Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:10:06.560397+00:00

Китоби Муқаддас

1. Сафаньё

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

Сафаньё

КИТОБИ

САФАНЬЁИ НАБӢ

- 1
- 2
- 3

БОБИ ЯКУМ

Доварӣ бар Яҳудо — тимсоли рӯзи ояндаи Худованд.

1^1Каломи Худованд, ки бар Сафаньё ибни Кушӣ, ибни Ҷадальё, ибни Амарьё, ибни Ҳизқиё, дар айёми Йӯшиё ибни Омӯн, подшоҳи Яҳудо, нозил шуд+.

2«Ҳамаро аз рӯи замин
тамоман маҳв мекунам», мегӯяд Худованд.
3«Одамизод ва чорпоёнро маҳв мекунам,
мурғони ҳаво ва моҳиёни баҳр,
ва асбоби васвасаро бо якҷоягии шарирон маҳв мекунам;
ва одамизодро аз рӯи замин нест мекунам»,
мегӯяд Худованд+.
4«Ва дасти Худро бар Яҳудо
ва бар ҳамаи сокинони Ерусалим дароз мекунам,
ва бақияи Баал,
ва номҳои пешвоёни бутпарастонашро бо якҷоягии коҳинонаш нест мекунам;+

5Ва онҳоеро низ, ки бар бомҳо ба лашкари осмон сачда мекунанд,
ва онҳоеро, ки сачда карда, ба Худованд қасам мехӯранд ва ба Милкум[*] қасам мехӯранд,+

6Ва онҳоеро низ, ки аз Худованд гаштаанд,
яъне Худовандро намеҷӯянд ва Ӯро наметалабанд».

7Ба ҳузури Худованд Худо хомӯш бош!

Зеро ки рӯзи Худованд наздик аст;
зеро ки Худованд қурбоние тайёр кардааст, даъватшудагони Худро тақдис намудааст+.

8«Ва дар рӯзи қурбонии Худованд чунин воқеъ хоҳад шуд,
ки Ман сарварон, ва писарони подшоҳ, ва ҳамаи онҳоеро,
ки либоси бегона мепӯшанд, муҷозот хоҳам намуд+.

9Ва дар он рӯз ҳамаи онҳоеро, ки аз остона ҷаста мегузаранд,
ва хонаи оғои худро аз ситам ва макр пур мекунанд,
муҷозот хоҳам намуд».

10«Ва дар он рӯз чунин воқеъ хоҳад шуд», мегӯяд Худованд,

«ки садои фиғон аз дарвозаи моҳиён,
ва вовайло аз маҳаллаи дуюм,
ва шикастагии бузурге аз болои пуштаҳо ба гӯш хоҳад расид+.

11Вовайло кунед, эй сокинони Мактеш,
зеро ки тамоми қавми тоҷир маҳв гардидаанд,
ҳамаи нуқраандӯзон нест шудаанд.
12Ва дар он вақт чунин воқеъ хоҳад шуд,
ки Ман Ерусалимро бо чароғҳо тафтиш хоҳам кард,
ва шахсонеро, ки бар дурди худ нишаста, дар дили худ мегӯянд:

„Худованд на некӣ мекунад ва на бадӣ“, муҷозот хоҳам намуд+.

13Ва дороии онҳо ба ғанимат гирифта
ва хонаҳои онҳо валангор хоҳад шуд;
ва хонаҳо бино хоҳанд кард, вале дар онҳо сокин нахоҳанд шуд,
ва токҳо хоҳанд шинонид, вале шароби онҳоро нахоҳачд нӯшид»+.

14Рӯзи бузурги Худованд наздик аст,
он наздик аст ва хело мешитобад:
садои рӯзи Худованд ба гӯш мерасад!
Он гоҳ баҳодур ҳам фиғони талх хоҳад бардошт.
15Он рӯз рӯзи ғазаб аст,
рӯзи тангӣ ва мусибат,
рӯзи вайронӣ ва харобӣ,
рӯзи торикӣ ва зулмот,
рӯзи абр ва меғ,+

16Рӯзи шох ва нидоҳо бар шаҳрҳои ҳисордор ва бар бурҷҳои баланд.

17Ва Ман одамонро ба танг меоварам,
ва онҳо мисли кӯрон роҳ хоҳанд рафт,
зеро ки пеши Худованд гуноҳ кардаанд;
ва хунашон мисли ғубор,
ва гӯшташон мисли саргин рехта хоҳад шуд+.
18На нуқраи онҳо, на тиллои онҳо
дар рӯзи ғазаби Худованд онҳоро наметавонад наҷот диҳад,
ва бо оташи рашки Ӯ тамоми замин фурӯ бурда хоҳад шуд,
зеро ки ҳалокате, он ҳам ҳалокати ногаҳоние,

Ӯ бар ҳамаи сокинони замин хоҳад овард+.

БОБИ ДУЮМ

Муроҷиат ба бақия бо даъват, ки тавба кунанд.

2^1Барои тавба ҷамъ шавед ва фароҳам оед, эй халқи беҳаё,+

2Пеш аз он ки ҳукми ҷазо ба амал ояд, —
чунки рӯз мисли пари коҳ зуд гузашта меравад, —
пеш аз он ки шиддати хашми Худованд бар шумо фурӯд ояд,
пеш аз он ки рӯзи ғазаби Худованд бар шумо фурӯд ояд.

3Худовандро биталабед, эй ҳамаи ҳалимони замин,
ки аҳкоми Ӯро ба ҷо меоваред;
адолатро биталабед, фурӯтаниро биталабед, —
шояд, ки дар рӯзи хашми Худованд тавонед пинҳон шавед+.

Доварӣ бар халқҳо.

4Зеро ки Ғазза тарк карда хоҳад шуд,
ва Ашқалӯн ба харобазор табдил хоҳад ёфт;
аҳли Ашдӯд нимирӯзӣ бадар ронда хоҳанд шуд,
ва Эқрӯн решакан хоҳад гардид.
5Вой ба ҳоли халқи критиён,
ки сокинони минтақаи баҳр мебошанд!
Каломи Худованд дар ҳаққи шумост,
эй Канъон, замини фалиштиён!
Ва Ман туро нест хоҳам кард,
ба дараҷае ки сокине дар ту боқӣ нахоҳад монд+.

6Ва минтақаи баҳр мавзеи чоҳҳои чӯпонон
ва кӯраҳои гӯсфандон хоҳад шуд+.

7Ва ин минтақа барои бақияи хонадони Яҳудо хоҳад буд,
то ки дар он ҷо чаро кунанд;
шабонгоҳ дар хонаҳои Ашқалӯн хоҳанд хобид,
зеро ки Худованд Худояшон онҳоро тафаққуд намуда,
асиронашонро хоҳад баргардонид.

8«Дашноми Мӯоб ва ҳақоратҳои банӣ-Аммӯнро шунидаам,
ки қавми Маро таҳқир намуда,
дар ҳудуди онҳо калонигарӣ мекарданд+.
9Бинобар ин ба ҳаёти Худам қасам»,
мегӯяд Худованди лашкарҳо, Худои Исроил,
«ки замини Мӯоб мисли Садӯм
ва замини банӣ-Аммӯн мисли Амӯро хоҳад шуд,
мавзеи хорҳо, ва кони намак,
ва харобазори абадӣ хоҳад гардид;
бақияи қавми Ман онҳоро тороҷ хоҳанд кард,
ва боқимондагони халқи Ман онҳоро
ба тасарруфи худ хоҳанд даровард»+.

10Ин ба сари онҳо аз боиси кибрашон хоҳад омад, зеро ки дар ҳаққи қавми Худованди лашкарҳо таҳқир ва калонигарӣ карданд+.

11Худованд бар онҳо саҳмгин хоҳад буд, зеро ки Ӯ ҳамаи худоёни заминро маҳв хоҳад кард, ва ҳамаи халқҳои сокини ҷазираҳо, ҳар яке аз макони худ, ба Ӯ саҷда хоҳанд кард+.

12«Шумо низ, эй ҳабашиён,
бо шамшери Ман кушта хоҳед шуд»+.
13Ва Ӯ дасти Худро бар шимол дароз карда,

Ашшурро маҳв хоҳад намуд, ва Нинверо ба харобазоре,
ба саҳрои хушке ки мисли биёбон бошад, табдил хоҳад дод+.

14Ва андаруни он галаҳои сершумори ҳар навъ ҳайвонот хоҳанд хобид,
ва мурғи саққо, ва хорпушт бар болодариҳои он ҷойгир хоҳанд шуд;
садои хониши паррандагон аз тирезаҳояш ба гӯш хоҳад расид,
ва харобӣ бар остонаҳояш намоён хоҳад буд,
зеро ки чӯбҳои арзи рӯйбасти онҳо вайрон шудааст+.

15Ин шаҳри пурсурур, ки бепарвоёна умр ба сар бурда, дар дили худ мегуфт:

«Ман ҳастам, ва ғайр аз ман дигаре нест», чӣ гуна хароб гардида,
ба маскани ҳайвонот табдил ёфтааст!

Ҳар касе ки аз пеши он бигзарад,
ба ҳоли он ҳуштак зада, даст хоҳад афшонид+.

БОБИ СЕЮМ

Таназзули ахлоқ дар Ерусалим дар айёми набӣ.

3^1Вой ба ҳоли шаҳри палид
ва наҷиси ситампеша!+
2Вай овозро намешунавад, пандро намепазирад,
ба Худованд таваккал намекунад,
ба Худои худ наздик намешавад.
3Сарваронаш андаруни вай шерони ғурранда,
доваронаш гургони шабгард мебошанд,
ки то субҳ устухонеро боқӣ намегузоранд+.
4Анбиёяш шахсони сабукмағз ва ғаддор ҳастанд;
коҳинонаш қудсро палид, ва шариатро хор мекунанд+.

5Худованд андаруни вай одил аст, ноинсофӣ намекунад;
ҳар субҳ доварии Худро ошкоро зоҳир месозад,
пай дарҳам амал мекунад,
вале шахси ноинсоф шармро намедонад+.
6Ман халқҳоро маҳв намудаам,
ба дараҷае ки бурҷҳошон вайрон гардидааст;
кӯчаҳошонро чунон хароб кардаам,
ки касе аз онҳо намегузарад;
шаҳрҳошон тавре валангор шудааст,
ки касе дар онҳо нест, сокине боқӣ намондааст.

7Гуфтам: «Кошки аз Ман метарсидӣ, ва пандро қабул мекардӣ»;
ва дар он сурат маскани вай маҳв намешуд,
ва ҳар он чи дар ҳаққи вай амр фармуда будам, ба амал намеомад;
лекин онҳо барои бад кардани тамоми амалиёти худ шитофтанд.

8«Бинобар ин Маро», мегӯяд Худованд,

«интизор бошед, то рӯзе ки барои шоҳидӣ бархезам,
зеро ҳукми Ман ин аст, ки халқҳоро ҷамъ кунам,
ва мамлакатҳоро фароҳам оварам, то ки ғазаби Худро,
тамоми шиддати хашми Худро бар онҳо бирезам,
зеро ки тамоми замин бо оташи рашки Ман фурӯ бурда хоҳад шуд+.

9Зеро ки он вақт ба қавмон забони поке хоҳам бахшид,
то ки ҳамаашон исми Худовандро бихонанд,
ва Ӯро якдилона ибодат намоянд+.

10Аз он тарафи наҳрҳои Ҳабаш парастишкунандагони Ман,
фарзандоне ки Ман пароканда кардаам,
ҳадияе барои Ман хоҳанд овард.
11Дар он рӯз ту аз тамоми амалиёти худ,
ки бо он пеши Ман гуноҳ кардаӣ, хиҷил нахоҳӣ шуд,
зеро ки он вақт Ман мутакаббирони пурсурури туро аз даруни ту дур хоҳам кард,
ва ту дигар дар кӯҳи муқаддаси Ман такаббур нахоҳӣ намуд+.

12Ва ман андаруни ту қавми фурӯтан
ва бенаворо боқӣ хоҳам гузошт,
ва онҳо ба исми Худованд паноҳ хоҳанд бурд+.
13Бақияи Исроил ноинсофӣ нахоҳанд кард,
ва дурӯғ нахоҳанд гуфт,
ва дар даҳонашон забони фиребгарона ёфт нахоҳад шуд,
зеро ки худашон чаро карда, хоҳанд хобид,
ва касе онҳоро безобита нахоҳад кард»+.

Худованд бар Ерусалим марҳамат намуд.

14Тараннум намо, эй духтари Сион!

Нидоҳои шодмонӣ бидеҳ, эй Исроил!

Аз тамоми дил шодӣ ва хурсандӣ бикун, эй духтари Ерусалим!+

15Худованд азиятҳои туро дур карда,
душманонатро аз миён бардоштааст;

Худованд, ки подшоҳи Исроил аст, андаруни туст,
ва ту дигар бадӣ нахоҳӣ дид+.

16Дар он рӯз ба Ерусалим гуфта хоҳад шуд:

«Натарс!» ва ба Сион:

«Бигзор дастҳоят суст нашавад!»

17Худованд Худои ту андаруни туст, Ӯ ҷаббор аст,
ва наҷот хоҳад дод;
дар ҳаққи ту бо шодмонӣ дилхуш хоҳад шуд,
дар муҳаббати Худ хомӯш хоҳад монд,
дар ҳаққи ту бо тараннум шодӣ хоҳад кард+.
18«Онҳоеро, ки аз ҷиҳати идҳо ғамгинанд,
Ман ҷамъ хоҳам кард, — онҳо аз ту дур буданд,
ва бори нанги ту насибашон гардида буд.
19Инак, Ман дар он замон ҳамаи онҳоеро,
ки бар ту ситам мекарданд,
ба танг хоҳам овард, ва лангонро наҷот хоҳам дод,
ва рондашудагонро фароҳам хоҳам овард,
ва онҳоро дар ҳар кишваре ки гирифтори нанг буданд,
соҳиби иззат ва шӯҳрат хоҳам гардонид+.
20Дар он замон шуморо хоҳам овард,
ва дар он замон шуморо ҷамъ хоҳам кард,
зеро ки шуморо дар миёни ҳамаи қавмони замин соҳиби шӯҳрат ва иззат хоҳам гардонид,
вақте ки асирони шуморо пеши назари шумо баргардонам», мегӯяд Худованд+.

* 1:5 Милкум — номи худои Аммӯн, ки онро Мӯлех ҳам мегуфтанд.

+ 1:1 4 Подш. 22:1, Ирм. 1:2
+ 1:3 Ҳуш. 4:3
+ 1:4 4 Подш. 23:4

+ 1:5 Ирм. 19:13, 3 Подш. 11:5, 3 Подш. 11:33, 4 Подш. 17:33

+ 1:7 Ҳаб. 2:20, Иш. 13:6, Ирм. 46:10, Юил 1:15, Иш. 34:6, Ҳиз. 39:17

+ 1:8 4 Подш. 24:12, 4 Подш. 25:7

+ 1:10 Наҳ. 3:3, Наҳ. 12:39, 2 Вак. 33:14, 4 Подш. 22:14

+ 1:12 Ирм. 48:11, Заб. 93:7, Мал. 3:14

+ 1:13 Так. Шар. 28:30, Так. Шар. 28:39, Ом. 5:11, Мик. 6:15

+ 1:15 Ҳиз. 7:7, Юил 2:2, Ом. 5:18
+ 1:17 Иш. 59:10, Заб. 78:3
+ 1:18 Мас. 11:4, Ҳиз. 7:19, Саф. 3:8
+ 2:1 Ирм. 6:15, Саф. 3:5

+ 2:3 Иш. 55:6, Ом. 5:4, Ом. 5:6, Иш. 2:10, Иш. 26:20

+ 2:5 1 Подш. 30:14, 2 Подш. 8:18, Ирм. 47:7, Ҳиз. 25:16

+ 2:6 Иш. 65:10

+ 2:8 Иш. 15:1, Иш. 25:10, Ирм. 48:1, Ҳиз. 25:8, Ом. 2:1-3, Ирм. 49:1, Ҳиз. 21:28, Ҳиз. 25:2, Ом. 1:13-15

+ 2:9 Иш. 49:18, Ҳиз. 16:48, Ҳас. 19:24, Так. Шар. 29:23, Иш. 13:19, Ирм. 49:18

+ 2:10 Иш. 16:6, Ирм. 48:29
+ 2:11 Заб. 21:28
+ 2:12 Иш. 18

+ 2:13 Иш. 10:5, Иш. 14:25, Наҳум 2:10, Наҳум 3:7

+ 2:14 Иш. 13:21-22, Иш. 34:11, Иш. 34:14
+ 2:15 Иш. 47:8, Ирм. 19:8
+ 3:1 Ирм. 6:6
+ 3:3 Ҳиз. 22:27
+ 3:4 Ирм. 23:11
+ 3:5 Саф. 2:1

+ 3:8 Ҳаб. 2:3, Юил 3:2, Зак. 14:2, Саф. 1:18

+ 3:9 Иш. 6:7, Иш. 19:18
+ 3:11 Иш. 54:4
+ 3:12 Иш. 14:32
+ 3:13 Ваҳй 14:5, Мик. 5:4
+ 3:14 Зак. 2:10, Зак. 9:9
+ 3:15 Луқ. 1:75
+ 3:17 Иш. 62:5, Ирм. 32:41
+ 3:19 Мик. 4:6-7

+ 3:20 Так. Шар. 30:3, Иш. 11:12, Ирм. 32:37, Ҳиз. 11:17

Table of Contents

- Китоби Муқаддас

- Сафаньё

- БОБИ ЯКУМ
- БОБИ ДУЮМ
- БОБИ СЕЮМ