Noemin – çıfıtça «hoşluk», Mara – «kahır».
Judg.2.16
Job.19.21
Num.21.29
2Sam.15.21; 1Sam.3.17; 1Sam.25.22; 2Sam.19.13; 1Kgs.2.23
2Sam.21.9

RUFİ

Bu istoriya oldu İzrailin en borannı hem dolaşık dönemnerin birisindä. Ozaman izrailli soyları kullanardı ölä denilän «sudyalar», angıların sözü geçärdi herzaman, cenk vakıdı sa onnar koruyardılar kendi soylarını duşmannardan.
Kiyadın baş personajı – Rufi, genç bir karı Moavdan (İzrailin sınırına yakın toprak). Moavlılar hem izraillilär kimär kerä cenk edärdilär biri-birinnän, onuştan onnarın araları kötüydü, da moavlıların evlatlarında yoktu hak katılmaa İzrail halkına. Ama Rufi evlener bir izrailliylän, onun geçinmesindän sora da kalêr inanç kayınnasına Noeminä, butakım onun halkı hem onun Allahı oldular Rufinin dä halkı hem Allahı.
Moiseyin Ayozlu Zakonuna görä, izraillilär düşärdi yardım etsinnär senselelerinä hem korusunnar onnarı beladan. En yakın senselelerä deyärdilär «koruyucu». Eer karının kocası öldüysä, koruyucu lääzımdı satın alsın raametlinin topraanı hem evlensin o dul karıya. Kär bölä çıktı Rufinin eceli. Kiyadın bitkisindä sıralanêr Rufinin evlatları, da biz üüreneriz, ani o oldu İzrailin en anılmış padişahının – Davidin – dedesinin anası. Eer insan açık üreklän inanarsa Allaha hem yaşarsa Onun sımarlamaklarına görä, hiç diil önemni, kimdän çekiler onun kökleri.


Gagauz
http://ibt.org.ru/bible
Eni Baalantı, Rufi, İona, gagauz dilindä Eni Baalantı, Rufi, İona


Copyrighted: © Bibliyayı çevirän İnstitut, Moskva, 2006, 2017

Институт перевода Библии
Институт перевода Библии, 101000 Москва, Главпочтамт, а/я 360
ibt_inform@ibt.org.ru
назад
закрыть
:

Gurbetliktä kahır

O günnerdä, açan izraillileri kullanardı sudyalar, İzrail topraanda oldu kıtlık, da bir adam karısınnan hem iki oolunnan İudeyadakı Vifleemdän gitti yaşamaa Moav topraanda.
O adamın adıydı Elimeleh, onun karısının adıydı Noemin, onun vardı iki oolu – Mahlon hem Hileon; onnar İudeyadakı Vifleemdän eprata soyundandı. Geldilär onnar Moav topraana da kaldılar orada.
Elimeleh, Noeminin kocası, öldü, da kaldı o insan iki oolunnan.
O çocuklar aldılar kendilerinä karı moavlılardan, birisinin adıydı Orfa, öbürünün dä Rufi, hem yaşadılar orada on yıla yakın. Ama sora ikisi dä onun oolları, Mahlon hem Hileon, öldülär. Butakım, Noemin kaybetti hem iki oolunu, hem dä kocasını.
Sora toparlandı Noemin gelinnerinnän da gitti geeri Moav topraandan, çünkü işitti, ani Saabi dolaştı Kendi halkını hem verdi ona bereket.
Çıktı Noemin o erdän, neredä yaşardı, hem iki gelini dä onunnan bilä. Açan onnar gidärdilär yolca, döneräk İudeya topraana, Noemin dedi gelinnerinä: «Gidin, dönün herkez kendi ana evinä; ko Saabi yapsın sizä hayır, nasıl siz yapardınız ölennerä hem bana! Ko Saabi versin sizä, ani siz ikiniz dä bulasınız eni koca hem raatlık onnarın evlerindä!» Noemin öptü onnarı. Ama onnar giriştilär üüsek seslän aalamaa da dedilär: «Yok, biz seninnän gidecez senin halkına». Noemin sä dedi: «Dönün, kızlarım; neçin lääzım geläsiniz benimnän? Ne, benim karnımda taa var mı oollar, aniki olsunnar sizä koca? Dönün, kızlarım, gidin, neçinki bän artık ihtärım evlenmää deyni. Bän desäm bilä: "Var benim taa umudum", hem kär bu gecä olsam kocaylan hem sora duudurayım oolları, – var mı nasıl bekleyäsiniz, onnar büüyüncä? Var mı nasıl oyalanasınız da evlenmeyäsiniz? Yok, kızlarım, benim kahırım sizinkisindän dä büük, çünkü Saabinin eli cezaladı beni». Onnar genä üüsek seslän giriştilär aalamaa. Orfa öptü kayınnasını da gitti, Rufi sä kaldı Noeminnän.
Noemin dedi Rufiyä: «Tä senin eltiykan döndü kendi halkına hem kendi allahlarına; git sän dä kendi eltiykanın ardına».
Ama Rufi dedi: «Yalvarma bana, ayırılayım sendän da döneyim geeri; çünkü nereyi sän gidärsän, bän dä orayı gidecäm, hem neredä sän yaşarsan, bän dä orada yaşayacam; senin halkın olacek benim halkım, hem senin Allahın – benim Allahım; hem neredä sän ölecän, orada bän dä ölecäm hem beni orada gömeceklär; ko Saabi cezalasın beni, eer atılarsam sendän; sade ölüm beni ayıracek sendän!»
Noemin, görüp, ani Rufi çetin neetlenmiş gitmää onunnan, vazgeçti yalvarmaa ona.
Bölä gidärdilär onnar ikisi, taa Vifleemä etişincä. Açan etiştilär onnar Vifleemä, bütün kasaba başladı kaynaşmaa, karılar da deyärdilär: «Acaba bu mu Noemin?» Noemin dedi onnara: «Demeyin bana Noemin, deyin bana Mara, neçin deyni Kudretli Allah yolladı bana büük kahır; bän çıktım buradan dolu ellän, Saabi sä döndürdü beni boş ellerimnän, neçin demää bana Noemin, açan Kudretli Saabi zeetletti beni, hem yolladı bana bela?»
Bölä döndü Noemin, hem onunnan barabar gelini moavlıyka Rufi, angısı geldi Moav topraandan. Açan geldilär onnar Vifleemä, taman arpa harmanı başladıydı.