Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:04:52.393853+00:00

Китоби Муқаддас

1. Забур

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

Забур

ЗАБУР

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150

ТАРОНАИ ЯКУМ

Хушбахтии одилон ва ҳалокати шарирон.

1^1Хушо касе ки ба машварати шарирон намеравад,
ва дар тариқи хатокорон намеистад,
ва дар маҷлиси масхарабозон наменишинад;+
2Фақат ба шариати Худованд шавқ дорад,
ва рӯзу шаб Тавроти Ӯро меомӯзад;+

3Ва мисли дарахте хоҳад буд, ки назди ҷӯйҳои об шинонда шудааст,
ва меваи худро дар мавсимаш медиҳад,
ва баргаш пажмурда намешавад,
ва ҳар чӣ мекунад, барор хоҳад ёфт+.
4Шарирон чунин нестанд,
балки монанди пари коҳанд,
ки онро бод пароканда мекунад+.

5Бинобар ин шарирон дар рӯзи бозхост нахоҳанд бархост;
хатокорон низ дар ҷамоати одилон,
6Зеро ки Худованд тариқи одилонро медонад,
вале роҳи шарирон сӯи адам хоҳад бурд+.

ТАРОНАИ ДУЮМ

Нубувват дар бораи малакути Писари Худо.

2^1Чаро халқҳо ба шӯр меоянд,
ва қабилаҳо беҳуда қасд мекунанд+?
2Подшоҳони замин қиём мекунанд,
ва мирон бо ҳам машварат менамоянд
бар зидди Худованд ва бар зидди Масеҳи Ӯ:+
3«Бандҳои онҳоро қатъ хоҳем кард,
ва завлонаҳои онҳоро аз худ дур хоҳем андохт».

4Он ки дар осмон нишастааст, механдад:

Худованд онҳоро тамасхур менамояд+.

5Он гоҳ дар хашми Худ ба онҳо сухан меронад,
ва бо ғазаби Худ онҳоро ба ҳарос меандозад:

6«Валекин Ман подшоҳи Худро бар Сион,
кӯҳи муқаддаси Худ, таъин кардаам»+.

7Амри Худовандро баён мекунам.

Ӯ ба Ман гуфт: «Ту Писари Ман ҳастӣ;

Ман имрӯз Падари Ту шудаам+.

8Аз Ман талаб намо, ва қавмҳоро ба мероси Ту,
ва ақсои заминро ба тасарруфи Ту хоҳам дод.

9Онҳоро бо асои оҳанин шикаст хоҳӣ дод;
мисли кӯзаи кулол пора-пора хоҳӣ кард»+.

10Пас, эй подшоҳон, ба ақл оед;
эй доварони замин, таълим гиред!

11Худовандро бо тарс ибодат намоед,
ва бо ларз шодӣ кунед+.

12Писарро иззат кунед, ки мабодо ба ғазаб ояд,
ва шумо дар роҳ нобуд шавед;
зеро ки ғазаби Ӯ зуд аланга хоҳад гирифт.
Хушо ҳамаи онҳое ки ба Ӯ паноҳ мебаранд!+

ТАРОНАИ СЕЮМ

Умед бастан ба мадади Худо.

3^1Таронаи Довуд, вақте ки аз писари худ Абшолӯм гурехт+.

2Худовандо! Адуёнам чӣ қадар зиёд шудаанд!

Бисьёр касон бар зидди ман қиём мекунанд;+

3Бисьёр касон дар ҳаққи ман мегӯянд:

«Ӯро дар Худо наҷот нест». Село[*]+.

4Валекин Ту, эй Худованд, сипаре дар гирди ман,
ҷалоли ман ва афрозандаи сари ман ҳастӣ+.

5Овозам Худовандро мехонад,
ва Ӯ аз кӯҳи муқаддаси Худ маро иҷобат менамояд. Село+.

6Ман дароз мекашам, хоб меравам ва мехезам,
зеро ки Худованд ба ман мадад мекунад+.

7Аз беварҳои мардум, ки маро муҳосира кардаанд, наметарсам+.

8Бархез, эй Худованд! Маро наҷот дех, эй Худои ман!

Зеро ки Ту ҳамаи душманонамро торсакӣ мезанӣ,
дандонҳои шариронро мешиканӣ+.

9Наҷот аз Худованд аст.

Баракати Ту бар қавми Туст. Село+.

ТАРОНАИ ЧОРУМ

Дуои шоми Довуд, ки пур аз имон ба мадади Худо мебошад.

4^1Барои сардори муғанниён бар созҳои торнок. Таронаи Довуд+.

2Вақте ки Туро мехонам, маро иҷобат намо, эй Худои адли ман!

Дар тангӣ маро вусъат додаӣ.

Ба ман марҳамат намо ва дуоямро бишнав+.

3Эй фарзандони инсон! То ба кай ҷалолам дар нанг хоҳад буд?

Ва гапҳои хушкухолиро дӯст дошта, толиби кизб хоҳед буд? Село.

4Вале бидонед, ки Худованд порсоёнро барои Худ ҷудо кардааст;

Худованд мешунавад, вақте ки Ӯро мехонам+.

5Музтариб шуда, хато накунед:

бар бистарҳои худ дар дилҳотон андеша кунед ва сокит бошед. Село.

6Қурбониҳои адолатро тақдим намоед,
ва ба Худованд таваккал кунед+.

7Бисьёр касон мегӯянд: «Кӣ ба мо некӯиро нишон медиҳад?»

Нури рӯи Худро ба мо зоҳир намо, эй Худованд!+

8Ба дилам шодӣ бахшидаӣ
аз он вақте ки ғаллаи онҳо ва оби ангури онҳо афзудааст.

9Ба саломатӣ дароз мекашам ва хоб меравам,
зеро ки танҳо Ту, эй Худованд, маро дар осудагӣ сокин мегардонӣ+.

ТАРОНАИ ПАНҶУМ

Дуои субҳи Довуд, ки пур аз умедворӣ ба мадади Худо мебошад.

5^1Барои сардори муғанниён бар созҳои нафасӣ. Таронаи Довуд.

2Ба суханонам, эй Худованд,
гӯш андоз, андешаҳоямро бифаҳм.

3Овози истиғосаамро бишнав, эй Подшоҳи ман
ва Худои ман!

Зеро ки ба Ту дуо мегӯям+.

4Худовандо! Саҳаргоҳон овозамро бишнав, —
саҳаргоҳон пеши Ту ҳозир мешавам, ва интизорӣ мекашам,+

5Зеро ки Ту Худои шароратхоҳ нестӣ:

назди Ту бадкеш сокин нахоҳад шуд;

6Лофакиён пеши назари Ту нахоҳанд истод:

аз ҳамаи бадкирдорон нафрат дорӣ+.

7Дурӯғгӯёнро нобуд хоҳӣ кард;

Худованд аз хунхӯр ва маккор кароҳат дорад+.

8Валекин ман, аз бисьёрии эҳсони Ту, ба хонаи Ту дохил хоҳам шуд,
ва бо тарси Ту ба қасри қудси Ту саҷда хоҳам кард+.

9Худовандо! Ба ман, бар хилофи иродаи мухолифонам, дар адолати худ роҳнамо шав;
роҳи Худро пеши ман ҳамвор кун.
10Зеро ки дар даҳони онҳо гапи дуруст нест:
ботинашон харобист,
гулӯяшон қабри кушода аст,
бо забонашон тамаллуқ мегӯянд+.
11Онҳоро, эй Худованд, маҳкум намо,
то ки аз қасдҳои бади худ фурӯ ғалтанд;
ба сабаби ҷиноятҳои бисьёрашон онҳоро рад намо,
зеро ки бар зидди Ту ба шӯр омадаанд.
12Ва ҳамаи паноҳбарони Ту хурсанд хоҳанд шуд
ва то абад тараннум хоҳанд кард,
ва Ту пуштибони онҳо хоҳӣ буд,
ва дӯстдорони исми Ту дар Ту шод хоҳанд шуд.

13Зеро ки Ту, эй Худованд, одилро баракат медиҳӣ;
бо зиреҳи меҳрубонӣ ӯро фаро мегирӣ+.

ТАРОНАИ ШАШУМ

Дуои гуноҳкоре ки тавба кардааст.

6^1Барои сардори муғанниён бар сози ҳашттор. Таронаи Довуд+.

2Худовандо! Дар ғазаби Худ маро мазаммат накун,
ва дар хашми Худ маро ҷазо надеҳ+.

3Ба ман марҳамат намо, эй Худованд, зеро ки ман афсурдаҳолам;
маро шифо бидеҳ, эй Худованд, зеро ки устухонҳоям ба ларза омадааст;

4Ҷонам низ хеле ба ларза омадааст;
пас Ту, эй Худованд, то ба кай+?

5Баргард, эй Худованд, ҷонамро бираҳон,
ба хотири эҳсони Худ маро наҷот деҳ,

6Зеро ки дар мамот зикри Ту нест:

дар гӯристон кӣ Туро ҳамд мегӯяд+?

7Аз оҳу воҳи худ лакот шудаам;
тамоми шаб ҷогаҳамро ғарқи об мекунам:

бо ашки худ бистарамро тар мекунам.

8Чашмам аз ғусса хаста шудааст, аз дасти ҳамаи
хасмҳоям оҷиз гардидааст+.

9Аз ман дур шавед, эй ҳамаи бадкирдорон!

Зеро ки Худованд овози гирьяи маро шунидааст+.

10Худованд истигосаи маро шунидааст;

Худованд дуои маро иҷобат хоҳад кард.

11Бигзор ҳамаи душманонам шармсор ва бисьёр ҳаросон шаванд;
дар як он хиҷил шуда, баргарданд+.

ТАРОНАИ ҲАФТУМ

Худованд шариронро ҷазо медиҳад ва бегуноҳро мераҳонад.

7^1Суруди ҷонсӯзе ки Довуд ба Худованд оид ба суханони Куши Биньёминӣ хондааст.

2Худовандо, Худои ман! Ба Ту паноҳ мебарам;
маро аз ҳамаи таъқибкунандагонам наҷот деҳ ва халос кун+.

3Мабодо вай, монанди шер, ҷонамро бидаронад,
дар сурате ки халоскунандае набошад+.
4Худовандо, Худои ман! Агар ин корро кардаам,
агар аз дастам ноинсофие ба амал омадааст,
5Агар ба дӯстам бадӣ кардаам
ва хасмамро тиҳидаст рондаам, —+

6Бигзор душман ҷонамро таъқиб намояд, ва маро дастгир кунад,
ва ҳаётамро ба замин яксон кунад,
ва ҷалоламро ба хок занад. Село.

7Эй Худованд, дар ғазаби Худ бархез:

бар зидди бадхашмии хасмҳоям қиём кун,
барои ман ба доварие ки амр фармудаӣ, бедор шав.

8Анбӯҳи қабилаҳо дар гирди Ту ҷамъ хоҳанд омад;
бар онҳо ба афроз баргард+.

9Худованд қавмҳоро доварӣ хоҳад кард.

Маро, эй Худованд, аз рӯи адолатам ва аз рӯи беайбиам доварӣ намо+.

10Бигзор бадии шарирон хотима ёбад, ва одилро тақвият намо;
зеро ки Ту, эй Худои одил, имтиҳонкунандаи дилҳо ва ботинҳо ҳастӣ+.

11Сипари ман дар Худост,
ки Ӯ наҷотдиҳандаи ростдилон аст+.

12Худо Довари одил аст,
ва Худо ҳар рӯз ғазабнок аст+.

13Кас агар руҷӯъ накунад, Ӯ шамшери Худро тез мекунад,
камони Худро кашида, ба нишон мегирад;+
14Барои вай олоти мамотро тайёр мекунад,
тирҳои Худро сӯзон мегардонад+.
15Инак вай тухми бадиро кошт,
ба хабосат ҳомила шуд, ва кизбро зоид+.
16Чуқурие канд, ва онро чуқур кард,
ва ба чоҳе ки канд, худаш фурӯ ғалтид+.
17Хабосати вай бар сараш хоҳад баргашт,
ва зулми вай бар фарқаш хоҳад афтод.
18Худовандро аз рӯи адолати Ӯ ҳамд мегӯям,
ва исми Худованди Таолоро месароям+.

ТАРОНАИ ҲАШТУМ

Мадҳ дар шаъни Офаридагор барои марҳамати Ӯ ва барои атои файз.

8^1Барои сардори муғанниён бар сози Ҷот. Таронаи Довуд+.

2Худовандо, Худои мо!

Чӣ қадар боҳашамат аст исми Ту дар тамоми замин!

Ту шукӯҳи Худро бар осмон паҳн кардаӣ!+

3Аз даҳони кӯдакон ва ширмакон,
бар хилофи хасмҳои Худ, ҳамдро ба вуҷуд овардаӣ,
то ки душман ва интиқомҷӯйро хомӯш гардонӣ.

4Вақте ки ба осмони Ту менигарам, ки санъи ангуштони Туст,
ва ба моҳ ва ситорагоне ки Ту офаридаӣ, —
5Пас чист инсон, ки ӯро ёд кунӣ,
ва фарзанди одам, ки ӯро тафаққуд намоӣ+?
6Ӯро аз фариштагон фақат андак кам кардаӣ;
ва тоҷи ҷалол ва шавкат бар сари ӯ гузоштаӣ;
7Ӯро бар аъмоли дастҳои Худ ҳукмфармо кардаӣ;
ҳама чизро зери пои ӯ гузоштаӣ:+
8Ҳамаи гӯсфандон ва говонро,
ҳамчунин ҳайвонҳои саҳроро,
9Мурғони осмон ва моҳиёни баҳрро,
ҳар чиро, ки бо роҳҳои баҳр гузар мекунад.
10Худовандо, Худои мо!

Чӣ қадар боҳашамат аст исми Ту дар тамоми замин!

ТАРОНАИ НӮҲУМ

Суруди пурсурури Довуд баъд аз ғалаба бар душманон.

9^1Барои сардори муғанниён бар мамоти Лабин. Таронаи Довуд.

2Худовандро бо тамоми дилам ҳамд хоҳам гуфт;
ҳамаи корҳои аҷоиби Туро ҳикоят хоҳам кард+.
3Дар Ту шодӣ ва хурсандӣ хоҳам кард,
исми Туро, эй Ҳаққи Таоло, хоҳам сароид+.
4Вақте ки душманонам ба ақиб баргарданд,
пешпо хӯрда, аз пеши Ту нест хоҳанд шуд,

5Зеро ки Ту доварӣ ва мурофиаи маро ба амал овардаӣ;

Ту, эй Довари одил, бар тахт нишастаӣ+.

6Ту бар қавмҳо итоб намудаӣ, шарирро нест кардаӣ,
номи онҳоро маҳв намудаӣ то абад+.
7Душман барҳам хӯрда,
ба сурати абадӣ хонавайрон гардидааст;
шаҳрҳояшро бе беху буньёд кардаӣ, зикрашон нест шудааст.

8Валекин Худованд то абад қоим аст;

Ӯ тахти Худро барои доварӣ барқарор кардааст,+

9Ва Ӯ дуньёро аз рӯи инсоф доварӣ хоҳад кард,
қабилаҳоро аз рӯи ростӣ додгарӣ хоҳад намуд+.

10Ва Худованд паноҳгоҳи мазлумон хоҳад буд,
паноҳгоҳ дар лаҳзаҳои тангӣ+.

11Ва орифони исми Ту ба Ту таваккал хоҳанд кард,
чунки Ту, эй Худованд, толибони Худро тарк намекунӣ+.

12Худовандро, ки бар Сион сокин аст, бисароед,
корномаҳои Ӯро дар миёни қавмҳо шӯҳрат диҳед.

13Зеро ки Ӯ подоши хунҳоро металабад,
онҳоро дар хотир дорад, фиғони мазлумонро фаромӯш намекунад.

14Ба ман марҳамат намо, эй Худованд;
ба мусибате ки аз дасти бадхоҳонам мекашам, назар андоз,
ки Ту маро аз дарвозаи мамот баланд бардоштаӣ,+

15Барои он ки тамоми ҳамду санои Туро баён намоям:

дар наҷоти Ту хурсандӣ хоҳам кард+.

16Халқҳо ба чоҳе ки канда буданд, фурӯ ғалтиданд;
дар доме ки ниҳон карда буданд, пои худашон андармон шуд+.

17Худованд ба василаи доварие ки кард, шӯҳрат меёбад:

шарир ба доме афтод, ки бо кафҳои худ сохта буд. Ҳиҷойӯн[*]. Село+.

18Шарирон ба дӯзах хоҳанд рафт,
яъне ҳамаи халқҳое ки Худоро фаромӯш мекунанд+.

19Зеро ки мискин ба сурати абадӣ фаромӯш нахоҳад шуд,
ва умеди камбағалон то ба охир барбод нахоҳад рафт.

20Бархез, эй Худованд, то ки одамизод густох набошад,
ва халқҳо пеши Ту маҳкум гарданд.

21Онҳоро, эй Худованд, ба ҳарос андоз,
то халқҳо бидонанд, ки онҳо фақат одамизод ҳастанд. Село.

Дуо дар бораи наҷот додан аз душманон ва умед бастан ба мадади Худо.

22Чаро, эй Худованд, дур меистӣ?

Ва дар вақти тангӣ Худро пинҳон медорӣ+?

23Шарир дар ғурури худ камбағалро таъқиб мекунад;
кошки худашон ба найрангҳое ки андешидаанд, гирифтор шаванд!

24Зеро ки шарир бо ҳирси нафси худ меболад,
ва тамаъкор ба Худованд беэътиноӣ мекунад.

25Шарир дар такаббури худ мегӯяд: «Ӯ бозхост нахоҳад кард»;
тамоми хаёли вай ин аст, ки «Худо нест»+.
26Роҳҳои вай ҳама вақт бомуваффақият аст;
довариҳои Ту аз вай бағоят дур аст;
ба ҳамаи хасмҳои худ беэътиноӣ мекунад;
27Дар дили худ мегӯяд: «Фурӯ нахоҳам ғалтид;
ҳаргиз бадие нахоҳам дид»+.

28Даҳони вай аз лаънат, макр ва фиреб пур аст;
дар зери забонаш бадӣ ва хабосат аст+.

29Дар пушти работҳо камин мегирад;
дар ҷойҳои ниҳонӣ бегуноҳро мекушад;
чашмонаш аз паи бечора мепояд+.

30Дар ҷои ниҳонӣ, мисли шер дар лонаи худ, камин мегирад;
барои қапидани камбағал камин мегирад,
ва камбағалро қапида, ба доми худ мекашад;+
31Ба зону нишаста, хам мешавад, —
ва бечорагон ба чанголи пурзӯри вай меафтанд.

32Дар дили худ мегӯяд: «Худо фаромӯш кардааст,
рӯи Худро пӯшидааст, ҳаргиз нахоҳад дид»+.

33Эй Худованд, бархез! Эй Худо, дасти Худро бардор,
ҳалимонро фаромӯш накун.

34Чаро шарир ба Худо беэътиноӣ карда,
дар дили худ мегӯяд: «Ту бозхост нахоҳӣ кард»?

35Ту мебинӣ, зеро ки Ту ба азоб ва кулфат менигарӣ, то ки бо дасти Худ сазо диҳӣ.

Бечора худро ба Ту месупорад;
мададгори ятим Ту ҳастӣ+.
36Бозуи шарир ва бадкешро бишкан,
ба тавре ки агар шарораташро ҷустуҷӯ намоӣ, ёфт нашавад+.

37Худованд подшоҳ аст то абад;
мағрурон аз замини Ӯ нест хоҳанд шуд+.
38Худовандо! Орзуи ҳалимонро шунидаӣ;
дили онҳоро қавӣ гардон; гӯшатро бикшо,

39То ки ятим ва мазлумро дар доварӣ ҳимоят намоӣ,
ва одаме ки аз хок аст, дигар онҳоро натарсонад+.

ТАРОНАИ ДАҲУМ

Худованд одилонро дӯст медорад ва аз шарирон нафрат дорад.

10^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

Ба Худованд паноҳ мебарам;
чӣ гуна шумо ба ҷонам мегӯед: «Мисли мурғе ба кӯҳи худ бигрез»+?

2Зеро инак шарирон камонро кашидаанд,
тири худро ба зеҳи он гузоштаанд,
то ки дар торикӣ ба ростдилон биандозанд+.
3Дар сурате ки буньёдҳо вайрон шудааст,
одил чӣ кор карда метавонад+?
4Худованд дар қасри қудси Худ сокин аст;
тахти Худованд дар осмон аст;
чашмони Ӯ менигарад, пилкҳои Ӯ банӣ-одамро имтиҳон мекунад+.

5Худованд одилро имтиҳон мекунад, вале аз шарир ва дӯстдори хабосат ҷони Ӯ нафрат дорад+.

6Бар шарирон ахгарҳо,
оташ ва кибрит хоҳад боронид, ва боди самум ҳиссаи косаи онҳо хоҳад шуд+.

7Зеро ки Худованд одил аст, адолатро дӯст медорад;
рӯи Ӯ ба росткор нигаронида шудааст+.

ТАРОНАИ ЁЗДАҲУМ

Дуо дар бораи наҷот додани одилон аз дасти шарирон.

11^1Барои сардори муғанниён бар сози ҳашттор. Таронаи Довуд.

2Наҷот деҳ, эй Худованд, зеро ки порсо боқӣ намондааст;
зеро ки аз миёни банӣ-одам аминон нест шудаанд+.

3Ҳар яке ба ёри худ суханони ботил мегӯяд;
лабони пуртамаллуқ аз дили мунофиқ сухан меронанд+.

4Худованд ҳамаи лабони пуртамаллуқро нест хоҳад кард,
ва ҳар забонеро, ки ҳавобаландона сухан меронад,

5Яъне онҳоеро, ки мегӯянд: «Бо забони худ зӯр мебароем,
лабони мо бо мост; кист, ки бар мо оғо бошад?»

6Аз боиси тороҷи камбағалон ва оҳу фиғони мискинон алҳол қиём мекунам,
мегӯяд Худованд, ва он касеро, ки гирифтори доми найранг аст, наҷот медиҳам.

7Суханони Худованд суханони покиза аст, нуқраест,
ки дар кӯра аз хок тоза карда ва ҳафт карат гудохта шудааст+.

8Ту, эй Худованд, онҳоро нигаҳбонӣ хоҳӣ кард,
аз ин насл то абад муҳофизат хоҳӣ намуд.

9Шарирон дарбадар гардиш хоҳанд кард,
вақте ки одамони залил баланд мешаванд.

ТАРОНАИ ДУВОЗДАҲУМ

Андӯҳ дар бораи даранг кардани мадади Худо.

12^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

2То ба кай, эй Худованд, маро доим фаромӯш мекунӣ?

То ба кай рӯи Худро аз ман пинҳон медорӣ+?

3То ба кай дар ҷонам андешаҳои ҳузнангез
ва дар дилам ҳар рӯз ғаму ғусса дошта бошам?

То ба кай душманам бар ман дастболо бошад?

4Назар афканда, маро иҷобат намо, эй Худованд Худои ман!

Чашмонамро равшан бикун, ки мабодо хоби марг равам;+

5Мабодо душманам гӯяд: «Аз вай зӯр баромадам»;
ва адуёнам шодӣ кунанд, вақте ки ман фурӯ ғалтам+.

6Валекин ман ба эҳсони Ту таваккал менамоям;
дилам дар наҷоти Ту шодӣ мекунад;
дар шаъни Худованд суруд мехонам,
зеро ки Ӯ ба ман таваҷҷӯҳ намудааст+.

ТАРОНАИ СЕЗДАҲУМ

Нокасии шарирон.

Ваъдаи халосӣ ба баргузидагон.

13^1•Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

Нокас дар дили худ гуфт: «Худо нест».

Онҳо фосид шудаанд, корҳои зишт кардаанд;
некӯкоре нест+.

2Худованд аз осмон ба банӣ-одам назар андохт,
то бубинад, ки оё касе соҳибфаҳм ва толиби Худо ҳаст+?

3Ҳама рӯй тофтаанд, бо ҳамдигар фосиқ шудаанд;
некӯкоре нест, як нафар ҳам нест+.

4Оё ҳамаи бадкирдорон фаҳм намекунанд,
ки қавми маро мехӯранд, чунон ки нон мехӯранд?

Худовандро нахондаанд+.

5Он вақт сахт ҳаросон шуданд,
зеро ки Худованд дар насли одилон зоҳир гардидааст.

6Шумо рои ҳалимонро тамасхур кардед,
аммо Худованд пуштибони онҳост.

7Кошки наҷоти Исроил аз Сион ба амал ояд!

Вақте ки Худованд асирони қавми Худро баргардонад,

Яъқуб хурсанд ва Исроил шод хоҳад шуд.

ТАРОНАИ ЧОРДАҲУМ

Некӯкории баргузидагон.

14^1Таронаи Довуд.

Худовандо! Кист, ки дар хаймаи Ту иқомат намояд?

Кист, ки дар кӯҳи муқаддаси Ту сокин шавад+?

2Касе ки дар рафтораш беайб бошад, ва аз рӯи адолат амал кунад,
ва дар дили худ ростгӯй бошад;+

3Бо забони худ бӯҳтон назанад, ба ёри худ бадӣ накунад,
ва ақрабои худро таҳқир нанамояд;+
4Манфур дар назараш разил бошад,
валекин тарсгорони Худовандро иззат кунад;
қасамаш ба зарари худаш бошад ҳам, онро тағьир надиҳад;+

5Пули худро ба фоида надиҳад,
ва бар зидди бегуноҳ ришва нагирад, —
касе ки чунин рафтор мекунад, то абад фурӯ нахоҳад ғалтид+.

ТАРОНАИ ПОНЗДАҲУМ

Дуои Довуд дар бораи он ки Худованд ӯро дар миёни баргузидагон маҳфуз дорад ва сазовори ҳаёти ҷовидонӣ гардонад.

15^1Суруди Довуд.

Маро нигаҳбонӣ намо, эй Худо, зеро ки ба Ту паноҳ мебарам.

2Ба Худованд гуфтам: Ту Худованди ман ҳастӣ;
некӯӣ барои ман ҷуз аз Ту нест+.
3Ба муқаддасон низ, ки дар мамлакат ҳастанд,
ва ба нерумандон — тамоми иштиёқи ман дар онҳост.

4Кулфатҳои онҳое ки худои дигареро мепарастанд, афзун хоҳад шуд;
қурбониҳои рехтании хунини онҳоро нахоҳам рехт,
ва номҳои онҳоро ба забон нахоҳам овард+.

5Худованд ҳиссаи насибаи ман ва косаи ман аст;

Ту қуръаи маро нигоҳ доштаӣ+.

6Марзаҳои ман ба мақомҳои хуш афтодааст,
ва мероси зебое ба ман расидааст.

7Худовандро муборак мехонам, ки Ӯ маро ҳидоят намудааст;
шабҳо низ ботинам маро меомӯзад.

8Ҳамеша Худовандро пеши назари худ мебинам,
зеро ки Ӯ ба ямини ман аст; фурӯ нахоҳам ғалтид+.

9Ба ин сабаб дилам шод шуд, ва рӯҳам ба ваҷд омад;
ҷисмам низ дар осудагӣ сокин хоҳад шуд;

10Зеро ки Ту ҷони маро дар дӯзах нахоҳӣ андохт;
нахоҳӣ гузошт, ки Куддуси Ту фаноро бубинад+.

11Тариқи ҳаётро ба ман биомӯз:

камоли шодиҳо ба ҳузури Туст,
ва хушиҳо ба ямини Туст то абад+.

ТАРОНАИ ШОНЗДАҲУМ

Дуо дар бораи халосӣ додан аз душманон.

16^1Дуои Довуд.

Эй Худованд, адолатро бишнав, тазаррӯи маро иҷобат намо,
ба дуои ман, ки аз лабони бемакр берун меояд, гӯш андоз+.

2Бигзор ҳукмномаи ман аз ҳузури Ту барояд:

чашмони Ту ростбин аст.

3Диламро имтиҳон кардӣ, шабона тафаққуд намудӣ,
маро озмудӣ, ва чизе наёфтӣ:

андешаи баде надорам, ки ба забон оварда натавонам+.

4Дар амалиёти инсонӣ, мувофиқи каломи лабони Ту,
худро аз роҳҳои золим нигоҳ доштам.

5Қадамҳоямро дар роҳҳои Худ қоим гардон,
то ки пойҳоям налағҷад+.

6Ман Туро мехонам, зеро ки Ту, эй Худо, маро иҷобат менамоӣ;
гӯши Худро сӯи ман хам намо ва суханамро бишнав.

7Эҳсонҳои аҷоиби Худро бинамо,
эй Наҷотдиҳандаи паноҳбарон аз онҳое
ки бар зидди ямини Ту қиём мекунанд+.
8Ҳамчун гавҳараки чашм маро нигаҳбонӣ намо;
дар сояи болҳои Худ маро пинҳон бикун+
9Аз шарироне ки ба ман ситам мекунанд, —
аз душманони қасди ҷонам, ки маро иҳота менамоянд.

10Амъояшон чарбу баста,
даҳонашон суханони мағрурона мегӯяд+.

11Дар ҳар қадамамон алҳол моро иҳота мекунанд;
чашмони худро дӯхтаанд, то ки маро ба замин ғалтонанд;

12Вай мисли шерест, ки ба даридан ҳарис бошад,
ва мисли шери ҷавонест, ки дар камингоҳ нишаста бошад+.

13Бархез, эй Худованд, аз вай пешдастӣ карда,
варо мағлуб намо, ҷонамро аз шарир бо шамшерат бираҳон,

14Яъне аз сафилон бо дасти Худ, эй Худованд;
аз сафилони дуньё, ки аз ин зиндагӣ баҳраманданд,
ва ганҷинаи Ту шиками онҳоро пур мекунад;
фарзандҳошон низ сер шуда,
бақияи онро ба бачагони худ мемонанд.
15Ман дар адолат рӯи Туро хоҳам дид;
чун бедор шавам, аз сурати Ту сер хоҳам шуд+.

ТАРОНАИ ҲАФДАҲУМ

Суруди ҳамду сано дар шаъни Худо,

ки Наҷотдиҳанда аз ҳамаи душманон мебошад.

17^1•Барои сардори муғанниён. Суруди бандаи Худованд Довуд, ки суханони ин сурудро ба Худованд гуфт, дар рӯзе ки Худованд ӯро аз панҷаи ҳамаи душманонаш ва аз дасти Шоул халос кард. Ва ӯ гуфт:

2Туро, эй Худованд, эй қуввати ман, дӯст медорам!+

3Худованд сахраи ман аст, ва қалъаи ман,
ва раҳокунандаи ман;

Худои ман кӯҳпораи ман аст; ба Ӯ паноҳ мебарам;

Ӯ сипари ман аст, ва шохи наҷоти ман, ва паноҳгоҳи ман+.

4Худовандро мамдӯҳ хоҳам хонд,
ва аз душманонам наҷот хоҳам ёфт+.
5Камандҳои мамот бар ман печида буд,
ва селобҳои мӯҳлик маро ба ҳарос андохта буд;+

6Азобҳои гӯр маро иҳота карда буд,
домҳои мамот пеши роҳи маро гирифта буд+.
7Дар тангии худ Худовандро хондам,
ва ба Худои худ истиғоса бурдам.
Овозамро аз қасри Худ шунид,
ва истиғосае ки пеши Ӯ бурдам, ба гӯшаш расид+.

8Ва замин ба зилзила ва раъша омад,
ва пояҳои кӯҳҳо биларзид ва биҷунбид,
зеро ки Ӯ дарғазаб шуд;+
9Аз димоғи Ӯ дуд баромад,
ва аз даҳонаш оташи оламсӯз;
ахгарҳои сӯзон аз Ӯ пайдо шуд+.
10Ва осмонро хамонида, нузул кард,
ва абри сиёҳ зери пойҳои Ӯ буд+.
11Ва бар каррубӣ савор шуда, парид,
ва бар болҳои бод парвоз кард+.
12Торикиро пардаи Худ,
хаймаи гирдогирди Худ бисохт,
ки торикии обҳо ва абрҳои осмон буд+.
13Аз дурахшонӣ пеши Ӯ абрҳояш мешитофтанд,
бо жола ва ахгарҳои оташ+.
14Ва Худованд дар осмон гулдуррос зад,
ва Ҳаққи Таоло овози Худро бидод,
бо жола ва ахгарҳои оташ+.

15Ва тирҳои Худро фиристода, онҳоро пароканда намуд,
ва барқҳо андохта, онҳоро ҳаросон кард+.

16Ва маҷроҳои об намудор шуд,
ва пояҳои дуньё аз итоби Ту, эй Худованд,
аз вазиши боди димоғи Ту ошкор гардид+.

17Аз афроз дасти ёрӣ дароз карда, маро баргирифт,
аз обҳои бисьёр маро берун кашид;+
18Аз душмани пурзӯрам ва аз бадхоҳонам,
ки аз ман тавонотар буданд, маро халос кард+.

19Дар рӯзи мусибатам бар ман пешдастӣ карданд,
валекин Худованд муттакои ман буд.

20Ва маро ба вусъатобод баровард, маро раҳо кард,
зеро ки ҳусни таваҷҷӯҳи Ӯ бар ман аст+.
21Худованд аз рӯи адолатам маро мукофот кард,
мувофиқи покии дастҳоям ба ман подош дод,+
22Зеро ки роҳҳои Худовандро нигоҳ доштаам,
ва аз пеши Худои худ ба шарорат дода нашудаам;

23Зеро ки ҳамаи дастурҳои Ӯ пеши назари ман аст,
ва фароизи Ӯро аз худам дур накардаам.

24Ва пеши Ӯ беайб будам,
ва ҳазар менамудам, ки гуноҳе накунам+.

25Ва Худованд аз рӯи адолатам,
мувофиқи покии дастҳоям пеши чашмони Ӯ, ба ман подош дод.

26Бо некӯкор Ту некӯкорона рафтор мекунӣ,
бо марди ростдил ростдилона,
27Бо покдил — покдилона
ва бо каҷрав — каҷравона.
28Зеро ки Ту мардуми ҳалимро наҷот медиҳӣ,
ва чашмони ҳавобаландро паст мекунӣ+.

29Зеро ки Ту, эй Худованд, чароғи маро дармегиронӣ:

Худои ман торикии маро равшан мекунад;+
30Зеро ки бо Ту ба қӯшуне тохт меоварам,
ва бо Худои худ аз ҳисорҳо ҷаста мегузарам.
31Тариқи Худо комил аст,
сухани Худованд покиза аст;
Ӯ барои ҳамаи паноҳбарони Худ сипар аст+.
32Зеро кист Худо, ҷуз аз Худованд?
Ва кист кӯҳпора, ғайр аз Худои мо+?
33Худо камари маро бақувват мебандад,
ва роҳи маро рост мегардонад.
34Пойҳои маро мисли оҳувон мегардонад,
ва бар баландиҳоям маро ба по мехезонад;+
35Дастҳои маро ҷанг меомӯзад,
ва бозувонам камони мисинро ӯҳда карда метавонад+.

36Ва сипари наҷоти Худро ба ман ато фармудаӣ,
ва ямини Ту маро дастгирӣ мекунад,
ва ҳилми Ту маро бузург мегардонад.
37Қадами маро зери ман вусъат медиҳӣ,
ва пойҳоям намелағҷад.

38Душманонамро таъқиб менамоям ва ба онҳо рафта мерасам,
ва то онҳоро маҳв накунам, барнамегардам;+

39Онҳоро зада пахш мекунам, ва онҳо хеста наметавонанд;
зери пойҳои ман меафтанд;

40Зеро ки камари маро барои ҳарбу зарб бақувват бастаӣ,
ва мухолифонамро зери поям андохтаӣ.
41Душманонамро дар гурез андохтаӣ,
ва ман бадхоҳонамро маҳв мекунам:+

42Онҳо истиғоса мебаранд, валекин наҷотдиҳандае нест;

Худовандро мехонанд, аммо Ӯ онҳоро иҷобат намекунад;+

43Онҳоро чун ғуборе пеши бод соида пош медиҳам,
чун лои кӯчаҳо онҳоро поймол мекунам+.

44Маро аз ҷангу ҷидоли қавм раҳо кардаӣ, сари халқҳо гардондаӣ;
қавме ки намешинохтамаш,
ба ман хизмат мекунад;+

45Фақат овозаи маро шунида, ба ман тобеъ мешаванд;
аҳли ғайр ба ман тамаллуқ мегӯянд;+

46Аҳли ғайр пажмурдаҳол мешаванд
ва аз истеҳкомоти худ бо тарсу ларз мебароянд+.

47Худованд Ҳай аст, ва кӯҳпораи ман муборак аст,
ва Худои наҷоти ман сарафроз бод, —
48Худое ки интиқоми маро мегирад
ва қавмҳоро зердасти ман мегардонад+.
49Маро аз душманонам раҳо кардаӣ,
аз мухолифонам баланд бардоштаӣ,
аз золим халосӣ додаӣ.
50Бинобар ин Туро, эй Худованд,
дар миёни халқҳо ҳамду сано хоҳам гуфт
ва исми Туро хоҳам сароид+.
51Ӯ ба подшоҳи Худ зафарҳои бузурге мебахшад,
ва ба масеҳи Худ эҳсон мекунад,
яъне ба Довуд ва ба зурьёти вай то абад+.

ТАРОНАИ ҲАЖДАҲУМ

Тамоми дуньё ҷалол, кибриё ва адолати Худоро эълон менамояд.

18^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

2Осмонҳо ҷалоли Худоро эълон мекунанд,
ва фалак аз амали дастҳои Ӯ хабар медиҳад+.

3Рӯз бо рӯз сухан мегӯяд,
ва шаб бо шаб фикр изҳор мекунад.

4На гуфтор аст, на сухан;
овози онҳо ба гӯш намерасад.

5Садои онҳо ба тамоми замин меравад,
ва каломи онҳо то ақсои дуньё.

Дар онҳо Ӯ барои офтоб хаймае барпо намудааст,+

6Ва он мисли домод аз ҳаҷлаи худ берун меояд,
мисли паҳлавон аз тай кардани роҳаш шод мешавад:+

7Баромадани он аз як канори осмон аст,
ва гардиши он то канори дигар аст,
ва ҳеҷ чиз аз гармии он пинҳон нест.

8Тавроти Худованд комил аст, ба кас ҷон мебахшад;
шаҳодати Худованд боэътимод аст, нодонро доно мегардонад+.

9Фармудҳои Худованд ҳақ аст, дилро шод мекунад;
аҳкоми Худованд равшан аст, чашмро мунаввар месозад+.

10Тарси Худованд пок аст, то абад мемонад.

Дастурҳои Худованд рост аст, ҳамааш ҳаққонист;+

11Аз тилло ва аз зари холиси бисьёр марғубтар аст,
ва аз асал ва қатраҳои шираи орухона ширинтар аст+.

12Бандаи Ту низ дар онҳо эҳтиёт мешавад:

дар риояи онҳо подоши бузурге ҳаст.

13Кист, ки саҳвҳоро фаҳмида тавонад?

Маро аз хатоҳои пӯшидаам пок намо,

14Аз бадқасдон низ бандаи Худро нигоҳ дор,
то ки бар ман ҳукмфармо нашаванд.

Он гоҳ ман беайб ва аз ҷинояти азим пок хоҳам буд+.

15Бигзор суханони даҳонам
ва андешаи дилам писандидаи Ту бошад,
эй Худованд, ки кӯҳпораи ман ва раҳокунандаи ман ҳастӣ!+

ТАРОНАИ НУЗДАҲУМ

Дуо дар бораи баракат.

19^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

2Бигзор туро Худованд дар рӯзи тангӣ иҷобат намояд,
исми Худои Яъқуб паноҳгоҳи ту бошад;+
3Аз қудс ба ту мадад фиристад,
ва аз Сион ба ту ёварӣ намояд;+
4Ҳамаи ҳадияҳои туро ба ёд оварад,
ва қурбонии сӯхтании туро бо ризомандӣ қабул кунад. Село.

5Бигзор муроди дилатро ба ту ато фармояд,
ва ҳамаи нақшаҳоятро ба иҷро расонад+.

6Ба наҷоти ту тараннум менамоем,
ва ба исми Худои худ байрақ мебардорем.

Худованд ҳамаи талабҳоятро ба иҷро расонад.

7Ҳоло донистаам, ки Худованд масеҳи Худро наҷот медиҳад;
аз афлоки қудси Худ бо қудрати наҷотбахши
ямини Худ ӯро иҷобат менамояд.
8Баъзеҳо аробаҳоро ва баъзеҳо аспҳоро,
вале мо исми Худованд Худои худро зикр менамоем;+

9Онҳо мағлуб шуда, афтодаанд,
вале мо бархоста, рост истодаем.

10Худовандо! Подшоҳро наҷот деҳ,
ва дар рӯзе ки бихонем, моро иҷобат намо.

ТАРОНАИ БИСТУМ

Дуои шукрона барои наҷот.

20^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

2Худовандо, аз қуввати Ту подшоҳ хурсандӣ мекунад,
ва аз наҷоти Ту бисьёр шод мешавад+.

3Муроди дилашро ба ӯ ато фармудаӣ,
ва талабҳои лабонашро рад накардаӣ. Село+.

4Зеро ки ӯро бо баракатҳои хайрхоҳӣ пешвоз гирифтаӣ,
тоҷе аз зари холис бар сари ӯ гузоштаӣ.
5Аз Ту ҳаёт пурсид,
ба ӯ умри дароз бахшидаӣ то абад+.
6Ҷалоли ӯ дар наҷоти Ту бузург аст;
шукӯҳ ва шавкат бар ӯ овардаӣ.
7Зеро ки баракатҳо то абад бар ӯ ниҳодаӣ,
бо шодии рӯи Худ ӯро шод кардаӣ;
8Зеро ки подшоҳ ба Худованд таваккал мекунад,
ва бо эҳсони Ҳаққи Таоло фурӯ нахоҳад ғалтид+.

9Дасти Ту ҳамаи душманонатро хоҳад ёфт,
ямини Ту бадхоҳонатро хоҳад ёфт.

10Дар вақти хашми Худ онҳоро мисли танӯри оташ хоҳӣ кард;

Худованд дар ғазаби Худ онҳоро фурӯ хоҳад бурд,
ва оташ онҳоро хоҳад хӯрд+.

11Самари онҳоро аз замин маҳв хоҳӣ кард,
ва зурьёти онҳоро аз миёни банӣ-одам+.

12Вақте ки онҳо қасди бадӣ бар Ту карданд,
ва дасисаҳо андешиданд,
онро натавонистанд ба амал оваранд.

13Онҳоро водор хоҳӣ кард, ки пушт гардонанд;
зеҳҳои камони Худро ба рӯи онҳо хоҳӣ кашид+.

14Дар қуввати Худ, эй Худованд, сарафроз бош:

қудрати Туро тараннум хоҳем кард ва хоҳем сароид.

ТАРОНАИ БИСТУ ЯКУМ

Таронаи пайғамбаронаи Довуд дар бораи азобу уқубати Исо, ҷалоли Ӯ ва дар бораи хизмати абадии баргузидагон барои Ӯ.

21^1Барои сардори муғанниён. Дар шаъни шафақи субҳ. Таронаи Довуд.

2Худои ман! Худои ман! Чаро маро тарк кардаӣ?

Аз наҷотам ва аз суханони фиғонам дур ҳастӣ+.

3Эй Худои ман! Рӯзона мехонам, ва маро иҷобат намекунӣ,
шабона низ, ва маро оромӣ нест+.
4Вале Ту, эй Қуддус,
бар ҳамду саноҳои Исроил нишастаӣ.
5Падарони мо ба Ту таваккал мекарданд;
таваккал мекарданд, ва онҳоро раҳоӣ медодӣ;
6Сӯи Ту фарьёд мекашиданд ва халосӣ меёфтанд;
ба Ту таваккал мекарданд ва хиҷил намешуданд+.

7Валекин ман кирм ҳастам, ва на одамизод;
нанги мардумон ҳастам ва нафратзадаи қавм+.
8Ҳар кӣ маро бинад, тамасхур мекунад;
лаб мекушоянд, сар меҷунбонанд:+

9«Ба Худованд таваккал карда буд, ӯро раҳо кунад;
агар дилхоҳаш бошад, ӯро наҷот диҳад».
10Аммо Ту маро аз шикам берун овардаӣ,
бар пистони модарам эмин доштаӣ+.
11Аз батн бар Ту партофта шудаам;
аз шиками модарам Ту Худои ман ҳастӣ.
12Аз ман дур набош, зеро ки тангӣ наздик аст,
ва мададгоре нест+.
13Говони бисьёре маро иҳота кардаанд,
говмешони Бошон даври маро гирифтаанд,+
14Даҳони худро бар ман воз кардаанд,
мисли шере ки медарад ва наъра мезанад.
15Мисли об пош хӯрдаам;
ҳамаи устухонҳоям аз ҳам ҷудо шудааст;
дилам чун мум гардида, андаруни амъоям гудохта шудааст+.

16Қувватам мисли сафол хушкидааст,
забонам ба комам часпидааст,
ва маро бар хоки мамот ниҳодаӣ.
17Зеро ки сагон маро иҳота кардаанд;
тӯдаи бадкешон гирди маро ҳамчун шере гирифта,
дастҳо ва пойҳоямро маҷрӯҳ карданд+.

18Ҳамаи устухонҳоямро мешуморам,
лекин онҳо тамошокунон аз ман ниқор мегиранд+.

19Сару либоси маро дар миёни худ тақсим мекунанд
ва бар пероҳани ман қуръа мепартоянд+.

20Валекин Ту, эй Худованд, дур набош.

Эй қуввати ман, ба мадади ман шитоб кун.

21Ҷонамро аз шамшер халос кун,
ягонаамро аз дасти сагон+.

22Маро аз даҳони шер наҷот деҳ, ва иҷобат намуда,
аз шохҳои говони ваҳшӣ халос кун+.

23Исми Туро ба бародаронам шӯҳрат хоҳам дод,
дар миёни ҷамоат Туро мадҳ хоҳам кард+.

24Эй тарсгорони Худо, Ӯро мадҳ кунед!

Эй тамоми насли Яъқуб, Ӯро ҷалол диҳед!

Ва эй тамоми насли Исроил, аз Ӯ тарсон бошед!+

25Зеро ки Ӯ мазлумияти камбағалро ҳақир ва хор намешуморад,
ва рӯи Худро аз вай пинҳон надошт,
балки, чун сӯи Ӯ истиғоса бурд, варо иҷобат намуд.

26Ҳамду санои ман дар ҷамоати бузург аз Туст.

Назрҳоямро пеши тарсгорони Ӯ адо хоҳам кард+.

27Бигзор ҳалимон бихӯранду сер шаванд;
толибони Худованд Ӯро мадҳ кунанд;
дилҳои шумо то абад зинда бод.

28Тамоми ақсои замин Худовандро зикр намуда, сӯи Ӯ руҷӯъ хоҳанд кард,
ва ҳамаи қабилаҳои халқҳо пеши Ту саҷда хоҳанд кард,+

29Зеро ки салтанат аз они Худованд аст,
ва Ӯ бар халқҳо ҳукмфармост+.

30Ҳамаи танумандони замин хӯрда, саҷда хоҳанд кард;
ҳар кӣ ба хок мефурояд ва ҷони худро зинда карда наметавонад, пеши Ӯ зону хоҳад зад.

31Зурьёташон Ӯро ибодат хоҳанд намуд,
корномаҳои Худовандро ба насли баъдина ривоят хоҳанд кард;+

32Онҳо омада, адолати Ӯро, ки ба амал овардааст,
ба қавме ки таваллуд хоҳад шуд, нақл хоҳанд кард+.

ТАРОНАИ БИСТУ ДУЮМ

Файзи Худо ва марҳамат ҳамеша ҳамроҳи баргузидагон мебошад.

22^1Таронаи Довуд.

Худованд Чӯпони ман аст: ба ҳеҷ чиз мӯҳтоҷ нахоҳам шуд+.

2Дар чарогоҳҳои сералаф маро мехобонад,
сӯи обҳои роҳатафзо маро мебарад,+
3Ҷонамро қувват мебахшад,
ба хотири исми Худ маро
ба роҳҳои адолат равона мекунад+.
4Дар водии зулмот роҳ равам ҳам,
аз бадӣ наметарсам, чунки Ту бо ман ҳастӣ;
асо ва чӯбдасти Ту маро тасаллӣ медиҳад+.

5Суфрае барои ман пеши назари хасмҳоям андохтаӣ,
бо равған сарамро тадҳин намудаӣ;
косаи ман лабрез аст+.

6Пас, некӯӣ ва эҳсон тамоми айёми умрам бо ман ҳамроҳӣ хоҳанд кард,
ва ман муддати дуру дароз дар хонаи Худованд сокин хоҳам буд.

ТАРОНАИ БИСТУ СЕЮМ

Тамоми дуньё аз они Худованд аст.

23^1Таронаи Довуд.

Замин ва ҳар чӣ дар он аст, дуньё ва сокинони он аз они Худованд аст;+

2Зеро ки Ӯ онро бар баҳрҳо буньёд кардааст
ва бар дарьёҳо барқарор намудааст+.
3Кист, ки ба кӯҳи Худованд барояд,
ва кист, ки дар мақоми муқаддаси Ӯ биистад+?
4Каси покизадаст ва покдил,
ки ҷонаш ба орзуҳои беҳуда нигаронида нашуда бошад,
ва қасами дурӯғ нахӯрда бошад, —+

5Баракат аз Худованд
ва хайр аз Худои наҷотдиҳандаи худ хоҳад ёфт.

6Ин аст насли толибони Ӯ,
толибони рӯи Ту, эй Худои Яъқуб! Село.

7Эй дарвозаҳо, сарҳои худро баланд кунед!

Ва эй дарҳои қадим, бардошта шавед!

Подшоҳи ҷалол меояд!+

8Кист ин Подшоҳи ҷалол? —

Худованди қодир ва ҷаббор,

Худованде ки дар ҷанг ҷаббор аст+.

9Эй дарвозаҳо, сарҳои худро баланд кунед!

Ва эй дарҳои қадим, бардошта шавед!

Подшоҳи ҷалол меояд!

10Кист Ӯ, ин Подшоҳи ҷалол? —

Худованди лашкарҳост,
ки Ӯ Подшоҳи ҷалол аст. Село+.

ТАРОНАИ БИСТУ ЧОРУМ

Дуо дар бораи роҳҳои ростии Худо ва дар бораи марҳамат ба баргузидагон.

24^1Таронаи Довуд.

Сӯи Ту, эй Худованд, ҷонамро баланд мекунам+.
2Эй Худои ман! Ба Ту таваккал кардаам,
хиҷил нахоҳам шуд,
душманонам бар ман тантана нахоҳанд кард;
3Ҳамаи умедворони Ту низ хиҷил нахоҳанд шуд;
онҳое ки бесабаб хиёнат мекунанд, хиҷил хоҳанд шуд+.

4Роҳҳои Худро, эй Худованд, ба ман маълум намо,
тариқҳои Худро ба ман таълим деҳ+.

5Ба ростии Худ маро ҳидоят намо, ва маро таълим деҳ,
зеро ки Ту Худои наҷоти ман ҳастӣ;
ҳар рӯз ба Ту умедворам+.
6Худовандо! Марҳаматҳо ва эҳсонҳои Худро
ба ёд ор,
зеро ки онҳо аз азал буданд+.
7Хатоҳои ҷавонӣ ва ҷиноятҳои маро ба ёд наор;
аз рӯи эҳсони Худ Ту маро ёд кун,
ба хотири меҳрубонии Худ, эй Худованд!+
8Худованд некӯ ва росткор аст,
бинобар ин ба хатокорон роҳ нишон медиҳад,
9Ҳалимонро ба роҳи инсоф меандозад,
ва ба ҳалимон тариқи Худро таълим медиҳад.
10Ҳамаи роҳҳои Худованд марҳамат ва ростист,
барои онҳое ки аҳди Ӯ ва шаҳодоти Ӯро риоя мекунанд.

11Ба хотири исми Худ, эй Худованд,
гуноҳи маро биомурз, гарчанде ки бузург аст+.
12Кист он касе ки аз Худованд метарсад?
Варо ӯ ба роҳе ки интихоб намудааст,
ҳидоят хоҳад кард.
13Ҷони вай дар некӣ сокин хоҳад шуд,
ва зурьёти вай вориси замин хоҳанд буд+.
14Сирри Худованд бо тарсгорони Ӯст,
ва аҳди Худро ба онҳо маълум мекунад.
15Чашмонам ҳамеша сӯи Худованд аст,
зеро ки Ӯ пойҳои маро аз дом берун меоварад+.
16Ба ман лутф намо, ва ба ман марҳамат намо,
зеро ки танҳо ва мискин ҳастам.
17Ғуссаҳои дилам афзудааст;
маро аз мусибатҳоям берун ор;
18Ба мискинӣ ва азоби ман назар кун,
ва ҳамаи хатоҳоямро биомурз.

19Ба душманонам назар андоз, ки чӣ қадар бисьёр шудаанд,
ва чӣ гуна кинаи шадиде ба ман меварзанд.

20Ҷонамро муҳофизат намо, ва маро халосӣ деҳ,
то хиҷил нашавам, зеро ки ба Ту паноҳ бурдаам.

21Бигзор беайбӣ ва росткорӣ нигаҳбони ман бошанд,
зеро ки ба Ту умед мебандам.

22Исроилро, эй Худованд,
аз ҳамаи тангиҳои вай раҳоӣ деҳ+.

ТАРОНАИ БИСТУ ПАНҶУМ

Дуо дар бораи наҷот додани бегуноҳон.

25^1Таронаи Довуд. Маро дар доварӣ ҳимоят намо, эй Худованд,

зеро ки ман дар беайбии худ рафтор кардаам,
ва ба Худованд таваккал намудаам, пас пешпо нахоҳам хӯрд+.

2Маро имтиҳон намо, эй Худованд, ва маро биозмой;
ботинам ва диламро бигудоз;+
3Зеро ки эҳсони Ту пеши назари ман аст,
ва дар ростии Ту рафтор кардаам;+
4Бо мардуми каҷрафтор нанишастаам,
ва бо риёкорон нахоҳам рафт;
5Аз ҷамоати бадкешон нафрат дорам,
ва бо шарирон нахоҳам нишаст;+
6Кафҳоямро ба покӣ хоҳам шуст,
ва гирди қурбонгоҳи Ту, эй Худованд, хоҳам гашт,+

7То ки овози шукронаи худро бишнавонам,
ва ҳамаи корҳои аҷоиби Туро нақл намоям+.
8Худовандо! Макони хонаи Туро дӯст медорам,
ва мақоми маскани ҷалоли Туро.
9Ҷонамро бо хатокорон
ва ҳаётамро бо хунхӯрон нобуд накун,+
10Ки дар дастҳошон фисқу фуҷур аст,
ва яминашон пур аз ришва+.
11Валекин ман дар беайбии худ рафтор мекунам;
маро раҳоӣ деҳ ва ба ман марҳамат намо.
12Поям дар ҷои ҳамвор истодааст;
дар ҷамъомадҳо Худовандро муборак хоҳам хонд.

ТАРОНАИ БИСТУ ШАШУМ

Умедворони Худованд аз душманон наметарсанд.

26^1Таронаи Довуд.

Худованд нури ман ва наҷоти ман аст: аз кӣ тарсон бошам?

Худованд истеҳкоми ҷони ман аст: аз кӣ ҳаросон бошам+?

2Вақте ки бадкешон ба ман наздик шуданд, то ки гӯшти маро бихӯранд,
адуёнам ва душманонам худашон ноком шуда, афтоданд.

3Агар дар муҳосираи душман бимонам,
дилам нахоҳад тарсид;
агар бар зидди ман корзор барпо шавад,
дар он сурат низ таваккал хоҳам кард+.

4Як чизро аз Худованд пурсидаам, ва онро хоҳам талабид,
ки тамоми айёми умри худ дар хонаи Худованд сокин бошам,
шавкати Худовандро мушоҳида намоям
ва дар қасри Ӯ назорат кунам;+

5Зеро ки маро дар рӯзи тира дар хаймаи Худ пинҳон хоҳад дошт,
дар паноҳи хиргоҳи Худ руст хоҳад кард,
бар кӯҳпора баланд хоҳад бардошт.

6Ва алҳол сарам бар душманонам, ки гирди маро гирифтаанд, баланд хоҳад шуд,
ва дар хаймаи Ӯ қурбониҳои шодиёна хоҳам овард,
дар шаъни Худованд суруд хоҳам хонд ва Ӯро хоҳам сароид+.

7Худовандо! Маро, ки бо овози худ мехонам, бишнав,
ва ба ман марҳамат намо ва маро иҷобат бикун.

8Дилам аз ҷониби Ту мегӯяд: «Ҷӯёи рӯи Ман бошед»;
ва ман, эй Худованд, ҷӯёи рӯи Ту хоҳам буд+.
9Рӯи Худро аз ман пинҳон надор;
бандаи Худро дар ғазабат напартой;
Ту мададгори ман будӣ;
маро рад накун ва тарк накун,
эй Худои наҷоти ман!
10Зеро ки падару модарам маро тарк кардаанд,
вале Худованд маро пазироӣ менамояд+.
11Тариқи Худро, эй Худованд,
ба ман таълим деҳ, ва маро,
бар хилофи иродаи бадхоҳонам, ба роҳи рост андоз+.

12Маро ба дасти адуёнам насупор,
зеро ки шоҳидони козиб
ва бадхоҳон бар ман қиём кардаанд+.
13Лекин эътиқод доштам,
ки лутфи Худовандро дар замини зиндаҳо хоҳам дид+.

14Ба Худованд умедвор бош,
матин бош, ва дилат қавӣ хоҳад шуд;
ба Худованд умедвор бош+.

ТАРОНАИ БИСТУ ҲАФТУМ

Дуо дар бораи мадади Худо ва шукрона барои марҳамати Ӯ.

27^1Таронаи Довуд.

Сӯи Ту, эй Худованд, мехонам.

Эй кӯҳпораи ман, аз пешам хомӯш нагузар:

мабодо аз пешам хомӯш гузарӣ,
ва ман мисли фурӯравандагони гӯр гардам+.

2Овози зориҳои маро бишнав,
вақте ки сӯи Ту истиғоса мебарам
ва дастҳои худро сӯи ҳарами муқаддаси Ту мебардорам+.

3Маро бо шарирон ва бадкирдорон маҳв накун,
ки бо ёронашон дар бораи сулҳу осоиштагӣ сухан меронанд,
вале бадӣ дар дил доранд+.

4Ба онҳо мувофиқи корҳошон, мувофиқи кирдорҳои бадашон мукофот деҳ;
мувофиқи аъмоли дастҳошон ба онҳо подош деҳ;
сазояшонро ба онҳо баргардон.
5Азбаски ба корномаҳои Худо
ва ба аъмоли дастҳои Ӯ диққат намедиҳанд,
онҳоро хароб хоҳад кард ва бино нахоҳад намуд+.

6Худованд муборак аст,
зеро ки овози зориҳои маро шунидааст.
7Худованд қуввати ман ва сипари ман аст;
дилам ба Ӯ таваккал намуд, ва ман мадад ёфтам,
ва дилам шод шуд,
ва Ӯро бо суруди худ ҳамд хоҳам гуфт+.

8Худованд қуввати қавми Худ
ва истеҳқоми наҷоти масеҳи Худ мебошад.

9Қавми Худро наҷот деҳ ва мероси Худро баракат фармо;
онҳоро чӯпонӣ бикун ва барафроз то абад!+

ТАРОНАИ БИСТУ ҲАШТУМ

Кибриёи Худо дар раъду барқ аст.

28^1Таронаи Довуд.

Худовандро васф гӯед, эй фарзандони Худо!

Дар шаъни Худованд васфи ҷалол ва қувватро бигӯед+.

2Дар шаъни Худованд васфи ҷалоли исми Ӯро бигӯед;
ба Худованд дар шавкати қудсият саҷда кунед.
3Овози Худованд бар обҳост;
Худои ҷалол гулдуррос мезанад;
Худованд болои обҳои бисьёр аст+.
4Овози Худованд пурқувват аст;
овози Худованд пуршукӯҳ аст.
5Овози Худованд арзҳоро мешиканад;
Худованд арзҳои Лубнонро мешиканад;+
6Ва онҳоро мисли гӯсолае мерақсонад;
Лубнон ва Сирюнро мисли бачаи гови ваҳшӣ+.

7Овози Худованд забонаҳои оташро чақмоқ мезанонад.

8Овози Худованд биёбонро меларзонад;

Худованд биёбони Қодешро меларзонад+.

9Овози Худованд оҳуёнро ба дарди зоиш меандозад,
ва ҷангалҳоро бараҳна мекунад;
ва дар қасри Ӯ ҳама ҷалолро ба забон меоваранд.

10Худованд бар тӯфон нишаста буд;
ва Худованд бар тахти подшоҳӣ хоҳад нишаст то абад+.

11Худованд қавми Худро қувват хоҳад бахшид;

Худованд ба қавми Худ дар роҳи сулҳу осоиштагӣ баракат хоҳад хост+.

ТАРОНАИ БИСТУ НӮҲУМ

Шукрона барои наҷот додани ҳаёт.

29^1Таронаи Довуд; суруди тақдиси хона.

2Туро, эй Худованд, такбир менамоям, зеро ки маро раҳо кардӣ,
ва душманонамро бар ман шодком нагардондӣ+.

3Худовандо, Худои ман!

Сӯи Ту истиғоса бурдам, ва маро шифо додӣ.

4Худовандо! Ҷонамро аз дӯзах баровардӣ,
маро зинда кардӣ, то ки ба қабр фурӯд наоям+.

5Худовандро бисароед, эй порсоёни Ӯ,
ва зикри қудсияти Ӯро ҳамд гӯед,

6Зеро ки ғазаби Ӯ як лаҳза аст,
ва ҳусни таваҷҷӯҳи Ӯ дар зарфи як зиндагонӣ:

бегоҳӣ гирья маскан мегирад,
валекин пагоҳӣ — шодмонӣ+.

7Ва ман дар некрӯзии худ мегуфтам:

«Ҳаргиз фурӯ нахоҳам ғалтид»+.

8Худовандо! Бо ҳусни таваҷҷӯҳи Худ кӯҳи маро қувват бахшидӣ,
аммо чун рӯи Худро пинҳон кардӣ, ҳаросон шудам.

9Сӯи Ту, эй Худованд, мехонам,
ва пеши Худованди худ зорӣ мекунам.

10Аз хуни ман чӣ фоида, вақте ки ба гӯр фурӯд оям?

Оё хок Туро шукрона мегӯяд? Оё ростии Туро
ба забон меоварад+?

11Бишнав, эй Худованд, ва ба ман марҳамат намо.

Худовандо! Мададгори ман бош.

12Мотамамро барои ман ба рақс мубаддал кардаӣ,
палосамро кашида, камарамро ба шодӣ бастаӣ,+

13То ки нафсам Туро бисарояд ва хомӯш нашавад.

Худовандо, Худои ман! Туро ҳамд хоҳам гуфт то абад.

ТАРОНАИ СИЮМ

Умедворони Худованд хиҷил намешаванд.

30^1•Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

2Ба Ту, эй Худованд, паноҳ бурдаам,
харгиз хиҷил нахоҳам шуд;
аз рӯи адолати Худ маро раҳоӣ деҳ+.

3Гӯши Худро сӯи ман хам намо, ба зудӣ маро халосӣ деҳ.

Барои ман кӯҳпораи қавӣ ва хонаи паноҳ бош,
то ки маро наҷот диҳӣ,+
4Зеро ки сахра ва қалъаи ман Ту ҳастӣ;
ва ба хотири исми Худ маро ҳодӣ ва роҳнамо бош.

5Маро аз доме ки барои ман пинҳон кардаанд,
берун ор, зеро ки Ту истеҳкоми ман ҳастӣ.
6Рӯҳи худро ба дасти Ту месупорам;

Ту, эй Худованд, эй Худои ростӣ, маро раҳоӣ додаӣ+.

7Аз пайравони бутҳои бекора нафрат дорам;
ва ман ба Худованд таваккал мекунам+.
8Ба эҳсони Ту шодӣ ва хурсандӣ мекунам,
чунки мусибати маро дидаӣ, ғуссаҳои ҷонамро донистаӣ,

9Ва маро ба дасти душман насупурдаӣ,
пойҳоямро дар вусъатобод истонидаӣ+.

10Ба ман марҳамат намо, эй Худованд, зеро ки ба танг омадаам;
чашмам аз кулфат хаста шудааст, ҷонам ва ҷисмам низ+.

11Зеро ки ҳаётам аз андӯҳ
ва солҳоям аз оҳу фиғон адо шудааст;
аз гуноҳи ман қувватам заиф
ва устухонҳоям хушк шудааст.

12Аз дасти ҳамаи хасмҳои худ барои ҳамсояҳоям хеле нангин
ва барои ошноҳоям воҳиманок гардидаам:

ҳар кӣ маро дар кӯча бинад, аз ман мегурезад+.

13Монанди мурда аз дилҳо фаромӯш шудаам;
мисли зарфи шикастае гардидаам,+
14Зеро ки маломати касони бисьёрро мешунавам;
дар гирду пешам даҳшат аст,
чунки онҳо бар зидди ман маслиҳатро ба як ҷо мемонанд:

ба фикри гирифтани ҷонам афтодаанд+.

15Валекин ман ба Ту, эй Худованд, таваккал мекунам;
ман мегӯям: Худои ман Ту ҳастӣ.

16Тақдири ман дар дасти Туст;
маро аз дасти душманонам
ва таъқибкунандагонам халосӣ деҳ+.

17Рӯи Худро ба бандаи Худ мунаввар намо,
бо эҳсони Худ маро наҷот деҳ+.

18Худовандо! Ман хиҷил нахоҳам шуд, чунки Туро хондаам;
лекин шарирон хиҷил хоҳанд шуд, дар дӯзах лаб фурӯ хоҳанд баст.

19Забонҳои дурӯғгӯй лол хоҳанд шуд,
ки бо ғурур ва тамасхур дар ҳаққи одил бадгӯӣ мекунанд.

20Чӣ қадар фаровон аст меҳрубонии Ту,
ки барои тарсгорони Худ нигоҳ доштаӣ
ва барои паноҳбарони Худ пеши назари банӣ-одам ба амал овардаӣ:

21Онҳоро дар паноҳи рӯи Худ аз дасисаҳои мардум пинҳон медорӣ;
онҳоро аз муноқишаи забонҳо дар хайма руст мекунӣ.

22Муборак аст Худованд,
ки эҳсони аҷоиби Худро дар шаҳри муҳосирашуда ба ман зоҳир кард!+

23Валекин ман дар маъюсии худ гуфтам,
ки аз назари Ту рад шудаам;
аммо, вақте ки сӯи Ту истиғоса бурдам,
овози зориҳоямро шунидӣ.
24Худовандро дӯст доред, эй ҳамаи порсоёни Ӯ!
Аминонро Худованд ҳифз менамояд,
ва мағруронро сазои барзиёд медиҳад+.
25Матин бошед, ва дилатон қавӣ хоҳад шуд,
эй ҳамаи умедворони Худованд!+

ТАРОНАИ СИЮ ЯКУМ

Хушбахтии гуноҳкоре ки тавба кардааст ва омурзида шудааст.

31^1Суруди таълимии Довуд.

Хушо касе ки ҷиноятҳояш омурзида ва хатоҳояш пӯшида шудааст.

2Хушо касе ки Худованд гуноҳи варо ба ҳисоб намеоварад,
ва дар рӯҳи вай ҳилагарӣ нест+.
3Вақте ки хомӯш будам,
устухонҳоям аз фиғони ҳаррӯзаи ман мепӯсид,

4Зеро ки рӯзу шаб дасти Ту бар ман фишор меовард;
илики ман ба хушкии тобистон мубаддал шудааст. Село.

5Хатоямро ба Ту маълум кардаам,
ва гуноҳамро пинҳон надоштаам; гуфтам:

«Ба ҷиноятҳоям пеши Худованд иқрор мешавам»,
ва Ту айби хатоямро афв кардаӣ. Село+.

6Бинобар ин ҳар порсо дар вақти иҷобат пеши Ту дуо хоҳад гуфт,
ва дар он сурат ҷараёни обҳои бисьёр ба вай нахоҳад расид.

7Ту паноҳгоҳи ман ҳастӣ, маро аз тангӣ ҳифз мекунӣ,
маро бо таронаҳои халосӣ иҳота менамоӣ. Село+.

8«Ман туро таълим хоҳам дод ва ба роҳе ки бояд биравӣ, ҳидоят хоҳам кард:

туро насиҳат хоҳам дод; чашмам бар туст.
9Мисли асп, мисли хачир бефаҳм набошед,
ки онҳоро сӯлуқ ва ҷилав мезананд,
ки ин зинат барои нигоҳ доштани онҳост,
вагар на наздики ту нахоҳанд омад»+.
10Шарир ғаму ғуссаи зиёде дорад,
аммо касе ки ба Худованд таваккал менамояд,
эҳсон ӯро иҳота хоҳад кард.

11Дар Худованд шодӣ ва хурсандӣ кунед, эй одилон!

Ва тараннум намоед, эй ҳамаи ростдилон!+

ТАРОНАИ СИЮ ДУЮМ

Мадҳ дар шаъни Худои Қодир.

32^1Дар Худованд, эй одилон, тараннум намоед:
ҳамду сано гуфтан росткоронро мезебад.
2Худовандро бо барбат ҳамд гӯед,
бо уди даҳтор Ӯро бисароед;+
3Суруди наве дар шаъни Ӯ бихонед;
бо бонги шодӣ некӯ бинавозед;+
4Зеро ки каломи Худованд дуруст аст,
ва тамоми аъмоли Ӯ ҳақ асту рост.
5Ӯ адл ва инсофро дӯст медорад;
ҷаҳон аз эҳсони Худованд пур аст+.
6Бо каломи Худованд осмонҳо офарида шудааст,
ва бо дами даҳони Ӯ ҳамаи лашкарҳои онҳо+.
7Ӯ обҳои баҳрро мисли машке ҷамъ кардааст,
вартаҳоро дар хазоин гузоштааст+.

8Бигзор тамоми аҳли замин аз Худо тарсон бошанд;
ҳамаи сокинони дуньё аз Ӯ ҳаросон шаванд,
9Зеро ки Ӯ гуфт, ва иҷро шуд;
Ӯ амр кард, ва қоим гардид+.
10Худованд машварати халқҳоро ботил мекунад,
ба андешаҳои қавмҳо монеъ мешавад+.
11Машварати Худованд қоим аст то абад,
андешаҳои дили Ӯ то абадуддаҳр+.
12Хушо халқе ки Худованд Худои вай аст,
ва қавме ки Ӯ варо барои мероси Худ баргузидааст+.

13Аз осмон Худованд нигоҳ мекунад,
тамоми банӣ-одамро мебинад;+
14Аз нишемангоҳи Худ
ба ҳамаи сокинони замин назар меандозад;+

15Дилҳои онҳоро танҳо Худаш ба вуҷуд овардааст,
ва тамоми аъмолашонро мефаҳмад.

16Подшоҳ бо сипоҳи бузург наҷот нахоҳад ёфт;
паҳлавон бо қуввати бузург халос нахоҳад шуд+.

17Асп барои наҷот беэътимод аст,
ва бо қуввати бузургаш халосӣ нахоҳад дод+.
18Инак, чашми Худованд бар тарсгорони Ӯст,
бар онҳоест, ки ба эҳсони Ӯ умедворанд,+
19То ки ҷони онҳоро аз мурдан халос кунад,
ва дар вақти қаҳтӣ онҳоро зинда мононад+.
20Ҷони мо ба Худованд умедвор аст:
Ӯ мададгор ва сипари мост;+
21Дили мо дар Ӯ шодӣ мекунад,
зеро ки ба исми қуддуси ӯ мо таваккал менамоем.

22Эҳсони Ту, эй Худованд, бар мо бод,
чунон ки мо ба Ту умед бастаем.

ТАРОНАИ СИЮ СЕЮМ

Худованд ҳалимонро наҷот медиҳад ва бадкешонро маҳв мекунад.

33^1Таронаи Довуд, вақте ки ӯ хулқи худро назди Абималик дигаргун сохт, ва аз пеши вай бадар ронда шуд, ва баромада рафт+.

2Худовандро дар ҳар вақт муборак хоҳам хонд;
доимо ҳамду санои Ӯ бар забони ман аст.

3Ҷонам бо Худованд фахр мекунад;
ҳалимон шунида, шод хоҳанд шуд+.

4Худовандро бо ман такбир гӯед;
ва исми Ӯро якҷоя болобардор кунем.

5Худовандро талабидам, ва маро иҷобат намуд,
ва аз ҳамаи бимҳоям маро халосӣ дод+.

6Сӯи Ӯ нигоҳ карданд ва мунаввар гардиданд,
ва чеҳраҳошон хиҷил нашуд.

7Ин мискин бихонд, ва Худованд шунид,
ва ӯро аз ҳамаи тангиҳояш наҷот дод+.

8Фариштаи Худованд дар гирду пеши тарсгорони Ӯ ҳозир аст ва онҳоро халосӣ медиҳад+.

9Бичашед ва хоҳед дид, ки Худованд некӯст!

Хушо марде ки ба Ӯ паноҳ мебарад!+

10Аз Худованд тарсед, эй муқаддасони Ӯ,
зеро ки тарсгорони Ӯро ҳеҷ камӣ нест+.

11Шерони ҷавон бенаво шудаанд ва гуруснагӣ мекашанд,
аммо толибони Худовандро аз ҳеҷ чизи хуб камӣ нахоҳад буд+.

12Биёед, эй фарзандон, маро бишнавед:

тарси Худовандро ба шумо таълим хоҳам дод.

13Кист он шахсе ки ҳаётро хоҳон аст,
ва айёмро дӯст медорад, то ки некӯӣ бубинад+?

14Забонатро аз бадӣ нигоҳ дор,
ва лабҳоятро аз гуфтори макромез+.

15Аз бадӣ дур шав ва некӣ бикун;
талабгори осоиштагӣ шав ва дар паи он бош+.

16Чашмони Худованд бар одилон аст,
ва гӯшҳои Ӯ сӯи истиғосаи онҳо+.

17Хашми Худованд ба муқобили бадкорон аст,
то ки зикри онҳоро аз замин маҳв намояд+.

18Вақте ки одилон фарьёд мекашанд,

Худованд онҳоро шунида, аз ҳамаи тангиҳошон халосӣ медиҳад.

19Худованд ба дилшикастагон наздик аст,
ва рӯҳафтодагонро наҷот хоҳад дод+.
20Мусибатҳои одил бисьёр аст,
валекин аз ҳамаи онҳо Худованд ӯро халосӣ медиҳад;+

21Ҳамаи устухонҳои ӯро нигоҳ медорад;
ҳеҷ яке аз онҳо шикаста нахоҳад шуд+.

22Шарирро бадӣ хоҳад кушт,
ва бадхоҳони одил маҳкум хоҳанд шуд.

23Худованд ҷони бандагони Худро раҳо хоҳад кард,
ва ҳеҷ кас аз паноҳбарони Ӯ маҳкум нахоҳад шуд.

ТАРОНАИ СИЮ ЧОРУМ

Дуо дар бораи наҷот додан аз душманони шарир.

34^1Таронаи Довуд.

Ба мухолифонам, эй Худованд,
мухолифат намо, ба ҷангҷӯёнам ҷанг кун;+
2Сипар ва ҷавшан бигир,
ва ба мадади ман бархез;

3Ва найзаро бикаш ва пеши роҳи таъқибкунандагони маро бигир;
ба ҷонам бигӯй: «Ман наҷоти ту ҳастам!»

4Бигзор толибони ҷонам хиҷил ва расво шаванд;
бадандешонам қафо гарданд ва шарманда шаванд;+

5Мисли коҳрезае пеши бод бошанд,
ва фариштаи Худованд онҳоро биронад;+
6Роҳашон торик ва лағжонак бошад,
ва фариштаи Худованд онҳоро таъқиб намояд,+

7Зеро ки бе сабабе барои ман доми худро дар ҳафра пинҳон кардаанд;
онро бе сабаб барои ҷонам кандаанд+.

8Бигзор бар ӯ таҳлукаи ногаҳоние биёяд,
ва доме ки пинҳон кардааст, худи ӯро бигирад;
дар торикӣ дар он фурӯ ғалтад+.

9Валекин ҷонам дар Худованд хурсандӣ хоҳад кард;
дар наҷоти Ӯ шод хоҳам шуд+.

10Хамаи устухонҳоям мегӯяд: Худовандо!

Кист монанди Ту, ки камбағалро аз каси пурзӯртар аз вай халос мекунӣ,
ва камбағалу мискинро аз ғораткунандаи вай!+
11Шоҳидони бадкин бархостаанд:
он чи намедонам, аз ман мепурсанд;
12Ба ивази некӣ ба ман бадӣ мекунанд,
ҷонамро гирифтори бекасӣ мегардонанд+.

13Валекин ман дар бемории онҳо палос мепӯшидам,
ҷонамро бо рӯзадорӣ азоб медодам,
аммо бигзор дуоям ба оғӯшам баргардад+.
14Мисли он ки дӯстам ё бародарам бошад,
рафтор мекардам;
мисли он ки барои модарам мотам гирифта бошам,
ғамгин ва сархам будам.

15Валекин вақте ки меафтодам, шодӣ мекарданд ва ҷамъ мешуданд;
нокасоне бар зидди ман ҷамъ мешуданд,
ки намешинохтам; маро дашном медоданд, ва бас намекарданд;

16Бо масхарабозони риёкор дар ҳаққи ман
дандонҳои худро ғиҷиррос мезанонданд+.
17Худовандо! То ба кай нигоҳ хоҳӣ кард?
Ҷонамро аз ситамҳои онҳо,
ягонаамро аз шерони ҷавон халос кун+.
18Туро дар ҷамоати бузург ҳамд хоҳам гуфт,
дар миёни қавми азим Туро мадҳ хоҳам кард,+
19То онҳое ки ноҳақ ба ман адоват доранд,
бар ман шодкомӣ наёбанд,
онҳое ки бесабаб аз ман нафрат доранд,
ба ҳамдигар чашмакӣ назананд;+

20Зеро ки на дар бораи сулҳу осоиштагӣ сухан меронанд,
балки дар ҳаққи сулҳҷӯёни замин бӯҳтонҳои макромез мебофанд;

21Ва даҳони худро ба ман воз карда, мегӯянд:

«Ҳай-ҳай, чашми мо дид!»+

22Инҳоро Ту, эй Худованд, дидаӣ, хомӯш набош.

Худовандо! Аз ман дур набош+.

23Барои мурофиаи ман, барои даъвои ман аз хоб хез
ва бедор шав, эй Худои ман ва Худованди ман!+

24Маро аз рӯи адолати Худ дар доварӣ ҳимоят намо,
эй Худованд Худои ман, то ки бар ман шодкомӣ наёбанд,+

25Ва дар дили худ нагӯянд:

«Ҳай-ҳай, ҷони мо ҳузур кард!»

Ва нагӯянд: «Ӯро фурӯ бурдем»+.

26Бигзор онҳое ки дар мусибати ман шодӣ мекунанд,
якҷоя шарманда ва расво шаванд,
онҳое ки бар ман такаббур менамоянд,
пероҳани хиҷолат дар бар кунанд.

27Бигзор онҳое ки хоҳишманди ҳаққонияти мананд,
шод ва хурсанд шаванд ва доимо гӯянд:

«Афзун бод кибриёи Худованд, ки саломатии бандаи Худро хоҳон аст!»

28Ва забонам адолати Туро
ва ҳамду санои Туро ҳар рӯз баён хоҳад кард+.

ТАРОНАИ СИЮ ПАНҶУМ

Мадҳ дар шаъни марҳамати Худо.

35^1Барои сардори муғанниён. Таронаи бандаи Худованд Довуд.

2Маъсияти шарир андаруни дилам мегӯяд:

«Тарси Худо дар пеши чашми вай нест»;+

3Зеро ки вай ба худаш дар назари худ тамаллуқ мегӯяд
ва барои худ гуноҳе пайдо мекунад,
то ки пур аз адоват гардад;
4Суханони забонаш талбис ва макр аст;
аз рафтори оқилона ва некӯкорӣ даст кашидааст;

5Дар ҷогаҳи худ талбис мебофад,
роҳи нодурустро пеш гирифтааст, аз бадӣ нафрат намекунад+.

6Худовандо! Эҳсони Ту то осмонҳост,
садоқати Ту то афлок аст!+
7Адолати Ту мисли кӯҳҳои муаззам аст,
довариҳои Ту вартаи бузург аст!

Одамизод ва ҳайвонро Ту наҷот медиҳӣ, эй Худованд!+

8Чӣ арҷманд аст эҳсони Ту, эй Худо!
Банӣ-одам дар сояи болҳои Ту паноҳ меёбанд;+
9Аз равғани хонаи Ту сер мешаванд,
ва аз наҳри шарбатҳои Худ онҳоро менӯшонӣ,
10Зеро ки чашмаи ҳаёт бо Туст;
дар нури Ту нурро мебинем+.
11Эҳсони Худро барои орифони Худ давом деҳ,
ва адолати Худро барои ростдилон+.
12Бигзор пои ғурур бар ман наояд,
ва дасти шарирон маро бадар наронад.
13Дар он ҷо бадкирдорон афтодаанд,
сарнагун шудаанд ва хеста наметавонанд+.

ТАРОНАИ СИЮ ШАШУМ

Умедворони Худованд ва ҳалимон вориси замин хоҳанд буд, вале шарирон ва бадкешон маҳв хоҳанд шуд.

36^1Таронаи Довуд.

Ба бадкешон рашк накун, аз ноинсофон ҳасад набар,+

2Зеро ки онҳо мисли алаф ба зудӣ даравида хоҳанд шуд,
ва мисли сабза пажмурда хоҳанд шуд+.

3Ба Худованд таваккал намо ва некӣ бикун;
дар замин сокин бош ва ростиро ҳифз намо.

4Ва дар Худованд тасаллӣ хоҳӣ ёфт,
ва Ӯ муроди дилатро ба ту ато хоҳад кард+.

5Роҳи худро ба Худованд бисупор,
ва ба Ӯ таваккал намо, ва Ӯ ба ҷо хоҳад овард,+

6Ва адолати туро мисли нур,
ва инсофи туро мисли нимрӯз ба зуҳур хоҳад овард+.

7Пеши Худованд сокит бош ва ба Ӯ умед банд.
Ба касе ки роҳаш барор ёфтааст,
ба шахси дасисакор рашк накун.
8Аз хашм даст бикаш, ва ғазабро тарк намо;
рашк накун, ки ин боиси бадкорӣ хоҳад шуд,
9Зеро ки бадкешон маҳв хоҳанд шуд,
валекин умедворони Худованд вориси замин хоҳанд буд+.

10Боз андак сабр кун, ва шарир боқӣ нахоҳад монд;
ба маконаш назар хоҳӣ андохт, ва ӯ нахоҳад буд+.

11Аммо ҳалимон вориси замин хоҳанд буд,
ва аз осудагии бисьёр лаззат хоҳанд бурд+.
12Шарир ба одил қасди бад мекунад,
ва дандонҳои худро бар ӯ ғиҷиррос мезанонад;+
13Аммо Худованд ба ҳоли вай механдад,
зеро мебинад, ки рӯзи вай меояд+.

14Шарирон шамшер бараҳна мекунанд ва камони худро мекашанд,
то ки камбағал ва мискинро ғалтонанд ва ростравонро қатл кунанд.

15Шамшери онҳо ба дили худашон фурӯ хоҳад рафт,
ва камонҳои онҳо хоҳад шикаст+.
16Чизи ками одил
беҳ аз сарвати шарирони бисьёр,+
17Зеро ки бозувони шарирон хоҳад шикаст,
вале одилонро Худованд тақвият медиҳад+.
18Худованд рӯзҳои беайбонро медонад,
ва мероси онҳо то абад хоҳад буд+.
19Дар вақти мусибат хиҷил нахоҳанд шуд,
ва дар айёми қаҳтӣ сер хоҳанд буд,+
20Аммо шарирон нест хоҳанд шуд,
ва душманони Худованд мисли шукӯҳи марғзорҳо фано хоҳанд шуд,
мисли дуд фано хоҳанд шуд+.
21Шарир қарз мегирад ва адо намекунад,
вале одил эҳсон мекунад ва медиҳад;

22Зеро онҳое ки Ӯ муборак хондааст, вориси замин хоҳанд буд,
вале онҳое ки Ӯ малъун хондааст, маҳв хоҳанд шуд.

23Худованд қадамҳои мардро барқарор мекунад,
ва ба роҳи вай таваҷҷӯҳ менамояд,+

24Ба тавре ки вай афтад ҳам, сахт афканда намешавад,
зеро ки Худованд дасташро мегирад+.
25Ҷавон будам ва ҳоло пир шудаам,
ва одилеро надидаам, ки партофта шуда бошад,
ва наслаш нон мепурсида бошанд:+
26Вай ҳар рӯз мебахшад ва қарз медиҳад,
ва насли вай баракат хоҳанд ёфт+.
27Аз бадӣ дур шав ва некӣ бикун,
ва то абад сукунат хоҳӣ кард,+
28Зеро ки Худованд инсофро дӯст медорад,
ва порсоёни Худро тарк нахоҳад кард;
онҳо то абад маҳфуз хоҳанд буд;
ва насли шарирон маҳв хоҳанд шуд+.
29Одилон вориси замин хоҳанд буд,
ва дар он то абад сукунат хоҳанд кард.
30Даҳони одил ҳикматро баён мекунад,
ва забони ӯ инсофро ифода менамояд+.
31Шариати Худои ӯ дар дили ӯст;
қадамҳояш суст нахоҳад шуд+.
32Шарир одилро поида мегардад,
ва дар паи куштани ӯст;+

33Лекин Худованд ӯро ба дасти вай намесупорад,
ва чун кораш ба мурофиа оид шавад,
намегузорад, ки ӯро айбдор кунанд.

34Ба Худованд умед банд ва тариқи Ӯро риоя намо;
ва Ӯ туро баланд хоҳад кард, то ки вориси замин гардӣ;
ҳангоми маҳв шудани шарирон инро хоҳӣ дид+.

35Шарири ситамгареро дидаам,
ки мисли дарахти сершохаи сабзу хуррам дар як ҷо чуқур реша давонда буд;

36Ва ӯ гузашта рафт, ва инак нест шудааст;
ва ӯро ҷустуҷӯ кардам, ва ёфт нашуд.
37Ба беайб назар андоз ва росткорро бубин,
зеро ки оянда ба шахси сулҳҷӯ тааллуқ дорад,
38Ва ҷинояткорон аз як сар маҳв хоҳанд шуд;
фарҷоми шарирон нест шудан аст+.
39Наҷоти одилон аз Худованд аст;
дар вақти тангӣ Ӯ истеҳкоми онҳост;+

40Ва Худованд ба онҳо мадад хоҳад кард ва онҳоро халосӣ хоҳад дод;
онҳоро аз шарирон халосӣ хоҳад дод, ва онҳоро наҷот хоҳад бахшид,
зеро ки онҳо ба Ӯ паноҳ мебаранд+.

ТАРОНАИ СИЮ ҲАФТУМ

Суруди тавбаи беморони сахт.

37^1Таронаи Довуд. Барои ёдоварӣ+.

2Худовандо! Дар ғазаби Худ маро мазаммат накун,
ва дар хашми Худ маро ҷазо надеҳ,+
3Зеро ки тирҳои Ту дар ман фурӯ рафтааст,
ва дасти Ту бар ман фурӯд омадааст+.
4Дар ҷисмам аз ғазаби Ту ҷои сиҳате нест;
дар устухонҳоям аз хатои худам саломатӣ нест,+

5Зеро ки гуноҳҳоям аз сарам гузаштааст,
мисли бори гароне аз бардоштам вазнинтар аст;+

6Аз боиси беақлии ман ҷароҳатҳоям бадбӯй шудааст,
фасод кардааст.
7Бисьёр хамидақомат ва сархам шудаам,
тамоми рӯз тирарӯ шуда мегардам;
8Зеро ки суринҳоям пур аз варам аст,
ва дар ҷисмам ҷои сиҳате нест.
9Бағоят бемадор ва шалпар шудаам;
аз дарди дили худ наъра мезанам.
10Худовандо! Тамоми орзуям пеши назари Туст,
ва оҳу фиғонам аз Ту пӯшида нест.
11Дилам метапад; қувватам аз ман рафтааст,
ва нури чашмонам низ бо ман нест.

12Дӯстонам ва ёронам аз офати ман канор шудаанд,
ва хешовандонам дур истодаанд+.
13Ва толибони ҷонам бар ман дом мегузоранд,
ва бадхоҳонам суханони фитнаангез мегӯянд
ва ҳар рӯз макрҳо меандешанд.
14Валекин ман мисли кар намешунавам,
ва мисли гунге ҳастам, ки даҳонашро намекушояд;+

15Ва монанди шахсе гардидаам, ки намешунавад,
ва дар забонаш далеле нест.

16Аммо ба Ту, эй Худованд, умед бастаам;

Ту иҷобат намо, эй Худованд Худои ман+.

17Зеро ки гуфтаам: «Мабодо бар ман шодкомӣ ёбанд ва,
агар пешпо хӯрам, бар ман такаббур кунанд».
18Зеро ки ман ба афтодан наздик шудаам,
ва дардам ҳамеша дар рӯ ба рӯи ман аст.
19Зеро ки ба гуноҳи худ иқрорам,
аз хатои худ ғамгинам+.
20Валекин душманонам зинда ва пурзӯранд,
ва онҳое ки ноҳақ бадхоҳи мананд, бисьёранд;
21Ва онҳое ки ба ивази некӣ бадӣ мекунанд,
барои он ба ман адоват доранд,
ки некиро пайравӣ менамоям+.
22Маро тарк накун, эй Худованд Худои ман!
Аз ман дур набош;+

23Ба мадади ман шитоб кун, эй Худованд, эй наҷоти ман!

ТАРОНАИ СИЮ ҲАШТУМ

Сукути ҳалимона сабаби тавбаи гуноҳкор мешавад.

38^1Барои сардори муғанниён, Едутун. Таронаи Довуд+.

2Гуфтам: «Роҳҳои худро эҳтиёт хоҳам кард,
то ки бо забонам хатое накунам;
ба даҳонам тумшуқбанд хоҳам зад,
то даме ки шарир дар рӯ ба рӯи ман аст»+.
3Ман гунг ва хомӯш будам,
аз некӣ низ лаб фурӯ бастам, ва дардам бадтар шуд.

4Дилам андарунам аланга зад,
дар фикрам оташ даргирифт,
бо забони худ сухан гуфтам:+
5«Аҷаламро, эй Худованд, ба ман маълум кун,
ва миқдори рӯзҳоямро, ки чист,
то донам, ки кай фано мешавам+.
6Инак, рӯзҳои маро ба қадри ваҷабе додаӣ,
ва умрам дар назари Ту ҳеҷ аст.

Ба яқин ҳар одамӣ, ки мутакаббирона меистад, чизи бекор аст». Село+.

7Ба яқин одамизод мисли шабаҳе мегардад:

бекора шӯру ғавғо менамояд,
захира мекунад ва намедонад, ки он насиби кӣ мешавад+.

8Ва акнун, эй Худованд, ман чиро умедвор бошам?

Умеди ман бар Туст+.

9Аз ҳамаи ҷиноятҳоям маро раҳоӣ деҳ,
пеши нобакорон маро хиҷил накун.

10Ман гунг шудаам, даҳонамро намекушоям;
зеро ки Ту инро кардаӣ.

11Офати Худро аз ман дур кун;
аз зарбаи дасти Ту ман нобуд мешавам+.

12Агар одамизодро мувофиқи далелҳои гуноҳи вай ҷазо диҳӣ, зебоии вай,
мисли он ки куя зада бошад, хароб хоҳад шуд.

Ба яқин ҳар одамӣ чизи бекор аст! Село.

13Дуои маро бишнав, эй Худованд, ва ба истиғосаи ман гӯш андоз;
бар ашкҳоям сокит набош, зеро ки ман назди Ту ғарибам ва мисли ҳамаи падаронам муҳоҷирам+.

14Ғазаби Худро аз ман бигардон, то каме кушодарӯй гардам,
пеш аз он ки биравам, ва дигар нахоҳам буд+.

ТАРОНАИ СИЮ НӮҲУМ

Умедворони Худованд ҳамеша аз ҷониби Ӯ наҷот меёбанд.

39^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

2Ба Худованд бисьёр умед бастам,
ва Ӯ сӯи ман рӯ овард, ва истиғосаи маро шунид;

3Ва маро аз чоҳи ҳалокат, аз ботлоқи пурлой берун овард,
ва пойҳоямро бар сахрае гузошт, қадамҳоямро мустаҳкам гардонд+.

4Ва суруди наве дар даҳонам гузошт, —
ҳамду санои Худои моро. Бисьёр касон инро дида,
тарсон хоҳанд шуд, ва ба Худованд таваккал хоҳанд кард+.

5Хушо марде ки ба Худованд таваккал мекунад,
ва ба мутакаббирон ва пайравони кизб рӯ намеоварад!

6Корҳои зиёде Ту кардаӣ, эй Худованд Худои ман!

Корҳои аҷоиб ва андешаҳоеро, ки Ту дар ҳаққи мо зоҳир намудаӣ, — кист, ки монанди Ту бошад! —
мавъиза ва нақл хоҳам кард, аммо шумораи онҳо бениҳоят бисьёр аст+.

7Қурбонӣ ва ҳадияро Ту нахостӣ;
гӯшҳои маро воз кардӣ;
қурбонии сӯхтанӣ ва қурбонии хаторо талаб накардӣ+.

8Он гоҳ гуфтам: инак меоям;
дар тӯмори китоб дар бораи ман навишта шудааст:

9Иродаи Туро, эй Худои ман, ба ҷо овардан мехоҳам,
ва шариати Ту андаруни дили ман аст+.

10Дар ҷамоати бузург аз адолат башорат додаам;
инак, лабҳои худро нахоҳам баст:

Худовандо, Ту медонӣ.

11Адолати Туро андаруни дилам махфӣ надоштаам,
вафо ва наҷоти Туро баён кардаам,
эҳсон ва ростии Туро аз ҷамоати бузург пинҳон надоштаам.

12Ту, эй Худованд, марҳаматҳои Худро аз ман боз надор;
бигзор эҳсон ва ростии Ту ҳамеша маро нигаҳбонӣ кунад.

13Зеро ки мусибатҳои бешумор маро иҳота намудааст; гуноҳҳоям маро мубтало кардааст,
ба тавре ки қобили дидан нестам:

онҳо аз мӯи сарам бисьёр аст, ва дилам маро тарк кардааст+.

14Худовандо! Таваҷҷӯҳ намуда, маро халосӣ деҳ;

Худовандо! Ба мадади ман шитоб кун.
15Бигзор онҳое ки толиби ҷони мананд,
то онро ба ҳалокат расонанд,
аз як сар хиҷил ва шарманда шаванд;
бадхоҳонам қафо гарданд ва расво шаванд;+
16Онҳое ки ба ман «ҳай-ҳай!» мегӯянд,
ба сабаби шармандагии худ ҳайрон шаванд;+

17Ҳамаи толибони Ту дар Ту шодӣ ва хурсандӣ кунанд,
ва дӯстдорони наҷоти Ту доимо гӯянд:

«Афзун бод кибриёи Худованд!»

18Валекин ман камбағал ва мискин ҳастам,
ва Худованд ба ман ғамхорӣ мекунад;
мададгор ва раҳокунандаи ман Ту ҳастӣ.

Эй Худои ман! Таъхир накун+.

ТАРОНАИ ЧИЛУМ

Хушо касе ки ба бенавоён марҳамат менамояд.

40^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

2Хушо касе ки ба бенаво эътибор медиҳад!

Дар рӯзи мусибат Худованд ӯро раҳо хоҳад кард+.

3Худованд ӯро нигаҳбонӣ хоҳад кард ва зинда хоҳад мононд, ва ӯ дар замин хушбахт хоҳад буд.

Ва Ту ӯро ба дасти душманонаш нахоҳӣ супурд+.

4Худованд ӯро бар бистари беморӣ ёварӣ хоҳад кард.

Тамоми вақти хобидани ӯ Ту дар бемории ӯ нигоҳубин хоҳӣ кард+.

5Ман гуфтам: «Худовандо! Ба ман марҳамат намо;
ҷонамро шифо деҳ, зеро ки пеши Ту хато кардаам».

6Душманонам дар ҳаққи ман суханони бад мегӯянд:

«Ӯ кай мемирад, то ки номаш гум шавад?»

7Ва агар касе ба иёдати ман биёяд, сухани дурӯғ мегӯяд;
дили вай дар худ ғайбат ҷамъ мекунад,
ва хамин ки берун рафт, ба гапу калоча шурӯъ менамояд+.

8Ҳамаи бадхоҳонам бо ҳамдигар дар ҳаққи ман пичир-пичир мекунанд,
бар зидди ман бадӣ меандешанд:

9«Қабоҳате ба сари ӯ омадааст,
ва акнун, ки ӯ хобидааст, дигар нахоҳад бархост».

10Ҳатто касе ки бо ман дӯст буд, ва аз ӯ дилпур будам,
ва ӯ нони маро мехӯрд,
пошнаи худро бар ман баланд кардааст+.

11Валекин Ту, эй Худованд, ба ман марҳамат намо,
маро ба по бархезон, то ки онҳоро сазо диҳам.

12Аз ин хоҳам донист, ки Ту ба ман таваҷҷӯҳ менамоӣ,
зеро ки душманам бар ман тантана намекунад.

13Ва маро, ба сабаби беайбии ман, дастгирӣ хоҳӣ кард,
ва ба хузури Худ то абад қоим хоҳӣ дошт.

14Муборак аст Худованд Худои Исроил аз азал то абад!

Омин ва омин!+

ТАРОНАИ ЧИЛУ ЯКУМ

Дуо дар бораи наҷот додани шахсе ки ба кишвари бегона ронда шудааст.

41^1Барои сардори муғанниён. Суруди таълимии банӣ-Қӯраҳ+.

2Чунон ки оҳу иштиёқманди маҷроҳои об аст,
ончунон ҷонам иштиёқманди Туст, эй Худо!+
3Ҷонам ташнаи Худост, ташнаи Худои Ҳай:
кай омада, пеши Худо ҳозир мешавам?
4Ашкҳоям рӯзу шаб нони ман буд,
вақте ки ҳар рӯз ба ман мегуфтанд: «Худои ту куҷост?»+

5Инро ба хотир оварда, ҷонам андаруни ман ба ҳаяҷон меояд: ҳангоме ки бо ҷамоате гузар доштам,
онҳоро оҳиста-оҳиста сӯи хонаи Худо мебурдам,
бо овози тараннум ва шукронаи оммае ки ид мекард+.

6Чаро, эй ҷонам, маъюс шудаӣ ва андаруни ман ошуфтаҳол ҳастӣ?

Ба Худо умедвор бош, зеро боз ба гуфтани ҳамди Ӯ муваффақ хоҳам шуд,
барои наҷоте ки аз Ӯ хоҳам ёфт+.

7Эй Худои ман! Ҷонам андарунам маъюс шудааст,
бинобар ин Туро аз замини Урдун ва аз Ҳермӯн,
аз кӯҳи Мисъар ёд мекунам+.

8Варта вартаро бо овози шаршараҳои Ту даъват менамояд;
ҳамаи туғьёнҳо ва мавҷҳои Ту бар ман гузаштааст.

9Рӯзона Худованд эҳсони Худро зоҳир хоҳад кард,
ва шабона суруди Ӯ бо ман хоҳад буд,
ки дуоест пеши Худои ҳаёти ман+.

10Ба Худое ки сахраи ман аст, мегӯям:

Чаро маро фаромӯш кардаӣ?

Чаро аз фишори душман малӯл шуда мегардам+?

11Хасмҳоям бо дашномҳои худ устухонҳои маро зарбаи марговар мезананд,
вақте ки ҳар рӯз ба ман мегӯянд: «Худои ту куҷост?»

12Чаро, эй ҷонам, маъюс шудаӣ ва андаруни ман ошуфтаҳол ҳастӣ? Ба Худо умедвор бош,
зеро боз ба гуфтани ҳамди Ӯ муваффақ хоҳам шуд,
ки Ӯ наҷоти рӯи ман ва Худои ман аст.

ТАРОНАИ ЧИЛУ ДУЮМ

Дуо дар бораи халосӣ додан аз шахсони ноинсоф ва маккор.

42^1Маро, эй Худо, дар доварӣ ҳимоят намо,
ва доди маро аз мардуми бераҳм бигир;
аз шахси маккор ва ноинсоф маро раҳоӣ деҳ,+
2Зеро ки Ту Худои истеҳкоми ман ҳастӣ.
Чаро маро партофтаӣ?
Чаро аз фишори душман малӯл шуда мегардам+?
3Нур ва ростии Худро бифрист,
то ки маро ҳидоят намоянд,
маро ба кӯҳӣ муқаддаси Ту ва ба масканҳои Ту биёранд+.

4Ва назди қурбонгоҳи Худо хоҳам омад,
назди Худое ки шодӣ ва хурсандии ман аст,
ва Туро, эй Худо, Худои ман, бо барбат ҳамд хоҳам гуфт!

5Чаро, эй ҷонам, маъюс шудаӣ ва андаруни ман ошуфтаҳол ҳастӣ?

Ба Худо умедвор бош, зеро боз ба гуфтани ҳамди Ӯ муваффақ хоҳӣ шуд,
ки Ӯ наҷоти рӯи ман ва Худои ман аст+.

ТАРОНАИ ЧИЛУ СЕЮМ

Бе мадади Худо ғалаба ба даст намеояд.

43^1Барои сардори муғанниён. Суруди таълимии банӣ-Қӯраҳ.

2Худоё, бо гӯшҳои худ шунидаем,
ва падарони мо ба мо ҳикоят кардаанд дар бораи корномае ки дар айёми онҳо,
дар айёми қадим ба амал овардаӣ+.

3Ту бо дасти Худ халқҳоро бадар рондаӣ, вале онҳоро нишондаӣ;
қабилаҳоро шикаст додаӣ, вале онҳоро паҳн кардаӣ;+

4Зеро ки онҳо бо шамшери худ заминро мусаххар накардаанд,
ва онҳоро бозуи онҳо наҷот надодааст,
балки ямини Ту ва бозуи Ту ва нури рӯи Ту,
зеро ки ҳусни таваҷҷӯҳи Ту бар онҳо буд+.

5Ту подшоҳи ман ҳастӣ, эй Худо!

Бар наҷоти Яъқуб амр фармо+.

6Бо мадади Ту адуёни худро шох хоҳем зад;
бо исми Ту мухолифони худро поймол хоҳем кард;

7Зеро ки ба камони худ таваккал нахоҳам кард,
ва шамшерам маро наҷот нахохад дод;+
8Балки Ту моро аз адуёни мо наҷот додаӣ,
ва бадхоҳони моро хиҷил кардаӣ.
9Ҳар рӯз бо Худо фахр менамоем,
ва исми Туро то абад ҳамд хоҳем гуфт. Село.

10Аммо алҳол Ту моро партофтаӣ ва расво кардаӣ,
ва бо лашкарҳои мо берун намеоӣ;+
11Моро пеши душман ақиб гардондаӣ,
ва бадхоҳони мо барои худ тороҷ мекунанд+.
12Моро мисли гӯсфандон барои хӯрдан супурдаӣ,
ва дар миёни халқҳо моро пароканда кардаӣ;+
13Қавми Худро ба баҳои ночизе фурӯхтаӣ,
ва нархашонро зиёд накардаӣ.

14Моро назди ҳамсоягони мо нангин кардаӣ, хандахариш ва ҳақир назди онҳое ки дар гирду пеши моянд+.

15Моро вирди забон дар миёни халқҳо,
ҳадафи сарҷунбонӣ дар миёни қабилаҳо гардондаӣ+.

16Ҳар рӯз расвоии ман пеши назари ман аст,
ва хиҷолат рӯи маро пӯшидааст
17Аз овози дашномдиҳанда ва бӯҳтонгӯй,
аз афту башараи душман ва интиқомҷӯй.
18Ҳамаи ин ба сари мо омадааст,
валекин мо Туро аз хотир набаровардаем,
ва ба аҳди Ту хиёнат накардаем.
19Дили мо ақиб нагашт,
ва пойҳои мо аз роҳи Ту берун нарафт,

20Вақте ки моро дар макони шағолон фурӯ нишондӣ
ва бо зулмот моро пӯшондӣ+.

21Агар мо исми Худои худро аз хотир мебаровардем
ва кафҳои худро сӯи худои бегона дароз мекардем,

22Оё Худо инро таҳқиқ наменамуд?

Зеро ки Ӯ асрори дилро медонад+.

23Лекин ба хотири Ту мо ҳар рӯз кушта мешавем,
мисли гӯсфандони забҳ ба шумор меравем+.

24Бархез! Чаро хобидаӣ, эй Худованд?

Бедор шав, ба сурати абадӣ моро напартой!+

25Чаро рӯи Худро пинҳон доштаӣ,
мусибат ва тангии моро фаромӯш кардаӣ?

26Зеро ки ҷони мо ба хок яксон шудааст,
ҷисми мо ба замин часпидааст.

27Ба мадади мо бархез,
ва моро ба хотири эҳсони Худ халосӣ деҳ+.

ТАРОНАИ ЧИЛУ ЧОРУМ

Суруди ҳамду сано дар шаъни Масеҳи Худо ва арӯси Ӯ.

44^1Барои сардори муғанниён бар сози шушон. Суруди таълимии банӣ-Қӯраҳ. Суруди муҳаббат+.

2Дилам аз ҳиссиёти хубе ба ҷӯш омадааст;
ман мегӯям: сурудам ба подшоҳ бахшида шудааст;
забонам қалами котиби тезнавис аст.
3Ту аз банӣ-одам зеботарин ҳастӣ;
латофат бар лабонат хувайдост;
бинобар ин Худо Туро муборак хондааст то абад.

4Шамшери Худро, эй Баҳодур,
бар рони Худ бибанд, ки шукӯҳ ва шавкати Туст;+

5Ва дар шавкати Худ савор шуда,
дар роҳи ростӣ ва ҳилму адолат комьёб шав,
ва яминат чизҳои аҷоибе ба Ту нишон хоҳад дод.

6Тирҳои Ту тез аст, —
қавмҳо зери пои Ту фурӯ меғалтанд: —
тирҳоят ба дили душманони Подшоҳ хоҳад расид.
7Тахти Ту, эй Худо, то абад аст;
асои ростӣ асои малакути Туст+.

8Адолатро дӯст доштаӣ, ва аз шарорат нафрат дорӣ.

Бинобар ин Туро Худо, Худои Ту,
бо равғани шодмонӣ бештар аз рафиқонат тадҳин кардааст.

9Ҳамаи либосҳоят мисли мур ва уд ва дорчин аст;
аз қасрҳои оҷ Туро бо созҳо хурсанд мекунанд+.

10Духтарони подшоҳон дар миёни азизони Ту ҳастанд;
ба яминат малика дар тиллои Ӯфир истодааст+.

11Бишнав, эй духтар, ва бубин, ва гӯши худро дор,
ва қавми худ ва хонаи падаратро фаромӯш кун.

12Ва ҳангоме ки Подшоҳ иштиёқманди ҷамоли ту гардад,
зеро ки Ӯ Худованди туст, ба Ӯ саҷда намо.

13Ва духтари Сӯр бо ҳадияҳо,
ва сарватдорони қавм дидори туро хоҳанд талабид.

14Тамоми ҷалоли духтари Подшоҳ дар андарун аст:

либоси вай бо тилло мурассаъ аст;

15Дар либоси пурнигор вай назди Подшоҳ бурда мешавад;
аз ақиби вай бокираҳо, дугонаҳояш, равонанд, ки пеши Ту оварда шудаанд;+

16Бо шодӣ ва хурсандӣ бурда мешаванд,
ба қасри Подшоҳ оварда мешаванд.
17Дар ивази падаронат писаронат хоҳанд буд;
онҳоро дар тамоми замин мир таъин хоҳӣ кард.
18Номи Туро зикр хоҳам кард то абадуддаҳр;
бинобар ин қавмҳо Туро ҳамд хоҳанд гуфт то абад.

ТАРОНАИ ЧИЛУ ПАНҶУМ

Худо паноҳгоҳ ва қуввати мост.

45^1Барои сардори муғанниён. Суруди банӣ-Қӯраҳ бар сози аломӯт+.

2Худо паноҳгоҳ ва қуввати мост,
мададгоре ки дар тангиҳо зуд пайдо мешавад;+

3Бинобар ин нахоҳем тарсид, агарчи замин мубаддал шавад,
кӯҳҳо дар қаъри баҳрҳо ба ҷунбиш оянд,

4Обҳои он хурӯшида, туғьён кунанд,
ва кӯҳҳо аз ғалаёни он мутазалзил шаванд. Село+.

5Ҷӯйҳои наҳр шаҳри Худоро хурсанд мекунанд,
ки он муқаддастарини масканҳои Ҳаққи Таолост+.

6Худо андаруни он аст, он фурӯ нахоҳад ғалтид:

субҳидам Худо ба он мадад хоҳад кард+.

7Халқҳо хурӯш бардоштанд; мамлакатҳо фурӯ ғалтиданд:

Ӯ овози Худро дод, ва замин ба ларза афтод+.
8Худованди лашкарҳо бо мост,
Худои Яъқуб паноҳгоҳи мост. Село.
9Биёед, ба корномаҳои Худованд назар андозед,
ки харобиҳо бар замин овардааст:+
10Ба ҷангҳо то ақсои замин хотима дода,
камонро шикастааст ва найзаро пора кардааст,
аробаҳоро ба оташ сӯзондааст+.
11«Бозистед ва бидонед, ки Ман Худо ҳастам:
дар миёни халқҳо барафрохта хоҳам шуд,
бар замин барафрохта хоҳам шуд».
12Худованди лашкарҳо бо мост,
Худои Яъқуб паноҳгоҳи мост. Село.

ТАРОНАИ ЧИЛУ ШАШУМ

Худованди мо подшоҳ аст.

46^1Барои сардори муғанниён. Таронаи банӣ-Қӯраҳ.

2Эй ҳамаи қавмҳо, каф занед!
Ба Худо бо овози тараннум бонг занед!+
3Зеро ки Худованди Таоло саҳмгин аст, —
подшоҳи бузург аст бар тамоми замин;+
4Қавмҳоро зердасти мо гардонд,
ва қабилаҳоро зери пойҳои мо;+
5Мероси моро барои мо баргузид,
яъне ифтихори Яъқубро, ки дӯст медорад. Село.
6Худо бо бонги шодӣ сууд кард,
Худованд бо овози шох.
7Бисароед Худоро, бисароед!
Бисароед Подшоҳи моро, бисароед!
8Зеро ки Худо подшоҳи тамоми замин аст;
суруди дилнишине бихонед+.
9Худо бар халқҳо подшоҳ шуд;
Худо бар тахти муқаддаси Худ биншаст.

10Мирони қавмҳо назди қавми Худои Иброҳим ҷамъ омадаанд,
зеро ки сипарҳои замин аз они Худост; Ӯ бениҳоят баланд аст+.

ТАРОНАИ ЧИЛУ ҲАФТУМ

Худои мо ба таври абадӣ ҳодии мо хоҳад буд.

47^1Суруд. Таронаи банӣ-Қӯраҳ.

2Худованд бузург аст ва бениҳоят мамдӯҳ
дар шаҳри Худои мо, дар кӯҳи муқаддаси Худ+.
3Теппаи бисьёр зебо,
шодии тамоми замин аст кӯҳи Сион;
дар канори шимолӣ шаҳри Подшоҳи муаззам аст+.

4Худо дар қасрҳои он ҳамчун паноҳгоҳ машҳур аст:

5Зеро инак подшоҳон ҷамъ омаданд, якҷоя гузаштанд;+

6Ҳамин ки онҳо диданд,
ҳайрон шуда ба ҳарос афтоданд ва рӯй ба гурез оварданд;

7Ларза онҳоро дар он ҷо фаро гирифт ва дарди сахт,
ба монанди зане ки мезояд+.

8Ту бо боди шарқӣ киштиҳои Таршишро шикастӣ+.

9Чунон ки шунида будем,
ончунон дидем дар шаҳри Худованди лашкарҳо, дар шаҳри Худои мо:

Худо онро барқарор хоҳад кард то абад. Село.

10Дар бораи эҳсони Ту, эй Худо,
мо андаруни қасри Ту фикру хаёл мекунем+.

11Чунон ки исми Ту, эй Худо,
ончунон ҳамду санои Ту то ақсои замин паҳн шудааст;
ямини Ту пур аз адл аст+.
12Кӯҳи Сион хурсандӣ мекунад,
духтарони Яҳудо шод мешаванд,
ба муносибати довариҳои Ту+.
13Дар гирди Сион гардед ва онро давр занед;
бурҷҳои онро бишморед;
14Дили худро ба истеҳкомҳои он бимонед;
қасрҳояшро дида бароед,
то ки ба насли оянда ҳикоят кунед,
15Зеро ки ин Худо Худои мост то абад;
Ӯ моро то дами мамот ҳидоят хоҳад кард.

ТАРОНАИ ЧИЛУ ҲАШТУМ

Сарват, қувват ва ҷалоли одамон бо мурданашон тамом мешавад.

48^1Барои сардори муғанниён. Таронаи банӣ-Қӯраҳ.

2Инро бишнавед, эй ҳамаи қавмҳо!
Гӯш андозед, эй ҳамаи сокинони дуньё!+
3Ҳам одамони оддӣ ва ҳам шахсони наҷиб;
сарватдор ва мискин якҷоя.
4Забонам ҳикматро баён мекунад,
ва андешаҳои дилам аз ғояҳо иборат аст.
5Гӯши худро ба масале медорам;
муаммои худро бо барбат мекушоям:+
6Чаро дар айёми бадкеш тарсон бошам,
вақте ки гуноҳи дунболагирҳоям маро иҳота мекунад?

7Онҳо ба тавонгарии худ таваккал менамоянд,
ва бо фаровонии сарвати худ фахр мекунанд+.
8Касе ҳаргиз барои бародараш фидия намедиҳад;
кафораи худро низ ба Худо адо намекунад, —+
9Чунки фидияи ҷонашон гаронбаҳост,
ва он ҳаргиз муяссар намешавад, —
10То ки доим зинда монда, рӯи гӯрро набинад+.
11Зеро мебинад, ки ҳакимон мемиранд,
бо якҷоягии ҷоҳилон ва аблаҳон нобуд мешаванд;
ва тавонгарии худро ба дигарон боқӣ мегузоранд+.

12Дар хотир мегузаронанд, ки хонаҳошон доимӣ
ва масканҳошон то абадуддаҳр аст;
заминҳошонро ба номҳои худ мехонанд.

13Валекин одамизод дар ҷоҳу ҷалолаш намемонад:

ӯ мисли ҳайвонҳоест, ки ба ҳалокат мерасанд+.

14Чунин аст роҳи онҳое ки худбоваранд,
ва фарҷоми онҳое ки аз лофи худ хурсанданд. Село.

15Мисли гӯсфандон ба дӯзах бурда мешаванд;
мамот онҳоро чӯпонӣ мекунад;
ва бомдодон росткорон бар онҳо ҳукмфармо хоҳанд шуд,
ва сурати онҳо дар дӯзах, ки маскани онҳост, хоҳад пӯсид.

16Аммо ҷонамро Худо раҳо хоҳад кард,
зеро ки маро аз дасти дӯзах хоҳад гирифт. Село+.

17Натарс, вақте ки шахсе сарватдор шавад,
ва ҷалоли хонааш афзун гардад,

18Зеро ки ҳангоми мурданаш чизе бо худ нахоҳад бурд;
ҷалолаш аз ақиби ӯ нахоҳад рафт;+
19Агарчи дар ҳаёташ ӯ баракати худро мехоҳад,
ва ба дили худ мегӯяд:

«Туро таъриф мекунанд, ки худро қонеъ мегардонӣ», —

20Лекин сӯи насли падарони худ хоҳад рафт,
ки онҳо то абад нурро нахоҳанд дид+.

21Одаме ки соҳиби ҷоҳу ҷалол аст, вале фаҳм надорад,
мисли ҳайвонҳоест, ки ба ҳалокат мерасанд+.

ТАРОНАИ ЧИЛУ НӮҲУМ

Шукрона, мадҳ ва иҷрои аҳком қурбонии ҳақиқӣ барои Худо мебошад.

49^1Таронаи Ософ.

Худои худоён, Худованд сухан меронад,
ва заминро аз тулӯи офтоб то ғуруби он мехонад+.

2Аз Сион, ки камоли зебоист, Худо таҷаллӣ менамояд+.

3Худои мо меояд, ва хомӯш нахоҳад буд:

пеши Ӯ оташи сӯзон муҳайёст,
ва гирдогирди Ӯ тӯфони дамон+.

4Аз боло осмон ва заминро мехонад,
то ки қавми Худро доварӣ намояд:+

5«Порсоёни Маро назди Ман ҷамъ оваред,
ки бо Ман ба қурбонӣ аҳд бастаанд».

6Ва осмон адолати Ӯро баён хоҳад кард,
зеро ки Худо Довар аст. Село+.

7Бишнав, эй қавми Ман, то сухан ронам,
ва эй Исроил, то ба ту шаҳодат диҳам:

Ман, Худо, Худои ту ҳастам+.

8На аз барои қурбониҳоят туро мазаммат хоҳам кард;
қурбониҳои сӯхтании ту доимо пеши назари Ман аст+.

9На гӯсолае аз хонаи ту хоҳам гирифт,
на такае аз оғили ту,

10Зеро ки тамоми ҳайвоноти ҷангал аз они Ман аст,
ва чорпоёне ки бар ҳазорҳо кӯҳҳо ҳастанд;+
11Ҳамаи мурғони кӯҳсорро мешиносам,
ва ҷонварони саҳро дар дасти Ман аст.
12Агар гурусна мемондам, ба ту намегуфтам,
зеро ки дуньё ва ҳар чи дар он аст, аз они Ман аст+.

13Оё гӯшти говмешонро мехӯрам,
ва хуни такаҳоро менӯшам?
14Ба Худо қурбонии шукронаро забҳ намо,
ва ба Ҳаққи Таоло назрҳои худро адо бикун+.
15Ва дар рӯзи тангӣ Маро бихон;
туро халосӣ хоҳам дод, ва ту Маро мадҳ хоҳӣ кард+.

16Вале ба шарир Худо мегӯяд:

«Ту чӣ ҳақ дорӣ, ки фароизи Маро ривоят намоӣ,
ва аҳди Маро ба забони худ оварӣ,

17Дар сурате ки худат аз хулқу одоб нафрат дорӣ,
ва суханони Маро пушти по мезанӣ?
18Чун дуздро дидӣ, ҳамроҳи вай медавӣ,
ва бо зинокорон шарик мешавӣ;
19Даҳони худро барои бадгӯӣ мекушоӣ,
ва забонат макр мебофад;+

20Нишаста, дар ҳаққи бародари худ сухан меронӣ,
ба писари модари худ бӯҳтон мезанӣ.

21Чунин рафтор кардӣ, ва Ман хомӯш мондам;
гумон кардӣ, ки Ман мисли ту ҳастам.

Бинобар ин туро мазаммат хоҳам кард,
ва доварии туро пеши назари ту ба амал хоҳам овард+.

22Инро, эй фаромӯшкунандагони Худо, фаҳм кунед:

мабодо шуморо бидарам, ва раҳокунандае набошад+.

23Ҳар кӣ шукронаро қурбонӣ намояд, вай Маро мадҳ мекунад,
ва ҳар кӣ роҳи дурустро пеш гирад, ба вай наҷоти Худоро нишон хоҳам дод».

ТАРОНАИ ПАНҶОҲУМ

Дуои гуноҳкоре ки тавба мекунад.

50^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд,

2Вақте ки пеши ӯ, баъд аз даромаданаш назди Батшобаъ, Нотони набӣ омад+.

3Ба ман, эй Худо, аз рӯи лутфи Худ марҳамат намо,
ва ҷиноятҳоямро аз рӯи фаровонии марҳаматҳои Худ маҳв кун+.

4Маро аз гуноҳам чандинбора шустушӯ намо,
ва аз хатоям маро пок кун,+
5Зеро ки ман ба ҷиноятҳои худ иқрор ҳастам,
ва хатоям доим пеши назари ман аст+.
6Ба Ту ва танҳо ба Ту хато кардаам,
ва пеши назари Ту бадӣ кардаам,
бинобар ин Ту дар ҳукми Худ барҳақ ҳастӣ
ва дар доварии Худ пок+.
7Инак, ман дар гуноҳ офарида шудаам,
ва модарам дар хато ба ман ҳомила гардидааст+.

8Инак, Ту ростиро дар замирам хоҳон ҳастӣ,
ва дар ботинам ҳикматро ба ман меомӯзӣ.

9Маро бо зуфо татҳир намо, ва ман пок хоҳам шуд;
маро шустушӯй кун, ва ман аз барф сафедтар хоҳам шуд+.

10Маро аз шодӣ ва хурсандӣ баҳраманд гардон,
то устухонҳое ки Ту шикастаӣ, хушнӯд шавад.

11Рӯи Худро аз хатоям бипӯшон,
ва ҳамаи гуноҳҳои маро маҳв кун.

12Худоё, дили поке дар ман биофарин,
ва рӯҳи дурусте дар ботинам нав бикун+.

13Маро аз пеши Худ дур наандоз,
ва Руҳулқудси Худро аз ман нагир.

14Шодии наҷоти Худро ба ман баргардон,
ва бо рӯҳи олиҳимматӣ маро дастгирӣ намо.

15Ба ҷинояткорон роҳҳои Туро таълим хоҳам дод,
ва хатокорон сӯи Ту руҷӯъ хоҳанд кард.

16Маро аз хунҳо бираҳон, эй Худо, ки Худои наҷоти ман ҳастӣ,
то забонам адолати Туро тараннум намояд+.
17Худовандо! Лабҳои маро бикшо,
ва забонам ҳамду санои Туро хоҳад гуфт;

18Зеро ки Ту қурбониро намехоҳӣ, вагар на меовардам;
ба қурбонии сӯхтанӣ таваҷҷӯҳ намекунӣ+.

19Қурбониҳои дилхоҳи Худо рӯҳи шикаста аст;
дили шикаста ва залилро Ту, эй Худо, хор нахоҳӣ дид+.

20Бо ҳусни таваҷҷӯҳи Худ ба Сион некӣ бикун;
ҳисорҳои Ерусалимро барпо намо+.
21Он гоҳ қурбониҳои адолат
ва қурбониҳои сӯхтанӣ ба Ту писанд хоҳад афтод;
он гоҳ бар қурбонгоҳи Ту гӯсолаҳоро хоҳанд овард+.

ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ЯКУМ

Мазаммати ғурури шарирон.

51^1Барои сардори муғанниён. Суруди таълимии Довуд,

2Вақте ки Дӯэги Адӯмӣ омада, ба Шоул хабар дода гуфт, ки Довуд ба хонаи Аҳималик омадааст+.

3Чаро ба бадӣ фахр мекунӣ, эй зӯровар?

Эҳсони Худо ҳамеша бо мост.

4Забонат суханони фитнаангез мебофад;
он мисли покуи тез аст, эй маккор!+

5Бадиро аз некӣ бештар дӯст медорӣ,
ва дурӯғро аз ҳақгӯӣ бештар. Село.

6Ҳар гуна суханони фосидонаро дӯст медорӣ,
эй забони ҳилагар!

7Худо низ туро ба сурати абадӣ вожгун хоҳад намуд,
туро бе беху буньёд карда, аз хаймаат бадар хоҳад ронд,
ва решаи туро аз замини зиндаҳо. Село+.
8Ва одилон инро дида, ҳаросон хоҳанд шуд,
ва ба ҳоли вай хоҳанд хандид:+

9«Ин аст марде ки Худоро истеҳкоми худ надонист,
балки ба фаровонии сарвати худ таваккал кард
ва дар ҳирси худ қоим буд»+.

10Валекин ман мисли зайтуни сабзу хуррам дар хонаи Худо ҳастам,
ва ба эҳсони Худо таваккал менамоям то абад+.

11Туро ҳамеша ҳамд хоҳам гуфт, зеро ки инро Ту ба амал овардаӣ;
ва ба исми Ту умед хоҳам баст, зеро ки он ба ҳузури порсоёни Ту некӯст.

ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ДУЮМ

Нокасии шарирони бехудо.

Ваъдаи халосӣ ба баргузидагон.

52^1•Барои сардори муғанниён бар сози нафасӣ. Суруди таълимии Довуд.

2Нокас дар дили худ гуфт: «Худо нест».

Онҳо фосид шудаанд ва корҳои зишт кардаанд;
некӯкоре нест+.

3Худо аз осмон ба банӣ-одам назар андохт,
то бубинад, ки оё касе соҳибфаҳм ва толиби Худо ҳаст+?

4Ҳама ақиб гаштаанд, бо ҳамдигар фосиқ шудаанд;
некӯкоре нест, як нафар ҳам нест+.

5Оё бадкирдорон фаҳм намекунанд,
ки қавми Маро мехӯранд, чунон ки нон мехӯранд?

Худоро нахондаанд+.

6Он вақт сахт ҳаросон шуданд, дар сурате ки ҷои ҳарос набуд;
зеро ки Худо устухонҳои муҳосиракунандаи туро парешон кард.

Онҳоро хиҷил кардаӣ, чунки Худо онҳоро рад кард+.

7Кошки наҷоти Исроил аз Сион ба амал ояд!

Вақте ки Худо асирони қавми Худро баргардонад,

Яъқуб хурсанд ва Исроил шод хоҳад шуд.

ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ СЕЮМ

Дуо дар бораи наҷот додан аз душманон.

53^1Барои сардори муғанниён бар созҳои торнок. Суруди таълимии Довуд,+

2Вақте ки зифиён назди Шоул омада, гуфтанд: «Оё Довуд назди мо пинҳон нашудааст?»

3Худоё! Ба исми Худ маро наҷот деҳ,
ва ба қудрати Худ маро дар доварӣ ҳимоят намо.

4Худоё! Дуоямро бишнав;
ба гуфтори забонам гӯш андоз,
5Зеро ки бегонаҳо бар ман қиём кардаанд,
ва ситамгарон қасди ҷонам доранд;
Худоро пеши назари худ намеоваранд. Село+.
6Инак, Худо мададгори ман аст;
Худованд ҷонамро тақвият медиҳад.
7Бадиро бар мухолифонам хоҳад баргардонид;
бо ростии Худ онҳоро маҳв намо+.
8Аз самими қалб ба Ту қурбониҳо меоварам;
исми Туро, эй Худованд, ҳамд мегӯям, чунки некӯст;

9Зеро ки аз ҳамаи тангиҳо Ту маро раҳо кардаӣ,
ва чашми ман шикасти душманонамро дидааст+.

ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ЧОРУМ

Дуо дар бораи наҷот додан аз хоинон.

54^1Барои сардори муғанниён бар созҳои торнок. Суруди таълимии Довуд.

2Ба дуоям, эй Худо, гӯш андоз,
ва аз истиғосаи ман пинҳон нашав;
3Ба ман диққат намо, ва маро иҷобат бикун;
дар изҳори дарди дили худ менолам, ва оҳи ҷигарсӯз мекашам+

4Аз овози душман, аз зулми шарир;
зеро ки дар ҳаққи ман ҷафо мекунанд,
ва бо ғазаб ба ман адоват доранд.
5Дилам андаруни ман сахт метапад,
ва бимҳои мамот бар ман афтодааст.
6Тарсу ларз бар ман ғолиб омадааст,
ва даҳшат маро фаро гирифтааст.

7Ва ман гуфтам: «Кошки ман мисли кабӯтар болу пар медоштам:

парвоз карда, фароғат меёфтам;
8Ба ҷойҳои дур парида мерафтам,
дар биёбон маскан мегирифтам. Село+.
9Мешитофтам, то ки аз тундбод
ва аз шамоли тӯфон паноҳ шавам».

10Забонҳои онҳоро, эй Худованд, саргум ва аз ҳам ҷудо намо,
зеро ки дар шаҳр зулм ва ҷангу ҷидол дидаам:+
11Рӯзу шаб бар ҳисорҳои он мегарданд;
ҷафо ва хабосат андаруни он;
12Фалокатҳо андаруни он;
макру фиреб аз кӯчаҳои он дур намешавад.
13Зеро ки на душман маро мазаммат мекунад, —
ман ба ин тоқат меовардам;
на бадхоҳам бар ман такаббур менамояд, —
ман аз вай пинҳон мешудам;
14Балки ту, эй марди ҳамвазни ман,
эй ҳамдам ва ҳамроҳи ман,
15Ки ба ҳамдигар рози дил мегуфтем,
ва дар хонаи Худо бо ҳаяҷон мехиромидем+.
16Марги муфоҷот бар онҳо биёр:
бигзор зинда ба зинда ба дӯзах раванд,
зеро ки бадиҳо дар маскани онҳост, андаруни онҳост+.

17Ман сӯи Худо мехонам,
ва Худованд маро наҷот хоҳад дод.
18Шомгоҳ ва субҳ ва нимирӯзӣ шиква
ва нолиш менамоям, ва Ӯ овози маро хоҳад шунид;

19Ҷонамро аз ҷангу ҷидоли зидди ман ба саломатӣ раҳо кард,
зеро ки бисьёр касон ба ман муқобил буданд.

20Худо маро хоҳад шунид, ва Ӯ, ки аз азал бар курсии доварӣ нишастааст,
онҳоро фурӯ хоҳад нишонд. Село.

Чунки дигаргуниҳо ба сари онҳо наомадааст,
ва онҳо аз Худо наметарсанд+.

21Вай дасти худро бар зидди дӯстони худ дароз кардааст,
аҳди худро шикастааст;+
22Забонаш хушомад мезанад,
вале дилаш пур аз кина аст;
суханонаш аз равған нармтар аст,
валекин шамшерҳои бараҳна аст+.

23Бори дилатро ба Худованд парто, ва Ӯ ба ту ғамхорӣ хоҳад кард.

Ӯ ҳаргиз нахоҳад гузошт, ки одил фурӯ ғалтад+.

24Ва Ту, эй Худо, онҳоро дар чоҳи ҳалокат хоҳӣ андохт;
хунхӯрон ва маккорон ба нисфи умри худ нахоҳанд расид.

Валекин ман ба Ту таваккал хоҳам кард+.

ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ПАНҶУМ

Таваккал кардан ба Худо дар вақти таъқиботи душманон.

55^1Барои сардори муғанниён. Оид ба кабӯтари сокит дар мавзеи дур. Суруди Довуд, вақте ки фалиштиён ӯро дар Ҷот дастгир карданд+.

2Ба ман марҳамат намо,
эй Худо! Зеро ки одамизод мехоҳад маро поймол кунад;
ҳар рӯз ҷангҷӯ маро фишор медиҳад.

3Мухолифонам ҳар рӯз мехоҳанд маро поймол кунанд;
зеро ки бисьёр касон бо ман меҷанганд, эй Ҳаққи Таоло!

4Рӯзе ки ба ҳарос меафтам, ба Ту таваккал хоҳам кард.

5Дар Худо каломи Ӯро мадҳ хоҳам кард;
ба Худо таваккал кардаам, наметарсам;
одамизод ба ман чӣ метавонад бикунад+?
6Ҳар рӯз суханонамро таҳриф мекунанд;
ҳамаи андешаҳошон нисбат ба ман барои бадист.

7Ҷамъ шуда, камин мегиранд, қадамҳоямро мепоянд,
чунки қасди ҷонам доранд+.

8Наход ки онҳо аз мукофоти ҷафои худ мегурехта бошанд?

Қавмҳоро дар ғазаби Худ вожгун бикун, эй Худо!

9Оворагардии маро Ту ба ҳисоб гирифтаӣ;
ашкҳоямро дар машки Худ биандоз, —
оё ин дар дафтари Ту нест+?

10Он гоҳ, рӯзе ки Туро бихонам, душманонам ақиб хоҳанд гашт;
инро медонам, зеро ки Худо бо ман аст.
11Дар Худо каломро мадҳ хоҳам кард,
дар Худованд каломро мадҳ хоҳам кард.
12Ба Худо таваккал кардаам, наметарсам;
одамизод ба ман чӣ метавонад бикунад?
13Назрҳои Ту, эй Худо, бар ман аст;
қурбониҳои шукронаро пеши Ту хоҳам овард,+
14Зеро ки ҷонамро аз мамот халосӣ додаӣ;
оё пойҳоямро аз лағҷидан нигоҳ нахохӣ дошт,
то ки дар нури ҳаёт пеши Худованд роҳ равам+?

ТАРОНАИ ПАНҶОХУ ШАШУМ

Ҳамду сано дар шаъни Худо барои наҷот додан аз душманон.

56^1•Барои сардори муғанниён. Нобуд накун. Суруди Довуд, вақте ки ӯ аз пеши Шоул ба мағора гурехт+.

2Ба ман марҳамат намо, эй Худо, ба ман марҳамат намо!

Зеро ки ҷонам ба Ту паноҳ мебарад,
ва дар сояи болҳои Ту паноҳ мебарам,
то даме ки фалокатҳо бигзарад+.
3Сӯи Худои Таоло мехонам,
сӯи Худое ки ҳама чизро барои ман муҳайё мекунад:

4Аз осмон фиристода, маро наҷот хоҳад дод;
поймолкунандаи маро шарманда хоҳад кард. Село.

Худо эҳсон ва ростии Худро хоҳад фиристод+.

5Ҷонам дар миёни шерон аст;
дар миёни одамхӯроне сокинам,
ки дандонҳошон найза ва тирҳост,
ва забонашон шамшери буррост+.

6Бар осмонҳо баланд шав, эй Худо,
ва ҷалоли Ту бар тамоми замин бод!

7Доме барои пойҳоям тайёр кардаанд;
ҷонам афсурда шудааст;
чоҳе барои ман канданд,
аммо худашон дар он афтоданд. Село+.

8Дилам қавист, эй Худо, дилам қавист;
суруд хоҳам хонд ва хоҳам сароид+.

9Эй ҷалолам, бедор шав!

Эй уд ва барбат, бедор шав!

Ман субҳидамро бедор хоҳам кард+.

10Туро, эй Худованд, дар миёни қавмҳо ҳамд хоҳам гуфт;

Туро дар миёни қабилаҳо хоҳам сароид.

11Зеро ки эҳсони Ту бузург аст то осмонҳо,
ва ростии Ту то афлок+.

12Бар осмонҳо баланд шав, эй Худо,
ҷалоли Ту бар тамоми замин бод!

ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ҲАФТУМ

Худо бар доварони ноинсофи замин доварӣ менамояд.

57^1Барои сардори муғанниён. Нобуд накун. Суруди Довуд+.

2Оё шумо, эй доварон, ҳақиқатан аз рӯи инсоф ҳукм мекунед
ва банӣ-одамро аз рӯи ростӣ доварӣ менамоед?

3Ба яқин шумо дар дили худ ноинсофиҳо ба амал меоваред,
зулми дастҳои худро дар замин бар тарозу мемонед.

4Шарирон аз аввали таваллуди худ каҷ мераванд;
аз шиками модар козибон гумроҳ мешаванд+.

5Заҳри онҳо мисли заҳри мор аст,
мисли мори айнакдори кар, ки гӯшашро мепӯшад,+

6Ва овози афсунгаронро намешунавад,
агарчи дар афсун бағоят моҳиранд.

7Худоё! Дандонҳои онҳоро дар даҳонашон бишкан;
дандонҳои пеши шеронро пора-пора намо,
эй Худованд!+

8Бигзор онҳо мисли обе ки ҷорист, нест шаванд;
вақте ки тирҳои худро омода мекунанд,
мисли гард парешон шаванд;
9Мисли тӯқумшуллуке ки аз назар ғоиб мешавад,
нест шаванд;
мисли афгонаи зан рӯи офтобро набинанд;+

10Пеш аз он ки дегҳои шумо оташи хорҳоро ҳис кунад,
ҳам гӯшти нопухта ва ҳам оташро шамол лесида барад.

11Одил, чун интиқомро дид, шод хоҳад шуд,
пойҳои худро дар хуни шарир хоҳад шуст+.

12Ва одамизод хоҳад гуфт: «Ба яқин самаре барои одил ҳаст!

Ба яқин Худое ҳаст, ки бар замин доварӣ мекунад!»+

ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ҲАШТУМ

Дуо дар бораи ҳимоят кардани Худо аз дасти таъқибкунандагони бадқасд.

58^1Барои сардори муғанниён. Нобуд накун. Суруди Довуд, вақте ки Шоул фиристод, ки хонаро қаровулӣ кунанд, то ӯро бикушанд+.

2Маро аз душманонам халосӣ деҳ, эй Худои ман!
Маро аз мухолифонам пуштибонӣ намо+.
3Маро аз бадкирдорон халосӣ деҳ
ва аз хунхӯрон наҷот деҳ.
4Зеро инак, бар ҷонам камин мегиранд;
пурзӯрон ба муқобили ман ҷамъ мешаванд,
бе он ки ҷинояте ба амал оварда бошам
ва бе он ки хатое содир карда бошам, эй Худованд!+

5Бе он ки гуноҳе дошта бошам, мешитобанд ва омода мешаванд;
ба ёрии ман бедор шав ва назар андоз.

6Валекин Ту, эй Худованд, эй Худои лашкарҳо,
эй Худои Исроил, бархоста ҳамаи халқҳоро сазо деҳ,
ба ҳеҷ як хоини ҷафокор раҳм накун. Село.

7Шомгоҳ бармегарданд, чун сагон нула мекашанд,
ва шаҳрро давр мезананд+.

8Инак, бо даҳони худ мелаққанд;
шамшерҳо дар лабҳои онҳост;
зеро, ба гумонашон, «кист, ки бишнавад?»

9Валекин Ту, эй Худованд, бар онҳо хоҳӣ хандид;
ҳамаи халқҳоро тамасхур хоҳӣ кард+.

10Бар хилофи куввати онҳо, Туро интизорӣ мекашам,
зеро Худо паноҳгоҳи ман аст+.

11Худои эҳсонкори ман ба ёрии ман хоҳад шитофт;

Худо нокомии мухолифонамро ба ман нишон хоҳад дод+.

12Онҳоро накуш, ки мабодо қавмам фаромӯш кунанд;
онҳоро бо қуввати Худ сарсону саргардон карда,
зеру забар намо, эй Худованд, ки сипари мо ҳастӣ+.

13Каломи лабҳошон хатои даҳони онҳост;
пас, бигзор дар кибри худашон гирифтор шаванд,
ба сабаби лаънат ва дурӯғе ки мегӯянд+.

14Кори онҳоро тамом кун, дар ғазабат тамом кун, то ки нест шаванд;
ва бидонанд, ки Худо дар Яъқуб то ақсои замин ҳукмфармост. Село.

15Ва бигзор шомгоҳ баргашта,
чун сагон нула кашанд ва шаҳрро давр зананд;+
16Дар ба дар гашта, хӯроке биҷӯянд,
ва сер нашуда, забон ба шиква кушоянд.
17Валекин ман қуввати Туро хоҳам сароид
ва субҳидам эҳсони Туро тараннум хоҳам кард,
зеро ки Ту паноҳгоҳи ман ҳастӣ,
ва гурезгоҳе дар рӯзи тангии ман+.
18Эй қуввати ман! Туро хоҳам сароид,
зеро ки Худо паноҳгоҳи ман аст, Худое ки ба ман эҳсон мекунад.

ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ НӮҲУМ

Дуо дар бораи мадад расонидани Худо дар вақти ҷанги нобарор.

59^1•Барои сардори муғанниён бар сози шушан-эдут. Суруди таълимии Довуд,+

2Вақте ки ӯ бо Арам-Наҳрайн ва бо Арам-Суба меҷангид, ва Юоб баргашта, дувоздаҳ ҳазор адӯмиёнро дар водии Намак кушт+.

3Худоё! Моро партофтаӣ, моро рахна кунондаӣ,
бар мо ғазабнок шудаӣ; сӯи мо баргард+.

4Заминро ба ларзиш овардаӣ, кафондаӣ:

шикастапораҳои онро шифо деҳ,
зеро ки ба нокомӣ дучор шудааст.

5Ба сари қавми Худ душвориҳо овардаӣ,
моро шароби заҳролуд нӯшондаӣ+.

6Ба тарсгорони Худ байрақ додаӣ,
то ки онро барои ростӣ барафрозанд. Село.

7Барои он ки дӯстони Ту халосӣ ёбанд,
бо ямини Худ наҷот деҳ, ва маро иҷобат намо.

8Худо дар қудси Худ гуфтааст:

«Хурсанд хоҳам шуд, Шакемро тақсим хоҳам кард,
ва водии Суккӯтро чен хоҳам намуд+.

9Ҷилъод аз они Ман аст ва Менашше аз они Ман;

Эфроим хӯди Ман аст, Яҳудо чӯбдасти салтанати Ман;

10Мӯоб тоси шустушӯи Ман аст;
бар Адӯм кафши Худро хоҳам партофт.

Барои Ман фарьёд зан, эй замини Фалиштӣ!»

11Кист, ки маро ба шаҳри ҳисордор дарорад?

Кист, ки маро то ба Адӯм ҳидоят намояд?

12Оё на Ту, эй Худо, моро партофтаӣ,
ва бо лашкарҳои мо, эй Худо, берун намеоӣ?

13Ба мо аз дасти аду ёварӣ намо,
зеро ки мадади одамизод ҳеҷ аст+.

14Бо Худо комьёб хоҳем шуд,
ва Ӯ адуёни моро хоку туроб хоҳад кард.

ТАРОНАИ ШАСТУМ

Дуои подшоҳи мазлум.

60^1Барои сардори муғанниён бар сози торнок. Таронаи Довуд.

2Тазаррӯи маро, эй Худо,
бишнав, дуоямро иҷобат намо.

3Аз ақсои замин сӯи Ту мехонам, дар сурате ки дилам мадҳуш мешавад:

маро ба кӯҳпорае ки аз ман баландтар аст, ҳидоят намо;

4Зеро ки Ту паноҳгоҳи ман будӣ,
ва бурҷи қуввае аз душман+.
5Дар хаймаи Ту то абад сокин хоҳам буд,
ва дар зери сояи болҳои Ту паноҳ хоҳам ёфт. Село+.

6Зеро ки Ту, эй Худо, назрҳои маро шунидаӣ,
ва мероси тарсгорони исми Худро ато кардаӣ.
7Рӯзҳо бар рӯзҳои подшоҳ биафзой,
ва солҳои ӯро то абадуддаҳр+.
8Ӯ то абад ба ҳузури Худо хоҳад нишаст;
эҳсон ва ростиро амр фармо, ки ӯро нигаҳбонӣ кунанд.

9Ва ман исми Туро то абад хоҳам сароид,
чун ҳар рӯз назрҳои худро адо намоям+.

ТАРОНАИ ШАСТУ ЯКУМ

Оромӣ танҳо дар Худо мебошад.

61^1Барои сардори муғанниён, Едутун. Таронаи Довуд+.

2Танҳо дар Худо ҷонам ором меёбад; наҷотам аз Ӯст.

3Танҳо Ӯст кӯҳпораи ман,
наҷоти ман ва паноҳгоҳи ман: сахт фурӯ нахоҳам ғалтид+.

4То ба кай ба марде ҳамла мекунед,
то ки ӯро ҳамаатон ба ҳалокат бирасонед,
ба монанди девори хамида ва тавораи калавида?

5Танҳо қасди он доранд, ки ӯро аз мартабааш сарнагун созанд;
кизбро дӯст медоранд: бо забони худ баракат медиҳанд,
вале андаруни худ лаънат мегӯянд. Село+.

6Танҳо дар Худо ором ёб, эй ҷонам!

Зеро ки умедам аз Ӯст.

7Танҳо Ӯст кӯҳпораи ман, наҷоти ман ва паноҳгоҳи ман:

фурӯ нахоҳам ғалтид.

8Наҷоти ман ва ҷалоли ман дар Худост;
кӯҳпораи қуввати ман ва паноҳгоҳи ман дар Худост.

9Ҳама вақт ба Ӯ таваккал кунед, эй қавм!

Дилҳои худро ба ҳузури Ӯ холӣ кунед;

Худо паноҳгоҳи мост. Село.

10Банӣ-одам чизи бекоранд, фарзандони инсон ба сони кизб:

агар ба тарозу гузошта шаванд, ҳамаашон якҷоя аз ҳеҷ ҳам камтаранд+.

11Ба истисмор таваккал накунед, ва бо тороҷ наболед;
вақте ки сарват биафзояд, ба он дил набандед+.

12Худо як карат гуфтааст,
ва ду карат инро шунидаам, ки қувват дар Худост;+

13Ва эҳсон, эй Худованд, дар Туст,
зеро ки Ту ба ҳар кас мувофиқи аъмолаш подош хоҳӣ дод+.

ТАРОНАИ ШАСТУ ДУЮМ

Иштиёқи муошират бо Худо.

62^1Таронаи Довуд, вақте ки ӯ дар биёбони Яҳудо буд+.

2Худоё! Ту Худои ман ҳастӣ, Туро ҳамеша меҷӯям;
ҷонам ташнаи Туст, ва ҷисмам пазмони Ту,
дар замини хароба ва бемаҷоле ки об надорад+.
3Ҳамин тавр дар қудс бар Ту менигаристам,
вақте ки ба дидани қувват ва ҷалоли Ту меомадам.

4Зеро ки эҳсони Ту аз ҳаёт некӯтар аст;
лабҳоям Туро ситоиш хоҳад кард+.

5Ҳамин тавр Туро тамоми умри худ муборак хоҳам хонд;
ба исми Ту кафҳои худро боло хоҳам кард+.

6Ҷонам чун аз хӯроки равғанин ва лазиз сер хоҳад шуд,
ва даҳонам бо лабҳои шодмон Туро мадҳ хоҳад кард.

7Вақте ки Туро бар бистари худ ба ёд меоварам,
ҳамаи посҳои шаб дар бораи Ту фикру хаёл мекунам,+

8Зеро ки Ту мададгори ман будӣ,
ва дар сояи болҳои Ту шодӣ хоҳам кард+.

9Ҷонам ба Ту часпидааст;
ямини Ту маро дастгирӣ менамояд.

10Валекин онҳое ки толиби маҳв кардани ҷони мананд,
ба таҳтуттуроб хоҳанд рафт+.

11Онҳоро аз дами шамшер хоҳанд гузаронд;
онҳо тӯъмаи шағолон хоҳанд шуд.

12Ва подшоҳ дар Худо шодӣ хоҳад кард;
ҳар кӣ ба Ӯ қасам ёд кунад, фахр хоҳад кард,
зеро ки даҳони дурӯғгӯён баста хоҳад шуд+.

ТАРОНАИ ШАСТУ СЕЮМ

Дуо дар бораи мадад расонидани Худо бар зидди бӯҳтонгӯён.

63^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

2Эй Худо, овозамро бишнав, вақте ки зорӣ мекунам;
ҷонамро аз бими душман нигаҳбонӣ намо+.
3Маро аз қасди бадкешон пинҳон бикун,
ва аз ҳаёҳуи бадкирдорон,+
4Ки забони худро мисли шамшер тез кардаанд,
тирҳои худ — суханони талхро ба зеҳ овардаанд,+

5То ки аз камингоҳи худ ба беайбе биандозанд;
баногоҳ ба вай меандозанд ва наметарсанд+.
6Ба бадкории худ қоиманд;
барои ниҳодани домҳои ниҳонӣ забон як мекунанд;
мегӯянд: «Кист, ки моро бубинад?»+

7Ноинсофиҳо меандешанд, ва мегӯянд:

«Андешаи хубе кардаем»;
ва умқи ботину дили ҳар яке пур аз макр аст.

8Валекин Худо ба онҳо тир хоҳад андохт:

баногоҳ зарбаҳо хоҳанд хӯрд+.

9Ва бо забонҳои худ ба худашон шикаст хоҳанд расонд;
ҳар кӣ онҳоро бинад, бо нафрат калла хоҳад ҷунбонд+.

10Он гоҳ ҳамаи одамон хоҳанд тарсид,
ва корномаи Худоро эълон хоҳанд намуд,
ва аъмоли Ӯро фаҳм хоҳанд кард.

11Одил дар Худованд шодӣ карда, ба Ӯ паноҳ хоҳад бурд,
ва ҳамаи ростдилон фахр хоҳанд кард+.

ТАРОНАИ ШАСТУ ЧОРУМ

Шукрона барои атоҳои осмон ва замин.

64^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд. Суруд.

2Туро, эй Худо, дар Сион ҳамду сано мунтазир аст,
ва назрҳо ба Ту адо карда хоҳад шуд+.

3Азбаски дуоро мешунавӣ,
тамоми навъи башар назди Ту хоҳанд омад+.

4Гуноҳкориҳо бар ман ғолиб омадааст:

ҷиноятҳои маро Ту кафорат хоҳӣ кард+.

5Хушо касе ки Ту ӯро баргузидаӣ ва муқарраби Худ гардондаӣ,
то ки ба саҳнҳои Ту сокин шавад.

Аз неъматҳои хонаи Ту,
аз қудсияти қасри Ту сер хоҳем шуд+.

6Бо корномаҳои саҳмгин аз рӯи адолат моро иҷобат хоҳӣ намуд, эй Худои наҷоти мо,
ки Ту паноҳи тамоми ақсои замин ва ҷазираҳои дурдасти баҳр ҳастӣ;+

7Кӯҳҳоро бо қуввати Худ барпо кардаӣ;
бо қудрат камар бастаӣ;
8Талотуми баҳрҳоро — талотуми мавҷҳои онҳоро,
ва ошӯби қабилаҳоро сокит мекунӣ+.

9Ва сокинони ақсои замин аз аломоти Ту ҳаросонанд;
баромадгоҳҳои субҳ ва шомро шод мегардонӣ.
10Ба замин назар карда, онро сероб намудаӣ,
онро бисьёр сарватдор кардаӣ;
ҷӯйбори Худо пур аз об аст;
ғаллаи онҳоро муҳайё менамой,
зеро ки онро чунин тайёр кардаӣ+.

11Чӯякҳои онро обшор, дӯнгиҳои онро ҳамвор мекунӣ,
бо боронҳо онро нарм месозӣ,
набототи онро баракат медиҳӣ.
12Бо файзи Худ солро тоҷ мебахшӣ,
ва аз қадамгоҳи Ту равған мечакад;
13Аз чарогоҳҳо низ равған мечакад,
ва талҳо ба шодмонӣ камар мебандад+.

14Марғзорҳо бо рама ва водиҳо бо ғалла пӯшида шудаанд;
бонги шодӣ мезананд ва суруд мехонанд.

ТАРОНАИ ШАСТУ ПАНҶУМ

Шукрона ва мадҳ дар шаъни Худо барои дуое ки мустаҷоб шудааст.

65^1Барои сардори муғанниён. Суруд. Тарона.

Эй тамоми аҳли замин, дар шаъни Худо бонги шодӣ занед+.

2Ҷалоли исми Ӯро бисароед;
ҳамду санои Ӯро ҷалол диҳед.

3Ба Худо бигӯед: «Чӣ саҳмгин аст аъмоли Ту!

Аз бузургии қуввати Ту душманонат ба Ту бо тамаллуқ мутеъ хоҳанд шуд+.

4Тамоми аҳли замин ба Ту саҷда хоҳанд кард
ва Туро хоҳанд сароид;
исми Туро хоҳанд сароид». Село+.
5Биёед ва корномаҳои Худоро бубинед;
дар амалиёти Худ бар банӣ-одам саҳмгин аст+.
6Баҳрро ба хушкӣ табдил дод;
пои пиёда аз дарьё гузаштанд;
он ҷо дар Ӯ хурсандӣ кардем+.
7Бо қудрати Худ бар ҷаҳон ҳукмфармост;
чашмони Ӯ ба халқҳо менигарад;
исьёнгарон сар нахоҳанд бардошт. Село.
8Эй қавмҳо, Худои моро муборак хонед,
ва овози ҳамду санои Ӯро бишнавонед,
9Ки Ӯ ҷонҳои моро дар ҳаёт боқӣ гузошт,
ва пойҳои моро намонд, ки фурӯ ғалтад.
10Зеро ки моро, эй Худо, имтиҳон кардӣ;
моро гудохтӣ, чунон ки нуқраро мегудозанд+.
11Моро ба дом даровардӣ;
бори гароне бар камари мо гузоштӣ+.
12Одамизодро бар сари мо савор кардӣ;
ба оташ ва об даромадем,
ва моро ба мавзеи пурфайз баровардӣ+.

13Ба хонаи Ту бо қурбониҳои сӯхтанӣ хоҳам омад,
назрҳои худро ба Ту адо хоҳам кард,+

14Ки онҳо аз лабҳоям берун омадаанд,
ва забонам дар тангии ман онҳоро ифода намудааст.

15Қурбониҳои сӯхтании бӯрдоқӣ ба Ту хоҳам овард, бо бухури қӯчқорҳо;
нарговҳо ва такаҳо барои қурбонӣ муҳайё хоҳам кард. Село.

16Биёед, бишнавед, эй ҳамаи тарсгорони Худо,
то он чиро, ки Ӯ барои ҷонам кардааст, ҳикоят намоям+.

17Бо даҳонам сӯи Ӯ хондам,
ва мадхия бар забонам буд.

18Агар дар дили худ талбисро медидам,

Худованд маро намешунид+.

19Аммо Худо шунид, ба овози дуоям диққат дод.

20Муборак аст Худо, ки дуоямро рад нанамуд
ва эҳсони Худро аз ман дур накард.

ТАРОНАИ ШАСТУ ШАШУМ

Суруд дар бораи ҳамди ҳамаи халқҳо дар шаъни Худованд.

66^1Барои сардори муғанниён бар созҳои торнок. Тарона. Суруд.

2Худо ба мо шафқат хоҳад кард ва моро баракат хоҳад дод;
рӯи Худро ба мо мунаввар хоҳад намуд, село,+
3То ки роҳи Ту дар замин шинохта шавад,
ва наҷоти Ту дар ҳамаи халқҳо+.
4Туро, эй Худо, қавмҳо ҳамд хоҳанд гуфт;
Туро ҳамаи қавмҳо ҳамд хоҳанд гуфт.
5Қабилаҳо хурсандӣ ва тараннум хоҳанд кард,
зеро ки қавмҳоро аз рӯи адолат доварӣ менамоӣ,
ва қабилаҳоро дар замин ҳидоят мекунӣ. Село+.

6Туро, эй Худо, қавмҳо ҳамд хоҳанд гуфт;

Туро ҳамаи қавмҳо ҳамд хоҳанд гуфт.

7Замин ҳосили худро дод;

Худо, Худои мо, моро баракат хоҳад дод+.

8Худо моро баракат хоҳад дод,
ва тамоми ақсои замин аз Ӯ хоҳанд тарсид.

ТАРОНАИ ШАСТУ ҲАФТУМ

Суруди музаффарона дар шаъни Худованд Худо.

67^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд. Суруд.

2Худо хоҳад бархост, душманони Ӯ пароканда хоҳанд шуд,
ва бадхоҳони Ӯ аз пеши Ӯ хоҳанд гурехт+.

3Мисли он ки дуд пароканда мешавад, Ту онҳоро пароканда намо;
мисли он ки мум аз оташ гудохта мешавад,
шарирон аз ҳузури Худо нест хоҳанд шуд+.

4Аммо одилон шодӣ хоҳанд кард, пеши Худо хурсанд хоҳанд шуд,
ва аз шодмонӣ ба ваҷд хоҳанд омад+.

5Дар шаъни Худо суруд хонед, исми Ӯро бисароед;
барои Ӯ, ки бар осмонҳо савор аст, роҳе тайёр кунед;
исми Ӯ Худованд аст, ва пеши Ӯ ба ваҷд оед+.
6Падари ятимон ва довари бевазанон аст Худо
дар маскани қудси Худ+.
7Худо оворагонро ба хонаашон бармегардонад,
бандиёнро аз завлонаҳо берун меоварад;
аммо исьёнгарон дар биёбони тафсон сокин хоҳанд шуд+.

8Худоё! Вақте ки Ту пеши қавми Худ берун омадӣ,
вақте ки Ту дар биёбон қадамгузор шудӣ, село,+

9Замин ба ларза афтод,
ҳатто осмон аз ҳузури Худо ба боридан даромад;
ин Сино низ аз ҳузури Худо, ки Худои Исроил аст+.

10Борони пурфайз борондӣ, эй Худо;
мероси Худро, ки лакот буд, пурзӯр гардондӣ.
11Қавми Ту дар он ҷо сокин шуданд;
аз рӯи меҳрубонии Худ, эй Худо, хоҷати камбағалро раво кардӣ.

12Худованд амр мефармояд;
мубашширзанон анбӯҳи азиманд.
13Подшоҳони лашкаркаш гурезогурез мекунанд;
ва зани хонанишин ғаниматро тақсим мекунад+.
14Агарчи байни оғилҳо фароғат доштед,
болҳои кабӯтар[*] бо нуқра пӯшида шуд,
ва парҳояш бо зари холис.

15Вақте ки Қодир подшоҳонро дар он пароканда намуд,
кӯҳи Салмӯнро барф зер кард+.

16Кӯҳи худоён кӯҳи Бошон аст;
кӯҳи сар ба фалак афрошта кӯҳи Бошон аст.

17Чаро шумо, эй кӯҳҳои сар ба фалак кашида,
бо ҳасад менигаред ба кӯҳе ки Худо онро маскани Худ ихтиёр кардааст?

Худованд бар он то абад сокин хоҳад буд+.

18Аробаҳои Худо беҳадду ҳисоб аст, ҳазорон ҳазор аст;

Худованд дар миёни онҳост,
чунон ки дар қудсияти Худ бар Сино буд+.

19Ба афроз сууд намудаӣ, асиронро ба асирӣ бурдаӣ,
аз байни одамон бахшишҳо гирифтаӣ,
ва аз байни исьёнгарон низ, то ки Ту, эй Худованд Худо, бар он афроз сокин бошӣ+.

20Муборак аст Худованд, ки ҳар рӯз бори моро мебардорад,

Худое ки наҷоти мост, село,+

21Худое ки барои мо Худои наҷот аст;
ва роҳҳои халосӣ аз мамот дар дасти Худованд Худост.

22Ба яқин Худо сари душманони Худро хоҳад кӯфт;
фарқи сари мӯйдори касеро,
ки бо роҳи айбҳои худ як зайл равон бошад+.
23Худованд гуфт: «Аз Бошон хоҳам баргардонд,
аз қаъри баҳр хоҳам баргардонд,+
24То ки пои ту дар хун ғӯта занад,
ва забони сагони ту аз душманон баҳравар шавад»+.

25Намоишҳои Туро, эй Худо, дидаанд,
намоишҳои Худои маро, Подшоҳи маро дар қудс.

26Пешопеш сарояндагон равон, аз ақиби онҳо —
навозандагон, дар миёна — духтарони дафнавоз:

27«Дар ҷамъомадҳо Худоро муборак хонед,

Худовандро аз манбаи Исроил!»

28Он ҷо Биньёмини ҷавон — пешоҳанги онҳо;
мирони Яҳудо — анбӯҳи онҳо;
мирони Забулун, мирони Нафтолӣ+.

29Худои ту қувватро барои ту амр фармудааст.

Он чиро, ки Ту, эй Худо, барои мо ба амал овардаӣ, тақвият намо!+

30Аз қасри Ту, ки дар Ерусалим аст,
подшоҳон ба Ту ҳадияҳо хоҳанд овард.
31Даррандаи наистонро ром кун,
галаи говмешонро низ дар миёни гӯсолаҳои қавмҳо,
ки аз барои сихҳои нуқра косалесӣ мекунанд;
қавмҳои ҷангҷӯро пароканда намо+.
32Олиҷоҳон аз Миср хоҳанд омад;

Ҳабаш дастҳои худро сӯи Худо дароз хоҳад кард+.

33Эй мамлакатҳои дуньё!

Дар шаъни Худо суруд хонед, Худовандро бисароед, село,+

34Ки Ӯ бар фалакулафлоки азалӣ савор аст.

Инак, овози Худро медиҳад, ки овози пурқувват аст+.

35Бузургии Худоро ҳамд гӯед!

Ҷалоли Ӯ бар Исроил аст, ва қуввати Ӯ дар афлок.

36Ту, эй Худо, аз қудсҳои Худ саҳмгин ҳастӣ.

Худои Исроил ба қавми Худ қувват ва қудрат мебахшад.

Муборак аст Худо!+

ТАРОНАИ ШАСТУ ҲАШТУМ

Дуо дар бораи халосӣ додан аз андӯҳи азим.

68^1Барои сардори муғанниён бар сози шӯшаним. Таронаи Довуд+.

2Маро наҷот деҳ, эй Худо,
зеро ки обҳо то ба ҷонам расидааст+.

3Дар ботлоқи чуқуре ғӯтидаам, ва ҷои истодан нест;
ба умқҳои об даромадаам,
ва ҷараёни об маро кашида мебарад+.
4Аз фиғон лакот гардидаам, гулӯям хушкидааст,
чашмонам аз интизорӣ ба Худои ман хаста шудааст+.

5Онҳое ки бесабаб аз ман нафрат доранд, аз мӯйҳои сарам зиёд шудаанд.

Онҳое ки ноҳақ ба ман адоват доранд ва маро нест кардан мехоҳанд,
пурзӯр шудаанд: он чи нагирифтаам, бояд баргардонам+.

6Худоё! Ту беақлии маро медонӣ,
ва айбҳои ман аз Ту пӯшида нест.

7Умедворони Ту, эй Худованд Худои лашкарҳо,
аз боиси ман хиҷил нахоҳанд шуд.

Толибони Ту, эй Худои Исроил,
аз боиси ман шарманда нахоҳанд шуд.

8Зеро ки ба ҳотири Ту бори нангро бардоштаам,
ва пардаи расвоӣ рӯи маро пӯшидааст+.

9Барои бародарони худ ғайр ҳисоб шудаам,
ва барои писарони модари худ — бегона+.

10Зеро ки рашки хонаи Ту маро хӯрдааст,
ва бадгӯиҳои бадгӯёни Ту бар ман афтодааст+.

11Ва рӯза дошта, бо гирья дили худро холӣ кардаам,
ва ин сабаби маломатҳо дар ҳаққи ман гардидааст.

12Ва палосро либоси худ кардаам,
ва барои онҳо зарбулмасал шудаам.

13Дар бораи ман дарвозанишинон гапу калоча мекунанд,
ва майнӯшон ашӯла мехонанд.

14Валекин ман дуоямро пеши Ту, эй Худованд, дар вақти иҷобат мегӯям;

Худоё, дар бузургии эҳсони Худ ва ростии наҷоти Худ маро иҷобат намо.

15Маро аз ботлоқ халос кун, то ки ғӯтида наравам:

аз бадхоҳонам ва аз умқи обҳо раҳо шавам;+
16Ҷараёни об маро набарад,
ва чуқурӣ маро ба коми худ накашад,
ва чоҳ даҳони худро бар ман напӯшад.

17Маро иҷобат намо, эй Худованд, зеро ки эҳсони Ту некӯст;
аз рӯи фаровонии марҳаматҳои Худ бар ман таваҷҷӯҳ намо+.

18Ва рӯи Худро аз бандаи Худ пинҳон надор,
зеро ки ба танг омадаам; маро ба зудӣ иҷобат намо.

19Ба ҷонам наздик шуда, онро халос кун;
бар хилофи душманонам маро раҳоӣ деҳ.

20Ту нанги маро, хиҷолати маро ва расвоии маро медонӣ;
ҳамаи хасмҳоям пеши назари Туанд.

21Маломат диламро шикастааст, ва ман хеле ранҷур шудаам;
ба дилсӯзе интизорӣ доштам, аммо набуд,
ба тасаллидиҳандагон низ, лекин наёфтам.
22Ва барои хӯрданам заҳра доданд,
ва дар ташнагиам маро сирко нӯшонданд+.
23Бигзор суфраи онҳо пеши рӯяшон ба доме,
ва зиёфати осоиштаи онҳо ба қапқоне мубаддал гардад;+

24Бигзор чашмони онҳо хира шавад, то ки набинанд,
ва камарҳои онҳоро абадан суст гардон+.

25Хашми Худро бар онҳо бирез,
ва ғазаби Ту бигзор онҳоро дарьёбад.

26Бигзор хонаҳошон хароб гардад,
ва касе дар ҳаймаҳошон сокин нашавад+.

27Зеро касеро, ки Ту задаӣ, таъқиб мекунанд,
ва дардҳои шаҳидонатро нақл менамоянд.

28Гуноҳ бар гуноҳашон илова намо,
ва бигзор дар адолати Ту дохил нашаванд+.

29Бигзор аз дафтари ҳаёт маҳв гарданд,
ва бо одилон навишта нашаванд+.

30Валекин ман мискин ва азияткаш ҳастам;
наҷоти Ту, эй Худо, паноҳи ман хоҳад шуд+.

31Исми Худоро бо суруд мадҳ хоҳам кард;
ва Ӯро бо шукрона такбир хоҳам гуфт.

32Ва ин ба Худованд писанд хоҳад омад,
бештар аз гов ва гӯсолае ки дорои шохҳо ва сумҳост+.

33Ҳалимон дида, шод хоҳанд шуд.

Эй толибони Худо, дилатон зинда хоҳад шуд.

34Зеро ки Худованд мискинонро мешунавад,
ва ба бандиёни Худ беэътиноӣ намекунад.

35Осмон ва замин, баҳрҳо ва ҳар он чи дар онҳо меҷунбад,

Ӯро мадҳ мекунанд+.
36Зеро ки Худо Сионро наҷот хоҳад дод,
ва шаҳрҳои Яҳудоро бино хоҳад кард,
ва дар он ҷо сокин хоҳанд шуд,
ва онро мерос хоҳанд гирифт+.
37Ва зурьёти бандагонаш вориси он хоҳанд шуд,
ва дӯстдорони исми Ӯ дар он сукунат хоҳанд кард+.

ТАРОНАИ ШАСТУ НӮҲУМ

Дуо дар бораи мадад ва халосӣ додан аз душманон.

69^1•Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд барои ёдоварӣ+.

2Худоё! Маро халосӣ деҳ; Худовандо!

Ба мадади ман шитоб кун.

3Бигзор толибони ҷонам хиҷил ва шарманда шаванд;
бадхоҳонам қафо гарданд ва расво шаванд;+
4Онҳое ки «ҳай-ҳай» мегӯянд,
ба сабаби шармандагии худ ақиб гарданд;+

5Ҳамаи толибони Ту дар Ту шодӣ ва хурсандӣ кунанд,
ва дӯстдорони наҷоти Ту доимо гӯянд:

«Афзун бод кибриёи Худо!»

6Валекин ман камбағал ва мискин ҳастам.

Худоё! Сӯи ман шитоб кун:

мададгор ва раҳокунандаи ман Ту ҳастӣ;

Худовандо! Таъхир накун+.

ТАРОНАИ ҲАФТОДУМ

Дуо дар бораи ҳимоят ва дастгирӣ кардан дар пирӣ

70^1•Ба Ту, эй Худованд, паноҳ бурдаам;
ҳаргиз хиҷил нахоҳам шуд.

2Аз рӯи адолати Худ маро халос кун ва маро раҳоӣ деҳ;
гӯши Худро сӯи ман хам намо ва маро наҷот деҳ+.

3Барои ман кӯҳпораи паноҳ бош, то ки ҳамеша биёям;
амри Ту буд, ки маро наҷот диҳӣ,
зеро ки сахра ва қалъаи ман Ту ҳастӣ+.

4Эй Худои ман! Маро аз дасти шарир раҳоӣ деҳ,
ва аз кафи ноинсоф ва золим+.

5Зеро ки Ту умеди ман ҳастӣ, эй Худованд Худо!

Аз хурдсолиам пушту паноҳи ман ҳастӣ+.

6Аз батн бар Ту такья кардаам;
аз шиками модарам Ту маро берун овардаӣ;
ҳамду санои ман доимо дар бораи Туст+.

7Барои бисьёр касон намунаи ибрат будам,
чунки Ту паноҳгоҳи пурзӯри ман будӣ.

8Даҳонам аз ҳамду санои Ту пур аст,
ва ҳар рӯз аз васфи ҷалолати Ту+.

9Маро дар замони пирӣ партоб накун;
вақте ки қувватам кам шавад, маро тарк накун.

10Зеро ки душманонам дар бораи ман сухан меронанд,
ва каминварони ҷонам бо ҳамдигар маслиҳат мекунанд,+

11Яъне мегӯянд: «Худо ӯро тарк кардааст;
ӯро таъқиб намоед ва дастгир кунед,
зеро ки халоскунандае нест»+.
12Худоё! Аз ман дур набош;
эй Худои ман! Ба мадади ман шитоб кун.

13Бигзор адуёни ҷонам хиҷил гарданд ва нест шаванд,
ва бадхоҳонам пероҳани нанг ва расвоӣ дар бар кунанд!+

14Валекин ман доимо умедвор хоҳам буд,
ва бар ҳамаи ҳамду санои Ту боз илова хоҳам намуд.

15Забонам адолати Туро баён хоҳад кард,
ва ҳар рӯз наҷоти Туро;
зеро ки шумораи онҳоро намедонам+.

16Бо тавсифи қудрати Худованд Худо хоҳам омад;
адолати Туро, ки дар Ту ҳасту бас, зикр хоҳам кард.

17Худоё! Ту маро аз хурдсолиам таълим додаӣ,
ва то ҳол корҳои аҷоиби Туро ҳикоят мекунам.

18Ва маро, эй Худо, то вақти пирӣ ва мӯйсафедӣ низ тарк накун,
то даме ки бозуи Туро ба ин насл,
ва қудрати Туро ба ҳамаи ояндагон ҳикоят кунам,

19Ва адолати Туро, эй Худо, ки то ба афроз мерасад,
ва корҳои бузургеро, ки Ту кардаӣ;

Худоё, кист монанди Ту+?

20Ту бар сари ман бисьёр тангиҳо ва сахтиҳо овардаӣ,
лекин боз маро зинда хоҳӣ кард,
ва аз вартаҳои замин боз маро берун хоҳӣ овард+.

21Бузургии маро афзун хоҳӣ кард,
ва боз маро тасаллӣ хоҳӣ дод.

22Ман ҳам Туро бо уд ҳамд хоҳам гуфт,
яъне ростии Туро, эй Худои ман!

Туро, эй Қуддуси Исроил, бо барбат хоҳам сароид!+

23Чун Туро бисароям, лабҳоям шод хоҳад шуд;
ҷонам низ, ки Ту онро раҳоӣ додаӣ.

24Забонам низ ҳар рӯз адолати Туро ҳикоят хоҳад кард,
зеро ки бадхоҳонам хиҷил ва расво шудаанд.

ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ЯКУМ

Суруди пайғамбарона дар бораи сарватҳои салтанати осоишта.

71^1Таронаи Сулаймон.

Худоё! Инсофи Худро ба подшоҳ деҳ,
ва адолати Худро ба писари подшоҳ+.
2Қавми Туро аз рӯи адолат додгарӣ хоҳад кард,
ва мискинони Туро аз рӯи инсоф+.
3Кӯҳҳо ба қавм сулҳу осоиштагӣ хоҳанд овард,
ва талҳо аз рӯи адолат.
4Мискинони қавмро доварӣ хоҳад кард,
фарзандони камбағалро наҷот хоҳад дод,
ва ба истисморгар шикаст хоҳад расонд+.

5Аз Ту хоҳанд тарсид, то даме ки офтоб нурафшон аст,
ва то даме ки моҳ тобон аст то абадуддаҳр+.

6Мисли борон бар алафзори даравшуда хоҳад фуромад,
мисли қатраҳое ки заминро сероб мекунанд+.

7Дар айёми ӯ одил нумӯ хоҳад кард,
ва сулҳу осоиштагӣ фаровон хоҳад буд,
то даме ки моҳ фано нашавад+.

8Ва қаламрави ӯ аз баҳр то баҳр хоҳад буд;
ва аз дарьё то ақсои замин+.

9Пеши ӯ биёбоннишинон зону хоҳанд зад;
ва душманони ӯ хокро хоҳанд лесид+.

10Подшоҳони Таршиш ва ҷазираҳо ҳадия хоҳанд овард;
подшоҳони Шабо ва Сабо инъомҳо пешкаш хоҳанд кард+.

11Ва ҳамаи подшоҳон ба ӯ саҷда хоҳанд кард;
ҳамаи халқҳо ба ӯ хизмат хоҳанд кард+.

12Зеро мискинеро, ки истиғоса мебарад, ва мазлумеро,
ки мададгор надорад, халос хоҳад кард+.

13Ба бенаво ва мискин шафқат хоҳад кард,
ва ҷонҳои мискинонро наҷот хоҳад дод.

14Аз макр ва зулм ҷонҳои онҳоро раҳо хоҳад кард;
ва хуни онҳо дар назари ӯ гаронбаҳо хоҳад буд+.

15Ва ӯ зинда хоҳад буд, ва аз тиллои Шабо ба ӯ хоҳанд дод;
ва доимо барои ӯ дуо хоҳанд гуфт, ҳар рӯз ӯро муборак хоҳанд хонд+.

16Ғалла дар замин то ба қуллаи кӯҳхо фаровон хоҳад шуд;
ҳосили он мисли Лубнон шуввас хоҳад зад, ва мардуми шаҳр мисли алафи замин афзоиш хоҳанд ёфт+.

17Номи ӯ то абад хоҳад монд;
то даме ки офтоб нурафшон аст,
номи ӯ зикр хоҳад ёфт, ва дар ӯ баракат хоҳанд хост;
ҳамаи халқҳо ӯро мадҳ хоҳанд кард+.
18Муборак аст Худованд Худо, Худои Исроил,
ки танҳо Худаш корҳои аҷоиб мекунад+.
19Ва исми ҷалоли Ӯ то абад муборак аст,
ва тамоми замин аз ҷалоли Ӯ пур хоҳад буд, —
омин ва омин!+
20Дуоҳои Довуд ибни Йисой ба охир расид.

ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ДУЮМ

Осудагии шарирон озмоиш барои порсоён мебошад, лекин Худованд онҳоро тақвият медиҳад.

72^1Таронаи Ософ.

Ба яқин Худо барои Исроил, барои софдилон некӯст+.

2Валекин ман, кам монда буд, ки пойҳоям билағҷад,
кам монда буд, ки қадамҳоям суст шавад,
3Зеро ки аз лофакиён ҳасад бурдам,
вақте ки осудагии шариронро дидам+.
4Зеро ки то мурданашон азоб намекашанд,
ва ҷисмашон сиҳат аст.
5Заҳмати инсониро аз сар намегузаронанд,
ва мисли одамон осеб намебинанд.

6Бинобар ин шаддаи ғурур гарданашонро оро додааст;
либоси зулм ҷисмашонро пӯшидааст.

7Чашмонашон равған баста, аз косахонааш баромадааст;
андешаҳои дилашон ошкор мешавад.

8Тамасхур мекунанд ва бо адоват гап мезананд;
бо ҳавобаландӣ суханони ситамкорона мегӯянд.

9Даҳонашонро ба осмон нигаронидаанд,
ва забонашон бар замин мегардад.

10Бинобар ин қавми Ӯ ба ҳамон тараф рӯ меоварад,
ва оби фаровон ба вай нӯшонида мешавад.
11Ва мегӯянд: «Худо чӣ гуна бидонад?
Ва оё Ҳаққи Таоло дорои дониш аст?»+
12Инак, ин шарирон
ва бепарвоёни ҷаҳон сарват афзун мекунанд.
13Пас, беҳуда ман диламро соф кардаам,
ва кафҳоямро ба покӣ шустаам,+
14Дар сурате ки ҳар рӯз осеб мебинам,
ва ҳар субҳ панд мегирам.

15Агар мегуфтам, ки «мисли онҳо сухан хоҳам ронд», —
дар ҳаққи насли фарзандони Ту хиёнат мекардам.

16Ва фикру хаёл кардам, то ки инро бифаҳмам;
ин дар назарам заҳмат буд,
17То даме ки ба қудсҳои Худо даромадам;
он гоҳ ба фарҷоми онҳо сарфаҳм рафтам+.

18Ба яқин Ту онҳоро дар ҷойҳои лағжонак гузоштаӣ;
оқибат онҳоро дар харобиҳо хоҳӣ андохт+.

19Чӣ гуна дар як мижа задан онҳо хонавайрон гардидаанд
ва ба ҳалокат расида, аз даҳшатҳо фано шудаанд!

20Мисли хобе пас аз бедоршавӣ, Ту, эй Худованд,
онҳоро бедор карда, шавкаташонро барҳам хоҳӣ дод.

21Зеро ки дилам ба ҷӯш омада буд,
ва ботинам маҷрӯҳ шуда буд,
22Ва ман ҷоҳил будам ва сарфаҳм намерафтам;
мисли чорпое назди Ту будам+.
23Валекин ман доимо бо Ту ҳастам;
Ту ямини маро дастгирӣ намудаӣ.
24Бо машварати Худ маро ҳидоят мекунӣ,
ва пас аз он маро ба ҷалол хоҳӣ расонд.
25Кист барои ман дар осмон?
Ва бо Ту дар замин хоҳони чизе нестам+.
26Агарчи ҷисмам ва дилам адо мешавад,

Худо кӯҳпораи дили ман аст ва насибаи ман аст то абад+.

27Зеро инак онҳое ки аз Ту дур ҳастанд, нест хоҳанд шуд:

ҳар киро, ки аз Ту даст мекашад, дафъ хоҳӣ кард.

28Валекин барои ман ба Худо наздик шуданам некӯст;
ба Худованд Худо ман паноҳ бурдаам,
то ки тамоми аъмоли Туро ривоят намоям+.

ТАРОНАИ ҲАФТОДУ СЕЮМ

Дуо дар бораи ҳимоят кардан аз дасти шарирони харобкунанда.

73^1Суруди таълимии Ософ.

Чаро, эй Худо, моро ба сурати абадӣ партофтаӣ?

Ва ғазаби Ту бар гӯсфандони чарогоҳат аланга гирифтааст+?

2Ҷамоаи Худро, ки аз қадим харидаӣ ва раҳо кардаӣ,
то ки сибти мероси Ту гардад, ба ёд ор;
кӯҳи Сионро низ, ки бар он сокин шудаӣ+.

3Пойҳои Худро сӯи харобаҳои абадӣ бардор:

ҳар чиро, ки дар қудс буд, душман несту нобуд кардааст.

4Хасмҳоят дар дохили маъбади Ту наъра мезананд;
ливоҳои худро ҳамчун аломот гузоштаанд;+

5Монанди касоне буданд, ки табарҳоро бар шохаҳои ба ҳам печидаи дарахтон баланд мекунанд;

6Ва ҳоло ҳамаи кандакориҳои онро
бо табару тешаҳо шикастаанд;+
7Қудси Туро оташ задаанд;
маскани исми Туро то ба замин ҳаром кардаанд;

8Дар дили худ гуфтаанд: «Онҳоро аз як сар нест мекунем», —
ва ҳамаи куништҳои Худоро дар замин сӯзондаанд+.

9Аломоти худро намебинем;
дигар набие нест, ва дар миёни мо касе нест,
ки бидонад, то ба кай чунин хоҳад буд+.

10То ба кай, эй Худо, аду мазаммат хоҳад кард?

Ва душман исми Туро доим таҳқир хоҳад кард?

11Чаро дасти Худро, ва ямини Худро қафо гардондаӣ?

Онро аз бағали Худ бароварда, кори онҳоро тамом кун!+

12Ва Ту, эй Худо, аз қадим подшоҳи ман ҳастӣ;

Ту андаруни замин наҷотҳо ба амал меовардӣ+.

13Ту бо қуввати Худ баҳрро пора кардаӣ,
сарҳои тимсоҳҳоро дар об шикастаӣ+.

14Ту сарҳои аждарро кӯфтаӣ,
онро барои хӯроки биёбоннишинон додаӣ.

15Ту чашма ва селоб кушодаӣ;

Ту дарьёҳои серобро хушконидаӣ+.

16Рӯз аз они Туст, шаб низ аз они Туст;

Ту найир ва офтобро барқарор кардаӣ+.

17Ту тамоми ҳудуди заминро муқаррар намудаӣ;
тобистон ва зимистонро Ту ба вуҷуд овардаӣ+.

18Инро ба ёд ор, ки душман Худовандро мазаммат менамояд,
ва мардуми нокас исми Туро таҳқир мекунанд.

19Ҷони фохтаи Худро ба дарранда насупор;
ҳаёти мискинони Худро ба сурати абадӣ фаромӯш накун+.

20Ба аҳди Худ назар андоз;
зеро ки тамоми зулмоти замин аз воҳаҳои зулм пур шудааст+.

21Бигзор мазлум бо хиҷолат барнагардад;
мискин ва камбағал исми Туро мадҳ кунанд.
22Бархез, эй Худо, доди Худро бигир;
ба ёд ор, ки нокасе ҳар рӯз Туро мазаммат мекунад.

23Овози хасмҳои Худро фаромӯш накун,
ва ғавғои мухолифони Худро, ки доим баланд мешавад+.

ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ЧОРУМ

Дуои шукрона дар шаъни Худованд барои сарафроз гардонидани одилон.

74^1Барои сардори муғанниён. Нобуд накун. Таронаи Ософ. Суруд+.

2Туро ҳамд мегӯем, эй Худо, ҳамд мегӯем;
зеро ки исми Ту наздик аст;
корҳои аҷоиби Туро ривоят мекунанд.
3«Вақте ки мӯҳлате муқаррар намоям,
Ман аз рӯи ростӣ доварӣ хоҳам кард+.
4Замин ва ҳамаи сокинонаш ба ларза омадаанд;
Ман аркони онро барпо кардаам». Село+.
5Ба лофакиён гуфтам: «Лоф назанед»,
ва ба шарирон: «Шох набардоред,
6Шохи худро бар афроз набардоред,
бо гарданкашӣ суханони мутакаббирона нагӯед».

7Зеро ки на аз машриқ наҷот меояд, ва на аз мағриб,
ва на аз биёбони кӯҳсор,

8Балки Худо довар аст:

якеро сарнагун мекунад, дигареро сарафроз мегардонад+.

9Зеро ки коса дар дасти Худованд аст,
шароби пур аз дорувор дар он ҷӯш мезанад;
ва Ӯ аз он мерезад, ва дурди онро ҳамаи шарирони замин афшурда менӯшанд+.

10Валекин ман то абад ривоят хоҳам кард,

Худои Яъқубро хоҳам сароид.

11Ва ҳамаи шохҳои шариронро хоҳам шикаст;
шохҳои одил барафрошта хоҳад шуд+.

ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ПАНҶУМ

Суруди ҳамду сано дар шаъни доварии одилонаи Худо.

75^1Барои сардори муғанниён бар созҳои торнок. Таронаи Ософ. Суруд.

2Дар Яҳудо Худо машҳур аст;
дар Исроил исми Ӯ бузург аст.

3Ва дар Салим хаймаи Ӯст, ва дар Сион маскани Ӯ+.

4Дар он ҷо барқҳои камонро шикаст:

сипар ва шамшер ва ҷангро. Село+.

5Ту соҳиби ҷалол ҳастӣ, тавонотар аз кӯҳҳои сайдафкан.

6Шердилон тӯъмаи тороҷ шуданд, хобашон даррабуд,
ва тамоми мардуми диловар дасту по гум карданд+.

7Аз итоби Ту, эй Худои Яъқуб,
ҳам аробаро, ва ҳам аспро ғанаб бурд+.
8Ту саҳмгин ҳастӣ, ва кист,
ки дар вақти ғазабат пеши Ту истода тавонад+?
9Аз осмон хукмномаро шунавондӣ:
замин тарсид ва сокит шуд,
10Ҳангоме ки Худо барои доварӣ бархост,
то ки ҳамаи ҳалимони заминро наҷот диҳад. Село.

11Ба яқин хашми одамизод ба ҳамди Ту табдил хоҳад ёфт;
бар боқии хашмҳо Ту камар хоҳӣ баст.

12Ба Худованд Худои худ назр кунед ва адо намоед;
бигзор ҳамаи онҳое ки дар гирди Ӯ ҳастанд,
ба Саҳмгин инъом биёранд+.

13Рӯҳи миронро фурӯ хоҳад нишонд;
барои подшоҳони замин саҳмгин аст.

ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ШАШУМ

Худованд қавми Худро дар айёми андӯҳ тарк намекунад.

76^1Барои сардори муғанниён, Едутун. Таронаи Ософ+.

2Овозам сӯи Худост, ва фарьёд мекашам;
овозам сӯи Худост, ва ба ман гӯш хоҳад андохт.

3Дар рӯзи тангии худ Худовандро талабидам;
дастам шабона дароз карда шуд, бе он ки фуроварда шавад;
аз ин ҳам ҷонам тасаллӣ наёфт+.

4Худоро ёд мекунам ва оҳи ҷигарсӯз мекашам;
фикру хаёл мекунам, ва рӯҳам бемадор мешавад. Село.

5Чашмонамро бедор медорӣ;
музтариб шудаам ва наметавонам сухане гӯям.
6Дар бораи айёми қадим андеша мекунам,
дар бораи солҳои салафут+.
7Сурудҳои шабонаи худро ба ёд меоварам,
бо дили худ фикру хаёл мекунам, ва рӯҳам ҷӯёст:

8Магар Худованд ба сурати абадӣ тарк кардааст,
ва дигар таваҷҷӯҳ нахоҳад намуд?

9Магар эҳсони Ӯ ба сурати абадӣ хотима ёфтааст,
ва қавли Ӯ то абадуддаҳр ботил шудааст?

10Магар Худо омурзишро фаромӯш кардааст?

Магар марҳаматҳои Худро дар вақти хашм бас кардааст? Село.

11Ва гуфтам: «Ин мусибати ман аст,
ки ямини Ҳаққи Таоло тағьир ёфтааст».
12Амалиёти Худовандро зикр хоҳам кард,
зеро корҳои аҷоиби Туро, ки аз кадим аст, дар хотир дорам+.

13Ва дар тамоми аъмоли Ту диққат хоҳам намуд,
ва дар бораи корномаҳои Ту фикру хаёл хоҳам кард.

14Худоё! Тариқи Ту дар қудсият аст.

Кист Худои бузург мисли Худо+?

15Ту Худое ҳастӣ, ки корҳои аҷоиб мекунӣ;
қуввати Худро дар миёни қавмҳо зоҳир сохтаӣ.

16Қавми Худро бо бозу раҳо кардаӣ;
банӣ-Яъқуб ва банӣ-Юсуфро. Село.

17Туро, эй Худо, обҳо дид, Туро обҳо дида,
туғьён кард; вартаҳо низ мутазалзил шуд+.

18Абрҳо об рехт, афлок овоз дод;
тирҳои Ту низ ба парвоз шуд+.

19Овози раъди Ту дар чархи фалак шунида шуд,
барқҳо ҷаҳонро равшан кард;
замин биларзиду ба раъша омад+.

20Тариқи Ту дар баҳр аст, ва роҳи Ту дар обҳои азим;
ва изҳои Ту номаълум+.

21Қавми Худро мисли гӯсфандон
бо дасти Мусо ва Ҳорун бурдӣ+.

ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ҲАФТУМ

Садоқатмандии Худо дар идора кардани қавми беитоат.

77^1Суруди таълимии Ософ.

Эй қавми ман, таълими маро бишнавед,
гӯши худро сӯи суханони даҳонам хам кунед.
2Даҳонамро ба масал мекушоям,
муаммоҳои замони қадимро баён менамоям+.
3Он чи шунидаем ва донистаем,
ва падарони мо ба мо ҳикоят кардаанд,+
4Аз фарзандони онҳо пинҳон нахоҳем дошт:
ҳамду санои Худовандро, ва қуввати Ӯро,
ва корҳои аҷоиберо, ки Ӯ кардааст,
ба насли оянда ҳикоят хоҳем кард+.
5Шаҳодате дар Яъқуб барпо кард,
ва шариате дар Исроил муқаррар намуд,
ва ба падарони мо амр фармуд,
ки онҳоро ба фарзандони худ маълум кунанд,+

6То ки насли оянда, фарзандоне ки таваллуд хоҳанд шуд,
бидонанд, ва бархезанду ба фарзандони худ ҳикоят кунанд;+

7Ва ба Худо таваккал намоянд,
ва корҳои Худоро фаромӯш накунанд,
ва аҳкоми Ӯро нигоҳ доранд;

8Ва монанди падарони худ насли саркаш ва исьёнгар нашаванд,
насле ки ростдил набуданд,
ва рӯҳашон ба Худо садоқат надошт+.
9Банӣ-Эфроим, ки мусаллаҳ ва камондор буданд,
дар рӯзи корзор ақиб гаштанд;
10Аҳди Худоро нигоҳ надоштанд,
ва аз рафтан бо роҳи шариати Ӯ сар кашиданд;
11Ва корномаҳои Ӯро, ва корҳои аҷоиберо,
ки ба онҳо нишон дод, фаромӯш карданд+.

12Дар пеши назари падарони онҳо Ӯ дар замини Миср,
дар саҳрои Сӯан корҳои аҷоиб кард+.

13Баҳрро аз ҳам ҷудо кард, ва онҳоро гузаронд,
ва обҳоро мисли деворе барқарор намуд+.

14Ва рӯзона онҳоро бо абр бурд,
ва тамоми шаб бо нури оташ+.

15Дар биёбон кӯҳпораҳоро шикоф кард,
ва онҳоро гӯё аз вартаҳои азим нӯшонид+.

16Ва аз сахра селобҳоро берун овард,
ва обҳоро мисли дарьёҳо ҷорӣ кард.

17Ва боз пеши Ӯ хато карданд,
ба Ҳаққи Таоло дар биёбон беитоатӣ нишон доданд.

18Ва Худоро дар дили худ озмуда,
ба муддаои нафси худ хӯрок хостанд+.

19Ва бар зидди Худо сухан ронда, гуфтанд:

«Оё Худо дар биёбон суфра ороста метавонад?

20Инак, кӯҳпораро зад, ва обҳо ҷорӣ шуд,
ва ҷӯйборҳо равон шуд.

Оё нон ҳам дода метавонад?

Оё барои қавми Худ гӯшт муҳайё карда метавонад?»

21Худованд инро шунида, дар қаҳр шуд,
ва оташ бар Яъқуб даргирифт,
ва ғазаб бар Исроил аланга зад+.
22Зеро ки ба Худо имон наоварданд,
ва ба наҷоти Ӯ таваккал накарданд.
23Ва афлокро аз боло амр фармуд,
ва дарҳои осмонро воз кард,+
24Ва маннро бар онҳо боронид, то бихӯранд,
ва нони осмонро ба онҳо ато кард+.
25Одамизод нони малоикро бихӯрд;
тӯша барои онҳо фиристод, ки сер шаванд.
26Боди шарқиро дар осмон вазонид,
ва бо қуввати Худ боди ҷанубиро бархезонид.
27Ва бар онҳо гӯштро мисли ғуборе боронид,
ва мурғони болдорро мисли реги баҳр+.
28Ва дар миёни бошишгоҳи онҳо,
дар қарибии масканҳошон фурӯ ғалтонид.
29Ва хӯрданд ва хеле сер шуданд;
ва мувофиқи ҳирсашон ба онҳо дод+.
30Аз ҳирсашон даст накашиданд;
ҳанӯз хӯрокашон дар даҳонашон буд,
31Ва ғазаби Худо бар онҳо аланга зад,
ва фарбеҳони онҳоро бикушт,
ва ҷавонони Исроилро нест кард+.
32Бо вуҷуди ин боз хато карданд,
ва ба корҳои аҷоиби Ӯ имон наоварданд+.
33Ва рӯзҳои онҳоро дар оворагардӣ,
ва солҳошонро дар тарсу ҳарос нобуд кард+.

34Вақте ки онҳоро мекушт, талабгори Ӯ мешуданд,
ва руҷӯъ намуда, Худоро меҷустанд.

35Ва ба ёд меоварданд, ки Худо кӯҳпораи онҳост,
ва Худои Таоло раҳокунандаи онҳост+.
36Ва бо даҳони худ пеши Ӯ тамаллуқ мекарданд,
ва бо забони худ ба Ӯ дурӯғ мегуфтанд,+
37Аммо дилашон бо Ӯ рост набуд,
ва ба аҳди Ӯ садоқат надоштанд+.

38Валекин Ӯ, ки раҳим аст, гуноҳашонро кафорат намуда,
онҳоро нест намекард,
балки борҳо қаҳри Худро боздошта,
тамоми ғазаби Худро барнаангехтааст+.
39Ва дар хотир дорад, ки онҳо башаранд,
боде ҳастанд, ки меравад ва гашта намеояд+.
40Чандин бор дар биёбон Ӯро ба хашм оварданд,
дар бодия Ӯро оташин карданд+.
41Ва гашта-баргашта Худоро озмуданд,
ва Куддуси Исроилро хорӣ доданд.
42Дасти Ӯро дар хотир надоштанд,
ва рӯзеро, ки аз тангӣ онҳоро раҳо кард,
43Яъне дар Миср аломоти Худро,
ва дар саҳрои Сӯан мӯъҷизоти Худро нишон дод:+

44Ва дарьёҳои онҳоро, ва селобҳои онҳоро
ба хун табдил дод, то ки нӯшида натавонанд+.

45Бар онҳо ҳашаротро фиристод, ки онҳоро газиданд;
ғукҳоро низ, ки онҳоро нобуд карданд+.

46Ҳосилоти онҳоро ба кирмак дод,
ва меҳнати онҳоро ба малах+.

47Токзори онҳоро бо жола кушт,
ва дарахтони ҷумизи онҳоро бо яхча+.

48Чорвои онҳоро ба жола супурд,
ва рамаҳои онҳоро ба шӯълаҳои барқ+.

49Бар онҳо оташи хашми Худро равона кард:

қаҳр, ва ғазаб,
ва мусибатро бо фиристодани малоики мусибат+.

50Роҳе барои ғазаби Худ сохта,
ҷони онҳоро аз мамот маҳфуз надошт,
балки ҳаёташонро ба вабо супурд.

51Ва ҳамаи нахустзодагонро дар Миср зарба зад,
ибтидои қувватро дар хаймаҳои Ҳом+.

52Ва қавми Худро мисли гӯсфандон бурд;
ва онҳоро мисли рамае дар биёбон роҳбарӣ мекард+.

53Ва онҳоро дар осудагӣ ҳидоят менамуд, то. ки ҳаросон нашаванд;
ва душманони онҳоро баҳр дар худ ниҳон кард+.
54Ва онҳоро ба ҳудуди муқаддаси Худ овард,
ба кӯҳе ки ямини Ӯ пайдо карда буд+.
55Ва халқҳоро аз пеши онҳо бадар ронд,
ва заминашонро ба таври мерос қуръа партофт,
ва дар хаймаҳошон сибтҳои Исроилро сокин кард+.

56Вале боз Худои Таолоро озмуданду
ба хашм оварданд,
ва шаҳодоти Ӯро риоя накарданд+.

57Ва ақиб гашта, мисли падарони худ хиёнат карданд,
мисли камони ҳилагар чаппа рафтанд+.

58Ва дар теппаҳои худ Ӯро хашмгин карданд,
ва бо бутҳои худ рашки Ӯро оварданд+.

59Худо шунида, дар қаҳр шуд,
ва аз Исроил хеле нафрат кард.

60Ва маскани Шилӯро тарк кард,
яъне хаймаеро, ки дар миёни одамон дошт+.

61Ва қуввати Худро ба асирӣ дод,
ва ҷалолати Худро ба дасти душман.

62Ва халқи Худро ба шамшер таслим кард,
ва аз мероси Худ дар қаҳр шуд+.

63Ҷавонони варо оташ хӯрд,
ва ба духтарони вай сурудҳои никоҳ намехонданд.

64Коҳинони вай дар ҷанг афтоданд,
ва бевазанони вай навҳа намекарданд+.

65Ва Худованд, мисли он ки дар хоб бошад, бедор шуд,
мисли паҳлавоне ки аз шароб хурӯш мекунад,+
66Ва душманони варо зарба зада, пас гардонд,
ба нанги абадӣ онҳоро гирифтор кард.
67Ва аз хаймаи Юсуф нафрат кард,
ва сибти Эфроимро интихоб накард,
68Балки сибти Яҳудоро баргузид,
яъне кӯҳи Сионро, ки дӯст медошт+.
69Ва қудси Худро мисли афрозҳо бино кард,
мисли замине ки буньёди онро Ӯ
ба сурати абадӣ ниҳодааст.
70Ва бандаи Худ Довудро баргузид,
ва ӯро аз оғилҳои гӯсфандон гирифт;+

71Аз пеши мешҳои ширдеҳ ӯро овард, то ки қавми

Ӯ — Яъқубро, ва мероси Ӯ — Исроилро чӯпонӣ кунад+.

72Ва ӯ онҳоро бо дили софи худ чӯпонӣ кард,
ва бо маҳорати кафҳои худ ҳидоят намуд+.

ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ҲАШТУМ

Дуо дар бораи халосӣ додани имондорон аз таҳқири шарирон.

78^1Таронаи Ософ.

Худоё! Халқҳо ба мероси Ту даромаданд,
қасри қудси Туро ҳаром карданд,
Ерусалимро ба харобазор табдил доданд+.
2Лошаҳои бандагони Туро ба мурғони ҳаво
барои хӯрок партофтанд,
ва гӯшти порсоёни Туро ба ҳайвонҳои замин+.

3Хуни онҳоро мисли об гирдогирди Ерусалим рехтанд,
ва касе набуд, ки онҳоро ба хок супорад+.

4Назди ҳамсоягони худ нангин шудем,
хандахариш ва ҳақир назди онҳое ки
дар гирду пеши моянд+.

5То ба кай, эй Худованд, доим ғазабнок хоҳӣ буд?

Ва рашки Ту мисли оташ аланга хоҳад зад+?

6Ғазаби Худро бар халқҳое бирез, ки Туро намешиносанд,
ва бар мамлакатҳое ки исми Туро намехонанд+.

7Зеро ки Яъқубро хӯрдаанд,
ва манзили ӯро хароб кардаанд+.

8Гуноҳҳои аҷдодро ба мо хотирнишон накун;
бигзор марҳаматҳои Ту ба зудӣ моро истиқбол намояд,
зеро ки бисьёр ба залолат афтодаем+.

9Эй Худои наҷоти мо, ба хотири ҷалоли исми Худ ба мо мадад расон ва моро халосӣ деҳ,
ва ба хотири исми Худ хатоҳои моро кафорат намо+.

10Чаро халқҳо гӯянд, ки «Худои онҳо куҷост?»
Бигзор интиқоми хуни бандагони Ту,
ки рехта шудааст, дар миёни халқҳо
дар пеши назари мо маълум гардад+.
11Бигзор оҳу нолаи бандиён пеши Ту бирасад;
бо қудрати бозуи Худ маҳкумони мамотро вораҳон+.

12Ва сазои ҳафтчандон ба ҳамсоягони мо баргардон,
барои хорие ки ба Ту, эй Худованд, расондаанд+.

13Валекин мо, ки қавми Ту ва гӯсфандони чарогоҳи Ту ҳастем,

Туро ҳамеша сипос хоҳем гуфт ва ҳамду санои Туро то абадуддаҳр ба забон хоҳем ронд+.

ТАРОНАИ ҲАФТОДУ НӮҲУМ

Дуо дар бораи баргардонидан ва наҷот додани қавми баргузида.

79^1Барои сардори муғанниён бар сози шушаним-эдут. Таронаи Ософ+.

2Эй чӯпони Исроил, гӯш андоз!

Эй, ки Юсуфро мисли гӯсфандон роҳбарӣ намудаӣ,
эй, ки бар каррубиён нишастаӣ, таҷаллӣ намо!+

3Пеши Эфроим ва Биньёмин ва Менашше қудрати Худро бедор намо,
ва барои наҷоти мо биё+.

4Худоё! Моро баргардон,
ва рӯи Худро мунаввар намо, то ки наҷот ёбем+.

5Худовандо, Худои лашкарҳо!

То ба кай аз дуои қавми Худ қаҳр хоҳӣ кард+?

6Онҳоро нони пур аз ашк мехӯронӣ,
ва ашкҳои фаровон менӯшонӣ+.

7Моро гирифтори ҷидоли ҳамсоягони мо гардондаӣ,
ва душманон моро байни худ тамасхур мекунанд.

8Эй Худои лашкарҳо! Моро баргардон,
ва рӯи Худро мунаввар намо, то ки наҷот ёбем+.

9Токро аз Миср берун овардӣ,
халқҳоро бадар рондӣ, ва онро шинондӣ+.

10Барояш ҷой холӣ кардӣ, ва он чуқур реша давонд,
ва заминро пур кард.
11Кӯҳҳо бо сояи он пӯшида шуд,
ва шохаҳои он мисли арзҳои Худост.
12Шохаҳои худро то баҳр паҳн кард,
ва навдаҳояшро то дарьё+.
13Чаро ҳисорҳои онро рахна кардаӣ,
ба тавре ки ҳар роҳгузар онро меканад,+
14Хуки ёбоӣ онро дандон мезанад,
ва ҳайвони саҳро онро мехӯрад?
15Эй Худои лашкарҳо! Руҷӯъ намуда,
аз осмон назар андоз ва бубин, ва аз ҳоли
ин ток хабар гир,+

16Ва он чиро, ки ямини Ту шинондааст, тақвият намо,
ва он писарро, ки барои Худ баргузидаӣ.

17Он дар оташ сӯзонда шудааст, шохаҳояш бурида шудаанд;
аз итоби рӯи Ту нест хоҳанд шуд+.

18Бигзор дасти Ту бар шахси ямини Ту бошад,
бар фарзанди одаме ки барои Худ баргузидаӣ.

19Ва мо аз Ту қафо нахоҳем гашт;
моро зинда гардон, ва мо исми Туро хоҳем хонд.

20Худовандо, Худои лашкарҳо! Моро баргардон,
рӯи Худро мунаввар намо, то ки наҷот ёбем+.

ТАРОНАИ ҲАШТОДУМ

Мадҳ ва суруд дар шаъни Худо, ки қавми Худро наҷот додааст.

80^1Барои сардори муғанниён бар сози Ҷот. Таронаи Ософ+.

2Дар шаъни Худое ки қуввати мост, тараннум намоед!

Дар шаъни Худои Яъқуб бонги шодӣ занед!
3Сурудро баланд кунед ва дафро биёред,
ва барбати хушоҳангро бо уд.
4Дар сари моҳ шох навозед,
дар рӯзи моҳи пурра низ, ки рӯзи иди мост+.
5Зеро ки он фарз аст барои Исроил,
ҳукмест аз Худои Яъқуб.
6Инро Ӯ шаҳодате дар Юсуф муқаррар намуд,
вақте ки вай бар замини Миср берун рафт.
Забонеро, ки намедонистам, шунидам:+
7«Китфи варо аз бори гарон раҳо кардам;
кафҳои вай аз сабад озод шуд+.
8Дар тангӣ хондӣ, ва Ман туро халосӣ додам;
аз даруни раъд туро иҷобат намудам;
назди обҳои Мерибо туро имтиҳон кардам. Село+.

9Бишнав, эй қавми Ман, ва Ман ба ту
шаҳодат хоҳам дод;
эй Исроил, кошки Маро бишнавӣ!+
10Бигзор туро худои ғайр набошад,
ва ту ба худои бегона саҷда накун+.
11Ман Худованд Худои ту ҳастам,
ки туро аз замини Миср берун овардаам;
даҳони худро воз кун, ва Ман онро пур хоҳам кард.

12Валекин қавми Ман ба овози Ман гӯш надод,
ва Исроил ба ман сар нафуровард.

13Ва Ман онҳоро ба якравии дилашон вогузор кардам,
то ки аз паи андешаҳои худ бираванд+.
14Кошки қавми Ман ба Ман гӯш медод,
ва Исроил бо роҳҳои Ман мерафт!+
15Ба зудӣ душманони онҳоро фурӯ менишондам,
ва дасти Худро бар адуёни онҳо бармегардондам:

16Хасмҳои Худованд ба вай бо тамаллуқ мутеъ мешуданд,
ва замони вай то абад давом мекард.

17Варо аз гандуми беҳтарин мехӯрондам;
ва аз асали кӯҳпора туро сер мекардам»+.

ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ЯКУМ

Таҳдиди доварии Худо бар доварони ноинсоф.

81^1Таронаи Ософ.

Худо дар анбӯҳи худоён истодааст;
дар миёни худоён доварӣ мекунад+.

2То ба кай ноинсофона доварӣ хоҳед кард?

Ва нисбат ба шарирон рӯбинӣ хоҳед кард? Село+.

3Ба бенавоён ва ятимон додгарӣ намоед;
мазлумон ва мискинонро сафед кунед;+
4Бенаво ва камбағалро раҳо кунед:
аз дасти шарирон халосӣ диҳед+.
5Намедонанд ва намефаҳманд,
дар торикӣ роҳ мераванд;
ҳамаи асосҳои замин ба ларза омадааст+.
6Ман гуфтам: «Шумо худоён ҳастед,
ва ҳамаатон — писарони Хаққи Таоло+.
7Аммо ҳамчун одамизод хоҳед мурд,
ва чун яке аз мирон фурӯ хоҳед ғалтид»+.
8Бархез, эй Худо, заминро доварӣ намо;
зеро ки Ту молики ҳамаи халқҳо ҳастӣ.

ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ДУЮМ

Дуо дар бораи подоши Худо ба душманони қавми баргузида.

82^1Суруд. Таронаи Ософ.

2Худоё! Ту сокит набош;
хомӯш набош ва осуда набош, эй Худо!+
3Зеро инак, душманони Ту хурӯш мебароваранд,
ва хасмҳои Ту сар мебардоранд.
4Бар зидди қавми Ту дасиса меандешанд,
ва бар зидди паноҳкардагони Ту машварат менамоянд+.

5Гуфтанд: «Меравем ва онҳоро нест мекунем,
то ки халқе набошанд, ва номи Исроил дигар зикр наёбад»+.

6Якдилона маслиҳатро пазондаанд,
бар зидди Ту иттифоқ бастаанд:

7Хаймаҳои Адӯм ва исмоилиён; Мӯоб ва ҳоҷариён;+

8Ҷабол ва Аммӯн ва Амолеқ;
замини Фалиштӣ бо сокинони Сӯр;+
9Ашшур низ ба онҳо ҳамроҳ шудааст;
онҳо бозуе барои банӣ-Лут гардидаанд. Село+.
10Ба онҳо ончунон амал бикун,
чунон ки ба Мидьён кардаӣ, чунон ки ба Сисро,
чунон ки ба Ёбин дар наҳри Қишӯн,+
11Ки онҳо дар Айндӯр ба ҳалокат расидаанд,
барои замин пору шудаанд+.
12Мирони онҳоро мисли Ӯреб ва Заэб гардон,
ва ҳамаи шоҳзодагони онҳоро мисли Забҳ ва Салмуноъ,+

13Ки онҳо мегуфтанд:

«Воҳаҳои Худоро барои худ тасарруф хоҳем кард».

14Эй Худои ман! Онҳоро мисли ғуборе
дар гирдбод гардон,
мисли хасе пеши шамол+.
15Чунон ки оташ ҷангалро месӯзонад,
ва чунон ки аланга кӯҳҳоро парт мекунад,+
16Ончунон онҳоро бо бӯрони Худ бирон,
ва бо тундбоди Худ онҳоро дар даҳшат андоз+.
17Рӯйҳои онҳоро пурнанг гардон,
то ки исми Туро, эй Худованд, толиб шаванд.
18Бигзор онҳо ба сурати абадӣ шарманда
ва ошуфтаҳол шаванд, ва расво шуда, нест гарданд,

19Ва бидонанд, ки танҳо Ту, ки исмат Худованд аст,
бар тамоми замин Ҳаққи Таоло ҳастӣ+.

ТАРОНАИ ҲАШТОДУ СЕЮМ

Хушбахтии беайбон ва умедворони Худованд.

83^1Барои сардори муғанниён бар сози Ҷот. Таронаи банӣ-Қӯраҳ+.

2Чӣ дилпазир аст масканҳои Ту,
эй Худованди лашкарҳо!

3Ҷонам иштиёқманд ва беҳол аст барои саҳнҳои Худованд;
дилам ва ҷисмам сӯи Худои Ҳай тараннум менамоянд+.

4Мурғак низ хонае барои худ пайдо мекунад,
ва гунҷишк лонае, то ки чӯҷаҳояшро дар он бимонад,
назди қурбонгоҳҳои Ту, эй Худованди лашкарҳо,
эй Подшоҳи ман ва Худои ман!+
5Хушо сокинони хонаи Ту,
ки Туро гашта-баргашта мадҳ менамоянд. Село+.
6Хушо касоне ки қувваташон дар Туст,
ва тариқҳоят дар дили онҳост+.

7Вақте ки аз водии ашкбор мегузаранд, онро чашмасор мегардонанд;
борон низ онро бо баракат мепӯшад.

8Ҳангоми рафтан бар қувваташон қувват меафзояд;
дар Сион пеши Худо ҳозир мешаванд.
9Худовандо, Худои лашкарҳо! Дуои маро бишнав;
эй Худои Яъқуб, гӯш андоз! Село.
10Сипари моро бубин, эй Худо,
ва бар рӯи масеҳи Худ назар андоз;+

11Ба яқин як рӯз дар саҳнҳои Ту беҳтар аст аз ҳазор:

афзал донистаам, ки назди остонаи хонаи Худо биистам,
назар ба он ки дар хаймаҳои шарорат сокин бошам.

12Зеро ки Худованд Худо офтоб ва сипар аст;

Худованд меҳр ва ҷалол хоҳад бахшид;
касони ростравро аз некӯӣ маҳрум нахоҳад кард+.

13Эй Худои лашкарҳо!

Хушо касе ки ба Ту таваккал мекунад+.

ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ЧОРУМ

Дуо дар бораи марҳамат ба тарсгорони Худо.

84^1Барои сардори муғанниён. Таронаи банӣ-Қӯраҳ.

2Ба замини Худ, эй Худованд,
таваҷҷӯҳ намудаӣ, асирони Яъқубро баргардондаӣ,

3Гуноҳи қавми Худро омурзидаӣ,
ҳамаи хатоҳои онҳоро пӯшидаӣ,+
4Тамоми қаҳри Худро дур кардаӣ,
аз шиддати ғазаби Худ баргаштаӣ+.
5Моро баргардон, эй Худои наҷоти мо,
ва хашми Худро аз мо ботил намо.

6Наход ки ба сурати абадӣ бо мо хашмгин хоҳӣ буд?

Ва ғазаби Худро то абадуддаҳр давом хоҳӣ дод+?

7Наход ки Ту аз нав моро зинда нахоҳӣ гардонд,
то ки қавми Ту дар Ту шод бошанд?

8Эҳсони Худро, эй Худованд, бар мо зоҳир намо,
ва наҷоти Худро ба мо ато фармо.

9Хоҳам шунид, ки Худованд Худо чӣ мегӯяд.

Ба яқин Ӯ ба қавми Худ ва ба порсоёни Худ
аз сулҳу осоиштагӣ сухан хоҳад ронд,
то ки сӯи ҷаҳолат барнагарданд.

10Ба яқин наҷоти Ӯ ба тарсгорони Ӯ наздик аст,
то ки ҷалол дар замини мо сокин шавад.

11Эҳсон ва ростӣ мулоқот хоҳанд кард,
адолат ва осоиштагӣ якдигарро хоҳанд бӯсид.

12Ростӣ аз замин хоҳад сабзид,
ва адолат аз осмон ба зуҳур хоҳад омад.

13Худованд низ некӯӣ ато хоҳад кард,
ва замини мо ҳосили худро хоҳад дод+.

14Адолат пешопеши Ӯ хоҳад рафт,
ва қадамҳояшро бар роҳ хоҳад гузошт+.

ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ПАНҶУМ

Дуо дар бораи мадад расонидан дар рӯзи андӯҳ.

85^1Дуои Довуд.

Гӯши Худро, эй Худованд, хам карда,
маро иҷобат намо,
зеро ки ман мискин ва камбағалам+.

2Ҷони маро нигоҳ дор, зеро ки ман порсо ҳастам;

Ту, эй Худои ман, бандаи Худро,
ки ба Ту таваккал мекунад, наҷот деҳ.
3Ба ман марҳамат намо, эй Худованд,
зеро ки ҳар рӯз сӯи Ту мехонам.
4Ҷони бандаи Худро шод гардон,
зеро ки сӯи Ту, эй Худованд, ҷонамро менигаронам+.

5Зеро ки Ту, эй Худованд, некӯ ва омурзгор ҳастӣ,
ва пур аз эҳсон ба ҳамаи онҳое ки Туро мехонанд+.

6Ба дуоям, эй Худованд, гӯш андоз,
ва ба овози зориҳоям диққат намо.

7Дар рӯзи тангии худ Туро хоҳам хонд,
зеро ки маро иҷобат хоҳӣ кард+.

8Мисли Ту, эй Худованд, дар миёни худоён нест;
ва аъмоле мисли аъмоли Ту нест+.

9Ҳамаи халқҳое ки офаридаӣ, омада пеши Ту,
эй Худованд, саҷда хоҳанд кард;
ва исми Туро ҷалол хоҳанд дод+.

10Зеро ки Ту бузург ҳастӣ ва корҳои аҷоиб мекунӣ, —

Ту, эй Худо, танҳо Худат+.

11Тариқи Худро, эй Худованд, ба ман таълим деҳ,
то ки дар ростии Ту рафтор намоям;
диламро якто гардон, то ки фақат аз тарси исми Ту пур бошад+.

12Туро, эй Худованд Худои ман, бо тамоми дилам ҳамд хоҳам гуфт,
ва исми Туро то абад ҷалол хоҳам дод,
13Зеро ки эҳсони Ту ба ман бузург аст,
ва ҷонамро аз асфалуссофилин халосӣ додаӣ+.
14Худоё! Бадқасдон бар ман қиём кардаанд,
ва тӯдаи ситамгарон қасди ҷонам доранд;
ва Туро пеши назари худ намеоваранд+.

15Валекин Ту, эй Худованд, Худои раҳим ва бахшандаӣ,
собир ва пур аз эҳсон ва ростӣ+.
16Ба ман лутф ва марҳамат намо;
қуввати Худро ба бандаат бибахш,
ва писари канизи Худро наҷот деҳ;+
17Ба ман аломати некӯӣ зоҳир намо,
то ки бадхоҳонам дида, хиҷил шаванд,
зеро ки Ту, эй Худованд, ба ман ёварӣ намудаӣ ва маро тасаллӣ додаӣ+.

ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ШАШУМ

Ситоиши шаҳри Худо.

86^1Таронаи банӣ-Кӯраҳ. Суруд.

2Буньёди он[*] дар кӯҳҳои муқаддас мебошад.

Худованд дарвозаҳои Сионро зиёда аз ҳамаи
масканҳои Яъқуб дӯст медорад+.

3Суханони ситоиш дар ҳаққи ту гуфта мешавад,
эй шаҳри Худо. Село+.

4«Ба орифони Худ Раҳаб[*] ва Бобилро зикр хоҳам кард;
инак замини Фалиштӣ, ва Сӯр бо Ҳабаш;
фалонӣ дар он ҷо таваллуд шудааст».

5Вале дар ҳаққи Сион гуфта хоҳад шуд:

«Фалон одам ва фалон одам дар он таваллуд шудааст;
ва Худи Ҳаққи Таоло онро барпо кардааст»+.

6Худованд дар дафтари қавмҳо хоҳад навишт:

«Фалонӣ дар он ҷо таваллуд шудааст». Село.

7Ва сарояндагон бо раққосон: «Ҳамаи чашмаҳоям дар туст»+.

ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ҲАФТУМ

Дуо дар бораи халосӣ додан аз мусибати сахт.

87^1Суруд. Таронаи банӣ-Қӯраҳ. Барои сардори муғанниён бар сози маҳалат барои сароидан. Суруди таълимии Ҳеймони Эзроҳӣ+.

2Худовандо, Худои наҷоти ман!

Рӯзона фарьёд мекашам, шабона пеши Ту ҳастам+.

3Бигзор дуоям пеши Ту бирасад;
гӯши Худро сӯи тазаррӯи ман хам намо,
4Зеро ки ҷонам аз мусибатҳо сер гардидааст,
ва ҳаётам ба гӯристон наздик шудааст+.
5Аз фурӯравандагони гӯр ҳисоб шудаам;
мисли марде гардидаам, ки маҷол надошта бошад+.

6Дар миёни мурдагон андохта шудаам,
мисли шаҳидоне ки дар қабр хобидаанд,
ки онҳоро дигар ёд нахоҳӣ кард,
ва онҳо аз дасти Ту дур афтодаанд+.
7Маро дар чоҳи таҳтуттуроб,
дар зулматҳо, дар қаърҳо гузоштаӣ+.
8Хашми Ту бар ман қарор гирифтааст,
ва бо ҳамаи туғьёнҳои Худ маро пахш кардаӣ. Село+.

9Шиносҳоямро аз ман дур кардаӣ,
маро дар назари онҳо нафратангез гардондаӣ;
мисли бандӣ ҳастам, ва наметавонам берун оям+.

10Чашмам аз бисьёрии мусибат хаста шудааст;
тамоми рӯз Туро, эй Худованд, хондаам;
кафҳоямро сӯи Ту дароз кардаам.

11Оё барои мурдагон кори аҷоибе хоҳӣ кард?

Магар мурдагон бархоста, Туро ҳамд хоҳанд гуфт? Село+.

12Оё эҳсони Ту дар қабр зикр хоҳад ёфт,
ва ростии Ту дар дӯзах?
13Магар корҳои аҷоиби Ту дар зулмот
дониста хоҳад шуд,
ва адолати Ту дар кишвари фаромӯшӣ+?

14Валекин ман сӯи Ту, эй Худованд, истиғоса мебарам,
ва субҳидам дуоям пеши Ту меояд+.

15Чаро, эй Худованд, ҷонамро фаромӯш мекунӣ,
ва рӯи Худро аз ман пинҳон медорӣ?

16Ман ситамкаш ҳастам ва аз хурдсолӣ маҳкуми мамот шудаам;
бимҳои Туро аз сар гузаронда, маъюс гардидаам.

17Ғазабҳои Ту бар ман гузаштааст;
даҳшатҳои Ту кори маро тамом кардааст,+
18Ҳар рӯз мисли об даври маро мегирад;
ҳамааш якҷоя маро иҳота мекунад+.

19Ёрон ва дӯстонро аз ман дур кардаӣ; ошноҳоям торикист+.

ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ҲАШТУМ

Суруди ҳамду сано дар шаъни Худо барои марҳамати Ӯ.

88^1Суруди таълимии Эйтони Эзроҳӣ+.

2Ба эҳсонҳои Худованд то абад суруд хоҳам хонд;
садоқати Туро бо даҳони худ то абадуддаҳр
баён хоҳам кард+.

3Зеро ки мегӯям: «Эҳсон ба сурати абадӣ бино ёфтааст;
садоқати Худро дар осмонҳо ба монанди онҳо барпо кардаӣ».

4«Бо баргузидаи Худ аҳд бастаам,
ба бандаи Худ Довуд қасам хӯрдаам:
5Зурьёти туро то абад пойдор хоҳам сохт,
ва тахти туро то абадуддаҳр бино хоҳам кард». Село+.

6Ва осмонҳо корҳои аҷоиби Туро, эй Худованд, ҳамд хоҳанд гуфт;
садоқати Туро низ дар шӯрои муқаддасон+.

7Зеро кист дар фалак, ки ба Худованд баробар бошад?

Кист аз фарзандони Худо,
ки ба Худованд монанд бошад+?

8Худо дар шӯрои бузурги муқаддасон арҷманд аст,
ва барои ҳамаи онҳое ки гирдогирди Ӯ ҳастанд,
саҳмгин аст.

9Худовандо, Худои лашкарҳо!

Кист, ки мисли Ту, эй Худованд, тавоно бошад?

Ва садоқати Ту гирдогирди Туст+.

10Ту бар ғалаёни баҳр ҳукмфармо ҳастӣ;
вақте ки мавҷҳояш баланд шавад,

Ту онҳоро сокит мекунӣ+.

11Ту Раҳабро мисли шаҳиде фурӯ нишондаӣ;
бо бозуи пурзӯри Худ душманонатро пароканда кардаӣ+.

12Осмон аз они Туст, замин низ аз они Туст;
дуньёро бо ҳар чӣ дар он аст, Ту буньёд кардаӣ+.

13Шимол ва ҷанубро Ту офаридаӣ;

Тобӯр ва Ҳермӯн ба исми Ту тараннум хоҳанд кард+.

14Бозуи Ту соҳиби қудрат аст;
дасти Ту пурқувват аст, ямини Ту боло.

15Адолат ва инсоф асоси тахти Туст;
эҳсон ва ростӣ пешопеши Ту мераванд+.

16Хушо қавме ки бонги шодиро медонанд!

Худовандо, онҳо дар нури рӯи Ту қадамгузор мешаванд;+

17Ба исми Ту тамоми рӯз шодӣ мекунанд,
ва ба адолати Ту сарафроз мегарданд,
18Зеро ки ҷалолати қуввати онҳо Ту ҳастӣ;
ва бо таваҷҷӯҳи Ту шохи мо баланд хоҳад шуд.
19Зеро ки сипари мо аз они Худованд аст,
ва подшоҳи мо аз они Қуддуси Исроил+.

20Як вақте ба порсои Худ дар рӯъё сухан ронда, гуфтаӣ:

«Ба зӯровар мадад кардам;
баргузидаи қавмро боло бардоштам+.
21Бандаи Худ Довудро кофта ёфтам;
бо равғани муқаддаси Худ ӯро тадҳин кардам,
22Ки дасти Ман муттакои ӯ хоҳад буд;
бозуи Ман низ ӯро қавӣ хоҳад кард.
23Душман ӯро фишор нахоҳад дод,
ва ноинсофе ба ӯ осеб нахоҳад расонд.
24Ва адуёни ӯро пеши ӯ шикаст хоҳам дод,
ва бадхоҳони ӯро иҳота хоҳам кард+.
25Ва садоқати Ман ва эҳсони Ман бо ӯст,
ва шохи ӯ ба исми Ман баланд хоҳад шуд.
26Ва дасти ӯро бар баҳр хоҳам гузошт,
ва ямини ӯро бар дарьёҳо+.
27Ӯ Маро хоҳад хонд: „Ту падари ман ҳастӣ,
эй Худои ман ва кӯҳпораи наҷоти ман“+.
28Ман низ ӯро нахустзодаи Худ хоҳам гардонд,
баландтар аз подшоҳони замин+.
29Эҳсони Худро ба ӯ то абад нигоҳ хоҳам дошт,
ва аҳди Ман бо ӯ боэътимод хоҳад буд+.
30Ва зурьёти ӯро то абад боқӣ хоҳам гузошт,
ва тахти ӯро мисли рӯзҳои осмон+.
31Агар фарзандонаш шариати Маро тарк созанд,
ва аз рӯи дастурҳои Ман рафтор накунанд;
32Агар фароизи Маро поймол кунанд,
ва аҳкоми Маро нигоҳ надоранд, —
33Ҷинояти онҳоро бо асо сазо хоҳам дод,
ва гуноҳи онҳоро бо шаллоқ+.
34Вале эҳсони Худро аз ӯ дур нахоҳам кард,
аз садоқати Худ даст нахоҳам кашид+.
35Аҳди Худро нахоҳам шикаст, ва он чиро,
ки аз даҳонам баромадааст, тағьир нахоҳам дод.

36Як бор ба қудсияти Худ қасам хӯрдам,
ки ба Довуд дурӯғ нахоҳам гуфт+.

37Зурьёти ӯ то абад хоҳад буд,
ва тахти ӯ мисли офтоб ба ҳузури Ман;

38Мисли моҳ то абад қоим хоҳад буд,
ва шоҳиди амин дар фалак». Село+.

39Валекин Ту тарк кардаӣ ва безор шудаӣ,
ва бо масеҳи Худ дар қаҳр шудаӣ+.

40Аҳди бандаи Худро хор дидаӣ,
тоҷи ӯро ба замин задаӣ+.

41Ҳамаи ҳисорҳои ӯро рахна кардаӣ,
қалъаҳои ӯро ба харобазор табдил додаӣ+.

42Ҳамаи роҳгузарон ӯро ғорат мекунанд;
назди ҳамсояҳои худ нангин шудааст.

43Ямини адуёни ӯро боло бардоштаӣ,
ҳамаи душманони ӯро шод кардаӣ.

44Дами шамшерашро низ гардондаӣ,
ва ӯро дар ҷанг тақвият надодаӣ.

45Шавкати ӯро ботил кардаӣ,
ва тахти ӯро ба замин андохтаӣ.

46Айёми навҷавонии ӯро кӯтоҳ кардаӣ;
пероҳани хиҷолат бар ӯ пӯшондаӣ. Село+.

47То ба кай, эй Худованд,
доим ниҳон хоҳӣ буд?

Ва ғазаби Ту мисли оташ аланга хоҳад зад+?

48Ба ёд ор, чӣ гуна фонист умри ман?

Чӣ гуна тамоми банӣ-одамро ҳеҷу пуч офаридаӣ+?

49Кист марде ки зиндагӣ карда,
мамотро намедида бошад?

Ва ҷонашро аз дасти қабр халос мекарда бошад? Село+.

50Қуҷост эҳсонҳои пештараи Ту, эй Худованд,
ки ба Довуд бо садоқати Худ қасам хӯрдаӣ?

51Хории бандагони Худро, эй Худованд, ба ёд ор,
ки онро аз ҳамаи қавмҳои бисьёр
дар синаи худ бардошта мегардам;

52Хорие ки душманони Ту, эй Худованд, расондаанд;
хорие ки ба изҳои қадами масеҳи Ту расондаанд.

53Муборак аст Худованд то абад! Омин ва омин+.

ТАРОНАИ ҲАШТОДУ НӮҲУМ

Дуо ба ҳузури Худои азалӣ дар бораи таваҷҷӯҳ намудан ба инсон.

89^1Дуои Мусо, марди Худо.

Худовандо! Ту асрҳои аср паноҳандаи мо будӣ+.
2Пеш аз он ки кӯҳҳо таваллуд ёбад,
ва замин ва дуньё самар оваранд,
аз азал то абад Ту вуҷуд дорӣ, эй Худо+.
3Инсонро ба ҳолати ғубор бармегардонӣ,
ва мегӯӣ: «Банӣ-одам, баргардед!»+

4Зеро ки ҳазор сол дар назари Ту мисли дирӯз аст,
ки гузашта бошад, ва мисли посе аз шаб+.

5Онҳоро мисли селобе равон мекунӣ;
мисли он ки дар хоб бошанд; мисли алафе ки пагоҳӣ мерӯяд,+

6Пагоҳӣ месабзад ва гул мекунад,
бегоҳӣ пажмурда ва хушк мешавад+.

7Зеро ки аз ғазаби Ту адо мешавем,
ва аз хашми Ту ошуфта мегардем.

8Гуноҳҳои моро дар пеши назари Худ гузоштаӣ,
ниҳони моро дар нури рӯи Худ+.

9Зеро ки ҳамаи рӯзҳои мо зери қаҳри Ту гузаштааст;
солҳои худро мисли фиғоне ба сар бурдаем.
10Рӯзҳои умри мо ҳафтод сол аст,
ва агар бақувваттар бошем — ҳаштод сол;
вале ифтихори онҳо аз заҳмат ва ҷафо иборат аст,
зеро ки зуд гузашта меравад, ва мо низ парвоз мекунем+.

11Кист, ки қуввати хашми Туро донад,
ва қаҳри Туро ба андозае ки аз Ту тарсидан лозим аст?

12Шумурдани айёми моро дурустакак таълим деҳ,
то ки дили пурҳикмат пайдо кунем+.

13Баргард, эй Худованд! То ба кай?

Бар бандагони Худ шафқат намо.

14Саҳаргоҳон моро аз эҳсони Худ сер кун,
то ки тамоми умри худ тараннум ва хурсандӣ кунем.

15Моро хурсанд кун ба ивази рӯзҳое ки моро гирифтори залолат кардаӣ,
ба ивази солҳое ки бадӣ дидаем.

16Бигзор аъмоли Ту бар бандагонат зоҳир шавад,
ва шавкати Ту бар фарзандони онҳо.

17Бигзор ҳусни таваҷҷӯҳи Худованд Худои мо бар мо бошад!

Ва амали дастҳои моро бар мо тақвият намо;
ва амали дастҳои моро тақвият намо+.

ТАРОНАИ НАВАДУМ

Ваъдаи мадади Худо ба ҳамаи онҳое ки Ӯро дӯст доштаанд.

90^1Он ки дар паноҳгоҳи Хаққи Таоло нишастааст,
дар сояи Қодири Бечун хоҳад буд+.

2Дар ҳаққи Худованд мегӯям: «Ӯ паноҳгоҳи ман аст ва қалъаи ман;

Худои ман аст, ки ба Ӯ таваккал мекунам»+.
3Ба яқин Ӯ туро аз доми сайёд,
аз вабои ҳалокатовар халос хоҳад кард+.
4Бо парҳои Худ туро хоҳад пӯшонид,
ва зери болҳои Ӯ паноҳ хоҳӣ ёфт;
ростии Ӯ зиреҳ ва ҷавшан аст+.
5Аз воҳимаи шабона нахоҳӣ тарсид,
ва аз тире ки рӯзона мепарад;+
6Ва аз вабое ки дар торикӣ қадамгузор аст,
ва аз тоуне ки дар нимирӯзӣ талаф мекунад.
7Ҳазорҳо ба гирду пешат хоҳанд афтод,
ва беварҳо ба яминат, аммо ба ту наздик нахоҳад шуд;

8Фақат бо чашмонат нигоҳ хоҳӣ кард,
ва подоши шариронро хоҳӣ дид+.

9Зеро ки ту гуфтаӣ: «Худованд паноҳгоҳи ман аст»;

Ҳаққи Таолоро ту паноҳандаи худ ихтиёр кардаӣ+.

10Бадие ба ту рӯй нахоҳад дод,
ва офате ба хаймаи ту наздик нахоҳад шуд+.

11Зеро ки ба фариштагони Худ дар бораи ту амр хоҳад дод,
ки туро дар ҳамаи роҳҳоят нигоҳдорӣ кунанд.

12Туро бар кафҳои худ бардошта хоҳанд бурд,
ки мабодо пои худро ба санге бизанӣ+.

13Бар шер ва мори айнакдор пой хоҳӣ монд;
шери ҷавон ва тимсоҳро поймол хоҳӣ кард+.

14«Азбаски ба ман ихлос бастааст, ӯро раҳоӣ хоҳам дод;
ӯро тақвият хоҳам кард, чунки исми Маро шинохтааст+.

15Маро хоҳад хонд, ва ӯро иҷобат хоҳам намуд;
дар тангӣ Ман бо ӯ ҳастам;
ӯро халосӣ хоҳам дод, ва ӯро ҷалол хоҳам дод+.

16Аз умри дароз ӯро сер хоҳам кард,
ва наҷоти Худро ба ӯ нишон хоҳам дод»+.

ТАРОНАИ НАВАДУ ЯКУМ

Мадҳ дар шаъни Худо барои он ки Ӯ ҷаҳонро мӯъҷизакорона ва меҳрубонона идора менамояд.

91^1Тарона. Суруди рӯзи шанбе.

2Некӯст Худовандро ҳамд гуфтан,
ва исми Туро, эй Ҳаққи Таоло, сароидан,+
3Саҳаргоҳон эҳсони Туро баён кардан,
ва шабҳо садоқати Туро,

4Бар сози даҳтор ва бар уд, бар нағмаи барбат.

5Зеро ки маро, эй Худованд, бо корҳои Худ шод кардаӣ;
аъмоли дастҳои Туро тараннум хоҳам кард.
6Чӣ бузург аст аъмоли Ту, эй Худованд!
Бениҳоят амиқ аст фикрҳои Ту+.
7Одами беақл инро намедонад,
ва аблаҳ сарфаҳм намеравад.
8Дар сурате ки шарирон мисли алаф месабзанд,
ва ҳамаи бадкирдорон мешукуфанд,
то ки ба таври абадӣ нест шаванд, —
9Ту то абад дар афроз ҳастӣ, эй Худованд!+
10Зеро инак, душманони Ту, эй Худованд, —
инак, душманони Ту маҳв мегарданд
ва ҳамаи бадкирдорон пароканда мешаванд.

11Вале шохи маро мисли гови ваҳшӣ баланд кардаӣ;
ба худ равғани тоза молидаам;+
12Ва чашмам ба мухолифонам хоҳад нигарист;
гӯшҳоям дар бораи бадкешоне ки бар ман
қиём мекунанд, хоҳад шунид+.
13Одил мисли нахл хоҳад шукуфт,
мисли арзи Лубнон нашъунамо хоҳад ёфт+.

14Онҳое ки дар хонаи Худованд шинонда шудаанд,
дар саҳнҳои Худои мо хоҳанд шукуфт+.
15Дар пирӣ низ бор хоҳанд овард,
обдор ва тару тоза хоҳанд буд,
16То баён кунанд, ки Худованд росткор аст;

Ӯ кӯҳпораи ман аст, ва дар Ӯ ҳеҷ ноинсофӣ нест+.

ТАРОНАИ НАВАДУ ДУЮМ

Ҳамд кардани малакути Худо.

92^1Худованд подшоҳӣ мекунад;

Худро ба хилъати кибриё оростааст;

Худованд Худро оростааст, камарбанди қувватро бастааст;
дуньё низ устувор шудааст, фурӯ нахоҳад ғалтид+.

2Тахти Ту аз қадимулайём барқарор гардидааст;
Ту аз азал ҳастӣ+.
3Дарьёҳо хурӯш бардоштанд, эй Худованд;
дарьёҳо овози худро бардоштанд,
дарьёҳо талотуми мавҷҳои худро хоҳанд бардошт+.

4Аммо аз овозҳои обҳои бисьёр,
аз туғьёнҳои неруманди баҳр
Худованд дар афроз нерумандтар аст+.
5Шаҳодоти Ту бағоят боэътимод аст;
хонаи Туро, эй Худованд, дер гоҳ кудсият зебанда аст.

ТАРОНАИ НАВАДУ СЕЮМ

Дуо дар бораи халосӣ додани қавми мазлум.

93^1Худованд Худои интиқомҳост;
эй Худои интиқомҳо, таҷаллӣ намо!+

2Бархез, эй Довари замин, подоши мағруронро бидеҳ+.

3То ба кай шарирон, эй Худованд,
то ба кай шарирон шод бошанд+?

4Лоф мезананд, ҳавобаландона сухан меронанд;
ҳамаи бадкирдорон калонигарӣ мекунанд.

5Қавми Туро, эй Худованд, поймол месозанд,
ва бар мероси Ту зулм мекунанд+.

6Бева ва ғарибро мекушанд,
ва ятимонро қатл мекунанд+.

7Ва мегӯянд: «Худованд намебинад,
ва Худои Яъқуб сарфаҳм намеравад»+.

8Бифаҳмед, эй ҷоҳилони қавм!

Ва эй бехирадон, кай ба ақл меоед?

9Он ки гӯшро шинондааст, оё намешунавад?

Он ки чашмро офаридааст, оё намебинад+?

10Он ки халқҳоро танбеҳ медиҳад,
оё мазаммат намекунад? — Он ки одамро ақл меомӯзад+.

11Худованд фикрҳои одамро медонад, ки онҳо ботил аст.

12Хушо марде ки ӯро Ту, эй Худованд, танбеҳ мекунӣ,
ва аз шариати Худ ӯро таълим медиҳӣ,+
13То ки ӯро аз рӯзҳои бад фароғат бахшӣ,
то даме ки чоҳе барои шарир канда шавад.

14Зеро ки Худованд қавми Худро рад нахоҳад кард,
ва мероси Худро тарк нахоҳад намуд+.

15Зеро ки доварӣ сӯи адолат хоҳад баргашт,
ва ҳамаи ростдилон онро пайравӣ хоҳанд кард.

16Кист, ки барои ман бар зидди бадкешон қиём кунад?

Кист, ки барои ман бар зидди бадкирдорон истодагӣ намояд?

17Агар Худованд мададгори ман намебуд,
кам монда буд, ки ҷонам дар олами хомӯшӣ сокин шавад+.

18Вақте ки мегуфтам: «Пои ман мелағҷад», —
эҳсони Ту, эй Худованд, маро дастгирӣ мекард.

19Вақте ки андешаҳоям андаруни ман биафзояд,
тасаллиҳои Ту ҷонамро осудагӣ мебахшад.

20Оё курсии фасодҳо метавонад бо Ту рафоқат дошта бошад,
ки он аз номи қонун ноинсофиро ба вуҷуд меоварад?

21Бар ҷони одил тӯда мешаванд,
ва хуни бегуноҳро маҳкум мекунанд+.
22Валекин Худованд қалъаи ман аст;
ва Худои ман кӯҳпораи паноҳгоҳи ман аст+.
23Ва ҷафои онҳоро бар онҳо хоҳад баргардонид,
ва онҳоро ба ивази бадиашон нест хоҳад кард;
Худованд Худои мо онҳоро нест хоҳад кард.

ТАРОНАИ НАВАДУ ЧОРУМ

Суруди ҳамду сано дар шаъни Худо,

ки Офаридагор ва Наҷотдиҳанда мебошад.

94^1Биёед, дар шаъни Худованд тараннум намоем,
дар шаъни кӯҳпораи наҷоти худ бонги шодӣ занем+.

2Пеши Ӯ бо шукрона ҳозир шавем,
дар шаъни Ӯ бо сурудҳо бонги шодӣ занем.

3Зеро ки Худованд Худои бузург аст,
ва подшоҳи бузург бар ҳамаи худоён+.

4Умқҳои замин дар дасти Ӯст;
ва қуллаҳои кӯҳҳо аз они Ӯст.

5Баҳр аз они Ӯст, ва онро Ӯ ба вуҷуд овардааст;
ва хушкиро дастҳои Ӯ офаридааст+.

6Биёед, саҷда намоем ва таъзим кунем;
пеши Худованд, ки Офаридагори мост, зону занем+.

7Зеро ки Ӯ Худои мост, ва мо қавми чарогоҳи Ӯ
ва гӯсфандони зери дасти Ӯ ҳастем.
Имрӯз агар овози Ӯро бишнавед:+

8«Дилҳои худро мисли замони ошӯб сахт накунед,
мисли рӯзи озмоиш дар биёбон,

9Ки падарони шумо Маро озмуданд;

Маро имтиҳон карданд, агарчи аъмоли Маро дида буданд.

10Чил сол бар ин насл дарғазаб шудам, ва гуфтам:

қавми гумроҳдил ҳастанд, ва роҳҳои Маро нафаҳмиданд,

11Ба тавре ки Ман дар ғазаби Худ қасам хӯрдам,
ки онҳо ба оромии Ман дохил нахоҳанд шуд»+.

ТАРОНАИ НАВАДУ ПАНҶУМ

Башорат додани Худо дар миёни халқҳо.

95^1•Дар шаъни Худованд суруди наве бихонед;
дар шаъни Худованд суруд хонед, эй тамоми аҳли замин!+

2Дар шаъни Худованд суруд гӯед,
исми Ӯро муборак хонед,
наҷоти Ӯро рӯз ба рӯз башорат диҳед+.
3Ҷалоли Ӯро дар миёни халқҳо баён намоед,
ва корҳои аҷоиби Ӯро дар миёни ҳамаи қавмҳо+.

4Зеро ки Худованд бузург аст ва бениҳоят мамдӯҳ;
ва Ӯ саҳмгин аст бар ҳамаи худоён+.

5Зеро ки ҳамаи худоёни қавмҳо бутҳоянд,
вале Худованд осмонро офаридааст+.

6Шукӯҳ ва шавкат ба ҳузури Ӯст,
қувват ва ҷалолат дар қудси Ӯст.

7Худовандро васф гӯед, эй қабилаҳои қавмҳо!

Дар шаъни Худованд васфи ҷалол ва қувватро гӯед+.

8Дар шаъни Худованд васфи ҷалоли исми Ӯро гӯед;
ҳадия биёред ва ба саҳнҳои Ӯ биёед.

9Ба Худованд дар шавкати қудсият саҷда кунед;
пеши Ӯ биларзед, эй тамоми аҳли замин!+

10Ба халқҳо бигӯед: Худованд подшоҳӣ мекунад!

Дуньё низ устувор шудааст, фурӯ нахоҳад ғалтид;

Ӯ қавмҳоро аз рӯи инсоф доварӣ хоҳад кард+.

11Бигзор осмон хурсандӣ кунад, ва замин ба ваҷд ояд;
баҳр ва ҳар чӣ дар он аст, хурӯш бардорад;+
12Саҳро ва ҳар чӣ дар он аст, шод гардад,
ва ҳамаи дарахтони ҷангал тараннум кунанд
13Пеши Худованд, зеро ки меояд,
зеро ки меояд, то заминро доварӣ намояд;
Ӯ дуньёро аз рӯи адолат доварӣ хоҳад кард,
ва қавмҳоро аз рӯи ростии Худ+.

ТАРОНАИ НАВАДУ ШАШУМ

Одилон аз ҷалоли Худованд шод мегарданд.

96^1Худованд подшоҳӣ мекунад:

бигзор замин ба ваҷд ояд,
ва ҷазираҳои бисьёр хурсандӣ кунанд+.

2Абр ва тирагӣ гирдогирди Ӯст;
адолат ва инсоф асоси тахти Ӯст+.

3Оташ пешопеши Ӯ равон аст,
ва адуёни Ӯро гирдогирд месӯзонад+.

4Барқҳои Ӯ дуньёро равшан мекунад;
замин мебинад ва меларзад+.

5Кӯҳҳо аз хузури Худованд мисли мум гудохта мешавад,
аз хузури Худованди тамоми замин+.

6Осмонҳо адолати Ӯро баён мекунанд,
ва ҳамаи қавмҳо ҷалоли Ӯро мебинанд+.

7Ҳамаи санампарастон, ки ба бутҳо меболанд, хиҷил мешаванд;
ба Ӯ саҷда кунед, эй ҳамаи худоён!+
8Сион шунид ва хурсандӣ кард,
ва духтарони Яҳудо шод шуданд
ба муносибати довариҳои Ту, эй Худованд+.

9Зеро ки Ту, эй Худованд, бар тамоми замин баланд ҳастӣ,
аз ҳамаи худоён бағоят болотарӣ+.

10Эй дӯстдорони Худованд, аз бадӣ нафрат кунед!

Ӯ ҷонҳои порсоёни Худро нигоҳдорӣ мекунад,
онҳоро аз дасти шарирон халосӣ медиҳад,+

11Нур барои одилон медурахшад, ва шодӣ барои ростдилон+.

12Эй одилон, дар Худованд шодӣ кунед,
ва зикри қудсияти Ӯро ҳамд гӯед+.

ТАРОНАИ НАВАДУ ҲАФТУМ

Суруд дар шаъни Худо, ки Довари одили тамоми ҷаҳон мебошад.

97^1Тарона.

Дар шаъни Худованд суруди наве бихонед,
зеро ки Ӯ корҳои аҷоиб кард;
яминаш ва бозуи муқаддасаш Ӯро мададгор шуд+.
2Худованд наҷоти Худро маълум кард,
адолати Худро пеши назари халқҳо зоҳир намуд.

3Эҳсони Худ ва вафои Худро нисбат ба хонадони Исроил ба ёд овард;
тамоми ақсои замин наҷоти Худои моро диданд+.

4Дар шаъни Худованд бонги шодӣ занед,
эй тамоми аҳли замин!

Овоз бароред ва тараннум кунед ва суруд хонед+.

5Худовандро бо барбат бисароед,
бо барбат ва бо овози тараннум.

6Бо карнайҳо ва овози шох
пеши Худованд Подшоҳ бонги шодӣ занед+.

7Бигзор баҳр ва ҳар чӣ дар он аст, хурӯш бардорад;
дуньё ва сокинони он низ;+
8Бигзор дарьёҳо каф зананд,
кӯҳҳо якҷоя тараннум кунанд+
9Пеши Худованд, зеро ки меояд,
то заминро доварӣ намояд;
Ӯ дуньёро аз рӯи адолат доварӣ хоҳад кард,
ва қавмҳоро аз рӯи инсоф+.

ТАРОНАИ НАВАДУ ҲАШТУМ

Ростӣ дар малакути Худо ҳукмрон аст.

98^1Худованд подшоҳӣ мекунад: бигзор қавмҳо ба ларза оянд!

Ӯ бар каррубиён нишастааст: бигзор замин мутазалзил гардад!+

2Худованд дар Сион бузург аст;
ва Ӯ бар ҳамаи қавмҳо баланд аст+.

3Исми Туро ҳама хоҳанд гуфт,
эй бузургвор ва саҳмгин! — Ӯ Қуддус аст.

4Ва қуввати подшоҳ инсофро дӯст медорад.

Ту ҳаққониятро барқарор кардаӣ;
инсоф ва адолатро дар Яъқуб ба амал овардаӣ+.

5Худованд Худои моро болобардор намоед,
ва ба қадамгоҳи Ӯ саҷда кунед! — Ӯ Қуддус аст.

6Мусо ва Ҳорун дар миёни коҳинони Ӯ буданд,
ва Самуил дар миёни хонандагони исми Ӯ;
онҳо сӯи Худованд мехонданд, ва Ӯ онҳоро иҷобат менамуд+.

7Дар сутуни абр ба онҳо сухан меронд;
шаҳодоти Ӯро риоя мекарданд,
ва фароизеро, ки ба онҳо дода буд+.

8Худовандо, Худои мо! Ту онҳоро иҷобат менамудӣ;
онҳоро Худои ғаффор будӣ,
ва барои амалиёти зидди онҳо интиқом мегирифтӣ+.

9Худованд Худои моро болобардор намоед,
ва ба кӯҳи муқаддаси Ӯ саҷда кунед! —
Зеро ки Худованд Худои мо Қуддус аст+.

ТАРОНАИ НАВАДУ НӮҲУМ

Суруди шукрона дар шаъни Худованд.

99^1Таронаи шукрона.

Дар шаъни Худованд бонги шодӣ занед,
эй тамоми аҳли замин!+
2Худовандро бо шодӣ ибодат намоед;
пеши Ӯ бо таронасароӣ биёед.
3Бидонед, ки Худованд Худост;
Ӯ моро офаридааст, ва мо аз они Ӯ ҳастем,
қавми Ӯ ва гӯсфандони чарогоҳи Ӯ+.
4Ба дарвозаҳои Ӯ бо шукрона биёед,
ба саҳнҳои Ӯ бо ҳамду сано;
Ӯро ҳамд гӯед, исми Ӯро муборак хонед+.

5Зеро ки Худованд некӯст, эҳсони Ӯ то абад аст,
ва садоқати Ӯ то абадуддаҳр+.

ТАРОНАИ САДУМ

Шарирон аз шаҳри Худованд маҳв хоҳанд шуд.

100^1Таронаи Довуд.

Дар шаъни эҳсон ва инсоф суруд хоҳам хонд;
Туро, эй Худованд, хоҳам сароид+.
2Ба тариқи комил эътибор хоҳам дод,
ҳангоме ки назди ман биёяд;
андаруни хонаи худ бо ростии дили худ
рафтор хоҳам кард+.
3Пеши назари худ чизи қабеҳро нахоҳам гузошт;
аз амали гумроҳон нафрат дорам; ба ман нахоҳад часпид.

4Дили каҷрав аз ман дур хоҳад шуд;
бадиро нахоҳам донист.

5Касеро, ки дар ниҳон аз ёри худ ғайбат мекунад, дафъ хоҳам кард;
шахсеро, ки чашмони ҳавобаландона ва дили пурғурур дорад, тоқат нахоҳам кард+.

6Чашмонам бар аминони замин аст, то ки ҳамнишини ман шаванд;
касе ки бо роҳи комил равон бошад, хизмати маро хоҳад кард.

7Андаруни ҳонаи ман маккор сокин нахоҳад шуд;
дурӯғгӯй пеши назари ман нахохад истод.

8Ҳар пагоҳӣ ҳамаи шарирони заминро дафъ хоҳам кард,
то ки ҳамаи бадкирдоронро аз шаҳри Худованд маҳв намоям+.

ТАРОНАИ САДУ ЯКУМ

Тавба кардани гуноҳкор ва ба Худованд рӯ овардани ӯ.

101^1Дуои мискин, вақте ки ғамгин шуда, пеши Худованд андӯҳи худро изҳор мекунад+.

2Худовандо! Дуои маро бишнав,
ва истиғосаи ман назди Ту бирасад.
3Рӯи Худро аз ман пинҳон надор,
дар рӯзи тангии ман гӯши Худро сӯи ман хам намо;
рӯзе ки бихонам, маро ба зудӣ иҷобат бикун.

4Зеро ки рӯзҳоям мисли дуд фано шудааст,
ва устухонҳоям мисли ҳезуми нимсӯз гардидааст+.

5Дили ман мисли алафи офтобзадае хушкидааст,
зеро ки хӯрдани нонамро фаромӯш мекунам+.

6Аз овози оҳу воҳи ман устухонам ба пӯстам часпидааст.

7Ба мурғи саққои биёбон монанд шудаам;
мисли буми харобазор гардидаам+.

8Шабзиндадорӣ мекунам ва мисли мурғаке ҳастам,
ки болои бом танҳо нишаста бошад.
9Ҳар рӯз маро душманонам маломат мекунанд;
онҳое ки аз ман девонавор нафрат доранд,
дар ман лаънат мекунанд+.
10Зеро ки хокистарро мисли нон хӯрдаам,
ва нӯшокии худро бо ашк омехтаам,+
11Аз боиси хашми Ту ва ғазаби Ту;
зеро ки маро боло бардоштаӣ ва сарнагун кардаӣ.

12Рӯзҳоям мисли сояи шомгоҳ аст;
ва ман мисли алаф хушк шудаам+.

13Валекин Ту, эй Худованд, то абад қоим ҳастӣ,
ва зикри Ту то абадуддаҳр аст+.
14Ту бархоста, бар Сион марҳамат хоҳӣ кард;
зеро вақти он аст, ки ба вай марҳамат намоӣ,
чунки мӯҳлат расидааст;+

15Зеро ки бандагони Ту ба сангҳои он муҳаббат доранд,
ва хоки онро азиз медоранд+.
16Ва халқҳо аз исми Худованд хоҳанд тарсид,
ва ҳамаи подшоҳони замин аз ҷалоли Ту+.
17Зеро ки Худованд Сионро бино кардааст;
дар ҷалоли Худ зоҳир шудааст;+
18Ба дуои нотавонон таваҷҷӯҳ намудааст,
ва аз дуои онҳо нафрат накардааст.
19Ин барои насли оянда навишта мешавад,
ва қавме ки офарида хоҳад шуд,
Худовандро мадҳ хоҳад кард+.

20Зеро ки Ӯ аз афрози муқаддаси Худ мушоҳида кардааст:

Худованд аз осмон ба замин назар андохтааст,+
21Барои он ки оҳу нолаи бандиро бишнавад,
маҳкумони мамотро аз банд озод кунад,+

22То ки исми Худовандро дар Сион ба забон оваранд,
ва ҳамду санои Ӯро дар Ерусалим,+

23Вақте ки қавмҳо бо ҳам ҷамъ шаванд,
ва мамлакатҳо низ, то ки Худовандро ибодат намоянд.

24Куввати маро дар роҳ фурӯ нишонд,
рӯзҳоямро кӯтоҳ кард.

25Гуфтам: «Эй Худои ман! Маро дар нисфи рӯзҳоям набар.

Солҳои Ту то абадуддаҳр аст+.

26Дар замони қадим заминро буньёд кардаӣ,
ва осмон амали дастҳои Туст+.

27Онҳо фано хоҳанд шуд, валекин Ту қоим хоҳӣ буд;
ва ҳамаашон мисли ҷомае ҷиғда-ҷиғда хоҳанд шуд,
мисли пероҳане онҳоро хоҳӣ печонид;
ва онҳо мубаддал хоҳанд шуд+.
28Валекин Ту ҳамон ҳастӣ,
ва солҳои Ту тамом нахоҳад шуд+.
29Фарзандони бандагони Ту сокин хоҳанд шуд,
ва зурьёти онҳо пеши Ту барқарор хоҳанд буд»+.

ТАРОНАИ САДУ ДУЮМ

Мадҳ дар шаъни Худо барои марҳамат ва эҳсони Ӯ.

102^1Таронаи Довуд.

Эй ҷонам, Худовандро муборак бихон,
ва эй тамоми ботинам — исми қуддуси Ӯро+.
2Эй ҷонам, Худовандро муборак бихон,
ва ҳамаи некиҳои Ӯро фаромӯш накун.
3Ӯ ҳамаи гуноҳҳоятро меомурзад;
ҳамаи касалиҳоятро шифо мебахшад;+
4Ҳаётатро аз гӯр раҳо мекунад;
туро бо эҳсон ва марҳамат фаро мегирад;+
5Зеваратро аз зебоӣ сер мекунад;
ҷавоният ба мисоли уқоб нав мешавад+.
6Худованд адолатро ба амал меоварад,
ва додгариро барои ҳамаи ситамкашон.
7Тариқҳои Худро ба Мусо маълум кард,
корҳои Худро ба банӣ-Исроил.
8Худованд раҳим ва бахшанда аст,
собир ва пур аз эҳсон+.
9Ба сурати абадӣ мазаммат намекунад,
ва қаҳрашро то абад нигоҳ намедорад+.
10Бо мо мувофиқи хатоҳоямон амал накардааст,
ва моро мувофиқи гуноҳҳоямон сазо надодааст+.

11Зеро, ба андозае ки осмон аз замин баланд аст,
эҳсони Ӯ бар тарсгоронаш ба ҳамон андоза бузург аст+.

12Ба андозае ки шарқ аз ғарб дур аст,
ҷиноятҳои моро ба ҳамон андоза аз мо дур кардааст+.

13Чунон ки падар ба фарзандон марҳамат мекунад,
ончунон Худованд ба тарсгорони Худ марҳамат менамояд+.

14Зеро ки Ӯ сиришти моро медонад:

дар хотир дорад, ки мо хок ҳастем+.

15Айёми инсон мисли алаф аст,
мисли гули саҳрост: ончунон мешукуфад,+

16Аммо боде бар он мевазад, ва он нест мешавад,
ва маконаш дигар онро намешиносад+.
17Валекин эҳсони Худованд бар тарсгоронаш
аз азал то абад аст,
ва адолати Ӯ бар фарзандони фарзандон,+
18Бар онҳое ки аҳди Ӯро нигоҳ медоранд
ва фармудҳои Ӯро дар хотир доранд,
то ки онҳоро ба ҷо оваранд+.

19Худованд бар осмон тахти Худро барқарор намудааст,
ва малакути Ӯ бар ҳама ҳукмфармост+.

20Худовандро муборак бихонед, эй фариштагони Ӯ,
ки дар қувват паҳлавон ҳастед,
каломи Ӯро ба ҷо меоваред,
ва овози каломи Ӯро мешунавед+.

21Худовандро муборак бихонед, эй ҳамаи лашкарҳои Ӯ,
ва эй хизматгузорони Ӯ, ки иродаи Ӯро ба ҷо меоваред.

22Худовандро муборак бихонед, эй тамоми аъмоли Ӯ,
дар ҳамаи мақомҳои ҳукмфармоии Ӯ.

Эй ҷонам, Худовандро муборак бихон.

ТАРОНАИ САДУ СЕЮМ

Мадҳ кардани Худованд,

ки Офаридагори ҷаҳон мебошад.

103^1Эй ҷонам, Худовандро муборак бихон.

Худовандо, Худои ман! Бениҳоят бузург ҳастӣ;
шукӯҳ ва шавкат пероҳани Туст+.

2Нурро мисли ридое дар бар мекунӣ,
осмонро мисли саропардае паҳн менамоӣ+.

3Кӯшкҳои фалакии Худро бар обҳо месозӣ,
абрҳоро аробаи Худ мегардонӣ,
ки он бар болҳои бод ҳаракат мекунад+.

4Бодҳоро ба фариштагони Худ табдил медиҳӣ,
хизматгорони Худро ба оташи сӯзон+.

5Заминро бар асосҳояш барпо кардаӣ,
то абад фурӯ нахоҳад ғалтид+.

6Бо варта мисли либосе онро пӯшондаӣ;
бар кӯҳҳо обҳо меистад.

7Аз итоби Ту мегурезанд,
аз овози раъди Ту ба зудӣ қафо мегарданд+.

8Кӯҳҳо боло мераванд, водиҳо поён мефуроянд,
ба мақоме ки барояшон буньёд кардаӣ.

9Ҳадде гузоштаӣ, то ки аз он нагузаранд
ва баргашта, заминро напӯшонанд+.

10Чашмаҳоро ба наҳрҳо равона кардаӣ:

дар миёни кӯҳҳо ҷорӣ мешаванд,

11Ҳамаи ҳайвонҳои саҳроро об медиҳанд;
гӯрхарон ташнагии худро мешикананд.

12Бар онҳо мурғони ҳаво сокин мешаванд,
аз миёни навдаҳо овоз медиҳанд.

13Кӯҳҳоро аз кӯшкҳои фалакии Худ сероб мегардонӣ;
аз самараи аъмоли Ту замин сер мешавад.
14Алафро барои чорпо мерӯёнӣ,
ва сабзаро барои хизмати одамизод,
то ки аз замин нон ҳосил кунад,+
15Ва шароб, ки дили инсонро шод мегардонад,
ва равған, ки рухсори ӯ аз он медурахшад,
ва нон, ки дили инсонро қувват мебахшад+.
16Дарахтони Худованд шодоб мешаванд,
яъне арзҳои Лубнон, ки Ӯ шинондааст,
17Ки бар онҳо мурғон лона месозанд:
сарвҳо хонаи лайлак аст;
18Кӯҳҳои баланд барои бузҳои кӯҳист;
сахраҳо паноҳгоҳ аст барои заргӯшҳо+.
19Моҳро барои мӯҳлатҳо офаридааст;
офтоб ғуруби худро медонад+.
20Торикиро паҳн мекунӣ, ва шаб фаро мерасад;
дар он ҳамаи ҳайвонҳои ҷангал ҳаракат мекунанд;+

21Шерони ҷавон барои нахҷир наъра мезананд
ва хӯроки худро аз Худо металабанд+.

22Офтоб ки тулӯъ кард, ҷамъ мешаванд
ва дар лонаҳои худ мехобанд+.

23Одамизод барои фаъолияти худ берун меояд
ва то бегоҳӣ бо кори худ машғул мешавад.

24Чӣ бисьёр аст аъмоли Ту, эй Худованд!

Ҳамаро аз рӯи ҳикмат ба вуҷуд овардаӣ;
замин аз офаридаҳои Ту пур аст+.

25Инак баҳри бузург ва паҳновар:

дар он ҷо хазандагон сону шумор надоранд,
ҷонварҳои хурд ва калон.

26Дар он ҷо киштиҳо мегарданд;
ин аждар низ, ки офаридаӣ, то ки бо он бозӣ кунӣ.

27Ҳамаашон аз Ту чашми интизор доранд,
то ки ризқи онҳоро дар вақташ бирасонӣ+.
28Он чи ба онҳо медиҳӣ, ҷамъ карда мегиранд;
дасти Худро мекушоӣ, аз нозу неъмат сер мешаванд+.

29Рӯи Худро пинҳон мекунӣ, ошуфта мешаванд;
рӯҳи онҳоро кашида мегирӣ,
мемиранд ва ба хоки худ бармегарданд+.
30Рӯҳи Худро мефиристӣ, ба вуҷуд меоянд,
ва рӯи заминро нав мегардонӣ+.
31Ҷалоли Худованд то абад аст;
Худованд аз аъмоли Худ шод хоҳад буд+.

32Ба замин назар меандозад, он ба ларза меояд;
ба кӯҳҳо даст мерасонад, онҳо дуд мекунанд+.
33Тамоми умри худ дар шаъни Худованд
суруд хоҳам хонд;
то даме ки вучуд дорам, Худои худро хоҳам сароид+.

34Бигзор гуфтори ман ба Ӯ хуш ояд;
ман дар Худованд шод хоҳам буд.

35Бигзор хатокорон аз рӯи замин нест шаванд,
ва шарирон дигар боқӣ намонанд.

Эй ҷонам, Худовандро муборак бихон! Ҳалелуёҳ![*]

ТАРОНАИ САДУ ЧОРУМ

Баргузидагони Худо бояд ҳамеша Худоро ҷалол диҳанд ва аҳкоми Ӯро ба ҷо оваранд.

104^1•Худовандро ҳамд гӯед, исми Ӯро бихонед;
корномаҳои Ӯро дар байни қавмҳо шӯҳрат диҳед+.

2Дар шаъни Ӯ суруд хонед, Ӯро бисароед;
аз ҳамаи корҳои аҷоиби Ӯ сухан ронед+.

3Ба исми қуддуси Ӯ фахр кунед;
бигзор дили толибони Худованд шод бошад.

4Худованд ва қуввати Ӯро ҷӯё шавед;
рӯи Ӯро ҳамеша толиб бошед+.

5Корҳои аҷоиберо, ки Ӯ кардааст, ба ёд оваред:

мӯъҷизоти Ӯро, ва довариҳои даҳони Ӯро,+
6Эй зурьёти бандаи Ӯ Иброҳим,
эй банӣ-Яъқуб, ки баргузидагони Ӯ ҳастед.
7Ӯ Худованд Худои мост;
довариҳои Ӯ дар тамоми замин аст+.
8Аҳди Худро то абад дар хотир дорад,
ва каломеро, ки ба ҳазор насл амр фармудааст,+

9Он аҳдеро, ки бо Иброҳим бастааст,
ва қасамеро, ки барои Исҳоқ ёд кардааст,+

10Ва онро барои Яъқуб ба ҳукми қонун даровардааст,
ва барои Исроил ба ҳукми аҳди абадӣ,

11Яъне гуфтааст: «Замини Канъонро ба ту хоҳам дод,
то ки ҳиссаи мероси шумо шавад»;+

12Дар сурате ки онҳо ҳанӯз одамони башумор буданд;
хеле кам ва ғариб дар он ҷо буданд;+
13Ва аз халқе сӯи халқе овора шуда мегаштанд,
аз мамлакате сӯи қавми дигаре.
14Нагузошт, ки касе онҳоро озор диҳад;
ва подшоҳонро аз барои онҳо танбеҳ кард:+
15«Ба масеҳони Ман даст нарасонед,
ва ба анбиёи Ман бадӣ накунед»+.
16Ва қаҳтиро бар замин бихонд;
ҳамаи манбаъҳои нонро нобуд кард+.
17Пеш аз онҳо мардеро фиристод:
Юсуф ба ғуломӣ фурӯхта шуд+.
18Пойҳои ӯро бо завлона азият доданд;
оҳан бар ҷонаш омад,
19То даме ки сухани ӯ ба амал омад:
Сухани Худованд ӯро покиза кард+.
20Подшоҳ кас фиристод ва бандҳои ӯро кушод;
ва ҳукмфармои қавмҳо ӯро озод кард+.
21Ӯро бар хонаи худ оғо таъин кард,
ва ҳукмфармо бар тамоми мулки худ,+

22То ки мирони ӯро ба салоҳдиди худ бандӣ кунад,
ва пирони ӯро ҳикмат омӯзад.

23Ва Исроил ба Миср омад,
ва Яъқуб дар замини Ҳом ғурбатро ихтиёр кард+.

24Ва қавми Худро бағоят борвар кард,
ва онҳоро аз адуёнашон пурзӯртар гардонд+.
25Дили онҳоро чап кард,
то ки бо қавми Ӯ ба кин бошанд,
ва бар зидди бандагони Ӯ найрангҳо созанд+.
26Бандаи Худ Мусоро фиристод;
Ҳорунро низ, ки баргузида буд+.

27Суханони таъкиди Ӯро бо аломот ба онҳо пешниҳод карданд,
ва мӯъҷизотро дар замини Ҳом+.

28Зулмотро фиристод, ва торик шуд;
ва ба каломи Ӯ муқобилат накарданд+.

29Обҳои онҳоро ба хун табдил дод,
ва моҳиёни онҳоро миронид+.

30Замини онҳо аз ғукҳо пур шуд;
хонаҳои подшоҳонашон низ+.

31Гуфт, ва ҳашароти гуногун пайдо шуд,
шабушҳо низ дар тамоми ҳудуди онҳо+.

32Ба ҷои борон бар онҳо жола боронид,
ва оташи сӯзон бар замини онҳо+.

33Токҳо ва анҷирҳои онҳоро зад,
ва дарахтҳоро дар ҳудуди онҳо шикаст.

34Гуфт, ва малах пайдо шуд,
ва кирмак, ки сону шумор надошт+.

35Ва тамоми сабзаро дар замини онҳо хӯрданд,
ва самараи саҳроҳои онҳоро хӯрданд.

36Ва ҳар нахустзодаро дар замини онҳо зарба зад,
ибтидои тамоми қуввати онҳоро+.
37Ва онҳоро бо тилло ва нуқра берун овард,
ва дар сибтҳои Ӯ бемаҷоле набуд+.
38Миср аз баромада рафтани онҳо шод шуд,
зеро ки тарсашон онҳоро фаро гирифта буд+.
39Абре барои сояандозӣ паҳн кард,
ва оташе барои он ки шабона рӯшноӣ диҳад+.
40Талаб карданд, ва бедонаҳоро фиристод,
ва аз нони осмон онҳоро сер кард+.
41Кӯҳпораро шикоф кард, ва об ҷорӣ шуд,
дар ҷойҳои хушк мисли дарьё равон шуд+.
42Зеро ки каломи муқаддаси Худро ба ёд овард,
ва бандаи Худ Иброҳимро+.
43Ва қавми Худро бо шодӣ берун овард,
ва баргузидагони Худро бо тараннум+.
44Ва заминҳои халқҳоро ба онҳо дод,
ва меҳнати қабилаҳоро мерос гирифтанд,+
45То ки фароизи Ӯро нигоҳ доранд,
ва шариати Ӯро риоя кунанд. Ҳалелуёҳ!

ТАРОНАИ САДУ ПАНҶУМ

Мадҳ дар шаъни марҳамати Худованд нисбат ба қавми гуноҳкор.

105^1Ҳалелуёҳ. Худовандро ҳамд гӯед, зеро ки некӯст;
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.

2Кист, ки қудрати Худовандро тавсиф намуда тавонад,
тамоми ҳамду санои Ӯро бишнавонад?
3Хушо касоне ки инсофро нигоҳ медоранд,
ва ҳар вақт адолатро ба амал меоваранд!+
4Маро ба ёд ор, эй Худованд,
вақте ки ба қавми Худ таваҷҷӯҳ менамоӣ;
бо наҷоти Худ ба ман назар кун,
5То ки хушбахтии баргузидагони Туро бинам,
ба шодмонии халқи Ту шод шавам,
бо мероси Ту фахр кунам.
6Бо падарони Худ хато кардаем,
гуноҳкор шудаем, ба шарорат дода шудаем+.

7Падарони мо дар Миср корҳои аҷоиби Туро нафаҳмиданд,
эҳсонҳои зиёди Туро ба ёд наоварданд,
ва назди баҳр, назди баҳри Қулзум, ошӯб андохтанд+.

8Валекин ба хотири исми Худ онҳоро наҷот дод,
то ки қудрати Худро маълум кунад+.

9Ва баҳри Қулзумро итоб намуд, ва он хушк шуд;
ва онҳоро дар вартаҳо,
мисли биёбон, гирифта бурд+.
10Ва онҳоро аз дасти бадхоҳ наҷот дод,
ва аз дасти душман раҳо кард+.
11Ва об адуёни онҳоро пӯшонд:
Як нафар ҳам аз онҳо боқӣ намонд+.
12Ва ба суханони Ӯ имон оварданд,
ҳамду санои Ӯро сароиданд+.
13Аммо ба зудӣ аъмоли Ӯро фаромӯш карданд,
машварати Ӯро нигарон нашуданд+.
14Ва дар бодия ба ҳавову ҳавас дода шуданд,
ва Худоро дар биёбон озмуданд+.
15Ва дархосташонро ба онҳо дод,
вале лоғарие бар ҷони онҳо фиристод+.
16Ва дар бошишгоҳ ба Мусо ҳасад бурданд,
ва ба Ҳоруни қуддуси Худованд+.
17Замин кафида, Дотонро фурӯ бурд,
ва тӯдаи Абиромро пӯшонд+.
18Ва дар ҷамоаи онҳо оташ даргирифта,
алангаи он шариронро сӯзонд+.
19Дар Ҳӯриб гӯсолае сохтанд,
ва ба он бут саҷда карданд+.
20Ва ҷалоли худро иваз карданд
ба сурати гове ки алаф мехӯрад+.
21Худои наҷотдиҳандаи худро фаромӯш карданд,
ки корҳои бузург дар Миср карда буд,+
22Корҳои аҷоиб дар замини Ҳом,
корҳои саҳмгин назди баҳри Қулзум.
23Ва мехост онҳоро несту нобуд кунад,
агар баргузидаи Ӯ Мусо пеши Ӯ дар рахнагоҳ намеистод,
то ки ғазаби Ӯро аз ҳалокати онҳо баргардонад+.

24Ва аз замини дилпазир нафрат карданд:
ба каломи Ӯ имон наоварданд+.
25Ва дар хаймаҳои худ шиква мекарданд;
овози Худовандро намешуниданд.
26Ва дасти Худро бар онҳо бардошт,
то ки онҳоро дар биёбон афтонад,
27Ва зурьёташонро дар миёни халқҳо афтонад,
ва онҳоро дар заминҳо пароканда кунад+.
28Ба Баал-Фаӯр[*] часпиданд,
ва қурбониҳои мурдагонро мехӯрданд+.
29Бо кирдорҳои худ ба хашм оварданд,
ва бар онҳо вабо омад.
30Ва Финҳос бархоста, доварӣ кард,
ва он вабо аз байн рафт+.
31Ва ин барои ӯ адолат ҳисоб карда шуд,
аз насл ба насл то абад+.
32Ва назди оби Мерибо ба ғазаб оварданд,
ва Мусо аз боиси онҳо ҷазо дид;+
33Зеро ки рӯҳи ӯро ба ҳаяҷон оварданд,
ва бо лабонаш носазо гуфт+.
34Он қавмҳоро нест накарданд,
ки Худованд ба онҳо гуфта буд,+
35Балки бо халқҳо омехта,
аъмоли онҳоро ёд мегирифтанд+.
36Ва бутҳои онҳоро ибодат мекарданд,
ва онҳо барояшон доме буданд+.
37Ва писарони худ ва духтарони худро
барои девҳо қурбонӣ мекарданд;+
38Ва хуни бегуноҳро мерехтанд, яъне хуни
писарони худ ва духтарони худро,
ки барои бутҳои Канъон қурбонӣ мекарданд, —
ва замин аз хун наҷис шуд+.
39Ва бо аъмоли худ палид шуданд,
ва бо кирдорҳои худ зинокор гардиданд.
40Ва ғазаби Худованд бар қавми Ӯ аланга зад,
ва аз мероси Худ нафрат кард,
41Ва онҳоро ба дасти халқҳо супурд,
ва бадхоҳонашон бар онҳо ҳукмфармо шуданд+.
42Ва душманонашон онҳоро ба танг меоварданд,
ва зери дасти онҳо гардан мефуроварданд+.
43Чандин бор онҳоро раҳо кард,
вале онҳо бо худсарии худ ошӯб меандохтанд,
ва аз гуноҳи худ ба залолат меафтоданд+.
44Валекин дар тангии онҳо назар кард,
вақте ки тазаррӯи онҳоро шунид,+
45Ва аҳди Худро барои онҳо ба ёд овард,
ва аз рӯи эҳсонҳои зиёди Худ таассуф хӯрд,+

46Ва онҳоро пеши ҳамаи асиркунандагонашон марҳамат намуд+.

47Моро наҷот деҳ, эй Худованд Худои мо,
ва моро аз миёни халқҳо ҷамъ овар,
то ки исми қуддуси Туро ҳамд гӯем,
бо ҳамду санои Ту фахр намоем.

48Муборак аст Худованд Худои Исроил аз азал то абад!

Ва тамоми қавм бигӯянд: «Омин». Ҳалелуёҳ!+

ТАРОНАИ САДУ ШАШУМ

Ҳамд дар шаъни Худованд барои наҷот додани гуноҳкороне ки тавба кардаанд.

106^1Худовандро ҳамд гӯед, зеро ки некӯст;
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.

2Растагорони Худованд бигӯянд,
ки онҳоро Ӯ аз дасти аду раҳо кардааст;+

3Ва онҳоро аз мамлакатҳо ҷамъ овардааст:

аз шарқ ва ғарб, аз шимол ва ҷануб.

4Дар биёбон, дар роҳи бероҳа овора буданд;
шаҳри маскуне намеёфтанд.

5Гурусна ва ташна монданд,
ҷонашон андарунашон аз ҳол рафт.

6Вале дар тангии худ сӯи Худованд фарьёд кашиданд;
онҳоро аз мусибатҳошон раҳо кард.

7Ва онҳоро ба роҳи рост андохт,
то ки ба шаҳри маскун равона шаванд.

8Бигзор Худовандро барои эҳсони Ӯ ҳамд гӯянд,
ва барои корҳои аҷоиби Ӯ аз баҳри банӣ-одам!

9Зеро ки ҷони иштиёқмандро сер кардааст,
ва ҷони гуруснаро аз нозу неъмат пур кардааст+.

10Дар торикӣ ва зулмот менишастанд;
бандиёни мусибат ва оҳан буданд+.

11Зеро ки ба суханони Худо беитоатӣ карданд,
ва раъи Ҳаққи Таолоро хор диданд+.

12Ва дили онҳоро бо меҳнат фурӯ нишонд;
бемаҷол шуданд, ва мададгоре набуд+.

13Вале дар тангии худ сӯи Худованд фиғон карданд;
онҳоро аз мусибатҳошон наҷот дод.

14Онҳоро аз торикӣ ва зулмот берун овард,
ва бандҳошонро барканд.

15Бигзор Худовандро барои эҳсони Ӯ ҳамд гӯянд,
ва барои корҳои аҷоиби Ӯ аз баҳри банӣ-одам!

16Зеро ки дарҳои мисинро шикастааст,
ва ғалақаҳои оҳанинро пора кардааст+.

17Беақлон аз боиси роҳи ҷинояткоронаи худ
ва аз боиси гуноҳҳои худ азият мекашиданд.

18Ҷони онҳо аз ҳар хӯрок нафрат дошт,
ва ба дарвозаи мамот расида буданд+.

19Вале дар тангии худ сӯи Худованд фиғон карданд;
онҳоро аз мусибатҳошон наҷот дод.

20Каломи Худро фиристод, ва онҳоро шифо бахшид,
ва онҳоро аз гӯрҳошон халос кард+.

21Бигзор Худовандро барои эҳсони Ӯ ҳамд гӯянд,
ва барои корҳои аҷоиби Ӯ аз баҳри банӣ-одам!
22Ва қурбониҳои шукрона забҳ кунанд,
ва аъмоли Ӯро бо тараннум васф намоянд!+
23Касоне ки бо киштиҳо баҳр мепаймоянд
ва дар обҳои бисьёр кор мекунанд,
24Онҳо аъмоли Худовандро диданд,
ва корҳои аҷоиби Ӯро дар қаърҳо:
25Амр фармуд, ва боди тунде бархезонд,
ва мавҷҳои онро бардошт+.

26Ба осмонҳо мебароварданд, ба вартаҳо мефуроварданд;
ҷонашон дар мусибат ба ларза афтод.

27Мисли мастон чарх мезаданд ва мекалавиданд,
ва тамоми ҳикматашон саргум шуд+.

28Вале дар тангии худ сӯи Худованд фарьёд кашиданд;
ва онҳоро аз мусибатҳошон берун овард.

29Тундбодро ба хомӯшӣ мубаддал кард,
ва мавҷҳои онҳо сокит шуд+.

30Ва шод шуданд, ки хомӯш гардид;
ва онҳоро ба мавзеи дилхоҳашон бурда расонд.

31Бигзор Худовандро барои эҳсони Ӯ ҳамд гӯянд,
ва барои корҳои аҷоиби Ӯ аз баҳри банӣ-одам!

32Ва Ӯро дар ҷамъомади қавм болобардор кунанд,
ва дар маҷлиси пирон Ӯро мадҳ намоянд!
33Дарьёҳоро ба биёбон табдил медиҳад,
ва чашмаҳои обро ба ташназамин,+
34Замини ҳосилхезро ба шӯрзамин,
аз боиси бадии сокинони он+.
35Биёбонро ба кӯли об табдил медиҳад,
ва замини хушкидаро ба чашмаҳои об+.
36Ва гуруснагонро дар он ҷо ҷойгир мекунад,
ва шаҳри маскун месозанд;

37Ва саҳроҳоро кишт мекунанд, ва токзорҳо мешинонанд,
ва онҳо ҳосили фаровон меоваранд.

38Ва онҳоро баракат медиҳад, ва онҳо бағоят борвар мешаванд;
ва чорпои онҳоро кам намекунад+.

39Вале камшумор мешаванд ва аз фишори бадӣ
ва ғаму ғусса ба залолат меафтанд.

40Забуниро бар мирон мерезад,
ва онҳоро дар бодияи бероҳа сарсону саргардон мекунад+.

41Валекин мискинро аз залолат боло мебардорад;
ва хонаводаҳоро мисли рамаи гӯсфандон сершумор мегардонад+.

42Росткорон инро дида, шод мешаванд;
ва ҳамаи ноинсофон даҳони худро мебанданд+.

43Касе ки соҳиби ҳикмат аст, ба ин чизҳо диққат медиҳад;
ва эҳсонҳои Худовандро хоҳанд фаҳмид+.

ТАРОНАИ САДУ ҲАФТУМ

Суруд дар шаъни Худо барои наҷот додани баргузидагон ва хоку туроб кардани душманон.

107^1•Суруд. Таронаи Довуд.

2Дилам қавист, эй Худо;
суруд хоҳам хонд ва хоҳам сароид; рӯҳам низ+.

3Эй уд ва барбат, бедор шав!

Ман субҳидамро бедор хоҳам кард+.

4Туро, эй Худованд, дар миёни қавмҳо ҳамд хоҳам гуфт:

ва Туро дар миёни қабилаҳо хоҳам сароид.

5Зеро ки эҳсони Ту бузург аст фавқи осмонҳо,
ва ростии Ту то афлок аст+.

6Бар осмонҳо баланд шав, эй Худо,
ва ҷалоли Ту бар тамоми замин бод.

7Барои он ки дӯстони Ту халосӣ ёбанд,
бо ямини Худ наҷот деҳ, ва маро иҷобат намо.

8Худо дар қудси Худ гуфтааст:

«Хурсанд хоҳам шуд, Шакемро тақсим хоҳам кард,
ва водии Суккӯтро чен хоҳам намуд+.

9Ҷилъод аз они Ман аст, Менашше аз они Ман;
ва Эфроим хӯди Ман аст, Яҳудо чӯбдасти салтанати Ман;

10Мӯоб тоси шустушӯи Ман аст;
бар Адӯм кафши Худро хоҳам партофт;
бар замини Фалиштӣ фарьёд хоҳам зад».

11Кист, ки маро ба шаҳри қалъадор дарорад?

Кист, ки маро ба Адӯм ҳидоят намояд?

12Оё на Ту, эй Худо, моро партофтаӣ,
ва бо лашкарҳои мо, эй Худо, берун намеоӣ?

13Ба мо аз дасти аду ёварӣ намо,
зеро ки мадади одамизод ҳеҷ аст+.

14Бо Худо зафар хоҳем ёфт,
ва Ӯ адуёни моро хоку туроб хоҳад кард.

ТАРОНАИ САДУ ҲАШТУМ

Дуои шахси гирифтори таъқибот дар бораи наҷот додан аз душманон.

108^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

Эй Худои ҳамду санои ман, хомӯш набош!+
2Зеро ки даҳони шарорат ва даҳони макрро
бар ман кушодаанд:
бо забони кизб ба ман сухан меронанд;+
3Ва бо суханони адоват маро иҳота менамоянд,
ва бесабаб бо ман ҷанг мекунанд;+

4Ба ивази муҳаббати ман маро таъқиб менамоянд,
валекин ман дуогӯй;
5Ба ивази некӣ ба ман бадӣ мекунанд,
ва ба ивази муҳаббати ман — адоват+.
6Шариреро бар ӯ таъин намо,
ва бигзор иблис ба ямини ӯ биистад+.
7Вақте ки ӯ ба мурофиа меояд, бигзор айбдор
шуда барояд,
ва дуои ӯ барои ӯ гуноҳ ҳисоб ёбад;+

8Умри ӯ кӯтоҳ шавад; ҷоҳу ҷалоли ӯро дигаре бигирад;+

9Фарзандони ӯ ятим монанд, ва занаш бева шавад;+

10Ва фарзандони ӯ дарбадар гашта, гадоӣ кунанд,
ва аз харобазори худ дур афтода, мадад пурсанд;+

11Қарзхоҳ тамоми молу мулки ӯро забт кунад,
ва бегонаҳо меҳнати ӯро толону тороҷ намоянд;
12Касе набошад, ки ба ӯ эҳсон кунад,
ва касе набошад, ки ба ятимони ӯ раҳм намояд;
13Зурьёти ӯ гирифтори ҳалокат гарданд:
дар насли дигар номашон маҳв шавад;+
14Гуноҳи падарони ӯ назди Худованд зикр ёбад,
ва хатои модари ӯ аз хотир наравад;+
15Дар мадди назари Худованд ҳамеша бошанд,
ва Ӯ зикри онҳоро аз замин нест кунад,+

16Аз барои он ки ӯ эҳсон карданро дар ёд надошт,
балки одами мискин ва камбағал
ва дилрешро таъқиб мекард, то ки ба мурдан расонад.

17Ва лаънатро дӯст медошт, ва он ба сари ӯ омад;
ва баракатро хоҳон набуд, ва он аз ӯ дур шуд.
18Ва лаънатро мисли либоси худ дар бар кард,
ва он мисли об андаруни ӯ дохил шуд,
ва мисли равған дар устухонҳои ӯ+.
19Пас бигзор он барои ӯ мисли ҷомае бошад,
ки ӯ пӯшида мегардад,
ва мисли миёнбанде ки бо он ҳамеша камар мебандад.

20Чунин аст подош аз ҷониби Худованд барои адуёнам,
ва барои онҳое ки бар чонам бадгӯӣ мекунанд!

21Валекин Ту, эй Худованд Худо, ба хотири исми Худ бо ман амал намо,
зеро ки эҳсони Ту некӯст; маро раҳоӣ деҳ+.

22Зеро ки ман мискин ва камбағал ҳастам,
ва дилам андаруни ман реш-реш аст+.

23Мисли сояи шомгоҳ ба боди фано меравам;
мисли малах ронда мешавам+.

24Зонуҳоям аз рӯзадорӣ бемаҷол гардидааст,
ва ҷисмам бе равған монда, лоғар шудааст.

25Ва ман назди онҳо нангин шудаам:

маро дида, сари худро меҷунбонанд.

26Маро мададгор бош, эй Худованд Худои ман!

Бо эҳсони Худ маро наҷот деҳ,

27То бидонанд, ки ин дасти Туст,
ва Ту, эй Худованд, инро кардаӣ.

28Онҳо лаънат мехонанд, вале Ту баракат деҳ;
бигзор онҳо қиём карда, шарманда шаванд,
вале бандаи Ту шод гардад.

29Адуёнам либоси расвоӣ дар бар кунанд,
ва шармандагии худро мисли ҷомае бипӯшанд+.

30Худовандро бо забони худ бағоят ҳамд хоҳам гуфт,
ва дар миёни мардуми бисьёр Ӯро мадҳ хоҳам кард.

31Зеро ки ба ямини мискин меистад,
то ӯро аз онҳое ки ҷонашро маҳкум кардан мехоҳанд, наҷот диҳад+.

ТАРОНАИ САДУ НӮҲУМ

Нубувват дар бораи ҷалол ёфтани Писари Худо.

109^1Таронаи Довуд.

Худованд ба Худованди ман гуфт:

«Ба ямини Ман бинишин,
то душманони Туро зери пои Ту андозам»+.

2Асои қуввати Туро Худованд аз Сион хоҳад фиристод;
дар миёни душманони Худ хукмронӣ намо+.
3Қавми Ту дар рӯзи қуввати Ту ба ихтиёр
ҳозир шуданд, дар сару либоси қудсият;
аз батни субҳидам шабнами ҷавонии Ту барои Туст.

4Худованд қасам хӯрдааст, ва таассуф нахоҳад хӯрд:

Ту коҳин ҳастӣ то абад, ба монанди Малкисодақ+.

5Худованд ба ямини Туст.

Дар рӯзи ғазаби Худ подшоҳонро шикаст хоҳад дод,+

6Бар халқҳо доварӣ хоҳад намуд, —
аз ҷасадҳои мурда пур хоҳад кард;
сарро дар замини паҳновар хоҳад кӯфт;+
7Аз наҳри сари роҳ хоҳад нӯшид,
бинобар ин сар хоҳад бардошт.

ТАРОНАИ САДУ ДАҲУМ

Ҳамду сано барои наҷот додани баргузидагоне ки аҳкоми Худоро ба ҷо меоваранд.

110^1Ҳалелуёҳ.

Худовандро бо тамоми дил ҳамд хоҳам гуфт
дар шӯрои росткорон ва дар ҷамоат+.

2Аъмоли Худованд бузург аст;
матлуб аст барои ҳамаи шавқмандони он+.

3Кори Ӯ шукӯҳ ва шавкат аст;
ва адолати Ӯ то абад қоим аст+.

4Корҳои аҷоиби Худро василаи зикр гардондааст;

Худованд бахшанда ва раҳим аст+.

5Ба тарсгорони Худ ризқу рӯзӣ додааст;
аҳди Худро ба сурати абадӣ дар хотир дорад+.

6Куввати аъмоли Худро ба қавми Худ зоҳир сохт,
то ки мероси халқҳоро ба онҳо бидиҳад.

7Аъмоли дастҳои Ӯ ростӣ ва инсоф аст;
ҳамаи фармудҳои Ӯ боэътимод аст:

8То абад матин аст; бар ростӣ ва росткорӣ асос ёфтааст.

9Раҳоӣ барои қавми Худ фиристод,
аҳди Худро ба сурати абадӣ амр фармуд;
исми Ӯ қуддус ва саҳмгин аст!+
10Тарси Худованд ибтидои ҳикмат аст,
хиради некӯст барои ҳар касе ки онҳоро
ба ҷо меоварад;
ҳамду санои Ӯ то абад қоим аст+.

ТАРОНАИ САДУ ЁЗДАҲУМ

Ваъдаи хушбахтӣ ба тарсгорони Худованд.

111^1Ҳалелуёҳ.

Хушо касе ки аз Худованд метарсад;
ба аҳкоми Ӯ бисьёр шавқ дорад+.

2Зурьёти ӯ дар замин зӯровар хоҳанд буд;
насли росткорон баракат хоҳанд ёфт+.

3Фаровонӣ ва сарват дар хонаи ӯст;
ва адолати ӯ то абад қоим аст+.

4Дар торикӣ барои росткорон нур тулӯъ мекунад;
бахшанда ва раҳим ва одил аст+.

5Некӯст касе ки мебахшад ва қарз медиҳад;
корҳои худро аз рӯи инсоф мураттаб менамояд+.

6Зеро ки ҳаргиз фурӯ нахоҳад ғалтид:

одил то абад зикр хоҳад ёфт+.

7Аз овозаи бад наметарсад;
дилаш қавист, ба Худованд таваккал мекунад+.

8Дилаш матин аст, наметарсад;
то даме ки нокомии адуёнашро бубинад+.

9Исроф намудааст: ба мискинон тақсим карда додааст;
адолаташ то абад қоим аст;
шохаш дар ҷалол баланд хоҳад шуд+.
10Шарир инро дида, ба хашм хоҳад омад,
дандонҳояшро ғиҷиррос занонда, сӯзу гудоз хоҳад кард;
орзуи шарирон нест хоҳад шуд+.

ТАРОНАИ САДУ ДУВОЗДАҲУМ

Исми Худованд муборак бод.

112^1Ҳалелуёҳ.

Эй бандагони Худованд, мадҳ кунед!

Исми Худовандро мадҳ кунед!

2Исми Худованд муборак бод, аз ҳоло ва то абад!+

3Аз тулӯи офтоб то ғуруби он
исми Худованд мамдӯҳ аст+.
4Худованд бар ҳамаи халқҳо баланд аст;
ҷалоли Ӯ бар осмонҳост+.
5Кист монанди Худованд Худои мо,
ки бар афрозҳо нишаста,+

6Хам мешавад, то ки бар осмон ва бар замин назар кунад+?

7Бенаворо аз хок мебардорад,
мискинро аз ахлот баланд мекунад,+
8То ки бо мирон шинонад, бо мирони қавми Худ.

9Зани нозойро дар хона мешинонад ҳамчун модаре ки аз фарзандонаш шодмон аст. Ҳалелуёҳ!+

ТАРОНАИ САДУ СЕЗДАҲУМ

Ҳамд ва шукрона дар шаъни Худо.

113^1Вақте ки Исроил аз Миср берун омад,
ва хонадони Яъқуб аз қавми бегоназабон,+

2Яҳудо қудси Ӯ буд, Исроил — ҳокимияти Ӯ.

3Баҳр инро дида, гурехт; Урдун қафо гашт+.

4Кӯҳҳо мисли қӯчқорон ҷастухез карданд,
ва талҳо — мисли барраҳо+.

5Туро чӣ шуд, эй баҳр, ки гурехтӣ?

Ва эй Урдун, ки қафо гаштӣ?

6Ва эй кӯҳҳо, ки мисли қӯчқорон ҷастухез кардед,
ва эй талҳо, ки мисли барраҳо?
7Аз ҳузури Худованд ба ларзиш ой, эй замин!
Аз ҳузури Худои Яъқуб,+
8Ки кӯҳпораро ба кӯли об табдил медиҳад,
ва санги хороро ба чашмаи об+.
9На моро, эй Худованд, на моро,
балки исми Худро ҷалол деҳ;
ба хотири эҳсони Худ, ба хотири ростии Худ.
10Чаро халқҳо гӯянд: «Худои онҳо куҷост?»+
11Валекин Худои мо дар осмон аст;
ҳар чӣ хоҳад, ба амал меоварад+.

12Бутҳои онҳо нуқра ва тиллост, амали дастҳои одамизод+.

13Онҳо даҳон доранд, вале ҳарф намезананд;
чашм доранд, вале намебинанд;+
14Гӯш доранд, вале намешунаванд;
бинӣ доранд, вале намебӯянд;
15Даст доранд, вале ламс намекунанд,
по доранд, вале роҳ намераванд;
аз гулӯи худ садое намебароранд+.
16Созандагонашон мисли онҳо хоҳанд буд,
ва ҳар касе ки ба онҳо таваккал мекунад+.
17Эй Исроил! Ба Худованд таваккал кунед;
мададгори онҳо ва сипари онҳо Ӯст.

18Эй хонадони Ҳорун! Ба Худованд таваккал кунед;
мададгори онҳо ва сипари онҳо Ӯст+.

19Эй тарсгорони Худованд!

Ба Худованд таваккал кунед;
мададгори онҳо ва сипари онҳо Ӯст.

20Худованд моро ба ёд оварда, баракат хоҳад дод;
хонадони Исроилро баракат хоҳад дод;
хонадони Ҳорунро баракат хоҳад дод;
21Тарсгорони Худовандро баракат хоҳад дод;
хурдонро бо бузургон.
22Худованд шуморо афзун хоҳад кард;
шумо ва фарзандони шуморо+.
23Шумо мубораки Худованд ҳастед,
ки Ӯ осмон ва заминро офаридааст.
24Осмон осмони Худованд аст,
валекин заминро ба банӣ-одам додааст.
25На мурдагон Худовандро мадҳ мекунанд,
ва на ҳамаи фурӯравандагони гӯр+.
26Вале мо Худовандро муборак хоҳем хонд,
аз ҳоло ва то абад.
Ҳалелуёҳ!+

ТАРОНАИ САДУ ЧОРДАҲУМ

Шодмонӣ дар бораи наҷот.

114^1Худовандро дӯст медорам,
зеро ки овози маро, зориҳои маро мешунавад;+

2Зеро ки гӯши Худро сӯи ман хам намудааст,
бинобар ин тамоми умри худ Ӯро хоҳам хонд.

3Камандҳои мамот маро фаро гирифт
ва азобҳои гӯр маро дарьёфт;
ба тангӣ ва ғаму ғусса дучор шудам+.

4Он гоҳ исми Худовандро хондам:

«Лутфан, эй Худованд, ҷонамро бираҳон».

5Худованд бахшанда ва одил аст;
ва Худои мо раҳмон аст+.

6Худованд соддадилонро нигоҳдорӣ мекунад:

ранҷур будам, ва маро наҷот дод.

7Эй ҷонам, ба оромии худ баргард,
зеро ки Худованд ба ту таваҷҷӯҳ намудааст+.

8Зеро ки ҷонамро аз мамот халосӣ додаӣ,
чашмамро аз ашк, поямро аз лағҷидан+.

9Пеши Худованд дар замини зиндаҳо роҳ хоҳам рафт+.

ТАРОНАИ САДУ ПОНЗДАҲУМ

Мамоти порсоён дар назари Худованд гарон аст.

115^1Имон доштам, бинобар ин мегуфтам:

«Ман бағоят уқубат кашидаам»+.

2Ман дар маъюсии худ мегуфтам:

«Ҳар одам козиб аст»+.

3Ба Худованд чӣ подош диҳам
барои ҳамаи некиҳое ки ба ман кардааст+?

4Косаи наҷотро хоҳам бардошт,
ва исми Худовандро хоҳам хонд.

5Назрҳоямро ба Худованд адо хоҳам кард,
пеши тамоми қавми Ӯ+.

6Мамоти порсоёни Худованд дар назари Ӯ гарон аст+.

7Лутфан, эй Худованд, ман бандаи Ту ҳастам;
ман бандаи Ту ва писари канизи Ту ҳастам;
бандҳои маро кушодаӣ+.
8Барои Ту қурбонии шукронаро забҳ хоҳам кард,
ва исми Худовандро хоҳам хонд+.
9Назрҳоямро ба Худованд адо хоҳам кард,
пеши тамоми қавми Ӯ,
10Дар саҳнҳои хонаи Худованд;
андаруни ту, эй Ерусалим! Ҳалелуёҳ!

ТАРОНАИ САДУ ШОНЗДАҲУМ

Эҳсони бузурги Худованд ба одамон.

116^1Худовандро мадҳ кунед, эй ҳамаи халқҳо!
Ӯро ситоиш намоед, эй ҳамаи умматҳо!+
2Зеро ки эҳсони Ӯ бар мо ғолиб омадааст;
ва ростии Худованд то абад аст.
Ҳалелуёҳ!+

ТАРОНАИ САДУ ҲАФДАҲУМ

Ҳамду санои одилон дар шаъни Худованд.

117^1Худовандро ҳамд гӯед, зеро ки некӯст;
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.

2Исроил бигӯянд: «Зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст!»

3Хонадони Ҳорун бигӯянд:

«Зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст!»

4Тарсгорони Худованд бигӯянд:

«Зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст!»

5Аз тангӣ Худовандро хондам;

Худованд маро дар вусъатобод иҷобат намуд+.

6Худованд бо ман аст, нахоҳам тарсид:

одамизод ба ман чӣ метавонад бикунад+?

7Худованд мададгори ман аст,
ва ман нокомии бадхоҳони худро хоҳам дид+.

8Паноҳ бурдан ба Худованд беҳ аст
аз таваккал кардан ба одамизод+.

9Паноҳ бурдан ба Худованд беҳ аст
аз таваккал кардан ба мирон.

10Ҳамаи халқҳо маро иҳота кардаанд; —
ба исми Худованд онҳоро албатта нест хоҳам кард+.

11Даври маро гирифтаанд ва маро иҳота кардаанд; —
ба исми Худованд онҳоро албатта нест хоҳам кард.

12Мисли занбӯрҳо даври маро гирифтаанд,
мисли оташи хорзор хомӯш шудаанд; —
ба исми Худованд онҳоро албатта нест хоҳам кард.

13Маро сахт тела додӣ, то ки афтам,
вале Худованд ба ман мадад расонд.

14Худованд қуввати ман ва суруди ман аст,
ва наҷоти ман шудааст+.

15Овози тараннум ва наҷот дар хаймаҳои одилон аст;
ямини Худованд бо қудрат амал мекунад+.

16Ямини Худованд баланд мебардорад;
ямини Худованд бо қудрат амал мекунад.

17Нахоҳам мурд, балки зиндагӣ хоҳам кард,
ва аъмоли Худовандро эълон хоҳам намуд+.

18Худованд маро сахт ҷазо дод,
валекин маро ба мурдан нарасонд.

19Дарвозаҳои адолатро барои ман воз кунед;
ба онҳо даромада, Худовандро ҳамд хоҳам гуфт+.

20Инак дарвозаи Худованд;
одилон ба он дохил хоҳанд шуд+.
21Туро ҳамд мегӯям,
зеро ки маро иҷобат намудаӣ ва наҷоти ман шудаӣ.

22Санге ки меъморон рад карданд,
санги сари гӯшаи бино гардид:+

23Ин аз ҷониби Худованд шуд,
ва дар назари мо ҳайратангез аст.

24Ҳамин рӯзро Худованд ба амал овард:

дар он ба ваҷд омада, шодӣ хоҳем кард.

25Лутфан, эй Худованд, наҷот деҳ!

Лутфан, эй Худованд, комьёб соз!

26Муборак аст Он ки ба исми Худованд меояд!

Шуморо аз хонаи Худованд баракат мехоҳем+.

27Худованд Худост, ки моро нур бахшидааст;
қурбониро бо танобҳо баста, то бурҷҳои қурбонгоҳ баред+.

28Ту Худои ман ҳастӣ, ва Туро ҳамд мегӯям;
эй Худои ман, Туро болобардор менамоям.

29Худовандро ҳамд гӯед, зеро ки некӯст;
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.

ТАРОНАИ САДУ ҲАЖДАҲУМ

Қуввати мӯъҷизаосои каломи Худо.

118^1Хушо касони ростроҳ,
ки мувофиқи шариати Худованд рафтор мекунанд+.

2Хушо онҳое ки шаҳодоти Ӯро риоя мекунанд,
бо тамоми дил толиби Ӯ мебошанд.

3Ноинсофӣ низ намекунанд, бо роҳҳои Ӯ мераванд+.

4Ту фармудҳои Худро амр кардӣ,
то ки онҳоро пурра ба ҷо оварем.
5Кошки роҳҳои ман дуруст мебуд,
то ки фароизи Туро нигоҳ дорам!
6Он гоҳ хиҷил нахоҳам шуд,
вақте ки ба тамоми аҳкоми Ту назар андозам+.
7Туро бо ростии дил ҳамд хоҳам гуфт,
вақте ки довариҳои одилонаи Туро таълим гирам.

8Фароизи Туро нигоҳ хоҳам дошт;
маро тамоман тарк накун+.

9Ба чӣ васила ҷавон роҳи худро покиза медорад?

Бо нигоҳ доштани худ мувофиқи каломи Ту+.

10Бо тамоми дили худ толиби Ту шудаам;
маро нагузор, ки саҳв карда, аз аҳкоми Ту сар тобам+.

11Сухани Туро дар дили худ ниҳон доштаам,
то ки пеши Ту хато накунам+.

12Эй Худованд, Ту муборак ҳастӣ!

Фароизи Худро ба ман таълим деҳ+.

13Ҳамаи довариҳои даҳони Туро
бо лабҳои худ баён кардаам+.

14Дар роҳи шаҳодоти Ту хурсандам,
чунон ки дар сарвати беҳтарин+.

15Дар бораи фармудҳои Ту фикру хаёл мекунам,
ва ба роҳҳои Ту назар меандозам+.

16Аз фароизи Ту ҳаловат мебарам;
каломи Туро фаромӯш нахоҳам кард.

17Ба бандаи Худ таваҷҷӯҳ намо,
то ки зинда монам ва каломи Туро нигоҳдорӣ кунам.

18Чашмони маро воз кун,
то ки аз Тавроти Ту корҳои аҷоибро бубинам.

19Ман дар замин ғариб ҳастам;
аҳкоми Худро аз ман пинҳон надор+.

20Ҷонам ба лаб омадааст аз орзуи он ки
довариҳои Туро дар ҳар вақт бидонад+.

21Бадқасдони малъунро,
ки аз аҳкоми Ту сар метобанд, итоб намудаӣ+.

22Маломат ва тамасхурро аз ман дафъ кун,
зеро ки шаҳодоти Туро риоя намудаам.

23Мирон низ нишаста, ба муқобили ман сухан меронанд;
аммо бандаи Ту дар бораи фароизи Ту
фикру хаёл мекунад+.

24Шаҳодоти Ту низ ҳаловати ман аст,
машваратчиёни ман аст.

25Ҷонам ба хок яксон шудааст;
аз рӯи каломи Худ маро зинда гардон.

26Роҳҳои худро баён кардаам, ва маро иҷобат намудаӣ;
фароизи Худро ба ман таълим деҳ.

27Тариқи фармудҳои Худро ба ман бифаҳмон,
то ки дар бораи корҳои аҷоиби Ту фикру хаёл кунам.

28Ҷонам аз андӯҳ об шудааст;
аз рӯи каломи Худ маро қоим гардон+.
29Роҳи кизбро аз ман дур кун,
ва шариати Худро ба ман ато фармо.
30Тариқи ростиро баргузидаам;
довариҳои Туро пеши назари худ мебинам.
31Ба шаҳодоти Ту часпидаам;
Худовандо, маро хиҷил накун.
32Бо роҳи аҳкоми Ту хоҳам давид,
зеро ки диламро фараҳ хоҳӣ бахшид.
33Тариқи фароизи Худро, эй Худованд,
ба ман нишон деҳ, то ки онро то ба охир пайравӣ намоям.

34Маро фаҳм бибахш, то ки шариати Туро
пайравӣ намоям,
ва онро бо тамоми дил нигоҳдорӣ кунам+.
35Маро ба роҳи аҳкоми Худ ҳидоят намо,
зеро ки онро хостаам.
36Диламро ба шаҳодоти Худ моил гардон,
ва на ба тамаъкорӣ+.

37Чашмонамро аз дидани чизҳои ҳеҷу пуч пешгирӣ намо;
дар тариқи Худ маро зинда гардон.

38Сухани Худро бо бандаи Худ,
ки ба тарси Ту дода шудааст, иҷро намо.

39Маломати маро, ки аз он метарсам, пешгирӣ намо,
зеро ки довариҳои Ту некӯст.

40Инак, фармудҳои Туро орзумандам;
аз рӯи адолати Худ маро зинда гардон.

41Бигзор эҳсонҳои Ту, эй Худованд, бар ман биёяд,
ва наҷоти Ту мувофиқи сухани Ту,

42То ки ба ҷавоби бадгӯи худ чизе гуфта тавонам,
зеро ки ба каломи Ту таваккал кардаам+.
43Ва каломи ростиро аз даҳонам тамоман нагир;
зеро ки ба довариҳои Ту умед бастаам;
44Ва шариати Туро ҳамеша
нигоҳдорӣ хоҳам кард то абад.
45Дар вусъатобод роҳ хоҳам рафт,
зеро ки фармудҳои Туро ҷӯё шудаам.
46Дар бораи шаҳодоти Ту пеши подшоҳон
сухан хоҳам ронд, ва ор нахоҳам дошт+.
47Ва аз аҳкоми Ту, ки дӯст медорам,
ҳаловат хоҳам бурд+.
48Ва кафҳои худро сӯи аҳкоми Ту,
ки дӯст медорам, хоҳам бардошт,
ва дар бораи фароизи Ту фикру хаёл хоҳам кард.

49Каломи Худро бо бандаи Худ ба ёд ор,
ки ба василаи он маро умед бахшидаӣ.

50Ин дар мусибатам тасаллои ман аст,
зеро ки сухани Ту маро зинда гардонд.

51Бадқасдон маро бисьёр тамасхур карданд;
бо вуҷуди он аз шариати Ту сар натофтам+.

52Довариҳои қадимии Туро, эй Худованд,
ба ёд меовардам, ва тасаллӣ меёфтам.

53Оташинӣ маро дар бар мегирад аз шарироне
ки шариати Туро тарк кардаанд+.

54Фароизи Ту сурудҳои ман буд дар ғарибистони ман+.

55Шабона исми Туро, эй Худованд, ба ёд меовардам,
ва шариати Туро нигоҳдорӣ мекардам.

56Он аз они ман гардидааст,
зеро ки фармудҳои Туро риоя намудаам.

57Худованд насибаи ман аст;
гуфтам, ки каломи Туро нигоҳдорӣ кунам+.

58Марҳамати Туро бо тамоми дил илтиҷо кардаам:

мувофиқи сухани Худ ба ман марҳамат намо.
59Роҳҳоямро андешидаам,
ва пойҳоямро сӯи шаҳодоти Ту баргардондаам.
60Барои нигоҳдории аҳкоми Ту шитофтаам
ва дер накардаам.
61Камандҳои шарирон маро иҳота намуд;
лекин шариати Туро фаромӯш накардам+.
62Нисфи шаб мехестам, то ки Туро ҳамд гӯям
барои довариҳои одилонаи Ту+.
63Ман ба ҳамаи онҳое ки аз Ту метарсанд,
рафиқ ҳастам;
ва ба онҳое ки фармудҳои Туро
нигоҳдорӣ мекунанд.
64Аз эҳсони Ту, эй Худованд, замин пур аст;
фароизи Худро ба ман таълим деҳ+.
65Ба бандаи Худ, эй Худованд,
мувофиқи каломи Худ некӣ кардаӣ.
66Ақли некӯ ва донишро ба ман таълим деҳ;
зеро ки ба аҳкоми Ту имон овардаам.

67Пеш аз он ки ба залолат афтам, ман саҳв менамудам;
вале акнун сухани Туро нигоҳдорӣ мекунам.

68Ту некӯ ва некӯкор ҳастӣ;
фароизи Худро ба ман таълим деҳ+.

69Бадқасдон дар ҳаққи ман дурӯғ мебофанд;
лекин ман бо тамоми дил фармудҳои Туро пайравӣ хоҳам кард+.

70Дили онҳо мисли дунба равған бастааст;
лекин ман аз шариати Ту ҳаловат мебарам+.

71Барои ман некӯст, ки уқубат кашидаам,
то ки фароизи Туро таълим гирам+.

72Барои ман шариати даҳони Ту беҳ аст
аз ҳазорҳо тилло ва нуқра+.

73Дастҳои Ту маро офаридааст ва барпо кардааст;
маро фаҳм бибахш, то ки аҳкоми Туро таълим гирам+.

74Тарсгорони Ту маро дида, шод хоҳанд шуд,
зеро ки ба каломи Ту умед бастаам+.

75Медонам, эй Худованд, ки довариҳои Ту одилона аст;
ва маро барҳақ уқубат додаӣ.
76Пас, бигзор эҳсони Ту тасаллои ман гардад;
мувофиқи сухани Ту бо бандаи Ту.
77Бигзор марҳамати Ту бар ман биёяд,
то ки зинда шавам;
зеро ки шариати Ту ҳаловати ман аст.
78Бигзор бадқасдон хиҷил шаванд,
зеро ки ноҳақ ба ман ноинсофӣ карданд;
аммо ман дар бораи фармудҳои Ту фикру хаёл мекунам.

79Бигзор тарсгорони Ту сӯи ман баргарданд,
ва шаҳодоти Туро бидонанд.

80Бигзор дилам дар фароизи Ту комил бошад,
то ки хиҷил нашавам+.

81Ҷонам барои наҷоти Ту хаста мешавад:

ба каломи Ту умед бастаам.

82Чашмонам барои сухани Ту хаста мешавад;
мегӯям: «Кай маро тасаллӣ хоҳӣ дод?»+

83Зеро ки мисли машки дудхӯрда гардидаам;
аммо фароизи Туро фаромӯш накардаам.

84Чӣ қадар аст рӯзҳои бандаи Ту?

Таъқибкунандагони маро кай доварӣ хоҳӣ кард+?

85Бадқасдон, ки ба шариати Ту мувофиқ нестанд,
барои ман чоҳҳо канданд+.

86Тамоми аҳкоми Ту ҳақ асту рост;
маро ноҳақ таъқиб мекунанд; ба ман ёварӣ намо.

87Кам монда буд, ки дар замин кори маро тамом кунанд;
валекин ман фармудҳои Туро тарк накардам.

88Аз рӯи эҳсони Худ маро зинда гардон,
то ки шаҳодати даҳони Туро нигоҳдорӣ кунам.

89Каломи Ту, эй Худованд, то абад аст;
дар осмонҳо қоим аст+.

90Садоқати Ту то абадуддаҳр аст;
заминро офаридаӣ, ва он истодааст+.

91Мувофиқи дастурҳои Ту то имрӯз истодаанд;
зеро ки ҳама бандаи Ту ҳастанд+.

92Агар шариати Ту ҳаловати ман намебуд,
дар мусибати худ нобуд мешудам.

93Фармудҳои Туро ҳаргиз фаромӯш нахоҳам кард;
зеро ки бо онҳо маро зинда гардондаӣ.

94Ман аз они Ту ҳастам, маро наҷот деҳ;
зеро ки фармудҳои Туро ҷӯё шудаам.

95Шарирон маро поида гаштаанд, то ки маро нобуд кунанд;
аммо ман шаҳодоти Туро муроқиба менамоям.

96Барои ҳар камоле заволе дидаам;
аммо аҳкоми Ту бағоят васеъ аст.

97Шариати Туро чӣ сон дӯст медорам!

Тамоми рӯз фикру хаёлам дар бораи он аст.

98Аҳкоми Ту маро аз душманонам зиёдтар ҳикмат омӯхтааст;
зеро ки он ҳамеша бо ман аст+.

99Аз ҳамаи муаллимони худ донотар шудаам;
зеро ки фикру хаёлам дар бораи шаҳодоти Туст.

100Аз пирон бомаърифаттар шудаам;
зеро ки фармудҳои Туро риоя менамоям+.

101Аз ҳар гуна роҳи бад пойҳоямро боздоштаам,
то ки каломи Туро нигоҳдорӣ кунам+.

102Аз дастурҳои Ту дур нашудаам,
зеро ки Ту маро таълим медиҳӣ.

103Чӣ ширин аст сухани Ту ба коми ман!

Ва ба даҳонам аз асал ширинтар аст+.

104Аз фармудҳои Ту бомаърифат шудаам;
бинобар ин аз ҳар гуна роҳи кизб нафрат дорам.

105Каломи Ту чароғ аст барои поям;
ва нур аст барои роҳам+.

106Қасам хӯрдаам ва онро ба ҷо хоҳам овард,
ки довариҳои одилонаи Туро нигоҳдорӣ кунам+.

107Бисьёр ба залолат афтодаам; Худовандо,
мувофиқи каломи Худ маро зинда гардон.

108Ба ҳадияҳои даҳонам таваҷҷӯҳ намо, эй Худованд!

Ва дастурҳои Худро ба ман таълим деҳ.

109Ҷонам ҳамеша дар кафи ман аст;
вале шариати Туро фаромӯш намекунам.

110Шарирон барои ман дом ниҳодаанд;
вале аз фармудҳои Ту дур нашудаам+.

111Шаҳодоти Туро то абад мероси худ кардаам;
зеро ки онҳо хурсандии дили ман аст+.

112Диламро ба иҷрои фароизи Ту моил кардаам;
ба сурати абадӣ, то ба охир.

113Аз ҳардамхаёлон нафрат дорам;
вале шариати Туро дӯст медорам.

114Паноҳ ва сипари ман Ту ҳастӣ;
ба каломи Ту умед бастаам+.

115Аз ман дур шавед, эй бадкешон!

Аҳкоми Худои худро пайравӣ хоҳам кард+.

116Маро мувофиқи сухани Худ дастгирӣ намо,
то ки зинда шавам;
ва аз умедам хиҷил нагардон.

117Ба ман ёварӣ намо, то ки наҷот ёбам;
ва ҳамеша ба фароизи Ту назар дӯзам.

118Ҳамаи онҳоеро, ки аз фароизи Ту
дур шудаанд, вожгун кардаӣ;
зеро ки найранги онҳо бефоида аст.

119Ҳамаи шарирони заминро мисли занги оҳан тарошида нест мекунӣ;
бинобар ин шаҳодоти Туро дӯст доштаам.
120Аз тарси Ту мӯи баданам сих шудааст;
ва аз довариҳои Ту метарсам+.
121Инсоф ва адолатро пеша кардаам;
маро ба ситамгаронам таслим накун.
122Бар нафъи бандаи Худ зомин шав,
то ки бадқасдон ба ман ситам накунанд+.
123Чашмонам барои наҷоти Ту хаста мешавад,
ва барои сухани адолати Ту+.
124Бо бандаи Худ аз рӯи эҳсони Худ амал намо,
ва фароизи Худро ба ман таълим деҳ.
125Ман бандаи Ту ҳастам; маро фаҳм бибахш,
то ки шаҳодоти Туро дарк намоям.
126Вақти он аст, ки Худованд амал кунад;
шариати Туро поймол кардаанд.
127Лекин ман аҳкоми Туро дӯст медорам,
бештар аз тилло ва зари холис+.
128Бинобар ин ҳамаи фармудҳои Туро
дар ҳар бобат рост мешуморам;
аз ҳар роҳи кизб нафрат дорам.
129Шаҳодоти Ту аҷоиб аст;
бинобар ин ҷонам онҳоро риоя мекунад.
130Оғози каломи Ту нур мепошад,
соддадилонро фаҳм мебахшад+.
131Даҳонамро васеъ кушода нафас мегирам;
зеро ки ташнаи аҳкоми Ту ҳастам+.
132Ба ман лутф ва марҳамат намо;
чунон ки дӯстдорони исми Туро сазовор аст.
133Қадамҳоямро дар сухани Худ устувор гардон;
ва ҳеҷ бадиро нагузор, ки бар ман ҳукмрон шавад.

134Маро аз ситами одамизод раҳоӣ деҳ,
то ки фармудҳои Туро нигоҳдорӣ кунам.
135Рӯи Худро ба бандаи Худ мунаввар намо,
ва фароизи Худро ба ман таълим деҳ+.
136Ҷӯйборҳои об аз чашмонам равон аст,
аз дасти онҳое ки шариати Туро нигоҳдорӣ намекунанд+.

137Ту, эй Худованд, одил ҳастӣ,
ва довариҳои Ту ҳақ асту рост.
138Шаҳодоти Худро бо адолат амр фармудаӣ,
ва бо ростии мутлақ.
139Рашки ман кори маро тамом кардааст,
зеро ки адуёнам каломи Туро фаромӯш кардаанд.
140Сухани Ту бағоят покиза аст,
ва бандаи Ту онро дӯст медорад+.
141Ман хурд ва ҳақир ҳастам,
аммо фармудҳои Туро фаромӯш накардаам.
142Адолати Ту адолат аст то абад,
ва шариати Ту ҳақ асту рост+.
143Тангӣ ва кулфат маро дарьёфтааст;
аҳкоми Ту ҳаловати ман аст.
144Адолати шаҳодоти Ту то абад аст;
маро фаҳм бибахш, то ки зинда шавам.
145Бо тамоми дил мехонам: маро иҷобат намо,
эй Худованд,
то ки фароизи Туро пайравӣ намоям.
146Туро мехонам: маро наҷот деҳ,
то ки шаҳодоти Туро нигоҳдорӣ кунам.

147Пеш аз дамидани субҳ хеста, истиғоса мебарам;
ба каломи Ту умед бастаам+.

148Чашмонам дар посҳои шаб кушода мешавад,
то ки дар бораи сухани Ту фикру хаёл кунам.

149Овози маро аз рӯи эҳсони Худ бишнав;

Худовандо, аз рӯи инсофи Худ маро зинда гардон.

150Шавқмандони фисқу фуҷур наздик омадаанд;
онҳо аз шариати Ту дур ҳастанд.
151Ту, эй Худованд, наздик ҳастӣ,
ва тамоми аҳкоми Ту ҳақ асту рост+.
152Аз қадим шаҳодоти Туро донистаам,
ки онҳоро ба сурати абадӣ буньёд кардаӣ.
153Ба мусибатам назар кун ва маро раҳоӣ деҳ,
зеро ки шариати Туро фаромӯш накардаам.
154Доди маро бигир ва маро бираҳон;
мувофиқи сухани Худ маро зинда гардон+.
155Аз шарирон наҷот дур аст,
зеро ки толиби фароизи Ту нестанд.
156Марҳаматҳои Ту бисьёр аст, эй Худованд;
аз рӯи инсофи Худ маро зинда гардон+.
157Таъқибкунандагонам ва адуёнам бисьёранд;
лекин аз шаҳодоти Ту сар натофтаам+.
158Хоинонро мебинам ва мутанаффир мешавам,
чунки онҳо сухани Туро нигоҳдорӣ намекунанд+.
159Бубин, ки фармудҳои Туро дӯст медорам;

Худовандо, аз рӯи эҳсони Худ маро зинда гардон.

160Таҳкурсии каломи Ту ҳақ асту рост,
ва ҳар доварии одилонаи Ту то абад аст+.
161Мирон маро бар абас таъқиб мекунанд;
вале дилам аз каломи Ту метарсад+.
162Аз сухани Ту шодмонам,
мисли касе ки ғанимати бисьёре ба даст оварда бошад+.

163Аз кизб кароҳат дорам ва мутанаффир мешавам;
шариати Туро дӯст медорам.

164Рӯзе ҳафт карат Туро мадҳ менамоям
барои довариҳои одилонаи Ту.

165Дӯстдорони шариати Ту осоиштагии зиёде доранд,
ва чизе ба онҳо монеъ намешавад.

166Ба наҷоти Ту, эй Худованд, умед бастаам,
ва аҳкоми Туро иҷро мекунам+.

167Ҷонам шаҳодоти Туро нигоҳдорӣ мекунад;
онҳоро бағоят дӯст медорам.

168Фармудҳои Туро, ва шаҳодоти Туро нигоҳдорӣ мекунам,
зеро ки ҳамаи роҳҳоям пеши назари Туст+.

169Бигзор тазаррӯи ман пеши Ту, эй Худованд,
наздик шавад;
мувофиқи каломи Худ маро фаҳм бибахш.

170Бигзор истиғосаам пеши Ту бирасад;
мувофиқи сухани Худ маро халосӣ деҳ.

171Лабҳоям ҳамду санои Туро ифода хоҳад кард,
вақте ки фароизи Худро ба ман таълим диҳӣ.

172Забонам сухани Туро хоҳад сароид,
зеро ки тамоми аҳкоми Ту адл аст.

173Бигзор дасти Ту мададгори ман бошад,
зеро ки фармудҳои Туро баргузидаам.

174Орзуманди наҷоти Ту ҳастам, эй Худованд,
ва шариати Ту ҳаловати ман аст.

175Бигзор ҷонам зинда бошад, то ки Туро мадҳ кунад;
ва довариҳои Ту ба ман мадад расонанд.

176Мисли гӯсфанди гумшуда роҳро гум кардаам:

бандаи Худро талаб кун,
зеро ки аҳкоми Туро фаромӯш накардаам+.

ТАРОНАИ САДУ НУЗДАҲУМ

Дуо дар бораи халосӣ додан аз бӯҳтонгӯён.

119^1Суруди сууд.

Дар тангии худ сӯи Худованд хондам,
ва маро иҷобат намуд.

2Худовандо! Ҷонамро аз лабҳои дурӯғгӯй халосӣ деҳ,
ва аз забони ҳилагар+.

3Чӣ чизе ба ту хоҳад дод ва чӣ чизе ба ту хоҳад афзуд,
эй забони ҳилагар?

4Тирҳои тези марговар бо ахгарҳои ратам+.

5Вой бар ҳолам, ки дар Машах маъво гирифтаам,
назди хаймаҳои Қедор сокин шудаам+.

6Дер гоҳ ҷонам бо бадхоҳони сулҳу осоиштагӣ сокин буд.

7Ман сулҳҷӯ ҳастам, ва ҳангоме ки сухан меронам,
онҳо рӯй ба ҷанг меоваранд.

ТАРОНАИ САДУ БИСТУМ

Мадад аз ҷониби Худованд.

120^1Суруди сууд.

Чашмонамро сӯи кӯҳҳо менигаронам.

Мадади ман аз куҷо меояд+?

2Мадади ман аз ҷониби Худованд аст,
ки Ӯ осмон ва заминро офаридааст+.

3Ӯ нахоҳад гузошт, ки поят билағҷад:

нигаҳбонат пинак нахоҳад кард+.

4Инак, нигаҳбони Исроил пинак нахоҳад кард
ва хоб нахоҳад рафт.

5Худованд нигаҳбони туст;

Худованд соябони туст ба ямини ту+.

6Рӯзона офтоб туро нахоҳад зад, ва шабона — моҳ.

7Худованд туро аз ҳар бадӣ нигоҳ хоҳад дошт,
ҷонатро нигоҳдорӣ хоҳад кард.

8Худованд баромаданатро, ва омаданатро нигоҳдорӣ хоҳад кард, аз ҳоло ва то абад+.

ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ЯКУМ

Дуо — шукрона гуфтан аст ба Худо.

121^1Суруди сууди Довуд.

Шод шудам, вақте ки ба ман гуфтанд:
«Ба хонаи Худованд биравем»+.
2Пойҳои мо назди дарвозаҳои ту истодааст,
эй Ерусалим, —
3Ерусалими ободон, ҳамчун шаҳре
ки комилан ба ҳам пайвастааст, —
4Ки ба он ҷо сибтҳо, сибтҳои Худованд,
сууд мекарданд, то ки, мувофиқи шаҳодати Исроил,
исми Худовандро ҳамд гӯянд;+
5Зеро ки дар он ҷо курсиҳои доварӣ меистод,
курсиҳои хонадони Довуд+.
6Барои Ерусалим сулҳу осоиштагӣ талаб кунед:
бигзор дӯстдорони ту некрӯз бошанд!+

7Бигзор сулҳу осоиштагӣ дар истеҳкомҳои ту бошад,
ва некрӯзӣ дар қасрҳои ту!

8Ба хотири бародаронам ва ёронам мегӯям,
ки сулҳу осоиштагӣ бар ту бод!

9Ба хотири хонаи Худованд Худои
мо барои ту некӯӣ металабам+.

ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ДУЮМ

Дуо дар бораи наҷот додан аз золимон.

122^1Суруди сууд.

Сӯи Ту чашмонамро менигаронам,
эй, ки бар осмонҳо нишастаӣ!+

2Инак, чунон ки чашмони ғуломон сӯи дасти оғоёни онҳост,
чунон ки чашмони каниз сӯи дасти хотуни ӯст,
ончунон чашмони мо сӯи Худованд Худои мост,
то даме ки ба мо марҳамат намояд.

3Ба мо марҳамат намо, эй Худованд, ба мо марҳамат намо,
зеро ки басо мо аз таҳқир сер шудаем+.

4Басо ҷони мо аз тамасхури лоуболон
ва таҳқири мағрурон сер гардидааст+.

ТАРОНАИ САДУ БИСТУ СЕЮМ

Худованд ба мо дар мӯҳтоҷӣ мадад мерасонад.

123^1Суруди сууди Довуд.

Агар Худованд бо мо намебуд, — Исроил бигӯянд, —+

2Агар Худованд бо мо намебуд,
вақте ки одамон бар мо қиём карданд,
3Он гоҳ моро зинда ба зинда фурӯ мебурданд,
вақте ки хашмашон бар мо оташ гирифта буд;+
4Он гоҳ обҳо моро ғарқ мекард,
селоб бар ҷони мо мегузашт;+
5Он гоҳ обҳои хурӯшон бар ҷони мо мегузашт.
6Муборак аст Худованд,
ки моро тӯъмаи дандонҳои онҳо нагардонд.

7Ҷони мо мисли мурғе аз доми сайёдон раҳо шуд;
дом вайрон шуд, ва мо раҳоӣ ёфтем+.

8Мадади мо дар исми Худованд аст,
ки Ӯ осмон ва заминро офаридааст+.

ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ЧОРУМ

Худованд ба некон мадад мерасонад.

124^1Суруди сууд.

Онҳое ки ба Худованд таваккал мекунанд,
мисли кӯҳи Сион ҳастанд, ки фурӯ намеғалтад,
ва то абад пойдор аст+.

2Кӯҳҳо гирдогирди Ерусалим аст, ва Худованд гирдогирди қавми Худ, аз ҳоло ва то абад.

3Зеро ки асои шарорат бар қисмати одилон қарор нахоҳад ёфт, то ки одилон
дастҳои худро ба ноинсофӣ дароз накунанд.

4Ба некон, эй Худованд, некӣ кун,
ва ба онҳое ки дилашон рост аст.

Валекин касоне ки ба каҷравӣ моиланд,

5Худованд онҳоро ҳамроҳи бадкирдорон равона хоҳад кард.

Сулҳу осоиштагӣ бар Исроил бод!+

ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ПАНҶУМ

Суруди шодиёнаи наҷотьёфтагон.

125^1Суруди сууд.

Вақте ки Худованд асирони Сионро баргардонд,
мисли хоббинандагон будем+.
2Он гоҳ даҳони мо аз ханда пур буд,
ва забони мо аз тараннум;
он гоҳ дар миёни халқҳо мегуфтанд:

«Худованд чизҳои бузурге барои онҳо ба амал овард!»+

3Худованд бо мо корҳои бузурге кард; мо шод гаштем+.

4Худованд асирони моро баргардонд,
мисли маҷроҳои об дар ҷануби хушк.

5Онҳое ки бо ашк кишт мекунанд,
бо тараннум дарав хоҳанд кард.

6Касе ки гирьякунон рафта, халтаи тухмиро мекашонад,
бо тараннум баргашта, дарзаҳои худро хоҳад кашонд+.

ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ШАШУМ

Бе Худо тамоми ҷидду ҷаҳд бар абас мебошад.

126^1Суруди сууди Сулаймон.

Агар Худованд хонаро бино накунад,
бинокорони он бар абас меҳнат мекунанд;
агар Худованд шаҳрро нигаҳбонӣ накунад,
посбони он бар абас ҷадал менамояд+.
2Бар абас шумо бармаҳал мехезед,
то бевақтӣ менишинед, нони ранҷро мехӯред,
дар сурате ки Ӯ ба маҳбуби Худ хоб мебахшад+.

3Инак, фарзандон мерос аз ҷониби Худованд ҳастанд;
самари батн муздест аз ҷониби Ӯ+.

4Чӣ гунае ки тирҳо дар дасти зӯровар аст,
он гунаанд фарзандони айёми ҷавонӣ.

5Хушо марде ки тирдонашро аз онҳо пур карда бошад!

Хиҷил нахоҳанд шуд,
вақте ки бо душманон назди дарвоза сухан ронанд.

ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ҲАФТУМ

Тарсгорони Худо некрӯз мебошанд.

127^1Суруди сууд.

Хушо ҳар тарсгори Худованд,
ки бо роҳҳои Ӯ меравад!+
2Аз меҳнати кафҳои худ хоҳӣ хӯрд;
ту хушбахт ҳастӣ, ва некӯӣ бо туст+.
3Занат мисли токи борвар андаруни хонаи туст,
фарзандонат мисли ниҳолҳои зайтун дар гирди суфраи ту+.

4Инак, марди тарсгори Худованд
чунин баракат хоҳад ёфт.
5Худованд туро аз Сион баракат хоҳад дод,
ва карруфари Ерусалимро тамоми айёми зиндагии худ хоҳӣ дид+.

6Ва фарзандони фарзандонатро хоҳӣ дид.

Сулҳу осиштагӣ бар Исроил бод!+

ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ҲАШТУМ

Бигзор онҳое ки аз Сион нафрат доранд,

хиҷил шаванд.

128^1Суруди сууд.

Басо маро аз ҷавониам ба танг оварданд, —
бигӯяд Исроил, —+
2Басо маро аз ҷавониам ба танг оварданд;
бо вуҷуди ин бар ман ғолиб наомаданд.

3Бар тахтапуштам шудгоркунандагон шудгор карданд;
ҷӯякҳои худро дароз карданд+.
4Лекин Худованд одил аст:
бандҳои шариронро пора-пора кард.
5Бигзор ҳамаи бадхоҳони Сион хиҷил шаванд
ва қафо гарданд;+
6Мисли сабзаи болои бомҳо бошанд,
ки пеш аз гул карданаш хушк мешавад,+
7Ки даравгар кафи худро аз он пур намекунад,
ва дарзабанд қучоқи худро,
8Ва роҳгузарон намегӯянд:
«Баракати Худованд бар шумо бод;
шуморо ба исми Худованд баракат мехоҳем»+.

ТАРОНАИ САДУ БИСТУ НӮҲУМ

Дуо дар бораи омурзидани гуноҳкорон.

129^1Суруди сууд.

Аз умқҳо Туро, эй Худованд, мехонам+.

2Худовандо! Овози маро бишнав.

Бигзор гӯшҳои Ту ба овози зориҳоям диққат намояд+.

3Агар Ту, эй Худованд, гуноҳҳоро ба назар гирӣ,
кист, эй Худованд, ки истодагӣ карда тавонад?

4Аммо омурзиш назди Туст, то ки саҳмгин бошӣ+.

5Ба Худованд умедворам, ҷонам умедвор аст;
ва ба каломи Ӯ умед бастаам.
6Ҷонам Худовандро мунтазир аст,
зиёда аз он ки посбонон субҳидамро,
посбонон субҳидамро.
7Эй Исроил, ба Худованд умед банд,
зеро ки эҳсон назди Худованд аст,
ва халосӣ назди Ӯ бисьёр аст,+

8Ва Ӯ Исроилро аз ҳамаи гуноҳҳои вай халосӣ хоҳад дод+.

ТАРОНАИ САДУ СИЮМ

Умед бастан ба Худо.

130^1Суруди сууди Довуд.

Худовандо! Дилам мағрур нест, ва чашмонам ҳавобаландона нигоҳ намекунад,
ва ман аз паи корҳои бузург намедавам,
ва аз паи корҳои аҷоибе ки аз дастам намеояд,+

2Балки ҷонамро ором ва сокит мекунам,
мисли кӯдаки аз сина ҷудошудае ки дар оғӯши модараш мехобад;
ҷонам андаруни ман мисли кӯдакест,
ки аз сина ҷудо карда шудааст.

3Эй Исроил, ба Худованд умед банд, аз ҳоло ва то абад+.

ТАРОНАИ САДУ СИЮ ЯКУМ

Худованд ваъдаҳои Худро ба ҷо меоварад.

131^1Суруди сууд.

Довудро, эй Худованд, ба ёд ор, тамоми меҳнати ӯро,+

2Ки ба Худованд қасам хӯрда буд,
ба Қодири Яъқуб назр карда буд:
3«Зери сақфи хонаи худ дохил нахоҳам шуд,
бар ҷойхоби худ нахоҳам баромад,+
4Хоб ба чашмони худ нахоҳам дод,
ва ғанаб ба мижгони худ,

5То даме ки мақоме барои Худованд пайдо кунам,
ва масканҳо барои Қодири Яъқуб».

6Инак, дар бораи он дар Эфрот шунидаем,
онро дар саҳрои Ёар ёфтаем.

7Ба масканҳои Ӯ меоем, ба қадамгоҳи Ӯ саҷда мекунем+.

8Бархез, эй Худованд, ба оромгоҳи Худ биё, —

Ту ва сандуқи шавкати Ту+.

9Коҳинони Ту ҷомаи адолат хоҳанд пӯшид,
ва порсоёни Ту тараннум хоҳанд кард+.

10Ба хотири бандаи Худ Довуд,
рӯи масеҳи Худро барнагардон+.

11Худованд ба Довуд ба ростӣ қасам хӯрдааст,
ва аз он нахоҳад баргашт:

«Аз самари батни ту бар тахти ту хоҳам гузошт;+

12Агар писаронат аҳди Маро нигоҳдорӣ кунанд,
ва шаҳодати Маро, ки ба онҳо таълим хоҳам дод:

писарони онҳо низ ба сурати абадӣ
бар тахти ту хоҳанд нишаст»+.
13Зеро ки Худованд Сионро баргузидааст;
онро барои нишемангоҳи Худ хостааст:+
14«Ин аст оромгоҳи Ман ба сурати абадӣ;
дар ин ҷо хоҳам нишаст, зеро ки онро хостаам.
15Ҳосилоташро баракат хоҳам дод,
камбағалонашро аз нон сер хоҳам кард+.
16Ва коҳинонашро ҷомаи наҷот хоҳам пӯшонид;
ва порсоёнаш пайваста тараннум хоҳанд кард.
17Дар он ҷо шохи Довудро хоҳам сабзонид;
чароғе барои масеҳи Худ хоҳам барафрӯхт+.
18Душманони ӯро ҷомаи хиҷолат хоҳам пӯшонид;
валекин бар ӯ тоҷи ӯ дурахшон хоҳад шуд».

ТАРОНАИ САДУ СИЮ ДУЮМ

Хушбахтии муошират.

132^1Суруди сууди Довуд.

Инак, чӣ хуш аст ва чӣ дилпазир,
ки бародарон дар як ҷой ҳамнишин бошанд;+
2Мисли равғани некӯ бар сар,
ки шорида ба риш мефурояд;
ба риши Ҳорун, ки ба гиребони ридои ӯ мефурояд;+

3Мисли шабнами Ҳермӯн, ки ба кӯҳҳои Сион мефурояд,
зеро ки дар он ҷо Худованд баракатро
амр фармудааст; ва ҳаётро то абад+.

ТАРОНАИ САДУ СИЮ СЕЮМ

Ваъдаи баракатҳои Худо.

133^1Суруди сууд.

Ҳон, Худовандро муборак бихонед, эй ҳамаи бандагони Худованд,
ки шабҳо дар хонаи Худованд меистед!+
2Дастҳои худро сӯи қудс боло кунед,
ва Худовандро муборак бихонед+.
3Худованд, ки офаринандаи осмон ва замин аст,
туро аз Сион баракат хоҳад дод+.

ТАРОНАИ САДУ СИЮ ЧОРУМ

Мадҳ дар шаъни Худои Қодир.

134^1Ҳалелуёҳ.

Исми Худовандро мадҳ кунед!

Мадҳ кунед, эй бандагони Худованд,

2Ки дар хонаи Худованд меистед:

дар саҳнҳои хонаи Худои мо+.

3Ҳалелуёҳ! Зеро ки Худованд некӯст;
исми Ӯро бисароед, зеро ки дилпазир аст.

4Зеро ки Худованд Яъқубро барои Худ
баргузидааст, ва Исроилро ҳамчун азизи Худ+.

5Яқин медонам, ки Худованд бузург аст,
ва Худованди мо аз ҳамаи худоён бартарӣ дорад+.

6Худованд ҳар чӣ хоҳад, ба амал меоварад:

дар осмон ва дар замин, дар баҳрҳо ва дар ҳамаи вартаҳо+.

7Абрҳоро аз ақсои замин боло мебардорад;
барқҳоро барои борон ба вуҷуд меоварад;
бодро аз ганҷинаҳои Худ берун мекунад+.

8Ӯ нахустзодагони Мисрро зарба задааст:

аз одамизод то чорпо+.

9Аломот ва мӯъҷизотро ба даруни Миср фиристодааст:

бар фиръавн ва бар ҳамаи ғуломони вай+.
10Ӯ халқҳои бисьёрро зарба задааст,
ва подшоҳони зӯроварро куштааст:+

11Сихӯн подшоҳи амӯриёнро, ва Ӯҷ подшоҳи Бошонро,
ва ҳамаи мамлакатҳои Канъонро+.

12Ва замини онҳоро мерос додааст:

мерос ба қавми Худ Исроил+.

13Худовандо! Исми Ту то абад аст.

Худовандо! Зикри Ту то абадуддаҳр аст+.

14Зеро ки Худованд қавми Худро доварӣ хоҳад кард,
ва бар бандагони Худ тараҳҳум хоҳад намуд+.
15Бутҳои халқҳо нуқра ва тиллост,
амали дастҳои одамизод+.
16Онҳо даҳон доранд, вале ҳарф намезананд;
чашм доранд, вале намебинанд;+
17Гӯш доранд, вале гӯш намекунанд,
дар даҳонашон низ нафасе нест+.
18Созандагонашон мисли онҳо хоҳанд буд,
ва ҳар касе ки ба онҳо таваккал мекунад+.

19Эй хонадони Исроил! Худовандро муборак бихонед.

Эй хонадони Ҳорун! Худовандро муборак бихонед.

20Эй хонадони Левӣ! Худовандро муборак бихонед.

Эй тарсгорони Худованд! Худовандро муборак бихонед+.

21Худованд аз Сион муборак аст, сокини Ерусалим аст. Ҳалелуёҳ!+

ТАРОНАИ САДУ СИЮ ПАНҶУМ

Мадҳ дар шаъни марҳамати Худо.

135^1Худовандро ҳамд гӯед, зеро ки некӯст;
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.

2Худои худоёнро ҳамд гӯед,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.

3Худованди худовандонро ҳамд гӯед,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст.

4Ӯро, ки танҳо Худаш корҳои аҷоиби бузурге мекунад,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.
5Ӯро, ки осмонро хирадмандона офаридааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.
6Ӯро, ки заминро бар обҳо густурдааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.
7Ӯро, ки найирҳои бузург офаридааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст:+
8Офтобро барои салтанати рӯз,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст;
9Моҳ ва ситорагонро барои салтанати шаб,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст.

10Ӯро, ки Мисрро дар нахустзодагони онҳо зарба задааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст;+
11Ва Исроилро аз миёни онҳо берун овардааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст;+
12Бо дасти тавоно ва бо бозуи тӯлонӣ,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст.
13Ӯро, ки баҳри Қулзумро тақсим кардааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст;+
14Ва Исроилро аз миёнаи он гузарондааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст;
15Ва фиръавн ва лашкари варо дар баҳри
Қулзум андохтааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.
16Ӯро, ки қавми Худро дар биёбон бурдааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.
17Ӯро, ки подшоҳони бузургро зарба задааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст;+
18Ва подшоҳони нерумандро куштааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст:
19Сиҳӯн подшоҳи амӯриёнро,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст;+
20Ва Ӯҷ подшоҳи Бошонро,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст;+
21Ва замини онҳоро мерос додааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст,
22Мерос ба бандаи Худ Исроил,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст.
23Моро дар залолати мо ба ёд овардааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст;
24Ва моро аз адуёни мо халосӣ додааст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.
25Ӯ ба тамоми башар ризқу рӯзӣ медиҳад,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст+.
26Худои осмонро ҳамд гӯед,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст.

ТАРОНАИ САДУ СИЮ ШАШУМ

Суруд назди наҳрҳои Бобил.

136^1Назди наҳрҳои Бобил,
он ҷо менишастем, мегиристем низ,
вақте ки Сионро ба ёд меовардем+.
2Бар дарахтони бед, ки андаруни он буд,
барбатҳои худро овехтем,

3Зеро ки дар он ҷо асиркунандагони мо аз мо суханони сурудро талаб мекарданд,
ва зулмкунандагони мо — шодмониро:
«Барои мо аз сурудҳои Сион бихонед».
4Чӣ тавр мо суруди Худовандро
дар замини бегона бихонем?
5Агар туро, эй Ерусалим, фаромӯш кунам,
бигзор ямини ман фаромӯш шавад;+
6Забонам ба комам бичаспад,
агар туро ба ёд наоварам,
агар Ерусалимро бар сари шодмонии худ нагузорам+.

7Худовандо! Рӯзи Ерусалимро
ба банӣ-Адӯм ёдоварӣ намо, ки гуфта буданд:

«Вайрон кунед, аз буньёдаш вайрон кунед!»+

8Эй духтари Бобили табоҳкор!

Хушо касе ки сазои туро диҳад,
барои сазое ки ба мо додаӣ+.

9Хушо касе ки кӯдакони туро гирифта,
ба сахра занад+.

ТАРОНАИ САДУ СИЮ ҲАФТУМ

Суруди шукрона барои мадади Худо.

137^1Таронаи Довуд.
Бо тамоми дилам Туро ҳамд хоҳам гуфт;
дар рӯ ба рӯи худоён Туро хоҳам сароид+.
2Сӯи қасри қудси Ту саҷда хоҳам кард,
ва исми Туро барои эҳсони Ту
ва барои ростии Ту ҳамд хоҳам гуфт;
зеро ки исми Худ ва сухани Худро
аз ҳар чиз бузург кардаӣ+.
3Дар рӯзе ки Туро хондам, маро иҷобат намудӣ,
қувватро дар ҷонам афзун кардӣ.
4Туро, эй Худованд, ҳамаи подшоҳони замин
ҳамд хоҳанд гуфт,
вақте ки суханони даҳони Туро бишнаванд,
5Ва тариқҳои Худовандро хоҳанд сароид,
зеро ки ҷалоли Худованд бузург аст.
6Ҳар чанд ки Худованд баланд аст,
ба замин назар мекунад,
ва ҳавобаландро аз дур мешиносад.
7Агарчи андаруни тангӣ роҳ меравам,
маро зинда хоҳӣ гардонд;
бар хашми душманонам дасти Худро равона хоҳӣ кард,
ва ямини Ту маро наҷот хоҳад дод+.

8Худованд ба нафъи ман анҷом хоҳад дод. Худовандо!

Эҳсони Ту то абад аст;
кори дастҳои Худро тарк накун+.

ТАРОНАИ САДУ СИЮ ҲАШТУМ

Корҳои аҷоиби Худованд.

138^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

Худовандо! Маро тафтиш намудаӣ, ва мешиносӣ+.

2Ту шинухези маро медонӣ;
андешаҳои маро аз дур мефаҳмӣ+.

3Атвор ва кирдори маро санҷидаӣ,
ва ҳамаи роҳҳоям ба Ту маълум аст+.

4Калимае ҳанӯз бар забонам нест,
ки Ту, эй Худованд, онро ба куллӣ медонӣ.

5Аз қафо ва аз пеш маро фаро гирифтаӣ,
ва кафи Худро бар ман гузоштаӣ.

6Ин аҷаб муаммост, ки аз донистанаш оҷизам:

чунон баланд аст, ки онро фаҳмида наметавонам+.

7Аз Рӯҳи Ту куҷо равам? Ва аз ҳузури Ту куҷо гурезам+?

8Агар ба осмон бароям, он ҷо Ту ҳастӣ,
ва агар дар гӯр бистар андозам, он ҷо низ Ту ҳастӣ+.

9Агар болҳои шафақи субҳро гирифта,
дар ақсои баҳр сокин шавам,

10Дар он ҷо низ дасти Ту маро ҳидоят хоҳад намуд,
ва ямини Ту маро дастгирӣ хоҳад кард.

11Ва агар гӯям: «Албатта торикӣ маро ниҳон хоҳад кард,
ва шаб барои ман паноҳгоҳ хоҳад шуд», —

12Аммо торикӣ низ аз Ту пинҳон нахоҳад кард,
ва шаб мисли рӯз равшан хоҳад шуд:

хоҳ торикӣ бошад, хоҳ рӯшноӣ+.

13Зеро ки Ту ботинамро ба вуҷуд овардаӣ,
маро дар батни модарам тарҳ афкандаӣ+.

14Туро ҳамд хоҳам гуфт барои он ки
ба таври хеле аҷоиб офарида шудаам:

аъмоли Ту аҷоиб аст, ва ҷонам инро нағз медонад.

15Устухонхоям аз Ту пӯшида набуд,
вақте ки дар ниҳон сохта мешудам,
дар таҳтуссаро ба вуҷуд меомадам+.
16Ҷанинамро чашмони Ту дидааст,
ва дар дафтари Ту ҳамаи узвҳоям навишта шудааст,
ва рӯзҳои пайдо шудани онҳо,
дар сурате ки ҳеҷ яке аз онҳо ҳанӯз вуҷуд надошт+.

17Чӣ гуна гаронбаҳост барои ман
андешаҳои Ту, эй Худо,
чӣ гуна бузург аст миқдори онҳо!+
18Агар онҳоро дар шумор оварам,
аз рег зиёдтар аст;
вақте ки бедор мешавам, ҳанӯз бо Ту ҳастам.
19Кошки, эй Худо, шарирро ба қатл бирасонӣ!
Эй хунхӯрон, аз ман дур шавед!+

20Онҳо дар бораи Ту бо найранг сухан меронанд;
адуёнат исми Туро бар абас ба забон мегиранд.

21Чӣ гуна нафрат накунам аз онҳое ки аз Ту,
эй Худованд, нафрат доранд?

Ва чӣ гуна мутанаффир нашавам аз онҳое
ки бар Ту қиём мекунанд+?

22Бо нафрати том аз онҳо нафрат мекунам;
онҳо душманони мананд.

23Маро, эй Худо, тафтиш намо
ва диламро бишнос;
маро бисанҷ ва андешаҳоямро бидон,+

24Ва бубин, ки оё роҳам каҷ аст?

Ва маро ба роҳи некӯ андоз.

ТАРОНАИ САДУ СИЮ НӮҲУМ

Дуо дар бораи мадад расондан бар зидди душманоне ки ҳуҷум мекунанд.

139^1Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.

2Маро, эй Худованд, аз одами бад бираҳон;
аз шахси золим маро муҳофизат намо,+

3Ки онҳо дар дил қасдҳои бад доранд,
ҳар рӯз ҷангу ҷидол ба миён меоваранд.

4Забони худро ба сони мор тез мекунанд:

заҳри афъӣ зери лабҳои онҳост. Село+.

5Маро, эй Худованд, аз дасти шарир
нигоҳ дор, аз золим маро муҳофизат намо,
ки онҳо қасд доранд пойҳои маро лағжонанд+.

6Мағрурон барои ман қапқон ва камандҳо
пинҳон кардаанд,
дар сари роҳ дом ниҳодаанд, тузоқҳо
барои ман шинондаанд. Село+.

7Ба Худованд гуфтам: «Ту Худои ман ҳастӣ!

Ба овози зориҳоям, эй Худованд, гӯш андоз!

8Худовандо! Худовандо! Эй қуввати наҷотам!

Дар рӯзи ҳарбу зарб сари маро пӯшидаӣ.

9Орзуҳои шарирро, эй Худованд, ба иҷро нарасон;
қасди бадашро ба амал набарор,
то ки ҳавобаланд нашавад». Село.

10Бигзор сари онҳоеро, ки гирди маро гирифтаанд,
хабосати лабҳои худашон бипӯшад.
11Бигзор бар онҳо ахгарҳо фурӯ резад;
бигзор онҳо дар оташ фурӯ ғалтанд,
ва дар ҷарҳо, то ки бархоста натавонанд+.
12Шахси бадзабон дар замин қоим нахоҳад шуд;
золимро бадӣ ба дом дароварда, шикаст хоҳад дод.

13Медонам, ки Худованд ба мазлумон додгарӣ
ва ба мискинон инсоф хоҳад кард+.

14Ба яқин одилон исми Туро ҳамд хоҳанд гуфт;
росткорон ба ҳузури Ту сокин хоҳанд шуд.

ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУМ

Дуо дар бораи мадад расондан бар зидди шарирон.

140^1Таронаи Довуд.

Худовандо! Туро мехонам, сӯи ман шитоб намо;
ба овозам гӯш андоз, вақте ки Туро мехонам.

2Бигзор дуоям ба ҳузури Ту мисли бухур мақбул афтад,
ва боло кардани кафҳоям мисли ҳадияи шом+.

3Бар даҳонам, эй Худованд, посбоне бимон,
ва дари лабҳоямро нигаҳбонӣ намо+.

4Диламро ба чизи бад моил нагардон,
то ки дар роҳи шарорат бо шахсони бадкирдор амал накунам,
ва аз нозу неъмати онҳо начашам.

5Одил маро бизанад — эҳсон аст;
ва маро мазаммат намояд — равған аст барои сарам,
ва сарам ба он монеъ нахоҳад шуд;
зеро ки ҳанӯз дуоям бар зидди кирдорҳои бади онҳост+.

6Доварони онҳо аз болои сахра партофта хоҳанд шуд,
ва он гоҳ суханони маро хоҳанд шунид, зеро ки хуш аст+.

7Мисли он ки замин аз шудгор пора-пора мешавад,
устухонҳои мо дар даҳони гӯристон пароканда хоҳад шуд+.

8Аммо чашмонам сӯи Туст, эй Худованд, Худованд!

Ба Ту паноҳ мебарам, ҷонамро нобуд накун+.

9Маро аз доме ки барои ман ниҳодаанд,
нигоҳдорӣ намо; ва аз тузоқҳои бадкирдорон+.

10Шарирон дар домҳои худ хоҳанд афтод,
дар сурате ки ман сиҳат саломат хоҳам гузашт+.

ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ЯКУМ

Дуо дар бораи мадад расондан дар вақти душвориҳо.

Суруди таълимии Довуд; дуои ӯ, вақте ки дар мағора буд.

1Бо овози худ сӯи Худованд фарьёд мекашам,
бо овози худ сӯи Худованд зорӣ мекунам+.
2Андӯҳамро пеши Ӯ изҳор менамоям;
тангиамро пеши Ӯ баён мекунам+.
3Вақте ки рӯҳам дар ман аз ҳол мерафт,

Ту тариқи маро медонистӣ; дар роҳе ки меравам,
доме барои ман пинҳон кардаанд+.
4Ба тарафи рост назар андоз ва бубин,
ки каси ба ман шиносе нест;
гурезгоҳе бароям боқӣ намондааст:
касе нест, ки ғами ҷонамро бихӯрад.
5Сӯи Ту, эй Худованд, фарьёд кашидам
ва гуфтам: «Ту паноҳгоҳи ман ҳастӣ,
ва насибаи ман дар замини зиндаҳо+.
6Ба тазаррӯам диққат намо,
зеро ки бисьёр бемаҷол шудаам;
маро аз таъқибкунандагонам халосӣ деҳ,
зеро ки аз ман пурзӯртаранд+.
7Ҷонамро аз зиндон берун ор,
то ки исми Туро ҳамд гӯям;
одилон дар ман ифтихор хоҳанд кард,
вақте ки Ту ба ман таваҷҷӯҳ намоӣ»+.

ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ДУЮМ

Дуо дар бораи ҳимоят кардан аз душманон.

142^1Таронаи Довуд.

Худовандо! Дуои маро бишнав, ба зориҳоям гӯш андоз;
дар садоқати Худ маро аз рӯи адолати Худ иҷобат намо.

2Ва бо бандаи Худ ба мурофиа набиё,
зеро ҳеҷ як зиндае нест, ки пеши Ту
сафед шуда тавонад+.
3Зеро ки душман ҷонамро таъқиб менамояд,
ҳаётамро ба замин яксон кардааст,
маро дар зулмот сокин гардондааст,
мисли онҳое ки аз қадим мурдаанд+.
4Ва рӯҳам дар ман беҳол шудааст;
дилам андаруни ман дар ҳайрат афтодааст.
5Айёми қадимро ба ёд меоварам;
ҳамаи корномаҳои Туро аз хаёл мегузаронам;
дар бораи амали дастҳои Ту фикру хаёл мекунам+.

6Дастҳоямро сӯи Ту дароз мекунам;
ҷонам мисли замини беоб ташнаи Туст. Село+.

7Ба зудӣ маро иҷобат намо, эй Худованд!

Рӯҳам хаста шудааст; рӯи Худро аз ман пинҳон надор,
ки мабодо мисли фурӯравандагони гӯр гардам+.
8Саҳаргоҳон эҳсони Худро ба ман бишнавон,
зеро ки ба Ту таваккал кардаам;
тариқеро, ки бо он биравам, ба ман маълум намо,
зеро ки ҷонамро сӯи Ту нигаронидаам+.

9Маро аз душманонам халосӣ деҳ, эй Худованд!

Ба Ту паноҳ мебарам.

10Маро таълим деҳ, то ки иродаи Туро ба ҷо оварам,
зеро ки Худои ман Ту ҳастӣ;
бигзор рӯҳи неки Ту маро ба замини ҳамвор ҳидоят намояд+.

11Ба хотири исми Худ, эй Худованд, маро зинда гардон;
аз рӯи адолати Худ ҷонамро аз тангӣ берун ор+.

12Ва аз рӯи эҳсони Худ душманонамро нест кун,
ва ҳамаи хасмҳои ҷонамро нобуд кун,
зеро ки ман бандаи Ту ҳастам+.

ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ СЕЮМ

Дуо дар бораи баракат додан ба қавми баргузида.

143^1Таронаи Довуд.

Муборак аст Худованд, ки кӯҳпораи ман аст;
Ӯ дастҳоямро ҳарбу зарб, ва ангуштонамро
ҷанг меомӯзад+.

2Ӯ эҳсони ман аст ва қалъаи ман, паноҳгоҳи ман аст
ва раҳокунандаи ман, сипари ман аст,
ва ба Ӯ паноҳ мебарам;
қавми маро зердасти ман мегардонад+.

3Худовандо! Чист одам, ки ӯро бишносӣ?

Ва фарзанди инсон, ки ӯро ба назари эътибор гирӣ+?

4Одамизод мисли як нафас аст:

рӯзҳои вай мисли сояи даргузар аст+.

5Худовандо! Осмони Худро хамонида, нузул намо;
ба кӯҳҳо даст бирасон, то ки дуд кунанд+.

6Барқҳоро барқ занонда, онҳоро пароканда соз;
тирҳои Худро фиристода, онҳоро ҳаросон намо+.

7Дасти Худро аз афроз бифрист;
маро бираҳон ва маро аз обҳои бисьёр халосӣ деҳ,
яъне аз дасти мардуми аҷнабӣ,+
8Ки даҳонашон суханони ботил мегӯяд,
ва яминашон ямини бардурӯғ аст+.
9Худоё! Дар шаъни Ту суруди наве мехонам,
бо уди даҳтор Туро месароям,+
10Ки подшоҳонро Ту наҷот мебахшӣ,
ва бандаи Худ Довудро аз шамшери қотил раҳо мекунӣ+.

11Маро бираҳон ва маро аз дасти мардуми аҷнабӣ халосӣ деҳ,
ки даҳонашон суханони ботил мегӯяд,
ва яминашон ямини бардурӯғ аст;

12То ки писарони мо дар ҷавонии худ мисли ниҳолҳо нашъунамо ёбанд;
духтарони мо мисли сутунгӯшаҳои кандакории кӯшкҳо зебо бошанд;+

13Анборҳои мо пуропур шуда, аз ҳар навъ
нозу неъмат таъмин намоянд;
рамаҳои мо ҳазорҳо карат афзуда,
бевар-бевар дар чарогоҳҳои мо чарида гарданд;
14Барзаговҳои мо зери бор монанд;
на мусибате ба амал ояд, на хуруҷе,
на фиғоне дар кӯчаҳои мо+.
15Хушо қавме ки аҳволаш чунин аст!
Хушо қавме ки Худованд Худои ӯст!+

ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ЧОРУМ

Ҳамд дар шаъни марҳамат ва адолати Худо.

144^1Ҳамду санои Довуд.

Туро, эй Худои ман, ки Подшоҳ ҳастӣ,
болобардор хоҳам кард,
ва исми Туро муборак хоҳам хонд то абад.
2Ҳар рӯз Туро муборак хоҳам хонд,
ва исми Туро мадҳ хоҳам кард то абад.
3Худованд бузург аст ва бениҳоят мамдӯҳ;
ва бузургии Ӯ беҳадду беканор аст+.
4Аъмоли Туро насл бо насл ситоиш хоҳад намуд,
ва қудрати Туро ривоят хоҳад кард.
5Дар бораи шукӯҳу шавкати ҷалоли Ту
ва корномаҳои аҷоиби Ту фикру хаёл хоҳам кард.

6Ва дар бораи қуввати корҳои саҳмгини Ту
сухан хоҳанд ронд;
ва бузургии Туро нақл хоҳам кард+.
7Зикри меҳрубониҳои бисьёри Туро
ифода хоҳанд намуд,
ва адолати Туро тараннум хоҳанд кард.

8Худованд бахшанда ва раҳим аст, собир ва серэҳсон+.

9Худованд барои ҳама некӯст,
ва марҳаматҳои Ӯ бар тамоми аъмоли Ӯст.

10Туро, эй Худованд, тамоми аъмолат ҳамд мегӯяд,
ва порсоёнат Туро муборак мехонанд;
11Аз ҷалоли малакути Ту сухан меронанд,
ва қудрати Туро тавсиф менамоянд;

12То ки қудрати Ӯро ба банӣ-одам маълум кунанд,
ва ҷалоли шавкати малакути Ӯро.

13Малакути Ту малакути ҳамаи замонҳост,
ва ҳукмфармоии Ту дар ҳамаи наслҳост+.

14Худованд ҳамаи афтодагонро дастгирӣ мекунад,
ва ҳамаи хамидақоматонро рост мегардонад+.

15Чашмони ҳама сӯи Ту интизор дорад,
ва Ту ризқи онҳоро дар вақташ мерасонӣ+.

16Дасти Худро мекушоӣ,
ва ҳамаи зиндаҳоро ба дилхоҳашон сер мекунӣ+.

17Худованд дар ҳамаи тариқҳои Худ одил аст.

ва дар тамоми аъмоли Худ пур аз эҳсон аст.

18Худованд наздик аст ба ҳамаи онҳое ки Ӯро мехонанд,
ба ҳамаи онҳое ки Ӯро ба ростӣ мехонанд+.

19Хоҳиши тарсгорони Худро ба ҷо меоварад,
ва истиғосаи онҳоро мешунавад,
ва онҳоро наҷот медиҳад+.

20Худованд ҳамаи дӯстдорони Худро нигаҳбонӣ мекунад,
ва ҳамаи шариронро нест хоҳад кард.

21Даҳонам ҳамду санои Худовандро мегӯяд,
ва тамоми башар исми қуддуси Ӯро
муборак мехонад то абад.

ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ПАНҶУМ

Худованд умедворони Худро нигаҳбонӣ менамояд.

145^1Ҳалелуёҳ. Эй ҷонам, Худовандро мадҳ намо+.

2Тамоми умри худ Худовандро мадҳ хоҳам кард;
то даме ки вуҷуд дорам, Худои худро хоҳам сароид+.

3Ба мирон таваккал накунед,
ба фарзанди одам, ки дар вай наҷоте нест:+
4Рӯҳи вай берун меравад,
вай ба хоки худ бармегардад;
дар ҳамон рӯз андешаҳои вай нест мешавад+.
5Хушо касе ки Худои Яъқуб мададгори ӯст,
ва умеди ӯ бар Худованд Худои ӯст,
6Ки Ӯ осмон ва заминро офаридааст,
ва баҳр ва ҳар чиро, ки дар онҳост;
Ӯ ростиро то абад нигаҳбонӣ мекунад;
7Ба ситамкашон додгарӣ мекунад,
ба гуруснагон нон медиҳад;
Худованд бандиёнро озод мекунад+.
8Худованд чашми кӯронро мекушояд;
Худованд хамидақоматонро рост мегардонад;
Худованд одилонро дӯст медорад+.
9Худованд ғарибонро нигаҳбонӣ менамояд,
ятимон ва бевазанонро тақвият медиҳад,
ва роҳи шариронро каҷ мекунад+.
10Худованд подшоҳӣ хоҳад кард то абад,
Худои ту, эй Сион, то абадуддаҳр. Ҳалелуёҳ!+

ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ШАШУМ

Мадҳ дар шаъни Худованди Қодир.

146^1Ҳалелуёҳ. Зеро ки некӯст Худои моро сароидан;
зеро ки ин дилпазир аст: ҳамду санои шоиста аст+.

2Худованд Ерусалимро бино мекунад,
парокандагони Исроилро ҷамъ меоварад;+
3Дилшикастагонро шифо мебахшад,
ва ҷароҳатҳои онҳоро мебандад;+
4Миқдори ситораҳоро ба ҳисоб мегирад:
ҳамаи онҳоро бо номҳошон мехонад+.
5Худованди мо бузург аст ва пурқувват;
хиради Ӯ беҳадду беканор аст+.
6Ҳалимонро Худованд тақвият медиҳад;
шариронро то ба замин паст мезанад.
7Дар шаъни Худованд бо шукрона суруд хонед;
Худои моро бо барбат бисароед,+
8Ки Ӯ осмонро бо абрҳо мепӯшонад,
барои замин борон муҳайё мекунад,
бар кӯҳҳо алаф месабзонад+.
9Ба чорпо хӯрок медиҳад,
ва ба бачаҳои зоғ, ки сӯи Ӯ мехонанд+.
10На ба иқтидори асп рағбат дорад,
на ба соқҳои одам таваҷҷӯҳ мекунад:+

11Худованд ба тарсгорони Худ таваҷҷӯҳ менамояд,
ва ба онҳое ки ба эҳсони Ӯ умедворанд+.

ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ҲАФТУМ

Ҳамд дар шаъни Худо,

ки Довари Исроил аст.

147^1Худовандро, эй Ерусалим, ситоиш бикун;

Худои худро, эй Сион, мадҳ намо;

2Зеро ки Ӯ ғалақаҳои дарвозаҳоятро мустаҳкам мекунад;
фарзандонатро андаруни ту баракат мефармояд+.

3Дар ҳудуди ту сулҳу осоиштагӣ барқарор менамояд;
туро аз мағзи гандум сер мегардонад+.

4Сухани Худро ба замин мефиристад:

сухани Ӯ бағоят зуд паҳн мешавад.

5Барфро мисли пашм меборонад;
қиравро мисли хокистар мепошад+.

6Жолаи Худро мисли нонҳои майда мепартояд;
кист, ки пеши сармои Ӯ истода тавонад?

7Каломи Худро мефиристад ва онҳоро об мекунад;
боди Худро мевазонад, ва обҳо ҷорӣ мешавад.
8Каломи Худро ба Яъқуб баён намудааст,
фароизи Худ ва дастурҳои Худро ба Исроил.
9Ба ҳеҷ як халқ чунин накардааст,
ва дастурҳоро онҳо намедонанд. Ҳалелуёҳ!+

ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ҲАШТУМ

Тамоми ҷаҳон Худовандро ҷалол медиҳад.

148^1Ҳалелуёҳ. Худовандро аз осмонҳо
мадҳ кунед;
Ӯро дар афрозҳо мадҳ кунед+.
2Ӯро мадҳ кунед, эй ҳамаи фариштагони Ӯ;
Ӯро мадҳ кунед, эй ҳамаи лашкарҳои Ӯ+.
3Ӯро мадҳ кунед, эй офтоб ва моҳ;
Ӯро мадҳ кунед, эй ҳамаи ситорагони нур.
4Ӯро мадҳ кунед, эй фалакулафлок,
ва эй обҳои фавқи осмонҳо+.
5Исми Худовандро мадҳ мекунанд,
зеро ки Ӯ амр фармудааст,
ва онҳо офарида шудаанд+.
6Ва онҳоро қоим доштааст то абад;
ва қонуне муқаррар намудааст,
ва аз он нахоҳанд даргузашт+.
7Худовандро аз замин мадҳ кунед,
эй наҳангон ва ҳамаи вартаҳо;+
8Эй оташ ва жола, эй барф ва дуд,
эй боди тунд, ки каломи Ӯро ба ҷо меоварӣ;+
9Эй кӯҳҳо ва ҳамаи талҳо,
эй дарахтони мевадор ва ҳамаи арзҳо;
10Эй ҳайвонҳо ва ҳамаи чорпоён,
эй хазандагон ва мурғони болдор;
11Эй подшоҳони замин ва ҳамаи қабилаҳо,
эй мирон ва ҳамаи доварони замин;
12Эй ҷавонон ва бокираҳо низ,
эй пирон ва наврасон.
13Исми Худовандро мадҳ мекунанд,
зеро ки танҳо исми Ӯ олишаън аст,
шукӯҳи Ӯ бар замин ва осмон аст+.
14Ва Ӯ шохи қавми Худро баланд бардоштааст,
то ки ҳамду саное шавад дар шаъни ҳамаи порсоёни Ӯ,
дар шаъни банӣ-Исроил,
ки қавми муқарраби Ӯ ҳастанд. Ҳалелуёҳ.

ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ НӮҲУМ

Ҳамаи порсоён Худовандро ҷалол медиҳанд.

149^1Ҳалелуёҳ.

Дар шаъни Худованд суруди наве бихонед;
ва ҳамду санои Ӯро дар шӯрои порсоён+.

2Бигзор Исроил дар Офаридагори худ шодӣ кунад;
фарзандони Сион дар Подшоҳи худ хурсандӣ кунанд;

3Исми Ӯро дар рақс мадҳ намоянд;
бо даф ва барбат Ӯро бисароянд,

4Зеро ки Худованд ба қавми Худ таваҷҷӯҳ мекунад,
ҳалимонро бо наҷот шукӯҳ мебахшад.
5Бигзор порсоён дар ҷалол хушнӯд шаванд,
бар бистарҳошон тараннум кунанд;+
6Мадҳияҳои Худо дар даҳонашон бошад,
ва шамшери дудама дар дасташон,
7То ки аз халқҳо интиқом гиранд,
қабилаҳоро мазаммат намоянд:
8Подшоҳони онҳоро бо занҷирҳо бандӣ кунанд,
ва калоншавандаҳои онҳоро бо завлонаҳои оҳанин;

9Бар онҳо довариро, ки навишта шудааст,
ба амал оваранд;
ин барои ҳамаи порсоёни Ӯ шавкат хоҳад буд. Ҳалелуёҳ!+

ТАРОНАИ САДУ ПАНҶОҲУМ

Тамоми махлуқот Худовандро мадҳ менамоянд.

150^1Ҳалелуёҳ. Худовандро дар қудси Ӯ мадҳ кунед;

Ӯро дар фалаки қуввати Ӯ мадҳ кунед+.

2Ӯро дар қудрати Ӯ мадҳ кунед;

Ӯро мувофиқи бузургии азамати Ӯ мадҳ кунед.

3Ӯро бо навохтани шох мадҳ кунед;

Ӯро бо уд ва барбат мадҳ кунед+.

4Ӯро бо даф ва рақс мадҳ кунед;

Ӯро бо созҳо ва най мадҳ кунед+.

5Ӯро бо шақшақаҳои хушнаво мадҳ кунед;

Ӯро бо шақшақаҳои баландовоз мадҳ кунед+.

6Бигзор ҳар кӣ нафас мекашад,

Худовандро мадҳ кунад.

Ҳалелуёҳ!

* 3:3 Село — тафсири саҳеҳи ин калима маълум нест, лекин гумон мекунанд, ки он дар таронаҳои Забур истилоҳи мусиқиест, ки хотима ё тағьири оҳангро мефаҳмонад.

* 9:17 Ҳиҷойӯн — аз афташ, истилоҳи мусиқиест, ки замзамаро мефаҳмонад.

* 67:14 Киноя аст бар қавми Исроил.

* 86:2 Ерусалим.

* 86:4 Киноя бар Миср аст.

* 103:35 Ҳалелуёҳ — Худовандро мадҳ кунед.

* 105:28 Баал-Фаӯр — номи яке аз худоҳои Канъон, ки мардуми мавзеи Фаӯр парастишаш мекарданд.

+ 1:1 Айюб 21:16, Мас. 1:15, Мас. 4:14, Мас. 24:1, Заб. 25:4-5, Мас. 3:34, Мас. 21:24

+ 1:2 Еҳ. 1:8, Заб. 118:47-48, Заб. 118:97
+ 1:3 Ирм. 17:8, Ҳиз. 47:12
+ 1:4 Айюб 21:18, Заб. 34:5
+ 1:6 Заб. 36:18
+ 2:1 Аъм. 4:25-26
+ 2:2 Заб. 17:51, Заб. 19:7, Заб. 88:20-21

+ 2:4 Заб. 10:4, Заб. 36:13, Заб. 58:9, Мас. 1:26

+ 2:6 Заб. 109:2, Ваҳй 14:1

+ 2:7 Аъм. 13:33, Ибр. 1:5, Ибр. 5:5, 2 Подш. 7:14

+ 2:9 Ваҳй 2:27, Ваҳй 12:5, Ваҳй 19:15, Иш. 30:14, Ирм. 19:11

+ 2:11 Ибр. 12:28, Фпл. 4:4
+ 2:12 Заб. 33:8
+ 3:1 2 Подш. 15:14-17
+ 3:2 2 Подш. 15:12
+ 3:3 Заб. 70:11
+ 3:4 Ҳас. 15:1, Заб. 26:6
+ 3:5 Заб. 2:6, Заб. 33:4
+ 3:6 Заб. 4:8
+ 3:7 Заб. 26:3
+ 3:8 Айюб 16:10, Айюб 29:17, Заб. 57:7
+ 3:9 Заб. 36:39, Иш. 43:11, Юн. 2:10
+ 4:1 Ҳаб. 3:19
+ 4:2 Айюб 36:16
+ 4:4 Хур. 11:7
+ 4:6 Так. Шар. 33:19, Заб. 50:21

+ 4:7 Ад. 6:25, Заб. 30:17, Заб. 43:4, Заб. 66:2

+ 4:9 Заб. 3:6
+ 5:3 Заб. 83:4
+ 5:4 Заб. 87:10, Заб. 118:147
+ 5:6 Заб. 10:5
+ 5:7 Заб. 54:24
+ 5:8 3 Подш. 8:29, Заб. 10:4
+ 5:10 Ирм. 5:16, Заб. 11:2, Рум. 3:13
+ 5:13 Заб. 113:21-22, Заб. 102:4
+ 6:1 1 Вақ. 15:20-21
+ 6:2 Заб. 37:2
+ 6:4 Заб. 89:13

+ 6:6 Заб. 29:10, Заб. 87:11, Заб. 113:25, Воиз 9:10, Иш. 38:18

+ 6:8 Заб. 30:10
+ 6:9 Айюб 21:16, Заб. 118:115, Мат. 7:23
+ 6:11 Заб. 39:13
+ 7:2 Заб. 10:1, Заб. 63:11, Заб. 30:16
+ 7:3 Айюб 10:16
+ 7:5 Заб. 54:21, 1 Подш. 24:8, 1 Подш. 26:9
+ 7:8 Иш. 33:10
+ 7:9 Заб. 25:1, Заб. 34:24, Заб. 42:1
+ 7:10 Айюб 23:10, Заб. 10:5
+ 7:11 Ҳас. 15:1
+ 7:12 Наҳум 1:5
+ 7:13 Так. Шар. 32:41, Так. Шар. 32:23
+ 7:14 Заб. 20:13, Заб. 63:8
+ 7:15 Айюб 15:35, Иш. 59:4, Яъқ. 1:15

+ 7:16 Эст. 7:9, Мас. 11:5, Мас. 26:27, Мас. 28:10, Воиз 10:8, Дон. 6:24

+ 7:18 Заб. 9:3

+ 8:1 Заб. 80:1, Заб. 83:1

+ 8:2 Заб. 148:13, Иш. 12:4, Заб. 112:4, Мат. 21:16

+ 8:5 Айюб 7:17, Заб. 143:3, Ибр. 2:6-8

+ 8:7 Ҳас. 1:26, Ҳас. 1:28, Заб. 109:1, 1 Қӯр. 15:27, Эфс. 1:22

+ 9:2 Заб. 25:7, Заб. 39:6, Заб. 95:3
+ 9:3 Заб. 7:18
+ 9:5 Заб. 139:13, Заб. 28:10
+ 9:6 Так. Шар. 9:14, Так. Шар. 29:20
+ 9:8 Заб. 101:13, Заб. 144:13, Нав. 5:19

+ 9:9 1 Подш. 2:10, Заб. 57:12, Заб. 66:5, Заб. 95:13, Заб. 97:9, Заб. 109:6, Иш. 2:4, Иш. 3:13, Юил 3:12

+ 9:10 2 Подш. 22:3
+ 9:11 Заб. 90:14
+ 9:14 Заб. 106:18
+ 9:15 Иш. 25:9

+ 9:16 Заб. 7:16, Айюб 18:8, Мас. 29:5, Мас. 29:6

+ 9:17 Хур. 7:5, Хур. 14:4
+ 9:18 Айюб 8:13
+ 9:22 Заб. 21:1
+ 9:25 Заб. 13:1, Заб. 52:1
+ 9:27 Заб. 29:7
+ 9:28 Рум. 3:14, Айюб 20:12
+ 9:29 Заб. 16:11, Заб. 36:32, Мас. 24:15
+ 9:30 Айюб 38:40, Заб. 58:4, Мик. 7:2
+ 9:32 Иш. 29:15, Ҳиз. 8:12, Ҳиз. 9:9
+ 9:35 Так. Шар. 10:18, Ҳуш. 14:4
+ 9:36 Заб. 36:17
+ 9:37 Хур. 15:18, Заб. 28:10, Заб. 145:10
+ 9:39 Заб. 81:3
+ 10:1 Заб. 7:2
+ 10:2 Заб. 63:4
+ 10:3 Заб. 81:5

+ 10:4 Мик. 1:2, Юн. 2:8, Ҳаб. 2:20, Заб. 2:4, Иш. 66:1, Айюб 7:18, Айюб 23:10

+ 10:5 Ҳас. 22:1
+ 10:6 Ҳас. 19:24, Айюб 18:15, Заб. 74:9
+ 10:7 Заб. 32:5, Заб. 61:8, Заб. 98:4
+ 11:2 Иш. 57:1, Мик. 7:2
+ 11:3 Заб. 5:10, Заб. 40:6, Заб. 143:8
+ 11:7 Заб. 17:31, Заб. 118:140, Мас. 30:5

+ 12:2 Заб. 88:47, Нав. 5:20, Айюб 13:24, Ҳаб. 1:2

+ 12:4 Эзр. 9:8, Заб. 18:9
+ 12:5 Так. Шар. 32:27
+ 12:6 Заб. 114:7
• 13:1 Заб. 52
+ 13:1 Заб. 9:25, Мик. 7:2, Рум. 3:10-12

+ 13:2 Ҳас. 11:5, Так. Шар. 26:15, Заб. 32:14, Заб. 101:19

+ 13:3 Айюб 15:16

+ 13:4 Мас. 30:14, Ирм. 10:25, Ҳиз. 34:3, Мик. 3:3

+ 14:1 Заб. 23:3-4, Иш. 33:14-16
+ 14:2 Заб. 105:3
+ 14:3 Иб. 19:16
+ 14:4 Дов. 11:35
+ 14:5 Иб. 25:36, Ҳиз. 18:8, Хур. 23:5
+ 15:2 Заб. 72:25

+ 15:4 Хур. 23:13, Еҳ. 23:7, Ҳуш. 2:17, Зак. 13:2

+ 15:5 Ад. 18:20, Ирм. 10:16, Ирм. 51:19, Нав. 3:24

+ 15:8 Заб. 108:31, Аъм. 2:25-28

+ 15:10 Айюб 33:28, Заб. 29:4, Заб. 48:16, Заб. 85:13, Иш. 38:17, Аъм. 2:27

+ 15:11 Мат. 7:14
+ 16:1 Заб. 85:1, Заб. 141:1
+ 16:3 Айюб 23:10, Заб. 65:10
+ 16:5 Айюб 23:11
+ 16:7 Заб. 30:22

+ 16:8 Так. Шар. 32:10, Зак. 2:8, Рут 2:12, Заб. 35:8, Заб. 56:2, Заб. 62:8, Заб. 90:4

+ 16:10 Заб. 118:70
+ 16:12 Айюб 38:40, Заб. 9:29
+ 16:15 Айюб 19:26, Айюб 33:26
• 17:1 2 Подш. 22
+ 17:2 Так. Шар. 6:5, Заб. 114:1

+ 17:3 Заб. 18:15, Заб. 30:3-4, Заб. 70:3, Заб. 90:2, Заб. 143:2, Ҳас. 15:1

+ 17:4 1 Вақ. 16:25, Заб. 47:2, Заб. 95:4, Заб. 144:3

+ 17:5 Заб. 41:7, Заб. 92:4, Юн. 2:4
+ 17:6 Заб. 114:3
+ 17:7 Юн. 2:8
+ 17:8 Дов. 5:5, Заб. 76:18, Заб. 96:4
+ 17:9 Заб. 20:9, Иш. 30:33, Ҳиз. 20:48
+ 17:10 Заб. 143:5, Иш. 64:1, Наҳум 1:3
+ 17:11 Заб. 103:3
+ 17:12 Хур. 20:21, Заб. 96:2
+ 17:13 Еҳ. 10:11, Иш. 30:30

+ 17:14 1 Подш. 2:10, Айюб 37:4-5, Заб. 67:34, Заб. 76:18-19

+ 17:15 Ҳаб. 3:11, Зак. 9:14, 1 Подш. 7:10
+ 17:16 Хур. 15:8, Заб. 105:9
+ 17:17 Заб. 143:7
+ 17:18 Заб. 141:6
+ 17:20 Заб. 30:8, Заб. 117:5
+ 17:21 1 Подш. 26:23, Айюб 22:30
+ 17:24 Ҳас. 6:9, Айюб 1:1
+ 17:28 Заб. 100:5

+ 17:29 2 Подш. 21:17, 4 Подш. 8:20, Заб. 131:17

+ 17:31 Так. Шар. 32:4, Мат. 5:48, Заб. 11:7, Мас. 30:5, Ҳас. 15:1

+ 17:32 4 Подш. 5:15, Иш. 45:5, Дон. 2:47

+ 17:34 Так. Шар. 32:13, Иш. 58:14, Ҳаб. 3:19

+ 17:35 Заб. 143:1
+ 17:38 Хур. 23:27
+ 17:41 Хур. 23:27
+ 17:42 Айюб 27:9, Мас. 15:29
+ 17:43 Мик. 7:10, Зак. 10:5
+ 17:44 Иш. 55:5
+ 17:45 Так. Шар. 33:29
+ 17:46 Мик. 7:17
+ 17:48 Заб. 46:3
+ 17:50 Рум. 15:9
+ 17:51 Заб. 143:10, 2 Подш. 7:16
+ 18:2 Заб. 49:6, Заб. 88:6, Заб. 96:6
+ 18:5 Рум. 10:18
+ 18:6 Юил 2:16, Воиз 1:5

+ 18:8 Так. Шар. 4:7, Заб. 22:3, Заб. 118:130

+ 18:9 Рум. 7:12, Заб. 12:4

+ 18:10 Заб. 118:142, Заб. 118:151, Заб. 118:160

+ 18:11 Мас. 3:14, Мас. 8:10, Мас. 24:13
+ 18:14 Ад. 15:30, Рум. 6:12, Рум. 6:14
+ 18:15 Заб. 17:3
+ 19:2 Заб. 68:30, Мас. 18:10
+ 19:3 Заб. 127:5, Заб. 133:3
+ 19:5 Заб. 20:3

+ 19:8 Заб. 32:17, Иш. 31:1, Иш. 36:9, 1 Подш. 17:45, Мас. 21:31

+ 20:2 Заб. 27:7
+ 20:3 Заб. 19:5
+ 20:5 4 Подш. 20:6, Заб. 60:6, Заб. 90:16
+ 20:8 Заб. 15:8

+ 20:10 Заб. 17:9, Мал. 4:1, Айюб 15:34, Айюб 20:26, Заб. 96:3, Ибр. 10:27

+ 20:11 Айюб 18:19

+ 20:13 Заб. 17:15

+ 21:2 Мат. 27:46, Марқ. 15:34, Заб. 9:22, Нав. 3:8

+ 21:3 Заб. 87:2

+ 21:6 Дов. 3:9

+ 21:7 Айюб 25:6, Иш. 41:14, Иш. 49:7, Иш. 53:3

+ 21:8 Заб. 90:14, Мат. 27:39-43, Марқ. 15:29-32, Луқ. 23:35-37

+ 21:10 Заб. 71:6
+ 21:12 Заб. 106:12
+ 21:13 Заб. 117:10-12, Ирм. 50:27, Ом. 4:1
+ 21:15 Заб. 118:28
+ 21:17 Заб. 58:7
+ 21:18 Луқ. 23:35
+ 21:19 Юҳ. 19:24
+ 21:21 Заб. 34:17, Фпл. 3:2
+ 21:22 2 Тим. 4:17
+ 21:23 Ибр. 2:12
+ 21:24 Заб. 134:20
+ 21:26 Заб. 34:18, Иб. 7:16
+ 21:28 Заб. 95:7, Саф. 2:11

+ 21:29 Дон. 7:14, Дон. 7:27, Уб. 1:21, Зак. 14:9, Луқ. 1:33, 1 Қӯр. 15:24, Ваҳй 11:15

+ 21:31 Заб. 101:19

+ 21:32 Заб. 77:6, Заб. 101:19

+ 22:1 Заб. 79:2, Воиз 12:11, Иш. 40:11, Ҳиз. 34:11, Юҳ. 10:11, Фпл. 4:19

+ 22:2 Ҳиз. 34:14, Юҳ. 10:9

+ 22:3 Заб. 18:8, Мас. 4:11, Мас. 8:20

+ 22:4 Заб. 137:7, Мас. 10:9, Иш. 43:2, Мик. 7:14

+ 22:5 Заб. 91:11, Мас. 27:9, Воиз 9:8, Луқ. 7:46

+ 23:1 Хур. 9:29, Айюб 41:3, Заб. 49:12, Заб. 88:11

+ 23:2 1 Подш. 2:8, Заб. 101:26, Заб. 103:5, Мас. 8:29

+ 23:3 Заб. 14, Иш. 33:14-16
+ 23:4 Заб. 50:12, Мат. 5:8
+ 23:7 Заб. 117:19-20, Иш. 26:2
+ 23:8 Хур. 15:3
+ 23:10 Мал. 1:14
+ 24:1 Заб. 85:4, Заб. 142:8
+ 24:3 Иш. 49:23
+ 24:4 Заб. 26:11, Заб. 85:11
+ 24:5 Заб. 25:3
+ 24:6 Заб. 102:17

+ 24:7 Айюб 13:26, Заб. 118:9, Ирм. 3:25, Заб. 50:3

+ 24:11 Ирм. 14:7, Заб. 78:9, Дон. 9:19

+ 24:13 Заб. 36:22, Мас. 2:21, Иш. 60:21

+ 24:15 2 Вак. 20:12, Заб. 122:1-2, Заб. 140:8

+ 24:22 Заб. 43:27, Заб. 129:8

+ 25:1 Заб. 7:9

+ 25:2 1 Вақ. 28:9, 1 Вақ. 29:17, Заб. 138:23, Мас. 17:3, Ирм. 17:10

+ 25:3 Заб. 24:5

+ 25:5 Заб. 1:1, Заб. 138:21

+ 25:6 Так. Шар. 21:6, Заб. 72:13, Мат. 27:24

+ 25:7 Заб. 9:2
+ 25:9 Заб. 27:3
+ 25:10 Хур. 23:8
+ 26:1 Иш. 60:20, Мик. 7:8
+ 26:3 Заб. 3:7, Заб. 22:4
+ 26:4 Заб. 22:6, Заб. 60:5, Заб. 64:5
+ 26:6 Заб. 3:4, Эфс. 5:19
+ 26:8 Заб. 104:4
+ 26:10 Иш. 49:15
+ 26:11 Заб. 24:4
+ 26:12 Заб. 40:3, Хур. 20:16, Мас. 6:19
+ 26:13 Иш. 53:8, Ҳиз. 26:20, Ҳиз. 32:23
+ 26:14 Еҳ. 1:6, Заб. 30:25, Иш. 8:17

+ 27:1 Заб. 82:2, Заб. 108:1, Заб. 87:5, Заб. 142:7, Мас. 1:12

+ 27:2 Заб. 133:2
+ 27:3 Мас. 26:23, Ирм. 9:8, Заб. 25:9
+ 27:5 Иш. 5:12
+ 27:7 Ҳас. 15:1, Заб. 20:2
+ 27:9 Иш. 40:11, Иш. 46:3

+ 28:1 Ҳас. 6:2, Айюб 1:6, Айюб 2:1, Заб. 88:7, 1 Вақ. 16:28, Заб. 95:7

+ 28:3 Айюб 37:4, Ҳиз. 1:24
+ 28:5 Дов. 9:15, Заб. 103:16, Ҳиз. 31:3
+ 28:6 Так. Шар. 3:9, Заб. 113:4, Заб. 113:6
+ 28:8 Ад. 13:26

+ 28:10 Ҳас. 6:17, Хур. 15:18, Заб. 9:5, Заб. 9:37

+ 28:11 Заб. 67:36

+ 29:2 Заб. 34:19

+ 29:4 Айюб 33:28, Заб. 15:10, Заб. 48:16, Заб. 85:13, Иш. 38:17

+ 29:6 Иш. 57:16, Ирм. 3:5, Нав. 3:31, Мик. 7:18, Заб. 125:5

+ 29:7 Заб. 9:26
+ 29:10 Заб. 6:6, Иш. 38:18
+ 29:12 Ирм. 31:13
• 30:1 Заб. 70:1-3
+ 30:2 Дон. 9:16
+ 30:3 Заб. 17:3
+ 30:6 Луқ. 23:46
+ 30:7 Так. Шар. 32:21
+ 30:9 Заб. 17:20
+ 30:10 Заб. 6:8

+ 30:12 Айюб 19:13, Заб. 30:12, Заб. 37:11, Заб. 68:9, Заб. 87:9

+ 30:13 Воиз 9:5
+ 30:14 Ирм. 6:25, Ирм. 46:5
+ 30:16 Заб. 7:2
+ 30:17 Ад. 6:25, Заб. 4:7
+ 30:22 Заб. 16:7
+ 30:24 Заб. 96:10
+ 30:25 Еҳ. 1:6, Заб. 26:14
+ 31:2 Юҳ. 1:47, Рум. 4:7-8
+ 31:5 Заб. 37:19, Заб. 50:5, 1 Юҳ. 1:9
+ 31:7 Заб. 118:114
+ 31:9 Мас. 26:3, Яъқ. 3:3
+ 31:11 Заб. 67:4
+ 32:2 Заб. 70:22

+ 32:3 Заб. 39:4, Заб. 95:1, Заб. 97:1, Заб. 143:9, Заб. 149:1, Иш. 42:10, Ваҳй 5:9

+ 32:5 Заб. 32:5, Заб. 61:8, Заб. 118:64

+ 32:6 Ҳас. 1:6-7, Заб. 148:5, Юҳ. 1:3, Ибр. 11:3

+ 32:7 Ҳас. 1:9, Айюб 38:8-11, Заб. 103:9, Ирм. 5:22

+ 32:9 Ҳас. 1:3
+ 32:10 Иш. 19:3
+ 32:11 Мас. 19:21, Иш. 46:10
+ 32:12 Так. Шар. 7:6, Заб. 143:15
+ 32:13 Айюб 7:18, Айюб 23:10, Заб. 10:4
+ 32:14 Так. Шар. 26:15, Иш. 63:15
+ 32:16 Ом. 2:14
+ 32:17 Заб. 19:8, Мас. 21:31
+ 32:18 Заб. 146:11
+ 32:19 3 Подш. 17:6, Айюб 5:20
+ 32:20 Ҳас. 15:1, Так. Шар. 33:29
+ 33:1 1 Подш. 21:12-13
+ 33:3 1 Подш. 2:1
+ 33:5 Заб. 3:5
+ 33:7 Заб. 17:1
+ 33:8 Айюб 33:23, Дон. 6:22
+ 33:9 1 Пет. 2:3, Заб. 2:12
+ 33:10 Заб. 36:25, Мас. 10:3
+ 33:11 Айюб 4:10-11
+ 33:13 1 Пет. 3:10-12
+ 33:14 Мас. 13:3
+ 33:15 Заб. 36:27, Иш. 1:16-17, 3 Юҳ. 1:11
+ 33:16 Айюб 36:7, Мас. 15:29
+ 33:17 Айюб 18:17, Мас. 10:7
+ 33:19 Заб. 50:19
+ 33:20 Айюб 5:19, 2 Тим. 3:11
+ 33:21 Юҳ. 19:36
+ 34:1 Иш. 49:25

+ 34:4 Заб. 39:15, Ирм. 17:18, Заб. 68:23-26, Заб. 108:6-15

+ 34:5 Айюб 21:18, Заб. 1:4
+ 34:6 Заб. 72:18, Ирм. 23:12
+ 34:7 Заб. 56:7, Заб. 118:85, Ирм. 18:20
+ 34:8 Иш. 47:11
+ 34:9 Луқ. 1:47

+ 34:10 Хур. 15:11, Заб. 70:19, Заб. 85:8, Заб. 88:7-9, Заб. 112:5, Айюб 5:15

+ 34:12 Заб. 37:20, Заб. 108:5, Мас. 17:13, Ирм. 18:20

+ 34:13 Ад. 29:7
+ 34:16 Айюб 16:9, Заб. 36:12
+ 34:17 Ҳаб. 1:13, Заб. 21:21
+ 34:18 Заб. 21:26
+ 34:19 Заб. 68:5, Юҳ. 15:25, Заб. 29:2
+ 34:21 Нав. 2:16
+ 34:22 Заб. 9:22, Заб. 37:22
+ 34:23 Заб. 43:24, Заб. 77:65
+ 34:24 Заб. 7:9
+ 34:25 Заб. 39:16, Заб. 69:4, Нав. 2:16
+ 34:28 Заб. 70:8
+ 35:2 Рум. 3:18
+ 35:5 Мас. 4:16, Мик. 2:1

+ 35:6 Заб. 56:11, Заб. 70:19, Заб. 107:5, Нав. 3:23

+ 35:7 Рум. 11:33, Заб. 103:14, Заб. 144:16

+ 35:8 Заб. 62:4, Заб. 16:8

+ 35:10 Мас. 10:11, Мас. 13:14, Ирм. 2:13, Юҳ. 4:10, Юҳ. 1:9, 1 Пет. 2:9, Ваҳй 22:5

+ 35:11 Ирм. 22:16, Ғал. 4:9
+ 35:13 Заб. 1:5
+ 36:1 Мас. 3:31, Мас. 23:17, Мас. 24:19
+ 36:2 Айюб 14:2, Заб. 89:6
+ 36:4 Айюб 22:26, Иш. 58:14
+ 36:5 Мас. 3:5, Мас. 16:3
+ 36:6 Дов. 5:31, Иш. 58:8
+ 36:9 Заб. 24:13
+ 36:10 Айюб 7:10, Айюб 24:24
+ 36:11 Мас. 2:21, Мат. 5:5
+ 36:12 Айюб 16:9, Заб. 34:16
+ 36:13 Заб. 2:4
+ 36:15 1 Подш. 2:4
+ 36:16 Мас. 16:8
+ 36:17 Заб. 9:36
+ 36:18 Заб. 1:6
+ 36:19 3 Подш. 17:6, Айюб 5:20, Заб. 32:19
+ 36:20 Заб. 67:3, Заб. 101:4, Ҳуш. 13:3
+ 36:23 Иш. 26:7
+ 36:24 Мас. 24:16, Мик. 7:8
+ 36:25 Айюб 4:7, Заб. 33:10-11, Мас. 10:3
+ 36:26 Так. Шар. 15:8, Заб. 111:5
+ 36:27 Заб. 33:15
+ 36:28 Заб. 96:10, Иш. 14:20
+ 36:30 Мас. 10:31, Мас. 15:28

+ 36:31 Так. Шар. 6:6, Заб. 39:9, Заб. 118:11, Иш. 51:7, Ирм. 31:33

+ 36:32 Заб. 9:29
+ 36:34 Заб. 90:8, Заб. 91:12, Мас. 29:16
+ 36:38 Заб. 72:17
+ 36:39 Заб. 3:9, Иш. 43:11, Юн. 2:10
+ 36:40 Заб. 10:1
+ 37:1 Заб. 69:1
+ 37:2 Заб. 6:2
+ 37:3 Так. Шар. 32:23, Айюб 6:4, Нав. 3:13
+ 37:4 Иш. 1:6
+ 37:5 Эзр. 9:6
+ 37:12 Айюб 19:13-14, Заб. 87:18
+ 37:14 Иш. 53:7
+ 37:16 Заб. 38:8
+ 37:19 Заб. 31:5
+ 37:21 Заб. 34:12, Мас. 17:13, Ирм. 18:20
+ 37:22 Заб. 9:22, Заб. 34:22

+ 38:1 1 Вақ. 16:41, 1 Вақ. 25:1, Заб. 61:1, Заб. 76:1

+ 38:2 Айюб 2:10
+ 38:4 Айюб 32:20, Ирм. 6:11, Ирм. 20:9
+ 38:5 Заб. 89:12

+ 38:6 Заб. 88:48, Заб. 90:5, Айюб 7:16, Заб. 61:10, Заб. 93:10-11, Заб. 143:4, Воиз 1:2

+ 38:7 Айюб 27:16-17, Заб. 48:11, Воиз 2:18
+ 38:8 Заб. 37:16
+ 38:11 Айюб 13:21

+ 38:13 4 Подш. 20:5, Заб. 55:9, 1 Вақ. 29:15, Заб. 118:19, Заб. 118:54

+ 38:14 Айюб 7:19, Айюб 10:21-22
+ 39:3 Заб. 68:3, Ирм. 38:6
+ 39:4 Заб. 32:3, Заб. 51:8
+ 39:6 Заб. 9:2, Заб. 70:16

+ 39:7 Заб. 50:18, 1 Подш. 15:22, Иш. 50:4, Ибр. 10:5-7

+ 39:9 Заб. 36:31, Заб. 118:11
+ 39:13 Заб. 68:4
+ 39:15 Заб. 34:4, Ирм. 17:18, Заб. 6:11
+ 39:16 Заб. 34:25
+ 39:18 Заб. 85:1, Заб. 108:22
+ 40:2 Мас. 14:21, Мас. 29:7, Заб. 36:18
+ 40:3 Заб. 26:12
+ 40:4 Иш. 38:1-8
+ 40:7 Заб. 11:3
+ 40:10 Юҳ. 13:18

+ 40:14 1 Вақ. 16:36, Заб. 71:18, Заб. 88:53, Заб. 105:48

+ 41:1 2 Вак. 20:19

+ 41:2 Заб. 62:1, Заб. 83:2

+ 41:4 Заб. 78:10, Заб. 113:10, Юил 2:17, Мик. 7:10, Заб. 79:6, Заб. 101:10, Нав. 2:18

+ 41:5 Ҳиз. 46:10

+ 41:6 Заб. 42:5

+ 41:7 Так. Шар. 3:9, Заб. 17:5, Заб. 87:8, Юн. 2:4

+ 41:9 Заб. 62:7, Аъм. 16:25
+ 41:10 Заб. 17:3, Заб. 42:2
+ 42:1 Заб. 7:9
+ 42:2 Заб. 43:10, Заб. 41:10
+ 42:3 Заб. 2:6
+ 42:5 Заб. 41:6
+ 43:2 Ад. 23:23, Так. Шар. 32:7, Заб. 77:3
+ 43:3 Так. Шар. 7:1
+ 43:4 Еҳ. 24:12, Ад. 6:25, Заб. 4:7
+ 43:5 Заб. 73:12
+ 43:7 1 Подш. 17:47, Заб. 32:16-17
+ 43:10 Заб. 42:2, Заб. 88:39
+ 43:11 Иб. 26:17, Так. Шар. 28:25, Еҳ. 7:4
+ 43:12 Иб. 26:33
+ 43:14 Заб. 78:4, Дон. 9:16, Мик. 6:16
+ 43:15 Так. Шар. 28:37
+ 43:20 Айюб 30:29

+ 43:22 1 Вақ. 28:9, 2 Вак. 6:30, Мас. 15:11, Аъм. 1:24

+ 43:23 Рум. 8:36
+ 43:24 Заб. 34:23, Заб. 77:65
+ 43:27 Заб. 24:20
+ 44:1 Заб. 68:1
+ 44:4 Хур. 32:27, Сур. Сур. 3:8
+ 44:7 Ибр. 1:8-9
+ 44:9 Мас. 7:17

+ 44:10 Ҳас. 10:29, 3 Подш. 9:28, 1 Вақ. 29:4, Айюб 22:24

+ 44:15 Сур. Сур. 1:4
+ 45:1 1 Вақ. 15:20-21
+ 45:2 Заб. 7:2, Так. Шар. 4:7, Наҳум 1:7
+ 45:4 Заб. 92:3
+ 45:5 Заб. 64:10
+ 45:6 Иш. 12:6
+ 45:7 Заб. 2:1, Ом. 1:2, Ом. 9:5
+ 45:9 Заб. 65:5

+ 45:10 Иш. 2:4, Мик. 4:3, 1 Подш. 2:4, Заб. 75:4, Ҳиз. 39:3

+ 46:2 Заб. 94:1

+ 46:3 Так. Шар. 7:21, Заб. 65:3, Заб. 75:12, Мал. 1:14

+ 46:4 2 Подш. 22:48

+ 46:8 Дон. 7:14, Дон. 7:27, Уб. 1:21, Зак. 14:9, Луқ. 1:33, 1 Қӯр. 15:24, Ваҳй 11:15

+ 46:10 Заб. 88:19
+ 47:2 1 Вақ. 16:25, Заб. 17:4
+ 47:3 Нав. 2:15
+ 47:5 Ҳас. 14:1, 2 Подш. 10:6
+ 47:7 Иш. 13:8
+ 47:8 3 Подш. 22:48, Ҳиз. 27:26
+ 47:10 Заб. 25:3
+ 47:11 Заб. 112:3
+ 47:12 Заб. 96:8
+ 48:2 Мик. 1:2, Иш. 34:1
+ 48:5 Заб. 77:2
+ 48:7 Мас. 11:28

+ 48:8 Айюб 33:24, Айюб 36:18, Мат. 16:26, Марқ. 8:37

+ 48:10 Заб. 88:49

+ 48:11 Воиз 2:14-16, Воиз 3:19, Воиз 9:2, Заб. 38:7, Воиз 2:18

+ 48:13 Воиз 3:18
+ 48:16 Заб. 15:10, Заб. 29:4
+ 48:18 Айюб 27:19, 1 Тим. 6:7
+ 48:20 Айюб 33:30
+ 48:21 Воиз 3:19

+ 49:1 1 Вақ. 6:39, 1 Вақ. 15:17, 1 Вақ. 25:1, 2 Вак. 5:12, Так. Шар. 10:17, Заб. 112:3

+ 49:2 Так. Шар. 33:2, Заб. 79:2, Заб. 93:1

+ 49:3 Хур. 19:16, Иб. 10:2, Ад. 16:35, 3 Подш. 19:11-12

+ 49:4 Так. Шар. 4:26, Так. Шар. 32:1, Иш. 1:2

+ 49:6 Заб. 18:2, Заб. 96:6, Заб. 57:12
+ 49:7 Заб. 80:9
+ 49:8 1 Подш. 15:22, Заб. 39:7
+ 49:10 Иш. 40:16

+ 49:12 Хур. 9:29, Айюб 41:3, Заб. 23:1, Аъм. 17:25

+ 49:14 Заб. 106:22, Ибр. 13:15, Ад. 30:3, Воиз 5:3, Юн. 2:10

+ 49:15 Заб. 80:8
+ 49:19 Заб. 51:4
+ 49:21 Воиз 8:11, Иш. 57:11
+ 49:22 Заб. 9:18
+ 50:2 2 Подш. 12:1
+ 50:3 Заб. 24:7, Иш. 43:25
+ 50:4 Иб. 16:30, 1 Юҳ. 1:7, 1 Юҳ. 1:9
+ 50:5 Заб. 31:5, Рум. 7:18
+ 50:6 2 Подш. 12:13, Рум. 3:4
+ 50:7 Айюб 14:4, Айюб 15:14, Заб. 57:4
+ 50:9 Иш. 1:18
+ 50:12 Мат. 5:12, Нав. 5:21
+ 50:16 2 Подш. 11:17, 2 Подш. 12:9
+ 50:18 Заб. 39:7
+ 50:19 Заб. 33:19
+ 50:20 Заб. 68:36, Заб. 146:2
+ 50:21 Заб. 4:6
+ 51:2 1 Подш. 22:9
+ 51:4 Заб. 49:19
+ 51:7 Заб. 26:13
+ 51:8 Заб. 39:3, Айюб 22:19
+ 51:9 Заб. 48:7
+ 51:10 Ирм. 11:16
• 52:1 Заб. 13
+ 52:2 Заб. 9:25, Мик. 7:2, Рум. 3:10-12

+ 52:3 Ҳас. 11:5, Так. Шар. 26:15, Заб. 32:14, Заб. 101:19

+ 52:4 Айюб 15:16

+ 52:5 Мас. 30:14, Ирм. 10:25, Ҳиз. 34:3, Мик. 3:3

+ 52:6 Иб. 26:17, Мас. 28:1
+ 53:1 1 Подш. 23:19, 1 Подш. 26:1
+ 53:5 Заб. 85:14
+ 53:7 Заб. 142:12

+ 53:9 Заб. 58:10, Заб. 91:12, Заб. 111:8, Заб. 117:7

+ 54:3 Заб. 63:1
+ 54:8 Ирм. 9:2
+ 54:10 Ирм. 6:7, Ҳиз. 7:23
+ 54:15 Заб. 41:5
+ 54:16 Ад. 16:30-33, Заб. 123:3, Мас. 1:12

+ 54:20 Так. Шар. 33:27, Заб. 89:3, Заб. 92:2, Ҳаб. 1:12

+ 54:21 Заб. 7:5
+ 54:22 Мас. 5:3
+ 54:23 Заб. 36:5, Иш. 46:4, Мат. 11:28-30
+ 54:24 Ваҳй 20:3, Заб. 5:7, Мас. 10:27
+ 55:1 1 Подш. 21:13

+ 55:5 Заб. 117:6, Иш. 51:7, Иш. 51:12, Мат. 10:28

+ 55:7 Заб. 70:10

+ 55:9 Заб. 38:13, Хур. 32:32, Заб. 68:29, Заб. 138:16, Мал. 3:16

+ 55:13 Иб. 5:4, Ад. 30:3, Так. Шар. 23:21, Заб. 49:14, Заб. 115:8

+ 55:14 Заб. 114:8, Айюб 33:30

• 56:1 Заб. 107:2-6

+ 56:1 Заб. 57:1, Заб. 58:1, Заб. 74:1, 1 Подш. 22:1, 1 Подш. 24:3, Заб. 141:1

+ 56:2 Рут 2:12, Заб. 16:8

+ 56:4 Заб. 143:5-7

+ 56:5 Заб. 57:7, Дон. 6:16, Мас. 12:18, Мас. 30:14

+ 56:7 Заб. 7:16
+ 56:8 Заб. 111:7-8
+ 56:9 Дов. 5:12, 1 Вақ. 15:16
+ 56:11 Заб. 35:5
+ 57:1 Заб. 56:1, Заб. 58:1, Заб. 74:1
+ 57:4 Заб. 50:7

+ 57:5 Так. Шар. 32:33, Заб. 139:4, Ирм. 8:17

+ 57:7 Айюб 29:17, Заб. 3:8, Заб. 56:5
+ 57:9 Айюб 3:16, Воиз 6:3
+ 57:11 Айюб 22:19, Заб. 67:24
+ 57:12 Заб. 9:9

+ 58:1 Заб. 56:1, Заб. 57:1, Заб. 74:1, 1 Подш. 19:11

+ 58:2 Заб. 19:1
+ 58:4 Заб. 9:30, 1 Подш. 24:12
+ 58:7 Заб. 21:17
+ 58:9 Заб. 2:4, Заб. 36:13
+ 58:10 Заб. 9:10
+ 58:11 Заб. 20:4, Заб. 53:9
+ 58:12 Ҳас. 15:1
+ 58:13 Мас. 12:13
+ 58:15 Заб. 21:17
+ 58:17 Заб. 17:3
• 59:1 Заб. 107:7-14
+ 59:1 Заб. 79:1
+ 59:2 2 Подш. 8:3, 2 Подш. 8:13
+ 59:3 Заб. 79:3
+ 59:5 Иш. 51:17
+ 59:8 Ҳас. 12:6, Ҳас. 33:18, Ҳас. 33:17
+ 59:13 Заб. 145:3, Ирм. 17:5
+ 60:4 Мас. 18:10
+ 60:5 Заб. 14:1, Рут 2:12, Заб. 16:8
+ 60:7 4 Подш. 20:6, Заб. 20:5
+ 60:9 Ад. 30:3, Воиз 5:3, Юн. 2:10

+ 61:1 1 Вақ. 16:41, 1 Вақ. 25:1, Заб. 38:1, Заб. 76:1

+ 61:3 Заб. 17:3, Заб. 29:7

+ 61:5 Мас. 26:23, Ирм. 9:8

+ 61:10 Айюб 7:16, Заб. 38:6, Заб. 143:4, Воиз 1:2, Айюб 31:6, Иш. 40:17, Дон. 4:32, Дон. 5:27

+ 61:11 Айюб 31:25, Луқ. 12:15

+ 61:12 Ваҳй 19:1

+ 61:13 Хур. 34:6, Заб. 85:5, Айюб 34:11, Мас. 24:12

+ 62:1 1 Подш. 23:14, 2 Подш. 16:14, 2 Подш. 17:2, 2 Подш. 17:29

+ 62:2 Иш. 26:9, Заб. 41:2, Заб. 142:6
+ 62:4 Заб. 35:8
+ 62:5 Заб. 103:33
+ 62:7 Заб. 41:9, Заб. 149:5, Аъм. 16:25
+ 62:8 Рут 2:12, Заб. 16:8
+ 62:10 Ад. 16:32-33

+ 62:12 Так. Шар. 6:13, Айюб 5:16, Заб. 106:42

+ 63:2 Заб. 54:3-4

+ 63:3 Ирм. 18:18

+ 63:4 Заб. 10:2, Заб. 56:4, Мас. 12:18, Мас. 30:14

+ 63:5 Мас. 1:11, Ирм. 5:26
+ 63:6 Айюб 22:13, Заб. 72:11
+ 63:8 Заб. 7:13-14, Заб. 17:15
+ 63:9 Мас. 12:13, Мас. 18:7, Воиз 10:12
+ 63:11 Заб. 7:2, Заб. 10:1
+ 64:2 Ад. 30:3, Воиз 5:3, Юн. 2:10
+ 64:3 Заб. 85:9
+ 64:4 Иш. 6:7
+ 64:5 Заб. 23:4, Заб. 26:4
+ 64:6 Заб. 21:28

+ 64:8 Заб. 88:10, Заб. 106:29, Юн. 1:15, Мат. 8:26, Иш. 17:12-13

+ 64:10 Иб. 26:4, Айюб 5:10, Заб. 45:5
+ 64:13 Иш. 30:23, Юил 2:22
+ 65:1 Заб. 97:4, Заб. 99:1
+ 65:3 Заб. 46:3, Так. Шар. 33:29
+ 65:4 Заб. 85:9
+ 65:5 Заб. 45:9
+ 65:6 Хур. 14:21-22, Еҳ. 3:14-17

+ 65:10 Айюб 23:10, Иш. 1:25, Иш. 48:10, Зак. 13:9, Мал. 3:3, 1 Пет. 1:7

+ 65:11 Ҳиз. 17:20, Ҳуш. 7:12
+ 65:12 Иш. 43:2
+ 65:13 Ад. 30:3, Воиз 5:3, Юн. 2:10
+ 65:16 Марқ. 5:19
+ 65:18 Мас. 15:8, Мас. 28:9, Иш. 59:2
+ 66:2 Ад. 6:25, Заб. 4:6
+ 66:3 Тит. 2:11
+ 66:5 Заб. 9:9
+ 66:7 Иб. 26:4, Заб. 84:13
+ 67:2 Ад. 10:35, Иш. 33:10, Ад. 10:35

+ 67:3 Заб. 36:20, Ҳуш. 13:3, Заб. 96:5, Мик. 1:4

+ 67:4 Заб. 31:11
+ 67:5 Иш. 40:3
+ 67:6 Ҳуш. 14:4, Так. Шар. 10:18
+ 67:7 1 Подш. 2:5, Заб. 112:9, Иш. 61:1
+ 67:8 Хур. 13:21
+ 67:9 Хур. 19:18, Дов. 5:4
+ 67:13 Заб. 109:5
+ 67:15 Дов. 9:48
+ 67:17 Хур. 19:18, Заб. 131:13-14
+ 67:18 4 Подш. 6:17, Иш. 66:15, Ҳаб. 3:8
+ 67:19 Эфс. 4:8
+ 67:20 Заб. 54:23, Иш. 46:4, Мат. 11:28
+ 67:22 Заб. 109:6
+ 67:23 Ом. 9:3
+ 67:24 Заб. 57:11
+ 67:28 1 Подш. 9:21
+ 67:29 Заб. 75:12
+ 67:31 Заб. 21:13
+ 67:32 Иш. 11:11, Иш. 45:14
+ 67:33 Заб. 101:22-23

+ 67:34 Заб. 17:11, Заб. 103:3, 2 Подш. 22:14, Айюб 37:4, Заб. 17:14, Заб. 28:3

+ 67:36 Заб. 28:11
+ 68:1 Заб. 44:1
+ 68:2 Нав. 3:54, Юн. 2:4, Юн. 2:6

+ 68:3 Айюб 22:11, Заб. 17:5, Заб. 39:3, Заб. 41:7

+ 68:4 Заб. 118:82, Иш. 38:14
+ 68:5 Заб. 34:19, Юҳ. 15:25, Заб. 39:13
+ 68:8 Ирм. 15:15
+ 68:9 Айюб 19:13-14
+ 68:10 Юҳ. 2:17, Рум. 15:3
+ 68:15 Ирм. 38:6, Заб. 143:7
+ 68:17 Заб. 62:4, Заб. 108:21
+ 68:22 Мат. 27:34, Юҳ. 19:28-29
+ 68:23 Заб. 34:4-8, Заб. 108:6-15
+ 68:24 Рум. 11:9-10
+ 68:26 Аъм. 1:20
+ 68:28 Наҳ. 4:5

+ 68:29 Хур. 32:32, Заб. 55:9, Мал. 3:16, Ваҳй 3:5

+ 68:30 Заб. 19:2
+ 68:32 Заб. 49:13
+ 68:35 Заб. 95:11
+ 68:36 Заб. 68:36, Заб. 146:2
+ 68:37 Заб. 101:29
• 69:1 Заб. 39:13-17
+ 69:1 Заб. 37:1
+ 69:3 Заб. 34:4, Ирм. 17:18, Заб. 6:11
+ 69:4 Заб. 34:25
+ 69:6 Заб. 85:1, Заб. 108:22
• 70:1 Заб. 30:1-4
+ 70:2 Дон. 9:16
+ 70:3 Заб. 17:3
+ 70:4 Заб. 139:2, Заб. 139:5
+ 70:5 Ирм. 14:8, Ирм. 17:7
+ 70:6 Заб. 21:10-11
+ 70:8 Заб. 34:28
+ 70:10 Заб. 55:7
+ 70:11 Заб. 3:3
+ 70:13 Заб. 34:4, Заб. 39:15, Ирм. 17:18
+ 70:15 Заб. 39:6

+ 70:19 Заб. 35:6, Нав. 3:23, Хур. 15:11, Заб. 34:10

+ 70:20 Ҳуш. 6:2
+ 70:22 Заб. 32:2
+ 71:1 Заб. 126:1, Иш. 16:5, Иш. 32:1
+ 71:2 Иш. 9:7, Иш. 11:4, Иш. 32:1
+ 71:4 Мас. 29:14
+ 71:5 Заб. 88:37-38
+ 71:6 Так. Шар. 32:2
+ 71:7 Заб. 91:13

+ 71:8 Хур. 23:31, 3 Подш. 4:21, Заб. 88:26, Мик. 5:4, Зак. 9:10

+ 71:9 Иш. 49:23, Мик. 7:17

+ 71:10 Ҳас. 10:4, Юн. 1:3, 3 Подш. 10:1, Иш. 43:3, Иш. 45:14

+ 71:11 Иш. 49:23
+ 71:12 Мас. 31:8
+ 71:14 Заб. 115:6
+ 71:15 3 Подш. 10:10
+ 71:16 Айюб 5:25
+ 71:17 Заб. 103:31, Ҳас. 12:3
+ 71:18 Заб. 135:4

+ 71:19 Ад. 14:21, Иш. 6:3, Иш. 11:9, Ҳаб. 2:14, Заб. 40:14

+ 72:1 Заб. 31:2, Юҳ. 1:47
+ 72:3 Айюб 21:7, Заб. 36:1, Мас. 3:31
+ 72:11 Айюб 22:13

+ 72:13 Так. Шар. 21:6, Айюб 34:9, Заб. 25:6

+ 72:17 Заб. 36:38
+ 72:18 Заб. 34:6, Ирм. 23:12
+ 72:22 Айюб 18:3, Воиз 3:18
+ 72:25 Заб. 15:2
+ 72:26 Заб. 15:5, Нав. 3:24
+ 72:28 Яъқ. 4:8, Заб. 117:17

+ 73:1 Заб. 78:13, Заб. 94:7, Заб. 99:3, Ҳиз. 34:31, Зак. 9:16

+ 73:2 Хур. 3:1-2, Хур. 19:18
+ 73:4 Нав. 2:7
+ 73:6 3 Подш. 6:18, 4 Подш. 25:13-17
+ 73:8 Заб. 82:5
+ 73:9 1 Подш. 3:1, Мас. 29:18, Ом. 8:11
+ 73:11 Нав. 2:3
+ 73:12 Заб. 43:5

+ 73:13 Айюб 3:8, Айюб 40:20, Айюб 41:1, Заб. 103:26, Иш. 27:1

+ 73:15 Хур. 17:5-6, Ад. 20:11, Еҳ. 3:13
+ 73:16 Заб. 103:19, Ирм. 33:25
+ 73:17 Ҳас. 8:22
+ 73:19 Сур. Сур. 2:14
+ 73:20 Иб. 26:44, Заб. 105:45
+ 73:23 Заб. 64:7
+ 74:1 Заб. 56:1, Заб. 57:1, Заб. 58:1
+ 74:3 Дон. 8:19, Ҳаб. 2:3
+ 74:4 Иш. 24:19-20, Айюб 9:7
+ 74:8 1 Подш. 2:7

+ 74:9 Иш. 51:17, Ирм. 25:15, Ҳиз. 23:32-34, Уб. 1:16, Зак. 12:2, Ваҳй 14:10

+ 74:11 Заб. 100:8
+ 75:3 Заб. 47:3-4
+ 75:4 1 Подш. 2:4, Заб. 45:10, Ҳиз. 39:3
+ 75:6 Ирм. 51:39
+ 75:7 Хур. 15:1, Хур. 15:21
+ 75:8 Юил 2:11, Наҳум 1:6, Ваҳй 6:17

+ 75:12 Ад. 30:3, Воиз 5:3, Юн. 2:10, Заб. 46:2-3, Заб. 67:29, Мал. 1:14

+ 76:1 1 Вақ. 16:41, 1 Вақ. 25:1, Заб. 38:1, Заб. 61:1

+ 76:3 Заб. 85:7
+ 76:6 Так. Шар. 32:7, Заб. 142:5
+ 76:12 Заб. 104:5-6
+ 76:14 Хур. 15:11
+ 76:17 Заб. 113:3, Ҳаб. 3:10
+ 76:18 Заб. 17:14, Заб. 143:6
+ 76:19 Заб. 96:4
+ 76:20 Ҳаб. 3:15

+ 76:21 Хур. 12:50-51, Воиз 12:12, Иш. 63:11, Ҳуш. 12:13

+ 77:2 Заб. 48:5, Мат. 13:35

+ 77:3 Ад. 23:23, Так. Шар. 32:7, Заб. 43:2

+ 77:4 Айюб 15:18, Так. Шар. 4:9, Так. Шар. 6:7, Так. Шар. 11:19, Так. Шар. 32:46

+ 77:5 Так. Шар. 31:12-13

+ 77:6 Заб. 101:19

+ 77:8 Хур. 32:9, Ирм. 5:23, 4 Подш. 17:14, Зак. 1:4

+ 77:11 Так. Шар. 8:14, Заб. 105:13, Ҳуш. 13:6

+ 77:12 Ад. 13:22, Хур. 7, Мик. 7:15
+ 77:13 Хур. 14:21-22, Хур. 15:8
+ 77:14 Хур. 13:21-22
+ 77:15 Хур. 17:6, Ад. 20:11
+ 77:18 Хур. 17:7, Ад. 20:13, Ад. 11:4-6
+ 77:21 Ад. 11:1
+ 77:23 Ҳас. 7:11
+ 77:24 Хур. 16:4, Хур. 16:14-31
+ 77:27 Хур. 16:13, Ад. 11:31
+ 77:29 Ад. 11:20
+ 77:31 Ад. 11:33-34
+ 77:32 Ад. 14:11
+ 77:33 Заб. 38:6
+ 77:35 Так. Шар. 32:4
+ 77:36 Иш. 29:13, Ҳуш. 7:13-14
+ 77:37 Ҳиз. 20:16
+ 77:38 Хур. 34:6, Ад. 14:20
+ 77:39 Ҳас. 6:3
+ 77:40 Иш. 63:10
+ 77:43 Хур. 7:3, Заб. 104:27-36
+ 77:44 Хур. 7:17-24
+ 77:45 Хур. 8:2-14, Хур. 8:21-24
+ 77:46 Хур. 10:12-15
+ 77:47 Хур. 9:23-25
+ 77:48 Хур. 9:19-21
+ 77:49 Хур. 12:13, Хур. 12:23
+ 77:51 Хур. 12:29, Заб. 134:8
+ 77:52 Заб. 76:21
+ 77:53 Хур. 14:27-28, Хур. 15:10
+ 77:54 Хур. 15:17
+ 77:55 Еҳ. 23:4, Заб. 134:12
+ 77:56 Дов. 2:11-12
+ 77:57 Ҳуш. 7:16
+ 77:58 Так. Шар. 31:29, Так. Шар. 32:16
+ 77:60 Еҳ. 18:1, Дов. 18:30
+ 77:62 1 Подш. 4:10
+ 77:64 1 Подш. 4:11, Айюб 27:15
+ 77:65 Заб. 34:23, Заб. 43:24, Иш. 42:13

+ 77:68 Ҳас. 49:8, 1 Вақ. 5:2, 1 Вақ. 28:4, Заб. 86:2

+ 77:70 1 Подш. 16:12-13
+ 77:71 2 Подш. 5:2
+ 77:72 3 Подш. 9:4
+ 78:1 Нав. 1:10
+ 78:2 Так. Шар. 28:26
+ 78:3 Ирм. 14:16, Саф. 1:17
+ 78:4 Заб. 43:14, Дон. 9:16, Мик. 6:16
+ 78:5 Заб. 84:6, Заб. 88:47
+ 78:6 Ирм. 10:25, Ваҳй 16:1
+ 78:7 Заб. 13:4
+ 78:8 Иш. 64:9
+ 78:9 Заб. 24:11, Ирм. 14:7, Луқ. 18:13

+ 78:10 Заб. 41:4, Заб. 113:10, Юил 2:17, Мик. 7:10, Так. Шар. 32:43

+ 78:11 Заб. 101:21
+ 78:12 Ҳас. 4:15, Иб. 26:21
+ 78:13 Заб. 73:1, Ҳиз. 34:31, Зак. 9:16
+ 79:1 Заб. 59:1

+ 79:2 Заб. 76:21, Воиз 12:12, 1 Подш. 4:4, 2 Подш. 6:2, Заб. 98:1, Так. Шар. 33:2, Заб. 49:2

+ 79:3 Ад. 2:18-24
+ 79:4 Заб. 59:3, Ад. 6:25
+ 79:5 Заб. 88:47, Зак. 1:12
+ 79:6 Заб. 41:4, Заб. 101:10
+ 79:8 Ад. 6:25

+ 79:9 Иш. 5:1, Ирм. 2:21, Мат. 21:33, Так. Шар. 7:1

+ 79:12 Заб. 71:8
+ 79:13 Заб. 88:41, Нав. 2:2
+ 79:15 Иш. 63:15
+ 79:17 4 Подш. 25:9
+ 79:20 Ад. 6:25
+ 80:1 Заб. 8:1, Заб. 83:1
+ 80:4 Иб. 23:24, Ад. 10:10

+ 80:6 Хур. 11:4, Так. Шар. 28:49, Ирм. 5:15

+ 80:7 Хур. 1:11
+ 80:8 Заб. 49:15, Хур. 17:1-7, Ад. 20:2-13
+ 80:9 Заб. 49:7
+ 80:10 Хур. 20:2-3
+ 80:13 Ҳиз. 20:25
+ 80:14 Так. Шар. 5:29, Иш. 48:18
+ 80:17 Так. Шар. 32:13-14
+ 81:1 Иш. 3:13
+ 81:2 Иб. 19:15, Так. Шар. 1:17, Мас. 18:5
+ 81:3 Заб. 9:39, Ирм. 22:3
+ 81:4 Айюб 29:12, Мас. 24:11
+ 81:5 Заб. 10:3
+ 81:6 Юҳ. 10:34
+ 81:7 Заб. 48:13, Ҳиз. 31:14
+ 82:2 Заб. 27:1
+ 82:4 Наҳ. 4:8
+ 82:5 Заб. 73:8, Еҳ. 7:9
+ 82:7 Ҳас. 25:12-16, 1 Вақ. 5:10
+ 82:8 Еҳ. 13:5, 3 Подш. 15:18, Ҳиз. 27:9
+ 82:9 4 Подш. 15:19
+ 82:10 Дов. 4:13-15, Дов. 7:19-25
+ 82:11 Еҳ. 17:11, 1 Подш. 28:7, Айюб 20:7
+ 82:12 Дов. 7:25, Дов. 8:21
+ 82:14 Айюб 13:25, Айюб 21:18
+ 82:15 Иш. 10:16-17
+ 82:16 3 Подш. 19:11, Айюб 9:17, Айюб 38:1
+ 82:19 Хур. 6:3
+ 83:1 Заб. 8:1, Заб. 80:1
+ 83:3 Заб. 41:2, Заб. 62:1
+ 83:4 Заб. 5:3
+ 83:5 Заб. 22:6, Заб. 64:5
+ 83:6 Заб. 121:1
+ 83:10 Ҳас. 15:1
+ 83:12 Ҳас. 15:1, Мал. 4:2, Луқ. 1:78
+ 83:13 Мас. 16:20
+ 84:3 Заб. 31:1
+ 84:4 Хур. 32:12
+ 84:6 Заб. 78:5
+ 84:13 Иб. 26:4, Заб. 66:6
+ 84:14 Иш. 58:8
+ 85:1 Заб. 16:1, Заб. 141:1, Заб. 39:18
+ 85:4 Заб. 24:1
+ 85:5 Хур. 34:6, Заб. 144:8
+ 85:7 Заб. 76:3

+ 85:8 Хур. 15:11, Заб. 34:10, Заб. 95:4, Заб. 96:9, Ирм. 10:6

+ 85:9 Заб. 65:4, Ваҳй 15:4
+ 85:10 Так. Шар. 6:4, Иш. 37:16
+ 85:11 Заб. 24:4
+ 85:13 Айюб 33:28, Заб. 15:10, Иш. 38:17
+ 85:14 Заб. 53:5
+ 85:15 Хур. 34:6
+ 85:16 Заб. 115:7
+ 85:17 Дов. 6:17
+ 86:2 Заб. 47:2, Иш. 28:16, Заб. 77:68
+ 86:3 Заб. 45:5-6
+ 86:5 Заб. 47:9
+ 86:7 Заб. 35:9, Ҳиз. 47:1
+ 87:1 3 Подш. 4:31, 1 Вақ. 2:6
+ 87:2 Заб. 21:3, Луқ. 18:7
+ 87:4 Заб. 15:10
+ 87:5 Заб. 27:1, Заб. 142:7, Мас. 1:12
+ 87:6 Иш. 26:14
+ 87:7 Айюб 10:21-22, Заб. 142:3, Нав. 3:6
+ 87:8 Заб. 41:7-8
+ 87:9 Айюб 19:13, Заб. 30:12, Айюб 30:10
+ 87:11 Заб. 6:6, Иш. 38:18
+ 87:13 Айюб 10:21-22, Воиз 9:5
+ 87:14 Заб. 5:4
+ 87:17 Айюб 6:4
+ 87:18 Заб. 21:17
+ 87:19 Айюб 19:13-14, Заб. 37:12
+ 88:1 3 Подш. 4:31, 1 Вақ. 2:6
+ 88:2 Заб. 100:1
+ 88:5 2 Подш. 7:16, Заб. 131:11-12

+ 88:6 Заб. 18:1, Айюб 5:1, Айюб 15:15, Зак. 14:5

+ 88:7 Хур. 15:11, Ҳас. 6:2, Айюб 1:6
+ 88:9 Заб. 34:10
+ 88:10 Айюб 38:11, Заб. 64:8, Юн. 1:15
+ 88:11 Айюб 9:13, Айюб 26:12, Иш. 51:9
+ 88:12 1 Вақ. 29:11, Заб. 23:1
+ 88:13 Так. Шар. 3:9, Дов. 4:6
+ 88:15 Заб. 96:2
+ 88:16 Ад. 6:25, Заб. 4:7
+ 88:19 Заб. 46:10

+ 88:20 1 Подш. 13:14, 1 Подш. 16:13, Аъм. 13:22

+ 88:24 Заб. 2:9
+ 88:26 Заб. 71:8
+ 88:27 Так. Шар. 32:15, Заб. 94:1
+ 88:28 2 Подш. 7:14, 3 Подш. 10:22
+ 88:29 Иш. 55:3
+ 88:30 Айюб 14:12
+ 88:33 2 Подш. 7:14
+ 88:34 Ирм. 33:21
+ 88:36 Ом. 4:2, Ибр. 6:17-18
+ 88:38 Айюб 16:19
+ 88:39 Заб. 43:10
+ 88:40 Айюб 19:9, Ирм. 13:18, Нав. 5:16
+ 88:41 Нав. 2:2
+ 88:46 2 Подш. 24:15

+ 88:47 Заб. 12:1, Заб. 78:5, Ҳаб. 1:2, Зак. 1:12, Заб. 12:2, Заб. 78:5

+ 88:48 Айюб 7:7
+ 88:49 Заб. 48:10
+ 88:53 Заб. 40:14
+ 89:1 Заб. 33:1, Эзр. 3:2
+ 89:2 Так. Шар. 33:27

+ 89:3 Мас. 8:25, Так. Шар. 33:27, Заб. 92:2, Ҳаб. 1:12

+ 89:4 Ҳас. 3:19, Айюб 34:15, Заб. 102:14, Воиз 3:20, Воиз 12:7

+ 89:5 2 Пет. 3:8, Заб. 38:6
+ 89:6 Заб. 36:2, Иш. 40:6-8
+ 89:8 Ирм. 16:17
+ 89:10 Ҳас. 6:3, Ҳас. 47:9
+ 89:12 Воиз 7:2
+ 89:17 Заб. 127:2
+ 90:1 Заб. 31:7, Заб. 120:5
+ 90:2 Заб. 17:3
+ 90:3 Заб. 123:7, Мас. 6:5
+ 90:4 Заб. 16:8, Заб. 35:5

+ 90:5 Сур. Сур. 3:8, Айюб 5:19-23, Мас. 3:23, Мас. 3:25

+ 90:8 Заб. 36:34, Заб. 91:12, Мас. 29:16
+ 90:9 Так. Шар. 33:27, Заб. 17:3
+ 90:10 Мас. 12:21
+ 90:12 Мас. 3:23, Мат. 4:6, Луқ. 4:10-11
+ 90:13 Марқ. 16:18, Луқ. 10:19
+ 90:14 Заб. 21:8-9, Мас. 8:17, Заб. 9:11
+ 90:15 Айюб 12:4, Ирм. 33:3
+ 90:16 Заб. 20:5
+ 91:2 Заб. 146:1
+ 91:6 Заб. 110:2, Ваҳй 15:3
+ 91:9 Заб. 92:4
+ 91:11 Заб. 22:5, Мас. 27:9, Воиз 9:8

+ 91:12 Заб. 36:34, Заб. 59:10, Заб. 90:8, Мас. 29:16

+ 91:13 Заб. 71:7, Мас. 11:28, Иш. 65:22, Мас. 11:28

+ 91:14 Заб. 134:2

+ 91:16 Заб. 17:2, Ҳас. 18:25, Айюб 34:10

+ 92:1 1 Вақ. 16:31, Заб. 95:10, Заб. 96:1, Заб. 98:1, Заб. 103:1

+ 92:2 Так. Шар. 33:27, Заб. 54:20, Заб. 89:3, Ҳаб. 1:12

+ 92:3 Ҳаб. 3:10

+ 92:4 Заб. 91:9

+ 93:1 Так. Шар. 32:35, Так. Шар. 32:43, Иш. 35:4, Так. Шар. 33:2, Заб. 49:2

+ 93:2 Иш. 33:10
+ 93:3 Ваҳй 6:10
+ 93:5 Иш. 3:15
+ 93:6 Иш. 10:2
+ 93:7 Айюб 22:13, Саф. 1:12, Мал. 3:14
+ 93:9 Мас. 20:12

+ 93:10 Айюб 7:16, Заб. 38:6, Воиз 1:2, 1 Қӯр. 3:20

+ 93:12 Айюб 5:17, Мас. 3:11-12
+ 93:14 1 Подш. 12:22, Рум. 11:2
+ 93:17 Заб. 123:1-3
+ 93:21 Хур. 23:7, Мас. 17:15, Иш. 5:23
+ 93:22 Заб. 17:3
+ 94:1 Так. Шар. 32:15, Заб. 88:27

+ 94:3 1 Подш. 5:3, 2 Вак. 2:5, Заб. 85:8, Заб. 134:5

+ 94:5 Ҳас. 1:9-10

+ 94:6 2 Вак. 6:13, Дон. 6:10

+ 94:7 Заб. 73:1, Ҳиз. 34:31, Зак. 9:16, Ибр. 3:7-11

+ 94:11 Ад. 14:22-23, Так. Шар. 1:35, Так. Шар. 12:9, Ҳиз. 20:15

• 95:1 1 Вақ. 16:23-33
+ 95:1 Заб. 32:3, Иш. 42:10
+ 95:2 Заб. 99:4
+ 95:3 Заб. 9:2

+ 95:4 2 Подш. 22:4, Заб. 17:4, Заб. 144:3, Хур. 18:11

+ 95:5 Иш. 44:24, Ирм. 10:12
+ 95:7 Заб. 28:1
+ 95:9 Заб. 113:7
+ 95:10 Заб. 92:1, Заб. 96:1, Заб. 98:1
+ 95:11 Иш. 44:23, Иш. 49:13, Заб. 97:7
+ 95:13 Заб. 9:9
+ 96:1 Заб. 92:1, Заб. 95:10, Заб. 98:1

+ 96:2 Хур. 19:9, Хур. 20:21, Заб. 17:12, Заб. 88:15

+ 96:3 Заб. 20:10

+ 96:4 Заб. 76:19

+ 96:5 Еҳ. 3:11, Мик. 4:13, Зак. 4:14, Зак. 6:5, Заб. 67:3, Мик. 1:4, Наҳум 1:5

+ 96:6 Заб. 18:2, Заб. 49:6
+ 96:7 Иш. 42:17, Ирм. 10:14, Ибр. 1:6
+ 96:8 Заб. 47:12
+ 96:9 1 Подш. 5:3, 2 Вак. 2:5, Заб. 85:8

+ 96:10 Мас. 8:13, Ом. 5:15, Рум. 12:9, Заб. 30:24, Заб. 36:28

+ 96:11 Заб. 26:1, Заб. 111:4, Мас. 4:18, Мик. 7:8

+ 96:12 Заб. 31:11
+ 97:1 Заб. 32:3, Иш. 42:10, Иш. 59:16
+ 97:3 Иш. 52:10
+ 97:4 Заб. 65:1, Заб. 99:1
+ 97:6 Ад. 10:10
+ 97:7 Заб. 95:11
+ 97:8 Иш. 55:12

+ 97:9 Заб. 95:13, Заб. 109:6, Иш. 2:4, Иш. 3:13, Юил 3:12

+ 98:1 Заб. 92:1, Заб. 95:10, Заб. 96:1, Заб. 79:2

+ 98:2 Заб. 112:4

+ 98:4 Заб. 10:7

+ 98:6 Хур. 32:11-14, Ад. 16:48, 1 Подш. 7:9-10

+ 98:7 Хур. 33:9
+ 98:8 Ад. 14:20, Ад. 20:12
+ 98:9 Заб. 2:6
+ 99:1 Заб. 65:1, Заб. 97:4

+ 99:3 3 Подш. 18:39, Заб. 73:1, Ҳиз. 34:31, Зак. 9:16

+ 99:4 Заб. 95:2
+ 99:5 Заб. 105:1
+ 100:1 Заб. 88:2
+ 100:2 Заб. 118:1, 3 Подш. 9:4

+ 100:5 Хур. 20:16, Мас. 19:5, Мас. 6:17, Мас. 30:13

+ 100:8 Заб. 74:11
+ 101:1 Заб. 141:2
+ 101:4 Заб. 36:20, Айюб 30:30, Нав. 1:13
+ 101:5 Заб. 36:2, Айюб 33:20, Заб. 106:18
+ 101:7 Саф. 2:14
+ 101:9 Иш. 65:15, Ирм. 29:22
+ 101:10 Заб. 41:4, Заб. 79:6

+ 101:12 1 Вақ. 29:15, Айюб 8:9, Айюб 14:2, Заб. 108:23, Заб. 143:4

+ 101:13 Заб. 9:8, Нав. 5:19, Заб. 134:13

+ 101:14 Ад. 10:35, Иш. 33:10, Ирм. 29:20, Дон. 9:2

+ 101:15 Наҳ. 4:2
+ 101:16 3 Подш. 8:41
+ 101:17 Иш. 60:1
+ 101:19 Заб. 21:31, Заб. 77:6

+ 101:20 Ҳас. 11:5, Так. Шар. 26:15, Заб. 13:2

+ 101:21 Заб. 78:11
+ 101:22 Заб. 67:33
+ 101:25 Ҳаб. 1:12
+ 101:26 1 Подш. 2:8
+ 101:27 Иш. 51:6, Ваҳй 20:11

+ 101:28 Айюб 36:26, Мал. 3:6, Ибр. 1:10-12, Ибр. 13:8

+ 101:29 Заб. 68:37, Заб. 111:2
+ 102:1 Заб. 103:1, Заб. 145:1
+ 102:3 Хур. 15:26, Хур. 34:7
+ 102:4 Заб. 5:13
+ 102:5 Иш. 40:31
+ 102:8 Хур. 34:6

+ 102:9 Иш. 57:16, Ирм. 3:5, Нав. 3:31, Мик. 7:18

+ 102:10 Эзр. 9:13, Ҳиз. 20:44
+ 102:11 Заб. 35:6, Иш. 55:9
+ 102:12 Иш. 43:25
+ 102:13 Мал. 3:17
+ 102:14 Ҳас. 2:7
+ 102:15 Айюб 14:11, Заб. 89:6
+ 102:16 Айюб 7:10, Айюб 24:24, Заб. 36:10
+ 102:17 Заб. 24:6
+ 102:18 Хур. 20:6, Так. Шар. 7:9
+ 102:19 Заб. 10:4, Заб. 92:2
+ 102:20 Заб. 148:2
+ 103:1 Заб. 102:1, 2 Подш. 7:22, Заб. 92:1
+ 103:2 Айюб 9:8, Ирм. 10:12, Ирм. 51:15
+ 103:3 Ом. 9:6, Заб. 17:11
+ 103:4 Зак. 6:5, Ҳиз. 1:13, Ибр. 1:7

+ 103:5 1 Подш. 2:8, Заб. 23:2, Мас. 8:29, Заб. 118:90, Воиз 1:4

+ 103:7 Айюб 26:11, Заб. 17:16, Иш. 50:2

+ 103:9 Ҳас. 1:9, Айюб 38:8-11, Заб. 32:7, Ирм. 5:22

+ 103:14 Так. Шар. 11:14-15, Заб. 146:8-9

+ 103:15 Дов. 9:13, Мас. 31:6, Воиз 10:19, Аъм. 14:17

+ 103:18 Айюб 39:1
+ 103:19 Ҳас. 1:14, Заб. 73:16, Ирм. 33:25
+ 103:20 Иш. 45:7
+ 103:21 Айюб 38:39, Юил 1:20
+ 103:22 Айюб 37:8
+ 103:24 Мас. 3:19
+ 103:27 Заб. 135:25
+ 103:28 Заб. 144:16

+ 103:29 Ҳас. 3:19, Айюб 34:15, Заб. 89:4, Заб. 145:4, Воиз 3:20, Воиз 12:7

+ 103:30 Айюб 33:4
+ 103:31 Заб. 71:17
+ 103:32 Заб. 143:5
+ 103:33 Заб. 62:5, Заб. 145:2
• 104:1 1 Вақ. 16:8-22
+ 104:1 Иш. 12:4
+ 104:2 Ирм. 21:2
+ 104:4 Заб. 23:6, Заб. 26:8
+ 104:5 Заб. 76:12-13
+ 104:7 Иш. 26:9
+ 104:8 Так. Шар. 7:9, Иб. 26:42
+ 104:9 Ҳас. 17:2, Ҳас. 26:3
+ 104:11 Ҳас. 35:11-12
+ 104:12 Так. Шар. 7:7, Так. Шар. 26:5
+ 104:14 Ҳас. 12:17, Ҳас. 20:3
+ 104:15 Ҳас. 20:7
+ 104:16 Ҳас. 41:54
+ 104:17 Ҳас. 37:28, Ҳас. 45:5
+ 104:19 Ҳас. 37:7, Ҳас. 41:54
+ 104:20 Ҳас. 41:14
+ 104:21 Ҳас. 41:40
+ 104:23 Ҳас. 46:6
+ 104:24 Хур. 1:7, Так. Шар. 26:5
+ 104:25 Хур. 9:12
+ 104:26 Хур. 3:10, Хур. 4:14
+ 104:27 Хур. 7:3, Заб. 77:43-51
+ 104:28 Хур. 10:21-23
+ 104:29 Хур. 7:17-24
+ 104:30 Хур. 8:2-14
+ 104:31 Хур. 8:16-24
+ 104:32 Хур. 9:23-25
+ 104:34 Хур. 10:12-15
+ 104:36 Хур. 12:29
+ 104:37 Хур. 12:35-36
+ 104:38 Хур. 12:33
+ 104:39 Хур. 13:21-22
+ 104:40 Хур. 16:4, Хур. 16:14-31
+ 104:41 Хур. 17:6, Ад. 20:11
+ 104:42 Ҳас. 15:14
+ 104:43 Ҳас. 15
+ 104:44 Еҳ. 24:13

+ 105:1 1 Вақ. 16:34, 2 Вак. 5:13, 2 Вак. 20:21, Эзр. 3:11, Ирм. 33:11

+ 105:3 Заб. 14:2
+ 105:6 Эзр. 9:7, Ирм. 3:25
+ 105:7 Хур. 14:11
+ 105:8 Хур. 9:16, Хур. 14:18
+ 105:9 Хур. 15:8, Заб. 17:16, Хур. 14:21-22
+ 105:10 Луқ. 1:71
+ 105:11 Хур. 14:28
+ 105:12 Хур. 14:31

+ 105:13 Так. Шар. 8:14, Заб. 77:11, Ҳуш. 13:6

+ 105:14 Ад. 11:4
+ 105:15 Ад. 11:20, Заб. 77:29
+ 105:16 Ад. 16:1-3
+ 105:17 Ад. 16:31-32, Ад. 11:6
+ 105:18 Ад. 16:35
+ 105:19 Хур. 32:4, Так. Шар. 9:8
+ 105:20 Ирм. 2:11, Рум. 1:23

+ 105:21 Так. Шар. 8:12-14, Заб. 77:11, Мас. 3:12, Ҳуш. 13:6

+ 105:23 Хур. 32:10, Так. Шар. 9:14
+ 105:24 Ад. 14:2-4
+ 105:27 Ад. 14:30
+ 105:28 Ад. 25:1-5, Ҳуш. 9:10
+ 105:30 Ад. 25:7-8
+ 105:31 Ҳас. 15:6, Ад. 25:10-13
+ 105:32 Хур. 17:7, Ад. 20:13
+ 105:33 Ад. 20:10
+ 105:34 Дов. 1:21, Дов. 1:27-36
+ 105:35 Дов. 3:5-6, Ҳуш. 7:8
+ 105:36 Хур. 23:33, Дов. 2:3, Дов. 2:13
+ 105:37 Так. Шар. 32:17
+ 105:38 Ад. 35:33
+ 105:41 Дов. 2:14
+ 105:42 Дов. 4:3
+ 105:43 Дов. 2:16
+ 105:44 Дов. 3:9, Дов. 4:3
+ 105:45 Иб. 26:42, Заб. 73:20, Нав. 3:32
+ 105:46 Эзр. 1:1
+ 105:48 1 Вақ. 16:35-36, Заб. 40:14
+ 106:1 Заб. 105:1

+ 106:2 Заб. 105:10, Так. Шар. 30:3, Иш. 11:12, Ирм. 32:37, Ҳиз. 11:17, Саф. 3:20

+ 106:9 Луқ. 1:53

+ 106:10 Айюб 36:7, Иш. 9:2, Иш. 42:7, Иш. 49:9

+ 106:11 Мас. 1:25
+ 106:12 Заб. 21:12
+ 106:16 Иш. 45:2
+ 106:18 Айюб 33:20, Заб. 9:14
+ 106:20 4 Подш. 20:5
+ 106:22 Заб. 49:14, Ибр. 13:15
+ 106:25 Юн. 1:4
+ 106:27 Айюб 12:25, Иш. 24:20

+ 106:29 Заб. 64:8, Заб. 88:10, Юн. 1:15, Мат. 8:26

+ 106:33 Иш. 50:2
+ 106:34 Ҳас. 19:24-28, Ирм. 4:26
+ 106:35 Айюб 38:26, Иш. 35:6, Иш. 41:18
+ 106:38 Ҳас. 12:2, Хур. 1:7, Айюб 42:10
+ 106:40 Айюб 12:21, Айюб 12:24
+ 106:41 1 Подш. 2:8, Заб. 112:7

+ 106:42 Айюб 22:19, Заб. 118:74, Айюб 5:16, Заб. 62:12

+ 106:43 Дон. 12:10, Ҳуш. 14:10
• 107:1 Заб. 56:8-12, Заб. 59:7-14
+ 107:2 Заб. 111:7-8
+ 107:3 1 Вақ. 15:16
+ 107:5 Заб. 35:5
+ 107:8 Ҳас. 12:6, Ҳас. 33:18, Ҳас. 33:17
+ 107:13 Заб. 145:3, Ирм. 17:5
+ 108:1 Заб. 27:1
+ 108:2 Заб. 51:4
+ 108:3 Заб. 34:19
+ 108:5 Заб. 34:12, Мас. 17:13, Ирм. 18:20
+ 108:6 Заб. 34:4-8, Заб. 68:23-26
+ 108:7 Мас. 28:10
+ 108:8 Аъм. 1:20
+ 108:9 Хур. 22:24
+ 108:10 Ирм. 18:21
+ 108:13 Айюб 18:19, Заб. 20:11
+ 108:14 Хур. 20:5
+ 108:15 Нав. 1:22, Айюб 18:17, Мас. 10:7
+ 108:18 Ад. 5:22
+ 108:21 Заб. 68:17
+ 108:22 Заб. 39:8
+ 108:23 Заб. 101:12, Хур. 10:19
+ 108:29 Айюб 8:22
+ 108:31 Заб. 15:8

+ 109:1 Мат. 22:44, Марқ. 12:36, Луқ. 20:42-43, Аъм. 2:34-35, Заб. 8:7, Марқ. 16:19, Ибр. 1:13, Ибр. 10:13

+ 109:2 Заб. 2:6, Заб. 71:8

+ 109:4 Ибр. 6:17-18, Ҳас. 14:18-20, Ибр. 5:6, Ибр. 7:17, Ибр. 7:21

+ 109:5 Заб. 67:13
+ 109:6 Заб. 9:9, Юил 3:12, Заб. 67:22
+ 110:1 Заб. 149:1, Заб. 137:1
+ 110:2 Заб. 91:6
+ 110:3 Заб. 111:3
+ 110:4 Хур. 34:6
+ 110:5 Заб. 104:8
+ 110:9 Луқ. 1:68, Заб. 98:3, Луқ. 1:49

+ 110:10 Айюб 28:28, Мас. 1:7, Мас. 9:10, Так. Шар. 4:6

+ 111:1 Заб. 1:2, Заб. 127:1
+ 111:2 Мас. 11:21
+ 111:3 Заб. 110:3
+ 111:4 Заб. 26:1, Заб. 96:11, Мик. 7:8
+ 111:5 Заб. 36:26
+ 111:6 Мас. 10:7
+ 111:7 Заб. 56:8, Заб. 107:2
+ 111:8 Заб. 53:9

+ 111:9 Мас. 11:24-25, Так. Шар. 24:13, 2 Қӯр. 9:9

+ 111:10 Айюб 16:9
+ 112:2 Айюб 1:21, Заб. 113:26
+ 112:3 Заб. 47:11, Заб. 49:1, Мик. 1:11
+ 112:4 Заб. 98:2, Заб. 148:13, Заб. 8:1
+ 112:5 Заб. 34:10
+ 112:6 Заб. 10:4
+ 112:7 1 Подш. 2:8, Заб. 106:41
+ 112:9 1 Подш. 2:5, Заб. 67:7
+ 113:1 Хур. 12:37
+ 113:3 Хур. 14:21-22, Заб. 76:17, Еҳ. 3:13
+ 113:4 Заб. 28:6
+ 113:7 Заб. 95:9
+ 113:8 Хур. 17:6, Ад. 20:11, Заб. 77:15

+ 113:10 Заб. 41:4, Заб. 78:10, Юил 2:17, Мик. 7:10

+ 113:11 Заб. 2:4, Заб. 10:4, Иш. 66:1, Заб. 134:6

+ 113:12 Заб. 134:15-18
+ 113:13 Так. Шар. 4:28
+ 113:15 Иш. 46:7, Ирм. 10:5
+ 113:16 Иш. 44:9
+ 113:18 Ҳас. 15:1
+ 113:22 Иш. 65:23
+ 113:25 Заб. 6:6, Воиз 9:10, Иш. 38:18
+ 113:26 Заб. 112:2
+ 114:1 Так. Шар. 6:5, Заб. 17:2
+ 114:3 Заб. 17:5-6
+ 114:5 Хур. 34:6
+ 114:7 Заб. 12:6
+ 114:8 Заб. 55:14
+ 114:9 Заб. 26:13
+ 115:1 2 Қӯр. 4:13
+ 115:2 Заб. 61:8
+ 115:3 2 Вак. 32:25

+ 115:5 Ад. 30:3, Заб. 49:14, Воиз 5:3, Юн. 2:10

+ 115:6 Заб. 71:14
+ 115:7 Заб. 85:16
+ 115:8 Заб. 49:14, Заб. 55:13
+ 116:1 Рум. 15:11
+ 116:2 Заб. 35:6, Иш. 55:9
+ 117:1 Заб. 105:1
+ 117:5 Заб. 17:20, Заб. 30:8

+ 117:6 Заб. 55:5, Заб. 55:12, Иш. 51:7, Иш. 51:12, Ибр. 13:6

+ 117:7 Заб. 53:9
+ 117:8 Заб. 145:3, Ирм. 17:5
+ 117:10 Заб. 21:13
+ 117:14 Хур. 15:2, Иш. 12:2
+ 117:15 Хур. 15:6
+ 117:17 Заб. 72:28, Заб. 106:22
+ 117:19 Заб. 23:7, Иш. 26:2
+ 117:20 Ваҳй 21:27

+ 117:22 Иш. 28:16, Зак. 10:4, Мат. 21:42, Марқ. 12:10, Луқ. 20:17, Аъм. 4:11, Эфс. 2:20, 1 Пет. 2:7

+ 117:26 Мат. 21:9, Мат. 23:39, Марқ. 11:9, Луқ. 13:35, Луқ. 19:38

+ 117:27 2 Подш. 21:17, 4 Подш. 8:20, Заб. 17:29

+ 117:29 Заб. 105:1
+ 118:1 Заб. 100:2, Заб. 100:6
+ 118:3 1 Юҳ. 3:9, 1 Юҳ. 5:18
+ 118:6 Заб. 118:80
+ 118:8 Заб. 37:22
+ 118:9 Айюб 13:26, Заб. 24:7, Ирм. 3:25
+ 118:10 2 Вак. 15:2
+ 118:11 Айюб 23:12, Заб. 36:3, Заб. 39:9
+ 118:12 Заб. 26:11
+ 118:13 Так. Шар. 6:7
+ 118:14 Мас. 3:14-15
+ 118:15 Заб. 24:4
+ 118:19 1 Вақ. 29:15, Заб. 38:13
+ 118:20 Заб. 41:2
+ 118:21 Так. Шар. 27:26, Ирм. 11:3
+ 118:23 Заб. 118:161, Дон. 6:4, Дон. 6:10
+ 118:28 Заб. 21:15
+ 118:34 Заб. 118:69
+ 118:36 Мас. 23:4
+ 118:42 Мас. 27:11
+ 118:46 Мат. 10:18, Аъм. 26:1
+ 118:47 Заб. 1:2
+ 118:51 Ирм. 20:7, Нав. 3:14
+ 118:53 Наҳ. 13:25
+ 118:54 1 Вақ. 29:15, Заб. 38:13
+ 118:57 Заб. 15:5

+ 118:61 Айюб 18:8-10, Заб. 139:6, Ирм. 18:22

+ 118:62 Заб. 41:9, Аъм. 16:25
+ 118:64 Заб. 32:5
+ 118:68 Заб. 105:1, Марқ. 10:18
+ 118:69 Заб. 118:34
+ 118:70 Заб. 16:10
+ 118:71 Рум. 8:28
+ 118:72 Заб. 18:11
+ 118:73 Айюб 10:8, Айюб 31:15
+ 118:74 Заб. 106:42
+ 118:80 Заб. 118:6
+ 118:82 Заб. 68:4, Нав. 4:17
+ 118:84 Ваҳй 6:10
+ 118:85 Заб. 7:16, Ирм. 18:20
+ 118:89 Иш. 40:8
+ 118:90 Заб. 103:5, Воиз 1:4
+ 118:91 Ирм. 33:25
+ 118:98 Так. Шар. 4:6
+ 118:100 Айюб 32:7-9
+ 118:101 Мас. 1:15
+ 118:103 Заб. 18:10, Ваҳй 10:9-10
+ 118:105 Мас. 6:23, 2 Пет. 1:19
+ 118:106 Наҳ. 10:29

+ 118:110 Айюб 18:8-10, Заб. 139:6, Ирм. 18:22

+ 118:111 Так. Шар. 33:4, Ирм. 15:16
+ 118:114 Заб. 31:7, Ҳас. 15:1
+ 118:115 Айюб 21:16, Заб. 6:9, Мат. 7:23
+ 118:120 Айюб 4:14
+ 118:122 Айюб 17:3
+ 118:123 Заб. 118:82, Нав. 4:17
+ 118:127 Заб. 18:11, Мас. 8:10
+ 118:130 Заб. 18:8
+ 118:131 Айюб 29:23
+ 118:135 Ад. 6:25
+ 118:136 Ирм. 9:1, Ҳиз. 9:4
+ 118:140 Заб. 11:7, Заб. 17:31, Мас. 30:5
+ 118:142 Заб. 18:10
+ 118:147 Заб. 5:5
+ 118:151 Так. Шар. 4:7, Заб. 144:18
+ 118:154 Нав. 3:58
+ 118:156 2 Подш. 24:14
+ 118:157 Заб. 3:2
+ 118:158 Заб. 138:20
+ 118:160 Юҳ. 17:17
+ 118:161 1 Подш. 26:18, Заб. 118:23
+ 118:162 1 Подш. 30:20, Ирм. 15:16
+ 118:166 Ҳас. 49:18

+ 118:168 Айюб 23:10, Заб. 138:3, Мас. 5:21, Ибр. 4:13

+ 118:176 Иш. 53:6, Ирм. 50:6, 1 Пет. 2:25
+ 119:2 Мас. 6:17
+ 119:4 Заб. 139:11, Мас. 25:22

+ 119:5 Ҳас. 10:2, Ҳиз. 27:13, Сур. Сур. 1:5, Ирм. 49:28-29

+ 120:1 Заб. 119:1
+ 120:2 Заб. 123:8
+ 120:3 Мас. 3:23, Мас. 3:26
+ 120:5 Заб. 90:1
+ 120:8 Ад. 6:24, Так. Шар. 28:6
+ 121:1 Заб. 119:1, Иш. 2:3, Зак. 8:21
+ 121:4 Так. Шар. 16:16, Заб. 119:1
+ 121:5 3 Подш. 7:7, 2 Вак. 19:8
+ 121:6 Ирм. 31:23
+ 121:9 Наҳ. 2:10, Эст. 10:3

+ 122:1 Заб. 119:1, Заб. 10:4, 2 Вак. 20:12, Заб. 24:15

+ 122:3 Наҳ. 4:4
+ 122:4 Ирм. 20:7, Нав. 3:14
+ 123:1 Заб. 119:1, Заб. 128:1, Заб. 93:17
+ 123:3 Ад. 16:30-33, Заб. 54:16, Мас. 1:12
+ 123:4 Айюб 22:11, Заб. 68:3
+ 123:7 Заб. 90:3
+ 123:8 Заб. 120:2
+ 124:1 Заб. 119:1
+ 124:5 Мас. 2:15, Заб. 127:5, Ғал. 6:16
+ 125:1 Заб. 119:1
+ 125:2 Айюб 8:21
+ 125:3 Юил 2:21
+ 125:6 Заб. 29:6
+ 126:1 Заб. 119:1, Заб. 71:1
+ 126:2 Воиз 8:16, Ҳас. 3:17
+ 126:3 Ҳас. 33:5
+ 127:1 Заб. 119:1, Заб. 111:1
+ 127:2 Заб. 89:17
+ 127:3 Заб. 143:12
+ 127:5 Заб. 19:3, Заб. 133:3
+ 127:6 Заб. 124:5, Ғал. 6:16
+ 128:1 Заб. 119:1, Заб. 128:1
+ 128:3 Мик. 3:12
+ 128:5 Заб. 34:4
+ 128:6 4 Подш. 19:26, Айюб 8:12
+ 128:8 Рут 2:4, Заб. 117:26
+ 129:1 Заб. 119:1, Нав. 3:55
+ 129:2 Наҳ. 1:6, Наҳ. 1:11, 2 Вак. 6:40
+ 129:4 Айюб 37:24, Иш. 55:7
+ 129:7 Заб. 130:3
+ 129:8 Заб. 24:22
+ 130:1 Заб. 119:1
+ 130:3 Заб. 129:7
+ 131:1 Заб. 119:1
+ 131:3 1 Вақ. 22:7, Аъм. 7:46
+ 131:7 Заб. 98:5
+ 131:8 Заб. 77:61, 2 Вак. 6:41
+ 131:9 Айюб 29:14
+ 131:10 2 Вак. 6:42

+ 131:11 Заб. 88:34-35, Заб. 109:4, 2 Подш. 7:12

+ 131:12 3 Подш. 8:25
+ 131:13 Хур. 19:18, Заб. 67:17, Заб. 77:68
+ 131:15 Заб. 147:3, Рут 1:6

+ 131:17 2 Подш. 21:17, 4 Подш. 8:20, Заб. 17:29

+ 132:1 Заб. 119:1, Ҳас. 13:8

+ 132:2 Хур. 29:7, Иб. 8:12

+ 132:3 Так. Шар. 3:9, Иб. 25:21, Так. Шар. 28:8

+ 133:1 Заб. 119:1, 1 Вақ. 9:33
+ 133:2 Заб. 27:2
+ 133:3 Ад. 6:24, Заб. 19:3, Заб. 127:5
+ 134:2 Заб. 91:14
+ 134:4 Хур. 19:5, Так. Шар. 7:6
+ 134:5 2 Вак. 2:5, Заб. 85:8, Заб. 94:3
+ 134:6 Заб. 113:11
+ 134:7 Айюб 38:22, Ирм. 10:13, Ирм. 51:16
+ 134:8 Хур. 12:29, Заб. 77:51
+ 134:9 Так. Шар. 6:22
+ 134:10 Заб. 135:17-20
+ 134:11 Ад. 21:21-35, Еҳ. 12:7-24

+ 134:12 Так. Шар. 29:8, Еҳ. 23:4, Заб. 77:55

+ 134:13 Заб. 101:13
+ 134:14 Так. Шар. 32:36
+ 134:15 Заб. 113:12-16
+ 134:16 Так. Шар. 4:28
+ 134:17 Ирм. 10:14, Ҳаб. 2:19
+ 134:18 Иш. 44:9
+ 134:20 Заб. 21:24
+ 134:21 Заб. 131:13
+ 135:1 Заб. 105:1
+ 135:2 Так. Шар. 10:17
+ 135:4 Заб. 71:18
+ 135:5 Мас. 3:19, Ирм. 10:12
+ 135:6 Иш. 44:24
+ 135:7 Ҳас. 1:16-18
+ 135:10 Хур. 12:29, Заб. 77:51
+ 135:11 Хур. 12:51
+ 135:13 Хур. 14:21-22, Заб. 77:13
+ 135:15 Хур. 14:27
+ 135:16 Хур. 15:22
+ 135:17 Заб. 134:10-12
+ 135:19 Ад. 21:21-26
+ 135:20 Ад. 21:33-35
+ 135:24 Заб. 105:10
+ 135:25 Заб. 103:27
+ 136:1 Ҳиз. 1:1, Ҳиз. 3:15, Ҳиз. 10:15
+ 136:5 Дон. 6:10
+ 136:6 Айюб 29:10, Ҳиз. 3:26

+ 136:7 Иш. 34:5, Ирм. 49:7-22, Ҳиз. 25:12-14, Ҳиз. 35, Ом. 1:11-12, Уб. 1:1-16, Мал. 1:3-4

+ 136:8 Иш. 21:9, Иш. 47:1, Ирм. 50:1, Ваҳй 18:6

+ 136:9 4 Подш. 8:12, Иш. 13:16, Наҳум 3:10

+ 137:1 Заб. 110:1, 1 Подш. 5:3, 2 Вак. 2:5, Заб. 85:8

+ 137:2 Заб. 27:2
+ 137:7 Заб. 70:20
+ 137:8 Заб. 105:1
+ 138:1 Ирм. 12:3
+ 138:2 4 Подш. 19:27
+ 138:3 Айюб 23:10, Мас. 5:21, Ибр. 4:13
+ 138:6 Рум. 11:33
+ 138:7 Ирм. 23:23-24, Юн. 1:3
+ 138:8 Айюб 11:8, Айюб 26:6, Ом. 9:2
+ 138:12 Айюб 34:21-22
+ 138:13 Айюб 10:10-11
+ 138:15 Воиз 11:5
+ 138:16 Хур. 32:32, Заб. 55:9, Мал. 3:16
+ 138:17 Заб. 91:6
+ 138:19 Айюб 4:9, Иш. 11:4, 2 Тас. 2:8
+ 138:21 Заб. 25:5, Заб. 118:158
+ 138:23 Заб. 25:2
+ 139:2 Заб. 70:4
+ 139:4 Заб. 57:5-6, Рум. 3:13
+ 139:5 Заб. 140:9
+ 139:6 Айюб 18:8-10, Ирм. 18:22
+ 139:11 Заб. 10:6, Заб. 119:4, Мас. 25:22
+ 139:13 Заб. 9:5

+ 140:2 Хур. 30:7, Ваҳй 5:8, Ваҳй 8:3-4, Хур. 29:41

+ 140:3 Заб. 33:13, Мас. 13:3, Воиз 12:4
+ 140:5 Мас. 25:12, Мас. 27:6
+ 140:6 2 Вак. 25:12
+ 140:7 Иш. 5:14

+ 140:8 2 Вак. 20:12, Заб. 24:15, Заб. 122:1-2

+ 140:9 Заб. 139:5

+ 140:10 Заб. 7:16

+ 141:1 1 Подш. 22:1, 1 Подш. 24:3, Заб. 56:1

+ 141:2 Заб. 101:1
+ 141:3 Заб. 142:4, Заб. 139:6
+ 141:5 Заб. 26:13
+ 141:6 Заб. 17:18
+ 141:7 Иш. 42:7

+ 142:2 Айюб 4:17, Айюб 9:2, Воиз 7:20, Рум. 3:20, Ғал. 2:16

+ 142:3 Заб. 87:7, Нав. 3:6
+ 142:5 Так. Шар. 32:7, Заб. 76:6
+ 142:6 Заб. 41:2, Заб. 62:2
+ 142:7 Заб. 27:1, Мас. 1:12
+ 142:8 Заб. 24:1
+ 142:10 Наҳ. 9:20
+ 142:11 Ирм. 14:17
+ 142:12 Заб. 53:7
+ 143:1 Заб. 17:3, Заб. 17:35
+ 143:2 Ҳас. 15:1, Заб. 17:3
+ 143:3 Айюб 7:17, Заб. 8:5

+ 143:4 Айюб 7:16, Заб. 38:6-7, Заб. 61:10, Воиз 1:2, 1 Вақ. 29:15, Айюб 14:2, Заб. 101:12

+ 143:5 2 Подш. 22:10, Заб. 17:10, Иш. 64:1, Заб. 103:32

+ 143:6 Заб. 76:18
+ 143:7 Заб. 68:15
+ 143:8 Заб. 11:3
+ 143:9 Заб. 32:3, Иш. 42:10
+ 143:10 Заб. 17:51
+ 143:12 Заб. 127:3
+ 143:14 Иш. 3:26, Ирм. 14:2
+ 143:15 Заб. 32:12

+ 144:3 2 Подш. 22:4, Заб. 17:4, Заб. 47:2, Айюб 5:9, Айюб 9:10

+ 144:6 Заб. 77:4
+ 144:8 Хур. 34:6, Заб. 85:5
+ 144:13 Заб. 9:37, Заб. 101:13, Нав. 5:19
+ 144:14 Заб. 145:8, Луқ. 13:11-13
+ 144:15 Заб. 103:27
+ 144:16 Заб. 103:14, Заб. 103:28
+ 144:18 Так. Шар. 4:7
+ 144:19 Мас. 10:24
+ 145:1 Заб. 102:1, Заб. 103:1
+ 145:2 Заб. 103:33
+ 145:3 Заб. 117:8, Ирм. 17:5
+ 145:4 Заб. 103:29, Иш. 2:22
+ 145:7 Заб. 102:6, Заб. 106:9, Иш. 61:1

+ 145:8 Мат. 9:28-30, Заб. 144:14, Луқ. 13:11-13

+ 145:9 Хур. 22:21, Так. Шар. 10:18
+ 145:10 Хур. 15:18, Заб. 9:35
+ 146:1 Заб. 91:2

+ 146:2 Заб. 50:20, Заб. 68:36, Так. Шар. 30:3, Ирм. 32:37, Ҳиз. 34:13

+ 146:3 Так. Шар. 32:39
+ 146:4 Иш. 40:26
+ 146:5 Иш. 40:28
+ 146:7 1 Вақ. 15:16
+ 146:8 Так. Шар. 11:14, Айюб 5:10
+ 146:9 Айюб 38:41
+ 146:10 Заб. 32:17
+ 146:11 Заб. 32:18
+ 147:2 Наҳ. 7:3
+ 147:3 Заб. 131:15
+ 147:5 Айюб 37:6, Айюб 38:29

+ 147:9 Так. Шар. 7:6, Ом. 3:2, Так. Шар. 4:8

+ 148:1 Мат. 21:9, Луқ. 2:14, Луқ. 19:38
+ 148:2 Заб. 102:20
+ 148:4 Так. Шар. 10:14, Ҳас. 1:7
+ 148:5 Заб. 32:6, Ибр. 11:3
+ 148:6 Айюб 14:15, Заб. 103:9
+ 148:7 Ҳас. 1:21
+ 148:8 Айюб 37:6
+ 148:13 Заб. 8:2-3, Заб. 112:4
+ 149:1 Заб. 32:3, Иш. 42:10, Заб. 110:1
+ 149:5 Заб. 62:7
+ 149:9 Иш. 65:6

+ 150:1 1 Вақ. 15:16, 2 Вак. 5:12, Ҳас. 1:6-8

+ 150:3 Заб. 97:6, Заб. 32:2, Заб. 70:22
+ 150:4 Хур. 15:20
+ 150:5 1 Вақ. 15:19

Table of Contents

Китоби Муқаддас

Забур

ТАРОНАИ ЯКУМ
ТАРОНАИ ДУЮМ
ТАРОНАИ СЕЮМ
ТАРОНАИ ЧОРУМ
ТАРОНАИ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ ШАШУМ
ТАРОНАИ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ НӮҲУМ
ТАРОНАИ ДАҲУМ
ТАРОНАИ ЁЗДАҲУМ
ТАРОНАИ ДУВОЗДАҲУМ
ТАРОНАИ СЕЗДАҲУМ
ТАРОНАИ ЧОРДАҲУМ
ТАРОНАИ ПОНЗДАҲУМ
ТАРОНАИ ШОНЗДАҲУМ
ТАРОНАИ ҲАФДАҲУМ
ТАРОНАИ ҲАЖДАҲУМ
ТАРОНАИ НУЗДАҲУМ
ТАРОНАИ БИСТУМ
ТАРОНАИ БИСТУ ЯКУМ
ТАРОНАИ БИСТУ ДУЮМ
ТАРОНАИ БИСТУ СЕЮМ
ТАРОНАИ БИСТУ ЧОРУМ
ТАРОНАИ БИСТУ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ БИСТУ ШАШУМ
ТАРОНАИ БИСТУ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ БИСТУ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ БИСТУ НӮҲУМ
ТАРОНАИ СИЮМ
ТАРОНАИ СИЮ ЯКУМ
ТАРОНАИ СИЮ ДУЮМ
ТАРОНАИ СИЮ СЕЮМ
ТАРОНАИ СИЮ ЧОРУМ
ТАРОНАИ СИЮ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ СИЮ ШАШУМ
ТАРОНАИ СИЮ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ СИЮ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ СИЮ НӮҲУМ
ТАРОНАИ ЧИЛУМ
ТАРОНАИ ЧИЛУ ЯКУМ
ТАРОНАИ ЧИЛУ ДУЮМ
ТАРОНАИ ЧИЛУ СЕЮМ
ТАРОНАИ ЧИЛУ ЧОРУМ
ТАРОНАИ ЧИЛУ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ ЧИЛУ ШАШУМ
ТАРОНАИ ЧИЛУ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ ЧИЛУ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ ЧИЛУ НӮҲУМ
ТАРОНАИ ПАНҶОҲУМ
ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ЯКУМ
ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ДУЮМ
ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ СЕЮМ
ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ЧОРУМ
ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ ПАНҶОХУ ШАШУМ
ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ ПАНҶОҲУ НӮҲУМ
ТАРОНАИ ШАСТУМ
ТАРОНАИ ШАСТУ ЯКУМ
ТАРОНАИ ШАСТУ ДУЮМ
ТАРОНАИ ШАСТУ СЕЮМ
ТАРОНАИ ШАСТУ ЧОРУМ
ТАРОНАИ ШАСТУ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ ШАСТУ ШАШУМ
ТАРОНАИ ШАСТУ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ ШАСТУ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ ШАСТУ НӮҲУМ
ТАРОНАИ ҲАФТОДУМ
ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ЯКУМ
ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ДУЮМ
ТАРОНАИ ҲАФТОДУ СЕЮМ
ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ЧОРУМ
ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ШАШУМ
ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ ҲАФТОДУ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ ҲАФТОДУ НӮҲУМ
ТАРОНАИ ҲАШТОДУМ
ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ЯКУМ
ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ДУЮМ
ТАРОНАИ ҲАШТОДУ СЕЮМ
ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ЧОРУМ
ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ШАШУМ
ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ ҲАШТОДУ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ ҲАШТОДУ НӮҲУМ
ТАРОНАИ НАВАДУМ
ТАРОНАИ НАВАДУ ЯКУМ
ТАРОНАИ НАВАДУ ДУЮМ
ТАРОНАИ НАВАДУ СЕЮМ
ТАРОНАИ НАВАДУ ЧОРУМ
ТАРОНАИ НАВАДУ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ НАВАДУ ШАШУМ
ТАРОНАИ НАВАДУ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ НАВАДУ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ НАВАДУ НӮҲУМ
ТАРОНАИ САДУМ
ТАРОНАИ САДУ ЯКУМ
ТАРОНАИ САДУ ДУЮМ
ТАРОНАИ САДУ СЕЮМ
ТАРОНАИ САДУ ЧОРУМ
ТАРОНАИ САДУ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ САДУ ШАШУМ
ТАРОНАИ САДУ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ САДУ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ САДУ НӮҲУМ
ТАРОНАИ САДУ ДАҲУМ
ТАРОНАИ САДУ ЁЗДАҲУМ
ТАРОНАИ САДУ ДУВОЗДАҲУМ
ТАРОНАИ САДУ СЕЗДАҲУМ
ТАРОНАИ САДУ ЧОРДАҲУМ
ТАРОНАИ САДУ ПОНЗДАҲУМ
ТАРОНАИ САДУ ШОНЗДАҲУМ
ТАРОНАИ САДУ ҲАФДАҲУМ
ТАРОНАИ САДУ ҲАЖДАҲУМ
ТАРОНАИ САДУ НУЗДАҲУМ
ТАРОНАИ САДУ БИСТУМ
ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ЯКУМ
ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ДУЮМ
ТАРОНАИ САДУ БИСТУ СЕЮМ
ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ЧОРУМ
ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ШАШУМ
ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ САДУ БИСТУ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ САДУ БИСТУ НӮҲУМ
ТАРОНАИ САДУ СИЮМ
ТАРОНАИ САДУ СИЮ ЯКУМ
ТАРОНАИ САДУ СИЮ ДУЮМ
ТАРОНАИ САДУ СИЮ СЕЮМ
ТАРОНАИ САДУ СИЮ ЧОРУМ
ТАРОНАИ САДУ СИЮ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ САДУ СИЮ ШАШУМ
ТАРОНАИ САДУ СИЮ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ САДУ СИЮ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ САДУ СИЮ НӮҲУМ
ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУМ
ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ЯКУМ
ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ДУЮМ
ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ СЕЮМ
ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ЧОРУМ
ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ПАНҶУМ
ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ШАШУМ
ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ҲАФТУМ
ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ ҲАШТУМ
ТАРОНАИ САДУ ЧИЛУ НӮҲУМ
ТАРОНАИ САДУ ПАНҶОҲУМ