არიან ბოროტნი, და უზრუნველნი ამა სოფლისა,

13ამაოდ გავისუფთავე გული და დავიბანე სიწმიდით ხელები.

14და ვიყავი ნაგვემი ყოველდღე, და ვიტანჯებოდი დილდილობით.

15რომ მეთქვა: „ვიმსჯელებ ასე,“ მაშინ შენი შვილების თაობას ვუღალატებდი.

16და ვიფიქრე, რომ შემეგნო ეს – მაგრამ ძნელი იყო ჩემს თვალში.

17ვიდრე მოვიდოდი ღვთის ტაძარში და გავიგებდი მათ ბოლოს.

18მაგრამ მოლიპულ გზაზე დააყენე ისინი და უფსკრულში გადაჩეხე.

19როგორ მეყსეულად განადგურდნენ, დაიღუპნენ, გაქრნენ შიშის ზარისაგან!

20როგორც სიზმარი ქარწყლდება გამოღვიძების შემდეგ, უფალო, ისე დაამცირებ მათ სახეებს, როცა გამოაფხიზლებ.

21როცა გული დამიძმარდა და შიგანი დამეფლითა,

22უმეცარი ვიყავი და ვერ მივხვდი, პირუტყვივით ვიყავი შენს წინაშე.

23ხოლო მე მუდამ შენთან ვარ, ხელთ გიპყრია მარჯვენა ჩემი.

24შენი რჩევით მიმიძღვი წინ, და შემდგომ პატივით მიმიღებ.

25ვინ არის ჩემთვის ცაში? და შენს გარდა არავინ მსურს დედამიწაზე.

26ქანცგამოლეულია ჩემი სხეული და გული; ღმერთია ჩემი გულის სიმაგრე და ჩემი ხვედრი უკუნისამდე.

27რადგან აჰა, შენგან განშორებულნი იღუპებიან; შენ მოსპობ ყველას, ვინც გაგიორგულდება.

28ხოლო ჩემთვის სასიკეთოა ღმერთთან მიახლოება; უფალ ღმერთზე ვამყარებ იმედს, რათა ვილაპარაკო ყველა შენს საქმეზე.

73

73^1მოძღვრება. ასაფისა. რატომ მიგვატოვე, უფალო, სამუდამოდ, და

2გაიხსენე შენი თემი, რომელიც ადრევე შეიძინე, ტომი შენი სამკვიდრო, რომელიც შენ იხსენი, ეს მთა სიონისა, რომელზეც შენი სავანეა!

3წარმართე შენი ნაბიჯები მარადიული ნანგრევებისაკენ! ყოველივე დაუნგრევია მტერს წმიდაში.

4შენი მოდავენი ღმუიან შენს საკრებულოში; დადეს თავიანთი ნიშნები სასწაულების მაგიერ.

5ემსგასებოდნენ იმათ, ვინც ხის ტოტებზე ცულს შემართავს.

6და ახლა ამსხვრევენ მის ჩუქურთმებს ერთიანად უროთი და ცულით.

7ცეცხლს მისცეს შენი ტაძარი, მიწასთან გაასწორეს შენი სახელის სამკვიდრებელი.

8თქვეს თავიანთ გულში: დაწვეს ღმერთის ყველა საკრებულო დედამიწაზე.

9ჩვენს სასწაულებს ვეღარ ვხედავთ, აღარ გვყავს წინასწარმეტყველი, და არავინ არის ჩვენთან, რომ იცოდეს როდემდე გაგრძელდება ასე.

10ღმერთო, როდემდე უნდა იგინოს მტერმა? ნუთუ მარადჟამს უნდა შელანძღოს მოშუღარმა შენი სახელი?

11რატომ სწევ უკან შენს ხელს და შენს მარჯვენას? გამოიღე შენი უბიდან და მოსპე!

12ხოლო ღმერთი მეფეა ჩემი, ადრიდანვე

13შენ გაკვეთე ზღვა შენი ძალით, წყალზე მიუმტვრიე თავები ურჩხულებს;

14შენ გაუჭეჭყე თავი ლევიათანს, მიეცი საჭმელად იგი უდაბნოს ხალხს.

15შენ გააპე წყარო და ხევი, შენ დააშორე ძლიერი მდინარენი.

16შენია დღე, ღამეც შენია; შენ განამზადე მთვარე და მზე.

17შენ დაადგინე ყველა საზღვარი ქვეყნიერებისა, ზაფხულ-ზამთარი შენ დააარსე. +

18უფალო, გაიხსენე ეს: მტერი გაგინებს შენ, და არამზადა ხალხი ლანძღავს შენს სახელს.

19მხეცებს ნუ მისცემ შენი გვრიტის სულს, შენი ღარიბების სიცოცხლეს ნუ დაივიწყებ.

20მიხედე აღთქმას! რადგან აივსო

21ნუ დაუბრუნდება ჩაგრული გაწბილებული, ღარიბ-ღატაკნი აქებდნენ შენს სახელს!

22აღდეგ, უფალო, ედავე შენს მოდავეებს, გაიხსენე შენი ლანძღვა არამზადებისაგან ყოველდღე.

23ნუ დაივიწყებ შენს მოდავეთა ხმას; შენი მტრის ღრიალს, მუდამ რომ ამოდის!

74

74^1გუნდის ლოტბარს. „ნუ მოსპობ“. ფსალმუნი ასაფისა. გალობა.

2გადიდებთ შენ, ღმერთო, გადიდებთ, ახლოსაა შენი სახელი. ლაპარაკობენ შენს საოცრებებს.

3„როცა გამოვნახავ დროს, გავასამართლებ სისწორით.

4ირყეოდნენ დედამიწა და მისი მცხოვრებნი: – მე გავამაგრე მისი სვეტები.“

5ვუთხარი ამპარტავნებს: ‘ნუ იამპარტავნებთ!’ და ბოროტეულებს: ‘ნუ მოიმაღლებთ თქვენს რქას.

6ნუ მოიმაღლებთ თქვენს რქას, ნუ ილაპარაკებთ ამპარტავნული ქედით.“

7რადგან არც აღმოსავლეთიდან და არც დასავლეთიდან, და არც უდაბნოდან არის აღვსება კაცისა.

8არამედ ღმერთი მსაჯული, რომელიც ერთს დაამდაბლებს და მეორეს აღამაღლებს.

9რადგან უფლის ხელშია თასი და ღვინო დუღს ნარევით სავსე, და ასხამს იქიდან, მის თხლესაც კი სწურავენ, და სვამენ ყოველნი ბოროტნი ქვეყნისა.

10ხოლო მე მარადის ვაუწყებ, ვუგალობებ იაკობის ღმერთს.

11ბოროტთა რქებს ერთიანად შევმუსრავ, მართლის რქები კი უნდა ამაღლდეს!

75

75^1გუნდის ლოტბარს. სიმებიან საკრავზე. ფსალმუნი ასაფისა. გალობა.

2ცნობილია იუდაში ღმერთი, ისრაელში დიდია მისი სახელი.

3და იყო შალემში მისი კარავი და მისი სავანე – სიონში.

4იქ შემუსრა მშვილდ-ისრები, ფარი და ხმალი, და ომი.

5ბრწყინვალე ხარ და ძლიერი სანადირო მთებზე მეტად.

6გაიძარცვნენ გულმაგრები, ჩათვლიმეს, დაეძინათ, მეომრებს

7შენი შემოტევით, ღმერთო იაკობისა, რული მოერია ცხენსაც და მხედარსაც.

8შენ საშიში ხარ, და ვინ დაგიდგება წინ შენი განრისხების ჟამს?

9ციდან მოგვასმინე სამართალი, დედამიწა შეშინდა და მიწყნარდა,

10როცა აღდგა სამართლისათვის ღმერთი ქვეყნიერების ყველა ჩაგრულის გადასარჩენად.

11რაკი ადამიანის რისხვა იქცევა შენდა აღიარებად, რისხვის ნატამალს მოთოკავ.

12აღუთქვით და გადაუხადეთ უფალს, თქვენს ღმერთს; ყველამ – მის ირგვლივ მყოფმა, საჩუქარი მიუძღვნას საშიშს.

13ის დაამდაბლებს მბრძანებელთა სულს, შიშის ზარს დასცემს ამქვეყნიურ მეფეებს.

76

76^1გუნდის ლოტბარს. იედუთუნისთვის. ასაფის ფსალმუნი. +

2ჩემი ხმა ღმერთის მიმართ და მე შევღაღადებ; ჩემი ხმა ღმერთის მიმართ და ის მომისმენს.

3ჩემი გაჭირვების დღეს უფალს ვეძებ; ჩემი ხელი ღამღამობით გაწვდილია და არ ივანებს, უარს ამბობს ნუგეშისცემაზე ჩემი სული. +

4გავიხსენებ ღმერთს და ვკვნესი, ვისაუბრებ და უძლურდება ჩემი სული.

5თვალი არ დამახუჭინე, შევძრწუნდი და ვეღარ ვლაპარაკობ. +

6ვიგონებ ადრინდელ დღეებს, გარდასულ წლებს;

7გავიხსენებ ჩემს გალობას ღამღამობით, ჩემს გულთან ვისაუბრებ და განიცდის სული ჩემი:

8„ნუთუ საუკუნოდ მიმატოვებს უფალი და აღარასოდეს მომისურვებს?

9ნუთუ სამუდამოდ გაქრა მისი წყალობა, დამთავრდა მისი სიტყვა თაობიდან თაობამდე?

10ნუთუ დაივიწყა შებრალება ღმერთმა? ნუთუ რისხვით უარყო სიბრალული?“

11და ვთქვი: „აი, ჩემი უბედურება – შეცვლა უზენაესის მარჯვენისა.“

12გავიხსენებ უფლის საქმეებს, რადგანაც მახსოვს შენი ძველი სასწაულები.

13ჩავუკვირდები ყველა შენს ნამოქმედარს და შენს საქმეებზე ვისაუბრებ.

14ღმერთო, წმიდაა შენი გზა! რომელი ღმერთია შენსავით დიდი? +

15შენა ხარ ღმერთი სასწაულის მოქმედი; შენ გამოავლინე ერებზე ძლიერება შენი. +

16შენი მკლავით დაიხსენი შენი ერი – ძენი იაკობისა და იოსებისა.

17როდესაც გიხილეს წყლებმა, ღმერთო, როდესაც გიხილეს წყლებმა, ახმაურ ზღვათა უფსკრულებიც კი შეძრწუნდნენ. +

18გადმოღვარეს წყლები ღრუბლებმა, ხმა მოსცეს ცათა, შენი ისრებიც გაფრინდნენ.

19შენი გრგვინივის ხმა ცის თაღზე – გაანათეს ელვებმა სამყარო, შეძრწუნდა და შეირყა დედამიწა. +

20ზღვაშია შენი გზა და შენი ბილიკი – დიდ მდინარეებში, და შენი კვალი არ არის ცნობილი.

21უძღოდი, ვითარცა ფარას, შენს ხალხს მოსეს და აარონის ხელით.

77

77^1მოძღვრება; ასაფისა. ისმინე, ჩემო ხალხო, ჩემი რჯული; ყური მიაპყარით ჩემთა ბაგეთა ნათქვამს. +

2ისმინეთ, იგავებისთვის გავხსნი პირს, ავამეტყველებ გამოცანებს დასაბამისა. +

3რაც მოვისმინეთ და გავიგეთ, და ჩვენმა მამებმა რაც გვიამბეს, +

4არ დავუმალავთ მათ შვილებს, მომავალ თაობას ვუამბობთ უფლის ქება-დიდებას და მის ძლიერებას, და მის სასწაულებს, რაც მოიმოქმედა.

5დაუდგინა წესდება იაკობს და რჯული დაუდო ისრაელს, რაც დაუწესა ჩვენს მამებს საუწყებლად მათთა შვილთათვის; +

6რათა შეიტყოს მომავლმა თაობამ, შვილებმა, რომელნიც დაიბადებიან, ვინძლო ადგნენ და გაუცხადონ თავიანთ შვილებს.

7და დაამყარონ ღმერთზე თავიანთი იმედი, და არ დაივიწყონ ღმერთის საქმენი, და დაიცვან მისი აღთქმანი

8და არ ემსგავსონ თავიანთ მამებს, გულარძნილთა და ურჩთა თაობას, თაობას, რომ არ აწაღმართა გული თავისი და ურწმუნო ჰყო უფლის მიმართ თავისი სული.

9ძენი ეფრემისა აღჭურვილნი უკუიქცნენ ბრძოლის დღეს.

10მათ არ დაიცვეს აღთქმა უფლისა და მის მცნებაზე სიარული აღარ ისურვეს. + +

11საქმენი მისი დაივიწყეს და სასწაული, მათ რომ მოუვლინა.

12მათი მამების თვალწინ მოიმოქმედა ეგვიპტის ქვეყანაში, ცოყანის ველზე. +

13გააპო ზღვა და შიგ გაატარა ისინი, და კედელივით წამომართა წყლები, +

14და უძღოდა დღისით ღრუბლით და მთელი ღამე – ცეცხლის შუქით.

15გააპო კლდენი უდაბნოში და დაარწყულა ვით უფსკრულის წყალსატევიდან.

16გამოადინა ნაკადები კლდიდან და წამოვიდნენ წყლები მდინარეებივით. +

17ისინი კი განაგრძობდნენ შეცოდებას მის მიმართ, აბრაზებდნენ უზენაესს უდაბნოში.

18ცდიდნენ ღმერთს თავიანთ გულში, როს ხორაგეულს მოითხოვდნენ თავის სულისათვის.

19და ლაპარაკობდნენ ღმერთზე, ამბობდნენ: „შეიძლებს ღმერთი უდაბნოში ტაბლის გამართვას?

20აჰა, კლდეს დაჰკრა და გადმოსკდა წყალი და გადმოინთხა ნაკადები. პურის მოცემაც თუ ძალუძს? ხორცს თუ მოუმზადებს თავის ხალხს?“

21ამიტომაც, მოისმინა უფალმა და განრისხდა, და მოედო ცეცხლი იაკობს, და რისხვა ისრაელზე აღზევდა,

22რადგან არ დაუჯერეს ღმერთს და მის შველას არ მიენდნენ.

23და უბრძანა ღრუბლებს მაღლიდან, და გახსნა ცათა ბჭეები;

24და გადმოაწვიმა მათზე მანანა საზრდოდ, და ციური პური მისცა მათ.

25ანგელოზთა პურს ჭამდა კაცი; საზრდოს უგზავნიდა მათ მაძღრისად.

26აღძრა აღმოსავლეთის ქარი ზეცაზე და წარმართა თავისი ძალით სამხრეთის ქარი,

27და აწვიმა მათზე ხორცი, ვითარცა მიწა-მტვერი, და ვითრაცა ზღვის ქვიშა – ფრთოსანი ფრინველი.

28და ჩამოყარა მათი ბანაკის სიახლოვეს, მათი საცხოვრისების გარშემო.

29ჭამეს და გაძღნენ მეტისმეტად, და შეუსრულა სურვილი მათი. +

30ჯერ არ მოყირჭებოდათ სურვილი, საჭმელი კიდევ პირში ჰქონდათ,

31რომ ღვთის რისხვა აღიძრა მათზე და ამოხოცა სხვებზე მსუქნები, და ჩააჩოქა რჩეულები ისრაელისა.

32მაინც შესცოდეს კიდევ და არ ირწმუნეს მისი სასწაულები.

33და დაასრულა ვითარცა ამაოება მათი დღეები და მათი წლები – ძრწოლით.

34როცა ხოცავდა, მაშინ ეძებდნენ მას და კვლავ ბრუნდებოდნენ ღმერთისაკენ.

35და იხსენებდნენ, რომ ღმერთი მათი სიმაგრეა, და უზენაესი ღმერთი მათი მხსნელია. +

36და ელაქუცებოდნენ მას პირით, და ენით ეცრუებოდნენ მას;

37რადგან არ იყო მათი გული წრფელი მასთან და არც მის აღთქმას ერწმუნებოდნენ.

38და ის – გულმოწყალე – შეუნდობს ცოდვას და არ მოსპობს, მრავალჯერ უკუაგდებს თავის რისხვას და არ აღაგზნებს მთელ თავის გულისწყრომას.

39რადგან ახსოვდა, რომ ხორციელნი არიან ისინი, ქარი, რომელიც ჩაიქროლებს და აღარ დაბრუნდება.

40რამდენჯერ გაჯიუტდნენ უდაბნოში, განარისხეს იგი უკაცრიელ ადგილას.

41და ცდიდნენ უფალს ისევ და ისევ, და შეურაცხყოფდნენ ისრაელის სიწმიდეს. +

42არ გაიხსენეს ხელი მისი, დღეების, როცა დაიხსნა ისინი მტრისაგან;

43როცა მოიმოქმედა ეგვიპტეში თავისი სასწაულები, და საოცრებანი ცოყანის ველზე;

44როცა გადააქცია სისხლად მდინარეები და ნაკადები მათი, რომ ვეღარ ესვათ.

45მიუსია მათ მწერი, და – მყვარი, რომ დაეღუპათ ისინი. +

46და მისცა მუხლუხოს მათი მოსავალი, და მათი ნაჯაფი – კალიას;

47სეტყვით მოსრა ვენახი მათი, და ლეღვიანები მათნი – თრთვილით;

48და მისცა სეტყვას მათი პირუტყვი, და ხორშაკ ქარებს – ჯოგები მათი;

49მიავლინა მათთან თავისი რისხვის ალი, მრისხანება, მძვინვარება და გაჭირვება, როს წარმოგზავნა უკეთური ანგელოზები;

50გზა გაუკვალა თავის რისხვას, არ დაინდო სიკვდილისაგან მათი სული და მათი ცხოველები ჭირს მისცა;

51განგმირა ყოველი პირმშო ეგვიპტეში, პირველშობილნი – ქამის კარვებში. +

52ცხვარივით გაირეკა თავისი ერი და უდაბნოში, როგორც ფარას, ისე წარუძღვა. +

53ფხიზლად უძღოდა მათ და არ ეშინოდათ, ხოლო მათი მტრები ზღვამ დაფარა. +

54მოიყვანა თავის წმიდა საზღვარზე, მთაზე, რომელიც მოიხელთა მისმა მარჯვენამ.

55განდევნა მათი გულისათვის ხალხები და გაუნაწილა მათი მიწები სამკვიდრებლად, და დაასახლა მათს კარვებში ისრაელის ტომები.

56კვლავ გამოსცადეს და გაუჯიუტდნენ უზენაეს ღმერთს, და მისი მცნებანი არ დაიცვეს. +

57უკან იხევდნენ და ღალატობდნენ თავიანთი უკან ბრუნდებოდნენ

58განარისხეს იგი თავიანთი სამსხვერპლოებით და თავიანთი კერპებით გამოაღვიძეს მისი შური.

59მოისმინა ღმერთმა და განრისხდა და მეტისმეტად შეიძულა ისრაელი.

60და მიატოვა შილოს სავანე, კარავი, სადაც ადამიანებთან ერთად იყო დამკვიდრებული.

61და მისცა ტყვედ სიმაგრე თვისი და დიდება თვისი – მტრის ხელთ. +

62და გასწირა მახვილისათვის თავისი ხალხი და თავის მემკვიდრეობაზე განრისხდა. +

63მისი ჭაბუკები ცეცხლმა შეჭამა, და მისმა ქალწულებმა ვერ მოისმინეს საქორწილო სიმღერა.

64მისი მღვდლები ხმლით დაეცნენ, და მათმა ქვრივებმა ვერ დაიტირეს. +

65და გაიღვიძა უფალმა, ვითარცა მძინარემ, როგორც დევგმირმა, ღვინისაგან გამოფხიზლებულმა.

66და განგმირა მისი მტრები ზურგში, სამუდამო სირცხვილი მიანიჭა მათ. +

67დაიწუნა იოსების კარავი და ეფრემის ტომი არ ამოირჩია.

68ამოირჩია ტომი იუდასი, მთა სიონისა, რომელიც უყვარს. +

69მოაწყო ცასავით თავისი ტაძარი, დედამიწასავით, რომელიც სამუდამოდ დააფუძნა.

70ამოირჩია დავითი, თავისი მონა და წამოიყვანა ის ცხვრის ფარებიდან. +

71ცხვარს დასდევდა, და წამოიყვანა ის, რათა ემწყემსა იაკობი – თავისი ერი – და ისრაელი, თავისი წილხვედრი. +

72და მწყემსა ისინი ერთგულებით და თავისი მარჯვე ხელით უძღოდა მათ. +

78

78^1ფსალმუნი ასაფისა. ღმერთო, შებილწეს შენი წმიდა ტაძარი, იერუსალიმი ნანგრევებად აქციეს. + +

2მისცეს შენი მორჩილების მძორი საჯიჯგნად ცის ფრინველებს, შენთა წმიდათა სხეულები – მიწის ნადირებს.

3დაღვარეს სისხლი მათი წყალივით იერუსალიმის გარშემო, და დამმარხავი არავინაა.

4სალანძღავი გავხდით ჩვენი მეზობლებისათვის, მასხარად ასაგდები და დასაცინი – ჩვენს ირგვლივ მყოფთათვის. +

5როდემდე იქნები, უფალო, მუდმივად განრისხებული? და იგიზგიზებს შური შენი, ვითარცა ცეცხლი?

6გადმოღვარე შენი რისხვა იმ ხალხებზე, და იმ სამეფოებზე,

7რადგან შეჭამეს იაკობი და მისი სადგომი გააპარტახეს.

8ნუ გაგვიხსენებ წინაპართა ცოდვებს; მალე შეგვეგებოს წინ შენი წყალობა, რადგან მეტისმეტად დავჩაჩანაკდით.

9დაგვეხმარე, ღმერთო ჩვენო მხსნელო, და შეგვინდე ჩვენი ცოდვები შენი სახელის გულისათვის.

10რატომ უნდა თქვან ხალხებმა: ცნობილი გახდეს წარმართთა შორის, ჩვენს თვალწინ, შურისძიება შენს მორჩილთა დაღვრილი სისხლისა. +

11მოაღწიოს შენამდე ტუსაღის კვნესამ, შენი მკლავის სიძლიერით შეეწიე სასიკვდილოდ განწირულ შვილებს. +

12დაუბრუნე ჩვენს მეზობლებს შვიდმაგად მათ წიაღში ის დამცირება, შენ რომ გამცირებდნენ, უფალო.

13ხოლო ჩვენ – შენი ხალხი გაქებთ მარადჟამს; თაობიდან თაობას მოვუთხრობთ შენს დიდებას.

79

79^1გუნდის ლოტბარს. შოშანიმ ყედუთის ხმაზე. ასაფისა. ფსალმუნი. +

2მწყემსო ისრაელისა, ყური მომაპყარ; წინ რომ უძღოდი იოსებს, ვითარცა ცხვარს; ქერუბიმებზე ამხედრებული, გამოგვეცხადე. +

3ეფრემის, ბენიამინისა და მენაშეს წინაშე და მოდი ჩვენს სახსნელად.

4ღმერთო! მოგვაქციე ჩვენ; გაბრწყინდეს სახე შენი და დავიხსნებით. +

5უფალო, ღმერთო ძალთაო, როდემდე იქნები განრისხებული შენი ხალხის ლოცვაზე?

6აჭმევ მათ ცრემლიან პურს და ასმევ ცრემლებით სავსე თასს. +

7დაგესვი საშუღლოდ ჩვენს მეზობლებში, და ჩვენი მტრები აბუჩად გვიგდებენ. +

8უფალო, ღმერთო ძალთაო, მოგვაქციე ჩვენ, გაბრწყინდეს შენი სახე და დავიხსნებით.

9ეგვიპტიდან გადმოიტანე ვაზი, განდევნე ხალხები და დარგე ის; +

10გაწმინდე მის წინ, გაადგმევინე ფესვები

11მთები დაფარა მისმა ჩრდილმა და მისმა რქებმა – ნაძვი ღმრთისა; +

12რქები გაიტანა ზღვამდე და მდინარემდე – თვისი ნამსხვრევი.

13რატომ დაანგრიე ზღუდენი მისნი, რომ ყოველი გამვლელი მას ძარცვავს? +

14ანადგურებს მას ტყიური ტახი და ველის ნადირები კორტნიან მას.

15ღმერთო ძალთაო! მობრუნდი, გადმოგვხედე ციდან და იხილე, და მოხედე ამ ვაზს.

16გაამაგრე ის, რაც დარგო შენმა მარჯვენამ, და ყლორტები, შენთვის რომ გააძლიერე!

17დამწვარია ცეცხლით, აკაფულია; შენი სახის რისხვით დაიღუპებიან.

18იყოს შენი ხელი შენი მარჯვენის კაცზე, ადამის ძეზე, შენთვის რომ გააძლიერე.

19და არ უკუვდგებით შენგან, გვაცოცხლე და შენს სახელს მოვუხმობთ.

20უფალო, ღმერთო ძალთაო, მოგვაქციე ჩვენ. გაბრწყინდეს შენი სახე და დავიხსნებით.

80

80^1გუნდის ლოტბარს, გითითის ხმაზე. ასაფისა. +

2უგალობეთ ღმერთს, სიმაგრეს ჩვენსას; შეჰღაღადეთ იაკობის ღმერთს!

3ასწიეთ სიმღერა და დაუკარით დაირა, ტკბილხმიანი ქნარი ებანთან ერთად.

4ჩაჰბერეთ ახალმთვარობაზე ბუკს, სრულმთვარობაზე, ჩვენი დღესასწაულის დღეს.

5რადგან ეს არის კვალი ისრაელისა, სამართალი იაკობის ღმერთისა.

6ეს დაადგინა მან მოწმობად იოსებისათვის, როცა გამოვიდა ეგვიპტის ქვეყნიდან; +

7ენა, რომელიც არ ვიცოდი, ვისმინე: „მოვხსენი ტვირთი მხრებიდან, მისი ხელები აღარ დაათრევენ გოდორს.

8გაჭირვებაში მომიხმე და გადაგარჩინე, გპასუხობდი იდუმალებით სავსე ქუხილის ხმით, გამოგცადე მერიბას წყლებზე. +

9ისმინე, ჩემო ერო, და დაგიმოწმებ მე, ისრაელო, თუ მომისმენ.

10არ იყოს შენში სხვა ღმერთი და თაყვანი არ სცე უცხო ღმერთს.

11მე ვარ უფალი, ღმერთი შენი, განავრცე პირი შენი და გავავსებ მას.

12არ ისმინა ჩემმა ერმა ხმა ჩემი, და ისრაელი არ დამემორჩილა. +

13და მივუშვი ისინი თავიანთ გულისწადილზე, იარონ თავიანთ ნებაზე. +

14ჩემს ერს რომ ჩემი ესმინა

15მოკლე ხანში მოვდრეკდი მათს მტრებს და მათს მჩაგვრელებზე ხელს აღვმართავდი.

16უფლის მოძულენი ლიქნას დაუწყებდნენ; და მათი ჟამი იქნებოდა სამარადისო.

17გამოვკვებავდი მათ ნოყიერი ხორბლით და კლდის თაფლით გავაძღებდი.“ +

81

81^1ფსალმუნი ასაფისა. უფალი ჩადგა საღვთო კრებულში, ანგელოზთა შორის ქმნა სამართალი: +

2„როდემდე განიკითხავთ უმართებულოდ და მიმხრობით განიკითხავთ ბოროტთა?

3განიკითხეთ საპყარი და ობოლი, ღარიბი და ღატაკი გაამართლეთ. +

4გადაარჩინეთ ბეჩავი და უპოვარი, ბოროტთა ხელიდან გამოიხსენით.

5არ იციან და არ გაეგებათ, წყვდიადში დადიან; ირყევა ყველა საფუძველი დედამიწისა. +

6მე განვაცხადე: ‘თქვენ ხართ ღმერთები და უზენაესის ძენი ხართ ყველანი.’

7მაგრამ თქვენ დაიხოცებით, როგორც ადამიანები, და დაეცემით, როგორც თითოეული მთავართაგანი.“

8აღსდექ, ღმერთო, განსაჯე ქვეყანა, რადგან შენ დაიმკვიდრებ ყველა ერებს. +

82

82^1გალობა. ფსალმუნი ასაფისა. +

2ღმერთო, ნუ დადუმდები, ყურს ნუ მოიყრუებ და ნუ დამშვიდდები! +

3რადგან აჰა, შენი მტრები ხმაურობენ, და შენმა მოძულეებმა თავი წამოყვეს. +

4შენი ერის საწინააღმდეგოდ მზაკვრობენ საიდუმლოდ და თათბირობენ მათზე, ვისაც შენ იფარავ.

5თქვეს: „მოდით, ამოვძირკვოთ ისინი, როგორც ერი და აღარ იხსენიებოდეს სახელი ისრაელისა.“

6მოითათბირეს ერთსულოვნად, შენს წინააღმდეგ შეკრეს პირობა;

7ედომელთა ბანაკებმა და ისმაელიანებმა, მოაბმა და აგარის ნაშიერმა;

8გებალმა, ყამონმა და ყამალეკმა, ფილისტინელებმა ცორელებთან ერთად.

9აშურიც მათ დაუმეგობრდა, და შეიქნენ სახსარნი ლოტის ძეთათვის.

10დამართე მათ ისევე, როგორც მიდიანს, როგორც სისერას, როგორც იაბინს კიშონის ხევზე; +

11განადგურდნენ ისინი ყენ-დორში, სასუქად იქცნენ მინდვრისათვის. +

12მოექეცი მათ, მათს დიდებულებს ისევე, როგორც ყორებს და როგორც ზებს, და როგორც ზებახს,

13რომ ამბობდნენ: „დავიმკვიდროთ ჩვენთვის სამკვიდრებელი ღვთისა.“

14ღმერთო ჩემო, ჰყავ ისინი ვითარცა ბზე, ვითარცა ნამჯა ქარში;

15ვითარცა ცეცხლი, დამწველი ტყისა, ვითარცა ალი, მთების მბუგავი;

16ისე დაედევნე მათ შენი რისხვით, და შენი ქარიშხლით შეაძრწუნე ისინი!

17აავსე მათი პირი სირცხვილით, რომ ეძებდნენ შენს სახელს, უფალო.

18შერცხვებიან და შეძრწუნდებიან სამარადჟამოდ, და სირცხვილნაჭამნი დაიღუპებიან. +

19მიხვდებიან, რომ შენი სახელია უფალი, მხოლოდ შენა ხარ უზენაესი მთელ ქვეყნიერებაზე.

83

83^1გუნდის ლოტბარს. გათითის ხმაზე. კორახის ძეთა. ფსალმუნი. +

2რაოდენ სასურველია შენი სადგომები, უფალო ძალთა!

3ნატრობს და ელტვის კიდეც ჩემი სული უფლის ეზოებს; გული ჩემი და სხეული ჩემი უმღერიან ცოცხალ ღმერთს. +

4ჩიტმაც კი ჰპოვა ბინა და მერცხალმა ბუდე თავისთვის, რომ ჩასხას თავისი ბარტყები შენს სამსხვერპლოებთან, უფალო ძალთა, მეუფევ ჩემო და ღმერთო ჩემო!

5ნეტარ არიან შენს სახლში მსხდომნი, რომლებიც მარადჟამს განგადიდებენ.

6ნეტარ არს კაცი, რომლის ძლიერებაც შენშია, რომელთაც გული შენი საწმიდარისკენ მოუწევთ.

7გლოვის ველზე გამვლელნი წყაროს აღმოაჩენენ, და კურთხევით დაფარავს მათ ადრეული წვიმები შემოდგომისა.

8ივლიან ძალით-ძალამდე, გამოცხადდებიან ღმერთთან სიონში. +

9უფალო, ღმერთო ძალთა, ისმინე ჩემი ლოცვა, ყური მომაპყარ, ღმერთო იაკობისა. +

10ჩვენო ფარო, დაინახე, ღმერთო, და შეხედე სახეში შენს ცხებულს! +

11რადგან ერთი დღე შენს ეზოებში ათასჯერ უმჯობესია; ჩემი ღმერთის სახლის ზღურბლთან დგომას ვარჩევ ბოროტების კარვებში ბინადრობას. +

12რადგან მზე და ფარია უფალი ღმერთი. მადლსა და ღირსებას მისცემს უფალი, სიკეთეს არ დაუჭერს უბიწოდ მოარულთ. +

13უფალო ძალთა! ნეტარია კაცი შენზე მონდობილი.

84

84^1გუნდის ლოტბარს. კორახის ძეთა. ფსალმუნი. +

2ისურვე, უფალო, ქვეყანა შენი, დააბრუნე ტყვე იაკობისა. +

3აპატიე დანაშაული შენს ხალხს, დაფარე ყველა მისი ცოდვა.

4აგვარიდე მთელი შენი გულისწყრომა, დააცხრე შენი მრისხანება.

5მოგვაქციე, ღმერთო ჩვენო მხსნელო, და გააუქმე შენი გაჯავრება ჩვენზე.

6ნუთუ საუკუნოდ გაგვირისხდები, თაობიდან თაობამდე გააგრძელებ შენს მრისხანებას?

7ნუთუ აღარ დაგვიბრუნებ სიცოცხლეს, რათა შენმა ერმა იხაროს შენით?

8გვიჩვენე, უფალო, შენი წყალობა და შემწეობა გვიბოძე შენი.

9მე კი მოვისმენ, თუ რას იტყვის უფალი ღმერთი; რადგან მშვიდობას იტყვის თავის ერზე, და თავის წმიდებზე, თუკი დაგმობენ სიბრიყვეს.

10მართლაც ახლოა ხსნა მისმიერი მის მოშიშთათვის, რათა დიდებამ დაისადგუროს ჩვენს ქვეყანაში.

11წყალობა და ჭეშმარიტება შეხვდებიან ერთმანეთს, სიმართლე და მშვიდობა გადაჰკოცნიან ერთიმეორეს.

12ჭეშმარიტება დედამიწიდან აღმოცენდება და სიმართლე ზეციდან გადმოიხედავს. +

13უფალი გვიბოძებს სიკეთეს და ჩვენი მიწა მოგვცემს ნაყოფს. +

14სიმართლე ივლის მის წინ და გზას გაუკაფავს მის ნაბიჯებს. +

85

85^1ლოცვა დავითისა. მომაპყარ, უფალო, ყური, მიპასუხე, რადგან ღარიბ-ღატაკი ვარ მე. +

2დაიფარე ჩემი სული, რადგან შენი მოსავი ვარ; იხსენი მორჩილი შენი, შენ, ჩემო ღმერთო, შენ რომ გესავს.

3შემიწყალე, უფალო, რამეთუ შენ მოგიხმობ ყოველდღე.

4ახარე სული შენი მორჩილისა, რადგან, უფალო, შენსკენ აღვაპყარ სული ჩემი.

5რადგან შენ, უფალო, კეთილი და შემბრალე ხარ, და დიდად მოწყალე ყველას მიმართ, ვინც მოგიხმობს.

6მოისმინე, უფალო, ლოცვა ჩემი და ყურად იღე ჩემი მუდარის ხმა,

7ჩემი გაჭირვების დღეს მოგიხმობ, რადგან მიპასუხებ.

8არ არსებობს შენი მსგავსი ღმერთებს შორის, და არც მსგავსი საქმეთა შენთა. +

9ყოველი ხალხი, შენს მიერ შექმნილი, მოვა და მუხლს მოიდრეკს შენს წინაშე, უფალო, და განადიდებს შენს სახელს;

10რადგან დიდი და სასწაულთმოქმედი ხარ, შენა ხარ ერთი ღმერთი.

11დამაყენე, უფალო, შენს გზაზე, რათა ვიარო შენი ჭეშმარიტებით. წარმართე ჩემი გული შენი სახელის მოშიშებით.

12გადიდებ, უფალო, ღმერთო ჩემო, მთელი გულით და პატივს მივაგებ შენს სახელს უკუნისამდე.

13რადგან დიდია შენი წყალობა ჩემს მიმართ, და დაიხსენ ჩემი სული შავეთის უფსკრულებიდან.

14ღმერთო! და მტარვალთა კრებულმა იძია ჩემი სული, და არ შეგრაცხეს თავიანთ წინაშე.

15ხოლო შენ, უფალო, შემბრალე ხარ და მოწყალე ღმერთი, დიდმოწყალე და ჭეშმარიტი ხარ. +

16მოიქეც ჩემსკენ და შემიწყალე, უბოძე შენი სიმაგრე შენს მორჩილს და იხსენი ძე შენი მხევლისა.

17მოიმოქმედე ჩემს მიმართ სასწაული სასიკეთო, და იხილონ ჩემმა მოძულეებმა და რცხვენოდეთ, რადგან შენ, უფალო, შემეწიე და ნუგეში მეცი.

86

86^1კორახის ძეთა. ფსალმუნი. გალობა. წმიდა მთაზე დგას ქალაქი მისი დაფუძნებული, +

2უყვარს უფალს სიონის ბჭეები იაკობის ყველა საყოფელზე მეტად. +

3ქება-დიდებას ამბობენ შენზე,

4„გავახსენებ რაჰაბსა და ბაბილონს, ვინც მე მიცნობს. აჰა, ფილისტიმი და ცორი ქუშთან ერთად: ‘ეს დაიბადა იქ.’“

5სიონზე კი იტყვიან: და უზენაესმა წარმართა იგი.“

6უფალი ჩაწერს ხალხთა ნუსხაში:

7მღერიან და როკავენ: „ყველა ჩემი წყარო შენშია.“ +

87

87^1გალობა. ფსალმუნი კორახის ძეთა. გუნდის ლოტბარს. მახალათის ხმაზე საგალობლად. მოძღვრება ჰემან ეზრახელისა. +

2უფალო, ღმერთო ჩემო მხსნელო, შენს წინაშე ვღაღადებ დღედაღამ!

3მოვიდეს შენს წინაშე ჩემი ლოცვა, ყური მოაპყარ ვედრებას ჩემსას;

4რამეთუ აღივსო ვნებებით სული ჩემი და ჩემი სიცოცხლე ჯოჯოხეთს უახლოვდება.

5შევირაცხე მათ გვერდით. სამარეში რომ ჩადიან, შევიქენი, ვითარცა კაცი უძალღონო. +

6მკვდრებს შორის ვარ ჩაგდებული, სამარეში მწოლარენი, და რომელნიც შენი ხელით მოისრნენ.

7მომათავსე ქვესკნელის ორმოში, ბნელეთში, მორევში.

8მე დამატყდა თავს რისხვა შენი, და ყველა შენი ტალღით დამტანჯე. +

9შენ განმაშორე ნაცნობნი ჩემნი, საზიზღარი გამხადე მათთვის; დატყვევებული ვარ და ვერ გამოვდივარ. +

10თვალი ჩემი დანაღვლიანდა ტანჯვით; მოგიხმობდი, უფალო, ყოველდღე, შენსკენ ვიწვდიდი ხელებს. +

11ნუთუ მკვდრებისათვის მოიმოქმედებ სასწაულს, ან მიცვალებულნი წამოდგებიან და განგადიდებენ?

12განა საფლავში ილაპარაკებენ შენს წყალობაზე, და ჯოჯოხეთში – შენს ჭეშმარიტებაზე? +

13შეიცნობენ წყვდიადში შენს სასწაულებს და შენს სიმართლეს – დავიწყების ქვეყანაში?

14მე კი, უფალო, შენ გევედრებოდი, და დილ-დილობით ჩემი ლოცვა წინ გეგებებოდა.

15რად მიატოვე, უფალო, სული ჩემი, უკუიქციე პირისახე ჩემგან? +

16ღარიბი ვარ და ტანჯული ყრმობიდანვე, შენს საშინელებებს ვზიდავ, დავუძლურდი.

17თავზე გადამიარა შენმა რისხვის სასჯელმა, შენმა შიშის ზარმა გამანადგურა.

18გარე მივლიდნენ, წყლების მსგავსად მთელ დღეს, ყველა ერთად მერტყმოდა გარს.

19შენ განმაშორე მოყვარე და მეგობარი, ჩემი ნაცნობნი ბნელით მოცულან. +

88

88^1მოძღვრება. ეთან ეზრახელისა.

2უფლის წყალობებს მარადჟამს ვუგალობებ. თაობიდან თაობას ვაცნობებ +

3რადგანაც ვთქვი: „უკუნისამდე დაფუძნდეს და ცათა შიგან. განიმტკიცო ჭეშმარიტება შენი“

4შენ თქვი: „დავდე პირობა ჩემს რჩეულთან, შევფიცე დავითს, ჩემს მორჩილს: + + +

5‘უკუნისამდე გავამაგრებ შენს შთამომავლობას და თაობიდან თაობამდე დავაფუძნებ შენს ტახტს.’“

6განადიდებენ ცანი შენს საოცრებებს, უფალო, ასევე შენს ჭეშმარიტებას წმიდათა კრებულში.

7რადგან ვინ შეედრება ცაში უფალს, ვინ მიემსგავსება უფალს ღვთის შვილებში?

8ღმერთი დიდებულია წმიდათა კრებულში და საშიშია ყველასათვის მის ირგვლივ. +

9უფალო, ღმერთო ძალთაო! და შენი ჭეშმარიტება შენს გარშემოა! +

10შენ ბატონობ ზღვის მოქცევაზე, მის აბობოქრებულ ტალღებს შენ ამშვიდებ.

11შენ განართხე ეგვიპტე, როგორც განგმირული; შენი ძლიერი მკლავით გაფანტე შენი მტრები.

12შენია ცანი, დედამიწაც შენია; სამყარო და მისი სავსება შენ დააფუძნე. +

13ჩრდილოეთი და სამხრეთი შენ შეჰქმენი; თაბორი და ხერმონი შენს სახელს უმღერებენ.

14შენია მკლავი მაგარი; გააძლიერე ხელი შენი, მოამაღლე მარჯვენა შენი.

15სიმართლე და მართლმსაჯულებაა შენი ტახტის საფუძველი, წყალობა და ჭეშმარიტება შენი სახის წინაშე დადიან.

16ნეტარ არს ხალხი, მცოდნე ბუკის ხმობისა; ისინი შენი სახის შუქით იარებიან, უფალო; +

17შენი სახელით ილხენენ ყოველდღე და შენი სიმართლით ამაღლდებიან.

18რადგან შენა ხარ მშვენება მათი ძალისა, და შენი ნებით მომაღლდება ღირსება ჩვენი.

19რადგან უფლისაგან არის ჩვენი ფარი და წმიდა ისრაელისაგან – მეფე ჩვენი.

20მაშინ ელაპარაკე ხილვისას შენს წმიდებს და უთხარი: „ვუბოძე დახმარება გმირს; ავამაღლე რჩეულნი ხალხისაგან; +

21ვპოვე დავითი, მსახური ჩემი, და ჩემი, წმიდა ზეთი ვცხე მას. +

22რომ ჩემმა ხელმა წარმართოს იგი, და ჩემმა მკლავმა გაამაგროს.

23ვერ დაჯაბნის მას მტერი, და ურჯულოების ძე ვერ დაჩაგრავს მას.

24მოვსრავ მის წინაშე მის მოდავეთ, და მის მოძულეებს დავამხობ;

25ჭეშმარიტება და წყალობა ჩემი მასთანაა და ჩემი სახელით მომაღლდება ღირსება მისი.

26ზღვას გადავაწვდენ მის ხელს, და მდინარეებს – მის მარჯვენას.

27ის მომიწოდებს: ‘მამაჩემი ხარ, ჩემი ღმერთი და ბურჯი ჩემი ხსნისა.’ +

28მეც უფროსობას ვუბოძებ მას, ქვეყნიერების მეფეებზე უმაღლესობას, +

29უკუნისამდე შევუნახავ მას ჩემს წყალობას, და ჩემი აღთქმა საიმედო იქნება მისთვის.

30და დავამკვიდრებ უკუნისამდე ნაშიერს მისას და მისი ტახტი, ვითარცა დღენი ცისანი. +

31თუ მიატოვეს მისმა შვილებმა ჩემი რჯული და ჩემს სამართალს არ გაჰყვებიან,

32თუ ჩემს წესდებებს დაარღვევენ და ჩემს მცნებებს არ დაიცავენ,

33კვერთხით მოვკითხავ მათ დანაშაულს და გვემით – შეცოდებას.

34მაგრამ ჩემს წყალობას არ მოვუშლი მას და არ გავაცრუებ ჩემს ჭეშმარიტებას. +

35არ შევბღალავ ჩემს აღთქმას და არ შევცვლი, რაც აღმოხდა ჩემს ბაგეებს.

36ერთხელ შევფიცე ჩემი სიწმიდით; განა ვეცრუები დავითს?

37მისი ნაშიერი მარადჟამს იქნება და მისი ტახტი, ვითარცა მზე, ჩემს წინაშე; +

38მკვიდრი იქნება მთვარესავით უკუნისამდე, და ჭეშმარიტი მოწმე ღრუბლებში.“

39მაგრამ მიატოვე და შეიზიზღე, განრისხდი შენს ცხებულზე!

40უგულებელყავ აღთქმა შენს მორჩილთან, მიწას დაანარცხე გვირგვინი მისი;

41მოშალე ყველა ზღუდენი მისნი; ნანგრევებად აქციე სიმაგრენი მისნი.

42გაძარცვეს იგი გამვლელ-გამომვლელებმა, მეზობლის დასაცინი გახდა;

43მაღლა ასწიე მის მოშუღართა მარჯვენა, გაახარე ყველა მისი მტერი.

44თანაც დააჩლუნგე მისი მახვილი და არ უწყალობე გამარჯვება ომში;

45გააცამტვერე სიწმიდე მისი და მისი ტახტი მიწასთან გაასწორე;

46შეამცირე დღენი მისი სიჭაბუკისა, და სირცხვილით შემოსე იგი. +

47როდემდე დაგვემალები, უფალო? განუწყვეტლივ,

48გაიხსენე, რა არის ჩემი წუთისოფელი; რისთვის შეჰქმენი ფუჭად ყოველი ძე ადამისა?

49ვინ არის კაცი სიკვდილი არ იხილოს, და

50სად არის შენი ადრინდელი წყალობა, უფალო, დავითს რომ შეჰფიცე შენი ჭეშმარიტებით?

51გაიხსენე, უფალო, დამცირება შენს მორჩილთა, უბით რომ ვატარებ ყველა ძლიერი ხალხისაგან.

52როგორ ლანძღავენ შენი მტრები, უფალო, როგორ ლანძღავენ შენი ცხებულის კვალს. +

53კურთხეულ არს უფალი უკუნისამდე!

89

89^1ლოცვა მოსესი, ღვთისკაცისა. უფალო! თავშესაფარი იყავ ჩვენთვის თაობიდან თაობამდე.

2ვიდრე მთები დაიბადებოდნენ და შექმნიდი დედამიწასა და სამყაროს, და უკუნითი უკუნისამდე შენა ხარ ღმერთი.

3კაცს დააბრუნებ ხრწნადობისათვის და ეტყვი: „დაბრუნდით, ძენო კაცთანო!“

4რადგან ათასი წელი შენს თვალში, ვითარცა გუშინდელი დღე, რომ გადაიარა, და ერთი გუშაგობა ღამისა.

5ღვართქაფივით გააქანებ მათ, ძალი მათი დილდილობით ბალახივით შეიცვლება:

6დილას ყვავის და ფერს იცვლის, საღამოს ჭკნება და ხმება. +

7რადგანაც დავილიეთ შენი რისხვით და შენი გულისწყრომით შევძრწუნდით.

8ჩვენი დანაშაულებანი წინ დაიდე, ჩვენი საიდუმლო – შენი სახის შუქის წინ. +

9რადგან ყველა ჩვენი დღე გაილია შენი რისხვით, ისე მიდის ჩვენი წლები, როგორც ერთი ამოსუნთქვა.

10ჩვენს წელთა რიცხვი სამოცდაათი წელიწადია, ხოლო ჯანმაგრობის დროს – ოთხმოცი წელიწადი; და ამათგან უმეტესი ჯაფისა და არარაობისა, რადგან სწრაფად მიჰქრიან და ჩვენც იქით მივფრინავთ.

11ვინ იცის შენი რისხვის ძალა, და შენი მძვინვარება შიშის შიშისამებრ?

12ჩვენი დღეების დათვლა გვასწავლე, რათა შევიძინოთ ბრძენი გული. +

13მობრუნდი, უფალო, – ვიდრემდე მიგვატოვებ? – და ნუგეში ეცი შენს მორჩილებს.

14გაგვაძღე გარიჟრაჟზე შენი წყალობით, და ვიხაროთ და ვილხინოთ ყოველთა დღეთა ჩვენთა.

15გაგვამხიარულე იმ დღეთა წილ, რომ გვტანჯავდი, იმ წელთა წილ, გაჭირვება რომ ვნახეთ. +

16იხილონ შენმა მორჩილებმა შენი საქმენი და შენი ბრწყინვალება – მათმა შვილებმა. +

17და იყოს კეთილმოსურნეობა უფლისა, და საქმე ჩვენი ხელისა წარმართე ჩვენთვის, და საქმე ჩვენი ხელისა წარმართე. +

90

90^1უზენაესის საფარქვეშ დამკვიდრებული ყოვლისშემძლის ჩრდილქვეშ ისვენებს. +

2ეუბნება უფალს: „ჩემი მფარველი და სიმაგრეა ჩემი ღმერთი, რომელსაც ვესავ.“

3ის დაგიხსნის მონადირის მახისაგან, და მომსრავი ჭირისაგან.

4თავის მხრებს გადაგაფარებს და მის ფრთებს შორის შეაფარებ თავს; ფარი და ბურჯია მისი ჭეშმარიტება. +

5ნუ შეგეშინდება ღამის საშინელებისა, ისრის – დღისით გაფრენილის, +

6შავი ჭირის – ბნელში მოარულის, სენის – შუადღის მძარცველის.

7დაეცემა შენს გვერდით ათასი და ათი ათასი შენს მარჯვნივ, შენ კი არ მოგეკარება.

8მხოლოდ შენი თვალით შეხედავ და დაინახავ მისაგებელს ბოროტეულთა. +

9რადგან შენ [ამბობ]: „უფალი არის ჩემი თავშესაფარი.“ შენს საცხოვრისად აირჩიე უზენაესი. +

10არ შეგემთხვევა სიავე, და წყლული ვერ მიეკარება შენს კარავს. +

11რამეთუ თავის ანგელოზებს უბრძანა, დაგიცვან ყველა შენს გზაზე. +

12ხელში აყვანილს გატარებენ, რომ ფეხი არ წამოჰკრა ქვაზე. +

13ლომსა და უნასს ფეხს დაადგამ, ლომის ბოკვერს და ურჩხულს გაქელავ. +

14უფალი ამბობს: „რაკი მოისურვა, გადავარჩენ მას, დავიფარავ მას, რადგან იცნო სახელი ჩემი. +

15მომიხმობს მე და ვუპასუხებ, მასთან ვარ გასაჭირში; გამოვიხსნი და ვასახელებ. +

16დღეთა ხანგრძლიობით გავაძღებ და შემწეობას მოვუვლენ ჩემსას.“ +

91

91^1ფსალმუნი. გალობა შაბათის დღისათვის.

2კარგია, ვადიდოთ უფალი, და ვუგალობოთ შენს სახელს, უზენაესო! +

3გაუწყოთ დილ-დილობით შენი წყალობა და ჭეშმარიტება შენი – ღამ-ღამობით. +

4ათსიმიანსა და ჩანგზე გალობით – ქნარზე.

5რაკი გამამხიარულე, უფალო, შენი ნამოქმედარით, შენთა ხელთა ნასაქმარს ვუგალობებ.

6რაოდენ დიდია შენი საქმეები, უფალო, ფრიად ღრმაა შენი ზრახვები. +

7უგუნური კაცი ვერ შეიცნობს და უმეცარი ვერ გაიგებს ამას,

8როცა ბოროტნი აყვავდებიან ბალახივით და აღორძინდება ყველა – მოქმედი სიმრუდისა, რომ დაიღუპონ საუკუნოდ. +

9ხოლო შენ მაღალი ხარ მარადჟამს, უფალო!

10რადგანაც, აგერ, შენი მტრები, უფალო, რადგანაც აგერ შენი მტრები იღუპებიან, განიბნევიან ყველანი – სიმრუდის მოქმედნი.

11მოამაღლებ რქას ჩემსას მარტორქის რქისამებრ, ცხებული ვარ ხასხასა ზეთით.

12უჭვრეტს ჩემი თვალი ჩემს მტრებს, ჩემს წინააღმდეგ აღმდგარ ბოროტმოქმედებზე გაიგონებენ ჩემი ყურები.

13წმიდანი ფინიკივით გაიფურჩქნება, ლიბანის კედარივით წამოიმართება. +

14უფლის სახლში დარგულნი, ჩვენი ღმერთის ეზოებში აყვავდებიან;

15სიბერეშიც გამოიღებენ ნაყოფს წვნიანსა და ხასხასას.

16რათა განვაცხადო: „მართალია უფალი; იგია ჩემი საყრდენი, და არ არის მასში უსამართლობა.“

92

92^1უფალი მეფობს სიდიადით შემოსილი; შეიმოსა უფალი, ძლიერება გარს შემოირტყა; სამყაროც მტკიცედ დგას და არ შეირყევა. +

2მტკიცედ დგას შენი ტახტი დასაბამიდან; მარადიულობიდან ხარ შენ.

3აიმაღლეს მდინარეებმა, უფალო, აიმაღლეს მდინარეებმა თავიანთი ხმა, აიმაღლებენ მდინარენი თავიანთ ტალღებს ძლიერად;

4წყალთა მრავალთა, ზღვის მძლავრ ტალღათა

5მცნებანი შენნი მტკიცეა ფრიად; შენს სახლს შეშვენის სიწმიდე, უფალო, სამარადჟამოდ.

93

93^1უფალო, ღმერთო შურისძიებისა, ღმერთო შურისძიებისა, გამოჩნდი! +

2ამაღლდი, მსაჯულო ქვეყნიერებისა, მიუზღე საზღაური ამპარტავნებს. +

3ვიდრემდე, უფალო, ბოროტნი, ვიდრემდე უნდა ილხენდნენ ბოროტნი? +

4აღმითქვამენ და ამბობენ სიცრუეს, ამაყად ყვებიან სიმრუდის მოქმედნი.

5შენს ერს, უფალო, ჩაგრავენ და შენს სამემკვიდროს ტანჯავენ.

6ქვრივსა და ხიზანს ხოცავენ და ობლებს ჟლეტენ.

7ამბობენ: „ვერ იხილავს უფალი, და ვერ გაიგებს ღმერთი იაკობისა.“ +

8გონს მოდით, უგუნურნო ერისანო! უმეცარნო, როდის დაჭკვიანდებით?

9დამნერგავი ყურისა განა ვერ მოისმენს? თვალის შემქმნელი განა ვერ დაინახავს? +

10ხალხთა განმრიგე განა ვერ ამხილებს – ის, ვინც ასწავლის ადამიანს ჭკუას?

11უფალმა იცის ზრახვანი კაცისა, რადგან ამაონი არიან ისინი.

12ნეტარია კაცი, რომელსაც დასჯი, უფალო, და შენს რჯულს ასწავლი.

13რათა დაასვენო ავი დღეებისაგან, ვიდრე ბოროტს ორმო გაეთხრებოდეს.

14რადგან არ მოიშორებს უფალი თავის ხალხს და თავის სამემკვიდრეოს არ მიატოვებს; +

15რადგან სიმართლესთან დაბრუნდება სამართალი, და მას მიჰყვება ყველა გულწრფელი.

16ვინ აღუდგება ჩემს გამო ბოროტებას? მხარში ვინ ამომიდგება სიმრუდის მოქმედთა წინააღმდეგ?

17უფალი რომ არ ყოფილიყო ჩემი შემწე, ცოტაც და, დასახლდებოდა ჩემი სული ჯოჯოხეთში.

18თუ ვთქვი: „მომიცურდა ფეხი,“ შენი წყალობა, უფალო, გამამაგრებს. +

19როცა ზრუნვით ამევსება გული, შენი ნუგეში მიამებს სულს.

20ნუთუ გაგიტოლდება ტახტი უკუღმართთა, უსამართლობას რომ სჩადიან შენი რჯულის საწინააღმდეგოდ?

21გაილაშქრებენ მართლის სულზე, და წმიდა სისხლს ბრალში გახვევენ.

22მაგრამ უფალი გახდა ჩემი მტკიცე სიმაგრე, ჩემი თავშესაფრის კლდე.

23მათვე მიაგებს თავიანთ უსამართლობას და თავიანთ სიავით მოსპობს მათ, მოსპობს მათ უფალი, ღმერთი ჩვენი.

94

94^1მოდით, ვუგალობოთ უფალს, შევღაღადოთ ჩვენი ხსნის ბურჯს. +

2სამადლობელით წარვდგეთ მის წინაშე, და სიმღერით შევღაღადოთ მას.

3რადგან უფალი არის დიდი ღმერთი და მეფე – ყველა ღვთაებაზე აღმატებული;

4რადგან მის ხელთაა სიღრმენი მიწისა, და მთების მწვერვალებიც მისია.

5მისია ზღვა, მან შექმნა იგი; და ხმელეთი მის ხელთა ქმნილებაა.

6მოდით, თაყვანი ვცეთ და შეუვრდეთ, მუხლი მოვიდრიკოთ ჩვენი შემქმნელი უფლის წინაშე!

7რადგან ის ჩვენი ღმერთია, ჩვენ კი ერი მისი სამწყსოსი და ცხვარი მისი სამწყემსი. ო, დღეს რომ მოგესმინათ მისი ხმა: +

8„ნუ გაისასტიკებთ თქვენს გულებს, ვითარცა მერიბაში, როგორც გამოცდის დღეს, უდაბნოში +

9რომ გამომცადეს თქვენმა მამებმა, გამომცადეს და იხილეს ჩემი ნამოქმედარი. +

10ორმოც წელიწადს მომაბეზრა თავი იმ თაობამ, და ვთქვი: მცდარი გულის ხალხია ისინი და არ იციან მათ ჩემი გზები.

11ამიტომ დავიფიცე ჩემი მრისხანების ჟამს, რომ ვერ შევლენ ჩემს სავანეში.“ +

95

95^1უგალობეთ უფალს გალობა ახალი, უგალობეთ უფალს, მთელო ქვეყნიერებავ!

2უგალობეთ უფალს, ადიდეთ მისი სახელი, ახარეთ დღითი დღე ხსნა მის მიერი. +

3მოუთხრეთ წარმართებს მისი ღირსება, ყოველ ერს – მისი სასწაულები.

4რადგან დიდია უფალი და ღირსსაქები მეტად, ყველა ღმერთებზე საშიშია ის,

5რადგან ერების ყველა ღმერთი კერპებია, ხოლო უფალმა შექმნა ცანი. +

6მშვენება და ბრწყინვალებაა მის წინაშე, სიძლიერე და მომხიბლაობა – მის ტაძარში. +

7შესწირეთ უფალს, ტომებო ხალხთა, შესწირეთ უფალს ქება და დიდება.

8შესწირეთ უფალს ქება მისი სახელისა. წაუღეთ ძღვენი და მიდით მის ეზოებში.

9თაყვანი ეცით უფალს მოწიწებით; ათრთოლდით მის წინაშე, მთელო ქვეყნიერებავ!

10უთხარით ხალხებს: „უფალი მეფობს!“ ამიტომ მტკიცეა სამყარო, არ შეირყევა. ის განიკითხავს ხალხებს სისწორით. +

11გამხიარულდებიან ცანი და მოილხენს ქვეყანა. იხმაურებს ზღვა და სავსება მისი.

12გაიხარებს ველი და ყოველი, რაც მასზეა, მაშინ იზეიმებენ ყოველნი ხენი ტევრისანი +

13უფლის წინაშე, რადგან ის მოდის, რადგან ის მოდის ქვეყნიერების განსასჯელად; განსჯის სამყაროს სიმართლით და ერებს – თავისი ჭეშმარიტებით. +

96

96^1უფალი მეფობს; ილხინოს ქვეყნიერებამ, გაიხარონ უამრავმა კუნძულებმა! +

2ღრუბელი და ნისლია მის ირგვლივ, სიმართლითა და განსჯით არის წარმართული მისი ტახტი.

3ცეცხლი იარება მის წინაშე და ედება ირგვლივ მის მტრებს. +

4გაანათებენ მისი ელვები სამყაროს; ნახავს და შეშინდება ქვეყანა.

5მთები ცვილივით დადნებიან უფლის წინაშე, მთელი ქვეყნიერების უფლის წინაშე. +

6ცანი ღაღადებენ მის სიმართლეს, და ყველა ხალხმა იხილა დიდება მისი. +

7შერცხვება ყველა, ვინც ქანდაკებას ემსახურება, ვინც ტრაბახობს კერპებით; მუხლი მოიდრიკეთ მის წინაშე ვითომ-ღმერთებო.

8მოისმენს და გაიხარებს სიონი, და ილხენენ იუდას ასულები, შენთა სამართალთათვის, უფალო!

9რადგან შენ, უფალო, უმაღლესი ხარ მთელს ქვეყნიერებაზე, მეტისმეტად აღზევებული ყველა ღმერთებზე.

10უფლის მოყვარულნო, შეიძულეთ ბოროტება! ის იცავს მის წმიდათა სულებს, ბოროტთა ხელიდან იხსნის მათ. +

11შუქი იღვრება მართალთათვის და გულით წრფელთათვის – მხიარულება. +

12იმხიარულეთ, მართალნო, უფლის მიმართ და ადიდეთ მისი წმიდა ტაძრის სახსენებელი.

97

97^1ფსალმუნი. უგალობეთ უფალს ახალი გალობა! რადგან სასწაულები მოიმოქმედა; იხსნა იგი მისმა მარჯვენამ და მისმა წმიდა მკლავმა. +

2განაცხადა უფალმა ხსნა მის მიერი, ხალხთა თვალწინ გადაშალა მისი სიმართლე.

3გაუხსენა თავისი წყალობა და ჭეშმარიტება ნახა დედამიწის ყველა კუთხემ შველა ჩვენი ღმერთისა. +

4შეჰღაღადეთ უფალს, მთელო ქვეყნიერებავ! შემოსძახეთ და აქეთ და უგალობეთ. +

5უგალობეთ უფალს ქნარით, ქნარით და საგალობლის ხმით.

6რქითა და ბუკის ხმით შეჰღაღადეთ მეუფეს, უფალს!

7ახმაურდეს ზღვა და მისი სავსება, მსოფლიო და მისი მკვიდრნი.

8მდინარეებმა ტაში შემოჰკრან, მთებმა ერთად იმხიარულონ უფლის წინაშე, რადგანაც მოვა ქვეყნიერების განსასჯელად.

9განიკითხავს მსოფლიოს სიმართლით და ერებს – სისწორით.

98

98^1უფალი მეფობს; შეძრწუნდნენ ერები; ის ქერუბიმებზეა ამხედრებული, ირყევა ქვეყანა.

2უფალი დიდია სიონში და მაღალი ყველა ერებზე.

3ისინი აქებენ შეს სახელს, დიდსა და საშიშს, – წმიდაა იგი –

4და სიძლიერეს მეფისას, რომელსაც სამართალი უყვარს. შენ დაამკვიდრე სისწორე; სამართალი

5აღამაღლეთ უფალი, ღმერთი ჩვენი, და თაყვანი ეცით მის ფერხთა საყრდენს! წმიდაა იგი!

6მოსე და აარონი მის მღვდელთა შორის და სამუელი მისი სახელის მხმობელთა შორის, ისინი მოუხმობენ უფალს და ის უპასუხებს მათ.

7ღრუბლის სვეტიდან ელაპარაკა მათ; დაიცვეს მისი მოწმობანი და წესდება, მათთვის მიცემული.

8უფალო, ღმერთო ჩვენო! შენ უპასუხებდი მათ; მიმტევებელი ღმერთი იყავი მათთვის, და აგრეთვე შურისმაძიებელი მათი ნამოქმედარის.

9აღამაღლეთ უფალი, ღმერთი ჩვენი, და თაყვანი ეცით მის წმიდა მთას! რადგან წმიდაა უფალი, ღმერთი ჩვენი! +

99

99^1ფსალმუნი. სახოტბო. შეჰღაღადე უფალს, მთელო ქვეყნიერებავ! +

2ემსახურეთ უფალს სიხარულით, მიდით მის წინაშე სიმღერით!

3უწყოდეთ, რომ უფალი ღმერთია; მისი შექმნილები ვართ და არა ჩვენი, მისივე ხალხი ვართ და ცხვარი ვართ მისი სამწყსოსი. +

4შედით მის კარიბჭეში ხოტბის შესხმით, მის ეზოებში – ქება-დიდებით; მადლობა შესწირეთ მას, ადიდეთ სახელი მისი!

5რადგან კარგია უფალი, საუკუნოა წყალობა მისი; და თაობიდან თაობამდე – ჭეშმარიტება მისი.

100

100^1დავითის ფსალმუნი. წყალობითა და სამართლით ვიმღერებ; შენ გიგალობებ, უფალო!

2ვიფიქრებ უბიწო გზაზე: – როდის მოხვალ ჩემთან? ვივლი ჩემი გულის უბიწოებით ჩემს სახლს შორის.

3თვალწინ არ დავიყენებ არაფერს უკეთურს; დანაშაულებრივი საქმე მოვიძულე, არ მომეკარება.

4მრუდე გული მრუდე შორს იყოს ჩემგან, ბოროტს არ მინდა ვცნობდე.

5თვისი მოყვასის ფარულად მაბეზღარს ამოვწყვეტ, ამპარტავან თვალსა და გაუმაძღარ გულს ვერ ავიტან.

6თვალს დავიჭერ მართლებზე ქვეყნისა, რომ დასხდნენ ჩემთან; ვინც უბიწოების გზით იარებოდა, ის მემსახურებოდა მე.

7ვერ დამკვიდრდება ჩემს სახლში სიყალბის მქნელი; ტყუილის მოლაპარაკე ვერ დაეფუძნება ჩემს თვალწინ.

8დილდილობით ამოვწყვეტ ყველა ბოროტს ქვეყნისას, რომ გადაშენდეს უფლის ქალაქიდან ყოველი მოქმედი სიმრუდისა. +

101

101^1ლოცვა გლახაკისა, ოდეს იტანჯება და უფლის წინაშე გადმოღვრის თავის გულისნადებს. +

2უფალო, ისმინე ჩემი ლოცვა, და ჩემი ღაღადისი შენთან მოვიდეს.

3ნუ დაფარავ შენს სახეს ჩემგან მომაპყარ ყური, მსწრაფლ მიპასუხე.

4რადგან გაქრნენ კვამლივით ჩემი დღეები და ჩემი ძვლები ვარვარებს, როგორც კოცონი.

5დაჭკნა ბალახივით და გახმა ჩემი გული, რადგან დამავიწყდა ჩემი პურის ჭამა. +

6ჩემი კვნესის ხმისაგან მიჰკვრია

7დავემსგავსე უდაბნოს ვარხვს, გავხდი ვითარცა ბუკიოტი ნანგრევებში. +

8უძილო ვიქმენ და ვზივარ,

9ყოველდღე მლანძღავენ ჩემი მტრები, ჩემი განმაქიქებელნი მე მიფიცავენ;

10რადგან ნაცარი პურივით ვჭამე და ჩემი სასმელი ცრემლით შევაზავე +

11შენი რისხვისა და გულისწყრომის გამო, რომ ამიყვანე და დამანარცხე.

12ჩემი დღეები გადახრილი ჩრდილივითაა და მე ბალახივით ვხმები.

13შენ კი, უფალო, საუკუნოდ იარსებებ, შენი სახსენებელი – თაობიდან თაობამდე.

14შენ კი აღსდექ და შეიწყალე სიონი; რადგან ჟამია, როცა შეწყალებ მას, რადგან მოვიდა საათი!

15რადგან უყვართ შენს მორჩილებს მისი ქვები და მისი მიწა ენანებათ.

16შეეშინდებათ წარმართთ უფლის სახელისა და ყველა ამქვეყნიერ მეფეს შენი დიდებისა. +

17რადგან აღაშენებს უფალი სიონს, გამოცხადდება თავისი ღირსებით, +

18მოხედავს ლოცვას გულმოდრეკილთა და არ დაამცირებს მათს ლოცვას. +

19დაიწერება ეს მომავალი თაობისათვის, და ხალხი, რომელიც გაჩნდება, ადიდებს უფალს.

20რადგან მან გადმოხედა თავისი წმიდის სიმაღლიდან, რადგან უფალმა ციდან მოიხილა ქვეყანა, +

21რომ მოესმინა კვნესა პატიმრისა, გაეთავისუფლებინა სიკვდილის ძენი. +

22რათა აუწყონ სიონს სახელი უფლისა და ქება მისი იერუსალიმს,

23როცა შეგროვდებიან ხალხები ერთად და სამეფონი უფლის სამსახურებლად.

24გაასავათა გზაში ჩემი ძალა, შეამცირა დღენი ჩემნი.

25ვეტყვი: „ღმერთო ჩემო! ნუ მომტაცებ ჩემს დღეებს ნახევარს! თაობიდან თაობამდეა შენი წლები.

26უწინ დედამიწა დააფუძნე, და შენთა ხელთა ნასაქმარია ზეცა. +

27ისინი ჩაივლიან, შენ კი იარსებებ; ყველანი ტანსაცმელივით დაძველდებიან, სამოსელივით გამოიცვლი მათ და გაქრებიან.

28შენ კი იგივე ხარ, და შენი წლები არ დაილევიან! +

29შენი მორჩილის ძენი დამკვიდრდებიან და შთამომავალი მათი შენს წინაშე წარიმართება.“

102

102^1დავითისა. ადიდე, სულო ჩემო, უფალი და, მთელო შიგნეულობავ ჩემო, მისი წმიდა სახელი!

2ადიდე, სულო ჩემო, უფალი, და ნუ დაივიწყებ რაც კეთილი გიყო!

3ის არის შემნდობი ყველა შენი ბრალისა, მკურნალი ყველა შენი სნეულებისა. + +

4საფლავიდან დამხსნელი შენი სიცოცხლისა, შენი გვირგვინდამდგმელი წყალობით და შებრალებით;

5სიკეთით აღმვსები შენი სიცოცხლისა, ორბივით განმაახლებელი შენი სიჭაბუკისა. +

6სიმართლეს იქმს უფალი და სამართალს ყოფს ყველა ჩაგრულთათვის.

7აუწყა თავისი გზები მოსეს, ისრაელიანთ – თავისი საქმენი.

8შემბრალე და ლმობიერია უფალი, სულგრძელი და მრავალმოწყალე. + +

9არც სამუდამოდ იდავებს და არც საუკუნოდ გაწყრება. +

10არც ჩვენი ცოდვების მიხედვით მოგვაგო და არც ჩვენი ბრალისამებრ გადაგვიხადა.

11რადგან რაოდენ ცა მაღალია დედამიწაზე, მისი წყალობაც ძლიერია მის მოშიშთა მიმართ;

12როგორც დაცილებულია აღმოსავლეთი დასავლეთისაგან, ისე გაგვაშორა მან დანაშაული ჩვენი.

13როგორც მამა შეიწყნარებს შვილებს, ისე შეიწყნარა უფალმა მოშიშნი მისნი; +

14ვინაიდან უწყის აგებულება ჩვენი, ახსოვს, რომ მტვერი ვართ ჩვენ. +

15ბალახივით არის დღენი კაცისა; ველის ყვავილივით აყვავდება;

16რადგან ქარი გადაუქროლებს და აღარ არის, და ვეღარავინ იცნობს მის ნადგომს; +

17ხოლო წყალობა უფლისა უკუნისამდეა მის მოშიშთა მიმართ, და მისი სიმართლე – შვილთაშვილებზე;

18მათზე, ვინც იცავს თავის აღთქმას და ვისაც ახსოვს მისი მცნებანი და ასრულებს კიდეც.

19უფალმა ცაში დაიდგა ტახტი თვისი, და მეუფება მისი ფლობს ყოველივეს.

20ადიდეთ უფალი, ანგელოზნო მისნო; ძალით ძლიერნო, მისი სიტყვის შემსრულებელნი ემორჩილებიან მის ნათქვამს. +

21ადიდეთ უფალი, ყოველნო სპანო მისნო, მსახურნო მისნო, მისი ნების შემსრულებელნო! +

22ადიდეთ უფალი, ყოველნი საქმენი მისნი, მისი მეუფების ყველა ადგილას! ადიდე, სულო ჩემო, უფალი!

103

103^1აკურთხე, სულო ჩემო, უფალი! უფალო, ღმერთო ჩემო, დიდი ხარ ფრიად; მშვენებითა და ბრწყინვალებით ხარ შემოსილი. +

2გაკრავს სინათლე სამოსელივით, განგიფენია ცა კარავივით,

3წყლებზე ააგო ზესართულები, მისი ღრუბლები გაიხადა ეტლად თავისთვის, მიმოდიოდა ქარის ფრთებზე. +

4რომელმაც შექმნა ქარები თავის მაცნეებად, ცეცხლი და ალი – თავის მსახურებად. +

5დააფუძნა დედამიწა თავის საძირკვლებზე, არ შეირყევა უკუნისამდე. +

6უფსკრულით, როგორც სამოსელით, დაფარე იგი; მთებზე დგას წყლები;

7მაგრამ შენი რისხვით მიედინებიან, შენი ქუხილის ხმაზე ილტვიან. +

8ადიან მთებზე, ჩადიან ველებზე, იმ ადგილას, სადაც დააფუძნე.

9საზღვარი დადე – წყლებს ვერ გადალახავენ, ვერც დაბრუნდებიან დედამიწის დასაფარავად. +

10გაუშვი წყაროები ხევებში, რომ მთებს შორის იდინონ;

11დალიოს ყოველმა მხეცმა ველისამ, მოიკლან კანჯრებმა წყურვილი.

12მათზე ცის ფრინველნი დამკვიდრებულან, რტოებიდან გამოსცემენ ხმას.

13რწყავს მთებს თავისი ზესართულებიდან; შენთა საქმეთა ნაყოფით ძღება ქვეყანა. +

14აღმოაცენებ ბალახს პირუტყვისათვის და მცენარეულობას – ადამიანის სამსახურებლად, რათა გამოიღოს პური მიწიდან.

15და ღვინომ გაამხიარულოს გული კაცისა, გააბრწყინოს სახე საცხებელზე მეტად და პურმა შეამტკიცოს გული კაცისა. +

16გაძღნენ ხენი უფლისანი და კედრები ლიბანისა, მან რომ დანერგა. +

17რომ იქ ჩიტებმა დაიდონ ბუდე: კვიპაროსები ყარყატის სახლია.

18მთანი მაღალნი – ქურციკისათვის, კლდენი – კურდღელთა თავშესაფარი.

19შექმნა მთვარე ჟამთათვის; მზემ იცის თავისი დასავალი. +

20განავრცობ ბნელს და იქნება ღამე, მაშინ ამოძრავდებიან ყოველნი ნადირნი ტყისა.

21ლომის ბოკვერები ბრდღვინავენ ნადავლისათვის და მოითხოვენ ღმერთისაგან თავიანთ საჭმელს.

22ამობრწყინდა მზე – შეგროვდებიან და თავიანთ ბუნაგებში დაწვებიან.

23გავა ადამიანი, რათა იშრომოს და იმუშაკოს მწუხრის ჟამამდე. +

24რაოდენ მრავალია საქმენი შენი, უფალო! ყოველივე სიბრძნით შეგიქმნია, სავსეა დედამიწა შენი მონაგარით

25ეს ზღვაა, დიდი და უკიდეგანო, იქ ქვეწარმავალია ურიცხვი, მხეცნი – მცირენი დიდებთან ერთად. +

26იქ ხომალდები დადიან; ლევიათანი – ეს შენ შექმენი მასში გასართობად.

27ყველა შენგან მოელის საზრდოს მიცემას თავთავის დროზე. +

28მისცემ მათ – აიღებენ, გახსნი შენს ხელს – გაძღებიან სიკეთით. +

29დაფარავ შენს სახეს – შეძრწუნდებიან, სულს წაართმევ – დაიხოცებიან და თავიანთ მიწა-მტვრად მიიქცევიან; +

30გაუშვებ შენს სულს – წარმოიქმნებიან, და განაახლებ პირს მიწისას. +

31იყოს დიდება უფლისა უკუნისამდე! იხარებდეს უფალი თავის ქმნილებაზე! +

32დახედავს დედამიწას და ის აცახცახდება, შეეხება მთებს და აკვამლდებიან. +

33ვუგალობებ უფალს ჩემი სიცოცხლის მანძილზე, ვუგალობებ ჩემს ღმერთს, ვიდრე ვარსებობ.

34ეამოს მას ჩემი გალობა! მე გავიხარებ უფალში.

35გაქრებიან ცოდვილნი ქვეყნიერებიდან და ბოროტნი აღარ იქნებიან! აკურთხე, სულო ჩემო, უფალი! ალელუია!

104

104^1ადიდეთ უფალი, მოუხმეთ მის სახელს, აუწყეთ ერებს საქმენი მისნი. +

2აქეთ იგი, უგალობეთ მას, ილაპარაკეთ ყველა მის სასწაულზე!

3განდიდდით მისი წმიდა სახელით! გამხიარულდეს გული უფლის მაძიებელთა. +

4ეძიეთ უფალი და ძლიერება მისი, ეძიეთ პირი მისი მარადის! +

5გაიხსენეთ მისი ნამოქმედარი სასწაულები, საოცრებანი და სამართალნი მისთა ბაგეთა! +

6თესლო აბრა ძენო იაკობისა, რჩეულნო მისნო!

7ის, უფალი, ღმერთი არის ჩვენი; მთელ ქვეყნიერებაზეა სამართალნი მისნი. +

8ახსოვს მარადის აღთქმა თავისი, სიტყვა, რომ დაადგინა ათას თაობამდე, +

9რომელიც დაუდო აბრაამს, და თავისი ფიცი ისაკთან. + +

10დაუდგინა იაკობს იგი წესად,

11უთხრა: „შენ მოგცემ ქანაანის ქვეყანას წილად თქვენი მემკვიდრეობისა.“ +

12როცა ისინი თითზე ჩამოსათვლელნი იყვნენ, ცოტანი და იქაური ხიზნები, +

13და უნდა ევლოთ ერთი ერიდან მეორესთან, ერთი სამეფოდან მეორესთან.

14არავის ანებებდა მათს დაჩაგვრას, და ამუნათებდა მათ გამო მეფეებს: +

15„არ შეეხოთ ჩემს ცხებულებს და ჩემს წინასწარმეტყველებს არ უბოროტოთ.“

16და მოუხმო შიმშილს დედამიწაზე და ყოველი სახსარი პურისა შემუსრა. +

17გაგზავნა მათ წინ კაცი, მონად გაიყიდა იოსები.

18გატანჯეს ბორკილებით ფერხნი მისნი, რკინა მისწვდა მის სულს.

19ვიდრე აუსრულდებოდა ნათქვამი მისი, უფლის სიტყვამ გამობრძმედა იგი. +

20გაგზავნა მეფემ და გაათავისუფლა იგი; განმგებელი ხალხებისა გამოიხსნა.

21დააყენა თავისი სახლის ბატონად და განმგებლად მთელი თავისი მონაგარისა. +

22რათა მოქცეოდა მის მთავრებს თავისი სურვილისამებრ და განებრძნო მოხუცებულნი მისნი.

23და მოვიდა ისრაელი ეგვიპტეში, და ხიზანი გახდა იაკობი ქამის ქვეყანაში. +

24და ააღორძინა ღმერთმა მისი ერი ფრიად და გაამრავლა მის მტრებზე მეტად.

25მოაქცია მათი გული უფლის ერის შესაძულებლად, მის მორჩილთა მიმართ სივერაგის განსაზრახველად.

26გაგზავნა მოსე, მსახური თვისი, აარონი, რომელიც ამოირჩია. +

27დაამკვიდრეს მათში მისი სასწაულები, და საოცრებანი მოიმოქმედეს ქამის ქვეყანაში.

28მიავლინა წყვდიადი და იქმნა ღამე, და არ გაურჩებულან მის სიტყვაზე. +

29გადააქცია მათი წყლები სისხლად და დახოცა მათი თევზები.

30აავსო მათი ქვეყანა მყვარით, მეფეთა პალატებიც კი.

31თქვა და მოვიდნენ მწერები, მკბენარი – მთელს მათ საზღვრებში. +

32წვიმის მაგიერ სეტყვა წარმოუგზავნა მათ, ალმოდებული ცეცხლი – მათ ქვეყანას. +

33მოსრა ვაზი მათი და ლეღვი მათი, და დალეწა ხეები მათ საზღვრებში.

34თქვა და მოვიდა კალია და მგრაგნელი აურაცხელი,

35და გადაჭამეს მთელი ბალახი მათ ქვეყანაში, და გადასანსლეს მთელი ნაყოფი მათი მინდვრისა.

36და მოსრა ყოველი პირმშო მათ ქვეყანაში, დასაბამი მთელი მათი ძალისა.

37და გამოიყვანა ისინი ვერცხლით და ოქროთი, და მათ ტომებში არავინ იყო უძლური. +

38გაუხარდა ეგვიპტეს მათი გამოსვლა, რადგან თავს დაატყდათ მათ შიში.

39გადააფარა ღრუბელი საჩრდილოდ და ცეცხლი – ღამის გასანათებლად. +

40ითხოვეს და გაუგზავნა მწყერი და ზეციური პურით გააძღო ისინი. +

41გახსნა კლდე და გადმოდინდა წყალი, წავიდა უდაბნოში მდინარედ.

42რადგან გაიხსენა თავისი წმიდა სიტყვა, თავისი მორჩილის – აბრაამის – მიმართ.

43გამოიყვანა თავისი ხალხი სიხარულით, რჩეულნი თვისნი ზარ-ზეიმით. +

44და მისცა მათ წარმართთა ქვეყნები, და ნაჯაფი ერებისა დაიმკვიდრეს მათ. +

45რათა დაიცვან წესები მისი და მის კანონებს გაუფრთხილდნენ. ალელუია!

105

105^1ალელუია! ქებით შემოსეთ უფალი, რადგან კეთილია, წყალობა მისი მარადიულია!

2ვის ძალუძს ილაპარაკოს უფლის სიძლიერე, სასმენელ ქმნას მისი ქება-დიდება?

3ნეტარ არიან სამართლის დამცველნი და სიმართლის მოქმედნი ყოველ ჟამს! +

4გამიხსენე, უფალო, შენი ხალხისადმი კეთილგანწყობილებისას, მომხედე შენმიერი შველით,

5რათა ვიხილო სიკეთე შენთა რჩეულთა, გავიხარო შენი ერის სიხარულით, და ვიქადო შენს სამკვიდროსთან ერთად. +

6შევცოდეთ ჩვენს მამებთან ერთად, სიმრუდე და ბოროტება ჩავიდინეთ. +

7ჩვენმა მამებმა ეგვიპტეში ვერ შეიგნეს შენი სასწაულები, არ გაიხსენეს შენი მრავალი წყალობა და აგიმხედრდნენ ზღვაზე, მეწამულ ზღვაზე.

8მაგრამ მან იხსნა თავისი სახელის გულისათვის, რათა გაეგოთ ძლიერება მისი.

9და შეუტია მეწამულ ზღვას და დაშრა, და წაიყვანა ისინი უფსკრულებში, როგორც უდაბნოში. +

10და იხსნა მოძულის ხელიდან და გადაარჩინა მტრის ხელიდან. +

11წყალმა დაფარა მათი მტრები, ერთი მათგანიც არ გადარჩენილა.

12და ირწმუნეს სიტყვანი მისნი, იმღერეს მისი ქება. –

13აჩქარდნენ, დაივიწყეს საქმენი მისნი, არ დაელოდნენ მის რჩევას.

14და აჰყვნენ გულისთქმას უდაბნოში და გამოსცადეს ღმერთი უკაცრიელ ადგილას.

15და შეუსრულა თხოვნა მათი, და მოუვლინა სიმჭლევე მათ სულებს. +

16და შური აღეძრათ მოსეს მიმართ ბანაკში, უფლის წმიდის აარონის მიმართ. +

17გაიპო მიწა და ჩაყლაპა დათანი, და დაფარა ხროვა აბირამისა. +

18და მოედო ცეცხლი მათ ხროვას, ალი მოეკიდა ბოროტებს.

19გააკეთეს ხბო ხორებთან და თაყვანი სცეს ჩამოსხმულ კერპს.

20და გაცვალეს თავიანთი დიდება ბალახის მძოველ ხარის გამოსახულებაში. +

21დაივიწყეს ღმერთი, თავიანთი მხსნელი, დიდთა საქმეთა მოქმედი ეგვიპტეში.

22საოცრებანი ქამის ქვეყანაში, საშინელებანი მეწამულ ზღვაზე.

23დათქმული ჰქონდა მათი მოსპობა, რომ მოსე, რათა გაებრუნებინა რისხვა მისი, და აღარ მოესრა ისინი. – +

24მათ დაიწუნეს ქვეყანა სასურველი, აღარ ირწმუნეს სიტყვები მისი. +

25დრტვინავდნენ თავიანთ ბანაკებში, არ უსმენდნენ უფლის ხმას. +

26მაშინ ზეაღმართა თავისი ხელი, რომ დაეხოცა ისინი უდაბნოში; +

27და გაეფანტა მათი ნაშიერი ხალხებში და განებნია ისინი ქვეყნებში. – +

28დაუკავშირდნენ ბაყალ-ფეღორს და ჭამეს მკვდარი [ღმერთების] შესაწირავი.

29განარისხეს თავიანთი მოქმედებით; და თავს დაატყდათ მომსვრელი სენი.

30წამოდგა ფინხასი და ილოცა, და შეჩერდა მომსვრელი სენი.

31ჩაეთვალა მას სიმართლედ თაობიდან თაობამდე, სამარადჟამოდ. +

32გააჯავრეს მერიბის წყალზე და დაისაჯა მოსე მათ გამო. +

33რადგანაც სული გაუმწარეს, და გამოთქვა თავისი ბაგეებით. –

34არ მოსპეს ერები, უფალმა რომ უთხრა მათ. +

35აირივნენ წარმართებში და შეისწავლეს მათი საქმეები.

36ემსახურებოდნენ მათ კერპებს, რომლებიც მახედ გადაიქცნენ მათთვის. +

37შესწირეს თავიანთი ძენი და თავიანთი ასულნი ბოროტ სულებს. +

38დაღვარეს სისხლი უცოდველი, თავიანთ ძეთა და ასულთა სისხლი, რომელიც შესწირეს ქანაანის კერპებს, და შეირყვნა ქვეყანა სისხლით.

39შეიბილწნენ თავიანთი საქმეებით და იმრუშეს თავიანთი მოქმედებით. +

40მაშინ აღეგზნო რისხვა უფლისა თავის ერზე და შესძაგდა მას სამკვიდრო თვისი.

41და ხელში ჩაუგდო ისინი ხალხებს და გაბატონდნენ მათზე მათი მოძულენი. +

42ავიწროებდნენ მათ მტრები, და მოიდრიკნენ მათ ხელქვეით. –

43მრავალგზის იხსნა ისინი, მაგრამ ისინი აბრაზებდნენ საკუთარი ზრახვებით, და მდაბლდებოდნენ ბრალით. +

44იხილა მათი გაჭირვება, როცა მოისმინა მათი ღაღადისი.

45გაუხსენა აღთქმა თავისი და ანუგეშა თავისი მრავალმოწყალეობით. +

46აღვიძებდა მათდამი თანაგრძნობას ყველა მათი დამტყვევებლის წინაშე. – +

47გვიხსენი, უფალო, ღმერთო ჩვენო, და გამოგვკრიბე წარმართთაგან, რათა ვადიდოთ შენი წმიდა სახელი, ვიამაყოთ შენი ქება-დიდებით! +

48კურთხეულ არის უფალი, ღმერთი ისრაელისა, ამიერიდან და უკუნისამდე! და თქვას მთელმა ხალხმა: „ამინ!“ ალილუია! +

106

106^1ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

2იტყვიან დახსნილნი უფლის მიერ, რომელმაც იხსნა ისინი მტრის ხელიდან. +

3და ქვეყნებიდან გამოკრიბა ისინი – აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან, ჩრდილოეთიდან და ზღვიდან, +

4რომელთაც აებნათ უკაცრიელ უდაბნოში გზა, დაბა ვერ ჰპოვეს სამკვიდრებელი;

5შიოდათ, სწყუროდათ კიდეც, სული ებინდებოდათ.

6შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი გაჭირვების ჟამს და გაჭირვებიდან იხსნა ისინი.

7და დააყენა ისინი სწორ გზაზე, რომ წასულიყვნენ სამკვიდრებელი ქალაქისაკენ, –

8დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ,

9რადგან გააძღო სული მწყურვალი, და სული მშიერი აავსო სიკეთით! +

10მსხდომარენი ბნელში და სიკვდილის წყვდიადში, ტყვენი ტანჯვისა და ბორკილისა,

11რადგან ეურჩებოდნენ ღმერთის მცნებებს და უზენაესის რჩევას უგულებელყოფდნენ. +

12მოდრიკა ჯაფით მათი გული, ეცემოდნენ და შემწე არ ჰყავდათ.

13შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი გაჭირვების ჟამს და ურვიდან იხსნა ისინი.

14გამოიყვანა ბნელიდან და სიკვდილის წყვდიადიდან, და მათი ბორკილები დაწყვიტა, – +

15დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ.

16რადგან შემუსრა ბჭენი რვალისა და ურდულნი რკინისა დაფშვნა.

17ბრიყვები თავიანთი უკანონო გზებისა და ცოდვებისთვის იტანჯებოდნენ.

18ყოველგვარი საჭმელი შეიზიზღა მათმა სულმა და სიკვდილის ბჭეს მიუახლოვდნენ. +

19შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი გაჭირვების ჟამს და ურვიდან იხსნა ისინი.

20მოუვლინა სიტყვა თვისი და განკურნა ისინი, და იხსნა საფლავებიდან. +

21დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ.

22შესწირონ შესაწირავები ქებისა და ილაპარაკონ მის საქმეებზე გალობით! +

23ზღვაში ხომალდებით გამგზავრებულებმა, დიდ წყლებზე საქმის მკეთებლებმა,

24რომელთაც ნახეს საქმენი უფლისა და საოცრებანი მისნი სიღრმეებში.

25ის იტყვის და ამოვარდება ქარიშხალი, და ზეაღიმართებიან ზვირთები,

26ავლენ ცამდე, შთავლენ უფსკრულში, სული მათი განსაცდელში დაილევა.

27წრიალებენ და ირყევიან, ვითარცა მთვრალი, და მთელი მათი სიბრძნე დაინთქა.

28და შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი გაჭირვების ჟამს და ურვიდან გამოიყვანა.

29დააწყნარებს ზღვის ღელვას და დადუმდებიან მისი ტალღები.

30გამხიარულდებიან, რადგან მიწყნარდნენ; და წაუძღვება ნანატრ ადგილას, –

31დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ,

32დაე, აღამაღლონ ხალხის კრებულში და მოხუცებულთა შესაკრებელში ხოტბა შეასხან.

33გადააქცევს მდინარეებს უდაბნოდ, წყაროს წყლებს – ურწყულად. +

34ნაყოფიერ მიწას – ბიცად, მის მკვიდრთა უკეთურების გამო. +

35გადააქცევს უდაბნოს წყალუხვ ტბად და გამოფიტულ მიწას – წყაროს წყლად. +

36დაასახლებს იქ მშიერთ, და დააფუძნებენ ისინი დასახლებულ ქალაქს;

37დათესავენ მინდვრებს და გააშენებნ ვენახს, და უხვ ნაყოფს მოიწევენ;

38აკურთხებს მათ და გამრავლდებიან ფრიად, და მათ პირუტყვს არ შეამცირებს. +

39და დაცოტავდებიან ისინი და მოიდრიკებიან ძვირთა და სალმობათა გასაჭირისგან.

40სირცხვილს დაატეხს მთავრებს და ახეტიალებს უგზო-უკვლოდ;

41ნაცვლად კი გამოიყვანს ღარიბს სიღატაკიდან და მოაშენებს ცხვრის ფარასავით მის შთამომავალს. +

42ნახავენ წრფელნი და გაიხარებენ, და ყოველმა ურჯულოებამ აიკრას პირი. +

43ვინც ბრძენია, დაიცავს ასე და გულისხმაჰყოვს უფლის წყალობას. +

107

107^1გალობა. ფსალმუნი. დავითისა. +

2მზად არის ჩემი გული, ღმერთო, მსურს გაქო და გიგალობო; გამოიღვიძე, სულო ჩემო!

3გამომაღვიძე, ჩანგო და ქნარო! გამოვაღვიძებ ცისკარს.

4გადიდებ შენ, უფალო, ერებს შორის და გიგალობებ მოდგმათა შორის,

5რადგან დიდია ზეცაზე მეტად წყალობა შენი, და ღრუბლებამდეა ჭეშმარიტება შენი.

6ამაღლდი ცათა ზემოთ, ღმერთო, და მთელ ქვეყნიერებას გასწვდეს დიდება შენი,

7რათა გადარჩნენ საყვარელნი შენნი; მიხსენი შენი მარჯვენით და მიპასუხე! +

8ღმერთმა თქვა თავის საწმიდარში: „ვიზეიმებ! გავანაწილებ შექემს და სუქოთის დაბლობს გავზომავ.

9ჩემია გილყადი, ჩემია მენაშე, და ეფრემი ჩაჩქანია ჩემი თავისა, იუდა – კვერთხი ჩემი.

10მოაბი ავზია ჩემი განსაბანელი, ედომს მისწვდებიან ხამლნი ჩემნი, ფილისტიმს დავკივლებ.“

11ვინ შემიყვანს გამაგრებულ ქალაქში? ვინ წამიძღვება ედომისაკენ?

12ნუთუ შენ არა, ღმერთო, რომელმაც მიგვატოვე და აღარ გამოხველ ჩვენს მხედრობასთან?

13მოგვეც შეწევნა გაჭირვებაში, რადგან ამაოა შველა კაცისმიერი.

14ღმერთით შევქმნით ლაშქარს და ის დათრგუნავს ჩვენს მტრებს. +

108

108^1გუნდის ლოტბარს. დავითის ფსალმუნი. ღმერთო ჩემი დიდებისა, ნუ დადუმდები. +

2რადგან პირი ბოროტისა და პირი მზაკვრისა მელაპარაკებიან ცბიერი ენით. +

3სიძულვილის სიტყვებით გარს შემომერტყნენ და უმიზეზოდ მეომებიან. +

4ჩემი სიყვარულის წილ დამემტერნენ, მე კი ვლოცულობ.

5მომაგეს ბოროტი კეთილის წილ და სიძულვილი – ჩემი სიყვარულის წილ. +

6დაადგინე ბოროტი მასზე, და ბრალმდებელი დადგეს მის მარჯვნივ. +

7განკითხვისას გამოვიდეს მტყუანი, და მისი ლოცვა ცოდვად შეირაცხოს. +

8იყოს დღეები მისი მცირე, და მისი ქონება სხვამ მოიხვეჭოს.

9დარჩნენ მისი შვილები ობლად და მისი ცოლი – ქვრივად.

10იხეტიალონ მისმა შვილებმა და იმათხოვრონ, და ითხოვდნენ პურს თავიანთი ნანგრევებიდან.

11მოვალემ მიითვისოს, რაც გააჩნია, და წარუტაცონ უცხოებმა ნაჯაფი მისი. +

12ნუ ეყოლება მოწყალე, და ნუ შეიწყალებენ მის ობლებს.

13გახდეს მისი შთამომავლი მოსასვრელი, შემდგომ თაობაში წაიშალოს მათი სახელი. +

14გაუხსენდეს ბრალი მისი მამებისა უფლის წინაშე, და ცოდვა მისი დედისა ნუ წაიშლება. +

15იყვნენ ღმერთის თვალწინ მუდამ, და მოსპობს ქვეყნიერებიდან მათ სახსენებელს,

16იმისათვის, რომ არ გახსენებია წყალობის ქმნა, და დევნიდა ღარიბ-ღატაკსა და გულდაჩაგრულს მოსაკლავად.

17და შეიყვარა წყევლა – მასვე მიუვა; არ ისურვა კურთხევა – განშორდება მას. +

18და შეიმოსება წყევლით, როგორც სამოსლით, და შევა წყევლა, როგორც წყალი, მის შიგანში, და როგორც ზეთი – მის ძვლებში. +

19იყოს მისთვის, ვითარცა სამოსელი, რომელსაც იცვამს, და ვითარცა სარტყელი, მუდამ რომ გარს ირტყამს.

20ასეთია მისაგებელი უფლისა ჩემს მაბეზღართა და ჩემს სულზე ავის მთქმელთა მიმართ,

21ხოლო შენ, უფალო, ღმერთო ჩემო, რადგან კარგია წყალობა შენი; გადამარჩინე,

22რადგან ღარიბ-ღატაკი ვარ მე და გული ჩემი შეძრწუნდა გვამსა ჩემსა. +

23ვითარცა ჩრდილი, გადახრის ჟამს, დავილიე
ვეხეთქებოდი აქეთ-იქით კალიასავით.

24მუხლნი ჩემნი დაუძლურდნენ მარხვისაგან, ზეზეურად ჩამოვხმი;

25და შევიქენ მათი სალანძღავი; თავს აქნევდნენ ჩემი შემხედვარენი. +

26შემეწიე, უფალო, ღმერთო ჩემო! მიხსენი შენი წყალობით.

27დაე, გაიგონ, რომ შენი ხელია ეს, რომ შენ მოიმოქმედე ეს, უფალო.

28ისინი დამწყევლიან და შენ მაკურთხებ; აღმიდგებიან და შერცხვებიან, და მორჩილი შენი გაიხარებს.

29შეიმოსონ ჩემი მაბეზღარნი გაწბილებით და ქურქივით წამოისხან თავიანთი სირცხვილი.

30ხმამაღლა შევაქებ უფალს ჩემი პირით, და მრავალთა შორის ვადიდებ მას, +

31რადგან გვერდით დაუდგება ღატაკს, რათა იხსნას მისი სულის განმსჯელთაგან.

109

109^1დავითის ფსალმუნი. უთხრა უფალმა უფალსა ჩემსა: „დაჯექი ჩემს მარჯვნივ, ვიდრე დავანარცხებდე შენს მტრებს შენს ფერხთა სადგამად.“ +

2კვერთხს შენი ძალისას გამოგიგზავნის უფალი სიონიდან; იბატონე შენს მტერთა შორის. +

3შენი ხალხი მოხალისედ წამოვა შენი წმიდა ბრწყინვალებით, +

4დაიფიცა უფალმა და არ მოინანიებს: „შენ ხარ მღვდელი უკუნისამდე მელქიცედეკის წესით.“ +

5უფალი შენს მარჯვინივაა, რისხვის დღეს მოსპობს მეფეებს. +

6განსჯის ხალხებს, აავსებს მძორებით, მრავალს გაუჭეჭყავს თავს მიწაზე. +

7ნაკადულიდან დალევს გზაში. ამიტომ მაღლა ასწევს თავს. +

110

110^1ალელუია! ვადიდებ უფალს მთელი გულით წმიდათა შეკრებილობასა და თემში. +

2დიდია საქმენი უფლისა, სასურველია ყველა მის მოყვარულთათვის.

3მშვენიერება და ბრწყინვალებაა საქმე მისი, და სიმართლე მისი მარადიულია. +

4სამახსოვროდ ქმნა საოცრებანი თვისნი, მოწყალე და შემბრალებელია უფალი. +

5საზრდო მისცა თავის მოშიშებს, ახსოვს მარადის თავისი აღთქმა. +

6ძალა თავის საქმეთა გააგებინა თავის ერს, რომ მიეცა მათთვის მემკვიდრეობა წარმართთა.

7მის ხელთა საქმენი ჭეშმარიტება და სამართალია, სარწმუნოა ყველა მცნება მისი,

8მტკიცე არიან უკუნითი უკუნისამდე, დაფუძნებულნი ჭეშმარიტებასა და სისწორეზე.

9ხსნა მოუვლინა თავის ერს, მცნებად დაუდო საუკუნოდ თავისი აღთქმა; წმიდა და საშიშია სახელი მისი. +

10სიბრძნის დასაბამია შიში უფლისა; აზრკეთილია ყველა, ვინც მათ ასრულებს. მისი დიდება მარადიულია. +

111

111^1ალელუია! ნეტარ არს კაცი მოშიში უფლისა, მის მცნებათა ფრიად მოყვარული. +

2ძლიერი იქნება ქვეყანაზე შთამომავალი მისი. მართალთა თაობა დაილოცება. +

3სიუხვე და სიმდიდრეა მის სახლში, და მისი სიმართლე მარადიულია.

4წრფელთ გამოაბრწყინებს სიბნელეში ნათელს, მოწყალე, შემბრალე და მართალი. +

5კარგია კაცი მოწყალე და გამსესხებელი – გამართულად ილაპარაკებს სამართალში; +

6რადგან უკუნისამდე არ წაბორძიკდება; საუკუნოდ გასახსენებლად იქნება მართალი.

7ცუდი ამბისა არ შეეშინდება; მტკიცედ არის მისი გული მინდობილი უფალზე.

8იმედნეულია გული მისი; არ შეშინდება, ოდეს იხილავს თავის მტრებს.

9განაბნია და მისცა ღატაკთ; მისი სიმართლე მარადიულია, მისი რქა ამაღლდება დიდებით. +

10ბოროტი ნახავს და განრისხდება, კბილებს დააღრჭენს და დადნება; ბოროტეულთა საწადელი წარიხოცება. +

112

112^1ალელუია! ადიდეთ, მორჩილნო უფლისა, ადიდეთ უფლის სახელი!

2იყოს სახელი უფლისა კურთხეული ამიერიდან უკუნისამდე.

3მზის აღსავლიდან დასავალამდე იდიდოს სახელმა უფლისა. +

4მაღალია ყველა წარმართებზე უფალი, ცათა მაღლაა მისი დიდება.

5ვინ არის, ვითარცა უფალი, ღმერთი ჩვენი, +

6რომელიც დაბლა იყურება – ცასა და მიწაზე?

7რომელიც წამოაყენებს მიწიდან საწყალს, სკორედან აღამაღლებს ღატაკს, +

8რათა დასვას დიდებულებთან, თავისი ერის დიდებულებთან;

9რომელიც ბერწს დაამკვიდრებს სახლში, რათა იყოს შვილებით ბედნიერი დედა. ალელუია! +

113

113^1როდესაც გამოვიდა ისრაელი ეგვიპტიდან, სახლი იაკობისა – უცხოენოვანი ერისაგან, +

2გახდა იუდა მისი საწმიდარი, ისრაელი – მისი სამფლობელო. +

3ზღვამ დაინახა და ილტოდა, იორდანე უკან გაბრუნდა; +

4მთები აცეკვდნენ ერკემლებივით, ბორცვნი – კრავებივით.

5რა დაგემართა, ზღვაო, რომ ილტოდი, და, იორდანევ, უკან რომ გაბრუნდი?

6მთებო, რას ცეკვავთ ერკემლებივით და, ბორცვებო, კრავებივით?

7უფლის წინაშე ძრწოდე, დედამიწავ, იაკობის ღმრეთის წინაშე, +

8რომელმაც გადააქცია კლდე წყალსატევად, კაჟი – წყაროს წყლად! +

9ჩვენ არა, უფალო, ჩვენ არა, არამედ შენს სახელს მიაგე დიდება, შენი წყალობით, შენი ჭეშმარიტებით. +

10რატომ უნდა თქვან წარმართებმა: „სად არის ღმერთი მათი?“

11ხოლო ჩვენი ღმერთი ზეცაშია; ყოველივე, რაც სურდა, მოიმოქმედა. +

12მათი კერპები ვერცხლი და ოქროა, ადამიანთა ხელით შექმნილი.

13პირი აქვთ და ვერ ლაპარაკობენ, თვალები აქვთ და ვერ ხედავენ,

14ყურები აქვთ და არ ესმით, ცხვირი აქვთ და ვერ იყნოსავენ,

15ხელები აქვთ და ვერაფერს ეხებიან, ფეხები აქვთ და ვერ დადიან, ხმას ვერ გამოსცემენ თავიანთი ხორხიდან.

16მათ დაემსგავსებიან მათი გამკეთებლები, ყველა, ვინც მათზეა მინდობილი. +

17ისრაელო, მიენდე უფალს! შემწე და ფარია ის მათი.

18აარონის სახლო, მიენდე უფალს! შემწე და ფარია ის მათი.

19მოშიშნო უფლისა, მინდეთ უფალს! შემწე და ფარია ის მათი.

20უფალს ვახსოვართ – გვაკურთხებს! აკურთხებს ისრაელის სახლს, აკურთხებს აარონის სახლს!

21აკურთხებს უფლის მოშიშებს, პატარებს დიდებთან ერთად.

22დაე, გაგამრავლოთ უფალმა თქვენ, თქვენ და თქვენი შვილები.

23კურთხეული ხართ უფლის მიერ, ცისა და ქვეყნის შემოქმედის მიერ.

24ცა – ცად უფლისათვის, ხოლო ქვეყანა მისცა კაცთა შვილებს. +

25არა თუ მკვდრები აქებენ უფალს და ან ყოველი შავეთს შთასული, +

26არამედ ჩვენ ვადიდებთ უფალს ამიერიდან უკუნისამდე. ალელუია!

114

114^1მიყვარს, რომ ისმენს უფალი ჩემს ხმას და

2რომ მომაპყრო ყური; და ჩემი დღენი მსურს მოვუხმობდე მას.

3გარს შემომერტყნენ სასიკვდილო ტკივილები, ჯოჯოხეთის სატანჯველი მომადგა მე, გაჭირვება და მწუხარება ვპოვე.

4და სახელს მოვუხმობ უფლისას: „გევედრები, უფალო, გადაარჩინე სული ჩემი!“ –

5მოწყალეა უფალი და მართალი, და შემბრალეა ღმერთი ჩვენი. +

6იცავს უფალი გულუბრყვილოებს; დავუძლურდი და მან მიშველა მე.

7დაბრუნდი, სულო ჩემო, შენს სიმშვიდეში, რადგან უფალმა კეთილი მოგაგო შენ! +

8რადგან შენ იხსენი სული ჩემი სიკვდილისაგან, თვალი ჩემი – ცრემლისაგან, ფეხი ჩემი – წაბორძიკებისაგან;

9ვივლი უფლის წინაშე ცოცხალთა ქვეყანაში.

115

115^1მწამდა, რასაც ვამბობდი, „დავიტანჯე, ფრიად დავიტანჯე.“ +

2ვთქვი ჩემი აჩქარებისას, „ყოველი კაცი ცრუა!“ +

3რით გადავუხადო უფალს ყოველივესთვის, რაც მე მომიზღო?

4თასს შეწევნისას ავიღებ და უფლის სახელს წარმოვთქვამ;

5ჩემს აღთქმებს უფლისადმი შევასრულებ მთელი მისი ერის წინაშე.

6ძვირფასია უფლის თვალში სიკვდილი მისი წმიდებისა.

7გევედრები, უფალო, რადგან მე მორჩილი ვარ შენი; ძე შენი მხევლისა, გახსენი ჩემი ბორკილები.

8შენ შემოგწირავ ქების შესაწირავს და უფლის სახელს მოვუხმობ. +

9ჩემს აღთქმებს უფლისადმი შევასრულებ მთელი მისი ერის წინაშე,

10უფლის სახლის ეზოში, შენს შუაგულში, იერუსალიმო! ალელუია!

116

116^1აქეთ უფალი, წარმართნო ყოველნო! ადიდეთ იგი, ერნო ყოველნო!

2რადგან გაძლიერდა ჩვენს მიმართ წყალობა მისი, და ჭეშმარიტება უფლისა უკუნისამდეა. ალელუია! +

117

117^1ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

2იტყვის ისრაელი: „მართლაც უკუნისამდეა წყალობა მისი!“

3იტყვის სახლი აარონისა: „მართლაც უკუნისამდეა წყალობა მისი!“

4იტყვიან მოშიშნი უფლისა: „მართლაც უკუნისამდეა წყალობა მისი!“ +

5გაჭირვებიდან ვუხმობდი უფალს, სიფართოვით მიპასუხა უფალმა.

6უფალი ჩემთან არის – არ მეშინია, რას მიზამს კაცი? +

7უფალი ჩემთან არის შემწედ და მე ვიხილავ ჩემს სიხარულს ჩემს მტრებზე.

8უკეთესია დაყრდნობა უფალზე, ვიდრე დაიმედება ადამიანზე. +

9უკეთესია დაყრდნობა უფალზე, ვიდრე დაიმედება მთავრებზე.

10ყოველნი თესლ-ტომნი გარს შემომერტყნენ; უფლის სახელით ამოვწყვეტ მათ.

11გარს შემომერტყნენ და გარემომიცვეს, უფლის სახელით ამოვწყვეტ მათ.

12გარს შემომერტყნენ ფუტკრებივით; ჩაქრნენ, ვითარცა ცეცხლი ძეძვისა; უფლის სახელით ამოვწყვეტ მათ. +

13ძლიერ მკრეს ხელი ძირს დასაცემად და უფალი შემეწია მე.

14ჩემი ძალა და სიმღერაა უფალი, და ის იქნება ჩემი მშველელი.

15ხმა სიმღერისა და შეწევნისა მართალთა კარვებში: „უფლის მარჯვენა მქმნელია ძალის!

16უფლის მარჯვენა მომაღლებულია, უფლის მარჯვენა მქმნელია ძალის!“

17არ მოვკვდები, არამედ ვიცოცხლებ და ვილაპარაკებ უფლის საქმეებზე. +

18დასჯით დამსაჯა უფალმა, სიკვდილს კი არ მიმცა.

19გამიღეთ ბჭენი სიმართლისა, შევალ მათ წიაღ, ვადიდებ უფალს!

20ეს არის კარიბჭე უფლისა! მართალნი შევლენ შიგ. +

21გადიდებ შენ, რადგან მიპასუხე და გახდი ჩემი ხსნა!

22ქვა, დაწუნებული მშენებლების მიერ, თავკიდური გახდა; +

23უფლისაგან მოხდა ეს; საოცარია ეს ჩვენს თვალში.

24ეს არის დღე, რომელიც ქმნა უფალმა; ვილხინოთ და ვიმხიარულოთ მასში! +

25გევედრებით, უფალო, გვიშველე! გევედრებით, უფალო, გაგვიმარჯვე!

26კურთხეულია უფლის სახელით მომავალი! გაკურთხებთ უფლის ტაძრიდან. +

27ღმერთია უფალი და გაგვინათებს ჩვენ. მიაბით მსხვერპლი საბლით სამსხვერპლოს რქებზე.

28ჩემი ღმერთი ხარ შენ და გადიდებ! ღმერთო ჩემო, ხოტბას შეგასხამ შენ!

29ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

118

ანბანთქება

ალეფ

118^1ნეტარ არიან უბიწონი გზაზე, რომელნიც დადიან უფლის რჯულზე. +

2ნეტარ არიან მის მცნებათა დამცველნი, მთელი გულით რომ ეძებენ მას.

3არც სიავკაცე ჩაუდენიათ, მისი გზით დადიან!

4შენ ამცნე შენს ბრძანებათა დაცვა რათა ზედმიწევნით დაიცვან.

5ნეტამც წარიმართოს ჩემი გზები შენი წესდების დასაცავად!

6მაშინ აღარ შემრცხვებოდა, როს შევხედავდი შენს ყოველ მცნებას.

7განგადიდებდი გულის სიწრფელით, როს მასწავლიდი სამართალს შენი სიმართლისა.

8შენს წესებს დავიცავ; ნუ მიმატოვებ საბოლოოდ!

ბეთ

9რით შეინახოს ყმაწვილმა სიწმინდე თავისი გზისა? დაიცვას შენი სიტყვისამებრ!

10მთელი გულით გეძიებ შენ; ნუ გადამახვევინებ შენთა მცნებათაგან! +

11გულში ჩავიმარხე შენი სიტყვები, რათა არ შეგცოდო.

12კურთხეულ ხარ შენ, უფალო! მასწავლე წესები შენი.

13ჩემი ბაგეებით მოვუთხრობდი ყველა სამართალს შენი პირისას.

14შენთა მცნებათა გზაზე ვხარობდი, ვითარცა მთელ სიმდიდრეზე.

15შენს მცნებებზე ვიფიქრებ და დავუკვირდები შენს გზებს.

16შენი წესებით გავიხარებ, არ დავივიწყებ შენს სიტყვებს.

გიმელ

17კეთილი უყავ შენს მორჩილს, რათა და დავიცვა შენი სიტყვა. +

18აღმიხილე თვალნი და ვჭვრეტდე საოცრებებს შენი რჯულისას!

19მწირი ვარ ქვეყანაზე, ნუ დამიმალავ შენს მცნებებს! +

20მოითენთა სული ჩემი წადილით შენი სამართლისა ყოველჟამს.

21შერისხე ამპარტავანნი, წყეულნი,

22ამაცილე სირცხვილი და შეურაცხყოფა, რადგან შენს მცნებებს ვიცავდი!

23დასხდებიან კიდეც მთავარნი, შენი მორჩილი კი ისაუბრებს შენს წესებზე.

24შენი მცნებებიც სიხარულია ჩემთვის; მრჩეველნი ჩემნი.

დალეთ

25მიწა-მტვერს მიეკრა სული ჩემი; მაცოცხლე შენი სიტყვისამებრ.

26გზანი ჩემნი განგიცხადე და მიპასუხე; მასწავლე წესები შენი.

27გზა შენთა ბრძანებათა გამაგებინე და ვილაპარაკებ შენს საოცრებებზე. +

28ნაღველმა დაადნო სული ჩემი, გამამაგრე შენი სიტყვისამებრ!

29გზა სიცრუისა განმაშორე და შენი რჯულით შემიწყალე!

30გზა ჭეშმარიტებისა ამოვირჩიე, შენი სამართალნი წინ დავიყენე.

31მივეკარ შენს მცნებებს, უფალო, ნუ გამაწბილებ.

32შენთა მცნებათა გზით ვრონინებდე, რადგან განავრცობ ჩემს გულს. +

ჰე

33მიჩვენე, უფალო, გზა შენთა წესთა, და დავიცავ ბოლომდე.

34გამაგებინე და დავიცავ შენს რჯულს და შევინახავ მთელი გულით.

35დამაყენე შენთა მცნებათა კვალზე, რადგანაც მწადია იგი.

36მიდრიკე ჩემი გული შენს მოწმობათაკენ და არა ანგარებისაკენ +

37მოარიდე თვალი ჩემი ამაოების ცქერას; შენი გზით მაცოცხლე!

38დაუმტკიცე შენს მონას შენი ნათქვამი შენგან მოშიშების გამო.

39ამაცილე შერცხვენა, რომლისაც მეშინია, რადგან შენნი სამართალნი კეთილია!

40აჰა, ვისურვე ფრიად შენი ბრძანებანი; შენი სიმართლით მაცოცხლე მე!

ვავ

41მოვიდნენ ჩემზე წყალობანი შენნი, უფალო, ხსნა შენმიერი, შენი სიტყვისამებრ!

42და პასუხს გავცემ ჩემს მაგინებელს; რადგან ვიმედოვნებ შენი სიტყვით. +

43ნუ წაართმევ ჩემს ბაგეთ ჭეშმარიტების რადგან შენს სამართალს მოველი!

44დავიცავ შენს რჯულს მარადის, უკუნითი უკუნისამდე.

45ვივლი ხალვათად, რადგან შენს ბრძანებებს ვეძიებდი.

46ვილაპარაკებ შენს მოწმობებზე მეფეთა წინაშე და არ შემრცხვება.

47გავიხარებ შენი მცნებებით, რომლებიც მიყვარს;

48ხელთ აღვაპყრობ შენთა მცნებათა მიმართ, რომლებიც მიყვარს, და ვისაუბრებ შენს წესებზე. +

ზაინ

49გაუხსენე შენს მორჩილს სიტყვა, რომლითაც დამაიმედე მე!

50ეს არის ჩემი ნუგეში გაჭირვებაში, რადგან შენმა ნათქვამმა გამაცოცხლა. +

51ამპარტავანნი დამცინოდნენ მეტისმეტად; შენი რჯულიდან არ გადამიხვევია.

52ვიხსენიებდი შენს სამართალს, უფალო, რომელიც უკუნისიდან არის ადრიდანვე, და დარდს ვიქარვებდი.

53თავზარი მეცემოდა ურჯულოთა გამო, რომლებიც ტოვებდნენ შენს რჯულს.

54სიმღერებად იქცა ჩემთვის შენი წესები ჩემს საცხოვრებელ სახლში.

55ვიხსენებდი ღამით შენს სახელს, უფალო, და ვიცავდი შენს რჯულს.

56ეს იყოს ჩემთვის, რადგან შენს ბრძანებას ვიცავდი.

ხეთ

57ჩემი ხვედრია, ვთქვი, უფალო, შენთა სიტყვათა დაცვა!

58გევედრებოდი მთელი გულით; შემიწყალე შენი სიტყვისამებრ.

59ვფიქრობდი ჩემს გზებზე და ვიბრუნებდი ფეხს შენი მცნებებისაკენ. +

60ვჩქარობდი და არ ვაყოვნებდი შენთა მცნებათა დაცვას.

61საბელებივით გარს შემომერტყნენ ბოროტეულნი, შენი რჯული არ დავივიწყე.

62შუაღამისას ვდგები შენს სადიდებლად, შენი მართალი განსჯების გამო.

63თანაზიარი ვარ ყოველთა მოშიშთა შენთა, და ვინც იცავენ შენს მცნებებს.

64შენი წყალობით, უფალო, სავსეა ქვეყნიერება;

ტეტ

65კეთილი ქმენ შენი მორჩილისათვის, უფალო, შენი სიტყვისამებრ.

66კეთილი აზრი და გაგება მასწავლე, რადგან ვირწმუნე შენი მცნებანი.

67ვიდრე დავიტანჯებოდი, შევცდი; ახლა კი შენს სიტყვას ვიცავ.

68კეთილი ხარ და კეთილსა იქმ, მასწავლე წესები შენი.

69ტყუილს ჩმახავენ ამპარტავანნი ჩემზე, მე მთელი გულით დავიცავ შენს ბრძანებებს.

70დამსუყდა ცხიმივით მათი გული, მე შენი რჯულით ვხარობდი.

71კარგია ჩემთვის, რომ ვეწამე, ვინძლო ვისწავლო წესდებანი შენი.

72უმჯობესია ჩემთვის რჯული შენი ბაგისა, ვიდრე ათასი ოქრო და ვერცხლი. +

იოდ

73შენმა ხელებმა შემქმნეს და წარმმართეს; შთამაგონე და ვისწავლი შენს მცნებებს. +

74მოშიშნი შენნი შემხედავენ და გაიხარებენ, რადგან შენს სიტყვებზე ვარ მინდობილი.

75ვიცოდი, უფალო, რომ მართალია შენი სამართალი, და სამართლიანად შემაჭირვე.

76დაე, იყოს შენი წყალობა ჩემს სანუგეშოდ, როგორც აღუთქვი შენს მორჩილს!

77მოვიდეს ჩემდამი წყალობა შენი და ვიცოცხლებ! რადგან შენი რჯული სიხარულია ჩემი.

78შერცხვეთ ამპარტავნებს, მე კი ვისაუბრებ შენს ბრძანებებზე.

79დაბრუნდნენ ჩემთან მოშიშნი შენნი და მცოდნენი შენი მცნებებისა.

80იყოს ჩემი გული უბიწო შენს სამართალში, რათა არ შევრცხვე.

ქაფ

81დადნა შენი შეწევნის მოლოდინში ჩემი სული. შენს სიტყვაზე ვარ დაიმედებული.

82დადნენ თვალნი ჩემნი შენი სიტყვის მოლოდინში, ვამბობ: „როდის მანუგეშებ მე?“

83ვიყავი, ვითარცა ტიკი ორთქლში, და მაინც შენი წესები არ დავივიწყე.

84რაღამდენია დღენი შენი მორჩილისა? როდის გაასამართლებ ჩემს მდევნელებს? +

85გამითხარეს ამპარტავნებმა ორმო, მათ, ვინც არ მიჰყვებიან შენს რჯულს. +

86ყველა შენი მცნება ჭეშმარიტებაა; სიცრუვით მდევნიან, მიშველე.

87ლამის გამანადგურეს მიწაზე; და მაინც არ მივატოვე შენი ბრძანებანი.

88შენი წყალობით მაცოცხლე და დავიცავ მოწმობებს შენი პირისას.

ლამედ

89უკუნისამდე, უფალო, შენი სიტყვა დაფუძნებულია ზეცაში. +

90თაობიდან თაობამდეა ჭეშმარიტება შენი! დაამყარე ქვეყანა და დგას.

91შენი მსჯავრით დგანან დღესაც, რადგან ყოველნი გმსახურებენ. +

92შენი რჯული რომ არ ყოფილიყო ჩემდა ნუგეშად, დავიღუპებოდი ჩემს ტანჯვაში.

93უკუნისამდე არ დავივიწყებ ბრძანებებს შენსას, რადგან მათით მასულდგმულებდი.

94შენი ვარ; მიხსენი, რადგან შენს ბრძანებებს ვეძიებდი!

95მიდარაჯდებიან ბოროტნი, რომ დამღუპონ; შენს მცნებებს ღრმად ვუკვირდები. +

96ყოველნაირი სრულქმნილების მინახავს ბოლო; მაგრამ ვრცელია შენი მცნებანი ფრიად. +

მემ

97რარიგად მიყვარს რჯული შენი! ის არის ჩემი საფიქრალი დღენიადაგ. +

98ჩემს მტრებზე მეტად დამაბრძენე შენი მცნებით; რადგან მარადის ჩემთანაა იგი.

99ყველა ჩემს მასწავლებელზე გონიერი გავხდი, რადგან შენი მცნებანი საფიქრალია ჩემი.

100მოხუცებზე მეტად საზრიანი ვარ, რადგანაც შენს ბრძანებებს ვიცავ.

101ყოველგვარ ბოროტ გზას მოვარიდე ფეხი, რათა დავიცვა შენი სიტყვა.

102შენთა განგებულებათაგან არ გადამიხვევია, რადგან შენ გამასწავლე.

103რარიგ ატკბობს ჩემს სასას შენი სიტყვები, თაფლზე ტკბილია ჩემი პირისთვის! +

104შენი ბრძანებით საზრიანი გავხდი, ამიტომ მოვიძულე სიცრუის ყოველი გზა.

ნუნ

105სანთელია ჩემი ფეხისთვის სიტყვა შენი და სინათლე – ჩემი ბილიკისათვის. +

106დავიფიცავ და ავასრულებ, შენს მართალ განსჯებს.

107დავმდაბლდი ფრიად; უფალო, მაცოცხლე შენი სიტყვისამებრ!

108ნებსითი მსხვერპლი ჩემი პირისა ისურვე, გთხოვ, უფალო, და სამართალნი შენნი მასწავლე. +

109სული ჩემი ჩემს ხელისგულზეა მუდამ, და შენს რჯულს არ ვივიწყებ. +

110დამიგეს ბოროტებმა მახე, მაგრამ შენი ბრძანებებისთვის არ გადამიხვევია. +

111დავიმკვიდრე მოწმობანი შენნი საუკუნოდ, რადგან ისინი ჩემი გულის სიხარულია. +

112მოვდრიკე გული ჩემი წესთა შენთა

სამეხ

113ბოროტგანმზრახველნი შევიძულე, და შენი რჯული შევიყვარე.

114თავშესაფარი და ფარი ხარ ჩემი; შენს სიტყვაზე ვარ დაიმედებული. +

115შორს ჩემგან, უკეთურნო, და მე დავიცავ მცნებებს ჩემი ღმერთისას! +

116შემეწიე შენი სიტყვისამებრ და ვიცოცხლო, და ნუ გამიწბილებ ჩემს იმედს! +

117განმამტკიცე და გადავრჩე, ასეა ჩემი შველა და ჩავწვდები შენს წესდებებს ყოველთვის.

118მოსრე ყოველი, ვინც განუდგა შენს წესებს, რადგან სიცრუეა მათი ხრიკები.

119როგორც ნაყარ-ნუყარი, მოსპე ყოველი ბოროტი ქვეყანაზე, ამიტომ შევიყვარე მცნებანი შენნი. +

120თრთის შენი შიშით სხეული ჩემი და მეშინია შენი განკითხვების.

ყაინ

121ვქმენ სამართალი და სიმართლე; ნუ შემატოვებ მჩაგვრელებს ჩემსას.

122გამოესარჩლე შენს მორჩილს სასიკეთოდ, რომ არ დამჩაგრონ ამპარტავნებმა.

123დადნენ თვალნი ჩემნი შენი შეწევნისა და შენი სიმართლის სიტყვის მოლოდინში.

124მოიმოქმედე შენი მორჩილისთვის შენი წყალობისამებრ და წესდებანი შენი მასწავლე. +

125მორჩილი ვარ შენი; გონიერ-მყავ, რათა შევიმეცნო მოწმობანი შენნი.

126ჟამია უფლის მოქმედებისა – მოშალეს რჯული შენი!

127ამიტომ მიყვარს მცნებანი შენნი ოქროზე და ბაჯაღლოზე მეტად; +

128ამიტომ ყველა შენი ბრძანება მძულს ყოველი გზა სიცრუისა.

ფე

129საოცარია მოწმობანი შენნი; ამიტომ ინახავს მათ სული ჩემი.

130საწყისი შენი სიტყვებისა ანათებს, აგონიერებს მიამიტებს.

131პირი გავხსენი და ამოვისუნთქე, რადგან მომენატრა მცნებანი შენნი.

132მომხედე და შემიწყალე, როგორც შეეფერებათ შენი სახელის მოყვარულთ.

133ჩემი ნაბიჯები წარმართე შენი სიტყვისამებრ და ნუ გააბატონებ ჩემზე ნურა უსამართლოს. +

134გადამარჩინე ადამიანის ჩაგვრისაგან, ასე დავიცავ შენს ბრძანებებს. +

135შენი სახე მოაშუქე შენს მორჩილს და მასწავლე წესდებანი შენი. +

136ცრემლთა ნაკადები გადმომდის თვალთაგან, რადგან არ იცავენ შენს რჯულს. +

ცადე

137მართალი ხარ შენ, უფალო, და სწორია გამგებულებანი შენი.

138ამცნე სიმართლით მოწმობანი შენნი და ჭეშმარიტია მეტად.

139დამღრღნა ეჭვმა, რადგან დაივიწყეს

140ხალასია შენი ნათქვამი ფრიად და შენს მორჩილს უყვარს იგი.

141მცირე ვარ და მოძულებული; შენს ბრძანებებს არ ვივიწყებ.

142სიმართლე შენი მარადიული სიმართლეა, და შენი რჯული ჭეშმარიტია. +

143განსაცდელი და გაჭირვება წამომეწია; მაგრამ შენი ბრძანებანი სიხარულია ჩემთვის.

კოფ

144სიმართლეა შენი მოწმობანი მარადის; შთამაგონე და ვიცოცხლებ!

145მოგიხმობ მთელი გულით; შენს წესდებებს დავიცავ.

146შენ მოგიხმობ, გადამარჩინე, და დავიცავ შენს მოწმობებს.

147გარიჟრაჟამდე მოვალ და ვიღაღადებ, შენს სიტყვაზე ვარ დაიმედებული. +

148ჩემმა თვალებმა დაასწრეს ღამის ებგურს, რათა ვილაპარაკო შენს ნათქვამზე. +

149ჩემი ხმა ისმინე შენი წყალობისამებრ, უფალო, შენი სიმართლისამებრ მაცოცხლე.

150ახლოს არიან ავისმზრახველნი; შენი რჯულისაგან კი შორს დგანან.

151ახლოს ხარ, უფალო, და ყოველი მცნება შენი ჭეშმარიტებაა. +

152ადრიდანვე შევიტყვე შენთა მოწმობათა შესახებ, რომ სამარადჟამოდ დააფუძნე ისინი. +

რეშ

153შეხედე ჩემს სიგლახაკეს და გადამარჩინე, რადგან შენი რჯული არ დავივიწყე!

154გამომესარჩლე და დამიხსენი, შენი სიტყვისამებრ მაცოცხლე. +

155შორს არის ბოროტთაგან შველა, რადგან შენს წესდებებს არ ეძიებენ.

156მოწყალებანი შენნი უხვია, უფალო, შენი სამართლის მიხედვით მაცოცხლე.

157ბევრია ჩემი მდევარი და მოდავე; შენი მოწმობებისათვის არ გადამიხვევია. +

158ვხედავ განდგომილთ და ზიზღი მიპყრობს, რადგან შენს სიტყვებს არ იცავენ. +

159ნახე, რარიგ შევიყვარე შენი ბრძანებანი; უფალო, შენი წყალობისამებრ მაცოცხლე.

160დასაბამი შენი სიტყვისა ჭეშმარიტებაა, და საუკუნოა ყველა განგებულება შენი სამართლისა. +

შინ

161მთავარნი მდევნიან უმიზეზოდ; და შენი სიტყვებისაგან დაშინებულია გული ჩემი.

162ვხარობ შენს სიტყვაზე, ვითარცა მპოვნელი უხვი ნადავლისა.

163სიცრუე მძულს და მძაგს; შენი რჯული მიყვარს.

164დღეში შვიდგზის გაქებ შენი მართალი განსჯებისათვის.

165დიდია მშვიდობა შენი რჯულის მოყვარულთა, და არ არსებობს მათთვის დაბრკოლება. +

166იმედი მქონდა შენი შეწევნისა, უფალო, და შენს ბრძანებებს ვასრულებდი.

167იცავდა ჩემი სული შენს მოწმობებს და მე ისინი მიყვარს ძალიან.

168ვიცავდი შენს ბრძანებებს და მოწმობებს. რადგან ყველა ჩემი გზა შენს წინაშეა. +

თავ

169მოახლოვდეს ჩემი ღაღადი შენს წინაშე, უფალო, და შენი სიტყვისამებრ განმსწავლე.

170მოვიდეს ჩემი ვედრება შენს წინაშე, მიხსენი შენი აღთქმით!

171წარმოთქვამენ ჩემი ბაგენი ქებას, რადგან მასწავლე წესდებანი შენი. +

172იტყვის ჩემი ენა შენს ნათქვამს, რადგან ყველა შენი მცნება სიმართლეა.

173იყოს შენი ხელი ჩემდა შემწედ, რადგან შენი ბრძანებანი ამოვირჩიე. +

174ვნატრობდი შენს შველას, უფალო, და შენი რჯული სასიამოვნოა ჩემთვის.

175იცოცხლოს ჩემმა სულმა და გაქოს შენ, და შენი განგებულება შემეწიოს.

176დავიბენი, ვითარცა ცხვარი დაკარგული; რადგან მცნებანი შენნი არ დავივიწყე! +

119

119^1გალობა აღსავალთა. უფალს ჩემი გაჭირვების ჟამს მოვუხმე, და მიპასუხა.

2უფალო, იხსენი ჩემი სული ცრუ ბაგეთაგან, მზაკვარი ენისაგან!

3რას მოგცემს შენ და რას შეგძენს

4იგია მეომრის წამახული ისარი, წნორნარის ნაკვერცხლებთან ერთად. +

5ვაიმე, ხიზანი ვარ მეშექისა, ვბინადრობ კედარის კარვებთან. +

6დიდხანს მკვიდრობდა ჩემი სული მათთან, ვისაც სძულთ მშვიდობა.

7მე მშვიდობა მსურს, და რომ დავილაპარაკებ,

120

120^1გალობა აღსავალთა. მივაპყრობ თვალებს მთებს: საიდან მოვა ჩემი შეწევნა? +

2ჩემი შეწევნა უფლისგანაა, რომელმაც შექმნა ცა და ქვეყანა. +

3არ წააბორძიკებს შენს ფეხს, არ წათვლემს დამცველი შენი. +

4აჰა, არ წათვლემს და არ დაიძინებს მცველი ისრაელისა.

5უფალია შენი მცველი; უფალია შენი მფარველი შენი მარჯვენის გვერდით.

6დღისით მზე არ გავნებს, და ღამით – მთვარე.

7უფალი დაგიცავს ყოველგვარი ბოროტისაგან, დაიცავს შენს სულს;

8უფალი დაიცავს შენს წასვლას და მოსვლას ამიერიდან და უკუნისამდე. +

121

121^1გალობა აღსავალთა. დავითისა. გავიხარე, როცა მითხრეს: „უფლის სახლში წავიდეთ.“

2დგანან ფერხნი ჩვენნი შენს კარიბჭეებში, იერუსალიმო! +

3იერუსალიმი ნაგებია, როგორც ქალაქი მთლიანად შედუღაბებული,

4სადაც ავიდნენ ტომნი, სადიდებლად უფლის სახელისა. +

5რადგან იქ იდგა ტახტები სამართლისა, ტახტები დავითის სახლისა.

6ითხოვეთ მშვიდობა იერუსალიმისათვის; „დამშვიდდნენ მოყვარულნი შენნი!

7იყოს მშვიდობა შენს ზღუდეებში, ბედნიერება – შენს სასახლეებში!“

8ჩემთა ძმათა და მეგობართა გამო ვამბობ: „მშვიდობა შენ!“

9ჩვენი უფალი ღმერთის სახლისთვის გისურვებ სიკეთეს შენ.

122

122^1გალობა აღსავალთა. შენსკენ აღვაპყარ ჩემი თვალები, ზეცაში დამკვიდრებულო,

2აჰა, ვითრაცა მონათა თვალნი ბატონთა ხელისაკენ, ვითარცა თვალნი მხევლისა ქალბატონის ხელისაკენ, ისევე ჩვენი თვალები მიქცეულია ჩვენი უფალი ღმერთისაკენ, ვიდრე შეგვიწყალებდეს.

3შეგვიწყალე, უფალო! შეგვიწყალე; რადგან მეტისმეტად გავძეხით სიძულვილით!

4მეტისმეტად აღივსო ჩვენი სული მდიდართა ვედრებით და ამპარტავანთა სიძულვილით. +

123

123^1გალობა აღსავალთა. დავითისა. უფალი რომ არ ყოფილიყო ჩვენთან – თქვას ისრაელმა –

2უფალი რომ არ ყოფილიყო ჩვენთან, როცა აღდგნენ ჩვენს წინააღმდეგ კაცნი,

3მაშინ ცოცხლად ჩაგვყლაპავდნენ, რაჟამს განრისხდნენ ჩვენზე. +

4მაშინ წყლები წაგვსილავდნენ, ნაკადი გადაუვლიდა ჩვენს სულს;

5გადაუვლიდნენ ჩვენს სულს ბობოქარი წყლები.

6კურთხეულ არს უფალი, რომ არ მიგვცა ულუფად მათთა კბილთათვის.

7ჩვენი სული გადარჩა, ვითარცა ჩიტი მონადირის მახისაგან; მახე დაიმსხვრა და ჩვენ გადავრჩით. +

8ჩვენი შეწევნა უფლის სახელშია – ცისა და ქვეყნის შემოქმედისა. +

124

124^1გალობა აღსავალთა. რომელნიც უფალზე არიან დანდობილი, სიონის მთასავით არიან, რომელიც არ ირყევა, არამედ, იდგება უკუნისამდე.

2იერუსალიმს ირგვლივ მთები არტყია, და უფალი თავისი ერის გარშემოა ამიერიდან უკუნისამდე.

3რადგან არ დარჩება კვერთხი ბოროტისა მართალთა წილზე, რათა არ გაიწოდონ მართლებმა ხელი სიმრუდეზე.

4სიკეთე უყავ, უფალო, კეთილებს და გულმართლებს!

5ხოლო გადახრილებს გულარძნილობად წაიყვანს უფალი ბოროტმოქმედებთან ერთად. მშვიდობა ისრაელს!

125

125^1გალობა აღსავალთა. როცა დააბრუნა უფალმა ტყვეები სიონისას, თავი სიზმარში გვეგონა. +

2მაშინ აივსო სიცილით ბაგე ჩვენი, და ენა ჩვენი – გალობით; მაშინ ამბობენ წარმართთა შორის: „დიადი საქმე მოიმოქმედა უფალმა მათთან.“

3დიადი საქმე მოიმოქმედა უფალმა ჩვენთან, ჩვენ გავმხიარულდით.

4დააბრუნე, უფალო, ჩვენი ტყვეები, ვით ნაკადები ნეგების მიწაზე.

5ცრემლით მთესველნი სიმღერით მოიმკიან. +

6მიდის და ტირის მთესველი თესლისა, მოდის და სიმღერით მოაქვს თავისი ძნები.

126

126^1გალობა აღსავალთა. სოლომონისა. სადაც უფალი არ ააშენებს სახლს, იქ ამაოდ გაირჯებიან მისი მშენებლები; სადაც უფალი არ დაიცავს ქალაქს, იქ ამაოდ ფხიზლობს გუშაგი. +

2ამაოდ დგებით ადრიან, და ჭამთ ჭმუნვის პურს, რადგან ძილს ანიჭებს თავის საყვარელს. +

3აჰა, მემკვიდრეობა უფლისაგან – შვილები, გასამრჯელო – მუცლის ნაყოფი. +

4როგორც ისრები მეომრის ხელში, ისეა ახალგაზრდა თაობა.

5ნეტარია კაცი, რომელმაც გაივსო კაპარჭი მათით; არ შერცხვება, როცა ლაპარაკი მოუხდება მტრებთან კარიბჭეში. +

127

127^1გალობა აღსავალთა. ნეტარია ყოველი, რომელსაც ეშინია უფლისა და იარება მისი გზებით!

2შენი ხელების ნაყოფს თუ ჭამ, ნეტარება შენ და სიკეთე შენ!

3ცოლი შენი, ვითარცა ვაზი მსხმოიარე შენი სახლის კიდეებში; შენი შვილები, ვითარცა ზეთისხილის ნორჩი ხეები შენი სუფრის გარშემო. +

4შეხედე, ასე მიიღებს კურთხევას კაცი მოშიში უფლისა!

5გაკურთხოს შენმა უფალმა სიონიდან, და იხილე სიკეთე იერუსალიმისა მთელი შენი სიცოცხლე.

6იხილე შვილნი შვილთა შენთანი! მშვიდობა ისრაელს! +

128

128^1გალობა აღსავალთა. მრავალგზის მავიწროებდნენ ჩემი ყრმობიდან – თქვას ისრაელმა, –

2მრავალგზის მავიწროებდნენ ჩემი ყრმობიდან, მაინც ვერ მძლიეს;

3ჩემს ზურგზე ხნავდნენ მხვნელები და გაჰყავდათ გრძელი კვლები.

4უფალი სამართლიანია; დაამსხვრია ხუნდები ბოროტთა. +

5შერცხვებიან და უკუიქცევიან ყოველნი მოძულენი სიონისა.

6იქნებიან, ვითარცა ერდოს ბალახი, რომელიც მოწყვეტამდე ხმება. +

7რომლითაც ვერ აივსებს პეშვს მომკელი და იღლიას – ძნის შემკვრელი;

8და არ ეტყვიან გამვლელნი: „კურთხევა უფლისა თქვენ! გაკურთხებთ თქვენ უფლის სახელით!“ +

129

129^1გალობა აღსავალთა. სიღრმეებიდან მოგიხმობ შენ, უფალო;

2უფალო, ისმინე ჩემი ხმა! მზად იყვნენ შენი ყურები ჩემი ვედრების ხმის მოსასმენად

3თუ ცოდვებს შემოგვინახავ, უფალო, ვინ დაგიდგება?

4მაგრამ შენს მიერ არის შენდობა, რათა გეკრძალონ.

5მეიმედება უფალი, ესავს ჩემი სული, და მის სიტყვას ველოდები.

6სული ჩემი ელოდება უფალს უფრო მეტად, ვიდრე გუშაგნი – დილას, უფრო მეტად, ვიდრე გუშაგნი – დილას. +

7ესავდეს ისრაელი უფალს, რადგან უფალთან არის წყალობა და უხვია დახსნა მისმიერი. +

8და ის დაიხსნის ისრაელს ყოველთა ცოდვათაგან მისთა. +

130

130^1გალობა აღსავალთა. დავითისა. უფალო, არ გავდიდგულებულვარ და თვალნი მაღლა არ ამიწევია; და არც მივლია განდიდებისა და ჩემთვის მიუწვდომლისაკენ. +

2არამედ ვაწყნარებდი და ვაყუჩებდი ჩემს სულს. ვით დედის ძუძუდან მოწყვეტილ ყრმას. ვითარცა ძუძუს მოწყვეტილი ყრმა, ისეა ჩემში ჩემი სული.

3ესავდეს ისრაელი უფალს ამიერიდან უკუნისამდე.

131

131^1გალობა აღსავალთა. გაუხსენე დავითს, უფალო, ყოველი ურვა მისი.

2როგორც შეჰფიცა უფალს, აღთქმა დაუდო იაკობის ძლიერს:

3„არ ავალ ჩემს საწოლ-სარეცელზე,

4არ მივცემ ძილს ჩემს თვალებს და რულს ჩემს წამწამებს,

5ვიდრე არ ვიპოვიდე ადგილს უფლისათვის, სადგომებს იაკობის ძლიერისათვის.“

6აჰა, გვესმა მასზე, რომ ეფრათაშია; ვიპოვეთ იგი იაყარის ველზე! +

7„მივიდეთ მის სადგომში, თაყვანი ვცეთ მის ფერხთა საყრდენს! +

8აღსდექ, უფალო, განსასვენებლად შენდა, შენა და კიდობანი შენი ძლიერებისა! +

9შენი მღვდელნი შეიმოსონ სიმართლით და შენმა წმიდებმა იმხიარულონ.“ +

10შენი მორჩილის – დავითის – გულისათვის ნუ უკუაგდებ შენი ცხებულის სახეს. +

11შეჰფიცა უფალმა დავითს ჭეშმარიტად, არ გადაუხვევს მისგან: „ნაყოფისაგან შენი მუცლისა დავსვამ შენს ტახტზე! +

12თუ დაიცავენ შენი ძენი ჩემს აღთქმას და ჩემს მოწმობებს, რომელთაც ვასწავლი მათ, მათი შვილებიც უკუნისამდე დასხდებიან შენს ტახტზე.“

13რადგან ამოირჩია უფალმა სიონი, ისურვა სამკვიდრებლად თავისთვის. +

14„ეს არის ჩემი განსასვენებელი უკუნისამდე, აქ დავსახლდები, რადგან ვისურვე იგი. +

15საზრდოს მისას კურთხევით ვაკურთხებ, მის ღარიბებს გავაძღებ პურით.

16მის ღვთისმსახურთ შევმოსავ შეწევნით და წმიდები მისნი სიხარულით გაიხარებენ. +

17აქ აღმოვაცენებ დავითის რქას, გავამზადებ სინათლეს ჩემი ცხებულისათვის. +

18მის მტრებს შევმოსავ სირცხვილით და მასზე იბრწყინებს გვირგვინი მისი!“ +

132

132^1გალობა აღსავალთა. დავითისა. აჰა, რა კარგია და რა საამურია, ერთად რომ ცხოვრობენ ძმები!

2როგორც ძვირფასი ზეთი თავზე, წვერებზე რომ ჩამოსწვეთს, მისი სამოსის კალთებზე რომ ჩამოსწვეთს; +

3ვითარცა ცვარი ხერმონისა, სიონის მთაზე წამოსული! რადგან იქ დაადგინა უფალმა კურთხევა – სიცოცხლე უკუნისამდე. +

133

133^1სიმღერა აღსავალთა. აჰა, ადიდეთ უფალი, ყოველნო მსახურნო უფლისა, რომელნიც უფლის სახლში დგახართ ღამღამობით!

2აღაპყარით ხელნი თქვენნი საწმიდრისაკენ და ადიდეთ უფალი!

3გაკურთხოს სიონიდან, უფალმა ცისა და ქვეყნის შემოქმედმა!

134

134^1ალელუია! ადიდეთ სახელი უფლისა! ადიდეთ, მორჩილნო უფლისა, +

2რომელნიც დგახართ უფლის სახლში, ეზოებში ჩვენი ღმერთის სახლისა! +

3ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია უფალი; უგალობეთ მის სახელს, რადგან სასურველია!

4რადგან იაკობი ამოირჩია თავისთვის უფალმა, ისრაელი – თავის წარჩინებულად. +

5რადგან ვიცოდი, რომ დიდია უფალი; და უფალი ჩვენი ყველა ღმერთზე დიდია. +

6ყოველივე, რაც სურდა, მოიმოქმედა უფალმა, ცაში და ქვეყანაზე, ზღვებზე და ყოველ უფსკრულში.

7ამოჰყავს ღრუბლები ქვეყნის კიდით კიდემდე, ელვებს წვიმად აქცევს, გამოჰყავს ქარი თავისი საცავებიდან. +

8მან მოსრა პირმშო ეგვიპტისა – ადამიანიდან პირუტყვამდე. +

9მოავლინა ნიშნები და სასწაულები ფარაონისა და მის მსახურეთა წინააღმდეგ. +

10მან მოსრა მრავალი თესლ-ტომი და დახოცა ძლიერი მეფენი:

11სიხონი – მეფე ამორეველთა, ყოგი – მეფე ბაშანისა, და ყველა მეფე ქანაანისა. +

12და მისცა მათი ქვეყანა სამკვიდროდ, სამკვიდროდ ისრაელს – თავის ერს. +

13უფალო, შენი სახელი მარადიულია, უფალო, შენი სახსენებელი თაობიდან თაობამდეა.

14რადგან განიკითხავს უფალი თავის ერს და თავის მორჩილთ შეივრდომებს. +

15წარმართთა კერპები ვერცხლი და ოქროა, ადამიანის ნახელავი.

16პირი აქვთ და ვერ ლაპარაკობენ, თვალები აქვთ და ვერ ხედავენ;

17ყურები აქვთ და ვერ ისმენენ, არცა აქვთ სუნთქვა მათ პირებს.

18მათი მსგავსნი იქნებიან მათი გამკეთებლები, ყველა, ვინც მათზეა მინდობილი.

19ისრაელის სახლო, აკურთხე უფალი! აარონის სახლო, აკურთხე უფალი!

20ლევის სახლო, აკურთხე უფალი! უფლის მოშიშნო, აკურთხეთ უფალი! +

21კურთხეულია უფალი სიონიდან, დამკვიდრებული იერუსალიმში. ალელუია!

135

135^1ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

2ადიდეთ ღმერთი ღმერთთა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

3ადიდეთ უფალი უფალთა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

4მარტოდმარტო მოქმედი დიდ საოცრებათა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

5ცათა შემქმნელი გონიერებით, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

6დედამიწის განმვრცობი წყლებზე, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

7შემქმნელი დიდი მნათობებისა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

8მზისა – სამართავად დღისა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

9მთვარის და ვარსკვლავებისა – ღამის სამართავად, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

10რომელმაც განგმირა ეგვიპტელნი თავიანთი პირმშოებითურთ, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

11და გამოიყვანა ისრაელი მათი შუაგულიდან, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

12ხელით ძლიერით და მკლავით შემართულით, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

13რომელმაც გააპო მეწამული ზღვა ორად, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

14და გაიყვანა ისრაელი მის შუაგულში, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

15და ჩაღუპა ფარაონი და მისი ჯარი მეწამულ ზღვაში, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

16რომელმაც წაიყვანა თვისი ხალხი უდაბნოში, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

17რომელმაც განგმირა მეფენი დიდნი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

18და დახოცა მეფენი ძლიერნი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

19სიხონი – მეფე ამორეველთა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

20ყოგი – მეფე ბაშანისა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

21და მისცა მათი ქვეყანა სამკვიდრებლად, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

22სამკვიდრებლად ისრაელს, თავის მორჩილს, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

23რომელმაც ჩვენი დამცირების ჟამს გაგვიხსენა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

24და გვიხსნა ჩვენი მტრებისაგან, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

25რომელიც აძლევს პურს ყოველ ხორციელს, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

26ადიდეთ ცათა ღმერთი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

136

136^1ბაბილონის მდინარებთან ვისხედით და ვტიროდით, როდესაც ვიგონებდით სიონს.

2ძეწნათა ზედა, იქ რომ დგანან ჩამოვკიდეთ ჩვენი ქნარები.

3რადგან იქ მოგვთხოვეს ჩვენმა და ჩვენმა მჩაგვრელებმა – სიმხიარულე: „გვიმღერეთ სიმღერა სიონისა!“

4როგორ უნდა გვემღერა სიმღერა უფლისა უცხო მიწაზე?

5თუ დაგივიწყო შენ, იერუსალიმო, დამივიწყოს მარჯვენამ ჩემმა!

6მიეკრას ჩემი ენა ჩემს სასას, თუ არ გაგიხსენო, თუ იერუსალიმი არ დავაყენო ჩემი მხიარულების სათავეში! +

7გაუხსენე, უფალო, ედომის შვილებს დღე იერუსალიმისა, როცა ამბობდნენ: „დაანგრიეთ, დაანგრიეთ ის ძირისძირამდე!“ +

8ასულო ბაბილონისა, გამპარტახებელო! ნეტარ არს, რომელმან მოგიზღოს, რაც ჩვენ მოგვაწიე!

9ნეტარია, რომელმაც შეიპყროს ჩვილნი შენნი და მიანარცხოს კლდესა!

137

137^1დავითისა. გადიდებ მთელი ჩემი გულით, ღმერთების წინაშე გიგალობებ შენ!

2თაყვანს ვცემ შენს წმიდა ტაძარს, და ვადიდებ შენს სახელს შენი წყალობისა და ჭეშმარიტების გამო, რადგან განადიდე მთელ

3და რომელ დღესაც მოგიხმობდი, შენ მპასუხობდი; მხნეობად მიეც ჩემს სულს სიძლიერე.

4განგადიდებენ, უფალო, ყოველნი მეფენი ქვეყნიერებისა, როცა მოისმენენ შენს ბაგეთა ნათქვამს. +

5და უგალობებენ უფლის გზასავალს, რადგან

6რადგან მაღალია უფალი და დამდაბლებულს ხედავს; ხოლო მედიდურს შორიდან შეიცნობს. + +

7თუ გავივილი საფრთხეში, შენ მაცოცხლებ; ჩემი მტრების ჯიბრზე გამომიწოდებ ხელს და დამიხსნის მარჯვენა შენი.

8უფალი თავის მიზანს აღასრულებს ჩემზე; უფალო, შენი წყალობა მარადიულია; არ მიატოვებ ხელთა შენთა ნამოქმედარს. +

138

138^1გუნდის ლოტბარს. დავითის ფსალმუნი. უფალო, გამომცადე და მიცნობ მე.

2შენთვის ცნობილია, როდის ვჯდები და ვდგები; გაგებული გაქვს ჩემი ზრახვანი შორიდან. +

3ჩემს სიარულსა და ჩემს წოლას შენ განსაზღვრავ, და ყველა ჩემი გზა შენ გამოიკვლიე. +

4თუნდაც ჯერ არ იყოს სიტყვა ჩემს ენაზე, შენ უკვე იცი, უფალო, სრულად.

5უკნიდან და წინიდან გარემომიცავი და დადე ჩემზე ხელი შენი.

6მაოცებს – როგორ შემიცან ასე, მაღალია, ვერ შევწვდები მას. +

7საით წაუვალ შენს სულს და შენს სახეს სად გავექცევი? +

8ზეცაში რომ ავიდე, შენ იქა ხარ, ქვესკნელში ჩავიდე – იქაც ხარ შენ! +

9ფრთანი გამოვისხა განთიადისა, დავსახლდე ზღვის კიდეზე,

10იქაც შენი ხელი წამიძღვება და შემივრდომებს მარჯვენა შენი!

11და ვიტყვი: „იქნებ ბნელმა დამფაროს და ღამე იქნას სინათლედ ჩემს ირგვლივ.“ +

12სიბნელეც არაა წყვდიადი შენთვის, და ღამე დღესავით განათდება; რა სიბნელე და რა სინათლე! +

13რადგან შენ დაბადე თირკმელნი ჩემნი, შენ გამომძერწე დედაჩემის წიაღში.

14გადიდებ, რადგან საოცრებით შემქმენი; საკვირველია საქმენი შენნი, და ჩემმა სულმა იცის ეს სავსებით.

15არ დაფარულა ჩემი ძვლები შენგან, როცა ჩავისახე იდუმალებაში, შევნივთდი ქვესკნელში.

16ჩემი ჩანასახი იხილეს შენმა თვალებმა და შენს წიგნში ჩაწერილია დღენი მომავლისა ჩემისა, როცა ჯერ არ იყო არც ერთი მათგანი. +

17ხოლო ჩემთვის რაოდენ მრავლისმთქმელია რაოდენ დიდია რიცხვი მათი!

18დავთვალო, ქვიშაზე უმრავლესია; გავიღვიძებ და, ისევ შენთან ვარ!

19ნეტამც მოსრავდე, ღმერთო, ბოროტს! და გამშორდებოდნენ სისხლის მსმელები! +

20ავს რომ უბნობენ შენზე და ბოროტად სარგებლობენ შენი სახელით.

21არ უნდა მოვიძულო, უფალო, შენი მოძულენი, და შენს მოდავეებს არ უნდა ვედაო? +

22სრული სიძულვილით მოვიძულე ისინი, და მტრებად მექცნენ მე.

23გამომცადე, უფალო, და შეიცან გული ჩემი; შემამოწმე და შეიცან აზრები ჩემი. +

24ნახე, ბოროტების გზაზე ხომ არ ვდგავარ, და წამიძეხი მარადიულ გზაზე! +

139

139^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი დავითისა.

2მიხსენი, უფალო, ბოროტი ადამიანისაგან, მოძალადე კაცისაგან დამიფარე!

3რადგან ისინი ბოროტებას ფიქრობენ გულში და ყოველდღე ემზადებიან საომრად.

4მოილესეს ენები, ვითარცა გველმა, ასპიტის შხამია მათ ბაგეებს ქვეშ. – +

5დამიცავი, უფალო, ბოროტთა ხელიდან, მოძალადე კაცთაგან დამიფარე, რომელთაც განიზრახეს ჩემი ნაბიჯების დაბრკოლება!

6გამიმზადეს ამპარტავნებმა მახე და საბელი, ბადე განართხეს გზაზე, ხაფანგი დამიგეს. – +

7ვუთხარი უფალს: „ჩემი ღმერთი ხარ შენ;“ ისმინე, უფალო, ხმა ჩემი ვედრებისა! +

8უფალო, ღმერთო ჩემო, ძალო ჩემი ხსნისა! ფარი ხარ ჩემი თავისა ბრძოლის დღეს!

9ნუ აღასრულებ, უფალო, ბოროტის გულისწადილს, მის ბოროტ ზრახვას ნუ მისცემ გზას, თორემ აღზევდება.

10თავნი ჩემთა გარემომცველთა დაფაროს მათთა ბაგეთა ბოროტებამ;

11ნაკვერჩხალი დაეფრქვეთ ზემოდან, ცეცხლში ჩაიტანოს ისინი, ღრმა ორმოში, რომ ვეღარ წამოდგნენ. +

12ავსიტყვა კაცი ნუ გაძლებს ქვეყანაზე, მოძალადე კაცი ბოროტებამ მოინადიროს ძირს დასაცემად.

13ვიცი, რომ იქმს უფალი და სამართალს უპოვართა.

14ხოლო მართალნი განადიდებენ შენს სახელს, და წრფელნი დაიმკვიდრებენ წინაშე შენსა.

140

140^1ფსალმუნი დავითისა. უფალო, შენ მოგიხმობ, გამოეშურე ჩემსკენ, მოისმინე ჩემი ხმა, რაჟამს მოგიხმობ შენ. +

2წარიმართოს ჩემი ლოცვა შენს წინაშე, ვითარცა საკმეველი, ჩემს ხელთა აღპყრობა იყოს საღამოს მსხვერპლად. +

3დაუყენე, უფალო, გუშაგი ჩემს პირს, დაიცავი – ბაგენი ჩემნი.

4არ გადაახვევინო ჩემს გულს ავი სიტყვისაკენ ბოროტ საქმეთა ჩასადენად ურჯულო კაცებთან ერთად, და ნუ ვიგემებ მათი სუფრიდან.

5დაე, დამსაჯოს მართალმა: ეს წყალობაა; დაე, მამხილოს: არ ავნებს ჩემს თავს,

6დაიმსხვრნენ კლდის ქიმებზე მსაჯულნი მათნი და მოისმენენ ჩემს სიტყვას, რადგან სასურველია.

7„როგორც დალეწილი წისქვილის ქვა მიწაზე. ისე გაიბნევა ჩვენი ძვლები ჩვენი შეოლის ყბაში.“

8რადგან შენსკენაა, უფალო, ღმერთო ჩემო, თვალი ჩემი; შენ გესავ, ნუ დააქცევ ჩემს სულს! +

9დამიცავი მახისაგან, რომელიც დამიგეს, და ურჯულოთა ხაფანგთაგან.

10გაებან თავიანთ ბადეებში ბოროტნი ერთიანად, ვიდრე მე გავივლიდე.

141

141^1მოძღვრება დავითისა, მისი მღვიმეში ყოფნის დროს. ლოცვა. ჩემი ხმით უფალს შევღაღადებ, ჩემი ხმით უფალს შევევედრები.

2გადმოვღვრი მის წინაშე ჩემს გულისნადებს, ჩემს გასაჭირს მის წინაშე ვილაპარაებ. +

3როცა ჩემს შიგნით შეწუხებულია სული ჩემი, გზაზე, რომლითაც დავდივარ, დამიგეს მახე.

4ვიმზირები მარჯვნივ და ვხედავ, რომ არავინ მცნობს მე; აღარ არსებობს ხსნა ჩემთვის, არავინ ზრუნავს ჩემს სულზე.

5ამიტომ მოგიხმე შენ, უფალო, და ვთქვი: „შენ ხარ ჩემი ხვედრი ცოცხალთა ქვეყანაში.“ +

6ყური მიუგდე ჩემს ღაღადისს, რადგან დავმდაბლდი ფრიად; მიხსენი ჩემთა მდევნელთაგან, ვინაიდან ჩემზე ძლიერნი გახდნენ!

7გამოიყვანე საპყრობილიდან სული ჩემი, რათა ვადიდო სახელი შენი! გარს შემომეხვევიან მართალნი, თუ კეთილს მომაგებ.

142

142^1ფსალმუნი დავითისა. უფალო, ისმინე ლოცვა ჩემი, ყურად იღე ჩემი ვედრება! მიპასუხე შენი ჭეშმარიტებით, შენი სიმართლით!

2და ნუ შეხვალ სამართალში შენს მორჩილთან, რადგან ვერ გამართლდება შენს წინაშე ვერცერთი არსება.

3რადგან დევნა მტერმა ჩემი სული, მიწაზე დაანარცხა ჩემი სიცოცხლე, დამსვა ბნელეთში, დიდი ხნის მკვდრების მსგავსად.

4და შეწუხდა ჩემზე სული ჩემი, ჩემს შიგნით დანაღვლიანდა გული ჩემი. +

5ვიხსენებ ადრინდელ დღეებს, ვფიქრობ ყოველ შენს ნამოქმედარზე, შენი ხელის ნასაქმარზე ვისაუბრებ. +

6ვიწვდი ხელებს შენსკენ. ჩემს სულს, ვითარცა მიწას გამოფიტულს, მოსწყურდი შენ.

7სწრაფად მიპასუხე, უფალო, სული ჩემი გაილია. ნუ დაფარავ შენს სახეს ჩემგან, თორემ დავემგვანები საფლავში ჩასულებს. +

8მომასმენინე დილდილობით შენი წყალობა, რადგანაც შენით ვიმედოვნებ. მაუწყე, რომელი გზით ვიარო, რადგან შენსკენ აღვაპყარ სული ჩემი. +

9გადამარჩინე მტერთა ჩემთაგან, უფალო; შენთან ვაფარებ თავს.

10მასწავლე შესრულება შენი ნებისა, რადგან შენ ჩემი ღმერთი ხარ. შენი კეთილი სული წამიძღვეს სიმართლის ქვეყანაში.

11შენი სახელის გულისათვის მაცოცხლე, უფალო. შენი სიმართლით გამოიყვანე გაჭირვებიდან ჩემი სული.

12და შენი წყალობით მოსპე ჩემი მტრები, და დაღუპე ყოველი მჩაგვრელი ჩემი სულისა, რადგან მე მორჩილი ვარ შენი.

143

143^1დავითისა. კურთხეულ არს უფალი, კლდე ჩემი, რომელმაც ასწავლა ჩემს ხელებს ბრძოლა, ჩემს თითებს – ომი.

2მწყალობელო ჩემო და სიმაგრევ ჩემო, მცველო ჩემო და მხსნელო ჩემო; ჩემი ფარი ხარ, რომელიც მიფარავს, ის მიმორჩილებს ჩემს ერს.

3უფალო, რა არის კაცი, რომ გახსოვს ის, ძე ადამისა, რომ რამედ მიიჩნევ? +

4ადამიანი ჰგავს ამაოებას, მისი დღეები – ვითარცა ჩრდილი გარდასული. +

5უფალო, მოდრიკე ცანი შენნი და გადმოდი! შეეხე მთებს, რომ აკვამლდნენ!

6გამოაელვე ელვანი და გაფანტე ისინი, გამოუშვი ისარნი შენნი და თავზარი დაეცი მათ.

7გამოიწოდე შენი ხელი მაღლიდან; მიხსენი და გადამარჩინე მრავალ წყალთაგან, უცხო ტომთა ხელიდან,

8რომელთა ბაგენი ტყუილს ლაპარაკობენ და რომელთა მარჯვენა სიცრუის მარჯვენაა. +

9ღმერთო, ახალ გალობას გიგალობებ შენ. ათსიმიან ჩანგზე გიგალობებ შენ, +

10შენა ხარ მეფეთათვის ძლევის მიმცემი, შენ იხსნი დავითს, შენს მსახურს. მიხსენი მე ბოროტი მახვილისაგან.

11გადამარჩინე უცხოთესლთა ხელიდან, რომელთა ბაგენი ტყუილს ლაპარაკობენ და რომელთა მარჯვენა სიცრუის მარჯვენაა.

12რომ ჩვენი ძენი ნერგებივით იზრდებოდნენ მათს სიჭაბუკეში; ჩვენი ასულნი, ვითარცა სასახლის ოსტატურად თლილი სვეტები.

13ჩვენი ბეღლები სავსე იყოს სხვადასხვა მოსავლით; ცხვარნი ჩვენნი ათასობდნენ და ათიათასობდნენ ჩვენს საძოვრებზე;

14ჩვენი ხარები დატვირთულნი იყვნენ, არც ზარალი და არც დანაკლისი, და არც გოდება ჩვენს ქუჩებში! +

15ნეტარ არს ხალხი, რომლისთვისაც ასეა; ნეტარ არს ხალხი, რომლის ღმერთიც უფალია!

144

144^1ხოტბა დავითისა. აღგამაღლებ შენ, ჩემო ღმერთო და მეფეო, და ვაკურთხებ შენს სახელს უკუნითი უკუნისამდე.

2ყოველდღე გაკურთხებ შენ და ვადიდებ შენს სახელს უკუნითი უკუნისამდე.

3დიდია უფალი და ქებულია ფრიად, და მისი სიდიადე მიუწვდომელია. +

4თაობა თაობას უქებს შენს საქმეებს და შენს სიძლიერეზე მოუთხრობენ.

5შენს დიდმშვენიერებაზე, შენს დიდებაზე, შენს საოცარ საქმეებზე ვილაპარაკებ.

6შენთა საშიშროებათა სიძლიერეს იტყვიან, ხოლო მე შენს სიდიადეზე ვილაპარაკებ.

7ხსენებას შენი მრავალი სიკეთისას გამოთქვამენ, და შენს სიმართლეს უმღერებენ. +

8გულმოწყალე და შემბრალეა უფალი, სულგრძელი და დიდად მოწყალე. +

9კარგია უფალი ყველას მიმართ და მისი წყალობაა ყველა მის ნამოქმედარზე.

10გადიდებდეს შენ, უფალო, ყველა შენი ნამოქმედარი, და შენი უბიწონი გადიდებენ შენ. +

11შენი მეფობის დიდებას იტყვიან, და შენს სიძლიერეზე ილაპარაკებენ,

12რათა აცნობონ ადამის ძეთ შენი სიძლიერე და ბრწყინვალე დიდება შენი მეფობისა.

13შენი მეფობა – მეფობა ყველა საუკუნისა და შენი ბატონობა – თაობებში. +

14უფალი შემწეა ყველა დაცემულისა და გამმართავი ყველა წელში მოხრილისა. +

15ყველას თვალები შენ შემოგცქერიან და შენ აძლევ მათ საზრდოს თავის დროზე. +

16აღაპყრობ შენს ხელს და დააკმაყოფილებ ყოველ სულდგმულს.

17მართალია უფალი ყველა თავის გზაზე და მოწყალეა ყველა თავის საქმეში.

18ახლოსაა უფალი ყველა მის მლოცველთან, ყოველთან, ვინც მას მოუხმობს ჭეშმარიტებით.

19მის მოშიშთა სურვილს შეასრულებს და მათს ღაღადისს მოისმენს და უშველის მათ.

20იცავს უფალი ყველა მის მოყვარულს და ყველა ბოროტს მოსპობს. +

21ხოტბას უფლისას ილაპარაკებს პირი ჩემი, და აქებს ყოველი ხორციელი უკუნითი უკუნისამდე!

145

145^1ალელუია! ადიდე, სულო ჩემო, უფალი! +

2ვადიდებ უფალს მთელი სიცოცხლე, ვუგალობებ ჩემს ღმერთს, ვიდრე ვარსებობ!

3იმედს ნუ დაამყარებთ მთავრებზე, ადამის ძეზე, რომელსაც არ შეუძლია შველა,

4ამოუვა სული, დაუბრუნდება თავის მიწას; იმავე დღეს გაქრება მისი აზრები. +

5ნეტარ არს, ვისი შემწეცაა ღმერთი იაკობისა, ვინც დაიმედებულია უფალ ღმერთზე, +

6რომელმაც შექმნა ცა და მიწა, ზღვა და ყოველივე, რაც მასშია; რომელიც იცავს ჭეშმარიტებას უკუნისამდე; +

7იქმს სამართალს ჩაგრულთათვის, აძლევს პურს დამშეულებს, უფალი ათავისუფლებს ბორკილგაყრილებს. +

8უფალი თვალს უხელს ბრმებს, უფალი მართავს წელმოდრეკილებს, უფალს უყვარს მართალნი. +

9უფალი იცავს შემოხიზნულებს; ქვრივ-ობლებს გაამხნევებს, და ბორორტთა მრუდე გზებით ატარებს. +

10იმეფებს უფალი უკუნისამდე, ღმერთი შენი, ალელუია! +

146

146^1ადიდეთ უფალი! რადგან კარგია. განდიდება ჩვენი უფლისა: რადგან სასურველია, შეშვენის ქება-დიდება.

2ააშენებს იერუსალიმს უფალი, განდევნილებს ისრაელისას შემოკრებს. +

3განკურნავს გულგატეხილებს და ჭრილობებს შეუხვევს მათ. +

4იგი თვლის ვარსკვლავთა რიცხვს, ყველას თავის სახელს უწოდებს. +

5დიდია უფალი და დიდძალოვანი, მისი გონიერება განუზომელია.

6გაამხნევებს მორჩილებს უფალი. ბოროტეულებს დაამდაბლებს მიწამდე. +

7გაეხმიანეთ უფალს მადლობის გალობით, უგალობეთ ჩვენს ღმერთს ქნარით,

8რომელიც ფარავს ცას ღრუბლებით, ამზადებს დედამიწისათვის წვიმას, აღმოაცენებს მთებში ბალახს; +

9აძლევს პირუტყვს თავის საზრდოს, ყორნის ბახალებს – რომელნიც მოუხმობენ მას.

10არც ცხენის ძლიერებას ისურვებს, არც კაცის მუხლმაგრობას ინებებს. +

11ისურვებს უფალი თავის მოშიშებს, მისი წყალობის მოიმედეებს.

147

147^1აქე, იერუსალიმო, უფალი! ადიდე შენი ღმერთი, სიონო!

2რადგან გაამაგრა ურდულები შენი ჭიშკრების, აკურთხა ძენი შენნი შენთან.

3დაამკვიდრებს შენს საზღვრებზე მშვიდობას, ხორბლის ყუათით დაგამაძღრისებს. +

4იგი წარმოავლენს თავის სიტყვას დედამიწაზე, სწრაფად რბის ბრძანება მისი.

5წარმოგზავნის თოვლს, მატყლივით, თრთვილს ფერფლად მიმოფანტავს.

6გადმოუშვებს სეტყვას პურის ნატეხებივით, მის სუსხს ვინ დაუდგება წინ?

7მოავლენს თავის სიტყვას და დაადნობს მათ; დაუბერავს ქარს და გადმოდინდება. +

8ამცნო თავისი სიტყვა იაკობს, წესები და სამართალნი თვისნი – ისრაელს. +

9არ უქნია ეს არც ერთი სხვა ერისათვის და მისი სამართალნი არ იციან მათ. ალელუია!

148

148^1ალელუია! ადიდეთ უფალი ზეციდან, ადიდეთ იგი სიმაღლეებში! +

2ადიდეთ იგი, ყოველნო ანგელოზნო მისნო; ადიდეთ იგი, ყოველნო ძალნო მისნო! +

3ადიდეთ იგი, მზეო და მთვარევ; ადიდეთ იგი, ყოველნო შუქურვარსკვლავნო!

4ადიდეთ იგი, ცანო ცათანო, და, მისნო წყლებო, რომელნიც ცათა ზემოთ ხართ!

5ადიდონ სახელი უფლისა; რადგან მან ბრძანა და შეიქმნენ, +

6და დააყენა ისინი უკუნითი უკუნისამდე; რჯული მისცა და არავინ გადაუხვევს. +

7ადიდეთ უფალი დედამიწიდან, ვეშაპნო და ყოველნო უფსკრულნო!

8ცეცხლო და სეტყვავ, თოვლო და ნისლო, ქარბუქო, მისი სიტყვის შემსრულებელო,

9მთანო და ყოველნო ბორცვნო, მსხმოიარე ხევ და ყოველნო კედარნო.

10მხეცნო და ყოველნო პირუტყვნო, ქვეწარმავალნო და ფრინველნო ფრთოსანნო;

11მეფენო ქვეყანისა და ყოველნო ტომნო, მთავარნო და ყოველნო მსაჯულნო ქვეყანისა.

12ჭაბუკნო და თქვენც, ქალწულნო, მოხუცნო, ყმაწვილებთან ერთად, –

13ადიდეთ სახელი უფლისა, რადგან მხოლოდ მისი სახელია ამაღლებული, მისი სიდიადეა ქვეყნად და ცაში. +

14და მოამაღლა რქა თავისი ერისა, დიდება ყოველი მისი წმიდისა, ძეთა ისრაელისა, მასთან დაახლოებული ერისა. ალელუია!

149

149^1ალელუია! უგალობეთ უფალს გალობა ახალი, მისი დიდება წმიდათა კრებულში.

2იხარებდეს ისრაელი თავისი შემოქმედით, ძენი სიონისა ზეიმობდნენ თავიანთი მეფით. +

3განადიდონ მისი სახელი როკვით, დაფით და ქნარით უგალობონ მას.

4რადგან ისურვებს უფალი თავის ერს, დაამშვენებს თავმდაბლებს შეწევნით. +

5იმხიარულონ წმიდებმა ღირსებით, იღაღადონ თავიანთ სარეცლებზე. +

6ღმერთის განდიდება მათს ხორხში და მახვილი ორპირლესული მათ ხელშია. +

7რათა შური იძიონ ერებზე, დასაჯონ ტომები,

8შეკრან მათი მეფენი ბორკილებით და დიდებულნი მათნი – რკინის ხუნდებით.

9განუმზადონ მათ სამართალი დაწერილი, დიდებაა ის ყველა მისი წმიდისათვის. ალელუია!

150

150^1ალელუია! ადიდეთ ღმერთი თავის საწმიდარში, ადიდეთ იგი მისი ძლიერების მყარში! +

2ადიდეთ იგი მისი ძლიერებით, ადიდეთ იგი მისი სიდიადის მრავალგვარობით.

3ადიდეთ იგი ბუკის ცემით, ადიდეთ იგი ჩანგით და ქნარით.

4ადიდეთ იგი დაფით და როკვით, ადიდეთ იგი ებნით და სტვირით.

5ადიდეთ იგი ტკბილხმოვანი წინწილებით, ადიდეთ იგი მაღალხმოვანი წინწილებით.

6ყოველმა სულდგმულმა ადიდოს უფალი. ალელუია! +

+ იობ. 21:16; 34:8. ფსალმ. 25:4-5.

+ რჯლ. 6:7. იესო. 1:8. ფსალმ. 18:8; 111:1.

+ იერ. 17:8. ეზეკ. 47:12.

+ ფსალმ. 34:5.

+ იობ. 23:10.

+ ფსალმ. 15:8-11. საქმე. 4:25.

+ მათ. 12:14. მარკ. 3:6. ლუკ. 6:11.

+ ფსალმ. 36:13; 58:9.

+ იერ. 30:4-7.

+ საქმე. 13:33. ებრ. 1:5; 5:5.

+ ფსალმ. 21:28; 71:8.

+ ეს. 2:10-22; 30:14.

+ ზაქ. 11:7. გამოცხ. 2:27; 12:5.

+ ფსალმ. 27:7; 39:9. ეს. 30:18. იოან. 3:36. გამოცხ. 6:16.

+ 2მეფ. 15:14.

+ ფსალმ. 98:5-9.

+ ფსალმ. 4:9. იგავ. 3:24.

+ ფსალმ. 26:3.

+ ფსალმ. 30:2; 70:2.

+ ფსალმ. 79:8,20; 29:8.

+ ზაქ. 9:17.

+ ლევ. 25:18-19. იობ. 11:18-19. ფსალმ. 3:6.

+ ფსალმ. 61:1.

+ ფსალმ. 87:14.

+ ფსალმ. 11:1.

+ ფსალმ. 12:2-3.

+ ფსალმ. 29:10; 43:25.

+ იობ. 17:7. ფსალმ. 30:10.

+ მათ. 7:23.

+ ფსალმ. 34:4.

+ 1მეფ. 24:10.

+ 2მეფ. 16:7-8. იობ. 31:7.

+ ფსალმ. 142:3; 21:16.

+ ფსალმ. 9:20; 93:2.

+ ფსალმ. 17:21; 34:24.

+ ფსალმ. 103:35. იერ. 11:20.

+ რჯლ. 32:41.

+ ფსალმ. 37:3. ეფეს. 6:16.

+ იობ. 15:35. ეს. 59:4.

+ იობ. 6:27. ფსალმ. 9:16.

+ 1მეფ. 25:39. 3მეფ. 8:32.

+ ფსალმ. 83:1.

+ ფსალმ. 56:12.

+ მათ. 21:16; 11:5.

+ იობ. 7:17. ფსალმ. 143:3. ებრ. 2:6-8.

+ ებრ. 1:4.

+ ფსალმ. 137:1; 25:7.

+ ფსალმ. 77:12.

+ დაბ. 19:29. ფსალმ. 108:15.

+ ფსალმ. 95:13; 97:9.

+ ფსალმ. 31:7; 36:39; 45:2; 90:2.

+ ფსალმ. 56:10; 73:2; 75:3.

+ დაბ. 9:5. რჯლ. 32:43. იობ. 34:28.

+ ფსალმ. 106:18.

+ 4მეფ. 19:21. ფსალმ. 19:6; 34:9.

+ ფსალმ. 9:37.

+ ფსალმ. 7:7.

+ ფსალმ. 58:14.

+ 1თეს. 5:3. გამოცხ. 18:7. ფსალმ. 29:7.

+ იობ. 20:12. რომ. 3:14.

+ ფსალმ. 72:11; 93:7.

+ ფსალმ. 145:10.

+ რჯლ. 10:18.

+ ფსალმ. 2:12.

+ ფსალმ. 63:5.

+ ფსალმ. 2:4. ეს. 66:1.

+ მარკ. 5:34. საქმე. 7:49. გამოცხ. 4:2.

+ დაბ. 22:1. ფსალმ. 5:5. იაკ. 1:12.

+ დაბ. 19:24. ფსალმ. 139:11.

+ ფსალმ. 16:15.

+ ფსალმ. 6:1.

+ 1მეფ. 2:3. დან. 7:8,.

+ ეს. 33:10.

+ საქმე. 2:40.

+ ფსალმ. 41:10.

+ ფსალმ. 18:9; 75:6. იგავ. 29:13.

+ ფსალმ. 25:2.

+ ფსალმ. 52. რომ. 3:10.

+ ფსალმ. 32:13. რომ. 3:11.

+ დაბ. 8:21. იობ. 14:4. რომ. 3:12.

+ რიცხ. 14:9. ფსალმ. 78:7. იერ. 10:25. მიქ. 3:3.

+ იობ. 42:10. ფსალმ. 52:7. ეს. 35:10. რომ. 11:25-27.

+ ფსალმ. 5:5; 23:3. ეს. 33:14-15.

+ გამ. 22:15.

+ ლევ. 23:13. ეს. 1:11,15; 42:8.

+ იესო. 16:1. ფსალმ. 2:8.

+ ფსალმ. 7:10.

+ ფსალმ. 108:31. საქმე. 2:25.

+ იობ. 19:25. ფსალმ. 29:13; 71:1-20. ეს. 26:19.

+ ფსალმ. 21:1-8. საქმე. 2:25-28; 13:35.

+ ფსალმ. 40:13.

+ 1მეფ. 24:16. ფსალმ. 42:1.

+ ფსალმ. 65:9.

+ ფსალმ. 87:3.

+ გამ. 15:6. ფსალმ. 30:22.

+ რჯლ. 32:10-11. ფსალმ. 35:8. ზაქ. 2:8.

+ ფსალმ. 9:30.

+ ლუკ. 16:25.

+ 2მეფ. 22:1-2.

+ დაბ. 15:1. რჯლ. 32:4. 1მეფ. 2:1,. ფსალმ. 70:3-4; 143:1. ებრ. 2:13.

+ ფსალმ. 114:3. საქმე. 2:24.

+ ფსალმ. 67:9. მათ. 27:45-51.

+ ფსალმ. 143:5.

+ რჯლ. 4:11. ფსალმ. 96:2.

+ გამ. 9:23. ფსალმ. 96:3.

+ იესო. 10:10. ფსალმ. 143:6.

+ ფსალმ. 31:6; 56:4; 143:7.

+ ფსალმ. 30:9; 117:5.

+ 2მეფ. 15:26. ფსალმ. 90:15.

+ 3მეფ. 14:8; 15:5.

+ იგავ. 4:12.

+ ეს. 10:6. ზაქ. 10:5.

+ რჯლ. 32:40.

+ ფსალმ. 56:10. რომ. 15:9.

+ ფსალმ. 96:6.

+ იერ. 31:39. რომ. 10:18.

+ იგავ. 3:11.

+ ფსალმ. 118:72-127. იგავ. 8:10-11,.

+ ფსალმ. 118:133. რომ. 6:12,.

+ ფსალმ. 50:17; 103:34. ეს. 59:20.

+ ფსალმ. 20:3.

+ ფსალმ. 20:9; 88:21.

+ რჯლ. 20:1. 2ნეშტ. 32:8. მიქ. 4:5.

+ ფსალმ. 19:6.

+ 3მეფ. 3:9. ფსალმ. 36:4.

+ ფსალმ. 131:18.

+ ფსალმ. 60:6-7.

+ ფსალმ. 15:11; 44:8; 71:1.

+ ფსალმ. 2:12; 15:8.

+ ფსალმ. 7:13; 17:41.

+ ფსალმ. 98:3.

+ ფსალმ. 98:3.

+ მსაჯ. 3:9.

+ ეზეკ. 39:18. ამოს. 4:1.

+ იობ. 29:10. ფსალმ. 31:4.

+ ეს. 53:7. ლუკ. 24:39. იოან. 20:25. გამოცხ. 22:15.

+ მათ. 27:35. მარკ. 15:24. ლუკ. 23:34. იოან. 19:23-24.

+ ფსალმ. 34:17. ზაქ. 13:7.

+ იოან. 20:1. ებრ. 2:12.

+ ფსალმ. 7:11.

+ ეს. 53:10.

+ დაბ. 43:15. ფსალმ. 33:11; 79:2. ეს. 40:11. იერ. 23:4.

+ ეზეკ. 34:11-12,. იოან. 10:11. 1პეტრ. 2:25. გამოცხ. 7:17.

+ ეს. 49:10. ეზეკ. 34:14. გამოცხ. 7:17.

+ ფსალმ. 5:8; 24:11; 30:3. იერ. 31:25.

+ იობ. 3:5; 24:17. ფსალმ. 26:1; 43:20; 117:6.

+ ეს. 49:2. მიქ. 7:14.

+ ფსალმ. 91:10; 103:15.

+ გამ. 9:29. ფსალმ. 49:12. 1კორ. 10:26.

+ ფსალმ. 72:13. მათ. 5:8.

+ ფსალმ. 21:27; 26:8.

+ ფსალმ. 49:1-5. საქმე. 1:9-11.

+ ფსალმ. 49:23.

+ გამ. 33:13. ფსალმ. 26:11; 85:11; 142:8.

+ ფსალმ. 142:10.

+ ფსალმ. 102:17.

+ იობ. 13:26. ფსალმ. 17:26; 91:8.

+ რჯლ. 32:4. ფსალმ. 17:26; 91:8.

+ ფსალმ. 48:17.

+ ფსალმ. 43:25. ფსალმ. 18:10.

+ ფსალმ. 36:9.

+ იგავ. 3:22. იოან. 7:17.

+ ფსალმ. 122:1; 30:5.

+ ფსალმ. 15:1; 85:2. იობ. 1:1.

+ გამ. 14:30. ფსალმ. 129:8.

+ ფსალმ. 35:6. 3იოან. 3.

+ ფსალმ. 1:1. იერ. 15:17.

+ ფსალმ. 8:2.

+ ფსალმ. 26:4.

+ ფსალმ. 27:3.

+ ფსალმ. 21:23; 108:30.

+ იობ. 19:22.

+ ფსალმ. 17:49.

+ ფსალმ. 30:25; 61:2.

+ ფსალმ. 108:1; 87:5.

+ იობ. 35:11. 2ტიმ. 4:14. გამოცხ. 18:6.

+ ფსალმ. 17:2; 26:1; 31:10; 68:31. ებრ. 11:39.

+ ფსალმ. 17:51.

+ რჯლ. 9:29. მიქ. 7:19.

+ ფსალმ. 67:35. გამოცხ. 10:3.

+ ეს. 2:13.

+ იერ. 23:24.

+ რჯლ. 20:5.

+ 1ნეშტ. 16:14. ფსალმ. 96:12.

+ ფსალმ. 15:9.

+ ფსალმ. 4:2; 26:12.

+ ეკლ. 9:5. ოს. 8:8.

+ ფსალმ. 139:7.

+ ლუკ. 18:3. იაკ. 2:23.

+ ფსალმ. 30:11. იგავ. 17:22.

+ ლევ. 4:20. ფსალმ. 37:19; 98:8. იგავ. 28:13. მათ. 26:28.

+ დაბ. 3:20. ფსალმ. 15:4; 36:3-5.

+ ფსალმ. 31:11; 96:12.

+ 2მეფ. 7:28. ფსალმ. 145:6.

+ ფსალმ. 118:64.

+ დაბ. 1:6-7; 2:1. 2პეტრ. 3:5. ებრ. 11:3.

+ დაბ. 1:9. ფსალმ. 23:2.

+ ნეემ. 4:5. იობ. 5:12. ეს. 8:10.

+ იგავ. 19:21.

+ რჯლ. 7:6. ფსალმ. 143:15.

+ ფსალმ. 146:10. იგავ. 21:31.

+ იობ. 26:1.

+ ფსალმ. 62:5.

+ მათ. 7:7. ლუკ. 11:9.

+ 4მეფ. 6:17. ფსალმ. 90:11.

+ ფსალმ. 2:12. ფსალმ. 2:3.

+ იგავ. 1:8; 16:6.

+ 1პეტრ. 3:10-12.

+ იობ. 27:4.

+ ფსალმ. 36:27; 96:10. ებრ. 12:14.

+ ფსალმ. 32:18. იობ. 3:7.

+ 2კორ. 1:5.

+ 1მეფ. 24:16.

+ ფსალმ. 39:15-16; 69:3-4.

+ ფსალმ. 1:4; 82:14.

+ იერ. 18:20.

+ გამ. 15:11. ფსალმ. 88:7. იერ. 10:6.

+ ფსალმ. 26:12. მათ. 26:59.

+ ფსალმ. 37:21.

+ მათ. 10:13. ლუკ. 10:6.

+ იობ. 16:9.

+ ფსალმ. 21:12. ანგ. 1:13.

+ ფსალმ. 21:26; 39:10.

+ ფსალმ. 68:5; 118:161. გოდ. 3:52. იოან. 5:24.

+ ფსალმ. 27:1.

+ ფსალმ. 43:24.

+ ფსალმ. 131:18.

+ ფსალმ. 39:17.

+ ფსალმ. 56:11.

+ ფსალმ. 64:5.

+ იობ. 29:3. იოან. 4:10,. 2კორ. 4:6.

+ ფსალმ. 26:2.

+ ფსალმ. 72:3. იგავ. 23:17; 24:19.

+ ფსალმ. 19:5. ეს. 58:14.

+ საქმე. 7:54.

+ ფსალმ. 2:4.

+ ფსალმ. 9:36.

+ იობ. 5:20. ფსალმ. 32:19.

+ მათ. 25:34.

+ იგავ. 24:16.

+ ფსალმ. 108:10.

+ იგავ. 11:25.

+ ეს. 60:21. დან. 7:18.

+ გამ. 19:11. ფსალმ. 39:8. ეს. 51:7. გალ. 3:1-29.

+ ფსალმ. 33:23; 108:7.

+ ფსალმ. 26:14. იგავ. 20:22.

+ ფსალმ. 45:2.

+ ფსალმ. 2:12. ლუკ. 18:7,.

+ ფსალმ. 69:1.

+ ფსალმ. 6:2. იერ. 10:24.

+ იობ. 19:14-19. ფსალმ. 87:9,19. ლუკ. 23:49.

+ 2მეფ. 16:7-8. ფსალმ. 34:4; 56:7; 70:10.

+ ფსალმ. 38:3.

+ მარკ. 14:60; 15:4. 1პეტრ. 2:23.

+ ფსალმ. 50:5.

+ ფსალმ. 34:19.

+ 1ნეშტ. 25:1-3.

+ ფსალმ. 140:3.

+ იობ. 14:1-2. ფსალმ. 48:11. ლუკ. 12:18-20. იაკ. 4:14.

+ იობ. 13:21. ფსალმ. 31:4.

+ იობ. 4:19. ოს. 5:12.

+ ლევ. 25:23. 1ნეშტ. 29:15. ფსალმ. 118:19; 5:2-3.

+ 1პეტრ. 1:17; 2:11. ებრ. 11:13.

+ იობ. 14:10,.

+ ფსალმ. 69:2; 21:20.

+ ფსალმ. 34:4.

+ 1პეტრ. 5:7.

+ ფსალმ. 26:12.

+ 2ნეშტ. 30:20. ფსალმ. 6:3; 146:3.

+ მათ. 22:15.

+ იობ. 14:12.

+ მათ. 26:14-16,21-25,.

+ ლუკ. 22:3-6,21-23,47-48. იოან. 13:18,21-30; 18:3. საქმე. 1:16.

+ ფსალმ. 71:18; 105:48.

+ ფსალმ. 15:11.

+ ფსალმ. 26:4; 62:2; 83:3. იოან. 7:37.

+ ფსალმ. 78:10; 79:6; 101:10; 113:10.

+ ფსალმ. 16:2. იერ. 11:20.

+ ფსალმ. 41:10.

+ რჯლ. 7:7-8,. იესო. 24:12.

+ ფსალმ. 59:14. დან. 8:4.

+ 1მეფ. 17:47.

+ ფსალმ. 33:3. იერ. 9:24. რომ. 2:17.

+ რჯლ. 28:64. რომ. 8:36.

+ რჯლ. 32:30. მსაჯ. 10:7.

+ რჯლ. 28:37. ფსალმ. 30:12; 78:4; 79:7.

+ 3მეფ. 9:7. ფსალმ. 31:8.

+ იობ. 31:14. ფსალმ. 138:2. იერ. 17:10.

+ რომ. 8:36.

+ ფსალმ. 118:25. აბაკ. 3:16.

+ გამ. 14:30. ეს. 59:20.

+ ფსალმ. 43:1; 68:1.

+ 2მეფ. 23:2.

+ ეს. 50:4. ლუკ. 4:22.

+ გამოცხ. 6:2.

+ ეს. 49:2. ფსალმ. 109:6.

+ გამოცხ. 19:7-8.

+ ეს. 60:22. ზაქ. 1:8. ებრ. 11:13-40.

+ ფსალმ. 61:8-9; 90:2; 14:5.

+ ეს. 54:10. მათ. 21:21.

+ გამოცხ. 17:5.

+ ფსალმ. 47:2-9. ეს. 60:14. ეზეკ. 47:1-12.

+ რჯლ. 23:14. ეს. 12:6. იოელ. 2:27.

+ რიცხ. 14:9. ფსალმ. 96:5.

+ ფსალმ. 9:10; 23:8,10; 19:2.

+ ფსალმ. 75:4. ეზეკ. 39:9. ეს. 2:4.

+ ფსალმ. 45:1.

+ 4მეფ. 11:12.

+ რჯლ. 7:21. ფსალმ. 75:13; 92:1. ნეემ. 1:5.

+ რჯლ. 8:7-10; 9:26. მალ. 1:2. 1პეტრ. 1:4.

+ 2მეფ. 6:15. ფსალმ. 67:25-26.

+ მათ. 5:35.

+ ეს. 12:2. მიქ. 4:1. მათ. 16:18.

+ ეს. 25:6,10; 58:11.

+ იგავ. 11:28.

+ ლევ. 25:48. ეს. 59:20.

+ ეკლ. 2:16,.

+ ეკლ. 3:19. 2პეტრ. 2:12.

+ იესო. 22:22. ფსალმ. 112:3.

+ ლევ. 10:2. რიცხ. 16:35. 3მეფ. 19:11-12. ფსალმ. 95:10-13.

+ ეზეკ. 20:33-34. საქმე. 1:9-11. გამოცხ. 22:12.

+ გამ. 10:2. ნეემ. 9:26-27.

+ ფსალმ. 68:31-32. ებრ. 13:15-16.

+ იობ. 22:7. ფსალმ. 90:15; 106:6,13. ზაქ. 13:9.

+ 3მეფ. 4:9. ნეემ. 9:26. იგავ. 3:11; 5:12; 12:1.

+ 1პეტრ. 4:4. რომ. 1:32. ეფეს. 5:11. 1ტიმ. 5:22.

+ ფსალმ. 89:8. ეს. 42:14. რომ. 2:4.

+ რჯლ. 32:39.

+ 2მეფ. 12:1.

+ აბაკ. 3:1-16. ლუკ. 18:13.

+ ფსალმ. 31:5.

+ 2მეფ. 12:9. ფსალმ. 118:137. რომ. 3:4.

+ იობ. 14:4. ფსალმ. 57:4. იოან. 3:6. რომ. 5:12.

+ ლევ. 14:4,. რიცხ. 19:18. ეს. 1:18.

+ ფსალმ. 37:4. მათ. 5:4.

+ იერ. 24:7. ეზეკ. 36:26. მათ. 5:8. საქმე. 15:9.

+ დაბ. 1:2. 1მეფ. 16:14. ფსალმ. 138:7. მალ. 2:15.

+ ლუკ. 22:32.

+ ფსალმ. 33:19. ეს. 57:15; 66:2.

+ ფსალმ. 147:2-3.

+ ფსალმ. 9:25. რომ. 3:10.

+ ფსალმ. 13:7.

+ 1მეფ. 23:19; 26:1.

+ ფსალმ. 85:14.

+ ფსალმ. 96:10.

+ ლევ. 22:21-23.

+ ეს. 60:8.

+ რიცხ. 16:30-33.

+ ფსალმ. 3:2.

+ რჯლ. 33:27. იერ. 2:30; 5:3.

+ ფსალმ. 7:5; 34:20. საქმე. 12:1.

+ ფსალმ. 27:3; 56:5; 61:5; 63:4. იგავ. 5:3-4. იერ. 9:8.

+ ფსალმ. 36:5. მათ. 6:25. ლუკ. 12:22. 1პეტრ. 5:7.

+ ფსალმ. 56:2; 123:3.

+ ფსალმ. 117:6. ეს. 31:3. ებრ. 13:6.

+ ფსალმ. 54:24; 58:12.

+ 1მეფ. 22:1; 24:4.

+ ფსალმ. 16:8; 62:8. ეს. 26:20.

+ ფსალმ. 15:9; 32:2.

+ ფსალმ. 35:6.

+ ფსალმ. 81:6-7. იგავ. 31:8-9.

+ ფსალმ. 50:7.

+ იობ. 29:17. ფსალმ. 3:8.

+ ფსალმ. 67:24.

+ ფსალმ. 7:9. ეს. 3:10.

+ 1მეფ. 19:11.

+ ფსალმ. 55:8.

+ ფსალმ. 7:10; 9:21; 82:19.

+ ფსალმ. 29:6.

+ ფსალმ. 79:1.

+ ფსალმ. 70:20; 74:9. ეს. 51:17,. იერ. 25:15.

+ ფსალმ. 18:10; 19:6. ეს. 11:10. რომ. 15:8.

+ ფსალმ. 107:7-14.

+ 2მეფ. 8:2,. ფსალმ. 107:10.

+ ფსალმ. 70:3.

+ 2მეფ. 7:18. ფსალმ. 56:4.

+ იობ. 22:27. ფსალმ. 64:2.

+ ფსალმ. 38:1.

+ ფსალმ. 2:12; 41:5. გოდ. 2:19.

+ ფსალმ. 145:3-4; 4:3.

+ 1მეფ. 22:5.

+ ფსალმ. 25:8.

+ ფსალმ. 118:48.

+ ფსალმ. 41:9; 118:55; 149:5.

+ ფსალმ. 60:5.

+ ფსალმ. 26:5; 30:21.

+ ფსალმ. 10:2.

+ ფსალმ. 7:16; 21:8; 140:10.

+ ფსალმ. 31:11; 57:11; 67:4.

+ ფსალმ. 49:14; 61:2.

+ ფსალმ. 144:21. ეს. 66:23.

+ ფსალმ. 50:4; 78:9. ეს. 6:7. 1იოან. 1:7-9. ებრ. 9:14.

+ რჯლ. 4:7. ფსალმ. 14:1; 35:9; 62:6.

+ ფსალმ. 88:10. ეს. 17:12-13.

+ ეს. 61:2.

+ ფსალმ. 97:4.

+ ფსალმ. 11:7. იგავ. 17:3. ეს. 48:10. ზაქ. 13:9. 1პეტრ. 1:7.

+ ფსალმ. 99:4; 115:5,8-10.

+ ლევ. 1:13; 3:11.

+ ფსალმ. 18:10; 33:12.

+ იობ. 27:9. იგავ. 15:29; 28:9. ეს. 1:15. იოან. 9:31.

+ ფსალმ. 97:3.

+ ფსალმ. 95:10,13; 97:9.

+ ლევ. 26:4. ფსალმ. 84:13. ეზეკ. 34:27.

+ რიცხ. 10:35.

+ ფსალმ. 31:11; 57:11; 63:11.

+ გამ. 22:22. ფსალმ. 9:35,39; 145:9.

+ 1მეფ. 2:5. ფსალმ. 106:14; 112:9; 145:7. საქმე. 12:7.

+ რჯლ. 33:2. 4მეფ. 6:17. დან. 7:10. ებრ. 1:4.

+ საქმე. 2:4-33; 10:44-46.

+ რჯლ. 33:12.

+ 1მეფ. 9:21. ეს. 9:1.

+ იობ. 40:16. ეზეკ. 29:3.

+ რჯლ. 33:26. ფსალმ. 28:1.

+ ფსალმ. 44:1.

+ ფსალმ. 34:19; 39:13.

+ იობ. 19:13. ფსალმ. 37:12. მათ. 10:36. იოან. 1:11; 7:35.

+ ფსალმ. 31:6. ეს. 49:8.

+ ფსალმ. 62:4; 108:21.

+ ლუკ. 21:34-35. რომ. 11:9-10.

+ ლუკ. 19:42. იოან. 12:40.

+ მათ. 23:38. საქმე. 1:20.

+ რომ. 1:24.

+ ფსალმ. 33:3; 21:27.

+ ფსალმ. 50:20. ეს. 44:26; 26:1.

+ ფსალმ. 37:1.

+ ფსალმ. 2:12.

+ ფსალმ. 17:2.

+ იობ. 21:7. ფსალმ. 36:1. იერ. 12:1.

+ დაბ. 8:22.

+ ფსალმ. 38:1; 49:1; 61:1.

+ ფსალმ. 27:2.

+ ფსალმ. 101:8.

+ ფსალმ. 144:17.

+ ფსალმ. 97:1.

+ ფსალმ. 103:6,7; 113:3.

+ ფსალმ. 17:8,14.

+ ფსალმ. 49:7; 80:9.

+ ფსალმ. 48:5. ეზეკ. 17:2. მათ. 13:35.

+ გამ. 13:14. ფსალმ. 43:2.

+ გამ. 12:26. რჯლ. 4:9; 6:7; 11:19. ფსალმ. 147:8.

+ მსაჯ. 2:11-13. 2მეფ. 20. 4მეფ. 17:15.

+ ფსალმ. 118:1-176. გალ. 3:1-29.

+ რიცხ. 13:23. ფსალმ. 77:43. ეს. 19:11.

+ გამ. 15:8. ფსალმ. 105:9.

+ ფსალმ. 104:41.

+ რიცხ. 11:20. ფსალმ. 105:15.

+ გამ. 15:13. რჯლ. 7:8. ეს. 63:9.

+ რიცხ. 14:22. რჯლ. 6:16.

+ გამ. 8:2,.

+ დაბ. 10:6. გამ. 12:29. ფსალმ. 104:23.

+ ფსალმ. 76:21. ეს. 63:11.

+ გამ. 14:13,.

+ რჯლ. 6:16. მსაჯ. 2:11-12.

+ 1მეფ. 4:11. იერ. 7:12,14; 26:6,.

+ 1მეფ. 4:21.

+ 1მეფ. 4:17,. იობ. 27:15.

+ 1მეფ. 7:10-11.

+ ფსალმ. 47:3; 67:17; 75:3.

+ 1მეფ. 16:11-12. 2მეფ. 7:8.

+ 1ნეშტ. 11:2.

+ 2მეფ. 8:15. 3მეფ. 9:4. ეზეკ. 34:23.

+ 4მეფ. 25:9-19. 2ნეშტ. 36:19.

+ ფსალმ. 73:3. ეს. 63:18. იერ. 9:11.

+ ფსალმ. 43:14; 79:7.

+ გამ. 32:12. ფსალმ. 113:10. იოელ. 2:17. გამოცხ. 6:10.

+ ფსალმ. 101:21.

+ ფსალმ. 44:1; 49:1; 59:1.

+ 1მეფ. 4:4. 2მეფ. 6:2. 4მეფ. 19:15. ფსალმ. 77:52; 98:1.

+ რიცხ. 6:25. ფსალმ. 4:7; 66:2.

+ ფსალმ. 41:4; 101:10. ეს. 30:20.

+ ფსალმ. 88:42.

+ გამ. 15:17. ეს. 5:1,. იერ. 2:21. ეზეკ. 17:6; 19:10.

+ ფსალმ. 103:16.

+ ფსალმ. 88:42. ეს. 5:5-6.

+ ფსალმ. 8:1.

+ რჯლ. 28:49. ფსალმ. 76:16; 77:67; 113:1.

+ გამ. 2:23; 14:10; 17:6-7; 19:19. რიცხ. 20:13. ფსალმ. 49:15.

+ გამ. 20:2. ფსალმ. 118:131. ოს. 13:4. მათ. 5:6.

+ რჯლ. 29:19. იერ. 7:24. საქმე. 7:42.

+ რჯლ. 32:13-14.

+ იობ. 1:6. ფსალმ. 135:2-3. 1კორ. 8:5.

+ იობ. 36:6. ეს. 1:17.

+ იგავ. 2:13.

+ გამოცხ. 11:15.

+ ფსალმ. 49:1.

+ ფსალმ. 27:1.

+ ფსალმ. 2:1. საქმე. 4:25.

+ რიცხ. 31:7. მსაჯ. 4:23,24; 21:7,.

+ იესო. 17:11. იერ. 8:2.

+ ფსალმ. 108:29.

+ ფსალმ. 8:1; 41:1; 80:1.

+ ფსალმ. 41:2-3; 62:2; 72:26; 118:20.

+ გამ. 34:24.

+ ფსალმ. 80:2.

+ ფსალმ. 131:10.

+ ფსალმ. 26:4.

+ ფსალმ. 33:10-11; 88:19.

+ ფსალმ. 83:1.

+ ფსალმ. 13:7. იერ. 30:18; 31:23. ეზეკ. 39:25. იოელ. 3:1.

+ ფსალმ. 96:6. ეს. 45:8.

+ ლევ. 26:4. ფსალმ. 66:7. ეზეკ. 34:27.

+ ფსალმ. 88:15. ეს. 59:14.

+ ფსალმ. 2:12; 15:1.

+ გამ. 15:11. 1მეფ. 2:2. ფსალმ. 88:7.

+ რიცხ. 14:18. ფსალმ. 102:8; 110:4; 129:4; 144:8. იოელ. 2:13.

+ ფსალმ. 84:1.

+ ფსალმ. 124:2. ეს. 14:31.

+ ფსალმ. 35:10; 45:5; 72:10.

+ 3მეფ. 4:31. ფსალმ. 86:1.

+ ფსალმ. 27:1; 30:13.

+ ფსალმ. 41:8.

+ იობ. 19:13,. ფსალმ. 30:12; 37:12; 141:4. გოდ. 3:7.

+ ფსალმ. 27:2; 36:15; 85:3.

+ იობ. 26:6.

+ მათ. 27:46. მარკ. 15:34.

+ იობ. 19:13. ფსალმ. 37:12.

+ ფსალმ. 91:3. ეს. 55:3. იოან. 1:17.

+ 2მეფ. 7:11-13.

+ 1ნეშტ. 17:10.

+ ეს. 1:25-26; 55:3. ეზეკ. 34:23. ზაქ. 12:8. ოს. 3:5.

+ 3მეფ. 22:19.

+ გამ. 15:11. 1მეფ. 2:2. ფსალმ. 34:10; 76:14.

+ ფსალმ. 23:1; 101:26.

+ რიცხ. 10:10; 23:21. ფსალმ. 4:7; 35:10; 46:6; 97:6.

+ 1მეფ. 13:14. 3მეფ. 11:34.

+ 1მეფ. 16:13. იერ. 1:5. ეზეკ. 34:23. საქმე. 13:22.

+ 2მეფ. 7:14. ფსალმ. 71:8.

+ კოლ. 1:15. გამოცხ. 19:16.

+ რჯლ. 11:21.

+ ეს. 54:10.

+ 2მეფ. 7:12-16. ფსალმ. 71:5.

+ ფსალმ. 54:24; 131:18. იგავ. 10:27.

+ ფსალმ. 78:12.

+ იობ. 14:2. ფსალმ. 102:15. ეს. 40:6. მათ. 6:30.

+ ფსალმ. 18:13; 49:21. იერ. 16:17. რომ. 2:16.

+ დაბ. 27:9. ფსალმ. 38:5. რომ. 6:23.

+ ფსალმ. 84:7.

+ ფსალმ. 94:9; 102:7.

+ ეს. 26:12; 65:22.

+ ფსალმ. 16:8; 26:5; 30:21; 31:7; 35:8.

+ ფსალმ. 56:2; 60:5.

+ ფსალმ. 120:7. იგავ. 3:23-24.

+ ფსალმ. 36:34; 91:12. მალ. 1:5.

+ ფსალმ. 70:3; 89:2.

+ გამ. 12:13. იობ. 5:19. იგავ. 12:21.

+ ფსალმ. 33:8. მათ. 4:6. ლუკ. 4:10,.

+ ფსალმ. 120:3. იგავ. 3:23. მათ. 4:6.

+ რჯლ. 8:15. ლუკ. 10:19.

+ ფსალმ. 9:11.

+ ფსალმ. 49:15. ეს. 43:2; 53:9.

+ ფსალმ. 49:23.

+ ფსალმ. 146:1.

+ ფსალმ. 88:2.

+ ფსალმ. 39:6; 103:24; 138:17. ეს. 28:29; 55:9. რომ. 11:33-34.

+ იერ. 12:1-2. მალ. 3:15.

+ ოს. 14:5-6.

+ ფსალმ. 95:10. გამოცხ. 19:6.

+ რჯლ. 32:35. ფსალმ. 79:2.

+ დაბ. 18:25. ფსალმ. 79:2.

+ ფსალმ. 12:3; 73:10.

+ ფსალმ. 9:32,34. ეზეკ. 8:12.

+ იგავ. 20:12.

+ რომ. 11:2.

+ ფსალმ. 72:2.

+ ფსალმ. 17:3.

+ ფსალმ. 99:3. იოან. 10:27,. ებრ. 3:7-11.

+ გამ. 17:2,. რიცხ. 14:22. ებრ. 4:7.

+ დაბ. 3:1. გამ. 17:2,. რჯლ. 11:7. ფსალმ. 105:14.

+ რიცხ. 14:23. რჯლ. 12:9. ებრ. 4:3.

+ ფსალმ. 18:3.

+ ფსალმ. 113:23. ეს. 42:5. იერ. 10:11-12.

+ ფსალმ. 92:5.

+ ფსალმ. 92:1; 96:1. გამოცხ. 11:15; 19:6.

+ ეს. 55:12.

+ საქმე. 17:31.

+ ფსალმ. 71:10; 98:1. ეს. 24:15.

+ ფსალმ. 43:3. ნაუმ. 1:2.

+ ფსალმ. 67:3. ეს. 64:1. მიქ. 1:4.

+ ფსალმ. 84:10-12; 97:2-3.

+ ფსალმ. 30:24; 36:28; 144:20. იგავ. 2:8. ამოს. 5:14-15.

+ ფსალმ. 26:1; 36:6; 111:4.

+ ფსალმ. 32:3; 76:15; 85:10; 95:1; 104:5; 135:4.

+ ფსალმ. 89:2-3. ეს. 49:6. საქმე. 13:47.

+ ფსალმ. 99:1. ეს. 52:9.

+ ფსალმ. 3:5.

+ ფსალმ. 65:1.

+ ეზეკ. 34:30-31. ეფეს. 2:10.

+ ფსალმ. 47:3-9; 74:11. იერ. 21:12.

+ ფსალმ. 141:3.

+ ფსალმ. 108:22.

+ ეს. 34:11.

+ ფსალმ. 79:6. იერ. 6:26.

+ ფსალმ. 71:11.

+ ფსალმ. 50:20; 146:2. იერ. 31:4.

+ ნეემ. 1:6-11.

+ ფსალმ. 32:13.

+ ფსალმ. 3:7. ფსალმ. 78:11.

+ ებრ. 1:10-12.

+ მალ. 3:6. იაკ. 1:17. ებრ. 13:8.

+ გამ. 15:26. ფსალმ. 129:8; 146:3. ეს. 33:24. იერ. 17:14.

+ მათ. 9:2,. მარკ. 2:5,10-11. ლუკ. 7:47.

+ იობ. 33:25. ეს. 40:31. მიქ. 1:16.

+ გამ. 34:6-7. რიცხ. 14:18. რჯლ. 5:10.

+ ნეემ. 9:17. ფსალმ. 85:15. იერ. 32:18.

+ ფსალმ. 29:6. ეს. 57:16. იერ. 3:5. მიქ. 7:8.

+ მათ. 7:11. ლუკ. 15:11-24.

+ დაბ. 2:7. იობ. 4:19; 10:9.

+ იობ. 7:10. ფსალმ. 36:10.

+ იოელ. 2:11. ებრ. 1:4.

+ ფსალმ. 148:2.

+ ფსალმ. 102:1.

+ იობ. 26:8. ფსალმ. 148:4.

+ ფსალმ. 148:8. ებრ. 1:7.

+ იობ. 38:4. ფსალმ. 23:2.

+ დაბ. 1:9. ფსალმ. 73:12-14.

+ დაბ. 9:11,. იობ. 38:11. ფსალმ. 32:7.

+ ფსალმ. 64:11.

+ მსაჯ. 9:13. ფსალმ. 22:5. იგავ. 31:6. ეკლ. 10:19.

+ რიცხ. 9:13. ფსალმ. 22:5. იგავ. 31:6. ეკლ. 10:19.

+ დაბ. 1:14. იობ. 38:12. ფსალმ. 73:16; 135:7-9.

+ დაბ. 3:19. ფსალმ. 91:6.

+ დაბ. 1:31.

+ ფსალმ. 135:25; 144:15; 146:9.

+ რჯლ. 11:12.

+ დაბ. 3:19; 7:21-22. იობ. 34:14-15. ფსალმ. 29:8.

+ ეს. 32:15. ეზეკ. 37:9. საქმე. 17:25,. გამოცხ. 21:5.

+ დაბ. 1:31.

+ ფსალმ. 143:5. აბაკ. 3:10.

+ 1ნეშტ. 16:8-36. ფსალმ. 95:3. ეს. 12:4.

+ ფსალმ. 68:33.

+ 2ნეშტ. 6:41.

+ ფსალმ. 76:12; 77:11.

+ ეს. 26:9.

+ გამ. 20:6. ლუკ. 1:72.

+ დაბ. 17:2; 26:3; 35:11.

+ ლუკ. 1:73. ებრ. 6:17.

+ დაბ. 13:15.

+ რჯლ. 7:7; 26:5. ებრ. 11:9.

+ დაბ. 12:17; 20:3; 35:5.

+ დაბ. 41:54. ეს. 3:1.

+ ფსალმ. 106:20.

+ დაბ. 41:41.

+ დაბ. 46:6. ფსალმ. 105:22.

+ გამ. 3:10. რიცხ. 16:5; 17:5. იესო. 24:5. 1მეფ. 12:8.

+ გამ. 10:21. რიცხ. 27:1. ფსალმ. 98:7.

+ გამ. 8:16,.

+ ფსალმ. 77:47.

+ გამ. 12:35.

+ გამ. 13:21. ნეემ. 9:12. ფსალმ. 37:14.

+ ფსალმ. 77:14.

+ რჯლ. 7:6. ფსალმ. 105:5.

+ რჯლ. 11:24. იესო. 24:13.

+ დაბ. 12:2-3. ეს. 1:24,.

+ რჯლ. 7:6.

+ ლევ. 26:4. 3მეფ. 8:47. დან. 9:5.

+ გამ. 14:21. ფსალმ. 17:16. ნაუმ. 1:4. ეს. 63:11-14.

+ გამ. 14:30. ლუკ. 1:71.

+ ფსალმ. 77:30-31.

+ გამ. 15:24. რიცხ. 11:20; 16:3. რჯლ. 33:8.

+ რჯლ. 11:6.

+ იერ. 2:11. რომ. 1:2.

+ გამ. 33:10. ეზეკ. 22:30.

+ რჯლ. 8:7-10. ებრ. 3:18.

+ რიცხ. 14:2,. რჯლ. 1:27.

+ ფსალმ. 94:11. ეზეკ. 20:15. 1კორ. 10:5. ებრ. 3:11.

+ ლევ. 26:33. ფსალმ. 73:12. ეზეკ. 20:23.

+ დაბ. 15:6. რიცხ. 25:11-13.

+ რიცხ. 20:3,12-13. რჯლ. 1:37. ფსალმ. 80:8.

+ რჯლ. 7:2,. მსაჯ. 2:2.

+ გამ. 23:33.

+ ლევ. 18:21. რჯლ. 18:10; 32:17.

+ გამ. 34:16.

+ რჯლ. 2:14.

+ ლევ. 26:39. მსაჯ. 2:16. ნეემ. 9:27.

+ ფსალმ. 104:8. ზაქ. 8:14.

+ 3მეფ. 8:50. იერ. 42:12. ეზეკ. 9:9.

+ რჯლ. 30:3. 1ნეშტ. 16:35-36.

+ ფსალმ. 40:14; 71:18,19.

+ ფსალმ. 105:1.

+ ეს. 59:20.

+ ეს. 43:5-6; 49:12. იერ. 29:14; 31:8,.

+ ფსალმ. 33:11. ლუკ. 7:31.

+ იგავ. 1:30. გოდ. 3:42. ლუკ. 7:31.

+ ფსალმ. 67:7; 145:7. საქმე. 12:7; 16:6.

+ იობ. 33:20. ფსალმ. 9:14. ეს. 38:10.

+ ფსალმ. 104:19; 147:4,7. მათ. 8:8.

+ ლევ. 7:12. ფსალმ. 49:14; 115:8.

+ 3მეფ. 17:1,. ფსალმ. 105:9.

+ დაბ. 13:10; 14:3; 10:25. რჯლ. 29:23. იერ. 17:6. სოფ. 2:9.

+ ფსალმ. 113:8. ეს. 41:18.

+ დაბ. 12:2; 17:16,.

+ 1მეფ. 2:8. იობ. 21:11. ფსალმ. 112:7-8.

+ იობ. 5:15; 22:19. მათ. 22:4.

+ ფსალმ. 63:10. იერ. 9:12.

+ ფსალმ. 56:8.

+ ფსალმ. 59:7-13.

+ ფსალმ. 59:14.

+ ფსალმ. 34:22. იერ. 17:14.

+ ფსალმ. 26:12. მათ. 26:59-62. ლუკ. 23:5.

+ ფსალმ. 34:7; 68:5. იოან. 15:25.

+ ფსალმ. 34:12. იგავ. 17:13.

+ ეს. 14:12-14. ზაქ. 3:1. გამოცხ. 20:10.

+ ნეემ. 4:5. იგავ. 1:28.

+ ფსალმ. 104:44.

+ ფსალმ. 20:11.

+ გამ. 20:5. მათ. 23:3.

+ იგავ. 11:27. მათ. 27:25.

+ რიცხ. 5:22. იობ. 15:16.

+ ფსალმ. 39:18.

+ ფსალმ. 21:8.

+ ფსალმ. 106:32; 107:4.

+ 1კორ. 15:25. ებრ. 1:13; 10:12-13. ლუკ. 20:42-43.

+ ფსალმ. 44:7. ეს. 2:3.

+ დაბ. 14. ფსალმ. 95:9. გამოცხ. 6:2. ებრ. 7:17.

+ დაბ. 14:18. ებრ. 5:6; 6:20; 7:21.

+ ფსალმ. 2:2,5,9. ეს. 24:21.

+ ფსალმ. 110:6. იერ. 25:31. გამოცხ. 16:14; 19:11.

+ ფსალმ. 17:36. ლუკ. 24:26.

+ ფსალმ. 9:2.

+ ფსალმ. 148:6. დან. 9:24.

+ გამ. 12:14. ფსალმ. 77:4. ლუკ. 22:19,.

+ ფსალმ. 33:10; 104:8.

+ გამ. 14:30. ფსალმ. 98:3. ეს. 45:17.

+ იობ. 28:28. ფსალმ. 18:10; 111:1. იგავ. 1:7.

+ ფსალმ. 127:1.

+ ფსალმ. 34:13; 36:26; 101:29. იგავ. 20:7.

+ ფსალმ. 96:11.

+ რჯლ. 15:8. ფსალმ. 36:26. იგავ. 6:35.

+ 2კორ. 9:9.

+ იობ. 8:13. ფსალმ. 34:16.

+ ფსალმ. 49:1. მალ. 1:11.

+ ეს. 57:15.

+ დაბ. 41:41. 1მეფ. 2:8. ფსალმ. 106:41.

+ დაბ. 21:2. 1მეფ. 1:20; 2:5. ეს. 54:1. ლუკ. 1:57-58.

+ გამ. 12:41. ფსალმ. 80:6.

+ გამ. 6:7; 19:6. რჯლ. 27:9.

+ გამ. 14:21. იესო. 3:13,.

+ გამ. 19:1. ფსალმ. 103:2; 76:19.

+ გამ. 17:6. რიცხ. 20:11. ფსალმ. 77:15; 106:35. ეს. 48:21.

+ ეს. 48:11. ეზეკ. 36:32. იოან. 1:17.

+ 1ნეშტ. 16:26. ფსალმ. 134:6.

+ ფსალმ. 21:12; 3:4; 130:3.

+ რჯლ. 32:8.

+ ფსალმ. 6:6; 93:17. ეს. 38:18.

+ ეზრ. 9:15. ფსალმ. 85:15; 98:8; 118:137; 144:17.

+ ფსალმ. 12:6. იერ. 6:16. მათ. 11:22.

+ 2კორ. 4:13.

+ ფსალმ. 30:23; 61:10. რომ. 3:4.

+ ლევ. 7:12. ფსალმ. 49:14; 106:22.

+ ფსალმ. 99:5.

+ ფსალმ. 113:17.

+ ფსალმ. 134:20.

+ ფსალმ. 55:5,12. ეს. 51:12. რომ. 8:31. ებრ. 13:6.

+ ფსალმ. 107:13. იერ. 17:5.

+ რჯლ. 1:44. ფსალმ. 119:4.

+ ფსალმ. 6:6. აბაკ. 1:12.

+ ფსალმ. 23:7. გამოცხ. 21:27; 22:14-15.

+ ეს. 8:14; 28:16. მათ. 21:42. 1პეტრ. 2:8. ეფეს. 2:20.

+ გამოცხ. 19:7.

+ მათ. 21:9; 23:39. მარკ. 11:9. ლუკ. 13:35; 19:38. იოან. 12:13.

+ გამ. 19:1. ეს. 1:10-14. გალ. 3:1-29.

+ 2ნეშტ. 15:15.

+ ფსალმ. 85:16.

+ 1ნეშტ. 29:15. ფსალმ. 38:13. ებრ. 11:13.

+ ფსალმ. 9:2; 24:4; 144:5-6.

+ ეს. 60:5. 2კორ. 6:11.

+ ეზეკ. 33:31. ლუკ. 12:15. 1ტიმ. 6:10. ებრ. 13:5.

+ ფსალმ. 2:12; 41:4,11.

+ ფსალმ. 140:2. 1ტიმ. 2:8.

+ რომ. 15:4.

+ ლუკ. 15:17-18.

+ ფსალმ. 18:11.

+ იობ. 10:8. ფსალმ. 138:14.

+ ფსალმ. 34:17. გამოცხ. 6:10.

+ ფსალმ. 34:7.

+ ფსალმ. 88:3. მათ. 24:24-35. 1პეტრ. 1:25.

+ ფსალმ. 147:6. ეს. 48:13.

+ ფსალმ. 36:32.

+ რომ. 3:10-19.

+ ფსალმ. 1:2.

+ ფსალმ. 18:11.

+ იგავ. 6:23. 2პეტრ. 1:19.

+ ოს. 14:2. ებრ. 13:15.

+ 1მეფ. 19:5. იობ. 13:14.

+ ფსალმ. 140:6.

+ რჯლ. 33:4.

+ ფსალმ. 31:7.

+ ფსალმ. 6:9; 138:19. მათ. 7:23.

+ ფსალმ. 24:2. რომ. 5:5; 9:33; 10:11.

+ იერ. 6:28. ეზეკ. 22:18.

+ ფსალმ. 142:2.

+ ფსალმ. 18:11. იგავ. 8:11.

+ ფსალმ. 16:5. ებრ. 12:13.

+ ფსალმ. 16:4. ლუკ. 1:74.

+ რიცხ. 6:25. ფსალმ. 4:7.

+ იერ. 9:1; 14:7. ეზეკ. 9:4.

+ ფსალმ. 18:10. იოან. 17:17.

+ ფსალმ. 5:4; 87:14.

+ ფსალმ. 62:2,7.

+ ფსალმ. 144:18.

+ ლუკ. 21:33.

+ ფსალმ. 16:2. ეს. 59:20.

+ ფსალმ. 43:19; 54:19.

+ ფსალმ. 138:21; 24:3.

+ იოან. 17:17.

+ ეს. 32:17.

+ ფსალმ. 138:3.

+ ფსალმ. 144:7.

+ ლუკ. 10:42.

+ ეს. 53:6. ლუკ. 15:4. 1პეტრ. 2:25.

+ ფსალმ. 63:4. იგავ. 25:18.

+ დაბ. 25:13. იერ. 49:18-29. ეზეკ. 27:13.

+ ფსალმ. 122:1; 124:2. ეს. 30:29.

+ ფსალმ. 123:8. იერ. 3:23.

+ 3მეფ. 2:9. ფსალმ. 65:9; 90:11. იგავ. 3:13. ეს. 27:3.

+ რჯლ. 28:6. იგავ. 2:8; 3:6.

+ ფსალმ. 9:10; 86:2.

+ გამ. 23:17. რჯლ. 16:16. 2მეფ. 5:1.

+ ფსალმ. 87:4. ებრ. 11:36.

+ ფსალმ. 34:25; 55:2-3; 56:4. იგავ. 1:12.

+ ფსალმ. 90:3. იგავ. 6:5.

+ ფსალმ. 120:2. იერ. 10:11.

+ ფსალმ. 13:7; 52:7; 84:2. ოს. 6:11. იოელ. 3:1. საქმე. 12:9.

+ იერ. 31:9. მათ. 5:4. იოან. 16:20. იაკ. 5:7-8.

+ ფსალმ. 120:1-3,5. ეკლ. 9:11.

+ ეზეკ. 12:19. იგავ. 10:22. მათ. 6:34.

+ დაბ. 33:5; 48:4. იესო. 24:3-4. რჯლ. 28:14.

+ 2მეფ. 15:2. ამოს. 5:15.

+ ფსალმ. 51:10; 143:12. ეზეკ. 19:10.

+ დაბ. 50:23. იობ. 42:16. ფსალმ. 124:5. გალ. 6:16.

+ იობ. 30:11. ფსალმ. 2:3. ეს. 32:20.

+ ფსალმ. 36:2; 91:8. ეს. 37:27.

+ რუთ. 2:4.

+ ფსალმ. 26:14.

+ გამ. 14:30. ფსალმ. 85:5; 110:9. ეს. 55:7; 59:20.

+ ფსალმ. 13:7; 24:12. ეს. 45:17. მათ. 1:21.

+ იობ. 42:3. ეს. 10:12. რომ. 12:16.

+ დაბ. 48:7. 1მეფ. 7:1. 2მეფ. 6:3.

+ ფსალმ. 98:5; 121.

+ რიცხ. 10:35-36. 2ნეშტ. 6:41.

+ ეს. 11:5; 61:10. გამოცხ. 19:8.

+ 2ნეშტ. 6:42. ფსალმ. 83:10.

+ 2მეფ. 7:12. 3მეფ. 8:25. 2ნეშტ. 6:16. ლუკ. 1:69. საქმე. 2:30.

+ ფსალმ. 47:2-3; 77:68.

+ ფსალმ. 67:17. ეს. 62:4.

+ ფსალმ. 149:4. 2ნეშტ. 6:41.

+ 2ნეშტ. 21:7. ფსალმ. 88:25. ეზეკ. 29:21. ლუკ. 1:69.

+ იობ. 8:22. ფსალმ. 34:26; 108:29.

+ გამ. 29:7.

+ რჯლ. 28:8. ფსალმ. 41:9; 124:1-2.

+ ფსალმ. 112:1; 133:1.

+ ფსალმ. 91:14; 95:8; 115:10.

+ გამ. 19:5. რჯლ. 7:6-7.

+ ფსალმ. 94:3; 96:9.

+ რჯლ. 28:12. იერ. 10:13. ზაქ. 10:1.

+ გამ. 12:12,. ფსალმ. 77:51; 135:10.

+ ფსალმ. 77:43.

+ რიცხ. 21:21,. იესო. 12:7.

+ იესო. 12. ფსალმ. 77:55; 135:21,22.

+ რჯლ. 32:36. ზაქ. 8:14.

+ ფსალმ. 117:2-4.

+ 1ნეშტ. 16:34,. 2ნეშტ. 20:21. ფსალმ. 117:1.

+ რჯლ. 10:17. ფსალმ. 134:5.

+ 1ტიმ. 6:15.

+ ფსალმ. 71:18.

+ დაბ. 1:1,. იგავ. 3:19. იერ. 10:12.

+ დაბ. 1:9. ფსალმ. 23:2.

+ გამ. 12:29. ფსალმ. 134:8.

+ გამ. 12:51.

+ გამ. 6:6. რჯლ. 4:34.

+ გამ. 14:21-22. ფსალმ. 77:13.

+ გამ. 14:27. ფსალმ. 134:9.

+ ფსალმ. 134:10-11.

+ რჯლ. 29:7.

+ რიცხ. 21:21.

+ რიცხ. 21:33.

+ იესო. 12:1. ფსალმ. 134:12.

+ ეს. 41:8.

+ გამ. 14:30.

+ ფსალმ. 103:27; 144:15; 146:9.

+ ეზეკ. 3:26.

+ დაბ. 36:1. გოდ. 4:22. ეზეკ. 25:12.

+ ფსალმ. 67:32.

+ ფსალმ. 22:3-4. ფსალმ. 17:28; 112:5-6. იგავ. 3:34.

+ იაკ. 4:6.

+ ფსალმ. 56:2; 118:73. ფილ. 1:6.

+ 4მეფ. 19:27. მათ. 9:4. იოან. 2:24-25.

+ იობ. 31:4.

+ იობ. 42:3. ფსალმ. 130:1.

+ დაბ. 1:2. ეს. 4:4. იერ. 23:24. იონ. 1:3.

+ იობ. 26:6. აბაკ. 2:5. ამოს. 9:2.

+ იობ. 34:22.

+ იობ. 34:22. დან. 2:22. იაკ. 1:17.

+ იობ. 14:5.

+ ფსალმ. 5:7. ეს. 11:4.

+ ფსალმ. 118:158.

+ იობ. 31:6. ფსალმ. 25:2.

+ ფსალმ. 5:9; 85:11; 142:10.

+ ფსალმ. 57:5; 63:4. რომ. 3:13.

+ ფსალმ. 34:7; 56:7; 140:9. იერ. 18:22.

+ ფსალმ. 30:15.

+ ფსალმ. 10:6.

+ ფსალმ. 21:20.

+ გამ. 29:39; 30:7. ფსალმ. 118:48. გამოცხ. 8:3.

+ 2ნეშტ. 20:12. ფსალმ. 24:15; 122:1-2.

+ 1მეფ. 24:4. ფსალმ. 101:1.

+ ფსალმ. 15:5.

+ ფსალმ. 141:3-4.

+ ფსალმ. 76:6,11-12; 89:16.

+ ფსალმ. 27:1.

+ ფსალმ. 5:9; 45:6; 89:14.

+ იობ. 7:17. ფსალმ. 8:5. ებრ. 2:6.

+ იობ. 14:2. ფსალმ. 101:12.

+ ეზეკ. 17:18.

+ ფსალმ. 32:2-3; 39:4; 91:4.

+ რჯლ. 28:4. იობ. 21:10.

+ იობ. 5:9; 9:20. ფსალმ. 95:4; 146:5. რომ. 11:33.

+ ფსალმ. 88:16-17.

+ გამ. 34:6-7. ფსალმ. 85:5,15; 102:8.

+ ფსალმ. 102:22.

+ ფსალმ. 145:10. 1ტიმ. 1:17.

+ ფსალმ. 145:8.

+ ფსალმ. 103:27.

+ ფსალმ. 30:24; 96:10.

+ ფსალმ. 102:1; 103:1.

+ დაბ. 3:19. ეკლ. 3:20-21.

+ ფსალმ. 45:8; 143:15. იერ. 17:7.

+ დაბ. 1:1. ნეემ. 9:6. გამოცხ. 14:7.

+ ფსალმ. 67:7; 106:9-10,14; 102:6. ეს. 61:1. 1მეფ. 2:5.

+ გამ. 22:20,. ფსალმ. 144:14. მათ. 9:30. იოან. 9:7,.

+ გამ. 22:21. რჯლ. 10:18. ფსალმ. 67:6; 146:6.

+ გამ. 15:18. ფსალმ. 9:37; 144:13. გამოცხ. 11:15.

+ რჯლ. 30:3. ეს. 11:12.

+ ფსალმ. 50:19. ეს. 57:15; 61:1. ლუკ. 4:18.

+ დაბ. 15:5. ეს. 40:26.

+ ფსალმ. 145:8-9. ლუკ. 1:52.

+ იობ. 38:26-27. ფსალმ. 103:14-15.

+ ფსალმ. 32:17. ამოს. 2:15.

+ ფსალმ. 80:17.

+ იობ. 37:10.

+ რჯლ. 4:8. ფსალმ. 77:5; 102:7.

+ ფსალმ. 68:35. ლუკ. 2:14.

+ ფსალმ. 102:21.

+ ფსალმ. 32:9. ეს. 48:13. გამოცხ. 4:11.

+ იობ. 38:33. ფსალმ. 118:91.

+ ფსალმ. 8:2. ეს. 12:4.

+ მიქ. 2:13.

+ ფსალმ. 146:11. ეს. 62:4.

+ იობ. 35:10. ფსალმ. 4:5.

+ ეფეს. 6:17. ებრ. 4:12.

+ დაბ. 1:5. ფსალმ. 148:1. ეს. 57:15.

+ ფსალმ. 40:14. გამოცხ. 5:13.

+ https://ibt.org.ru/ebook?id=GRG

Table of Contents
ბიბლია
სათაურის გვერდი
ფსალმუნები

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150