Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:15:39.944475+00:00

Китоби Муқаддас

1. Ба Филиппиён

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҶАДИД

Ба Филиппиён

НОМАИ

ҲАВВОРИИ МУҚАДДАС ПАВЛУС

БА ФИЛИППИЁН

- 1
- 2
- 3
- 4

БОБИ ЯКУМ

Масеҳ ҳаёти имондор аст.

1^1Павлус ва Тимотиюс, ғуломони Исои Масеҳ, ба ҳамаи муқаддасон дар Исои Масеҳ, ки дар Филиппӣ мебошанд, бо усқуфон[*] ва ходимон:+

2Файз ва осоиштагӣ аз ҷониби Падари мо Худо ва Исои Масеҳи Худованд бар шумо бод.

3Дар ҳар боре ки шуморо ёд мекунам, Худои худро шукр мегӯям,+

4Ҳамеша дар ҳар дуои худ барои ҳамаи шумо бо шодӣ дуо мегӯям,

5Барои иштироки шумо дар башорат аз рӯзи аввал то алҳол,+

6Ва яқин дорам, ки Ӯ, ки дар шумо ба кори хайр шурӯъ намудааст, онро то рӯзи Исои Масеҳ ба анҷом хоҳад расонд,+

7Чунон ки маро лозим аст дар бораи ҳамаи шумо ҳамин тавр фикр кунам, чунки шумо дар дили ман ҷойгир шудаед, ки ҳам дар занҷирҳоям ва ҳам дар муҳофизат ва барқарор кардани башорат ҳамаатон шарики ман дар файз ҳастед+.

Шодие ки уқубатро мағлуб мекунад, ба башорат мадад мерасонад.

8Зеро Худо маро шоҳид аст, ки ман бо муҳаббати Исои Масеҳ иштиёқманди ҳамаи шумо ҳастам;+

9Ва дар он хусус дуо мегӯям, ки муҳаббати шумо дар дониш ва мулоҳизакорӣ торафт афзунтар гардад,+

10То шумо дарк намоед, ки чӣ беҳтар аст, барои он ки дар рӯзи Масеҳ пок ва беайб бошед,

11Ва аз самари адолат пур шавед, ки он ба василаи Исои Масеҳ барои ҷалол ва ҳамду санои Худост.

12Эй бародарон, мехоҳам шумо бидонед, ки саргузашти ман боиси пешрафти зиёдтари башорат гардидааст,

13Ба тавре ки занҷирҳои ман дар Исо ба тамоми сарбозхона ва ба ҳамаи дигарон машҳур шудааст,+

14Ва аксарияти бародарон аз занҷирҳои ман дар Худованд устувор гардида, ба андозаи бештар ҷасорат мекунанд, ки каломи Худоро нотарс мавъиза намоянд+.

15Дуруст аст, ки баъзе касон аз рӯи ҳасад ва рақобат, ва баъзеи дигарон аз рӯи хайрхоҳӣ Масеҳро мавъиза менамоянд:+

16Баъзеҳо аз рӯи рақобат, на бо дили соф Масеҳро мавъиза менамоянд, ба гумони он ки гаронии занҷирҳои маро афзун мекунанд,

17Вале дигарон аз рӯи муҳаббат, чун медонанд, ки ман барои муҳофизат кардани башорат дар ин ҷо гузошта шудаам.

18Хайр, чӣ мешавад? Масеҳро ба ҳар тарз, риёкорона ё самимона, мавъиза намоянд ҳам, ман аз ин шодам, ва шодӣ хоҳам кард,

19Зеро медонам, ки ин боиси наҷоти ман хоҳад шуд, мувофиқи дуои шумо ва бо мадади Рӯҳи Исои Масеҳ,+

20Ва ман яқин дорам ва умедворам, ки дар ҳеҷ хусус шарманда нахоҳам шуд, балки бо камоли ҷуръат ҳозир ҳам, чунон ки ҳамеша буд, Масеҳ дар ҷисми ман бузургӣ хоҳад ёфт, хоҳ дар ҳаёт бошад, хоҳ дар мамот+.

21Зеро ки барои ман ҳаёт — Масеҳ аст, ва мамот — фоида аст.

22Аммо агар ба ҳасби ҷисм дар ҳаёт буданам ба кори ман самаре мебахшида бошад, пас намедонам, ки кадомашро интихоб намоям.

23Ҳар дуяш ҳам маро ҷазб мекунад: орзу дорам, ки баромада равам ва ҳамроҳи Масеҳ бошам, чунки ин беандоза беҳтар аст;+

24Валекин дар ҷисм монданам барои шумо заруртар аст.

25Ва ман аниқ медонам, ки хоҳам монд ва барои пешрафт ва шодии имони шумо бо ҳамаи шумо хоҳам буд,

26То ки ҳамду санои шумо дар Исои Масеҳ ба воситаи ман афзунтар шавад, чун бори дигар назди шумо биёям.

Даъват ба ҷидду ҷаҳди якдилона барои имони Инҷил.

27Фақат ин ки муносиби башорати Масеҳ умр гузаронед, то ки ман — хоҳ омада шуморо бинам, хоҳ аз шумо дур бошам — дар бораи шумо бишнавам, ки шумо дар як рӯҳ қоим буда, якдилона барои имони Инҷил ҷидду ҷаҳд менамоед,+

28Ва дар ҳеҷ хусус аз душманон наметарсед, ки ин барои онҳо аломати ҳалокат аст, вале барои шумо аломати наҷот аст, — ва ин аз ҷониби Худост,

29Зеро ба шумо ба хотири Масеҳ ато шудааст, ки ба Ӯ на танҳо имон оваред, балки барои Ӯ уқубат ҳам кашед,+

30Бо ҳамон корнамоие ки шумо дар ман дидаед ва ҳоло дар бораи ман мешунавед+.

БОБИ ДУЮМ

Даъват ба ягонагӣ ва фармонбардорӣ.

2^1Пас, агар тасаллое дар Масеҳ бошад, агар хушнӯдии муҳаббат бошад, агар алокаи рӯҳ бошад, агар марҳамат ва дилсӯзӣ бошад, —

2Пас шодии маро пурра кунед, ба тавре ки дорои як фикр бошед, дорои як муҳаббат буда, якдил ва ҳамфикр бошед,+

3Аз рӯи рақобат ё шӯҳратпарастӣ ҳеҷ коре накунед, балки бо фурӯтанӣ якдигарро аз худ авло донед,+

4Ва ҳар яке на танҳо дар бораи худаш, балки дар бораи дигарон низ ғамхорӣ намояд+.

5Зеро дар шумо низ бояд айни ҳамон ҳиссиёт бошад, ки дар Исои Масеҳ буд,

6Ки Ӯ, бо вуҷуди он ки дар сурати Худо буд, бо Худо баробар буданро ҳарисона барои Худ нигоҳ надошт+.

7Балки Худро кам дониста, ба сурати ғулом даромад ва ба одамон монандӣ пайдо карда, ба зоҳир мисли одамизод шуд,+

8Ва Худро фурӯтан сохта, то вақти мамот, то дами мавти салиб фармонбардор буд+.

9Бинобар ин Худо низ Ӯро сарафроз кард ва ба Ӯ номе дод, ки аз ҳар ном болотар аст,+

10То ки ба исми Исо ҳар зонуе ки дар осмон ва бар замин ва зери замин аст, хам шавад,+

11Ва ҳар забон зътироф намояд, ки Исои Масеҳ Худованд аст барои ҷалоли Худои Падар.

Ғамхорӣ дар бораи наҷоти ҷон.

12Пас, эй маҳбубонам, модоме ки шумо ҳамеша фармонбардор будед, аз ин рӯ — на танҳо дар ҳузури ман, балки боз ҳам зиёдтар алҳол, дар вақти набудани ман, — бо тарсу ларз наҷоти худро ба амал оваред,

13Зеро ки Худо дар шумо, бо ҳусни таваҷҷӯҳи Худ, ҳам хоҳиш ва ҳам амалро ба вуҷуд меоварад+.

14Ҳар корро бе шиква ва шубҳа ба ҷо оваред,

15То ки бенуқсон ва пок, фарзандони беайби Худо бошед, дар миёни насли саркаш ва фосид, ки дар он шумо мисли найирҳо дар ҷаҳон медурахшед,+

16Ва каломи ҳаётро нигоҳ доред, то ки ман дар рӯзи Масеҳ фахр намоям, ки ман бар абас надавидаам ва бар абас меҳнат накардаам+.

17Лекин, агар ман курбонии рехтание бар курбонӣ ва ибодати имони шумо шавам ҳам, аз ин шодам ва бо ҳамаи шумо шодӣ мекунам;+

18Шумо низ аз ин шод бошед ва бо ман шодӣ кунед.

Ба зудӣ фиристодани Тимотиюс ва фавран баргардонидани Эпафрӯдитус.

19Ва дар Масеҳи Худованд умедворам, ки Тимотиюсро ба зудӣ назди шумо фиристонам, то ки ман низ аз аҳволатон хабар ёфта, рӯҳбаланд шавам+.

20Зеро каси дигаре мисли ӯ надорам, ки дар бораи шумо аз самими қалб ғамхорӣ мекарда бошад;

21Чунки ҳама нафъи худро толибанд, на он чиро, ки ба Исои Масеҳ тааллуқ дорад+.

22Вале шумо бовафоии ӯро медонед, чунки ӯ ба ман, мисли писар ба падар, дар башорат хизмат кардааст+.

23Пас, умедворам, ки ӯро дарҳол равона кунам, чун бубинам, ки аҳволи ман чӣ мешавад;

24Вале дар Худованд боварӣ дорам, ки худам низ ба зудӣ биёям.

25Аммо лозим донистам, ки Эпафрӯдитусро назди шумо баргардонам. Ӯ бародар ва ҳамкор ва ҳамсафи ман аст, ва шумо ӯро чун элчӣ ва хизматгузор дар мӯҳтоҷии ман фиристода будед+.

26Чунки ӯ иштиёқманди дидори ҳамаи шумо буд ва бисьёр андӯҳгин шуд аз он ки овозаи бемории ӯ ба гӯши шумо расидааст.

27Ҳақиқатан бемории ӯ марговар буд; лекин Худо ба ӯ марҳамат кард, ва на фақат ба ӯ, балки ба ман низ, то ки бар ғуссаи ман ғуссае зам нашавад.

28Бинобар ин ба фиристодани ӯ шитоб намудам, то ки шумо Ӯро аз нав дида, хурсанд шавед, ва ғуссаи ман низ сабук гардад.

29Пас ӯро дар Худованд бо камоли хурсандӣ пазироӣ намоед, ва чунин одамонро қадрдонӣ кунед,+

30Зеро ки ӯ барои кори Масеҳ ба мурдан наздик буд ва ҷонашро дар зери хатар монд, то ки камии хизмати шуморо барои ман пур кунад.

БОБИ СЕЮМ

Огоҳонидан аз баргаштан ба ақидаи яҳудиён дар бораи сафедшавӣ ба воситаи аъмол.

Бузургии беҳадди дониши Исо.

3^1Пас, эй бародаронам, дар Худованд шод бошед. Айни ҳамон нуктаро ба шумо навиштанам барои ман гарон нест, лекин барои шумо кувватбахш аст+.

2Аз сагон эҳтиёт шавед, аз коркунони бад эҳтиёт шавед, аз хатна эҳтиёт шавед;+

3Зеро аҳли хатна моем, ки Худоро дар Рӯҳ ибодат менамоем, ва бо Исои Масеҳ фахр мекунем, ва ба ҷисм эътимод надорем,+

4Гарчанде ки маро асосе ҳаст ба ҷисм ҳам эътимод дошта бошам. Агар каси дигар гумон кунад, ки метавонад ба ҷисм эътимод дошта бошад, ман — бештар,+

5Ки ман дар рӯзи ҳаштум маҳтун шудам, аз насли Исроил ҳастам, аз сибти Биньёмин, ибронӣ аз иброниён, аз ҷиҳати шариат — фарисӣ,+

6Аз ҷиҳати ғайрат — таъқибкунандаи Калисо, аз ҷиҳати адолати шаръӣ — беайб+.

7Лекин он чи барои ман бартарӣ буд, ба ҳотири Масеҳ нуқсон донистам.

8Ва ҳанӯз ҳамаашро ба ҳотири афзалияти дониши Худованди ман Исои Масеҳ нуқсон медонам, ки барои Ӯ ман аз ҳамааш даст кашидам ва ҳамаашро ахлот медонам, то ки Масеҳро пайдо кунам+

9Ва дар Ӯ пайдо шавам, на бо адолати худ, ки аз шариат аст, балки бо он чи ба воситаи имон ба Масеҳ аст, яъне бо адолате ки аз Худо бар ҳасби имон аст,+

10То ки Ӯро, ва қуввати эҳьёи Ӯро, ва ширкати уқубатҳои Ӯро дарк намоям ва дар мамоти Ӯ ба Ӯ монанд шавам,+

11Ба умеди он ки ба эҳьёи мурдагон бирасам.

12На ин ки аллакай расида бошам, ё комил шуда бошам, балки саъю кӯшиш менамоям, ки шояд ман ҳам бирасам, чунон ки Исои Масеҳ ба ман расидааст+.

13Эй бародарон, гумон намекунам, ки ман аллакай расида бошам, балки фақат як чизро мегӯям: он чиро, ки дар қафост, аз ҳотир бароварда ва ба пеш ҳаракат карда,

14Ман сӯи мақсаде шитоб менамоям, ки фарҷоми ғолибонаи даъвати Худост аз арши аъло дар Исои Масеҳ+.

15Пас, ҳар касе аз мо, ки комил бошад, бояд ҳамин тавр фикр ронад; вале агар шумо фикри дигаре дошта бошед, Худо инро ҳам ба шумо ошкор ҳоҳад соҳт+.

16Аммо ба ҳар чи мо расидаем, аз рӯи он бояд рафтор кунем.

Онҳое ки ба таври дуньёвӣ фикр мекунанд ва табааи осмон мебошанд.

17Эй бародарон, ба ман тақлид намоед ва ба касоне нигоҳ кунед, ки онҳо мувофиқи намунае ки дар мо доред, рафтор мекунанд+.

18Зеро бисьёр касон, ки дар бораи онҳо ба шумо борҳо гуфтаам, ва ҳоло низ бо гирья мегӯям, ҳамчун душманони салиби Масеҳ рафтор мекунанд;

19Фарҷоми онҳо ҳалокат аст, худои онҳо шикам аст, ва ҷалоли онҳо дар нанг аст: онҳо дар бораи чизҳои заминӣ фикр мекунанд+.

20Лекин иқоматгоҳи мо акнун дар осмон аст, ки аз он ҷо Исои Масеҳи Худовандро, ҳамчун Наҷотдиҳанда, интизор дорем,+

21Ки Ӯ ҷисми залили моро ба шабоҳати ҷисми ҷалили Ӯ бо амали ҳамон қуввате дигаргун ҳоҳад кард, ки бо он Ӯ ҳама чизро ба Худ тобеъ намуда метавонад+.

БОБИ ЧОРУМ

Машваратҳои хотимавӣ.

4^1Пас, эй бародарони маҳбуб ва матлуби ман, эй шодмонӣ ва тоҷи сари ман, дар Худованд ҳамин тавр истодагӣ намоед, эй маҳбубон.

2Аз Авҳӯдия илтимос мекунам ва аз Сунтихӣ илтимос мекунам, ки дар Худованд ҳамфикр бошанд+.

3Аз ту низ, эй ҳамкори самимӣ, хоҳишмандам, ки ба ин занон кӯмак бирасонӣ, ки онҳо дар роҳи башорат бо ман ва бо Қлимис ва бо ҳамроҳони дигарам, ки номашон дар дафтари ҳаёт аст, ҷидду ҷаҳд кардаанд+.

4Ҳамеша дар Худованд шод бошед; боз мегӯям: шод бошед+.

5Бигзор фурӯтании шумо ба ҳамаи одамон машҳур гардад; Худованд наздик аст+.

6Ҳеҷ ғам нахӯред, аммо ҳамеша дар дуо ва илтимос бо шукргузорӣ хоҳишҳои худро ба Худо ошкор намоед, —+

7Ва осоиштагии Худо, ки аз ҳар хирад болотар аст, дилҳои шумо ва фикрҳои шуморо дар Исои Масеҳ нигоҳ хоҳад дошт+.

8Хуллас, эй бародарон, ҳар он чи рост аст, ва ҳалол аст, ва боинсоф аст, ва пок аст, ва хушоянд аст, ва шоёни таҳсин аст, ва ҳар эҳсон ва ҳамде ки бошад, — дар бораи онҳо фикр кунед.

9Он чи шумо дар ман омӯхтаед, ва қабул кардаед, ва шунидаед, ва дидаед, — онҳоро ба ҷо оваред, ва Худои осоиштагӣ бо шумо хоҳад буд+.

Миннатдории ҳавворӣ барои садақае ки ба ӯ фиристода шудааст.

10Ва ман дар Худованд бағоят шод шудам, ки алҳол шумо ғамхории худро дар ҳаққи ман аз нав ривоҷ додаед; пештар ҳам шумо ғамхорӣ менамудед, вале вазъият мусоидат намекард.

11На ин ки ба сабаби мӯҳтоҷӣ мегуфта бошам; зеро ман ёд гирифтаам, ки бо он чи дорам, қаноат намоям:+

12Дар камбағалӣ ҳам зиста метавонам, дар фаровонӣ ҳам; дар ҳар чиз ва дар ҳар ҷо аз сар гузаронидани серӣ ва гуруснагӣ, фаровонӣ ва камиро ёд гирифтаам;+

13Ҳамааш аз дастам меояд, бо мадади Масеҳ, ки маро кувват мебахшад+.

14Лекин хуб кардед, ки дар андӯҳи ман шарик шудед+.

15Ва шумо, эй филиппиён, медонед, ки дар ибтидои башорат, вақте ки аз Мақдуния баромадам, ҳеҷ як калисо дар кори додану гирифтан бо ман шарикӣ накард, ба ғайр аз шумо;

16Ҳатто ба Таслӯникӣ шумо як-ду карат барои эҳтиёҷоти ман фиристодед+.

17На ин ки ман талабгори ҳадия бошам, балки толиби самаре ҳастам, ки ба фоидаи шумо биафзояд+.

18Ман ҳамаашро гирифтам ва ба қадри барзиёд дорам; ва ман аз ҳар чиз пур гаштам, вақте ки ҳадияи фиристодаи шуморо, ҳамчун бӯи муаттар, ҳамчун қурбонии хуши писандидаи Худо, аз дасти Эпафрӯдитус гирифтам+.

19Ва Худои ман ҳар эҳтиёҷи шуморо ба ҳасби сарвати ҷалоли Худ дар Исои Масеҳ пур хоҳад кард+.

20Худо, Падари моро то абад ҷалол бод, омин.

Саломҳо.

21Ба ҳар як муқаддас дар Исои Масеҳ салом гӯед. Бародароне ки бо ман мебошанд, ба шумо салом мегӯянд+.

22Ҳамаи муқаддасон, алалхусус аз хонаи қайсар ба шумо салом мегӯянд+.

23Файзи Худованди мо Исои Масеҳ бо ҳамаи шумо бод, омин.

* 1:1 Дар асри якуми милодӣ усқуф роҳбари калисои маҳаллӣ буд.

+ 1:1 Аъм. 16:1
+ 1:3 Рум. 1:8, Филем. 1:4, 2 Тим. 1:3
+ 1:5 Аъм. 16:12-40
+ 1:6 1 Қӯр. 1:8

+ 1:7 2 Қӯр. 7:3, Эфс. 3:1, Қӯл. 4:18, 2 Тим. 2:9, Филем. 1:1, Фпл. 4:14

+ 1:8 Рум. 1:9, Рум. 9:1
+ 1:9 Қӯл. 1:9, 1 Тас. 3:12-13, Филем. 1:6
+ 1:13 Аъм. 28:30
+ 1:14 Аъм. 4:31
+ 1:15 2 Қӯр. 11:13
+ 1:19 Аъм. 16:7

+ 1:20 Марқ. 8:38, Рум. 1:16, Рум. 14:8, 2 Қӯр. 5:15

+ 1:23 2 Тим. 4:6
+ 1:27 Эфс. 4:1
+ 1:29 Мат. 5:11-12
+ 1:30 Қӯл. 1:29, 1 Тим. 4:10
+ 2:2 Фпл. 4:2, 1 Пет. 3:8, Рум. 12:16
+ 2:3 Ғал. 5:26, Рум. 12:10, Эфс. 4:2
+ 2:4 Рум. 15:2-3
+ 2:6 Юҳ. 1:1, Юҳ. 5:18, Юҳ. 10:33

+ 2:7 Иш. 42:1, Мат. 20:28, Рум. 8:3, 2 Қӯр. 8:9

+ 2:8 Марқ. 14:36, Ибр. 5:8
+ 2:9 Мат. 28:18, Эфс. 1:21, Ибр. 1:4
+ 2:10 Иш. 45:23, Рум. 14:11
+ 2:13 1 Қӯр. 12:6
+ 2:15 Яҳ. 1:24, Мат. 5:14, Эфс. 5:8
+ 2:16 Ғал. 2:2
+ 2:17 Аъм. 21:13, 2 Тим. 4:6
+ 2:19 Аъм. 16:1, 1 Тас. 3:2
+ 2:21 1 Қӯр. 10:24, 1 Қӯр. 13:5
+ 2:22 1 Қӯр. 14:7, 1 Тим. 1:2, 2 Тим. 1:2
+ 2:25 Фпл. 4:18

+ 2:29 Рум. 16:2, 1 Қӯр. 16:18, 1 Тас. 5:12-13, 1 Тим. 5:17

+ 3:1 Фпл. 4:4
+ 3:2 Заб. 21:17, Заб. 21:21
+ 3:3 Рум. 2:29, Эфс. 2:11, Қӯл. 2:11
+ 3:4 2 Қӯр. 11:18

+ 3:5 Ҳас. 17:12, Иб. 12:3, Рум. 11:1, Аъм. 23:6, Аъм. 26:5

+ 3:6 Аъм. 8:3, Ғал. 1:13, Марқ. 10:20, Луқ. 1:6, Аъм. 22:3, Аъм. 26:5

+ 3:8 Ирм. 9:24

+ 3:9 Рум. 9:30-31, Рум. 10:5

+ 3:10 Рум. 8:17, 2 Қӯр. 1:5, Қӯл. 1:24, 1 Пет. 4:13, Рум. 6:5

+ 3:12 Ибр. 11:40

+ 3:14 1 Пет. 5:4, 1 Қӯр. 9:24-25, 2 Тим. 2:5

+ 3:15 1 Қӯр. 2:6

+ 3:17 1 Пет. 5:3, 2 Тас. 3:9, 1 Тим. 4:12, Тит. 2:7

+ 3:19 2 Қӯр. 11:15, 1 Тас. 5:3, Марқ. 8:33

+ 3:20 Эфс. 2:19, Аъм. 1:11, 1 Қӯр. 1:7

+ 3:21 1 Қӯр. 15:35-52, 1 Юҳ. 3:2, Рум. 8:29, 2 Қӯр. 3:18, Қӯл. 3:1

+ 4:2 Фпл. 2:2
+ 4:3 Хур. 32:32, Заб. 68:29, Ваҳй 3:5
+ 4:4 Фпл. 3:1, 1 Тас. 5:16
+ 4:5 Яъқ. 5:8
+ 4:6 Мат. 6:25, 1 Пет. 5:7
+ 4:7 Юҳ. 14:27, Фпл. 4:7, Қӯл. 3:15
+ 4:9 Рум. 15:33, 2 Тас. 3:16
+ 4:11 1 Тим. 6:6, 1 Тим. 6:8
+ 4:12 1 Қӯр. 4:11, 2 Қӯр. 11:27
+ 4:13 1 Тим. 1:12
+ 4:14 Фпл. 1:7
+ 4:16 Аъм. 17:1
+ 4:17 Рум. 1:13
+ 4:18 Фпл. 2:25, Ҳас. 8:21, Хур. 29:18
+ 4:19 Заб. 22:1, 2 Қӯр. 9:8
+ 4:21 Ғал. 1:2
+ 4:22 2 Қӯр. 13:12

Table of Contents

- Китоби Муқаддас

- Ба Филиппиён

- БОБИ ЯКУМ
- БОБИ ДУЮМ
- БОБИ СЕЮМ
- БОБИ ЧОРУМ