Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:06:08.114993+00:00

Китоби Муқаддас

1. Суруди Сурудҳо

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

Суруди Сурудҳо

КИТОБИ

СУРУДИ СУРУДҲО

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8

БОБИ ЯКУМ

Муоширати шодиёнаи домод ва арӯс.

1^1Суруди сурудҳо, ки аз они Сулаймон аст+.

2Кошки маро бо бӯсаҳои даҳони худ бибӯсад!

Зеро ки ишқбозиҳои ту аз шароб хубтар аст.

3Равғанҳои атрафшони ту барои бӯидан хуб аст;
исми ту мисли равғани атрафшони рехта мебошад;
бинобар ин дӯшизагон туро дӯст медоранд+.
4Маро аз қафои худ бикаш, то ки бидавем, —
подшоҳ маро ба ҳуҷраҳои худ овард, —
аз ту ба ваҷд оем ва шодӣ кунем,
ишқбозиҳои туро бештар аз шароб ситоиш намоем.

Туро сазоворона дӯст медоранд+.
5Эй духтарони Ерусалим!
Ман сиёҳ ҳастам, вале зебо,
мисли хаймаҳои Қедор,
мисли пардаҳои Сулаймон+.
6Ба он нигоҳ накунед, ки ман сиёҳтоб ҳастам,
зеро ки офтоб маро сӯзонд:
писарони модарам ба ман хашм гирифтанд,
маро дидбони токзорҳо карданд;
лекин токзори худро натавонистам дидбонӣ намоям.

7Эй он ки ҷонам туро дӯст медорад!

Ба ман бигӯй, ки дар куҷо мечаронӣ?

Пешингоҳон рамаро куҷо мехобонӣ?

Чаро назди рамаҳои рафиқони ту
мисли зани гумроҳе бошам+?

8Эй нозанинтарини занон!

Агар надонӣ,
аз паи рама берун ой,
ва бузғолаҳоятро
назди масканҳои чӯпонон бичарон+.

9Эй ёри ман! Туро ба аспе
ки дар аробаи фиръавн аст, монанд кардам+.

10Чӣ зебост рухсорҳои ту дар миёни зеварҳо,
гардани ту бо гарданбанд!

11Шилшилаҳои тилло бо пулакчаҳои нуқра барои ту хоҳем сохт+.

12То вақте ки подшоҳ бар нишемангоҳи худ буд,
сунбули ман роиҳаи худро медод+.

13Маҳбуби ман барои ман таблаи мур аст,
ки дар миёни пистонҳоям мехобад+.

14Маҳбуби ман барои ман шингили гули ҳиност,
ки дар токзорҳои Айн-Ҷадӣ месабзад+.

15Инак, ту нозанин ҳастӣ, эй ёри ман!

Инак, ту нозанин ҳастӣ! Чашмонат мисли чашмони кабӯтар аст+.

16Инак, ту нозанин ҳастӣ, эй маҳбуби ман!

Низ дилпазир ҳастӣ;
низ ҳаҷлаи мо сабзу хуррам аст.

17Болорҳои хонаи мо арзҳост;
вассаҳои мо сарвҳост+.

БОБИ ДУЮМ

Арӯс ба вохӯрӣ бо домод муштоқ аст.

2^1Ман наргиси Шорӯн,
савсани водиҳо ҳастам+.

2Чунон ки савсан дар миёни хорҳост,
ончунон ёри ман дар миёни духтарон аст.

3Чунон ки дарахти себ дар миёни дарахтони ҷангал аст,
ончунон маҳбуби ман дар миёни амрадон аст;
дар сояи ӯ бо иштиёқ нишастам,
ва меваи ӯ барои коми ман ширин аст+.

4Ӯ маро ба шаробхона овард,
ва байрақи ӯ бар сари ман муҳаббат аст.

5Маро бо кулчаҳои мавизӣ қувват бахшед,
маро бо себҳо тақвият диҳед!

Зеро ки ман барои муҳаббат бемор ҳастам+.

6Дасти чапаш дар таги сари ман аст,
ва дасти росташ маро ба оғӯш мекашад+.

7Эй духтарони Ерусалим!

Шуморо ба оҳувон ё ғизолони саҳро қасам медиҳам,
ки маҳбубамро, то вақте ки худаш хоҳад,
бедор накунед ва аз хоб нахезонед+.

8Овози маҳбуби ман аст!

Инак, ӯ меояд!

Бар кӯҳҳо ҷастухез мекунад,
бар талҳо мепарад.

9Маҳбуби ман мисли оҳу ё барраи ғизолон аст;
инак, ӯ дар пушти тавораи мо истодааст,
аз тирезаҳо назар меандозад,
аз равзанҳо менигарад+.

10Маҳбуби ман ба сухан оғоз намуда, ба ман гуфт:

«Эй ёри ман, эй нозанини ман,
бархез ва биё!
11Инак, зимистон гузашт,
борон аз бориш монда, абрҳо рафт.
12Муғчаҳо бар замин намудор шуд,
вақти хониши паррандагон расид,
ва овози қумрӣ дар кишвари мо шунида мешавад;+

13Дарахти анҷир бор гирифтааст,
ва токҳо ғӯра баста, роиҳаи хуш медиҳад.
Эй ёри ман, эй нозанини ман,
бархез ва биё!
14Эй кабӯтари ман, ки дар сӯрохҳои сахра,
дар ниҳонгоҳи суфакӯҳ қарор гирифтаӣ!
Чеҳраи худро ба ман нишон деҳ,
овози худро ба ман бишнавон,
зеро ки овози ту хуш аст,
ва чеҳраи ту зебост»+.
15Шағолҳоро — шағолҳои хурдеро,
ки ба токзорҳо зарар меоваранд, — барои мо
дастгир кунед, чунки токзорҳои мо ғӯра бастааст.

16Маҳбуби ман аз они ман аст, ва ман аз они ӯ;
ӯ дар миёни савсанҳо мечаронад+.
17То вақте ки субҳ бидамад,
ва сояҳо бигрезад, эй маҳбуби ман, баргард,
бар кӯҳпораҳо мисли оҳу ё барраи ғизолон бош+.

БОБИ СЕЮМ

Садоқатмандии ёр.

3^1Шабонгоҳ бар бистари худ ӯро,
ки ҷонам дӯст медорад, ҷустуҷӯ кардам;
ӯро ҷустуҷӯ кардам, вале ӯро наёфтам+.
2Пас, бархоста, дар шаҳр,
дар кӯчаҳо ва майдонҳо гардиш мекунам;
ӯро, ки ҷонам дӯст медорад, ҷустуҷӯ мекунам;
ӯро ҷустуҷӯ кардам, вале ӯро наёфтам.
3Посбонҳое ки дар шаҳр гаштугузор мекунанд,
маро ёфтанд.
«Оё ӯро, ки ҷонам дӯст медорад, дидаед?»+
4Навакак аз пеши онҳо гузашта будам,
ки ӯро, ки ҷонам дӯст медорад, ёфтам;
ӯро дошта гирифтам, ва ӯро сар надодам,
то вақте ки ӯро ба ҳавлии модари худ
ва ба ҳуҷраи волидаи худ овардам+.
5Эй духтарони Ерусалим!

Шуморо ба оҳувон ё ғизолони саҳро қасам медиҳам,
ки маҳбубамро, то вақте ки худаш хоҳад,
бедор накунед ва аз хоб нахезонед+.
6Ин кист, ки аз биёбон
мисли сутунҳои дуд сууд менамояд,
ва аз бухури мур ва лодан
ва ҳар навъ хокаи атрафшони резаворфурӯш муаттар шудааст+?

7Инак тахти равони Сулаймон!
Шаст нафар паҳлавонон дар гирди он,
аз паҳлавонони Исроил.
8Ҳамаи онҳо шамшердор
ва ҷангозмуда мебошанд;
шамшери ҳар яке,
аз бими шаб, бар рони ӯст+.
9Сулаймони подшоҳ тахти равоне барои худ
аз дарахтони Лубнон сохтааст;
10Сутунҳои онро аз нуқра,
соябони онро аз тилло,
нишемангоҳи онро аз арғувон сохтааст;
даруни он бо муҳаббати
духтарони Ерусалим ороиш ёфтааст.
11Эй духтарони Сион!
Берун оед ва Сулаймони подшоҳро бубинед,
бо тоҷе ки модараш дар рӯзи тӯи арӯсии ӯ,
ва дар рӯзи шодмонии дили ӯ
бар сари ӯ ниҳодааст.

БОБИ ЧОРУМ

Домод дар бораи фазилатҳои арӯс сухан меронад.

4^1Инак, ту нозанин ҳастӣ, эй ёри ман!

Инак, ту нозанин ҳастӣ!

Чашмонат аз пушти бурқаи ту мисли чашмони кабӯтар аст;
мӯйҳоят мисли рамаи бузҳоест,
ки аз кӯҳи Ҷилъод мавҷзанон фурӯд меоянд+.
2Дандонҳоят мисли рамаи мешҳои пашмбуридаест,
ки аз шустан баромадаанд,
ва ҳамаашон экизаквор ҷуфт-ҷуфт мебошанд,
ва нуқсоне дар онҳо нест+.
3Лабҳоят мисли риштаи қирмизӣ аст,
ва даҳонат зебост;
рухсорҳоят аз пушти бурқаи ту
мисли нимаҳои анор аст+.
4Гарданат мисли бурҷи Довуд аст,
ки барои кӯрхона бино ёфтааст;
ҳазор сипар, — ҳамаи сипарҳои паҳлавонон, —
бар он овезон аст.
5Ду пистонат мисли ду оҳубараи
экизаки модаоҳу мебошад,
ки дар миёни савсанҳо мечаранд+.
6То вақте ки субҳ бидамад,
ва сояҳо бигрезад, ба кӯҳи мур
ва ба тали лодан хоҳам рафт+.
7Ту сар то по нозанин ҳастӣ, эй ёри ман!
Ва нуқсоне дар ту нест.
8Аз Лубнон бо ман, эй арӯс,
аз Лубнон бо ман биё!
Аз қуллаи Амона,
аз қуллаи Сенир ва Ҳермӯн,
аз лонаҳои шерон,
аз кӯҳҳои баброн назар андоз+.
9Дили маро рабудаӣ, эй хоҳар ва арӯси ман!
Бо як нигоҳи чашмони худ,
бо як тавқе ки бар гардани туст, дили маро рабудаӣ+.

10Чӣ хуш аст ишқбозиҳои ту, эй хоҳар ва арӯси ман!

Чӣ хубтар аст ишқбозиҳои ту аз шароб,
ва роиҳаи равғанҳои атрафшони ту
аз тамоми атриёт!+
11Аз лабҳоят шаҳд мечакад, эй арӯс!
Асал ва шир дар таҳти забони туст,
ва роиҳаи пероҳанат мисли роиҳаи Лубнон аст+.
12Хоҳар ва арӯси ман боғи дарбаста,
чашмаи қуфлкарда, манбаи мӯҳрзада мебошад.

13Ниҳолҳоят фирдавси анорҳост бо дарахтони меваи хуштаъм;
гулҳои ҳиност бо сунбулҳо;+
14Сунбул ва заъфар, наи атрогин ва дорчин
аст бо ҳар навъ дарахтони лодан;
мур ва уд аст бо ҳар гуна атриёти сара.
15Чашмаи боғот
ва чоҳи оби зинда аст,
ки аз Лубнон ҷорист+.

Ҷавоби арӯс.

16Эй боди шимолӣ, бархез!

В-эй боди ҷанубӣ, биё!

Бар боғи ман биваз,
то ки атрҳояш паҳн шавад,
маҳбуби ман ба боғи худ биёяд
ва меваҳои хуштаъми худро бихӯрад+.

БОБИ ПАНҶУМ

Овози домод.

5^1Ба боги худ омадам, эй хоҳар ва арӯси ман!

Мури худро бо атри худ чидам, шони худро бо асали худ хӯрдам,
шароби худро бо шири худ нӯшидам.

Эй ёрон, бихӯред!

Эй маҳбубон, бинӯшед ва маст шавед!+

Арӯс аз фироқ андӯҳгин аст ва ҷамоли домодро ситоиш мекунад.

2Ман дар хоб ҳастам, вале дилам бедор аст;
садое шунидам: маҳбуби ман дарро мекӯбад.

«Барои ман бикшо, эй хоҳари ман, эй ёри ман,
эй кабӯтари ман, эй покизаи ман!

Чунки сарам аз шабнам,
ва зулфҳоям аз рутубати шаб пур аст»+.

3Пероҳанамро кашидаам;
чӣ гуна онро бипӯшам?

Пойҳоямро шустаам;
чӣ гуна онҳоро чиркин кунам?

4Маҳбуби ман дасташро аз сӯрохи дар дароз кард,
ва дилам барои ӯ биошуфт.

5Ман бархостам, то ки барои маҳбуби худ бикшоям,
ва аз дастам мур чакид,
ва аз ангуштҳоям мури
покиза бар дастаи қуфл чакид.
6Ман барои маҳбуби худ кушодам,
вале маҳбуби ман сар тофта рафта буд.
Вақте ки сухан гуфт, ҷонам дар изтироб афтод;
ӯро ҷустуҷӯ кардам, вале ӯро наёфтам;
ӯро ҷеғ задам, вале ба ман ҷавоб нагардонд+.
7Посбонҳое ки дар шаҳр гаштугузор мекунанд,
маро ёфтанд;
маро заданд, маро захмдор карданд;
посбонҳои ҳисорҳо сарандози маро аз сарам кашида гирифтанд+.

8Эй духтарони Ерусалим!

Шуморо қасам медиҳам,
ки агар маҳбуби маро биёбед, ба ӯ бигӯед,
ки ман барои муҳаббат бемор ҳастам+.

9«Маҳбуби ту аз маҳбубони дигар чӣ хубӣ дорад,
эй нозанинтарини занон?

Маҳбуби ту аз маҳбубони дигар чӣ бартарӣ дорад,
ки моро чунин қасам медиҳӣ?»+
10Маҳбуби ман сафедпӯст ва сурхрухсор аст,
бар беваре баланд бардошта шудааст.
11Сари ӯ зари сурхи холис аст;
зулфҳояш марғӯладор
ва мисли зоғ сиёҳ аст.
12Чашмонаш мисли кабӯтарони
назди маҷроҳои об аст,
ки дар шир ғусл мекунанд
ва бар ҷӯйбори пуроб менишинанд+.
13Рухсорҳояш пуштаҳои райҳон,
парваришгоҳи гиёҳҳои атрафшон аст;
лабҳояш савсанҳост,
ки аз онҳо мури покиза мечакад.
14Дастҳояш лӯлаҳои тиллост,
ки бо забарҷад мурассаъ шудааст;
баданаш ҳайкале аз оҷ аст,
ки аз ёқути кабуд хотамкорӣ дорад.
15Соқҳояш сутунҳои мармар аст,
ки бар пояҳои зари холис таъсис ёфтааст;
шамоилаш мисли Лубнон аст,
мисли арз боҳашамат аст.
16Даҳонаш ширинсухан аст,
ва ӯ сар то по фаттон аст;
чунин аст маҳбуби ман, ва чунин аст ёри ман,
эй духтарони Ерусалим!

БОБИ ШАШУМ

Шодии дидор.

6^1Маҳбуби ту куҷо рафтааст,
эй нозанинтарини занон?

Маҳбуби ту ба куҷо рӯ овардааст?

Ӯро бо ту ҷустуҷӯ хоҳем кард+.

2Маҳбуби ман ба боғи худ,
ба пуштаҳои райҳон фурӯд омадааст,
то ки дар боғот бичаронад
ва савсанҳо бичинад+.

3Ман аз они маҳбуби худ ҳастам, ва маҳбуби ман аз они ман аст;
ӯ дар миёни савсанҳо мечаронад+.
4Эй ёри ман! Ту мисли Тирсо нозанин,
мисли Ерусалим зебо
ва мисли фавҷҳои байрақдор саҳмгин ҳастӣ.
5Чашмонатро аз ман дур соз,
чунки онҳо маро ба ҳаяҷон меоваранд;
мӯйҳоят мисли рамаи бузҳоест,
ки аз Ҷилъод мавҷмонанд фурӯд меоянд+.
6Дандонҳоят мисли рамаи мешҳоест,
ки аз шустан баромадаанд,
ва ҳамаашон экизаквор ҷуфт-ҷуфт мебошанд,
ва нуқсоне дар онҳо нест+.
7Рухсорҳоят аз пушти бурқаи ту
мисли нимаҳои анор аст+.

8Агарчи шаст нафар маликаҳо ва ҳаштод нафар сурриягон ҳастанд,
ва дӯшизагон сону шумор надоранд,

9Лекин кабӯтари ман, покизаи ман ягона аст:

ӯ ягонаи модари худ,
мумтози волидаи худ мебошад.

Духтарон ӯро диданд ва ҳамду сано ба ӯ хонданд,
маликаҳо ва сурриягон ӯро ситоиш карданд.

10«Ин кист, ки мисли шафақи субҳ дурахшон аст,
мисли моҳ нозанин аст,
мисли офтоб тобон аст,
мисли фавҷҳои байрақдор саҳмгин аст?»
11Ба боғи чормағз фурӯд омадам,
то ки сабзазори водиро тамошо кунам,
то бубинам, ки оё ток гул кардааст,
ва оё анор муғҷа кушодааст+?
12Надонистам, ки ҷони ман чӣ гуна маро
ба аробаҳои наҷибони қавми ман ҷазб намуд.

БОБИ ҲАФТУМ

Муоширати дӯстона.

7^1Баргард, баргард, эй Шуламит!
Баргард, баргард, то ки ба ту назар кунем.
Ба Шуламит чӣ назар мекунед,
вақте ки ӯ дар миёни ду лашкаргоҳ мерақсад?
2Чӣ зебост пойҳоят дар кафшҳо,
эй духтари наҷиб! Суринҳоят мисли зеварҳост,
ки амали дастҳои санъатгар аст.
3Нофат косаи мудаввар аст,
ки шароби дорувордор дар он камӣ намекунад.
Батнат хирмани гандум аст,
ки бо савсанҳо ороиш ёфтааст.
4Ду пистонат мисли ду оҳубараи
экизаки модаоҳу мебошад+.
5Гарданат мисли бурҷи оҷ аст;
чашмонат мисли ҳавзҳои Ҳешбӯн
дар назди дарвозаи Батрабим аст;
биниат мисли бурҷи Лубнон аст,
ки ба сӯи Димишқ нигаронида шудааст.
6Сарат бар ту мисли Кармил аст,
ва кокули сарат мисли арғувон аст;
подшоҳ ба турраҳояш гирифтор шудааст.
7Чӣ нозанин ҳастӣ ва чӣ дилпазир,
эй маҳбуба, дар ҳаловатҳо!
8Ин қоматат ба нахл монанд аст,
ва пистонҳоят — ба шингилҳои меваи он.
9Гуфтам, ки бар нахл баромада,
навдаҳояшро нигоҳ хоҳам дошт;
ва пистонҳоят мисли шингилҳои ангур хоҳад буд,
ва роиҳаи нафасат — мисли себҳо,
10Ва даҳонат — мисли шароби ноб.
Он ба гулӯи маҳбуби ман бемалол фурӯ меравад,
лабҳои хуфтагонро ба ҳаракат меоварад.
11Ман аз они маҳбуби худ ҳастам,
ва иштиёқи ӯ бар ман аст+.
12Биё, эй маҳбуби ман, ба сайри саҳро бароем,
дар деҳот шаб гузаронем,
13Бомдодон ба токзорҳо биравем:
бубинем, ки оё ток гул карда,
ғӯра бастааст
ва оё анорҳо муғҷа кушодааст?
Дар он ҷо ишқбозиҳоямро ба ту хоҳам бахшид+.
14Роиҳаи меҳргиёҳҳо меояд,
ва назди дарҳои мо ҳар навъ меваҳои хуштаъми тару тоза
ва кӯҳна мавҷуд аст:

онҳоро барои ту, эй маҳбуби ман, саришта кардаам.

БОБИ ҲАШТУМ

Садоқатмандии абадии пайвандшудагон.

8^1Кошки ту барои ман бародаре
ки пистонҳои модари маро макидааст, мебудӣ!

Он гоҳ, дар берун бо ту вохӯрда, туро мебӯсидам,
ва маро мазаммат намекарданд;

2Барои ту роҳбалад мешудам ва туро
ба хонаи модарам меовардам, ки вай маро таълим додааст;
туро аз шароби дорувордор, аз шарбати анори худ менӯшонидам+.

3Дасти чапаш дар таги сари ман аст,
ва дасти росташ маро ба оғӯш мекашад+.

4Эй духтарони Ерусалим!

Шуморо қасам медиҳам,
ки маҳбубамро, то вақте ки худаш хоҳад,
бедор накунед ва аз хоб нахезонед+.

5Ин кист, ки аз биёбон, бар маҳбуби худ такья карда,
сууд менамояд?
Дар таги дарахти себ туро бедор кардам;
он ҷо модарат туро зоидааст+.
6Маро мисли мӯҳре бар дили худ,
мисли мӯҳре бар бозуи худ бигузор;
зеро ки муҳаббат мисли марг пурзӯр аст,
ва рашки он мисли дӯзах бераҳм аст;
барқҳои он барқҳои оташ аст,
алангаи илоҳист+.

7Обҳои бисьёр наметавонад муҳаббатро хомӯш кунад,
ва наҳрҳо наметавонад онро фурӯ нишонад.
Агар касе тамоми сарвати хонаи худро барои
муҳаббат бидиҳад,
аз ӯ албатта нафрат хоҳанд кард.
8Моро хоҳари хурде ҳаст,
Ва ӯ пистон надорад;
бо хоҳари худ чӣ кор кунем,
вақте ки ӯро хостгор шаванд?
9Агар ӯ ҳисор мебуд,
назди ӯ кӯшки нуқра бино мекардем;
ва агар ӯ дарвоза мебуд,
бар вай ғалақае аз чӯби арз мехкӯб мекардем.

10Ман ҳисор ҳастам, ва пистонҳоям мисли бурҷҳост;
бинобар ин дар назари ӯ мисли чашмаи саодат будам.

11Сулаймон токзоре дар Баал-Ҳамӯн дошт;
токзорро ба дидбонон супурд;
ҳар кас барои меваи он ҳазор нуқра медод+.

12Аммо токзори ман назди ман аст.

Барои ту, эй Сулаймон, ҳазор,
ва барои дидбонони меваи он дусад хоҳад буд+.

13Эй он ки дар боғот менишинӣ!

Рафиқон ба овози ту гӯш медиҳанд;
онро ба ман бишнавон!

14Бигрез, эй маҳбуби ман!

Ва мисли оҳу ё барраи ғизолон
бар кӯҳҳои атриёт бош+.

+ 1:1 3 Подш. 4:32, Сур. Сур. 4:10
+ 1:3 Воиз 7:1
+ 1:4 Заб. 118:32, Заб. 44:14-15

+ 1:5 Сур. Сур. 2:14, Сур. Сур. 4:3, Сур. Сур. 6:4, Заб. 119:5, Иш. 60:7

+ 1:7 Заб. 22:1, Заб. 79:2, Воиз 12:11, Юҳ. 10:11

+ 1:8 Сур. Сур. 5:9, Сур. Сур. 6:1
+ 1:9 2 Вак. 1:16-17
+ 1:11 Ҳиз. 16:11-14
+ 1:12 Сур. Сур. 4:13-14
+ 1:13 Заб. 44:9, Юҳ. 19:39
+ 1:14 Еҳ. 15:62, Сур. Сур. 4:13
+ 1:15 Сур. Сур. 4:1, Сур. Сур. 5:12
+ 1:17 Иш. 37:24
+ 2:1 1 Вақ. 5:16, Аъм. 9:35
+ 2:3 Иш. 25:4, Иш. 32:2
+ 2:5 Сур. Сур. 5:8
+ 2:6 Так. Шар. 33:27, Сур. Сур. 8:3

+ 2:7 Сур. Сур. 3:5, Сур. Сур. 5:8, Сур. Сур. 8:4

+ 2:9 2 Подш. 2:18, Сур. Сур. 8:14
+ 2:12 2 Подш. 23:4
+ 2:14 Заб. 73:19, Ирм. 48:28
+ 2:16 Сур. Сур. 7:11, Сур. Сур. 6:3
+ 2:17 Сур. Сур. 4:6
+ 3:1 Иш. 26:9, Сур. Сур. 5:6
+ 3:3 Сур. Сур. 5:7
+ 3:4 Сур. Сур. 8:2
+ 3:5 Сур. Сур. 5:8, Сур. Сур. 8:4

+ 3:6 Сур. Сур. 8:5, Сур. Сур. 4:6, Сур. Сур. 4:14

+ 3:8 Заб. 44:4, Заб. 90:5

+ 4:1 Сур. Сур. 6:7, Сур. Сур. 1:15, Сур. Сур. 5:12, Мик. 7:14, Сур. Сур. 6:5

+ 4:2 Сур. Сур. 6:6
+ 4:3 Сур. Сур. 6:7
+ 4:5 Сур. Сур. 7:4
+ 4:6 Сур. Сур. 2:17, Сур. Сур. 3:6
+ 4:8 Так. Шар. 3:9
+ 4:9 Сур. Сур. 5:1, Сур. Сур. 5:2
+ 4:10 Сур. Сур. 1:1-2
+ 4:11 Мас. 24:13
+ 4:13 Сур. Сур. 1:12, Сур. Сур. 1:14
+ 4:15 Мас. 5:15-18
+ 4:16 Воиз 2:5
+ 5:1 Сур. Сур. 4:9, Сур. Сур. 4:14, Мас. 9:5
+ 5:2 Ваҳй 3:20
+ 5:6 Мас. 1:28
+ 5:7 Сур. Сур. 3:3

+ 5:8 Сур. Сур. 2:5, Сур. Сур. 2:7, Сур. Сур. 3:5, Сур. Сур. 8:4

+ 5:9 Сур. Сур. 1:8, Сур. Сур. 6:1
+ 5:12 Сур. Сур. 1:15, Сур. Сур. 4:1
+ 6:1 Сур. Сур. 1:8, Сур. Сур. 5:9
+ 6:2 Сур. Сур. 4:16, Сур. Сур. 5:1
+ 6:3 Сур. Сур. 7:10, Сур. Сур. 2:16
+ 6:5 Мик. 7:14, Сур. Сур. 4:1
+ 6:6 Сур. Сур. 4:2
+ 6:7 Сур. Сур. 4:3
+ 6:11 Сур. Сур. 7:13
+ 7:4 Сур. Сур. 4:5
+ 7:11 Сур. Сур. 2:16
+ 7:13 Сур. Сур. 6:11
+ 8:2 Сур. Сур. 3:4, Мас. 9:2, Сур. Сур. 5:1
+ 8:3 Сур. Сур. 2:6

+ 8:4 Сур. Сур. 2:7, Сур. Сур. 3:5, Сур. Сур. 5:8

+ 8:5 Сур. Сур. 3:6

+ 8:6 Ирм. 22:24, Ҳаҷ. 2:23, Рум. 8:35, Мас. 6:34, Так. Шар. 4:24

+ 8:11 Воиз 2:4
+ 8:12 Мас. 27:18
+ 8:14 Сур. Сур. 2:9, Сур. Сур. 2:17

Table of Contents

- Китоби Муқаддас

- Суруди Сурудҳо

- БОБИ ЯКУМ
- БОБИ ДУЮМ
- БОБИ СЕЮМ
- БОБИ ЧОРУМ
- БОБИ ПАНҶУМ
- БОБИ ШАШУМ
- БОБИ ҲАФТУМ
- БОБИ ҲАШТУМ