Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:00:17.324538+00:00

Китоби Муқаддас

1. Ададҳо

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

Ададҳо

КИТОБИ ЧОРУМИ МУСО

АДАДҲО

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36

БОБИ ЯКУМ

Амр дар бораи саршумории қавм.

1^1Ва дар рӯзи якуми моҳи дуюм, дар соли дуюми берун омаданашон аз замини Миср, Худованд ба Мусо дар биёбони Сино дар хаймаи ҷомеъ сухан ронда, гуфт:+

2«Саршумории тамоми ҷамоати банӣ-Исроилро бар ҳасби қабилаҳо ва хонадонҳошон, мувофиқи адади номҳошон, — ҳамаи мардҳоро саросар ба амал оваред+.

3Аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки дар Исроил ба лашкар мераванд, — ту ва Ҳорун онҳоро бар тибқи фавҷҳошон дар шумор оваред.

4Ва ҳамроҳи шумо як нафар аз ҳар сибт хоҳад буд, ки ҳар яке раиси хонадони худ бояд бошад.

5Ва ин аст номҳои шахсоне ки ҳамроҳи шумо хоҳанд буд: аз Реубен — Элисур ибни Шадиур;+

6Аз Шимъӯн — Шалумиил ибни Суришаддой;+

7Аз Яҳудо — Наҳшӯн ибни Амминодоб;+

8Аз Иссокор — Натанъил ибни Суор;+

9Аз Забулун — Элиоб ибни Ҳилӯн;+

10Аз писарони Юсуф: аз Эфроим — Элишомоъ ибни Аммиҳуд; аз Менашше — Ҷамлиил ибни Фадоҳсур;+

11Аз Биньёмин — Абидон ибни Ҷидъӯнӣ;+

12Аз Дон — Аҳиозар ибни Аммишаддой;+

13Аз Ошер — Фаҷъиил ибни Окрон;+

14Аз Ҷод — Эльёсоф ибни Дауил;+

15Аз Нафтолӣ — Аҳираъ ибни Энон+.

16Ҳаминҳоянд даъватшудагони ҷамоат, раисони сибтҳои падаронашон, ки сарварони ҳазораҳои Исроил мебошанд».

17Ва Мусо ва Ҳорун ин шахсонро, ки номҳошон зикр ёфт, гирифтанд.

18Ва тамоми ҷамоатро дар рӯзи якуми моҳи дуюм ҷамъ карданд, ва онҳо насабномаҳои худро бар ҳасби қабилаҳо ва хонадонҳои худ, мувофиқи адади номҳо, аз бистсола ва болотар саросар эълон намуданд,

19Чунон ки Худованд ба Мусо амр фармуда буд; ва ӯ онҳоро дар биёбони Сино дар шумор овард.

20Ва банӣ-Реубен, нахустзодаи Исроил, бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳошон, саросар ҳамаи мардҳои аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

21Дар шумор овардашудагон аз сибти Реубен чилу шаш ҳазору панҷсад нафар буданд+.

22Аз банӣ-Шимъӯн бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳои саросар дар шумор овардашудагон, ҳамаи мардҳои аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

23Дар шумор овардашудагон аз сибти Шимъӯн панҷоҳу нӯҳ ҳазору сесад нафар буданд+.

24Аз банӣ-Ҷод бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳо аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

25Дар шумор овардашудагон аз сибти Ҷод чилу панҷ ҳазору шашсаду панҷоҳ нафар буданд+.

26Аз банӣ-Яҳудо бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳо, аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

27Дар шумор овардашудагон аз сибти Яҳудо ҳафтоду чор ҳазору шашсад нафар буданд+.

28Аз банӣ-Иссокор бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳо, аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

29Дар шумор овардашудагон аз сибти Иссокор панҷоҳу чор ҳазору чорсад нафар буданд+.

30Аз банӣ-Забулун бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳо, аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

31Дар шумор овардашудагон аз сибти Забулун панҷоҳу ҳафт ҳазору чорсад нафар буданд+.

32Аз писарони Юсуф: аз банӣ-Эфроим бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳо, аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

33Дар шумор овардашудагон аз сибти Эфроим чил ҳазору панҷсад нафар буданд+.

34Аз банӣ-Менашше бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳо, аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

35Дар шумор овардашудагон аз сибти Менашше сию ду ҳазору дусад нафар буданд+.

36Аз банӣ-Биньёмин бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳо, аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

37Дар шумор овардашудагон аз сибти Биньёмин сию панҷ ҳазору чорсад нафар буданд+.

38Аз банӣ-Дон бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳо, аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

39Дар шумор овардашудагон аз сибти Дон шасту ду ҳазору ҳафтсад нафар буданд+.

40Аз банӣ-Ошер бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳо, аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

41Дар шумор овардашудагон аз сибти Ошер чилу як ҳазору панҷсад нафар буданд+.

42Аз банӣ-Нафтолӣ бар ҳасби насабномаи қабила ва хонадонашон, мувофиқи адади номҳо, аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки ба лашкар мераванд, —

43Дар шумор овардашудагон аз сибти Нафтолӣ панҷоҳу се ҳазору чорсад нафар буданд+.

44Инҳоянд дар шумор овардашудагон, ки Мусо ва Ҳорун бо раисони Исроил дар шумор оварданд, — бо он дувоздаҳ нафар, ки ҳар яке аз як хонадони онҳо буданд.

45Ва ҳамаи дар шумор овардашудагони банӣ-Исроил бар ҳасби хонадонашон, аз бистсола ва болотар, ҳамаи онҳое ки дар Исроил ба лашкар мераванд, —

46Ҳамаи дар шумор овардашудагон шашсаду се ҳазору панҷсаду панҷоҳ нафар буданд+.

47Валекин левизодагон бар ҳасби сибти падаронашон дар миёни онҳо дар шумор оварда нашуданд,

48Зеро ки Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфта буд:

49«Аммо сибти Левиро дар шумор наовар, ва саршумории онҳоро дар миёни банӣ-Исроил ба амал наовар,

50Балки левизодагонро бар маскани шаҳодат ва бар тамоми колои он ва бар ҳар чизе ки ба он тааллуқ дорад, таъин намо; бигзор онҳо маскан ва тамоми колои онро бардоранд ва хизмати онро ба ҷо оваранд, ва дар атрофи маскан хайма зананд;

51Ва дар вақти кӯч кардани маскан левизодагон онро фурӯд оваранд, ва дар вақти ист кардани маскан левизодагон онро барқарор намоянд; ва шахси бегонае ки ба он наздик меояд, кушта хоҳад шуд.

52Ва банӣ-Исроил бояд ҳар яке дар ӯрдугоҳи худ ва ҳар яке назди байрақи худ бар ҳасби фавҷҳои худ хайма зананд.

53Ва левизодагон дар атрофи маскани шаҳодат хайма хоҳанд зад, то ки ғазабе бар ҷамоати банӣ-Исроил ба амал наояд; ва левизодагон посбонии маскани шаҳодатро ба ҷо хоҳанд овард»+.

54Ва банӣ-Исроил ба амал оварданд; чунон ки Худованд ба Мусо амр фармуда буд, ончунон ба амал оварданд.

БОБИ ДУЮМ

Тақсимоти сибтҳо дар ӯрдугоҳ.

2^1Ва Худованд ба Мусо ва Ҳорун сухан ронда, гуфт:

2«Бигзор банӣ-Исроил ҳар яке назди байрақи худ бар ҳасби нишонҳои хонадонашон хайма зананд; дар рӯ ба рӯи хаймаи ҷомеъ гирдогирд хайма зананд.

3Ва аз тарафи пеши шарқӣ аҳли байрақи ӯрдуи Яҳудо бар ҳасби фавҷҳошон хайма мезананд, ва раиси банӣ-Яҳудо Наҳшӯн ибни Амминодоб аст;+

4Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, ҳафтоду чор ҳазору шашсад нафаранд.

5Ва дар паҳлуи вай сибти Иссокор хайма мезананд, ва раиси банӣ-Иссокор Натанъил ибни Суор аст;

6Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, панҷоҳу чор ҳазору чорсад нафаранд;

7Ва сонӣ сибти Забулун, ки раиси сибти Забулун Элиоб ибни Ҳилӯн аст;

8Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, панҷоҳу ҳафт ҳазору чорсад нафаранд.

9Ҳамаи дар шумор овардашудагон дар ӯрдуи Яҳудо бар ҳасби фавҷҳошон саду ҳаштоду шаш ҳазору чорсад нафаранд; онҳо бояд аввалин шуда кӯч кунанд+.

10Байрақи ӯрдуи Реубен бояд ба тарафи ҷанубӣ бар ҳасби фавҷҳошон бошад, ва раиси банӣ-Реубен Элисур ибни Шадиур аст;

11Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, чилу шаш ҳазору панҷсад нафаранд;

12Ва дар паҳлуи вай сибти Шимъӯн хайма мезананд, ки раиси банӣ-Шимъӯн Шалумиил ибни Суришаддой аст;

13Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, панҷоҳу нӯҳ ҳазору сесад нафаранд;

14Ва сонӣ сибти Ҷод, ки раиси банӣ-Ҷод Эльёсоф ибни Рауил аст;

15Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, чилу панҷ ҳазору шашсаду панҷоҳ нафаранд.

16Ҳамаи дар шумор овардашудагон дар ӯрдуи Реубен бар ҳасби фавҷҳошон саду панҷоҳу як ҳазору чорсаду панҷоҳ нафаранд; онҳо бояд дуюмин шуда кӯч кунанд+.

17Ва ҳангоме ки хаймаи ҷомеъ кӯч кунад, ӯрдуи левизодагон дар миёни ӯрдуҳо хоҳад буд; чунон ки ист кардаанд, ончунон бояд ҳар яке дар ҷои ҳуд бар ҳасби байрақҳои худ кӯч кунанд+.

18Байрақи ӯрдуи Эфроим бояд ба тарафи ғарбӣ бар тибқи фавҷҳошон бошад, ва раиси банӣ-Эфроим Элишомоъ ибни Аммиҳуд аст;

19Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, чил ҳазору панҷсад нафаранд;

20Ва дар паҳлуи вай — сибти Менашше, ки раиси банӣ-Менашше Ҷамлиил ибни Фадоҳсур аст;

21Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, сию ду ҳазору дусад нафаранд.

22Ва сонӣ — сибти Биньёмин, ки раиси банӣ-Биньёмин Абидон ибни Ҷидъӯнӣ аст;

23Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, сию панҷ ҳазору чорсад нафаранд.

24Ҳамаи дар шумор овардашудагон дар ӯрдуи Эфроим бар ҳасби фавҷҳошон саду ҳашт ҳазору сад нафаранд; онҳо бояд сеюмин шуда кӯч кунанд+.

25Байрақи ӯрди Дон бояд ба тарафи шимолӣ бар тибқи фавҷҳошон бошад, ва раиси банӣ-Дон Аҳиозар ибни Аммишаддой аст;

26Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, шасту ду ҳазору ҳафтсад нафаранд.

27Ва дар паҳлуи вай сибти Ошер хайма мезананд, ки раиси банӣ-Ошер Фаҷъиил ибни Окрон аст;

28Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, чилу як ҳазору панҷсад нафаранд.

29Ва сонӣ — сибти Нафтолӣ, ки раиси банӣ-Нафтолӣ Аҳираъ ибни Энон аст;

30Ва фавҷи ӯ, ки дар шумор оварда шудаанд, панҷоҳу се ҳазору чорсад нафаранд.

31Ҳамаи дар шумор овардашудагон дар ӯрдуи Дон саду панҷоҳу ҳафт ҳазору шашсад нафаранд; онҳо бояд охирин шуда таҳти байрақҳои худ кӯч кунанд+.

32Инҳоянд дар шумор овардашудагони банӣ-Исроил бар ҳасби хонадонашон; ҳамаи дар шумор овардашудагони ӯрдуҳо бар ҳасби фавҷҳошон шашсаду се ҳазору панҷсаду панҷоҳ нафаранд»+.

33Валекин левизодагон дар миёни банӣ-Исроил дар шумор оварда нашуданд, чунон қи Худованд ба Мусо амр фармуда буд+.

34Ва банӣ-Исроил мувофиқи ҳар он чи Худованд ба Мусо амр фармуда буд, ба амал оварданд; ҳамин тавр таҳти байрақҳои худ хайма мезаданд, ва ҳамин тавр ҳар яке бар ҳасби қабила ва хонадони худ кӯч мекарданд.

БОБИ СЕЮМ

Дар бораи коҳинон, сибти Левӣ ва хонадонҳои онҳо.

3^1Ва ин аст насабномаи Ҳорун ва Мусо, дар рӯзе ки Худованд дар кӯҳи Сино ба Мусо сухан ронд.

2Ва ин аст номҳои писарони Ҳорун: нахустзодааш Нодоб, Абиҳу, Элъозор ва Итомор+.

3Ин аст номҳои писарони Ҳорун, коҳиноне ки тадҳин карда шуда буданд, ки ӯ онҳоро барои каҳонат баргумошт.

4Вале Нодоб ва Абиху ба ҳузури Худованд мурданд, вақте ки оташи ғайрро дар биёбони Сино ба ҳузури Худованд оварданд, ва онҳо фарзанд надоштанд; ва Элъозор ва Итомор дар ҳузури падарашон Ҳорун каҳонат мекарданд+.

5Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

6«Сибти Левиро наздик оварда, онҳоро ба ҳузури Ҳоруни коҳин таъин намо, то ки ба ӯ хизмат кунанд+.

7Ва бигзор онҳо хизмати ӯ ва хизмати тамоми ҷамоатро пеши хаймаи ҷомеъ иҷро намуда, корҳои масканро ба ҷо оваранд;

8Ва тамоми колои хаймаи ҷомеъро нигаҳбонӣ намуда ва хизмати банӣ-Исроилро иҷро карда, корҳои масканро ба ҷо оваранд.

9Ва левизодагонро ба Ҳорун ва писаронаш бидеҳ: онҳо аз ҷониби банӣ-Исроил ба таври қатъӣ ба ӯ дода шудаанд+.

10Вале Ҳорун ва писаронашро баргумор, то ки каҳонати худро риоят кунанд; ва бегонае агар наздик ояд, кушта хоҳад шуд»+.

11Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

12«Ва инак, Ман левизодагонро аз миёни банӣ-Исроил дар ивази ҳамаи нахустзодагони раҳимкушо гирифтаам, ва левизодагон аз они Мананд;

13Зеро ки ҳар нахустзода аз они Ман аст: дар рӯзе ки Ман ҳамаи нахустзодагони замини Мисрро зарба задам, ҳамаи нахустзодагони Исроилро, аз одамон то чорпоён, барои Худ тақдис намудам, ва онҳо аз они Мананд. Ман Худованд ҳастам»+.

14Ва Худованд дар биёбони Сино ба Мусо сухан ронда, гуфт:

15«Банӣ-Левиро бар ҳасби хонадон ва қабилаҳошон дар шумор овар; ҳар мардинаро аз якмоҳа ва болотар дар шумор овар».

16Ва Мусо онҳоро аз рӯи гуфтаи Худованд, чунон ки амр фармуда шуд, дар шумор овард.

17Ва инҳоянд писарони Левӣ бар ҳасби номҳошон: Ҷершӯн ва Қаҳот ва Марорӣ+.

18Ва ин аст номҳои банӣ-Ҷершӯн бар ҳасби қабилаҳошон: Либнӣ ва Шимъӣ+.

19Ва банӣ-Каҳот бар ҳасби қабилаҳошон: Амром ва Йисҳор, Ҳебрӯн ва Узиил+.

20Ва банӣ-Марорӣ бар ҳасби қабилаҳошон: Маҳлӣ ва Мушӣ. Ҳаминҳоянд хонаводаҳои Левӣ бар ҳасби авлодашон+.

21Аз Ҷершӯн қабилаи Либнӣ ва қабилаи Шимъӣ; ҳаминҳоянд қабилаҳои ҷершӯниён.

22Дар шумор овардашудагони онҳо мувофиқи адади тамоми мардинаи аз якмоҳа ва болотар: дар шумор овардашудагони онҳо ҳафт ҳазору панҷсад нафаранд.

23Қабилаҳои ҷершӯниён бояд дар ақиби маскан ба тарафи ғарбӣ хайма зананд+.

24Ва раиси хонадони ҷершӯниён Эльёсоф ибни Лоил аст.

25Ва ба нигаҳбонии банӣ-Ҷершӯн дар хаймаи ҷомеъ инҳо супурда мешавад: маскан ва хайма, болопӯши он ва пардаи даромадгоҳи хаймаи ҷомеъ,+

26Ва пардаҳои саҳн, ва пардаи даромадгоҳи саҳне ки гирдогирди маскан ва қурбонгоҳ аст, ва танобҳое ки он барои ҳар хизматаш дорад.

27Ва аз Қаҳот қабилаи Амром ва қабилаи Йисҳор ва қабилаи Ҳебрӯн ва қабилаи Узиил; ҳаминҳоянд қабилаҳои қаҳотиён+.

28Мувофиқи адади тамоми мардинаи аз якмоҳа ва болотар, ҳашт ҳазору шашсад нафаранд, ки нигаҳбонии колои қудсро бояд иҷро кунанд.

29Қабилаҳои банӣ-Қаҳот бояд ба тарафи ҷанубии маскан хайма зананд.

30Ва раиси хонадони кабилаҳои қаҳотиён Элисофон ибни Узиил аст.

31Ва нигаҳбонии онҳо бар ин чизҳост: сандуқ ва миз ва чароғдон ва қурбонгоҳҳо ва колои муқаддасе ки хизматро ба воситаи он ба ҷо меоваранд, ва парда ва ҳар он чи ба он тааллуқ дорад+.

32Ва раиси раисони левизодагон Элъозор ибни Ҳоруни коҳин аст; иҷрокунандагони нигаҳбонии колои қудс таҳти назорати ӯ хоҳанд буд+.

33Аз Марорӣ қабилаи Маҳлӣ ва қабилаи Мушӣ; ҳаминҳоянд қабилаҳои марориён.

34Ва дар шумор овардашудагони онҳо, мувофиқи адади тамоми мардинаи аз якмоҳа ва болотар, шаш ҳазору дусад нафаранд.

35Ва раиси хонадони қабилаҳои марориён Суриил ибни Абиҳоил аст; онҳо бояд ба тарафи шимолии маскан хайма зананд.

36Ва вазифаи нигаҳбонии банӣ-Марорӣ бар ин чизҳост: тахтаҳои маскан ва ғалақаҳояш ва сутунҳояш ва пояҳояш ва тамоми колояш ва тамоми хизматаш+.

37Ва сутунҳои гирдогирди саҳн ва пояҳошон ва мехҳошон ва танобҳошон.

38Ва пеши маскан аз ҷониби офтоббаро, яъне пеши хаймаи ҷомеъ аз тарафи шарқ, бояд Мусо ва Ҳорун ва писаронаш хайма зананд, ки онҳо вазифаи нигаҳбонии қудс ва нигаҳбонии банӣ-Исроилро иҷро мекунанд; ва шахси бегонае ки ба он наздик ояд, кушта хоҳад шуд.

39Ҳамаи дар шумор овардашудагони левизодагон, ки Мусо ва Ҳорун мувофиқи амри Худованд бар ҳасби қабилаҳои онҳо дар шумор оварданд, тамоми мардинаи онҳо аз якмоҳа ва болотар бисту ду ҳазор нафар буданд+.

40Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Ҳамаи нахустзодагони мардинаи банӣ-Исроилро аз якмоҳа ва болотар дар шумор овар, ва адади номҳошонро муқаррар намо.

41Ва левизодагонро барои Ман, ки Худованд ҳастам, дар ивази ҳамаи нахустзодагони банӣ-Исроил бигир, ва чорпоёни левизодагонро дар ивази ҳамаи нахустзодагони чорпоёни банӣ-Исроил».

42Ва Мусо, чунон ки Худованд ба ӯ амр фармуд, ҳамаи нахустзодагони банӣ-Исроилро дар шумор овард;

43Ва ҳамаи нахустзодагони мардина, мувофиқи адади номҳо, аз якмоҳа ва болотар, ки дар шумор оварда шуданд, бисту ду ҳазору дусаду ҳафтоду се нафар буданд.

44Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

45«Левизодагонро дар ивази ҳамаи нахустзодагони банӣ-Исроил бигир, ва чорпоёни левизодагонро дар ивази чорпоёни онҳо; ва левизодагон аз они Ман хоҳанд буд. Ман Худованд ҳастам.

46Ва дар хусуси фидияи дусаду ҳафтоду се нафар нахустзодагони банӣ-Исроил, ки назар ба левизодагон барзиёданд, —

47Панҷ сиқлӣ барои ҳар саре бигир, онро бо сиқли муқаддас, ки ҳар сиқл бист ҷеро бошад, бигир+.

48Ва ин нуқраро, ки фидияи адади барзиёди онҳост, ба Ҳорун ва писаронаш бидеҳ».

49Ва Мусо нуқраи фидияро барои онҳое ки аз адади ивазкардаи левизодагон барзиёд буданд, гирифт.

50Аз нахустзодагони банӣ-Исроил нуқраро гирифт: ҳазору сесаду шасту панҷ сиқл бо сиқли муқаддас.

51Ва Мусо нуқраи фидияро мувофиқи гуфтаи Худованд, ҷунон ки Худованд ба Мусо амр фармуда буд, ба Ҳорун ва писаронаш дод.

БОБИ ЧОРУМ

Дастурот дар бораи левизодагон; саршумории онҳо.

4^1Ва Худованд ба Мусо ва Ҳорун сухан ронда, гуфт:

2«Банӣ-Қаҳотро аз миёни банӣ-Левӣ бар ҳасби қабилаҳо ва хонадонҳои онҳо дар шумор овар,

3Аз сисола ва болотар ва то панҷоҳсола, ҳамаи онҳоеро, ки қобили хизматанд, то ки дар хаймаи ҷомеъ кор кунанд+.

4Кори банӣ-Қаҳот дар хаймаи ҷомеъ қудси қудсҳост.

5Ва ҳангоме ки кӯч кардани ӯрду лозим шавад, Ҳорун ва писаронаш дохил шуда, пардаи пӯшандаро фурӯд меоваранд, ва сандуқи шаҳодатро бо он мепӯшонанд.

6Ва болопӯше аз пӯсти тӯҳс бар он мегузоранд, ва аз болояш чодире ки комилан лоҷувардист, паҳн мекунанд, ва дастакҳояшро мегузаронанд+.

7Ва бар мизи нони тақдим чодири лоҷувардӣ паҳн мекунанд, ва табақҳо ва қошуқҳо ва косаҳо ва дӯлчаҳои рехтаниро бар он мегузоранд; ва нони доимӣ бояд бар он бошад.

8Ва бар онҳо чодири қирмизӣ паҳн мекунанд, ва онро бо болопӯше аз пӯсти тӯҳс мепӯшонанд, ва дастакҳояшро мегузаронанд.

9Ва чодири лоҷувардие гирифта, чароғдон ва чароғҳояш ва анбӯрҳояш ва маҷмарҳояш ва тамоми колои равғанашро, ки бо онҳо хизмати онро ба ҷо меоваранд, мепӯшонанд.

10Ва он ва тамоми колояшро дар болопӯше аз пӯсти тӯҳс мегузоранд, ва бар чӯбдастае меовезанд.

11Ва бар қурбонгоҳи тилло чодири лоҷувардӣ паҳн мекунанд, ва онро бо болопӯше аз пӯсти тӯҳс мепӯшонанд, ва дастакҳояшро мегузаронанд.

12Ва тамоми колои хизматро, ки бо онҳо дар қудс хизмат мекунанд, гирифта, дар чодири лоҷувардӣ мегузоранд, ва онҳоро бо болопӯше аз пӯсти тӯҳс мепӯшонанд, ва бар чӯбдастае меовезанд.

13Ва қурбонгоҳро аз хокистар тоза карда, чодири арғувонӣ бар он паҳн мекунанд.

14Ва тамоми колои онро, ки бо онҳо хизмати онро ба ҷо меоваранд, — маҷмарҳо, чанголҳо, хокандозҳо ва косаҳо, — яъне тамоми колои қурбонгоҳро бар он мегузоранд, ва болопӯше аз пӯсти тӯҳс бар он паҳн мекунанд, ва дастакҳояшро мегузаронанд.

15Ва чун Ҳорун ва писаронаш дар вақти кӯч кардани ӯрду пӯшонидани қудс ва тамоми колои қудсро ба анҷом расонанд, пас аз он банӣ-Қаҳот барои бардоштан меоянд; вале набояд ба қудс даст расонанд, вагар на хоҳанд мурд. Ҳамин аст боре ки бояд банӣ-Қаҳот дар хаймаи ҷомеъ бардоранд+.

Воҷиботи Элъозор.

16Ва таҳти назорати Элъозор ибни Ҳоруни коҳин инҳо хоҳад буд: равған барои рӯшноӣ, ва бухури муаттар, ва ҳадияи ордии доимӣ, ва равғани тадҳин; назорат бар тамоми маскан ва бар ҳар чи дар он аст, яъне бар қудс ва бар колои он»+.

17Ва Худованд ба Мусо ва Ҳорун сухан ронда, гуфт:

18«Сибти қабилаҳои қаҳотиёнро аз миёни левизодагон маҳв накунед,

19Балки ба онҳо чунин рафтор намоед, то ки дар вақти наздик омаданашон ба қудси қудсҳо онҳо зинда монанд ва намиранд: бигзор Ҳорун ва писаронаш омада, ҳар якеро ба хизматаш ва назди бораш бимонанд;

20Вале онҳо барои дидани он ки қудсро чӣ гуна мепӯшонанд, набояд биёянд, вагар на хоҳанд мурд»+.

Воҷиботи банӣ-Ҷершӯн.

21Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

22«Банӣ-Ҷершӯнро низ бар ҳасби хонадонҳо ва қабилаҳои онҳо дар шумор овар.

23Аз сисола ва болотар то панҷоҳсола онҳоро дар шумор овар, яъне онҳоеро, ки қобили хизматанд, то ки дар хаймаи ҷомеъ кор кунанд.

24Ин аст кори қабилаҳои ҷершӯниён дар хизматгузорӣ ва боркашонӣ:+

25Онҳо бояд ин чизҳоро бардоранд: пардаҳои маскан ва хаймаи ҷомеъ, болопӯши он ва болопӯше аз пӯсти тӯҳс, ки бар он аз боло мебошад, ва пардаи даромадгоҳи хаймаи ҷомеъ,

26Ва пардаҳои саҳн ва пардаи даромадгоҳи дарвозаи саҳн, ки гирдогирди маскан ва қурбонгоҳ аст, ва танобҳои онҳо ва тамоми колои хизмати онҳо; ва ҳар кореро, ки бо ин чизҳо кардан лозим аст, онҳо бояд бикунанд.

27Тамоми хизмати банӣ-Ҷершӯн дар ҳар боркашонии онҳо ва дар ҳар кори онҳо бояд бо фармони Ҳорун ва писаронаш ба ҷо оварда шавад; ва нигаҳбонии ҳар бореро, ки онҳо мекашонанд, ба зиммаи онҳо бигузоред.

28Ҳамин аст хизмати қабилаҳои банӣ-Ҷершӯн дар хаймаи ҷомеъ; ва назорати онҳо дар дасти Итомор ибни Ҳоруни коҳин аст.

Воҷиботи банӣ-Марорӣ

29Банӣ-Марориро бар ҳасби қабилаҳо ва хонадони онҳо дар шумор овар.

30Аз сисола ва болотар, то панҷоҳсола, ҳамаи онҳоеро, ки қобили хизматанд, то ки хизмати хаймаи ҷомеъро иҷро кунанд, дар шумор овар.

31Ва ин аст вазифаи боркашонии онҳо дар тамоми хизматашон дар хаймаи ҷомеъ: тахтаҳои маскан ва ғалақаҳояш ва сутунҳояш ва пояҳояш,+

32Ва сутунҳои гирдогирди саҳн ва пояҳошон ва мехҳошон ва танобҳошон бо тамоми колояшон ва тамоми хизматашон; ва колоеро, ки онҳо бояд бардоранд, ном ба ном дар шумор оваред.

33Ҳамин аст кори қабилаҳои банӣ-Марорӣ дар тамоми хизматашон дар хаймаи ҷомеъ зери дасти Итомор ибни Ҳоруни коҳин».

34Ва Мусо ва Ҳорун ва раисони ҷамоат банӣ-Қаҳотро бар ҳасби қабилаҳо ва хонадонҳои онҳо дар шумор оварданд,

35Аз сисола ва болотар, то панҷоҳсола, ҳамаи онҳоеро, ки қобили хизматанд, то ки дар хаймаи ҷомеъ кор кунанд.

36Ва дар шумор овардашудагони онҳо, бар ҳасби қабилаҳои онҳо, ду ҳазору ҳафтсаду панҷоҳ нафар буданд.

37Ҳаминҳоянд дар шумор овардашудагони қабилаҳои қаҳотиён, ҳамаи онҳое ки дар хаймаи ҷомеъ кор мекарданд, ки онҳоро Мусо ва Ҳорун мувофиқи амре ки Худованд ба воситаи Мусо фармуда буд, дар шумор оварданд.

38Ва дар шумор овардашудагони банӣ-Ҷершӯн, бар ҳасби қабилаҳо, ва хонадонҳои онҳо,

39Аз сисола ва болотар, то панҷоҳсола, ҳамаи онҳое ки қобили хизматанд, то ки дар ҳаймаи ҷомеъ кор кунанд, —

40Ва дар шумор овардашудагони онҳо бар ҳасби қабилаҳо ва хонадонҳои онҳо, ду ҳазору шашсаду сӣ нафар буданд.

41Ҳаминҳоянд дар шумор овардашудагони қабилаҳои банӣ-Ҷершӯн, ҳамаи онҳое ки дар хаймаи ҷомеъ кор мекарданд, ки онҳоро Мусо ва Ҳорун мувофиқи амри Худованд дар шумор оварданд.

42Ва дар шумор овардашудагони қабилаҳои банӣ-Марорӣ, бар ҳасби қабилаҳо ва хонадонҳои онҳо,

43Аз сисола ва болотар, то панҷоҳсола, ҳамаи онҳое ки қобили хизматанд, то ки дар хаймаи ҷомеъ кор кунанд, —

44Ва дар шумор овардашудагони онҳо, бар ҳасби қабилаҳои онҳо, се ҳазору дусад нафар буданд.

45Ҳаминҳоянд дар шумор овардашудагони қабилаҳои банӣ-Марорӣ, ки онҳоро Мусо ва Ҳорун мувофиқи амри Худованд, ки ба воситаи Мусо фармуда шуда буд, дар шумор оварданд.

46Ҳамаи дар шумор овардашудагоне ки Мусо ва Ҳорун ва раисони Исроил аз левизодагон бар ҳасби қабилаҳо ва хонадонҳои онҳо дар шумор оварданд,

47Аз сисола ва болотар, то панҷоҳсола, ҳамаи онҳое ки қобили хизматанд, то ки кори хизматрасонӣ ва кори боркашониро дар хаймаи ҷомеъ иҷро кунанд, —

48Ва ҳамаи дар шумор овардашудагони онҳо ҳашт ҳазору панҷсаду ҳаштод нафар буданд.

49Бар тибқи амри Худованд ба воситаи Мусо ҳар яке аз онҳо ба хизматрасонӣ ва боркашонии худ таъин намуда ва дар шумор оварда шуданд, чунон ки Худованд ба Мусо амр фармуда буд.

БОБИ ПАНҶУМ

Хориҷ кардани ҳар нопокӣ; ҳадияҳои рашк.

5^1Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

2«Ба банӣ-Исроил амр фармо, ки ҳар махавӣ ва ҳар каси ҷараёндор ва ҳар каси аз мурда наҷисшударо аз ӯрдугоҳ хориҷ кунанд+.

3Хоҳ мард бошад хоҳ зан, хориҷ кунед; онҳоро ба беруни ӯрдугоҳ хориҷ кунед, то ки ӯрдугоҳҳои худро, ки Ман дар миёни онҳо сокин ҳастам, наҷис нагардонанд»+.

4Ва банӣ-Исроил чунин карданд, ва онҳоро ба беруни ӯрдугоҳ хориҷ карданд; чунон ки Худованд ба Мусо сухан ронда буд, банӣ-Исроил ончунон карданд.

5Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

6«Ба банӣ-Исроил бигӯ: агар марде ё зане ягон гуноҳи одамизодро ба амал оварда, дар ҳаққи Худованд хиёнат кунад, ва он шахс гуноҳкор шавад, —+

7Бигзор гуноҳеро, ки вай ба амал овардааст, эътироф намояд, ва он чиро, ки дар он гуноҳкор шудааст, пурра баргардонад, ва панҷьяки қимати онро бар он илова намуда, ба касе ки дар ҳаққаш гуноҳ кардааст, бидиҳад+.

8Ва агар он кас ворисе надошта бошад, то ки талофии гуноҳ ба вай дода шавад, дар он сурат талофии гуноҳ, ки барои Худованд дода мешавад, аз они коҳин хоҳад буд, ба замми қӯчқори кафорат, ки ба воситаи он ӯ варо кафорат менамояд.

9Ва ҳар ҳадия аз ҳамаи вақфҳои банӣ-Исроил, ки назди коҳин меоваранд, аз они ӯ хоҳад буд.

10Ва вақфҳои ҳар кас аз они худаш хоҳад буд: он чи касе ба коҳин медиҳад, аз они ӯ хоҳад буд».

11Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

12«Ба банӣ-Исроил сухан ронда, ба онҳо бигӯ: зани касе агар гумроҳ шуда, ба ӯ хиёнат кунад,

13Ва марде бо вай хобида, нутфа резад, ва ин аз чашми шавҳараш пинҳон монад, ва вай ниҳонӣ наҷис гардад, ва шоҳиде ба зидди вай набошад, ва вай дастгир нашавад,+

14Ва рӯҳи рашк бар ӯ ғолиб омада, ӯ аз занаш рашк барад, дар сурате ки вай наҷис гардидааст, ё ки рӯҳи рашк бар ӯ ғолиб омада, ӯ аз занаш рашк барад, ва ҳол он ки вай наҷис нагардидааст, —

15Бигзор он шавҳар зани худро назди коҳин оварад, ва барои вай ушри эфаи орди ҷавро ҳадия биёрад; лекин равған бар он нарезад ва лебӯно бар он намонад, зеро ки он ҳадияи рашк, ҳадияи ёдгорӣ мебошад, ки гуноҳро хотиррасон менамояд+.

16Ва коҳин варо наздик оварда, ба хузури Худованд меистонад.

17Ва коҳин дар зарфи сафолин оби муқаддас мегирад, ва коҳин аз хоке ки бар фарши маскан аст, гирифта, дар об меандозад.

18Ва коҳин занро ба хузури Худованд меистонад, ва мӯи сари занро воз мекунад, ва ҳадияи ёдгориро, ки ҳадияи рашк аст, бар кафҳои дасти вай мегузорад; ва дар дасти коҳин оби талхи лаънатовар хоҳад буд.

19Ва коҳин варо қасам медиҳад, ва ба зан мегӯяд: „Агар марде бо ту нахобида бошад, ва агар ҳангоми шавҳардории худ бо гумроҳӣ наҷис нашуда бошӣ, — аз ин оби талхи лаънатовар осеб нахоҳӣ дид;

20Вале агар ҳангоми шавҳардории худ бо гумроҳӣ наҷис шуда бошӣ, ва марде, ғайр аз шавҳарат, бо ту ҳамхоб гардида бошад“, —

21Он гоҳ коҳин занро қасами лаънат медиҳад, ва коҳин ба зан мегӯяд: „Бигзор Худованд туро дар миёни кавми ту ба лаънат ва қасам гирифтор кунад, ба тавре ки Худованд ронатро лоғар ва шикаматро омосдор гардонад;

22Ва бигзор ҳамин оби лаънатовар ба амъоят дохил шавад, то ки шикамат биомосад ва ронат лоғар гардад“. Ва зан мегӯяд: „Омин, омин“+.

23Ва коҳин ин лаънатҳоро бар тӯморе менависад, ва дар оби талх шуста меравонад;

24Ва он оби талхи лаънатоварро ба зан менӯшонад, ва он оби лаънатовар дар вай дохил шуда, талх мегардад.

25Ва коҳин ҳадияи рашкро аз дасти зан мегирад, ва ин ҳадияро ба ҳузури Худованд меҷунбонад, ва онро назди қурбонгоҳ меоварад.

26Ва коҳин аз ин ҳадия ҳиссаи ёдгории онро бо мушташ гирифта, бар қурбонгоҳ месӯзонад, ва сонӣ он обро ба зан менӯшонад.

27Ва ҳангоме ки обро ба вай бинӯшонад, агар вай наҷис гардида, ба шавҳараш хиёнат карда бошад, он оби лаънатовар дар вай дохил шуда талх мегардад, ва шиками вай меомосад, ва рони вай лоғар мешавад, ва ин зан дар миёни қавми худ малъун мегардад.

28Ва агар он зан наҷис нашуда, пок бошад, — ба вай осебе намерасад, ва вай ҳомила шуда, зурьёт мебинад.

29Ин аст шариати рашк, вақте ки зан ба шавҳараш хиёнат карда, наҷис мешавад,

30Ё вақте ки бар мард рӯҳи рашк ғолиб омада, аз занаш рашк мебарад: он гоҳ бигзор ӯ занро ба ҳузури Худованд истонад, то ки коҳин тамоми ин шариатро бо вай ба амал оварад.

31Ва он мард аз гуноҳ фориғ мешавад, ва он зан барои гуноҳи худ ҷазо меёбад».

БОБИ ШАШУМ

Дар бораи назирон.

6^1Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

2«Ба банӣ-Исроил сухан ронда, ба онҳо бигӯ: агар марде ё зане назри назирӣ кунад, то ки назирӣ[*] Худованд бошад,+

3Вай бояд аз шароб ва арақ парҳез намояд, сиркои шароб ва сиркои арақро нанӯшад, ва ҳеҷ шарбати ангурро нанӯшад, ва ангури тар ё хушк нахӯрад.

4Тамоми айёми назирии худ аз ҳар чизе ки аз ангур, аз донакаш гирифта то пӯсташ, тайёр карда мешавад, набояд бихӯрад.

5Тамоми айёми назри назирии вай поку бар сари вай набояд бирасад; то тамом шудани айёме ки худро назири Худованд гардонидааст, вай муқаддас буда, мӯи сарашро бояд калон кунад+.

6Тамоми айёме ки вай назири Худованд аст, набояд ба ҷасади мурдае наздик ояд+.

7Барои падараш ва модараш, бародараш ва хоҳараш, — ҳатто барои онҳо низ, вақте ки бимиранд, вай набояд наҷис шавад, зеро ки аломати назирии Худои вай бар сари вай аст.

8Тамоми айёми назирии худ вай барои Худованд муқаддас аст.

9Ва агар касе назди вай баногоҳ, якбора бимирад, ва мӯйсари назирии варо наҷис гардонад, — вай бояд сари худро дар рӯзи пок шудани худ битарошад, дар рӯзи ҳафтум бояд онро битарошад.

10Ва дар рӯзи ҳаштум бояд ду фохта ё ду чӯҷаи кабӯтар назди коҳин, ба дари хаймаи ҷомеъ биёрад+.

11Ва коҳин якеро барои қурбонии гуноҳ ва дигареро барои қурбонии сӯхтанӣ тақдим намуда, варо барои гуноҳаш, ки аз ҷасади мурда наҷис шудааст, кафорат менамояд, ва сари варо дар он рӯз тақдис мекунад.

12Ва айёми назирии худро вай аз нав ба Худованд назр менамояд, ва барраи яксолае барои қурбонии ҷурм меоварад; вале рӯзҳои пешина ботил мешавад, зеро ки назирии вай наҷис гардидааст.

13Ва ин аст шариат дар бораи назир: вақте ки айёми назирии ӯ анҷом ёбад, ӯро назди даромадгоҳи хаймаи ҷомеъ меоваранд;

14Ва ӯ қурбонии худро барои Худованд тақдим менамояд: як барраи нари яксолаи беайб барои қурбонии сӯхтанӣ, як барраи модаи яксолаи беайб барои қурбонии гуноҳ, ва як қӯчқори беайб барои қурбонии саломатӣ,+

15Ва як сабад нони фатир: қурсҳои орди маҳини бо равған омехташуда, ва нончаҳои тунуки равған молидашуда, ва ҳадияи ордии онҳо ва ҳадияи рехтании онҳо+.

16Ва коҳин онҳоро ба ҳузури Худованд наздик оварда, қурбонии гуноҳи ӯ ва қурбонии сӯхтании ӯро тақдим менамояд.

17Ва қӯчқорро бо сабади нони фатир ҳамчун қурбонии саломатӣ барои Худованд тақдим менамояд; ва коҳин ҳадияи ордии ӯ ва ҳадияи рехтании ӯро тақдим менамояд.

18Ва он назир сари назирии худро назди даромадгоҳи хаймаи ҷомеъ метарошад, ва мӯйсари назирии худро гирифта, бар оташе ки зери қурбонии саломатӣ мебошад, мегузорад.

19Ва коҳин як соқи пеши пухташудаи қӯчқорро бо як қурси фатир ва бо як нончаи тунуки фатир аз сабад гирифта, бар кафҳои дасти назир, баъд аз тарошидани мӯйсари назри вай, мегузорад+.

20Ва коҳин онҳоро ҳамчун инъоми ҷунбониданӣ ба ҳузури Худованд меҷунбонад: ин барои коҳин, ба замми синаи ҷунбониданӣ ва соқи пешкаш, муқаддас аст; баъд аз ин назир метавонад шароб нӯшад+.

21Ҳамин аст шариат дар бораи назире ки назр намудааст, ва дар бораи қурбоние ки ӯ бояд барои назирии худ ба Худованд тақдим кунад, ба замми он чи барои дороии ӯ дастрас аст; мувофиқи назре ки кардааст, ӯ бояд ҳамон тавр, ба замми шариати назирии худ, ба амал оварад».

22Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

23«Ба Ҳорун ва писаронаш сухан ронда, бигӯ: банӣ-Исроилро чунин баракат дода, ба онҳо бигӯед:+

24Бигзор Худованд туро баракат диҳад ва туро нигаҳбонӣ намояд!+

25Бигзор Худованд бо рӯи Худ бар ту партав афканад
ва туро марҳамат намояд!+

26Бигзор Худованд рӯи Худро сӯи ту нигаронад ва саломатӣ ба ту бахшад!

27Бигзор исми Маро бар банӣ-Исроил бихонад, ва Ман онҳоро баракат хоҳам дод».

БОБИ ҲАФТУМ

Инъомҳои раисон. Тақдиси маскан.

7^1Ва дар рӯзе ки Мусо барпо кардани масканро ба анҷом расонид, ва онро тадҳин намуд, ва онро бо тамоми колояш, ва қурбонгоҳро бо тамоми колояш тақдис намуд, ва онҳоро тадҳин ва тақдис намуд,+

2Раисони Исроил, сардорони хонаводаҳошон, — ҳамонҳое ки раисони сибтҳо буда, бар сари онҳое меистоданд, ки дар шумор оварда шуда буданд, — наздик омаданд,

3Ва қурбонии худро ба ҳузури Худованд тақдим карданд: шаш аробаи болопӯшида ва дувоздаҳ барзагов, яъне як ароба барои ду раис, ва як барзагов барои ҳар яке; ва онҳоро ба ҳузури Худованд наздик оварданд.

4Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

5«Аз онҳо бигир, то ки барои иҷрои хизмати хаймаи ҷомеъ кор фармуда шавад; ва онҳоро ба левизодагон, ба ҳар яке мувофиқи хизматаш, бисупор».

6Ва Мусо аробаҳо ва барзаговҳоро гирифт, ва онҳоро ба левизодагон супурд.

7Ду ароба ва чор барзаговро ба банӣ-Ҷершӯн, мувофиқи хизматашон, супурд+.

8Ва чор ароба ва ҳашт барзаговро ба банӣ-Марорӣ, мувофиқи хизматашон, зери назорати Итомор ибни Ҳоруни коҳин супурд+.

9Вале ба банӣ-Қаҳот чизе насупурд, зеро ки хизмати дохили қудс ба зиммаи онҳо гузошта шуда буд, ва онҳо борҳоро бар китфи худ мебардоштанд+.

10Ва раисон қурбониҳои тақдиси қурбонгоҳро дар рӯзи тадҳин намудани он тақдим карданд; ва раисон қурбонии худро пеши қурбонгоҳ тақдим карданд.

11Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Бигзор ҳар раис як рӯз қурбонии худро барои тақдиси қурбонгоҳ тақдим кунад».

12Ва дар рӯзи якум Наҳшӯн ибни Амминодоб, аз сибти Яҳудо, қурбонии худро тақдим намуд;+

13Ва қурбонии ӯ иборат аз инҳо буд: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

14Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;+

15Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;+

16Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;+

17Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Наҳшӯн ибни Амминодоб буд+.

18Дар рӯзи дуюм Натанъил ибни Суор, раиси Иссокор, тақдим намуд+.

19Вай қурбонии худро тақдим намуд, ки иборат аз инҳо буд: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

20Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

21Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

22Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

23Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Натанъил ибни Суор буд.

24Дар рӯзи сеюм — Элиоб ибни Ҳалӯн, раиси банӣ-Забулун+.

25Қурбонии ӯ: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

26Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

27Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

28Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

29Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Элиоб ибни Ҳалӯн буд.

30Дар рӯзи чорум — Элисур ибни Шадиур, раиси банӣ-Реубен+.

31Қурбонии ӯ: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

32Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

33Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

34Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

35Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Элисур ибни Шадиур буд.

36Дар рӯзи панҷум — Шалумиил ибни Суришаддой, раиси банӣ-Шимъӯн+.

37Қурбонии ӯ: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

38Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

39Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

40Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

41Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Шалумиил ибни Суришаддоӣ буд.

42Дар рӯзи шашум — Эльёсоф ибни Дауил, раиси банӣ-Ҷод+.

43Қурбонии ӯ: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

44Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

45Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

46Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

47Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Эльёсоф ибни Дауил буд.

48Дар рӯзи ҳафтум — Элишомоъ ибни Аммиҳуд, раиси банӣ-Эфроим+.

49Қурбонии ӯ: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас, ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

50Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

51Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

52Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

53Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Элишомоъ ибни Аммиҳуд буд.

54Дар рӯзи ҳаштум — Ҷамлиил ибни Фадоҳсур, раиси банӣ-Менашше+.

55Қурбонии ӯ: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

56Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

57Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

58Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

59Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Ҷамлиил ибни Фадоҳсур буд.

60Дар рӯзи нӯҳум — Абидон ибни Ҷидъӯнӣ, раиси банӣ-Биньёмин+.

61Қурбонии ӯ: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

62Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

63Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

64Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

65Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Абидон ибни Ҷидъӯнӣ буд.

66Дар рӯзи даҳум — Аҳиозар ибни Аммишаддой, раиси банӣ-Дон+.

67Қурбонии ӯ: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

68Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

69Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

70Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

71Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Аҳиозар ибни Аммишаддой буд.

72Дар рӯзи ёздаҳум — Фаҷъиил ибни Окрон, раиси банӣ-Ошер+.

73Қурбонии ӯ: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

74Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

75Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

76Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

77Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Фаҷъиил ибни Окрон буд.

78Дар рӯзи дувоздаҳум — Аҳираъ ибни Энон, раиси банӣ-Нафтолӣ+.

79Қурбонии ӯ: як табақи нуқра, вазнаш саду сӣ сиқл, як косаи нуқра, вазнаш ҳафтод сиқл бо сиқли муқаддас; ҳар дуяш пур аз орди маҳини омехта бо равған, барои ҳадияи ордӣ;

80Як қошуқи тилло, вазнаш даҳ сиқл, пур аз бухур;

81Як наргови ҷавон, як қӯчқор, як барраи нари яксола, барои қурбонии сӯхтанӣ;

82Як нарбуз барои қурбонии гуноҳ;

83Ва барои забҳи саломатӣ ду наргов, панҷ қӯчқор, панҷ нарбуз, панҷ барраи нари яксола; инҳо қурбонии Аҳираъ ибни Энон буд.

84Инҳо буд ҳадия ва қурбониҳои тақдиси қурбонгоҳ дар рӯзи тадҳин кардани он, аз ҷониби раисони Исроил: дувоздаҳ табақи нуқра, дувоздаҳ косаи нуқра, дувоздаҳ қошуқи тилло.

85Саду сӣ сиқл нуқра дар ҳар табақ буд, ва ҳафтод сиқл дар ҳар коса; тамоми нуқраи ин коло ду ҳазору чорсад сиқл бо сиқли муқаддас буд.

86Дувоздаҳ қошуқи тиллои пур аз буҳур, вазни ҳар кадомаш даҳ сиқл бо сиқли муқаддас, тамоми тиллои қошуқҳо саду бист сиқл буд.

87Ҷамъи чорпоён барои қурбонии сӯхтанӣ: дувоздаҳ наргови ҷавон, дувоздаҳ қӯчқор, дувоздаҳ барраи нари яксола бо ҳадияи ордии онҳо, ва дувоздаҳ нарбуз барои қурбонии гуноҳ.

88Ва ҷамъи чорпоён барои забҳи саломатӣ: бисту чор наргов, шаст қӯчқор, шаст нарбуз, шаст барраи нари яксола; ин буд тақдиси қурбонгоҳ баъд аз тадҳини он.

89Ва ҳангоме ки Мусо ба хаймаи ҷомеъ даромад, то ки бо Ӯ сухан ронад, овозеро шунид, ки аз болои сарпӯше ки бар сандуқи шаҳодат буд, аз миёни ду каррубӣ ба вай сухан меронд; ва Ӯ ба вай сухан меронд+.

БОБИ ҲАШТУМ

Дар бораи чароғдонҳо ва чароғҳо.

8^1Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

2«Ба Ҳорун сухан ронда, ба вай бигӯ: вақте ки чароғҳоро дармегиронӣ, бигзор ин ҳафт чароғ ба тарафи пеши чароғдон рӯшноӣ диҳад».

3Ва Ҳорун чунин кард: ба тарафи пеши чароғдон чароғҳои онро даргиронид, чунон ки Худованд ба Мусо амр фармуда буд.

4Ва ин аст сохти чароғдон: тиллои яклухти мазруб, пояаш то гулҳояш яклухти мазруб; мувофиқи намунае ки Худованд ба Мусо нишон дода буд, ӯ чароғдонро ҳамин тавр сохт.

Татҳири левизодагон.

5Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

6«Левизодагонро аз миёни банӣ-Исроил бигир ва онҳоро татҳир намо.

7Ва барои татҳирашон ба онҳо чунин амал намо: оби татҳири гуноҳро бар онҳо бипош, ва бигзор онҳо тамоми бадани худро бо поку битарошанд, ва либосҳои худро бишӯянд, ва пок хоҳанд шуд;+

8Ва наргови ҷавонеро бо ҳадияи ордии он, ки орди маҳини омехта бо равған бошад, бигиранд, ва ту наргови ҷавони дуюмро барои қурбонии гуноҳ бигир+.

9Ва левизодагонро назди хаймаи ҷомеъ биёр, ва тамоми ҷамоати банӣ-Исроилро ҷамъ намо.

10Ва левизодагонро ба ҳузури Худованд наздик овар, ва бигзор банӣ-Исроил дастҳои худро бар левизодагон бимонанд.

11Ва бигзор Ҳорун левизодагонро ба ҳузури Худованд аз ҷониби банӣ-Исроил ҳамчун инъоми ҷунбониданӣ ба ҷунбиш оварад, то ки онҳо барои иҷрои хизмати Худованд тақдис ёбанд.

12Ва бигзор левизодагон дастҳои худро бар сари нарговон бимонанд; ва ту якеро ҳамчун қурбонии гуноҳ, ва дигареро ҳамчун қурбонии сӯхтанӣ ба Худованд, барои кафорати левизодагон, тақдим намо.

13Ва левизодагонро пеши Ҳорун ва писаронаш истонида, онҳоро ҳамчун инъоми ҷунбониданӣ барои Худованд ба ҷунбиш овар.

14Ва левизодагонро аз миёни банӣ-Исроил ҷудо намо, ва левизодагон аз они Ман хоҳанд буд+.

15Ва баъд аз ин, левизодагон барои иҷрои хизмати хаймаи ҷомеъ хоҳанд омад, ва ту онҳоро татҳир намо, ва онҳоро ҳамчун инъоми ҷунбониданӣ ба ҷунбиш овар.

16Зеро ки онҳо аз миёни банӣ-Исроил комилан ба Ман дода шудаанд; дар ивази ҳар раҳимкушо, яъне ҳар нахустзода аз банӣ-Исроил, Ман онҳоро барои худ гирифтаам+.

17Зеро ки ҳар нахустзодаи банӣ-Исроил, аз одамон то чорпоён, аз они Ман аст: дар рӯзе ки Ман ҳар нахустзодаро дар замини Миср зарба задам, инҳоро барои Худ тақдис намудам.

18Ва левизодагонро дар ивази ҳамаи нахустзодагони банӣ-Исроил гирифтам.

19Ва левизодагонро аз миёни банӣ-Исроил дода, ба Ҳорун ва писаронаш тобеъ кардам, то ки хизмати банӣ-Исроилро дар хаймаи ҷомеъ ба ҷо оваранд ва банӣ-Исроилро кафорат намоянд, ва ҳангоме ки банӣ-Исроил ба қудс наздик оянд, осебе ба банӣ-Исроил нарасад»+.

20Ва Мусо ва Ҳорун ва тамоми ҷамоати банӣ-Исроил ба левизодагон чунин амал карданд: мувофиқи ҳар он чи Худованд ба Мусо дар бораи левизодагон амр фармуда буд, банӣ-Исроил ба онҳо ҳамон тавр амал карданд.

21Ва левизодагон бо оби татҳири гуноҳ пок шуданд, ва либосҳои худро шустанд; ва Хорун онҳоро ҳамчун инъоми ҷунбониданӣ ба ҳузури Худованд ба ҷунбиш овард, ва Ҳорун онҳоро, барои пок шуданашон, кафорат намуд.

22Ва баъд аз ин, левизодагон даромаданд, то ки хизмати худро дар хаймаи ҷомеъ пеши Ҳорун ва писаронаш ба ҷо оваранд; чунон ки Худованд ба Мусо дар бораи левизодагон амр фармуда буд, ончунон ба онҳо амал карданд.

23Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

24«Ин аст дастур дар бораи левизодагон: аз синни бисту панҷсола ва болотар онҳо бояд ба хизмат дохил шаванд, то ки корҳои хаймаи ҷомеъро ба ҷо оваранд+.

25Ва аз синни панҷоҳсолагӣ аз хизмат фориғ шуда, дигар кор накунанд.

26Вале ба бародарони худ дар хаймаи ҷомеъ барои навбатдорӣ кӯмак расонанд, аммо кор накунанд; ба левизодагон оид ба иҷрои вазифаҳошон чунин амал намо».

БОБИ НӮҲУМ

Дастурот дар бораи фисҳ.

9^1Ва Худованд ба Мусо дар биёбони Сино дар соли дуюми аз Миср берун омаданашон, дар моҳи якум, сухан ронда, гуфт:

2«Бигзор банӣ-Исроил фисҳро дар мӯҳлати он ба ҷо оваранд+.

3Дар рӯзи чордаҳуми ҳамин моҳ, шомгоҳ, онро дар мӯҳлаташ ба ҷо оваред; мувофиқи тамоми фароизаш ва тамоми аҳкомаш онро ба амал оваред».

4Ва Мусо ба банӣ-Исроил гуфт, ки фисҳро ба ҷо оваранд.

5Ва фисҳро дар моҳи яқум, дар рӯзи чордаҳуми моҳ, шомгоҳ, дар биёбони Сино ба ҷо оварданд; мувофиқи ҳар он чи Худованд ба Мусо амр фармуда буд, банӣ-Исроил ҳамон тавр амал карданд.

6Вале одамоне буданд, ки ба ҷасади мурда расида наҷис шуда буданд, ва фисҳро дар он рӯз наметавонистанд ба ҷо оваранд; ва онҳо дар он рӯз назди Мусо ва Ҳорун омаданд+.

7Ва он одамон ба ӯ гуфтанд: «Мо ба ҷасади мурда расида наҷис шудаем; пас чаро мо маҳрум аз он бошем, ки қурбонии Худовандро дар мӯҳлаташ дар миёни банӣ-Исроил тақдим намоем?»

8Ва Мусо ба онҳо гуфт: «Биистед, то бишнавам, ки Худованд дар бораи шумо чӣ амр мефармояд».

9Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

10«Ба банӣ-Исроил сухан ронда, бигӯ: ҳар кӣ аз шумо ё аз наслҳои шумо ба ҷасади мурда расида наҷис шуда бошад, ё дар сафари дур бошад, бояд вай низ фисҳи Худовандро ба ҷо оварад.

11Бигзор дар моҳи дуюм, дар рӯзи чордаҳум, шомгоҳ, онро ба ҷо оваранд; бо фатир ва бо сабзаи талх онро бихӯранд+.

12Чизе аз он то субҳ боқӣ нагузоранд, ва устухонҳояшро нашикананд; мувофиқи тамоми фароизи фисҳ онро ба ҷо оваранд+.

13Валекин касе ки пок бошад, ва дар сафар набошад, ва аз иҷрои фисҳ гардан тобад, он кас аз миёни қавми худ маҳв хоҳад шуд, зеро ки қурбонии Худовандро дар мӯҳлаташ тақдим накардааст; он кас барои гуноҳи худ ҷазо хоҳад ёфт.

14Ва агар ғарибе дар миёни шумо сокин шавад, бояд вай низ фисҳи Худовандро ба ҷо оварад, мувофиқи фаризаи фисҳ ва дастури он амал намояд; барои шумо як фариза хоҳад буд, — ҳам барои ғариб ва ҳам барои тубҷоӣ»+.

Дар бораи абре ки масканро мепӯшонид.

15Ва дар рӯзе ки маскан барпо шуд, абр масканро, ки хаймаи шаҳодат буд, пӯшонид, ва аз шом то субҳ бар маскан чизе мисли зуҳури оташ намоён буд+.

16Ҳамеша чунин буд: абр рӯзона онро мепӯшонид, ва шабона — зуҳури оташ.

17Ва ҳар вақте ки абр аз хайма баланд мешуд, аз паи он банӣ-Исроил кӯч мекарданд, ва дар маконе ки абр таваққуф менамуд, он ҷо банӣ-Исроил ӯрду мезаданд+.

18Бо ҳидояти Худованд банӣ-Исроил кӯч мекарданд, ва бо ҳидояти Худованд ӯрду мезаданд; дар ҳамаи рӯзҳое ки абр бар маскан таваққуф менамуд, онҳо дар ӯрдугоҳ мемонданд.

19Ва агар абр рӯзҳои бисьёр бар маскан таваққуф мекард, банӣ-Исроил ин дастури Худовандро пайравӣ намуда, кӯч намекарданд.

20Ва баъзан абр якчанд рӯз бар маскан меистод, — онҳо бо ҳидояти Худованд дар ӯрдугоҳ мемонданд ва бо ҳидояти Худованд кӯч мекарданд.

21Ва баъзан абр аз шом то субҳ меистод, ва субҳидам абр баланд мешуд, — он вақт онҳо низ кӯч мекарданд; ё ки абр як шабонарӯз таваққуф намуда, баъд баланд мешуд, — онҳо низ кӯч мекарданд.

22Ё ки абр агар ду рӯз ё як моҳ ё як сол бар маскан таваққуф намуда, бар он мемонд, — банӣ-Исроил низ дар ӯрдугоҳ монда, кӯч намекарданд; ва ҳангоме ки он баланд мешуд, онҳо кӯч мекарданд.

23Бо ҳидояти Худованд ӯрду мезаданд ва бо ҳидояти Худованд кӯч мекарданд; ва дастури Худовандро мувофиқи он чи Худованд ба воситаи Мусо амр фармуда буд, пайравӣ мекарданд.

БОБИ ДАҲУМ

Дар бораи карнайҳои нуқра.

10^1Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

2«Барои худ ду карнаи нуқра бисоз, онҳоро яклухти мазруб бисоз, то ки ба ту барои даъват кардани ҷамоат ва барои қӯчонидани ӯрдуҳо хизмат кунанд.

3Ва ҳангоме ки ҳар дуро бинавозанд, тамоми ҷамоат назди ту ба дари хаймаи ҷомеъ ҷамъ хоҳанд шуд+.

4Ва агар якеро бинавозанд, раисон, сардорони сибтҳои Исроил назди ту ҷамъ хоҳанд шуд.

5Ва ҳангоме ки бо садои дуру дароз бинавозед, ӯрдуҳое ки ба тарафи шарқ мебошанд, кӯч хоҳанд кард+.

6Ва ҳангоме ки дафъаи дуюм бо садои дуру дароз бинавозед, ӯрдуҳое ки ба тарафи ҷануб мебошанд, кӯч хоҳанд кард; бигзор барои кӯч карданашон бо садои дуру дароз бинавозанд+.

7Ва дар вақти ҷамъ кардани ҷамоат бинавозед, валекин на бо садои дуру дароз.

8Ва банӣ-Ҳорун бояд карнайҳоро бинавозанд; ин барои шумо фаризаи абадӣ дар наслҳотон хоҳад буд+.

9Ва ҳангоме ки дар замини худ бар зидди душмани ба танг оварандаи шумо ба ҷанг меравед, карнайҳоро бо садои дуру дароз бинавозед; ва дар ҳузури Худованд Худои худ ба ёд оварда хоҳед шуд, ва аз душманони худ наҷот хоҳед ёфт+.

10Ва дар рӯзи хурсандии худ, ва дар идҳо ва навмоҳҳои худ карнайҳоро бар қурбониҳои сӯхтанӣ ва забҳҳои саломатии худ бинавозед, ва ин барои шумо ба ҳузури Худои шумо ёдгорӣ хоҳад буд. Ман Худованд Худои шумо ҳастам»+.

Сафар аз Сино то Кодеш-Барнеа; таваққуф дар Форон.

11Ва чунин воқеъ шуд, ки дар соли дуюм, дар моҳи дуюм, дар рӯзи бистуми моҳ, абр аз болои маскани шаҳодат баланд шуд.

12Ва банӣ-Исроил барои сафари худ аз биёбони Сино кӯч карданд; ва абр дар биёбони Форон таваққуф намуд+.

13Ва онҳо дафъаи аввал мувофиқи амри Худованд, ки ба воситаи Мусо фармуда шуда буд, кӯч карданд.

14Ва байрақи ӯрдуи банӣ-Яҳудо аввалин шуда бо фавҷҳои онҳо кӯч кард, ва бар фавҷи вай Наҳшӯн ибни Амминодоб буд+.

15Ва бар фавҷи сибти банӣ-Иссокор — Натанъил ибни Суор.

16Ва бар фавҷи сибти банӣ-Забулун — Элиоб ибни Ҳалӯн.

17Ва маскан фурӯд оварда шуд, ва банӣ-Ҷершӯн ва банӣ-Марорӣ, ки бардорандагони маскан буданд, кӯч карданд+.

18Ва байрақи ӯрдуи Реубен бо фавҷҳои онҳо кӯч кард, ва бар фавҷи вай Элисур ибни Шадиур буд+.

19Ва бар фавҷи сибти банӣ-Шимъӯн — Шалумиил ибни Суришаддой.

20Ва бар фавҷи сибти банӣ-Ҷод — Эльёсоф ибни Дауил.

21Ва қаҳотиён, ки бардорандагони қудс буданд, кӯч карданд, ва масканро то омадани онҳо барпо карда буданд+.

22Ва байрақи ӯрдуи банӣ-Эфроим бо фавҷҳои онҳо кӯч кард, ва бар фавҷи вай Элишомоъ ибни Аммиҳуд буд+.

23Ва бар фавҷи сибти банӣ-Менашше — Ҷамлиил ибни Фадоҳсур.

24Ва бар фавҷи сибти банӣ-Биньёмин — Абидон ибни Ҷидъӯнӣ.

25Ва байрақи ӯрдуи банӣ-Дон, ки соқаи ҳамаи ӯрдуҳо буд, бо фавҷҳои онҳо кӯч кард, ва бар фавҷи вай Аҳиозар ибни Аммишаддой буд+.

26Ва бар фавҷи сибти банӣ-Ошер — Фаҷъиил ибни Окрон.

27Ва бар фавҷи сибти банӣ-Нафтолӣ — Аҳираъ ибни Энон.

28Ҳамин буд тартиби сафари банӣ-Исроил бо фавҷҳои онҳо; ва онҳо кӯч карданд.

29Ва Мусо ба Ҳубоб ибни Рауили мидьёнӣ, ки додарарӯси Мусо буд, гуфт: «Мо ба маконе кӯч мекунем, ки Худованд дар бораи он гуфтааст: „Онро ба шумо хоҳам дод“. Пас, ту ҳамроҳи мо биё, ва мо ба ту некӣ хоҳем кард, зеро ки Худованд дар бораи Исроил суханони нек гуфтааст»+.

30Вале вай ба ӯ гуфт: «Намеоям, балки ба замини худ ва ба зодгоҳи худ хоҳам рафт».

31Ва ӯ гуфт: «Моро тарк накун, зеро чӣ гуна дар биёбон ӯрду задани моро ту медонӣ, ва ту барои мо мисли чашм хоҳӣ буд;

32Ва агар ҳамроҳи мо биёӣ, ҳар некие ки Худованд ба мо бикунад, он некиро мо ба ту хоҳем кард»+.

33Ва онҳо аз кӯҳи Худованд роҳи серӯзаро тай карданд, ва сандуқи аҳди Худованд пешопеши онҳо равона шуда, роҳи серӯзаро тай намуд, то ки урдугоҳе барои онҳо пайдо кунад.

34Ва абри Худованд бар онҳо рӯзона соя меафканд, вақте ки аз ӯрдугоҳ кӯч мекарданд+.

35Ва ҳангоме ки кӯч кардани сандуқ лозим мешуд, Мусо мегуфт:

«Эй Худованд, бархез,
то ки душманонат пароканда шаванд,
ва бадхоҳонат аз пешат бигрезанд!»+

36Ва ҳангоми таваққуф кардани он мегуфт:

«Эй Худованд, ба ҳазорон-ҳазор
исроилиён осоиш бидеҳ!»

БОБИ ЁЗДАҲУМ

Оташи Худованд назди Табъира.

11^1Ва қавм шикоят карда, дар гӯши Худованд суханони бад гуфтанд; ва Худованд инро шунида, хашмаш аланга зад, ва оташи Худованд дар миёни онҳо даргирифта, канори ӯрдугоҳро сӯзонид+.

2Ва қавм сӯи Мусо фарьёд заданд; ва Мусо сӯи Худованд дуо гуфт, ва оташ хомӯш шуд+.

3Ва он маконро Табъира[*] ном монданд, зеро ки дар миёни онҳо оташи Худованд даргирифт.

4Ва издиҳоми бегонаҳое ки дар миёни онҳо буданд, булҳавасӣ зоҳир намуданд, ва банӣ-Исроил низ боз гириста, гуфтанд: «Кист, ки моро гӯшт бихӯронад!+

5Моҳиро, ки дар Миср муфт мехӯрдем, ва бодиринг, ва харбуза, ва тара, ва сирро ёд мекунем.

6Ва алҳол ҷисми мо хушк шудааст, чизе барои хӯрдан нест, фақат ин манн пеши чашмони мост»+.

7Ва манн мисли тухми кашниҷ буд, ва намудаш мисли намуди булӯр.

8Қавм гардиш карда, онро мечиданд, ва бо дастос ос мекарданд, ё дар ҳован мекӯфтанд, ва дар дег мепухтанд, ва кулчаҳо аз он месохтанд; ва таъми он мисли таъми илики равғанин буд+.

9Ва ҳангоме ки бар ӯрдугоҳ шабона шабнам меборид, манн бар он меборид.

Андӯҳи Мусо.

10Ва Мусо қавмро шунид, ки бо аҳли оилаи худ, ҳар яке назди дари хаймаи худ гирья мекунанд; ва хашми Худованд бағоят аланга зада буд, ва ин дар назари Мусо андӯҳовар буд.

11Ва Мусо ба Худованд гуфт: «Чаро ба бандаи Худ бадӣ кардӣ? Ва чаро дар назарат илтифот наёфтам, ки бори тамоми ин қавмро бар ман гузоштӣ?

12Оё ман тамоми ин қавмро ҳомила шудаам, ва оё ман онҳоро зоидаам, ки ту ба ман мегӯӣ: „Мисли дояе ки бачаи ширмакро мебардорад, ту онҳоро дар огӯши худ гирифта, ба замине бибар“, ки Ту онро ба падаронашон қасам хӯрда ваъда кардаӣ?

13Ман гӯшт аз куҷо пайдо кунам, то ки ба тамоми ин қавм бидиҳам? Зеро ки онҳо пеши ман гирья карда, мегӯянд: „Ба мо гӯшт бидеҳ, ки бихӯрем“.

14Ман танҳо наметавонам бори тамоми ин қавмро бардорам, зеро ки ин барои ман бениҳоят гарон аст+.

15Ва модоме ки Ту бо ман чунин рафтор менамоӣ, беҳтар аст, ки маро бикушӣ, — агар дар назарат илтифот ёфта бошам, — то ки ман бадбахтии худро набинам»+.

Ҳафтод нафар пирон.

16Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Ҳафтод нафар аз пирони Исроил, ки ту онҳоро мешиносӣ, ки пирони қавм ва нозиронашон мебошанд, барои Ман ҷамъ кун, ва онҳоро назди хаймаи ҷомеъ биёр, то ки дар он ҷо бо ту биистанд+.

17Ва Ман фурӯд омада, дар он ҷо бо ту сухан хоҳам ронд, ва аз Рӯҳе ки бар туст, гирифта бар онҳо хоҳам гузошт, то ки онҳо бо ту бори ин қавмро бардоранд, ва ту танҳо нахоҳӣ бардошт+.

18Ва ба қавм бигӯ: „Барои фардо омода шавед, ва гӯшт хоҳед хӯрд, зеро ки дар гӯши Худованд гириста гуфтаед: кист, ки моро гӯшт бихӯронад? Чунки дар Миср барои мо хуб буд, — пас, Худованд ба шумо гӯшт хоҳад дод, то ки бихӯред+.

19На як рӯз хоҳед хӯрд, ва на ду рӯз, ва на панҷ рӯз, ва на даҳ рӯз, ва на бист рӯз,

20Балки тамоми моҳ, то ки он аз бинии шумо барояд ва барои шумо нафратангез шавад, чунки аз Худованд, ки дар миёни шумост, нафрат намудед, ва пеши Ӯ гирья карда гуфтед: чаро аз Миср берун омадем?“»

21Ва Мусо гуфт: «Қавме ки ман дар миёни онҳоям, шашсад ҳазор нафар пиёдаанд, ва Ту мегӯӣ: „Ман ба онҳо гӯшт хоҳам дод, то ки моҳи тамом бихӯранд“+.

22Агар ҳамаи гӯсфандон ва говон барои онҳо кушта шавад, оё ин барояшон кифоят мекунад? Агар ҳамаи моҳиёни баҳр барои онҳо ҷамъ карда шавад, оё ин барояшон кифоят мекунад?»

23Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Оё дасти Худованд кӯтоҳ аст? Алҳол хоҳӣ дид, ки оё суханам бар ту ба амал меояд ё не»+.

24Ва Мусо берун омада, суханони Худовандро ба қавм гуфт, ва аз пирони қавм ҳафтод нафар ҷамъ карда, онҳоро дар гирду пеши хайма гузошт.

25Ва Худованд дар абр фурӯд омада, ба ӯ сухан ронд, ва аз Рӯҳе ки бар ӯ буд, гирифта, бар ҳафтод нафар пирон кӯчонид; ва ҳангоме ки Рӯҳ бар онҳо қарор гирифт, нубувват карданд, вале давом надоданд.

Пешгӯиҳои Элдод ва Медод.

26Ва ду нафар аз пирон дар ӯрдугоҳ монданд, ки номи яке Элдод буд, ва номи дигаре Медод; ва бар онҳо низ Рӯҳ қарор гирифт, зеро ки онҳо аз ҷумлаи навишташудагон буданд, ва агарчи назди хайма набаромаданд, дар ӯрдугоҳ нубувват карданд.

27Ва амраде давида омад, ва ба Мусо хабар дода, гуфт: «Элдод ва Медод дар ӯрдугоҳ нубувват мекунанд».

28Ва Еҳушаъ ибни Нун, ки аз айёми ҷавонияш хизматгузори Мусо буд, ҷавоб гардонида, гуфт: «Оғоям Мусо! Онҳоро ҳабс намо».

29Вале Мусо ба вай гуфт: «Оё ту барои ман рашк мебарӣ? Кошки тамоми қавми Худованд анбиё мебуданд, ва Худованд Рӯҳи худро бар онҳо равона мекард!»

30Ва Мусо бо пирони Исроил ба ӯрдугоҳ баргашт.

Бедонаҳо ва вабо.

31Ва боде бо амри Худованд бархоста, бедонаҳоро аз ҷониби баҳр овард, ва онҳоро дар атрофи ӯрдугоҳ, тақрибан якрӯза роҳ ба ин тараф ва якрӯза роҳ ба он тараф, пароканда кард, дар сурате ки парвозашон тақрибан ду зироъ аз рӯи замин болотар буд+.

32Ва қавм бархоста, тамоми он рӯз ва тамоми шабаш ва тамоми рӯзи дигар бедонаҳоро ҷамъ карданд; ва касе ки кам чида буд, даҳ ғарам ҷамъ кард, ва онҳоро дар атрофи ӯрдугоҳ барои худ паҳн карданд.

33Гӯшт ҳанӯз дар миёни дандонҳошон буд, пеш аз он ки хоида фурӯ баранд, хашми Худованд бар қавм аланга зад, ва Худованд қавмро бо вабои бағоят азиме зарба зад.

34Ва он маконро Қибрӯт-Ҳатааво[*] ном монданд, зеро ки дар он ҷо қавми булҳавасро дафн карданд.

35Аз Қибрӯт-Ҳатааво қавм ба Ҳасирӯт кӯч карданд, ва дар Ҳасирӯт ӯрду заданд+.

БОБИ ДУВОЗДАҲУМ

Мазаммати Марьям ва Ҳорун.

12^1Ва Марьям ва Ҳорун Мусоро дар бораи зани ҳабашие ки гирифта буд, мазаммат карданд, зеро ки ӯ зани ҳабашӣ гирифта буд;

2Ва гуфтанд: «Оё Худованд фақат бо Мусо сухан рондааст? Ӯ, охир, бо мо низ сухан рондааст». Ва Худованд инро шунид.

3Ва Мусо марди бағоят фурӯтан буд, бештар аз ҳар одаме ки бар рӯи замин аст.

4Ва Худованд ногаҳон ба Мусо ва Ҳорун ва Марьям гуфт: «Ҳар сеятон сӯи хаймаи ҷомеъ берун оед». Ва ҳар сеяшон берун омаданд.

5Ва Худованд дар сутуни абр фурӯд омада, назди дари хайма истод, ва Ҳорун ва Марьямро хонд. Ва ҳар дуяшон берун омаданд.

6Ва Ӯ гуфт:

«Суханони Маро бишнавед:
агар дар миёни шумо набии Худованд бошад,
Ман дар рӯъё ба вай зоҳир мешавам,
дар хоб бо вай сухан меронам+.
7Аммо бандаи Ман Мусо чунин нест;
ӯ дар тамоми хонаи Ман амин аст+.
8Ман бо ӯ рӯ ба рӯ ва ошкоро,
ва на бо рамз, сухан меронам,
ва ӯ симои Худовандро мебинад;
пас, чаро шумо натарсида,
бандаи Ман Мусоро мазаммат кардед?»+

9Ва хашми Худованд бар онҳо аланга зад, ва Ӯ рафт.

10Ва абр аз болои хайма дур шуд, ва инак, Марьям аз махав мисли барф сафед шуда буд; ва Ҳорун ба Марьям назар андохт, ва инак, вай махавӣ гардидааст+.

11Ва Ҳорун ба Мусо гуфт: «Лутфан, эй оғоям, бори ин гуноҳро, ки аҳмақона рафтор карда, гуноҳкор шудаем, ба гардани мо намон;

12Бигзор вай мисли мурдае нагардад, ки чун аз раҳими модараш берун ояд, нисфи баданаш пӯсида бошад».

13Ва Мусо сӯи Худованд фарьёд кашида, гуфт: «Лутфан, эй Худо, ба вай шифо бибахш!»

14Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Агар падараш ба рӯи вай туф мекард, оё вай ҳафт рӯз наҷис намешуд? Пас, бигзор вай ҳафт рӯз берун аз ӯрдугоҳ ҷудо гузошта шавад, ва баъд аз он баргардад»+.

15Ва Марьям ҳафт рӯз берун аз ӯрдугоҳ ҷудо гузошта шуд; ва қавм то вақти баргаштани Марьям кӯч накарданд.

16•Ва баъд аз он, қавм аз Ҳасирӯт кӯч карда, дар биёбони Форон ӯрду заданд+.

БОБИ СЕЗДАҲУМ

Назди Қодеш-Барнеа; фиристодани ҷосусон.

13^1Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

2«Одамонро аз ҷониби худ бифирист, то ки замини Канъонро, ки Ман ба банӣ-Исроил медиҳам, ҷосусӣ кунанд; якнафарӣ аз ҳар сибти падарони онҳо, ки ҳар яке дар миёни онҳо сарвар бошад, бифиристед»+.

3Ва Мусо, мувофиқи амри Худованд, онҳоро аз биёбони Форон фиристод, ки ҳамаи он мардон сардорони банӣ-Исроил буданд+.

4Ва ин аст номҳои онҳо: аз сибти Реубен — Шамуа ибни Заккур;

5Аз сибти Шимъӯн — Шофот ибни Ҳӯрӣ;

6Аз сибти Яхудо — Колеб ибни Ефунне;+

7Аз сибти Иссокор — Йиҷъол ибни Юсуф;

8Аз сибти Эфроим — Ҳушаъ ибни Нун;

9Аз сибти Биньёмин — Фалтӣ ибни Рафу;

10Аз сибти Забулун — Ҷаддиил ибни Сӯдӣ;

11Аз сибти Юсуф: аз сибти Менашше — Ҷаддӣ ибни Сусӣ;

12Аз сибти Дон — Аммиил ибни Ҷамалӣ;

13Аз сибти Ошер — Сатур ибни Микоил;

14Аз сибти Нафтолӣ — Наҳбӣ ибни Вофсӣ;

15Аз сибти Ҷод — Ҷауил ибни Мокӣ.

16Ин аст номҳои одамоне ки Мусо фиристод, то ки заминро ҷосусӣ кунанд; ва Мусо Ҳушаъ ибни Нунро Еҳушаъ ном монд+.

17Ва Мусо онҳоро фиристод, то ки замини Канъонро ҷосусӣ кунанд, ва ба онҳо гуфт: «Аз ин ҷо ба Наҷаб[*] равона шуда, бар кӯҳистон бароед;

18Ва заминро бубинед, ки он чӣ гуна аст, ва қавме ки дар он сокинанд, оё пурзӯранд ё камқувват? Оё камшуморанд ё сершумор?

19Ва замине ки онҳо дар он сокинанд, чӣ гуна аст: оё хуб аст ё бад? Ва шаҳрҳое ки дар онҳо сокинанд, чӣ гуна аст: оё дар хаймаҳои ӯрдугоҳҳо сокинанд ё дар қалъаҳо?

20Ва замин чӣ гуна аст: оё ҳосилхез аст ё бесамар? Дарахте дорад ё не? Пас, далер бошед, ва аз меваи замин бигиред». Ва он айём мавсими ангурпазӣ буд.

21Ва онҳо баромада, заминро аз биёбони Син то Раҳуб, ки назди Ҳамот буд, ҷосусӣ карданд.

22Ва ба Наҷаб баромада, то Ҳебрӯн расиданд, ки Аҳимон, Шешай ва Талмай, фарзандони Аноқ, он чо буданд; ва Ҳебрӯн ҳафт сол пеш аз Сӯани Миср бино ёфта буд+.

23Ва ба водии Эшкӯл омаданд, ва аз он ҷо шохаи токро бо як хӯша ангур бурида, бо чӯбдасте дукаса бардоштанд; аз меваи анор ва анҷир низ гирифтанд+.

24Он макон, ба сабаби хӯшаи ангуре ки банӣ-Исроил аз он ҷо бурида буданд, водии Эшкӯл[*] номида шуд.

Хабари ҷосусоне ки баргаштанд.

25Ва онҳо, пас аз он ки заминро чил рӯз ҷосусӣ карданд, баргаштанд.

26Ва раҳсипор шуда, назди Мусо ва Ҳорун ва тамоми ҷамоати банӣ-Исроил ба биёбони Форон, ба Қодеш расиданд, ва ба онҳо ва тамоми ҷамоат хабар оварданд, ва меваи заминро ба онҳо нишон доданд.

27Ва ба ӯ ҳикоят карда, гуфтанд: «Ба замине ки моро фиристодӣ, рафтем, ва дар он ҳақиқатан шир ва асал ҷорист, ва ин аст меваи он.

28Аммо қавме ки сокини он заминанд, пурзӯранд, ва шаҳрҳояш ҳисордори азим аст, ва фарзандони Аноқро низ дар он ҷо дидем.

29Амолеқиён дар замини Наҷаб сукунат доранд, ва ҳиттиён ва ябусиён ва амӯриён дар кӯҳистон сокинанд, ва канъониён назди баҳр ва дар соҳили Урдун сукунат доранд»+.

30Ва Колеб қавмро пеши Мусо таскин дода, гуфт: «Ба яқин мо баромада, онро ба тасарруфи худ хоҳем даровард, зеро ки метавонем бар он ғолиб оем»+.

31Вале одамоне ки бо вай рафта буданд, гуфтанд: «Ба он қавм наметавонем муқобил бароем, зеро ки онҳо аз мо пурзӯртаранд»+.

32Ва дар бораи замине ки онро ҷосусӣ карда буданд, дар миёни банӣ-Исроил овозаи бад паҳн намуда, гуфтанд: «Замине ки онро бо мақсади ҷосусӣ карданаш тай намудем, заминест, ки сокинони худро мехӯрад, ва тамоми қавме ки андаруни он дидем, одамони бузургҷуссанд+.

33Ва дар он ҷо баҳодурони банӣ-Аноқро дидем, ки аз насли баҳодуронанд; ва мо ба назари худамон мисли малах намудем, ва дар назари онҳо низ чунин будем»+.

БОБИ ЧОРДАҲУМ

Беимонии Исроил.

14^1•Ва тамоми ҷамоат бо овози баланд фиғон бардоштанд, ва қавм он шаб гирья карданд.

2Ва тамоми банӣ-Исроил аз Мусо ва Ҳорун шиква карданд, ва тамоми ҷамоат ба онҳо гуфтанд: «Кошки дар замини Миср мемурдем, ё дар ҳамин биёбон ҷон медодем!+

3Ва чаро Худованд моро ба ин замин мебарад, то ки мо ба дами шамшер биафтем, ва занону кӯдакони мо ба асирӣ бурда шаванд? Оё барои мо беҳтар нест, ки ба Миср баргардем?»

4Ва ба яқдигар гуфтанд: «Сардоре бар худ таъин мекунем ва ба Миср бармегардем»+.

5Ва Мусо ва Ҳорун пеши тамоми ҷамъомади ҷамоати банӣ-Исроил бар рӯи худ афтоданд+.

6Ва Еҳушаъ ибни Нун ва Колеб ибни Ефунне, аз миёни онҳое ки заминро ҷосусӣ карда буданд, либосҳои худро даррониданд,+

7Ва ба тамоми ҷамоати банӣ-Исроил сухан ронда, гуфтанд: «Замине ки мо тай намудем, то ки онро ҷосусӣ кунем, замини ниҳоятдараҷа хуб аст.

8Агар Худованд ба мо таваҷҷӯҳ кунад, моро ба ин замин оварда, онро ба мо хоҳад дод, — ба замине ки шир ва асал дар он ҷорист.

9Фақат ин ки ба зидди Худованд балво накунед, ва аз қавми он замин натарсед, зеро ки онҳо тӯъмаи мо хоҳанд шуд: пуштибонашон аз онҳо дур шудааст, ва Худованд бо мост, аз онҳо натарсед»+.

10Ва тамоми ҷамоат гуфтанд: «Онҳоро сангсор бояд кард!» Вале ҷалоли Худованд дар хаймаи ҷомеъ бар тамоми банӣ-Исроил зоҳир шуд+.

11Ва Худованд ба Мусо гуфт: «То ба кай ин қавм Маро хор медоранд? Ва то ба кай, бо вуҷуди тамоми аломоте ки дар миёни онҳо ба амал овардаам, ба ман имон намеоваранд?

12Онҳоро гирифтори вабое намуда, маҳв хоҳам кард, ва аз камари ту халқе ба вуҷуд хоҳам овард, ки аз онҳо бузургтар ва азимтар бошанд»+.

13Ва Мусо ба Худованд гуфт: «Он гоҳ мисриён, ки ту ин қавмро аз миёни онҳо бо қуввати Худ берун овардаӣ, инро хоҳанд шунид,

14Ва ба сокинони ин замин инро хабар хоҳанд дод, дар сурате ки ин сокинон шунидаанд, ки Ту, эй Худованд, дар миёни ин қавм ҳастӣ, ва Ту, эй Худованд, бар онҳо рӯ ба рӯ зоҳир мешавӣ, ва абри Ту бар онҳо меистад, ва Ту пешопеши онҳо рӯзона дар сутуни абр ва шабона дар сутуни оташ меравӣ, —+

15Пас, агар Ту ин қавмро якбора бикушӣ, халқҳое ки овозаи Туро шунидаанд, хоҳанд гуфт:

16„Азбаски Худованд ин қавмро ба замине ки ба онҳо бо қасам ваъда карда буд, натавонист биёрад, бинобар ин онҳоро дар биёбон кушт“+.

17Ва алҳол бигзор қуввати Худованд бузург шавад, чунон ки Ту сухан ронда, гуфта будӣ:+

18„Худованд собир ва пур аз эҳсон аст, гуноҳ ва маъсиятро меомурзад, вале осиёнро беҷазо намегузорад, барои гуноҳи падарон писаронро то насли сеюм ва чорум ҷазо медиҳад“.

19Пас, гуноҳи ин қавмро бар тибқи кибриёи эҳсони Худ биомурз, чунон ки ин қавмро аз Миср то ҳамин вақт омурзидаӣ».

20•Ва Худованд гуфт: «Бар тибқи сухани ту омурзидам.

21Валекин ба Зоти Худам қасам, ки чунон ки Ман Ҳайи Лоямут ҳастам, ва чунон ки тамоми дуньё аз ҷалоли Худованд пур аст,+

22Ончунон ҳамаи ин одамон, ки ҷалоли Маро, ва аломотеро, ки Ман дар Миср ва дар биёбон ба амал овардаам, дидаанд, ва Маро даҳ карат имтиҳон намуда, ба овози Ман гӯш надодаанд, —

23Ба яқин онҳо заминеро, ки Ман ба падаронашон бо қасам ваъда кардаам, нахоҳанд дид; ва ҳамаи онҳое ки Маро хор доштаанд, онро нахоҳанд дид+.

24Вале бандаи Ман Колеб, азбаски рӯҳи дигаре дошта, Маро комилан пайравӣ намуд, — ӯро Ман ба замине ки рафта буд, дохил хоҳам кард, ва насли ӯ онро мерос хоҳад гирифт+.

25Ва азбаски амолеқиён ва канъониён дар водӣ сокинанд, фардо тоб хӯрда, бо роҳи баҳри Қулзум сӯи биёбон кӯч кунед».

26Ва Худованд ба Мусо ва Ҳорун сухан ронда, гуфт:

27«То ба кай ба ин ҷамоати шарир, ки аз Ман шиква мекунанд, тоқат оварам? Шикоятҳои банӣ-Исроилро, ки аз Ман шиква мекунанд, шунидаам.

28Ба онҳо бигӯ: „Ба ҳаёти Худам қасам, ки чунон ки шумо дар гӯши Ман сухан рондед, ончунон ба шумо амал хоҳам кард.

29Дар ин биёбон ҷасадҳои шумо хоҳад афтод, яъне ҳамаи дар шумор овардашудагони шумо, бар ҳасби тамоми адади шумо, аз бистсола ва болотар, ки аз Ман шикоят кардаед+.

30Шумо ба ин замине ки дар бораи он Ман дасти Худро баланд карда қасам хӯрдаам, ки шуморо дар он сокин созам, дохил нахоҳед шуд, ба ҷуз Колеб ибни Ефунне ва Еҳушаъ ибни Нун+.

31Валекин кӯдакони шумо, ки дар бораи онҳо гуфтед, ки ба асирӣ бурда хоҳанд шуд, — Ман онҳоро дохил хоҳам кард, ва онҳо заминеро, ки шумо аз он нафрат намудед, хоҳанд донист.

32Ва ҷасадҳои шумо дар биёбон хоҳад афтод.

33Ва писарони шумо чил сол дар биёбон овора шуда гашта, ҷазои зинокории шуморо хоҳанд кашид, то даме ки ҷасадҳои шумо дар биёбон несту нобуд шавад+.

34Бар ҳасби шумораи рӯзҳое ки шумо заминро ҷосусӣ кардаед, яъне чил рӯз, як сол дар ивази як рӯз, ҷазои гуноҳҳои худро чил сол хоҳед кашид, то бидонед, ки аз таваҷҷӯҳи Ман маҳрум шуданатон чӣ маънӣ дорад“+.

35Ман, ки Худованд ҳастам, гуфтаам, ки ба тамоми ин ҷамоати шарир, ки ба муқобили Ман балво бардоштаанд, чунин амал хоҳам кард: дар ин биёбон корашон тамом шуда, дар ин ҷо хоҳанд мурд».

36Ва он касоне ки Мусо барои ҷосусии замин фиристода буд, ва онҳо чун баргаштанд, овозаи бад дар бораи замин паҳн карда, тамоми ин ҷамоатро ба муқобили ӯ ба шӯр оварданд, —

37Он касоне ки овозаи бад дар бораи замин паҳн карданд, ба ҳузури Худованд аз вабо мурданд.

38Вале Еҳушаъ ибни Нун ва Колеб ибни Ефунне аз миёни он касоне ки барои ҷосусии замин рафта буданд, зинда монданд+.

39•Ва Мусо ин суханонро ба тамоми банӣ-Исроил гуфт, ва қавм бисьёр андӯҳгин шуданд.

40Ва бомдодон бармаҳал бархостанд, ва ба сари кӯҳ баромада, гуфтанд: «Инак, мо тайёрем ба маконе ки Худованд ваъда додааст, биравем, зеро ки гуноҳ кардаем».

41Ва Мусо гуфт: «Чаро шумо фармони Худовандро поймол мекунед? Ин коратон муваффақият нахоҳад ёфт.

42Наравед, зеро ки Худованд дар миёни шумо нест, мабодо пеши душманони худ мағлуб шавед.

43Зеро ки амолеқиён ва канъониён он ҷо пеши шумо мебошанд, ва шумо ба дами шамшер хоҳед афтод; ва азбаски шумо аз пайравии Худованд дур шудаед, Худованд низ бо шумо нахоҳад буд»+.

44Вале онҳо бо ҳавобаландӣ ба сари кӯҳ баромадан гирифтанд; аммо сандуқи аҳди Худованд ва Мусо аз ӯрдугоҳ берун нарафтанд.

45Ва амолеқиён ва канъониён, ки дар он кӯҳистон сокин буданд, фурӯд омада, ба онҳо шикаст расониданд ва онҳоро то Ҳормо таъқиб карданд+.

БОБИ ПОНЗДАҲУМ

Солҳои оворагардӣ; ҷазо барои поймол кардани шанбе.

15^1Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

2«Ба банӣ-Исроил сухан ронда, ба онҳо бигӯ: вақте ки ба замини сукунати худ, ки Ман онро ба шумо медиҳам, дохил шавед,

3Ва қурбонии оташин барои Худованд бихоҳед тақдим намоед, чи қурбонии сӯхтанӣ, чи забҳе барои иҷрои назр, ё барои хайрот, ё дар идҳои худ, то ки атри гуворо барои Худованд аз говон ё аз гӯсфандон ба амал оваред, —+

4Он гоҳ касе ки қурбонии худро барои Худованд тақдим менамояд, бояд барои ҳадияи ордӣ як ушри эфа орди маҳине биёрад, ки бо чорьяк ҳин равған омехта шуда бошад.

5Ва барои ҳадияи рехтанӣ чорьяк ҳин шароб бо қурбонии сӯхтанӣ ё бо забҳ барои ҳар барра биёр.

6Агар қӯчқоре қурбонӣ намоӣ, барои ҳадияи ордӣ ду ушри эфа орди маҳине биёр, ки бо сеяк ҳин равған омехта шуда бошад.

7Ва барои ҳадияи рехтанӣ сеяк ҳин шароб биёр, то ки атри гуворо барои Худованд бишавад.

8Ва агар наргови ҷавоне барои қурбонии сӯхтанӣ ё барои забҳи иҷрои назр ё забҳи саломатӣ ба Худованд тақдим намоӣ, —+

9Бигзор бо он наргови ҷавон ҳадияи ордӣ иборат аз се ушр орди маҳини омехта бо ним ҳин равған оварда шавад;

10Ва барои ҳадияи рехтанӣ ним ҳин шароб биёр, то ки атри гуворо барои Худованд бишавад+.

11Барои ҳар наргов, ё барои ҳар қӯчқор, ё барои ҳар барраи гӯсфандон ё бузон бояд ҳамин тавр амал карда шавад.

12Мувофиқи миқдоре ки тақдим менамоед, барои ҳар яке, бар тибқи шумораи онҳо, амал кунед.

13Ҳар тубҷоӣ, вақте ки атри гуворо барои Худованд тақдим менамояд, бояд инро ҳамин тавр ба амал оварад.

14Ва агар дар миёни шумо ғарибе сокин бошад, ё ҳар касе ки дар наслҳои шумо дар миёни шумо бошад, ва бихоҳад атри гуворо барои Худованд тақдим намояд, вай бояд ончунон амал намояд, чунон ки шумо амал мекунед.

15Барои шумо, эй аҳли ҷамоат, ва барои ғарибе ки назди шумо сукунат дорад, фариза як аст, ки фаризаи абадист дар наслҳои шумо: ғариб ба ҳузури Худованд комилан мисли шумост+.

16Барои шумо ва барои ғарибе ки дар миёни шумо сокин аст, як қонун ва як ҳуқуқ хоҳад буд».

17Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

18«Ба банӣ-Исроил сухан ронда, ба онҳо бигӯ: вақте ки шумо ба замине ки Ман шуморо ба он ҷо мебарам, дохил шавед,

19Ва аз нони он замин бихӯред, он гоҳ ҳадия барои Худованд тақдим кунед+.

20Аз навбари хамири худ ҳалло[*] барои ҳадия тақдим кунед; чӣ гунае ки аз хирман ҳадия тақдим мекунанд, онро он гуна тақдим кунед.

21Аз навбари хамири худ ҳадия барои Худованд дар наслҳои худ тақдим кунед.

22Ва агар саҳв намуда, тамоми ин аҳкомро, ки Худованд ба Мусо гуфтааст, ба ҷо наоварда бошед,+

23Яъне ҳар он чиро, ки Худованд ба шумо ба воситаи Мусо амр фармудааст, аз рӯзе ки Худованд барои шумо ва минбаъд барои наслҳои шумо амр фармудааст, —

24Пас, агар ин, ба сабаби бехабарии ҷамоат, саҳван ба амал омада бошад, он гоҳ бигзор тамоми ҷамоат як наргови ҷавонро барои қурбонии сӯхтанӣ, ҳамчун атри гуворо барои Худованд, бо ҳадияи ордӣ ва ҳадияи рехтании он, мувофиқи қоидаи он, тақдим кунанд, ва як нарбузро барои қурбонии гуноҳ+.

25Ва коҳин тамоми ҷамоати банӣ-Исроилро кафорат менамояд, ва онҳо омурзида хоҳанд шуд, зеро ки ин саҳв буд, ва онҳо қурбонии худро барои қурбонии оташини Худованд, ва қурбонии гуноҳи худро барои саҳви худ ба ҳузури Худованд тақдим кардаанд.

26Ва тамоми ҷамоати банӣ-Исроил ва ғарибоне ки дар миёни онҳо сукунат доранд, омурзида хоҳанд шуд, зеро ки ин саҳви тамоми қавм буд.

27Вале агар як кас саҳван гуноҳ карда бошад, бигзор вай модабузи яксолае барои қурбонии гуноҳ тақдим намояд+.

28Ва коҳин он каси саҳвкардаро, ки саҳван ба ҳузури Худованд гуноҳ кардааст, кафорат менамояд, то ки вай кафорат ёбад, ва он гоҳ вай омурзида хоҳад шуд.

29Барои касе ки саҳван амал мекунад, хоҳ вай тубҷоие аз банӣ-Исроил бошад, хоҳ ғарибе ки дар миёни онҳо сукунат дорад, як қоида хоҳад буд+.

30Валекин касе ки дидаю дониста гуноҳе мекунад, хоҳ тубҷоӣ бошад хоҳ ғариб, вай Худовандро куфр кардааст, пас он кас аз миёни қавми худ маҳв хоҳад шуд,+

31Зеро ки вай аз каломи Худованд нафрат карда, ҳукми Ӯро поймол намудааст, — он кас албатта маҳв хоҳад шуд: гуноҳи вай бар гардани вай аст».

32Ва ҳангоме ки банӣ-Исроил дар биёбон буданд, касеро диданд, ки дар рӯзи шанбе ҳезум ҷамъ мекард+.

33Ва касоне ки ӯро дида буданд, ки ҳезум ҷамъ мекард, ӯро назди Мусо ва Ҳорун ва тамоми ҷамоат оварданд.

34Ва ӯро дар ҳабс гузоштанд, зеро ҳанӯз муайян нашуда буд, ки бо ӯ чӣ бояд кард+.

35Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Ин кас бояд ҳатман кушта шавад; бигзор тамоми ҷамоат ӯро берун аз ӯрдугоҳ сангсор кунанд»+.

36Ва тамоми ҷамоат ӯро аз ӯрдугоҳ берун оварданд, ва ӯро сангсор карданд, ва ӯ мурд, чунон ки Худованд ба Мусо амр фармуда буд.

37Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

38«Ба банӣ-Исроил сухан ронда, ба онҳо бигӯ, ки барои худ бар гӯшаҳои либоси худ дар наслҳои худ сисит[*] бисозанд, ва дар сисити ҳар гӯша риштаи лоҷуварде дохил кунанд,+

39Ва он дар сисити шумо хоҳад буд, то ки бар он нигариста, тамоми аҳкоми Худовандро ба ёд оваред, ва онҳоро иҷро кунед, ва аз паи дили худ ва чашмони худ, ки шуморо ба зино моил мекунанд, наравед,

40То ки тамоми аҳкоми Маро дар хотир нигоҳ дошта, ба ҷо оваред, ва барои Худои худ муқаддас бошед+.

41Ман Худованд Худои шумо ҳастам, ки шуморо аз замини Миср берун овардаам, то ки Худои шумо бошам. Ман Худованд Худои шумо ҳастам»+.

БОБИ ШОНЗДАҲУМ

Балвои Қӯраҳ.

16^1•Ва Қӯраҳ ибни Йисҳор ибни Қаҳот ибни Левӣ, ва Дотон ва Абиром банӣ-Элиоб, ва Ӯн ибни Фолат, банӣ-Реубен бархостанд,+

2Ва назди Мусо ҳозир шуданд, ва бо онҳо дусаду панҷоҳ нафар аз банӣ-Исроил: сардорони ҷамоат, даъватшавандагони маҷлисҳо, шахсони номдор буданд.

3Ва ба муқобили Мусо ва Ҳорун ҷамъ омада, ба онҳо гуфтанд: «Бас кунед! Зеро ки тамоми ҷамоат саросар муқаддасанд, ва Худованд дар миёни онҳост. Пас, чаро шумо худро аз ҷамоати Худованд баланд мегузоред?»+

4Ва Мусо инро шунида, бар рӯи худ афтод,+

5Ва ба Қӯраҳ ва ҳамаи шариконаш сухан ронда, гуфт: «Бомдодон Худованд нишон хоҳад дод, ки кадом кас аз они Ӯст, ва кадом кас муқаддас аст, ва он касро Ӯ ба Худаш наздик хоҳад кард; ва ҳар киро Ӯ интихоб намояд, варо ба Худаш наздик хоҳад кард+.

6Шумо, эй Қӯраҳ ва ҳамаи шариконат, чунин бикунед: маҷмарҳо барои худ бигиред,

7Ва оташ дар онҳо бимонед, ва фардо ба ҳузури Худованд бар онҳо бухур бирезед; ва он кас, ки Худованд варо интихоб намояд, муқаддас хоҳад буд. Бас кунед, эй банӣ-Левӣ!»+

8Ва Мусо ба Қӯраҳ гуфт: «Бишнавед, эй банӣ-Левӣ!

9Оё барои шумо кам аст, ки Худои Исроил шуморо аз ҷамоати Исроил ҷудо кардааст, ва шуморо ба Худаш наздик овардааст, то ки хизмати маскани Худовандро ба ҷо оваред, ва ба ҳузури ҷамоат истода, ба онҳо хизмат кунед,+

10Ва туро ва ҳамаи бародаронат, банӣ-Левиро бо ту наздик овардааст, ва шумо каҳонатро низ мехоҳед ба даст оваред?

11Бинобар ин ту ва ҳамаи шариконат ба муқобили Худованд ҷамъ шудаед. Ва Ҳорун чӣ гуноҳ дорад, ки аз вай шиква мекунед?»+

12Ва Мусо фиристод, то ки Дотон ва Абиром, писарони Элиобро бихонанд; вале онҳо гуфтанд: «Намеравем!

13Оё кам аст, ки ту моро аз замине ки шир ва асал дар он ҷорист, берун овардӣ, то ки моро дар биёбон ба ҳалокат бирасонӣ, боз мехоҳӣ, ки бар мо ҳукмронӣ намоӣ+?

14Ту моро ба замине ки шир ва асал дар он ҷорӣ бошад, наовардӣ, ва моликияте иборат аз киштзор ва токзор ба мо надодӣ. Оё чашмони ин одамонро мехоҳӣ биканӣ? Намеравем!»

15Ва Мусо бисьёр андӯҳгин шуда, ба Худованд гуфт: «Ба ҳадияи онҳо таваҷҷӯҳ нанамо! Ман аз ҳеҷ кадомашон як хар ҳам нагирифтаам, ва ба ҳеҷ кадомашон бадӣ накардаам»+.

16Ва Мусо ба Қӯраҳ гуфт: «Ту ва ҳамаи шариконат фардо пеши Худованд ҳозир шавед, ту ва онҳо ва Ҳорун.

17Ва ҳар яке маҷмари худро гирифта, бухур бар онҳо бимонед, ва ҳар яке маҷмари худро ба ҳузури Худованд наздик оваред: дусаду панҷоҳ маҷмар, ва ту ва Ҳорун — ҳар яке маҷмари худро».

18Ва ҳар яке маҷмари худро гирифта, оташ бар онҳо гузоштанд, ва бухур бар онҳо рехтанд, ва назди дари хаймаи ҷомеъ истоданд. Мусо ва Ҳорун низ бо онҳо буданд.

19Ва Қӯраҳ тамоми ҷамоатро ба муқобили онҳо назди дари хаймаи ҷомеъ ҷамъ кард. Ва ҷалоли Худованд ба тамоми ҷамоат зоҳир шуд.

20Ва Худованд ба Мусо ва Ҳорун сухан ронда, ба онҳо гуфт:

21«Худро аз миёни ин ҷамоат дур кунед, то ки Ман онҳоро дар як лаҳза нест кунам»+.

22Ва онҳо бар рӯи худ афтода, гуфтанд: «Эй Худо, ки Худои орифи рӯҳҳои тамоми башар ҳастӣ! Як кас гуноҳ кардааст, ва ту бар тамоми ҷамоат дарғазаб мешавӣ?»+

23Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

24«Ба ҷамоат сухан ронда, бигӯ: аз гирду пеши маскани Қӯраҳ, Дотон ва Абиром дур шавед!»

25Ва Мусо бархоста, назди Дотон ва Абиром рафт, ва пирони Исроил аз ақиби ӯ рафтанд.

26Ва ӯ ба ҷамоат сухан ронда, гуфт: «Аз пеши хаймаҳои ин одамони шарир дур шавед, ва ба ягон чизе ки аз они онҳост, даст нарасонед, мабодо ба сабаби бисьёрии гуноҳҳои онҳо ба ҳалокат бирасед»+.

27Ва онҳо аз гирду пеши маскани Қӯраҳ, Дотон ва Абиром дур шуданд; вале Дотон ва Абиром берун омада, бо занон ва писарон ва кӯдакони худ назди дари хаймаҳошон истоданд.

28Ва Мусо гуфт: «Аз ин хоҳед донист, ки Худованд маро фиристодааст, то ки ҳамаи ин корҳоро бикунам, на ин ки ба дилхоҳи худ карда бошам.

29Агар ин касон мисли мурдани ҳар одам бимиранд, ва қисмати ҳар одам насибашон бишавад, — пас маро Худованд нафиристодааст+.

30Ва лекин агар Худованд ҳодисаи тозае ба вуҷуд оварад, ва замин даҳони худро кушода, онҳоро бо ҳар ҷизе ки аз они онҳост, фурӯ барад, ва онҳо зинда ба зинда ба таҳтуттуроб фурӯд оянд, — он гоҳ бидонед, ки ин одамон аз Худованд нафрат кардаанд»+.

31Ва ҳамин ки ӯ гуфтани ҳамаи ин суханонро ба анҷом расонид, замине ки зери онҳо буд, кафид,

32Ва замин даҳони худро кушода, онҳоро, ва хонаҳои онҳоро, ва ҳамаи одамонеро, ки ба Қӯраҳ нисбат доштанд, ва тамоми молу мулки онҳоро фурӯ бурд.

33Ва онҳо бо ҳар ҷизе ки ба онҳо тааллуқ дошт, зинда ба зинда ба таҳтуттуроб фурӯд омаданд; ва замин бар онҳо пӯшида шуд, ва онҳо аз миёни ҷамоат маҳв гардиданд+.

34Ва ҳамаи исроилиёне ки дар гирду пеши онҳо буданд, аз фиғони онҳо гурехтанд, зеро ки гуфтанд: «Мабодо замин моро низ фурӯ барад».

35Ва оташе аз ҷониби Худованд берун омада, он дусаду панҷоҳ нафарро, ки бухур оварда буданд, сӯзонид+.

36Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

37«Ба Элъозор ибни Ҳоруни коҳин бигӯ, ки он маҷмарҳоро аз миёни сӯхтагон бардорад, ва оташро ба як тараф партояд, зеро ки онҳо тақдис ёфтааст, —

38Яъне маҷмарҳои онҳоеро, ки ба зарари ҷони худ гуноҳкор шудаанд, — ва бигзор аз онҳо тахтаҳои паҳн барои пӯшонидани рӯи қурбонгоҳ бисозанд, зеро ки онҳоро ба ҳузури Худованд оварда буданд, ва онҳо тақдис ёфтааст; ва онҳо аломате барои банӣ-Исроил хоҳад буд».

39Ва Элъозори коҳин маҷмарҳои мисро, ки сӯхтагон оварда буданд, гирифт, ва аз онҳо тахтаҳои паҳн барои пӯшонидани қурбонгоҳ сохтанд, —

40Ҳамчун ёдгорӣ барои банӣ-Исроил, — то ки ҳеҷ каси бегонае ки аз насли Ҳорун набошад, барои сӯзонидани бухур ба ҳузури Худованд наздик наояд, ва қисматаш мисли Қӯраҳ ва шарикони вай нашавад, чунон ки Худованд ба ӯ ба воситаи Мусо гуфтааст+.

41Ва фардояш тамоми ҷамоати банӣ-Исроил аз Мусо ва Ҳорун шиква карда, гуфтанд: «Шумо қавми Худовандро куштед!»

42Ва ҳангоме ки ҷамоат ба муқобили Мусо ва Ҳорун ҷамъ шуданд, онҳо сӯи хаймаи ҷомеъ нигаристанд, ва инак, онро абр пӯшонид, ва ҷалоли Худованд зоҳир шуд.

43Ва Мусо ва Ҳорун назди хаймаи ҷомеъ омаданд.

44Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

45«Аз миёни ин ҷамоат дур шавед, то ки онҳоро дар як лаҳза нест кунам». Ва онҳо бар рӯи худ афтоданд+.

46Ва Мусо ба Ҳорун гуфт: «Маҷмарро гирифта, оташе аз болои қурбонгоҳ бар он бимон, ва бухур бирез, ва зуд назди ҷамоат рафта, онҳоро кафорат намо, зеро ки ғазаб аз ҷониби Худованд баромада, вабо оғоз ёфтааст»+.

47Ва Ҳорун аз рӯи гуфтаи Мусо онро гирифта, ба миёни ҷамоат давид, ва инак, вабо андаруни қавм оғоз ёфта буд; ва ӯ бухур рехта, қавмро кафорат намуд.

48Ва дар байни мурдагон ва зиндагон истод, ва вабо хотима ёфт+.

49Ва касоне ки аз вабо мурданд, чордаҳ ҳазору ҳафтсад нафар буданд, ба ҷуз онҳое ки аз боиси Қӯраҳ нобуд шуданд.

50Ва Ҳорун назди Мусо, ба дари хаймаи ҷомеъ баргашт, ва вабо хотима ёфт.

БОБИ ҲАФДАҲУМ

Асои Ҳорун гул кард.

17^1Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

2«Ба банӣ-Исроил сухан бирон, ва аз онҳо асоҳо бигир, як асо аз ҳар хонадон, аз ҳамаи раисони онҳо бар ҳасби хонадонҳошон дувоздаҳ асо; ва номи ҳар касро бар асои вай бинавис.

3Ва номи Ҳорунро бар асои Левӣ бинавис, зеро ки як асо барои раиси хонадони онҳо хоҳад буд.

4Ва онҳоро дар хаймаи ҷомеъ пеши сандуқи шаҳодат, ки он ҷо Ман ба шумо зоҳир мешавам, бимон+.

5Ва чунин воқеъ хоҳад шуд, ки ҳар киро Ман интихоб намоям, асои вай гул хоҳад кард; бо ин Ман шикваҳои банӣ-Исроилро, ки аз шумо мекунанд, аз ҷониби Худ сокит хоҳам намуд».

6Ва Мусо ба банӣ-Исроил сухан ронд, ва ҳамаи раисони онҳо ба ӯ асоҳо доданд, як асо барои ҳар раис, дувоздаҳ асо бар ҳасби хонадонҳошон; ва асои Ҳорун дар миёни асоҳои онҳо буд.

7Ва Мусо асоҳоро ба ҳузури Худованд дар хаймаи шаҳодат гузошт.

8Ва фардояш чунин воқеъ шуд, ки Мусо ба хаймаи шаҳодат даромад, ва инак, асои Ҳорун, аз хонадони Левӣ, гул карда ва ғунча баста, бодом оварда буд+.

9Ва Мусо ҳамаи асоҳоро аз пеши Худованд назди банӣ-Исроил берун овард; ва онҳо инро диданд ва ҳар яке асои худро гирифтанд.

10Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Асои Ҳорунро пеши сандуқи шаҳодат аз нав бимон, то ки ҳамчун аломат барои абнои исьён нигоҳ дошта шавад, ва шиквае ки онҳо аз Ман мекунанд, хотима ёбад, ва онҳо намиранд».

11Ва Мусо чунин кард; чунон ки Худованд ба ӯ амр фармуда буд, ончунон кард.

12Ва банӣ-Исроил ба Мусо сухан ронда, гуфтанд: «Инак, мо мемирем, ба ҳалокат мерасем, ҳамаамон ба ҳалокат мерасем!

13Ҳар кӣ ба маскани Худованд наздик ояд, мемирад; оё ҳамаамон ба мурдан маҳкум шудаем?»

БОБИ ҲАЖДАҲУМ

Имтиёзот ва воҷиботи Ҳорун ва левизодагон.

18^1Ва Худованд ба Ҳорун гуфт: «Ту, ва писаронат ва хонадони падарат бо ту, барои ҳар гуноҳи оид ба қудс масъул хоҳед буд; ва ту, ва писаронат бо ту, барои ҳар гуноҳи оид ба каҳонати шумо масъул хоҳед буд+.

2Ва бародарони худро низ, яъне сибти Левиро, ки сибти падари туст, ба худ наздик бикун, то ки бо ту ҳамроҳӣ намоянд ва хизматгузорони ту бошанд; валекин ту, ва писаронат бо ту, пеши хаймаи шаҳодат хоҳед буд+.

3Бигзор онҳо хизмати ту ва хизмати тамоми хаймаро ба ҷо оваранд, аммо ба колои муқаддас ва ба қурбонгоҳ наздик нашаванд, то ки на шумо бимиред, на онҳо.

4Ва бигзор онҳо бо ту ҳамроҳӣ намуда, хизматгузории хаймаи ҷомеъ ва ҳар кори хаймаро ба ҷо оваранд; ва каси бегонае набояд ба шумо наздик ояд.

5Ва шумо хизмати қудс ва хизмати қурбонгоҳро ҳамин тавр ба ҷо оваред, то ки ғазаб бар банӣ-Исроил дигар рӯй надиҳад+.

6Валекин Ман, инак бародарони шумо левизодагонро аз миёни банӣ-Исроил гирифтаам, ки онҳо ба шумо барои Худованд инъом карда шудаанд, то ки корҳои хаймаи ҷомеъро иҷро кунанд.

7Вале ту, ва писаронат бо ту, каҳонати худро аз ҷиҳати ҳар кори қурбонгоҳ ва он чи андарун, дар пушти парда аст, риоя намуда, хизмат кунед; кори каҳонатро Ман ба шумо инъом меқунам, ва ҳар бегонае ки наздик ояд, кушта хоҳад шуд»+.

8Ва Худованд ба Ҳорун гуфт: «Инак, Ман бақияи ҳадияҳои Худро аз ҳамаи қурбониҳои муқаддаси банӣ-Исроил ба ту бахшидам, онҳоро ба ту ва писаронат ба фаризаи доимӣ насиб кардам+.

9Аз вақфҳои муқаддасе ки аз оташ боқӣ мемонад, инҳо аз они ту хоҳад буд: ҳар қурбонии онҳо, яъне ҳар ҳадияи ордии онҳо ва ҳар қурбонии гуноҳи онҳо ва ҳар қурбонии ҷурми онҳо, ки ба Ман тақдим мекунанд; инҳо барои ту ва писаронат чизи муқаддастарин аст.

10Онро дар макони муқаддас бихӯред; ҳар мардина метавонад аз он бихӯрад. Он барои ту муқаддас аст.

11Ва ин ҳам барои ту ҳиссаи бахшиши онҳо аз ҳамаи инъомҳои ҷунбонидании банӣ-Исроил хоҳад буд: онро Ман ба ту, ва ба писаронат ва духтаронат бо ту, ба фаризаи доимӣ бахшидам; ҳар касе ки дар хонаи ту пок бошад, метавонад аз он бихӯрад+.

12Тамоми гузини равғанро, ва тамоми гузини шароб ва ғалларо, яъне навбарҳои онҳоро, ки ба Худованд тақдим менамоянд, ба ту бахшидам+.

13Ҳамаи меваҳои аввалини замини онҳо, ки ба Худованд меоваранд, бигзор аз они ту бошад; ҳар касе ки дар хонаи ту пок бошад, метавонад аз онҳо бихӯрад+.

14Ҳар он чи дар Исроил вақф карда мешавад, бигзор аз они ту бошад+.

15Ҳар раҳимкушои ҳар башар, ки аз одамон ва аз чорпоён ба Худованд тақдим менамоянд, бигзор аз они ту бошад; аммо барои нахустзодаи одамон албатта фидия бигир, ва барои нахустзодаи чорпоёни наҷис фидия бигир+.

16Ва онҳое ки барояшон фидия дода мешавад, бояд якмоҳа бошанд, ва барояшон мувофиқи қиматдиҳии худат панҷ сиқл нуқра бо сиқли муқаддас, ки аз бист ҷеро иборат аст, фидия бигир+.

17Аммо барои нахустзодаи говон ё нахустзодаи гӯсфандон ё нахустзодаи бузон фидия нагир: онҳо муқаддас аст; хуни онҳоро бар қурбонгоҳ бипош, ва чарбуи онҳоро ҳамчун қурбонии оташин бисӯзон, то ки атри гуворо барои Худованд бошад+.

18Ва гӯшти онҳо аз они ту хоҳад буд; мисли синаи ҷунбониданӣ ва мисли соқи рост аз они ту хоҳад буд+.

19Ҳамаи ҳадияҳоро аз қурбониҳое ки банӣ-Исроил ба Худованд тақдим менамоянд, ба ту, ва ба писарону духтаронат бо ту, ба фаризаи доимӣ медиҳам; ин ба ҳузури Худованд барои ту, ва барои насли ту бо ту, аҳди намак то абад хоҳад буд»+.

20Ва Худованд ба Ҳорун гуфт: «Ту дар замини онҳо мулке нахоҳӣ дошт, ва ҳиссае барои ту дар миёни онҳо нахоҳад буд; Ман ҳиссаи ту ва мулки ту дар миёни банӣ-Исроил ҳастам+.

21Вале ба банӣ-Левӣ, инак, Ман тамоми ушри банӣ-Исроилро барои моликият додам, дар ивази хизмате ки онҳо ба ҷо меоваранд, яъне хизмати хаймаи ҷомеъ+.

22Ва банӣ-Исроил дигар ба хаймаи ҷомеъ наздик нахоҳанд шуд, то ки гуноҳкор нашаванд ва намиранд.

23Ва левизодагон бигзор хизмати хаймаи ҷомеъро ба ҷо оваранд, вале онҳо барои гуноҳашон ҷазо хоҳанд ёфт; ин барои наслҳои шумо фаризаи доимӣ хоҳад буд, ва дар миёни банӣ-Исроил онҳо мулке нахоҳанд дошт,

24Зеро ки ушри банӣ-Исроилро, ки барои Худованд ҳадия мекунанд, Ман ба левизодагон ҳамчун мулк медиҳам; бинобар ин Ман ба онҳо гуфтам, ки дар миёни банӣ-Исроил мулке нахоҳанд дошт».

25Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

26«Ба левизодагон сухан ронда, ба онҳо бигӯ: вақте ки ушреро, ки аз банӣ-Исроил ба шумо ҳамчун моликият додаам, аз онҳо мегиред, шумо ҳадияи Худовандро аз он, яъне ушре аз ушр тақдим намоед+.

27Ва ҳадияи шумо барои шумо мисли гандуми хирман ва мисли маҳсули фаровони чархушт ба шумор хоҳад рафт.

28Ҳамин тавр шумо низ аз ҳамаи ушрҳое ки аз банӣ-Исроил мегиред, ҳадияи Худовандро тақдим хоҳед кард, ва ҳадияи Худовандро аз он ба Ҳоруни коҳин хоҳед дод.

29Аз ҳамаи инъомҳое ки мегиред, ҳар ҳадияи Худовандро аз тамоми чарбуи онҳо, аз қисми тақдисьёфтаи онҳо тақдим намоед.

30Ва ба онҳо бигӯ: вақте ки шумо чарбуи онҳоро аз онҳо тақдим менамоед, ин барои левизодагон мисли гандуми хирман ва мисли маҳсули чархушт ба шумор хоҳад рафт.

31Ва онро шумо ва аҳли байти шумо метавонед дар ҳар ҷо бихӯред, зеро ки ин музди шумост дар ивази хизмате ки дар хаймаи ҷомеъ ба ҷо меоваред.

32Ва агар чарбуи онҳоро аз онҳо ҷудо карда тақдим намуда бошед, шумо ба сабаби онҳо гуноҳкор нахоҳед буд; ва он чиро, ки банӣ-Исроил тақдис менамоянд, палид нагардонед, то ки намиред».

БОБИ НУЗДАҲУМ

Фармон дар бораи модагови сурх.

19^1Ва Худованд ба Мусо ва Ҳорун сухан ронда, гуфт:

2«Ин аст фаризаи шариат, ки Худованд амр фармуда, мегӯяд: ба банӣ-Исроил бигӯ, ки модагови сурхи комиле ки айбе надошта бошад, ва юғ бар гарданаш гузошта нашуда бошад, назди ту биёранд+.

3Ва онро ба Элъозори коҳин бидиҳед, ва ӯ онро аз ӯрдугоҳ берун меоварад, ва онро ба ҳузури ӯ мекушанд.

4Ва бигзор Элъозори коҳин бо ангушти худ аз хуни он гирифта, ба тарафи пеши хаймаи ҷомеъ ҳафт карат он хунро бипошад+.

5Ва модаговро пеши назари ӯ месӯзонанд: бигзор пӯсти он ва гӯшти он ва хуни он бо якҷоягии саргини он сӯзонида шавад+.

6Ва бигзор коҳин чӯби арз ва зуфо ва риштаи қирмиз гирифта, бар оташи модагов партояд;+

7Ва коҳин либосашро бишӯяд ва баданашро дар об ғусл диҳад, ва баъд аз он ба ӯрдугоҳ биёяд, ва коҳин то шом наҷис хоҳад буд+.

8Ва касе ки онро сӯзонидааст, бигзор либосашро бо об бишӯяд, ва баданашро дар об ғусл диҳад, ва то шом наҷис хоҳад буд.

9Ва бигзор шахси поке хокистари модаговро ҷамъ карда, берун аз ӯрдугоҳ дар макони поке бимонад, ва он аз баҳри ҷамоати банӣ-Исроил барои оби поккунанда нигоҳ дошта хоҳад шуд: ин пок кардан аст аз гуноҳ+.

10Ва касе ки хокистари модаговро ҷамъ кардааст, бигзор либосашро бишӯяд, ва то шом наҷис хоҳад буд. Ва бигзор ин барои банӣ-Исроил ва барои ғарибе ки дар миёни онхо сукунат дорад, фаризаи доимӣ бошад+.

11Касе ки ба ҷасади мурдаи ҳар одаме мерасад, ҳафт рӯз наҷис хоҳад буд.

12Вай бояд худро дар рӯзи сеюм ва дар рӯзи ҳафтум бо он пок гардонад, ва он гоҳ пок хоҳад буд; вале агар худро дар рӯзи сеюм ва дар рӯзи ҳафтум пок нагардонад, пок нахоҳад буд+.

13Ҳар касе ки ба мурдае, ба ҷасади одаме ки мурдааст, расида, худро пок нагардонида бошад, маскани Худовандро палид месозад, ва он кас аз миёни Исроил маҳв хоҳад шуд; зеро ки оби поккунанда бар вай пошида нашудааст, аз ин рӯ вай нопок аст, яъне нопокии вай ҳанӯз бар вай боқист+.

14Ин аст шариат: агар касе дар хайма бимирад, ҳар кӣ ба он хайма дарояд, ва ҳар чи дар он хайма бошад, ҳафт рӯз наҷис хоҳад буд.

15Ва ҳар зарфи кушода, ки сарпӯшаш бар он маҳкам карда нашуда бошад, наҷис хоҳад буд+.

16Ва ҳар кӣ дар саҳро ба ҷасади каси бо шамшер кушташуда, ё бо аҷали худ мурда, ё ба устухони одамизод, ба қабри вай мерасад, ҳафт рӯз наҷис хоҳад буд.

17Ва бигзор барои шахси наҷис аз хокистари он қурбонии аз баҳри гуноҳ сӯзонидашуда бигиранд, ва оби равон бар он дар зарфе бирезанд;

18Ва шахси поке зуфо гирифта, дар он об биғӯтонад, ва бар хайма ва бар тамоми коло ва бар касоне ки дар он буданд, ва бар шахсе ки ба устухон, ё ба мақтул, ё ба ҷасади мурда, ё ба қабр расидааст, бипошад;+

19Ва шахси пок бар шахси наҷис дар рӯзи сеюм ва дар рӯзи ҳафтум бипошад, ва дар рӯзи ҳафтум ӯро пок гардонад, ва он гоҳ ӯ либосашро мешӯяд, ва дар об ғусл мекунад, ва шомгоҳ пок хоҳад буд+.

20Вале агар касе наҷис шуда, худро пок нагардонад, он кас аз миёни ҷамоат маҳв хоҳад шуд, зеро ки вай қудси Худовандро палид кардааст: оби поккунанда бар вай пошида нашудааст, вай наҷис аст+.

21Ва бигзор ин барои онҳо фаризаи доимӣ бошад; ва касе ки оби поккунанда пошидааст, бигзор либосашро бишӯяд; ва касе ки ба оби поккунанда расидааст, то шом наҷис хоҳад буд.

22Ва ҳар чизе ки шахси наҷис ба он расида бошад, наҷис хоҳад буд, ва касе ки ба он бирасад, то шом наҷис хоҳад буд»+.

БОБИ БИСТУМ

Вафоти Марьям.

20^1Ва тамоми ҷамоати банӣ-Исроил дар моҳи якум ба биёбони Син расиданд, ва қавм дар Қодеш ӯрду заданд; ва Марьям дар он ҷо вафот ёфт, ва дар он ҷо дафн карда шуд+.

Дар биёбон об набуд.

2Ва барои ҷамоат об набуд, ва онҳо ба муқобили Мусо ва Ҳорун ҷамъ шуданд+.

3Ва қавм бо Мусо низоъ карда, гуфтанд: «Кошки мо ҳам мемурдем, вақте ки бародарони мо ба ҳузури Худованд мурданд!+

4Ва чаро ҷамоати Худовандро ба ин биёбон овардед, то ки мо ва чорпоёни мо дар ин ҷо бимирем?

5Ва чаро моро аз Миср берун овардед, то ки моро ба ин ҷои нобоб биёред, ки ҷои зироат ва анҷир ва ангур ва анор нест, ва об ҳам барои нӯшидан нест?»

6Ва Мусо ва Ҳорун аз пеши ҷамоат назди даромадгоҳи хаймаи ҷомеъ омада, бар рӯи худ афтоданд; ва ҷалоли Худованд ба онҳо зоҳир шуд+.

Мусо аз сахра об мебарорад. Гуноҳи ӯ.

7Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

8«Асоро бигир, ва ту ва бародарат Ҳорун ҷамоатро ҷамъ карда, пеши назари онҳо ба сахра бигӯед, ки оби худро бидиҳад: ва ту барои онҳо аз сахра об бароварда, ҷамоат ва чорпоёни онҳоро хоҳӣ нӯшонид».

9Ва Мусо асоро аз пеши Худованд гирифт, чунон ки ба ӯ амр фармуда буд.

10Ва Мусо ва Ҳорун ҷамоатро назди сахра ҷамъ карданд, ва ӯ ба онҳо гуфт: «Бишнавед, эй саркашон! Оё аз ин сахра об барои шумо берун оварем?»+

11Ва Мусо дасти худро бардошта, сахраро бо асои худ ду карат зад, ва оби бисьёре берун омад; ва ҷамоат ва чорпоёни онҳо нӯшиданд.

12Ва Худованд ба Мусо ва Ҳорун гуфт: «Азбаски шумо ба Ман имон наовардед, то ки қудсияти Маро пеши назари банӣ-Исроил нишон диҳед, бинобар ин, ин ҷамоатро ба замине ки ба онҳо ваъда кардаам, нахоҳед овард»+.

13Ин аст оби Мерибо[*], ҷое ки банӣ-Исроил бо Худованд низоъ карданд, ва Ӯ қудсияти Худро дар миёни онҳо зоҳир сохт.

Гуноҳи ислоҳноназири Адӯм.

14Ва Мусо қосидонро аз Қодеш назди подшоҳи Адӯм фиристод, то ки бигӯянд: «Бародари ту Исроил чунин мегӯяд: тамоми машаққатеро, ки бар сари мо омадааст, ту медонӣ+.

15Падарони мо ба Миср фурӯд омаданд, ва мо айёми зиёде дар Миср сокин будем, ва мисриён бо мо ва бо падарони мо рафтори бад карданд+.

16Ва мо сӯи Худованд фиғон кашидем, ва Ӯ овози моро шунид, ва элчие фиристода, моро аз Миср берун овард, ва инак, мо дар Қодеш мебошем, ки шаҳрест дар канори ҳудуди ту+.

17Лутфан, мо аз замини ту убур кунем, аз киштзор ва токзор нахоҳем гузашт, ва об аз чоҳҳо нахоҳем нӯшид; аз шоҳроҳ хоҳем рафт, ба тарафи рост ё чап тоб нахоҳем хӯрд, то даме ки аз ҳудуди ту убур кунем»+.

18Вале Адӯм ба ӯ гуфт: «Аз замини ман убур нахоҳӣ кард, вагар на ба пешвози ту бо шамшер берун хоҳам омад».

19Ва банӣ-Исроил ба вай гуфтанд: «Мо аз роҳҳои ом равона хоҳем шуд, ва агар ман ва рамаи ман аз оби ту бинӯшем, қимати онро хоҳем дод; ҳеҷ зиёне ба ту нахоҳад расид, фақат бо пойҳоям убур хоҳам кард»+.

20Вале вай гуфт: «Убур нахоҳӣ кард!» Ва Адӯм бо қавми зиёде ва бо дасти қавӣ ба пешвози ӯ берун омад.

21Ва Адӯм розӣ нашуд, ки аз ҳудуди худ барои убур кардани Исроил роҳ диҳад; ва исроилиён аз пеши ӯ ба тарафи дигар рӯ оварданд+.

22Ва онҳо аз Қодеш кӯч карданд, ва банӣ-Исроил, тамоми ҷамоаташон, ба кӯҳи Ҳӯр расиданд+.

Фавти Ҳорун.

23Ва Худованд ба Мусо ва Ҳорун дар кӯҳи Ҳӯр, назди сарҳади замини Адӯм, сухан ронда, гуфт:

24«Ҳорун ба қавми худ хоҳад пайваст, зеро ки ӯ ба замине ки Ман ба банӣ-Исроил ваъда кардаам, дохил нахоҳад шуд, ба сабаби он ки шумо назди оби Мерибо аз амри Ман саркашӣ кардед+.

25Пас, Ҳорунро бо писараш Элъозор бигир, ва онҳоро ба кӯҳи Ҳӯр барор.

26Ва либоси Ҳорунро бикаш, ва онро ба писараш Элъозор бипӯшон; ва Ҳорун дар он ҷо вафот карда, ба қавми худ хоҳад пайваст»+.

27Ва Мусо ончунон ки Худованд амр фармуда буд, амал кард, ва онҳо пеши назари тамоми ҷамоат ба кӯҳи Ҳӯр баромаданд.

28Ва Мусо либоси Ҳорунро кашид, ва онро ба писараш Элъозор пӯшонид, ва Ҳорун дар он ҷо, бар сари кӯҳ вафот ёфт; ва Мусо ва Элъозор аз кӯҳ фурӯд омаданд+.

29Ва чун тамоми ҷамоат диданд, ки Ҳорун мурдааст, тамоми хонадони Исроил сӣ рӯз мотам гирифтанд+.

БОБИ БИСТУ ЯКУМ

Мори мисин. Ғалаба бар Сиҳӯн.

21^1Ва Канъонӣ, подшоҳи Арод, ки дар ҷануб сокин буд, шунид, ки Исроил бо роҳи Аторим меояд, ва ӯ бо исроилиён ҷанг кард, ва баъзеро аз онҳо ба асирӣ бурд+.

2Ва Исроил барои Худованд назр карда, гуфт: «Агар ин қавмро ба дасти ман бисупорӣ, шаҳрҳои онҳоро тамоман торумор хоҳам кард»+.

3Ва Худованд овози Исроилро иҷобат намуда, канъониёнро ба дасти вай супурд, ва вай онҳо ва шаҳрҳои онҳоро тамоман торумор кард, ва он макон Ҳормо[*] номида шуд.

4Ва аз кӯҳи Қӯр бо роҳи баҳри Қулзум кӯч карданд, то ки замини Адӯмро давр зананд; ва дар роҳ тоқати қавм тоқ шуд+.

5Ва қавм аз Худо ва аз Мусо шикоят карда, гуфтанд: «Чаро моро аз Миср баровардед, то ки дар биёбон бимирем? Зеро ки на нон ҳаст ва на об, ва дили мо аз ин хӯроки нобоб нафрат дорад»+.

6Ва Худованд морҳои заҳрдорро ба зидди қавм фиристод, ва онҳо қавмро заҳр заданд; ва мардуми зиёде аз исроилиён мурданд.

7Ва қавм назди Мусо омада, гуфтанд: «Мо гуноҳ кардем, ки аз Худованд ва аз ту шикоят намудем; сӯи Худованд дуо гӯй, то ки моронро аз мо дур кунад». Ва Мусо барои қавм дуо гуфт.

8Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Барои худ мори заҳрдоре бисоз, ва онро бар сари ходае бимон; ва ҳар моргазида, агар ба он назар кунад, зинда хоҳад монд».

9Ва Мусо мори мисине сохта, бар сари ходае монд; ва ҳар гоҳ касеро мор заҳр мезад, ҳамин ки вай ба мори мисин назар мекард, зинда мемонд+.

10Ва банӣ-Исроил кӯч карда, дар Ӯбӯт ӯрду заданд+.

11Ва аз Ӯбӯт кӯч карда, дар Ийе-Аборим, дар биёбоне ки рӯ ба рӯи Мӯоб, ба тарафи тулӯи офтоб аст, ӯрду заданд+.

12Ва аз он ҷо кӯч карда, дар водии Зорад ӯрду заданд+.

13Аз он ҷо кӯч карда, ба он тарафи Арнӯн, ки дар биёбон берун аз ҳудуди амӯриён мебошад, ӯрду заданд; зеро ки Арнӯн сарҳади Мӯоб, дар миёни Мӯоб ва амӯриён аст+.

14Бинобар ин дар китоби ҷангҳои Худованд гуфта шудааст:

«Аз Воҳиб, ки дар Суфа аст,
ва аз водиҳои Арнӯн гузаштем,
15Ва низ аз ҷараёнгоҳи водиҳо,
ки ҷониби мавқеи Ор майл мекунад,
ва ба ҳудуди Мӯоб мепайвандад»+.

16Ва аз он ҷо ба Баир[*] кӯч карданд. Ин ҳамон чоҳест, ки Худованд дар бораи он ба Мусо гуфт: «Қавмро ҷамъ кун, то ки ба онҳо об диҳам».

17Он гоҳ исроилиён ин сурудро сароиданд:

«Лабрез шав, эй чоҳ! — бисароед ба он, —
18Чоҳе ки мирон онро ҳафра задаанд,
наҷибони кавм бо чӯбдаст
ва асоҳои худ онро кандаанд».

Ва аз биёбон ба Маттоно кӯч карданд.

19Ва аз Маттоно — ба Наҳалиил, ва аз Наҳалиил — ба Бомӯт,

20Ва аз Бомӯт — ба Гай, ки дар кишвари Мӯоб, бар қуллаи Фисҷа воқеъ аст, бар қуллае ки бар рӯи биёбон қад кашидааст.

21•Ва Исроил ба Сиҳӯн, подшоҳи амӯриён, қосидонро фиристод, то ки бигӯянд:

22«Хоҳишмандам, ки аз заминат убур кунам; ба киштзор ва токзор дохил нахоҳем шуд, аз оби чоҳ нахоҳем нӯшид; бо шоҳроҳ хоҳем рафт, то даме ки аз ҳудуди ту убур кунем»+.

23Вале Сиҳӯн барои убур кардани Исроил аз ҳудуди худ роҳ надод; ва Сиҳӯн тамоми кавми худро ҷамъ кард, ва ба пешвози Исроил ба биёбон баромад, ва ба Ёҳас расида, бо Исроил ҷанг кард.

24Ва Исроил варо ба дами шамшер зада, заминашро аз Арнӯн то Яббӯқ ва то банӣ-Аммӯн тасарруф намуд, зеро ки сарҳади банӣ-Аммӯн мустаҳкам буд+.

25Ва Исроил ҳамаи ин шаҳрҳоро гирифт, ва Исроил дар ҳамаи шаҳрҳои амӯриён, дар Ҳешбӯн ва дар тамоми деҳоташ сокин шуд.

26Зеро ки Ҳешбӯн шаҳри Сиҳӯн, подшоҳи амӯриён буд, ва ӯ бо подшоҳи пештараи Мӯоб ҷанг карда, тамоми замини варо то Арнӯн аз дасташ гирифта буд.

27Бинобар ин ровиён мегӯянд:

«Ба Ҳешбӯн биёед,
шаҳри Сиҳӯн бино ёфта, обод мешавад!
28Зеро ки оташе аз Ҳешбӯн баромад,
ва алангае аз шаҳри Сиҳӯн;
Ор-Мӯобро сӯзонид,
ва соҳибони баландиҳои Арнӯнро+.
29Вой бар ҳоли ту, эй Мӯоб!
Ба ҳалокат расидед, эй қавми Камуш!
Писарони ҳудро гуреза гардонид
ва духтарони худро ба Сидӯн,
подшоҳи амӯриён, ба асирӣ дод+.
30Ва мо ба онҳо тир андохтем,
ва Ҳешбӯн то Дибӯн нобуд шуд;
ва онҳоро то Нуфаҳ, ки назди Мидбо мебошад,
харобазор гардондем»+.

31Ва Исроил дар замини амӯриён маскан гирифт.

32Ва Мусо фиристод, ки Яъзирро ҷосусӣ намоянд, ва деҳоти онро забт карданд, ва амӯриёнро, ки дар он ҷо буданд, бадар ронданд+.

33Ва тоб хӯрда, ба роҳи Бошон баромаданд, ва Ӯҷ, подшоҳи Бошон, бо тамоми қавми худ ба муқобили онҳо берун омад, то ки назди Адрай ҷанг кунад+.

34Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Аз вай натарс, зеро ки варо бо тамоми қавмаш ва заминаш ба дасти ту месупорам, ва бо вай ончунон амал хоҳӣ кард, чунон ки бо Сиҳӯн, подшоҳи амӯриён, ки дар Ҳешбӯн сокин буд, амал кардӣ»+.

35Ва ӯро бо писаронаш ва тамоми қавмаш зарба заданд, ба тавре ки касе аз онҳо боқӣ намонд, ва замини ӯро тасарруф карданд.

БОБИ БИСТУ ДУЮМ

Билъом.

22^1Ва банӣ-Исроил кӯч карда, дар даштҳои Мӯоб, дар он тарафи Урдун, дар наздикии Ериҳӯ ӯрду заданд.

2Ва Болоқ ибни Сипӯр ҳар он чиро, ки Исроил ба амӯриён карда буд, дид;+

3Ва Мӯоб аз ин қавм бағоят ҳаросон шуд, зеро ки онҳо сершумор буданд; ва Мӯоб аз банӣ-Исроил дар изтироб афтод.

4Ва Мӯоб ба пирони Мидьён гуфт: «Алҳол ин ҷамоат ҳар он чиро, ки дар атрофи мост, хоҳанд лесид, чунон ки барзагов сабзаи саҳроро мелесад». Ва Болоқ ибни Сипӯр дар он замин подшоҳи Мӯоб буд.

5Ва ӯ қосидонро ба Фатӯр, ки дар соҳили наҳр аст, назди Билъом ибни Баӯр, ба замини писарони қавми вай фиристод, то ки варо хонда, бигӯянд: «Инак, қавме аз Миср берун омадаанд, ва онҳо рӯи заминро пӯшонидаанд, ва рӯ ба рӯи ман маскан гирифтаанд+.

6Ва алҳол, лутфан, омада, ин қавмро лаънат намо, зеро ки онҳо аз ман қавитаранд: шояд, комьёб шавам, ва мо онҳоро зарба занем, ва ман онҳоро аз ин замин бадар ронам; зеро ки медонам: ҳар киро ту баракат диҳӣ, муборак хоҳад буд, ва ҳар киро лаънат намоӣ, малъун хоҳад буд»+.

7Ва пирони Мӯоб бо пирони Мидьён рафтанд, ва музди ҷодугарии вай дар дасташон буд, ва назди Билъом омада, суханони Болоқро ба вай гуфтанд.

8Ва ӯ ба онҳо гуфт: «Имшаб дар ин ҷо бимонед, ва чӣ тавре ки Худованд ба ман бигӯяд, ба шумо ҷавоб хоҳам гардонид». Ва сарварони Мӯоб назди Билъом монданд.

9Ва Худо назди Билъом омада, гуфт: «Кистанд ин касоне ки назди ту мебошанд?»

10Ва Билъом ба Худо гуфт: «Болоқ ибни Сипӯр, подшоҳи Мӯоб, назди ман фиристодааст, ки:

11„Инак, қавми аз Миср баромадае рӯи заминро пӯшонидаанд; акнун омада, онҳоро аз барои ман лаънат намо: шояд, комьёб шавам, ки ба онҳо ҷанг карда, онҳоро бадар ронам“».

12Ва Худо ба Билъом гуфт: «Бо онҳо нарав, он қавмро лаънат нанамо, зеро ки онҳо қавми мубораканд».

13Ва Билъом бомдодон бархоста, ба сарварони Болоқ гуфт: «Ба замини худ биравед, зеро Худованд намехоҳад ба ман изн диҳад, ки бо шумо биравам».

14Ва сарварони Мӯоб бархостанд, ва назди Болоқ омада, гуфтанд: «Билъом розӣ нашуд, ки бо мо биёяд».

15Ва Болоқ боз сарваронеро фиристод, ки назар ба инҳо бештар ва мӯҳтарамтар буданд.

16Ва онҳо назди Билъом омада, ба вай гуфтанд: «Болоқ ибни Сипӯр чунин мегӯяд: „Лутфан, аз омадан назди ман рӯй нагардон.

17Зеро ки туро бағоят иззату икром хоҳам кард, ва ҳар он чи ба ман бигӯӣ, ба ҷо хоҳам овард; лутфан, омада, аз барои ман ин қавмро лаънат намо“».

18Ва Билъом ҷавоб гардонида, ба бандагони Болоқ гуфт: «Агарчи Болоқ хонаи худро пур аз нуқра ва тилло ба ман бидиҳад, фармони Худованд Худои худро наметавонам поймол намуда, кори хурде ё бузурге бикунам;+

19Ва алҳол, лутфан, шумо низ имшаб дар ин ҷо бимонед, то бидонам, ки Худованд ба ман боз чӣ хоҳад гуфт».

20Ва Худо шабона назди Билъом омада, ба вай гуфт: «Модоме ки ин одамон барои хондани ту омадаанд, бархоста, бо онҳо бирав; вале фақат он чиро, ки ман ба ту хоҳам гуфт, ба амал овар».

21Ва бомдодон Билъом бархост, ва модахари худро зин карда, бо сарварони Мӯоб равона шуд.

22Ва хашми Худо барои рафтани ӯ аланга зад, ва фариштаи Худованд дар роҳ истод, то ки ба ӯ мамониат расонад; ва ӯ бар модахараш савор буд, ва ду навкараш ҳамроҳаш буданд.

23Ва модахар фариштаи Худовандро дид, ки дар сари роҳ истодааст, ва шамшери бараҳнааш дар дасти ӯст, — ва модахар аз роҳ тоб хӯрда, ба киштзор рафт; ва Билъом модахарро зад, то ки онро ба роҳ баргардонад+.

24Ва фариштаи Худованд дар пайроҳае дар миёни токзор истод, ки деворе ба ин тарафаш ва деворе ба он тарафаш буд.

25Ва модахар фариштаи Худовандро дида, худро ба девор часпонид, ва пои Билъомро ба девор фушурд; ва ӯ боз онро зад.

26Ва фариштаи Худованд онсӯтар гузашта, дар макони танге истод, ки барои гаштан ба тарафи рост ё чап роҳе набуд.

27Ва модахар фариштаи Худовандро дида, зери Билъом хобид; ва хашми Билъом аланга зад, ва ӯ модахарро бо таёқаш задан гирифт.

28Ва Худованд даҳони модахарро кушод, ва он ба Билъом гуфт: «Ба ту чӣ кардаам, ки маро ин се карат задӣ?»

29Ва Билъом ба модахар гуфт: «Зеро ки ту маро ба хашм овардӣ; агар шамшер дар дастам мебуд, алҳол туро мекуштам».

30Ва модахар ба Билъом гуфт: «Ман, охир, модахари ту ҳастам, ки дер вақт боз ва то имрӯз ту бар ман савор мешавӣ; оё ягон вақт ман одат доштам, ки бо ту чунин рафтор кунам!» Ва ӯ гуфт: «Не».

31Ва Худованд чашмони Билъомро кушод, ва ӯ фариштаи Худовандро дид, ки дар сари роҳ истодааст, ва шамшери бараҳна дар дасташ; ва ӯ хам шуда, пеши вай саҷда кард.

32Ва фариштаи Худованд ба ӯ гуфт: «Аз барои чӣ модахари худро ин се карат задӣ? Инак, ман баромадаам, то ки ба ту мамониат расонам, зеро ки ин роҳ ба муддаои табъи ман нест;

33Ва модахар маро дида, ин се карат худро аз ман канор гирифт; агар он худро аз ман канор намегирифт, ман ҳатто туро алҳол мекуштам, вале онро зинда мегузоштам».

34Ва Билъом ба фариштаи Худованд гуфт: «Ман гуноҳ кардам, зеро надонистам, ки ту ба пеши ман дар сари роҳ истодаӣ; ва алҳол, агар ин дар назарат бад бошад, ман хоҳам баргашт».

35Ва фариштаи Худованд ба Билъом гуфт: «Бо ин одамон бирав, валекин фақат суханеро, ки ман ба ту хоҳам гуфт, бигӯ». Ва Билъом бо сарварони Болоқ рафт.

36Ва Болоқ омадани Билъомро шунида, ба пешвози ӯ ба шаҳри Мӯоб, ки дар сарҳади Арнӯн, дар канори худудаш буд, берун омад+.

37Ва Болоқ ба Билъом гуфт: «Ман, охир, барои хондани ту фиристода будам; пас, чаро назди ман наомадӣ? Оё ҳақиқатан гумон мекунӣ, ки ман наметавонам туро иззату икром намоям?»

38Ва Билъом ба Болоқ гуфт: «Инак, назди ту омадаам; алҳол, оё ман метавонам чизе бигӯям? Он чи Худо дар даҳонам бигузорад, ҳамонро хоҳам гуфт»+.

39Ва Билъом бо Болоқ рафт, ва онҳо ба Қирьят-Ҳусӯт расиданд.

40Ва Болоқ говон ва гӯсфандон забҳ кард, ва назди Билъом ва сарвароне ки бо ӯ буданд, фиристод.

41Ва бомдодон Болоқ Билъомро гирифт, ва ӯро ба баландиҳои Баал баровард; ва ӯ аз он ҷо як қисми қавмро мушоҳида намуд.

БОБИ БИСТУ СЕЮМ

Билъом. Лаънати ӯ ба баракат мубаддал шуд.

23^1Ва Билъом ба Болоқ гуфт: «Дар ин ҷо барои ман ҳафт қурбонгоҳ бино намо, ва ҳафт наргову ҳафт қӯчқор барои ман дар ин ҷо тайёр кун»+.

2Ва Болоқ ончунон ки Билъом гуфт, ба амал овард, ва Болоқу Билъом бар ҳар қурбонгоҳ наргове ва қӯчқоре тақдим карданд.

3Ва Билъом ба Болоқ гуфт: «Назди қурбонии сӯхтании худ биист, ва ман меравам: шояд, Худованд ба пешвози ман биёяд, ва ҳар чи Ӯ ба ман зоҳир намояд, ба ту хоҳам гуфт». Ва ӯ ба баландие баромад.

4Ва Худо ба Билъом дучор омад, ва вай ба Ӯ гуфт: «Ҳафт қурбонгоҳ ороста кардам ва бар ҳар қурбонгоҳ наргове ва қӯчқоре тақдим намудам».

5Ва Худованд сухане ба даҳони Билъом гузошта, гуфт: «Назди Болоқ баргард, ва чунин бигӯ».

6Ва ӯ назди вай баргашт, ва инак, вай бо ҳамаи сарварони Мӯоб назди қурбонии сӯхтании худ истода буд.

7Ва ӯ масали худро оварда, гуфт:

«Болоқ, подшоҳи Мӯоб, маро аз Арам, аз кӯҳҳои шарқ овард:

„Биё, Яъқубро барои ман лаънат намо,
ва биё, Исроилро нафрин фармо!“

8Чӣ гуна лаънат намоям, дар сурате ки Худо лаънат нанамудааст?

Ва чӣ гуна нафрин фармоям, дар сурате ки Худованд нафрин нафармудааст+?

9Зеро ки аз сари сахраҳо варо мебинам,
ва аз болои талҳо варо мушоҳида менамоям:
инак, қавмест, ки ба танҳоӣ маскан мегирад,
ва дар миёни халқҳо худро ҳисоб намекунад+.
10Кист, ки ғубори Яъқубро тавонад бишуморад,
ва хоки Исроилро ба ҳисоб оварад?
Бигзор ҷони ман бо фавти одилон бимирад,
ва фарҷоми ман мисли фарҷоми онҳо бошад!»+

11Ва Болоқ ба Билъом гуфт: «Ба ман чӣ кардӣ? Туро овардам, то ки душманонамро лаънат намоӣ, вале ту инак, баракат медиҳӣ!»

12Ва ӯ ҷавоб гардонида, гуфт: «Ман, охир, он чиро, ки Худованд ба даҳонам мегузорад, бояд айнан бигӯям».

Ҳақ шумурдани Исроил.

13Ва Болоқ ба ӯ гуфт: «Лутфан, бо ман ба макони дигаре биё, ки аз он ҷо онҳоро хоҳӣ дид, фақат як қисми онҳоро хоҳӣ дид, вале ҳамаи онҳоро нахоҳӣ дид, ва аз он ҷо онҳоро барои ман лаънат намо».

14Ва ӯро ба майдони Сӯфим, бар қуллаи Фисҷа бурд; ва ҳафт қурбонгоҳ бино кард, ва бар ҳар қурбонгоҳ наргове ва қӯчқоре тақдим намуд.

15Ва ба Болоқ гуфт: «Дар ин ҷо назди қурбонии сӯхтании худ биист, вале ман дар он ҷо мулоқот хоҳам кард».

16Ва Худованд бо Билъом мулоқот намуд ва сухане ба даҳони ӯ гузошта, гуфт: «Назди Болоқ баргард ва чунин бигӯ».

17Ва ӯ назди вай омад, ва инак, вай назди қурбонии сӯхтании худ бо сарварони Мӯоб истода буд, ва Болоқ аз ӯ пурсид: «Худованд чӣ гуфт?»

18Ва ӯ масали худро оварда, гуфт:

«Бархез, эй Болоқ, ва бишнав,
ба ман гӯш деҳ, эй писари Сипӯр!
19Худо одамизод нест, ки дурӯғ бигӯяд,
ва писари одам нест, ки аз ваъдаи худ пушаймон шавад:

оё Ӯ сухане мегӯяд — ва ба ҷо намеоварад?

Ва оё Ӯ қавле медиҳад — ва иҷро намекунад+?

20Инак, ман маъмур шудаам, ки баракат бидиҳам.

ва Ӯ баракат додааст, ва ман наметавонам онро ботил намоям.

21Ӯ хабосате дар Яъқуб надидааст,
ва ноинсофие дар Исроил мушоҳида накардааст.
Худованд Худои онҳо бо онҳост,
ва нидоҳои шодӣ дар шаъни подшоҳашон дар миёни онҳост.

22Худо онҳоро аз Миср берун овард, —
Ӯ мисли шохҳои бузи ваҳшӣ пурқувват аст+.
23Ба яқин, Яъқубро ба ҷодуе ҳоҷат нест,
ва Исроилро ба афсуне ҳоҷат нест;
ҳар вақт ба Яъқуб ва ба Исроил гуфта хоҳад шуд,
ки Худо чӣ корҳо мекунад+.

24Инак, ин қавм мисли шери мода хоҳанд бархост
ва мисли шери нар баланд хоҳанд ҷаст,
ва то нахҷирро нахӯранд
ва хуни мақтулонро нанӯшанд, нахоҳанд хобид»+.

25Ва Болоқ ба Билъом гуфт: «Модоме ки наметавонӣ онҳоро лаънат намоӣ, лаънат нанамо, аммо онҳоро баракат ҳам надеҳ».

26Ва Билъом ҷавоб гардонида, ба Болоқ гуфт: «Ман, охир, ба ту сухан ронда гуфта будам, ки ҳар он чи Худованд бигӯяд, ҳамонро ба амал хоҳам овард».

27Ва Болоқ ба Билъом гуфт: «Лутфан, биё, то ки туро ба макони дигаре бибарам; шояд, он ба назари Худо писанд ояд, ва ту аз он ҷо онҳоро барои ман лаънат намоӣ».

28Ва Болоқ Билъомро ба қуллаи Фаӯр, ки бар рӯи биёбон қад кашидааст, бурд.

29Ва Билъом ба Болоқ гуфт: «Барои ман дар ин ҷо ҳафт қурбонгоҳ бисоз, ва барои ман дар ин ҷо ҳафт наргов ва ҳафт қӯчқор муҳайё намо».

30Ва Болоқ ончунон ки Билъом гуфт, амал кард, ва бар ҳар қурбонгоҳ наргове ва қӯчқоре тақдим намуд.

БОБИ БИСТУ ЧОРУМ

Билъом боз барои Исроил некӯиро пешгӯӣ мекунад.

24^1Ва Билъом дид, ки Исроилро баракат додан ба назари Худованд писанд меояд, бинобар ин, мисли дафъаҳои пештара, барои амали афсун нарафт, балки сӯи биёбон рӯй овард.

2Ва Билъом чашмонашро боло карда, Исроилро дид, ки бар ҳасби сибтҳояш маскан гирифтааст, ва Рӯҳи Худо бар ӯ фурӯ рехт+.

3Ва ӯ масали худро оварда, гуфт:

«Ин аст нутқи Билъом ибни Баӯр,
нутқи марде ки чашмаш воз шудааст,
4Нутқи касе ки суханони Худоро мешунавад,
рӯъёҳои Қодирро муоина менамояд,
фурӯ меғалтад, вале чашмонаш кушода мебошад:
5Чӣ зебост хаймаҳои ту, эй Яъқуб,
ва масканҳои ту, эй Исроил!

6Онҳо мисли ҷӯйборҳо ба ҳар тараф ҷорӣ мешавад,
мисли боғҳои канори наҳр аст,
мисли дарахтони уд, ки Худованд шинонда бошад,
мисли дарахтони арзи назди обҳост.
7Сатилҳои оби ӯ лабрез хоҳад шуд,
ва тухмии ӯ дар обҳои фаровон хоҳад буд,
ва подшоҳи ӯ аз Аҷаҷ бартарӣ пайдо хоҳад кард,
ва мамлакати ӯ сарбаланд хоҳад гардид.
8Худо ӯро аз Миср берун овард, —
Ӯ мисли шохҳои бузи ваҳшӣ пурқувват аст,
халқҳоро, ки душманони ӯянд, нест хоҳад кард,
ва устухонҳои онҳоро хоҳад шикаст,
ва онҳоро бо тирҳои худ хоҳад дӯхт+.

9Монанди шери нар ва монанди шери мода чӯкида,
дар камин хобидааст, кист, ки ӯро бархезонад?

Ҳар кӣ туро баракат диҳад, бигзор муборак бошад,
ва ҳар кӣ туро лаънат намояд, бигзор малъун бошад!»+

10Ва хашми Болоқ бар Билъом аланга гирифт, ва аз яъс ӯ кафҳояшро ба ҳам зад, ва Болоқ ба Билъом гуфт: «Туро хондам, то ки душманонамро лаънат намоӣ, ва инак, ту ин се карат паи ҳам баракат медиҳӣ!+

11Ва алҳол ба макони худ бигрез; мехостам туро бағоят иззату икром намоям, вале инак, Худованд туро аз иззат маҳрум кард».

12Ва Билъом ба Болоқ гуфт: «Ман, охир, ба қосидони ту низ, ки назди ман фиристода будӣ, сухан ронда, гуфтам:

13„Агарчи Болоқ хонаи худро пур аз нуқра ва тилло ба ман бидиҳад, фармони Худовандро наметавонам поймол намуда, ба дилхоҳи худ некӣ ё бадӣ бикунам; он чи Худованд бигӯяд, ҳамонро хоҳам гуфт“.

14Ва алҳол, инак, ман назди қавми худ меравам; биё, ман туро огоҳ намоям, ки ин қавм ба қавми ту чиҳо хоҳанд кард».

Нубуввати Билъом.

15Ва ӯ масали худро оварда, гуфт:

«Ин аст нутқи Билъом ибни Баӯр,
нутқи марде ки чашмонаш воз шудааст,
16Нутқи касе ки суханони Худоро мешунавад,
ва афкори Ҳаққи Таолоро медонад, —
рӯъёҳои Қодирро муоина менамояд,
фурӯ меғалтад, вале чашмонаш кушода мебошад.
17Онро мебинам, валекин на ҳозираро;
онро муоина менамоям, вале он наздик нест:
ситорае аз Яъқуб тулӯъ хоҳад намуд,
ва чӯбдасти салтанат аз Исроил хоҳад бархост,
ва ҳудуди Мӯобро сар то сар торумор хоҳад кард,
ва тамоми банӣ-Шитро ба ҳалокат хоҳад расонид+.

18Ва Адӯм зердаст хоҳад шуд,
ва Сеир зердасти душманонаш хоҳад шуд;
ва Исроил комьёб хоҳад гардид+.

19Ва он ки аз Яъқуб ба майдон меояд, салтанат хоҳад ронд,
ва он чиро, ки аз шаҳр боқӣ монда бошад, несту нобуд хоҳад кард».

20Ва Амолеқро дид, ва масали худро оварда, гуфт:

«Амолеқ аввали халқост,
ва охираш несту нобуд шудан аст»+.

21Ва қениёнро дид, ва масали худро оварда, гуфт:

«Маскани ту мустаҳкам аст,
ва лонаи ту дар сахра гузошта шудааст;+
22Аммо Қойин валангор хоҳад шуд,
ба қарибӣ туро Ашшур ба асирӣ хоҳад бурд».

23Ва масали худро оварда, гуфт:

«Ҳайҳот, аз замоне ки Худо инро ба амал оварад,
кист, ки тавонад зинда монад!

24Ва киштиҳо аз ҷониби Киттим хоҳанд омад,
ва Ашшурро мағлуб хоҳанд кард ва Эбарро мағлуб хоҳанд кард;
вале онҳо низ несту нобуд хоҳанд шуд»+.

25Ва Билъом бархост, ва рафта, ба макони худ баргашт; ва Болоқ низ ба роҳи худ рафт.

БОБИ БИСТУ ПАНҶУМ

Исроил барои маъсият ҷазо ёфт.

25^1Ва Исроил дар Шиттим сокин шуд; ва қавм бо духтарони Мӯоб зино кардан гирифтанд+.

2Ва онҳо қавмро ба забҳҳои худоёни худ мехонданд, ва қавм мехӯрданд, ва ба худоёни онҳо саҷда мебурданд+.

3Ва исроилиён ба Баал-Фаӯр ангал шуданд; ва хашми Худованд бар Исроил аланга зад+.

4Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Ҳамаи сардорони қавмро бигир ва онҳоро барои Худованд зери офтоб ба дор бикаш, то ки шиддати ғазаби Худованд аз Исроил баргардад»+.

5Ва Мусо ба доварони Исроил гуфт: «Ҳар кадоматон одамони худро, ки ба Баал-Фаӯр ангал шуда бошанд, бикушед».

6Ва инак, марде аз банӣ-Исроил омада, зани мидьёниро пеши назари Мусо ва пеши назари тамоми ҷамоати банӣ-Исроил назди бародарони худ овард, дар сурате ки онҳо назди даромадгоҳи хаймаи ҷомеъ мегиристанд.

7Ва Финҳос ибни Элъозор ибни Ҳоруни коҳин инро дид, ва аз миёни ҷамоат бархоста, найзаро ба дасти худ гирифт,+

8Ва аз қафои он марди исроилӣ ба хуҷра дохил шуда, ҳар дуяшон, марди исроилӣ ва занро ба шикамаш халонид; ва вабо аз банӣ-Исроил бартараф шуд+.

9Ва мурдагон аз вабо бисту чор ҳазор нафар буданд.

10Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

11«Финҳос ибни Элъозор ибни Ҳоруни коҳин ғазаби Маро аз банӣ-Исроил дур кард, чунки бо рашки Ман дар миёни онҳо рашк кард, ва Ман банӣ-Исроилро бо рашки худ маҳв накардам.

12Бинобар ин бигӯ: „Инак, Ман аҳди осоиштагии Худро ба ӯ медиҳам;+

13Ва он барои ӯ ва барои насли ӯ баъд аз ӯ аҳди каҳонати абадӣ хоҳад буд, чунки ӯ барои Худои худ рашк карда, банӣ-Исроилро кафорат намуд“»+.

14Ва номи он марди исроилии мақтул, ки бо зани мидьёнӣ кушта шуд, Зимрӣ ибни Солу буд, ки вай раиси як хонаводаи шимъӯниён буд.

15Ва номи он зани мидьёние ки кушта шуд, Козбӣ бинти Сур буд, ки падараш сардори хонаводаи қабилае дар Мидьён буд+.

16Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

17«Бо мидьёниён адоват намуда, онҳоро шикаст диҳед;+

18Зеро ки онҳо бо найрангҳои худ ба шумо душманӣ мекунанд, ва дар воқеаи Фаӯр ва дар масъалаи хоҳари худ, Козбӣ бинти раиси Мидьён, ки дар рӯзи вабо, дар воқеаи Фаӯр кушта шуд, шуморо фирефта карданд».

БОБИ БИСТУ ШАШУМ

Саршумории насли ҷавон.

26^1Ва баъд аз вабо чунин воқеъ шуд, ки Худованд ба Мусо ва ба Элъозор ибни Ҳоруни коҳин сухан ронда, гуфт:

2«Тамоми ҷамоати банӣ-Исроилро, бар ҳасби хонадонҳои онҳо, аз бистсола ва болотар, яъне ҳамаи онҳоеро, ки ба лашкари Исроил мераванд, саросар дар шумор оваред»+.

3Ва Мусо ва Элъозори коҳин ба онҳо дар даштҳои Мӯоб, назди Урдун, дар рӯ ба рӯи Ериҳӯ, сухан ронда, гуфтанд:

4«Аз бистсола ва болотар дар шумор оваред, чунон ки Худованд ба Мусо ва ба банӣ-Исроил, ки аз замини Миср берун омаданд, амр фармуда буд».

5Реубен, нахустзодаи Исроил: банӣ-Реубен: аз Ҳанӯх қабилаи ҳанӯхиён, аз Фаллу қабилаи фаллуиён,+

6Аз Ҳесрӯн қабилаи ҳесрӯниён, аз Кармӣ қабилаи кармиён+.

7Инҳоянд қабилаҳои реубениён; ва дар шумор овардашудагони онҳо чилу се ҳазору ҳафтсаду сӣ нафар буданд+.

8Ва банӣ-Фаллу: Элиёб.

9Ва банӣ-Элиёб: Намуил ва Дотон ва Абиром; ҳамон Дотон ва Абиром, ки калоншавандагони ҷамоат буда, ба зидди Мусо ва Ҳорун бо якҷоягии дастаи Қӯраҳ фитна андохта буданд, вақте ки онҳо ба зидди Худованд фитна андохтанд;+

10Ва замин даҳони худро кушода, онҳоро бо Қӯраҳ фурӯ бурда буд, вақте ки он даста мурданд, ва оташ дусаду панҷоҳ нафарро сӯзонид, ва онҳо ба аломате мубаддал шуданд+.

11Вале банӣ-Қӯраҳ намурданд+.

12Банӣ-Шимъӯн бар ҳасби қабилаҳои онҳо: аз Намуил қабилаи намуилиён, аз Ёмин қабилаи ёминиён, аз Ёкин қабилаи ёкиниён,+

13Аз Зораҳ қабилаи зораҳиён, аз Шоул қабилаи шоулиён.

14Инҳоянд қабилаҳои шимъӯниён — бисту ду ҳазору дусад нафар+.

15Банӣ-Ҷод бар ҳасби қабилаҳои онҳо: аз Сафӯн қабилаи сафӯниён, аз Ҳаҷҷӣ қабилаи ҳаҷҷиён, аз Шунӣ қабилаи шуниён,+

16Аз Ознӣ қабилаи озниён, аз Эрӣ қабилаи эриён,

17Аз Арӯд қабилаи арӯдиён, аз Арэлӣ қабилаи арэлиён.

18Инҳоянд қабилаҳои банӣ-Ҷод бар ҳасби дар шумор овардашудагони онҳо — чил ҳазору панҷсад нафар+.

19Банӣ-Яҳудо: Эр ва Ӯнон; ва Эр ва Ӯнон дар замини Канъон мурданд+.

20Ва банӣ-Яҳудо бар ҳасби қабилаҳои онҳо инҳоянд: аз Шело қабилаи шелоиён, аз Форас қабилаи форасиён, аз Зораҳ қабилаи зораҳиён.

21Ва банӣ-Форас инҳоянд: аз Ҳесрӯн қабилаи ҳесрӯниён, аз Ҳомул қабилаи ҳомулиён.

22Инҳоянд қабилаҳои Яҳудо бар ҳасби дар шумор овардашудагони онҳо — ҳафтоду шаш ҳазору панҷсад нафар+.

23Банӣ-Иссокор бар ҳасби қабилаҳои онҳо: аз Тӯлоъ қабилаи тӯлоиён, аз Фувво қабилаи фуввоиён,+

24Аз Ёшув қабилаи ёшувиён, аз Шимрӯн қабилаи шимрӯниён.

25Инҳоянд қабилаҳои Иссокор бар ҳасби дар шумор овардашудагони онҳо — шасту чор ҳазору сесад нафар+.

26Банӣ-Забулун бар ҳасби қабилаҳои онҳо: аз Сорад қабилаи сорадиён, аз Элӯн қабилаи элӯниён, аз Яҳлаил қабилаи яҳлаилиён+.

27Инҳоянд қабилаҳои забулуниён бар ҳасби дар шумор овардашудагони онҳо — шаст ҳазору панҷсад нафар+.

28Банӣ-Юсуф бар ҳасби қабилаҳои онҳо: Менашше ва Эфроим+.

29Банӣ-Менашше: аз Мокир қабилаи мокириён; ва Мокир Ҷилъодро ба дуньё овард; аз Ҷилъод қабилаи ҷилъодиён+.

30Инҳоянд банӣ-Ҷилъод: аз Иозар қабилаи иозариён, аз Ҳелақ қабилаи ҳелақиён,

31Ва аз Асриил қабилаи асриилиён, ва аз Шокам қабилаи шокамиён,

32Ва аз Шамидоъ қабилаи шамидоиён, ва аз Ҳефар қабилаи ҳефариён.

33Ва Салофҳод ибни Ҳефар писаре надошт, балки духтаронаш буданд, ва номи духтарони Салофҳод ин аст: Маҳло, Нӯо, Ҳоҷло, Милко ва Тирсо+.

34Инҳоянд қабилаҳои Менашше, ва дар шумор овардашудагони онҳо панҷоҳу ду ҳазору ҳафтсад нафар буданд+.

35Инҳоянд банӣ-Эфроим бар ҳасби қабилаҳои онҳо: аз Шутолаҳ қабилаи шутолаҳиён, аз Бокар қабилаи бокариён, аз Таҳан қабилаи таҳаниён+.

36Ва инҳоянд банӣ-Шутолаҳ: аз Эйрон қабилаи эйрониён.

37Инҳоянд қабилаҳои банӣ-Эфроим бар ҳасби дар шумор овардашудагони онҳо — сию ду ҳазору панҷсад нафар. Инҳоянд банӣ-Юсуф бар ҳасби қабилаҳои онҳо+.

38Банӣ-Биньёмин бар ҳасби қабилаҳои онҳо: аз Болаъ қабилаи болаиён, аз Ашбил қабилаи ашбилиён, аз Аҳиром қабилаи аҳиромиён,+

39Аз Шафуфом қабилаи шафуфомиён, аз Ҳуфом қабилаи ҳуфомиён.

40Ва банӣ-Болаъ инҳоянд: Ард ва Наамон; аз Ард қабилаи ардиён, аз Наамон қабилаи наамониён.

41Инҳоянд банӣ-Биньёмин бар ҳасби қабилаҳои онҳо, ва дар шумор овардашудагони онҳо чилу панҷ ҳазору ҳаштсад нафар буданд+.

42Инҳоянд банӣ-Дон бар ҳасби қабилаҳои онҳо: аз Шуҳом қабилаи шуҳомиён; инҳоянд қабилаҳои Дон бар ҳасби қабилаҳои онҳо+.

43Ҳамаи қабилаҳои шуҳомиён бар ҳасби дар шумор овардашудагони онҳо — шасту чор ҳазору чорсад нафар буданд+.

44Банӣ-Ошер бар ҳасби қабилаҳои онҳо: аз Йимно қабилаи йимноиён, аз Йишвӣ қабилаи йишвиён, аз Барио қабилаи бариоиён+.

45Аз банӣ-Барио: аз Ҳибар қабилаи ҳибариён, аз Малкиил қабилаи малкиилиён.

46Ва номи духтари Ошер Сораҳ буд.

47Инҳоянд қабилаҳои банӣ-Ошер бар ҳасби дар шумор овардашудагони онҳо — панҷоҳу се ҳазору чорсад нафар буданд+.

48Банӣ-Нафтолӣ бар ҳасби қабилаҳои онҳо: аз Яҳсаил қабилаи яҳсаилиён, аз Ҷунӣ қабилаи ҷуниён,+

49Аз Есар қабилаи есариён, аз Шиллим қабилаи шиллимиён.

50Инҳоянд қабилаҳои Нафтолӣ бар ҳасби қабилаҳои онҳо, ва дар шумор овардашудагони онҳо чилу панҷ ҳазору чорсад нафар буданд+.

51Инҳоянд дар шумор овардашудагони банӣ-Исроил: шашсаду як ҳазору ҳафтсаду сӣ нафар+.

52Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

53«Ба инҳо, бар ҳасби шумораи номҳо, замин бояд барои моликият тақсим карда шавад+.

54Ба он ки сершумор аст, мулкашро зиёдтар бидеҳ, ва ба он ки камшумор аст, мулкашро камтар бидеҳ; ба ҳар яке мулки вай бояд мувофиқи дар шумор овардашудагонаш дода шавад+.

55Замин бояд фақат аз рӯи қуръа тақсим карда шавад; бар тибқи номҳои сибтҳои падарони худ онҳо бояд мулк бигиранд.

56Ҳам ба онҳое ки сершуморанд, ва ҳам ба онҳое ки камшуморанд, мулкашон бояд аз рӯи қуръа тақсим карда шавад».

57•Ва инҳоянд дар шумор овардашудагони Левӣ бар ҳасби қабилаҳои онҳо: аз Ҷершӯн қабилаи ҷершӯниён, аз Қаҳот қабилаи қаҳотиён, аз Марорӣ қабилаи марориён.

58Инҳоянд қабилаҳои Левӣ: қабилаи либниён, қабилаи ҳебрӯниён, қабилаи маҳлиён, қабилаи мушиён, қабилаи қӯраҳиён; ва Каҳот Амромро ба дуньё овард.

59Ва номи зани Амром Юкобад буд, ки ӯ духтари Левӣ буд, ва ӯро зани Левӣ дар Миср зоида буд; ва ӯ барои Амром Ҳорун ва Мусо ва хоҳарашон Марьямро зоид.

60Ва барои Ҳорун Нодоб, Абиҳу, Элъозор ва Итомор зоида шуданд+.

61Вале Нодоб ва Абиҳу мурданд, вақте ки оташи бегонае ба ҳузури Худованд тақдим карданд+.

62Ва дар шумор овардашудагони онҳо, яъне мардинае аз якмоҳа ва болотар, бисту се ҳазор нафар буданд; зеро ки онҳо дар миёни банӣ-Исроил дар шумор оварда нашуда буданд, чунки ба онҳо дар миёни банӣ-Исроил моликият дода нашудааст+.

63Инҳоянд дар шумор овардашудагон ба воситаи Мусо ва Элъозори коҳин, вақте ки онҳо банӣ-Исроилро дар даштҳои Мӯоб, назди Урдун, дар рӯ ба рӯи Ериҳӯ дар шумор оварданд.

64Ва дар миёни онҳо касе набуд аз онҳое ки Мусо ва Ҳоруни коҳин дар шумор оварда буданд, вақте ки банӣ-Исроилро дар биёбони Сино дар шумор оварданд;

65Зеро ки Худованд ба онҳо гуфта буд: «Ба яқин онҳо дар биёбон хоҳанд мурд», ва аз онҳо, ба ҷуз Колеб ибни Ефунне ва Еҳушаъ ибни Нун, касе боқӣ намонд+.

БОБИ БИСТУ ҲАФТУМ

Дастурот дар бораи мерос.

27^1•Ва духтарони Салофҳод ибни Ҳефар ибни Ҷилъод ибни Мокир ибни Менашше, ки аз қабилаҳои Менашше ибни Юсуф буданд, наздик омаданд, ва инҳост номҳои духтаронаш: Маҳло, Нӯо, Ҳоҷло, Милко ва Тирсо;+

2Ва ба ҳузури Мусо ва ба ҳузури Элъозори коҳин ва ба ҳузури раисон ва тамоми ҷамоат, назди дари хаймаи ҷомеъ истода, гуфтанд:

3«Падари мо дар биёбон мурд, ва ӯ дар миёни он дастае набуд, ки ба зидди Худованд дар дастаи Қӯраҳ ҷамъ шуда буданд, балки дар гуноҳи худ мурд, ва писаре надошт+.

4Пас, чаро номи падари мо, аз боиси он ки писаре надорад, аз миёни қабилаи ӯ нест шавад? Лутфан, ба мо дар миёни бародарони падари мо мулке бидеҳ»+.

5Ва Мусо даъвои онҳоро ба ҳузури Худованд овард.

6Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

7«Духтарони Салофҳод дуруст мегӯянд; ба онҳо дар миёни бародарони падарашон мулки меросие бидеҳ, ва мулки падарашонро ба онҳо бисупор.

8Ва ба банӣ-Исроил сухан ронда, бигӯ: „Агар касе бимирад ва писаре надошта бошад, мулки ӯро ба духтараш бисупоред.

9Ва агар ӯ духтаре надошта бошад, мулки ӯро ба бародаронаш бидиҳед.

10Ва агар бародаре надошта бошад, мулки ӯро ба бародари падараш бидиҳед.

11Ва агар падари ӯ бародаре надошта бошад, мулки ӯро ба касе бидиҳед, ки аз қабилаи ӯ хеши наздиктараш бошад, то ки онро тасарруф намояд. Ва бигзор ин барои банӣ-Исроил фаризаи шаръӣ бошад, чунон ки Худованд ба Мусо амр фармудааст“»+.

Мусо ба вафот тайёр мешавад. Ҷонишини ӯ — Ехушаъ ибни Нун.

12Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Ба ин кӯҳи Аборим баро, ва заминеро, ки Ман ба банӣ-Исроил медиҳам, бубин+.

13Ва ҳангоме ки онро бубинӣ, ту низ ба қавми худ хоҳӣ пайваст, чунон ки бародарат Ҳорун бипайваст;+

14Аз боиси он ки шумо дар биёбони Син, вақте ки ҷамоат низоъ карданд, ба фармони Ман муқобилат намудед, ва қудсияти Маро назди об пеши назари онҳо зоҳир насохтед, ки оби Мерибои Қодеш дар биёбони Син буд»+.

15Ва Мусо ба Худованд сухан ронда, гуфт:

16«Бигзор Худованд, ки Худои рӯҳҳои тамоми навъи башар аст, касеро бар ин ҷамоат таъин намояд,+

17Ки вай пешопеши онҳо берун равад ва пешопеши онҳо дохил шавад, онҳоро берун барад ва онҳоро дохил кунад, то ки ҷамоати Худованд мисли гӯсфандони бе чӯпоне набошанд»+.

18Ва Худованд ба Мусо гуфт: «Еҳушаъ ибни Нунро, ки марди соҳибрӯҳ аст, барои худ бигир, ва дасти худро бар ӯ бимон,+

19Ва ӯро ба ҳузури Элъозори коҳин ва ба ҳузури тамоми ҷамоат пешниҳод кун, ва ӯро пеши назари онҳо таъин намо,+

20Ва аз шукӯҳи худ ба ӯ бидеҳ, то ки тамоми ҷамоати банӣ-Исроил ба ӯ гӯш диҳанд+.

21Ва ӯ ба ҳузури Элъозори коҳин истад, то ки барои ӯ ҳукми уримро ба ҳузури Худованд бипурсад: аз рӯи фармони вай бояд ӯ, ва тамоми банӣ-Исроил бо ӯ, ва тамоми ҷамоат берун раванд, ва аз рӯи фармони вай дохил шаванд».

22Ва Мусо ончунон ки Худованд ба ӯ амр фармуда буд, амал намуд, ва Еҳушаъро гирифта, ба ҳузури Элъозори коҳин ва ба ҳузури тамоми ҷамоат пешниҳод кард;

23Ва дастҳои худро бар ӯ гузошт, ва ӯро таъин намуд, чунон ки Худованд ба воситаи Мусо гуфта буд.

БОБИ БИСТУ ҲАШТУМ

Тартиби тақдим кардани қурбониҳо.

28^1•Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

2«Ба банӣ-Исроил амр фармо ва ба онҳо бигӯ: „Қурбонии Маро, яъне нони Маро, ки барои қурбонии оташини Ман аст, ва атри гуворои Ман аст, риоя намуда, дар сари вақташ тақдим кунед“+.

3Ва ба онҳо бигӯ: ин аст қурбонии оташине ки бояд ба Худованд тақдим кунед: барраҳои нари яксолаи беайб, ҳар рӯз ду адад, барои қурбонии сӯхтании доимӣ.

4Як барраро дар субҳ тақдим намо, ва барраи дигарро шомгоҳ тақдим намо.

5Ва барои ҳадияи ордӣ — ба андозаи як ушри эфа орди маҳине ки бо чорьяк ҳин равғани зайтуни кӯфта омехта шуда бошад.

6Ин — қурбонии сӯхтании доимиест, ки дар кӯҳи Сино ҳамчун атри гуворо ва қурбонии оташин барои Худованд ба амал оварда шуда буд.

7Ва ҳадияи рехтании он чорьяк ҳин барои ҳар барра аст; ин ҳадияи рехтании шаробро барои Худованд дар макони муқаддас бирез.

8Ва барраи дигарро шомгоҳ тақдим намо; мисли ҳадияи ордии субҳ ва мисли ҳадияи рехтании он тақдим намо, то ки қурбонии оташин ва атри гуворо барои Худованд бошад.

9Ва дар рӯзи шанбе — ду барраи нари яксолаи беайб, ва барои ҳадияи ордӣ ду ушр орди маҳини омехта бо равған, ва ҳадияи рехтании он.

10Ин — қурбонии сӯхтанӣ барои ҳар рӯзи шанбе мебошад, ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ ва ҳадияи рехтании он+.

11Ва дар навмоҳҳои худ қурбонии сӯхтанӣ барои Худованд тақдим намоед: ду наргови ҷавон, як қӯчқор ва ҳафт барраи нари яксолаи беайб,+

12Ва ҳадияи ордӣ ба андозаи се ушр орди маҳини омехта бо равған барои ҳар наргов, ва ҳадияи ордӣ ба андозаи ду ушр орди маҳини омехта бо равған барои ҳар қӯчқор,

13Ва ҳадияи ордӣ ба андозаи як ушр орди маҳини омехта бо равған барои ҳар барра, то ки қурбонии сӯхтанӣ, атри гуворо, қурбонии оташин барои Худованд бошад.

14Ва ҳадияҳои рехтании онҳо — ба андозаи нисфи ҳин шароб барои ҳар наргов бояд бошад, ва сеяки ҳин барои ҳар қӯчқор, ва чорьяки ҳин барои ҳар барра; ин аст қурбонии сӯхтании ҳар як навмоҳ дар моҳҳои сол.

15Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ ва ҳадияи рехтании он бояд тақдим карда шавад.

16•Ва дар моҳи якум, дар рӯзи чордаҳуми моҳ, фисҳ барои Худованд аст+.

17Ва дар рӯзи понздаҳуми ин моҳ ид аст; ҳафт рӯз бояд фатир хӯрда шавад+.

18Дар рӯзи аввал ҷамъомади муқаддас аст, ҳеҷ кори пурзаҳмат накунед.

19Ва қурбонии оташин, қурбонии сӯхтанӣ барои Худованд тақдим кунед: ду наргови ҷавон, як қӯчқор ва ҳафт барраи нари яксола; бигзор онҳо барои шумо беайб бошад.

20Ва ҳадияи ордии онҳо: орди маҳини омехта бо равған се ушр барои ҳар наргов, ва ду ушр барои ҳар қӯчқор тақдим кунед.

21Ва як ушр барои ҳар барра аз он ҳафт барра тақдим намо.

22Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, то ки шуморо кафорат намояд.

23Инҳоро ба иловаи қурбонии сӯхтании субҳ, ки қурбонии сӯхтании доимист, тақдим кунед.

24Ҳамин тавр ҳар рӯз аз он ҳафт рӯз ба амал оваред; нони ҳадияи оташин атри гуворо барои Худованд аст; ин бояд ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ ва ҳадияи рехтании он тақдим карда шавад.

25Ва дар рӯзи ҳафтум бигзор ҷамъомади муқаддас барои шумо бошад; ҳеҷ кори пурзаҳмат накунед.

26•Ва дар рӯзи навбарҳо, вақте ки ҳадияи ордии тоза барои Худованд дар иди ҳафтаҳои худ тақдим менамоед, бигзор ҷамъомади муқаддас барои шумо бошад; ҳеҷ кори пурзаҳмат накунед.

27Ва қурбонии сӯхтание ҳамчун атри гуворо барои Худованд тақдим кунед: ду наргови ҷавон, як қӯчқор ва ҳафт барраи нари яксола;

28Ва ҳадияи ордии онҳо: орди маҳини омехта бо равған се ушр барои ҳар наргов, ва ду ушр барои ҳар қӯчқор,

29Ва як ушр барои ҳар барра аз он ҳафт барра;

30Ва як нарбуз, то ки шуморо кафорат намояд.

31Онҳоро ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ ва ҳадияи ордии он тақдим намоед; бо ҳадияи рехтании онҳо; онҳо барои шумо беайб бошад.

БОБИ БИСТУ НӮҲУМ

Қурбониҳои идҳои моҳи ҳафтум.

29^1Ва дар моҳи ҳафтум, дар рӯзи якуми моҳ, бигзор ҷамъомади муқаддас барои шумо бошад; ҳеҷ кори пурзаҳмат накунед; бигзор он барои шумо рӯзи навохтани карнайҳо бошад+.

2Ва қурбонии сӯхтание ҳамчун атри гуворо барои Худованд тақдим кунед: як наргови ҷавон, як қӯчқор, ҳафт барраи нари яксолаи беайб;

3Ва ҳадияи ордии онҳо: орди маҳини омехта бо равған се ушр барои ҳар наргов, ду ушр барои ҳар қӯчқор,

4Ва як ушр барои ҳар барра аз он ҳафт барра;

5Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, то ки шуморо кафорат намояд,

6Ба иловаи қурбонии сӯхтании навмоҳ ва ҳадияи ордии он, ва қурбонии сӯхтании доимӣ ва ҳадияи ордии он, ва ҳадияҳои рехтании онҳо бар тибқи дастури онҳо, то ки атри гуворо ва қурбонии оташин барои Худованд бошад.

7Ва дар рӯзи даҳуми ин моҳ бигзор ҷамъомади муқаддас барои шумо бошад, ва шумо ҷонҳои худро азият диҳед; ҳеҷ кор накунед+.

8Ва қурбонии сӯхтание барои Худованд ҳамчун атри гуворо тақдим кунед: як наргови ҷавон, як қӯчқор ва ҳафт барраи нари яксола, ки барои шумо беайб бошад.

9Ва ҳадияи ордии онҳо: орди маҳини омехта бо равған се ушр барои ҳар наргов, ду ушр барои як қӯчқор,

10Ва як ушр барои ҳар барра аз он ҳафт барра,

11Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, ба иловаи қурбонии гуноҳи рӯзи кафорат ва қурбонии сӯхтании доимӣ бо ҳадияи ордии он, ва бо ҳадияҳои рехтании онҳо.

12•Ва дар рӯзи понздахуми моҳи ҳафтум бигзор ҷамъомади муқаддас барои шумо бошад; ҳеҷ кори пурзаҳмат накунед, ва иди Худовандро ҳафт рӯз ид кунед+.

13Ва қурбонии сӯхтанӣ, қурбонии оташин, атри гуворо барои Худованд тақдим кунед: сездаҳ наргови ҷавон, ду қӯчқор ва чордаҳ барраи нари яксола, ки беайб бошад.

14Ва ҳадияи ордии онҳо: орди маҳини омехта бо равған се ушр барои ҳар наргов аз он сездаҳ наргов, ду ушр барои ҳар қӯчқор аз он ду қӯчқор,

15Ва як ушр барои ҳар барра аз он чордаҳ барра,

16Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ, бо ҳадияи ордӣ ва ҳадияи рехтании он.

17Ва дар рӯзи дуюм: дувоздаҳ наргови ҷавон, ду қӯчқор, чордаҳ барраи нари яксола, ки беайб бошад,

18Ва ҳадияҳои ордии онҳо ва ҳадияҳои рехтании онҳо барои нарговҳо, қӯчқорҳо ва барраҳо, мувофиқи шумораи онҳо, бар тибқи дастур,

19Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ бо ҳадияи ордии он, ва бо ҳадияҳои рехтании онҳо.

20Ва дар рӯзи сеюм: ёздаҳ наргов, ду қӯчқор, чордаҳ барраи нари яксола, ки беайб бошад,

21Ва ҳадияҳои ордӣ ва ҳадияҳои рехтании онҳо барои нарговҳо, қӯчқорҳо ва барраҳо, мувофиқи шумораи онҳо, бар тибқи дастур,

22Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ бо ҳадияи ордӣ ва ҳадияи рехтании он.

23Ва дар рӯзи чорум: даҳ наргов, ду қӯчқор, чордаҳ барраи нари яксола, ки беайб бошад,

24Ва ҳадияҳои ордӣ ва ҳадияҳои рехтании онҳо барои нарговҳо, қӯчқорҳо ва барраҳо, мувофиқи шумораи онҳо, бар тибқи дастур,

25Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ бо ҳадияи ордӣ ва ҳадияи рехтании он.

26Ва дар рӯзи панҷум: нӯҳ наргов, ду қӯчқор, чордаҳ барраи нари яксола, ки беайб бошад,

27Ва ҳадияҳои ордӣ ва ҳадияҳои рехтании онҳо барои нарговҳо, қӯчқорҳо ва барраҳо, мувофиқи шумораи онҳо, бар тибқи дастур,

28Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ бо ҳадияи ордӣ ва ҳадияи рехтании он.

29Ва дар рӯзи шашум: ҳашт наргов, ду қӯчқор, чордаҳ барраи нари яксола, ки беайб бошад,

30Ва ҳадияҳои ордӣ ва ҳадияҳои рехтании онҳо барои нарговҳо, қӯчқорҳо ва барраҳо, мувофиқи шумораи онҳо, бар тибқи дастур,

31Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ ва ҳадияи ордӣ ва ҳадияҳои рехтании он.

32Ва дар рӯзи ҳафтум: ҳафт наргов, ду қӯчқор, чордаҳ барраи нари яксола, ки беайб бошад,

33Ва ҳадияҳои ордӣ ва ҳадияҳои рехтании онҳо барои нарговҳо, қӯчқорҳо ва барраҳо, мувофиқи шумораи онҳо, бар тибқи дастур,

34Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ ва ҳадияи ордӣ ва ҳадияи рехтании он.

35Дар рӯзи ҳаштум бигзор ҷашн барои шумо бошад; ҳеҷ кори пурзаҳмат накунед.

36Ва қурбонии сӯхтанӣ, қурбонии оташин, атри гуворо барои Худованд тақдим кунед: як наргов, як қӯчқор, ҳафт барраи нари яксола, ки беайб бошад.

37Ва ҳадияи ордӣ ва ҳадияҳои рехтании онҳо барои наргов, қӯчқор ва барраҳо, мувофиқи шумораи онҳо, бар тибқи дастур,

38Ва як нарбуз барои қурбонии гуноҳ, ба иловаи қурбонии сӯхтании доимӣ ва ҳадияи ордӣ ва ҳадияи рехтании он.

39Инҳоро барои Худованд дар идҳои худ тақдим намоед, ба иловаи назрҳо ва хайроти худ: қурбониҳои сӯхтании худ ва ҳадияҳои ордии худ ва ҳадияҳои рехтании худ ва қурбониҳои саломатии худ»+.

БОБИ СИЮМ

Дастурот дар бораи назрҳо

30^1Ва Мусо бар тибқи ҳар он чи Худованд ба Мусо амр фармуда буд, ба банӣ-Исроил сухан ронд.

2Ва Мусо ба сардорони сибтҳои банӣ-Исроил сухан ронда, гуфт: «Ин аст он чи Худованд амр фармудааст:

3Агар касе барои Худованд назр кунад, ё ки қасам хӯрда, нафси худро аз чизе манъ намояд, пас набояд қавли худро ботил кунад, балки бар тибқи ҳар он чи аз даҳонаш баромадааст, бояд амал намояд+.

4Ва агар зане дар хонаи падараш, дар айёми ҷавонияш, барои Худованд назр карда, нафси худро аз чизе манъ намояд,

5Ва падараш назри варо бишнавад, ки вай нафси худро аз чизе манъ намудааст, ва падараш дар ин бобат хомӯш монад, пас ҳамаи назрҳои вай қоим хоҳад буд, ва ҳар манъе ки вай бар нафси худ гузоштааст, бояд ба амал оварда шавад.

6Вале агар падараш дар рӯзе ки шунид, ба вай эътироз намояд, ҳар назри вай ва ҳар манъе ки вай бар нафси худ гузоштааст, ба амал нахоҳад омад, ва Худованд варо хоҳад омурзид, зеро ки падараш ба вай монеъ шудааст.

7Ва агар вай шавҳар кунад ва назрҳояш ё қавли даҳонаш, ки манъе ба воситаи он бар нафси худ гузоштааст, бар гарданаш бошад,

8Ва шавҳараш бишнавад, ва дар рӯзе ки шунид, дар ин бобат хомӯш монад, пас назрҳои вай қоим хоҳад буд, ва манъҳое ки вай бар нафси худ гузоштааст, бояд ба амал оварда шавад.

9Вале агар шавҳараш, дар рӯзе ки шунид, ба вай эътироз намояд, ва вай назреро, ки бар гардани вай аст, ва қавли даҳонашро, ки манъе ба воситаи он бар нафси худ гузоштааст, ботил кунад, — Худованд варо хоҳад омурзид.

10Валекин назри бева ва зани талоқгирифта, яъне ҳар манъе ки вай бар нафси худ гузоштааст, бояд аз ҷониби вай ба амал оварда шавад.

11Ва агар зане дар хонаи шавҳараш назр кунад, ё ки қасам хӯрда, нафси худро аз чизе манъ намояд,

12Ва шавҳараш бишнавад, ва дар ин бобат хомӯш монда, ба вай эътироз нанамояд, — ҳамаи назрҳои вай қоим хоҳад буд, ва ҳар манъе ки вай бар нафси худ гузоштааст, бояд ба амал оварда шавад.

13Ва агар шавҳари вай, дар рӯзе ки шунид, онҳоро ботил кунад, — ҳар қавле ки дар бораи назрҳояш ва манъи нафсаш аз даҳони вай баромадааст, қоим нахоҳад буд; шавҳараш онҳоро ботил намудааст, ва Худованд варо хоҳад омурзид.

14Ҳар назре ва ҳар манъе ки барои азият додани нафси вай бошад, — шавҳараш метавонад онро коим гардонад, ва шавҳараш метавонад онро ботил кунад.

15Ва агар шавҳараш дар ин бобат аз имрӯз то фардо хомӯш монад, — ӯ бо ҳамин ҳамаи назрҳои варо, ё ҳамаи манъҳоеро, ки бар гардани вай аст, қоим гардонидааст; азбаски ӯ, дар рӯзе ки шунид, дар ин бобат хомӯш монд, бо ҳамин онҳоро қоим гардонид.

16Ва агар ӯ, баъд аз шуниданаш, онҳоро ботил кунад, гуноҳи варо ӯ ба гардани худ мегирад».

17Ин аст фароизе ки Худованд ба Мусо амр фармуд оид ба муносибатҳои байни шавҳар ва зани ӯ, байни падар ва духтари ӯ дар айёми ҷавонии вай, вақте ки дар хонаи падараш мебошад.

БОБИ СИЮ ЯКУМ

Доварӣ бар мидьёниён.

31^1Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

2«Интиқоми банӣ-Исроилро аз мидьёниён бигир; баъд аз он ба қавми худ хоҳӣ пайваст»+.

3Ва Мусо ба қавм сухан ронда, гуфт: «Аз миёни худ одамонро барои лашкар мусаллаҳ намоед, то ки онҳо ба Мидьён ҳуҷум карда, интиқоми Худовандро аз Мидьён бигиранд.

4Ҳазор нафар аз ҳар сибт, аз ҳамаи сибтҳои Исроил, ба лашкар бифиристед».

5Ва аз қабилаҳои Исроил ҳазор нафар аз ҳар сибт, ҷамъ дувоздаҳ ҳазор нафар ҷанговарони мусаллаҳ супурда шуданд.

6Ва Мусо онҳоро, ҳазор нафар аз ҳар сибт, ба ҷанг фиристод, онҳоро бо Финҳос ибни Элъозори коҳин, ки колои муқаддас ва карнайҳо барои навохтан дар дасташ буд, ба ҷанг фиристод+.

7Ва онҳо бо Мидьён, чунон ки Худованд ба Мусо амр фармуда буд, ҷанг карданд, ва ҳамаи мардҳоро куштанд.

8Ва дар миёни мақтулон подшоҳони Мидьён: Авӣ, Роқам, Сур, Ҳур ба Рабаъро, яъне панҷ подшоҳи Мидьёнро куштанд; ва Билъом ибни Баӯрро бо шамшер куштанд+.

9Ва банӣ-Исроил занони Мидьён ва бачагони онҳоро ба асирӣ бурданд; ва ҳамаи чорпоён ва ҳамаи рамаҳо ва тамоми дороии онҳоро тороҷ карданд.

10Ва ҳамаи шаҳрҳои онҳоро дар бошишгоҳҳои онҳо, ва тамоми деҳоти онҳоро бо оташ сӯзониданд.

11Ва тамоми ғанимат ва ҳамаи одамон ва чорпоёни забтшударо гирифтанд,

12Ва асирон ва чорпоёни забтшуда ва ғаниматро пеши Мусо ва Элъозори коҳин ва ҷамоати банӣ-Исроил ба ӯрдугоҳ, ба даштҳои Мӯоб, ки назди Урдун, дар рӯ ба рӯи Ериҳӯ буд, оварданд.

13Ва Мусо ва Элъозори коҳин ва ҳамаи раисони ҷамоат ба пешвози онҳо, берун аз ӯрдугоҳ баромаданд.

14Ва Мусо бар сардорони лашкар, яъне бар мириҳазорҳо ва мирисадҳо, ки аз ҷанг омада буданд, дарғазаб шуд,

15Ва Мусо ба онҳо гуфт: «Оё ҳамаи занонро зинда ингоҳ доштед+?

16Инҳо, охир, аз рӯи машварати Билъом, банӣ-Исроилро васваса дода буданд, ки ба хотири Фаӯр ба Худованд хиёнат кунанд, ва дар ҷамоати Худованд вабо рӯй дод+.

17Ва алҳол, ҳар писарбачаро бикушед, ва ҳар занеро, ки бо мард ҳамхоб шуда бошад, бикушед+.

18Ва ҳар духтарро, ки бо мард ҳамхоб нашуда бошад, барои худ ингоҳ доред+.

19Ва шумо ҳафт рӯз берун аз ӯрдугоҳ хайма занед; ҳар кӣ касеро кушта бошад, ва ҳар кӣ ба мақтуле расида бошад, аз шумо ва асирони шумо, дар рӯзи сеюм ва дар рӯзи ҳафтум худро татҳир намояд+.

20Ва ҳар либос, ва ҳар колои чармин, ва ҳар ашьёи аз пашми буз сохташуда, ва ҳар колои чӯбинро татҳир намоед».

21Ва Элъозори коҳин ба ҷанговароне ки ба ҷанг рафта буданд, гуфт: «Ин аст фаризаи шариат, ки Худованд ба Мусо амр фармудааст:

22Фақат тилло, нуқра, мис, оҳан, қалъагӣ ва қӯрғошимро,

23Яъне ҳар чиро, ки ба оташ тоб меоварад, аз оташ бигзаронед, ва он татҳир хоҳад ёфт, аммо бо оби татҳири нопокӣ низ он бояд татҳир карда шавад; ва ҳар чиро, ки ба оташ тоб намеоварад, аз об бигзаронед.

24Ва либосҳои худро дар рӯзи ҳафтум бишӯед, ва татҳир хоҳед ёфт, ва баъд аз он метавонед ба ӯрдугоҳ дохил шавед»+.

25Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

26«Ту ва Элъозори коҳин ва сардорони хонаводаҳо ғанимати асириро, чи аз одамон, чи аз чорпоён, саросар дар шумор оваред.

27Ва ин ғаниматро дар миёни ҷанговароне ки ба ҷанг рафтаанд, ва тамоми ҷамоат ду тақсим намо+.

28Ва аз ҷанговароне ки ба ҷанг рафтаанд, хироҷ барои Худованд бигир: як адад аз панҷсад адад — чи аз одамон, чи аз говон, чи аз харон, чи аз гӯсфандон.

29Инро аз ҳиссаи онҳо гирифта, ба Элъозори коҳин бидеҳ, то ки ҳадия барои Худованд бошад.

30Ва аз ҳиссаи банӣ-Исроил як адад аз панҷоҳ адад — чи аз одамон, чи аз говон, чи аз харон, чи аз гӯсфандон, яъне аз ҳамаи чорпоён — бигир, ва онҳоро ба левизодагон, ки хизмати маскани Худовандро ба ҷо меоваранд, бидеҳ».

31Ва Мусо ва Элъозори коҳин бар тибқи он чи Худованд ба Мусо амр фармуда буд, амал карданд.

32Ва ғанимат, ғайр аз он чи мардони ҷангӣ тороҷ карда буданд, чунин буд: гӯсфандон — шашсаду ҳафтоду панҷ ҳазор сар;

33Ва говон — ҳафтоду ду ҳазор сар;

34Ва харон — шасту як ҳазор сар;

35Ва одамон, аз заноне ки бо мард ҳамхоб нашудаанд, ҷамъ сию ду ҳазор нафар.

36Ва нимае ки ҳиссаи ба ҷанг рафтагон шуда буд, чунин буд: миқдори гӯсфандон — сесаду сию ҳафт ҳазору панҷсад сар;

37Ва хироҷи Худованд аз ин гӯсфандон — шашсаду ҳафтоду панҷ сар;

38Ва говон — сию шаш ҳазор сар, ва аз онҳо хироҷ барои Худованд — ҳафтоду ду сар;

39Ва харон — сӣ ҳазору панҷсад сар, ва аз онҳо хироҷ барои Худованд — шасту як сар;

40Ва одамон — шонздаҳ ҳазор нафар, ва аз онҳо хироҷ барои Худованд — сию ду нафар.

41Ва Мусо ин хироҷро, ки ҳадия барои Худованд буд, ба Элъозори коҳин дод, чунон ки Худованд ба Мусо амр фармуда буд.

42Ва аз ҳиссаи банӣ-Исроил, ки онро Мусо аз мардони ҷангӣ ҷудо карда буд, —

43Ин ҳиссаи ҷамоат чунин буд: гӯсфандон — сесаду сию ҳафт ҳазору панҷсад сар,

44Ва говон — сию шаш ҳазор,

45Ва харон — сӣ ҳазору панҷсад сар,

46Ва одамон — шонздаҳ ҳазор нафар, —

47Ва Мусо аз ҳиссаи банӣ-Исроил як адад аз панҷоҳ адад — чи аз одамон, чи аз чорпоён — гирифт, ва онҳоро ба левизодагон, ки хизмати маскани Худовандро ба ҷо меоварданд, дод, чунон ки Худованд ба Мусо амр фармуда буд.

48Ва сардороне ки бар ҳазораҳои лашкар буданд, яъне мириҳазорҳо ва мирисадҳо, назди Мусо омаданд,

49Ва ба Мусо гуфтанд: «Бандагонат ҷанговаронеро, ки зердасти мо мебошанд, саросар дар шумор овардем, ва як нафар ҳам аз онҳо кам нашудааст;

50Пас, мо ҳадия барои Худованд овардаем аз он чи ҳар кас аз колои тилло: занҷирҳо, дастпонаҳо, ангуштаринҳо, ҳалқаҳо ва гарданбандҳо пайдо кардааст, то ки ҷонҳои моро ба ҳузури Худованд кафорат намояд»+.

51Ва Мусо ва Элъозори коҳин тилло, яъне тамоми колои санъатро аз онҳо гирифтанд.

52Ва тамоми тиллои ҳадия, ки ба Худованд аз ҷониби мириҳазорҳо ва мирисадҳо тақдим карданд, шонздаҳ ҳазору ҳафтсаду панҷоҳ сиқл буд.

53Ҷанговарон ҳар яке барои худ тороҷ карда буданд+.

54Ва Мусо ва Элъозори коҳин тиллоро аз мириҳазорҳо ва мирисадҳо гирифта, ба хаймаи ҷомеъ оварданд, то ки барои банӣ-Исроил ба ҳузури Худованд ёдгорӣ бошад+.

БОБИ СИЮ ДУЮМ

Тақсимоти замин дар он тарафи Урдун.

32^1Ва банӣ-Реубен ва банӣ-Ҷод чорвои зиёде доштанд, ки бағоят сершумор буд; ва онҳо замини Яъзир ва замини Ҷилъодро диданд, ва инак, ин макон маконест барои чаридани чорво+.

2Ва банӣ-Ҷод ва банӣ-Реубен назди Мусо ва Элъозори коҳин ва раисони ҷамоат омада, гуфтанд:

3«Аторӯт ва Дибӯн, ва Яъзир ва Нимра, ва Ҳешбӯн ва Элъоле, ва Сабом ва Набӯ, ва Баӯн,

4Замине ки Худованд пеши ҷамоати Исроил мағлуб гардонидааст, заминест барои чаридани чорво, ва бандагонат чорводор ҳастем»+.

5Ва гуфтанд: «Агар мо дар назари ту илтифот ёфта бошем, бигзор ин замин ба бандагонат ҳамчун моликият дода шавад; моро аз Урдун нагузарон».

6Ва Мусо ба банӣ-Ҷод ва банӣ-Реубен гуфт: «Наход ки бародаронатон ба ҷанг раванд, вале шумо дар ин ҷо хоҳед нишаст?

7Ва чаро дили банӣ-Исроилро аз гузаштан ба замине ки Худованд ба онҳо додааст, хунук мекунед?

8Падарони шумо ҳамин тавр амал карданд, вақте ки онҳоро аз Қодеш-Барнеа барои дидани замин фиристодам:+

9Онҳо ба водии Эшкӯл расида, заминро диданд, ва дили банӣ-Исроилро аз омадан ба замине ки Худованд ба онҳо додааст, хунук карданд.

10Ва хашми Худованд дар он рӯз аланга зад, ва Ӯ қасам хӯрда гуфт:+

11„Ин одамоне ки аз Миср баромадаанд, аз бистола ва болотар, заминеро, ки Ман дар бораи он ба Иброҳим, Исҳоқ ва Яъқуб қасам хӯрдаам, нахоҳанд дид, зеро ки онҳо Маро пайравӣ накарданд,+

12Ғайр аз Колеб ибни Ефуннеи қаниззӣ ва Еҳушаъ ибни Нун, чунки онҳо Худовандро пайравӣ карданд“+.

13Ва хашми Худованд бар Исроил аланга зад, ва Ӯ онҳоро чил сол дар биёбон овора гардонид, то даме ки тамоми он насле ки дар назари Худованд бадӣ карда буданд, ба ҳалокат расиданд+.

14Ва инак шумо, дастпарвардагони мардуми хатокор, ба чои падарони худ бархостаед, то ки шиддати хашми Худовандро бар Исроил пурзӯр созед.

15Агар шумо аз пайравии Ӯ даст кашед, Ӯ боз онҳоро дар биёбон хоҳад мононид, ва шумо тамоми ин қавмро ба ҳалокат хоҳед расонид».

16Ва онҳо ба ӯ наздик омада, гуфтанд: «Мо дар ин ҷо оғилҳо барои чорвои худ ва шаҳрҳо барои кӯдакони худ бино хоҳем кард;

17Ва худамон зуд мусаллаҳ шуда, пешопеши банӣ-Исроил хоҳем рафт, то даме ки онҳоро ба маконашон бирасонем; ва кӯдакони мо бигзор дар шаҳрҳои ҳисордор аз сокинони замин маҳфуз бошанд;+

18Мо ба хонаҳои худ нахоҳем баргашт, то даме ки банӣ-Исроил ҳар яке дар мулки худ ҷойгир шаванд;+

19Зеро ки мо бо онҳо дар он тарафи Урдун ва соҳили он ҳеҷ мулке нахоҳем гирифт, чунки мулки мо аз ин тарафи Урдун, аз соҳили шарқии он насиби мо гардидааст»+.

20Ва Мусо ба онҳо гуфт: «Агар шумо ин корро бикунед, агар мусаллаҳ шуда, ба ҳузури Худованд ба ҷанг биравед,

21Ва ҳар яке аз шумо мусаллаҳ шуда ба ҳузури Худованд аз Урдун убур намояд, то даме ки Ӯ душманонашро аз пеши Худ бадар ронад,

22Ва замин ба ҳузури Худованд забт карда шавад, ва баъд аз он баргардед, — он гоҳ ба ҳузури Худованд ва ба ҳузури Исроил бегуноҳ хоҳед буд, ва ин замин ба ҳузури Худованд мулки шумо хоҳад шуд.

23Валекин агар чунин накунед, ба ҳузури Худованд гуноҳкор хоҳед шуд, ва барои ин гуноҳатон ҷазо хоҳед ёфт.

24Пас, шаҳрҳо барои кӯдакони худ ва оғилҳо барои гӯсфандони худ бино кунед; ва он чиро, ки аз даҳонатон баромадааст, ба амал оваред».

25Ва банӣ-Ҷод ва банӣ-Реубен ба Мусо сухан ронда, гуфтанд: «Бандагонат ончунон ки оғои мо амр фармудааст, амал хоҳем кард:

26Кӯдакони мо, занони мо, чорвои мо ва тамоми ҳайвоноти мо ин ҷо, дар шаҳрҳои Ҷилъод хоҳанд монд;

27Ва бандагонат саросар ҳамчун ҷанговарон мусаллаҳ шуда, ба ҳузури Худованд барои ҷанг убур хоҳем кард, чунон ки оғои мо мегӯяд».

28Ва Мусо дар бораи онҳо ба Элъозори кохин, Еҳушаъ ибни Нун ва сардорони хонаводаҳои сибтҳои банӣ-Исроил амр фармуд;

29Ва Мусо ба онҳо гуфт: «Агар банӣ-Ҷод ва банӣ-Реубен саросар барои чанг мусаллаҳ шуда, ҳамроҳи шумо ба ҳузури Худованд аз Урдун убур кунанд, ва замин пеши шумо мағлуб гардад, он гоҳ замини Ҷилъодро ба онҳо барои моликият бидиҳед;

30Валекин агар онҳо мусаллаҳ шуда ҳамроҳи шумо убур накунанд, он гоҳ дар миёни шумо дар замини Канъон мулк хоҳанд гирифт».

31Ва банӣ-Ҷод ва банӣ-Реубен ҷавоб гардонида, гуфтанд: «Чунон ки Худованд ба бандагонат гуфтааст, ончунон хоҳем кард;

32Мо мусаллаҳ шуда ба ҳузури Худованд ба замини Канъон убур хоҳем кард, агар мулки насиби мо дар ин тарафи Урдун дода шавад».

33Ва Мусо ба онҳо, яъне ба банӣ-Ҷод ва банӣ-Реубен ва нисфи сибти Менашше ибни Юсуф, мамлакати Сиҳӯн, подшоҳи амӯриён, ва мамлакати Ӯҷ, подшоҳи Бошонро дод, яъне заминро бо шаҳрҳое ки дар ҳудуди он буд, — бо шаҳрҳои гирду атрофи он.

34Ва банӣ-Ҷод Дибӯн, ва Аторӯт, ва Арӯэр,

35Ва Атрӯт-Шӯфон, ва Яъзир, ва Ёҷбеҳо,

36Ва Байт-Нимра, ва Байт-Ҳоронро бино карданд, ки шаҳрҳои ҳисордор буд, ва оғилҳо барои гӯсфандон дошт.

37Ва банӣ-Реубен Ҳешбӯн ва Элъоле, ва Қирьётоим,

38Ва Набӯ, ва Баал-Маӯн, ки номи ин ду шаҳрро тағьир доданд, ва Сибморо бино карданд; ва ба шаҳрҳое ки бино карданд, ном ниҳоданд.

39Ва банӣ-Мокир ибни Менашше ба Ҷилъод рафта, онро забт карданд, ва амӯриёнро, ки дар он буданд, бадар ронданд+.

40Ва Мусо Ҷилъодро ба Мокир ибни Менашше дод, ва ӯ дар он сокин шуд+.

41Ва Ёир ибни Менашше рафта, қасабаҳои онҳоро забт кард, ва ба онҳо деҳоти Ёир ном монд+.

42Ва Нӯбаҳ рафта, Қанот ва деҳоташро забт кард; ва онро ба номи худ Нӯбаҳ ном монд.

БОБИ СИЮ СЕЮМ

Такрори мухтасари ҳикояти сафарҳо аз Миср то Урдун

33^1Ин аст сафарҳои банӣ-Исроил, ки аз Миср бар ҳасби фавҷҳои худ, бо сардории Мусо ва Ҳорун берун омаданд.

2Ва Мусо ҷойҳои баромади онҳоро барои сафарҳошон, ки ба фармони Худованд ба амал оварданд, навишт; ва ин аст сафарҳои онҳо бар ҳасби ҷойҳои баромадашон:

3Ва онҳо аз Раамсис дар моҳи якум, дар рӯзи понздаҳуми моҳи якум кӯч карданд; фардои фисҳ банӣ-Исроил бо дасти баланд, пеши назари ҳамаи мисриён берун омаданд+.

4Ва мисриён ҳамаи нахустзодагонро, ки Худованд дар миёни онҳо кушта буд, гӯр мекарданд; ва бар худоёни онҳо Худованд доварӣ намуд+.

5Ва банӣ-Исроил аз Раамсис кӯч карда, дар Суккӯт ӯрду заданд+.

6Ва аз Суккӯт кӯч карда, дар Этом, ки дар канори биёбон аст, ӯрду заданд+.

7Ва аз Этом кӯч карда, ба Фӣ-Ҳаҳирӯт, ки пеши Баал-Сафӯн аст, баргаштанд, ва пеши Миҷдӯл ӯрду заданд+.

8Ва аз Фӣ-Ҳаҳирӯт кӯч карда, аз даруни баҳр ба биёбон убур карданд; ва дар биёбони Этом се рӯз роҳ паймуда, дар Мора ӯрду заданд+.

9Ва аз Мора кӯч карда, ба Элим расиданд; ва дар Элим дувоздаҳ чашмаи об ва ҳафтод дарахти хурмо буд, ва дар он ҷо ӯрду заданд+.

10Ва аз Элим кӯч карда, назди баҳри Қулзум ӯрду заданд.

11Ва аз баҳри Қулзум кӯч карда, дар биёбони Син ӯрду заданд+.

12Ва аз биёбони Син кӯч карда, дар Дофқо ӯрду заданд.

13Ва аз Дофқо кӯч карда, дар Олуш ӯрду заданд.

14Ва аз Олуш кӯч карда, дар Рафидим ӯрду заданд; ва дар он ҷо об набуд, ки қавм бинӯшанд+.

15Ва аз Рафидим кӯч карда, дар биёбони Сино ӯрду заданд+.

16Ва аз биёбони Сино кӯч карда, дар Қибрӯт-Ҳатааво ӯрду заданд+.

17Ва аз Қибрӯт-Ҳатааво кӯч карда, дар Ҳасирӯт ӯрду заданд+.

18Ва аз Ҳасирӯт кӯч карда, дар Ритмо ӯрду заданд.

19Ва аз Ритмо кӯч карда, дар Риммӯн-Форас ӯрду заданд.

20Ва аз Риммӯн-Форас кӯч карда, дар Либно ӯрду заданд.

21Ва аз Либно кӯч карда, дар Риссо ӯрду заданд.

22Ва аз Риссо кӯч карда, дар Қаҳелото ӯрду заданд.

23Ва аз Қаҳелото кӯч карда, дар Ҳар-Шофар ӯрду заданд.

24Ва аз Ҳар-Шофар кӯч карда, дар Ҳародо ӯрду заданд.

25Ва аз Ҳародо кӯч карда, дар Мақҳелӯт ӯрду заданд.

26Ва аз Мақҳелӯт кӯч карда, дар Тоҳат ӯрду заданд.

27Ва аз Тоҳат кӯч карда, дар Тораҳ ӯрду заданд.

28Ва аз Тораҳ кӯч карда, дар Митқо ӯрду заданд.

29Ва аз Митқо кӯч карда, дар Ҳашмӯно ӯрду заданд.

30Ва аз Ҳашмӯно кӯч карда, дар Мӯсирӯт ӯрду заданд.

31Ва аз Мӯсирӯт кӯч карда, дар Банӣ-Яъқон ӯрду заданд+.

32Ва аз Банӣ-Яъқон кӯч карда, дар Ҳӯр-Ҳаҷидҷод ӯрду заданд.

33Ва аз Ҳӯр-Ҳаҷидҷод кӯч карда, дар Ётвото ӯрду заданд+.

34Ва аз Ётвото кӯч карда, дар Абрӯно ӯрду заданд.

35Ва аз Абрӯно кӯч карда, дар Эсьйӯн-Ҷобар ӯрду заданд+.

36Ва аз Эсьйӯн-Ҷобар кӯч карда, дар биёбони Син, ки Қодеш бошад, ӯрду заданд+.

37Ва аз Қодеш кӯч карда, дар кӯҳи Ҳӯр, ки дар канори замини Адӯм аст, ӯрду заданд+.

38Ва Ҳоруни коҳин бар тибқи фармони Худованд бар кӯҳи Ҳӯр баромада, дар соли чилуми берун омадани банӣ-Исроил аз замини Миср, дар моҳи панҷум, дар рӯзи якуми моҳ дар он ҷо вафот ёфт+.

39Ва Ҳорун саду бисту сесола буд, ки дар кӯҳи Ҳӯр мурд.

40Ва Канъонӣ, подшоҳи Арод, ки дар ҷануби замини Канъон сокин буд, аз омадани банӣ-Исроил хабар ёфт+.

41Ва аз кӯҳи Ҳӯр кӯч карда, дар Салмӯна ӯрду заданд.

42Ва аз Салмӯна кӯч карда, дар Фунӯн ӯрду заданд.

43Ва аз Фунӯн кӯч карда, дар Ӯбӯт ӯрду заданд+.

44Ва аз Ӯбӯт кӯч карда, дар Ийе-Аборим, дар ҳудуди Мӯоб ӯрду заданд+.

45Ва аз Ийим кӯч карда, дар Дибӯн-Ҷод ӯрду заданд.

46Ва аз Дибӯн-Ҷод кӯч карда, дар Алмӯн-Диблотоймо ӯрду заданд.

47Ва аз Алмӯн-Диблотоймо кӯч карда, дар кӯҳҳои Аборим, пеши Набӯ ӯрду заданд+.

48Ва аз кӯҳҳои Аборим кӯч карда, дар даштҳои Мӯоб, назди Урдун, дар рӯ ба рӯи Ериҳӯ ӯрду заданд+.

49Ва назди Урдун, аз Байт-Ешимӯт то Обил-Шиттим, дар даштҳои Мӯоб ӯрду заданд+.

Дастур дар бораи тасарруфи замин.

50Ва Худованд ба Мусо дар даштҳои Мӯоб, назди Урдун, дар рӯ ба рӯи Ериҳӯ сухан ронда, гуфт:

51«Ба банӣ-Исроил сухан ронда, ба онҳо бигӯ: вақте ки шумо аз Урдун ба замини Канъон убур намоед,

52Ҳамаи сокинони он заминро аз пеши худ бадар биронед, ва ҳамаи ҳайкалҳои нақшини онҳоро нест кунед, ва ҳамаи бутҳои рехтаи онҳоро бишканед, ва ҳамаи баландиҳои онҳоро хароб кунед+.

53Ва заминро ба тасарруфи худ дароварда, дар он сокин шавед, зеро ки Ман ин заминро ба шумо додам, то ки онро тасарруф намоед.

54Ва заминро ба воситаи қуръа ба қабилаҳои худ ҳамчун мулк тақсим кунед: ба онҳое ки сершуморанд, мулкашонро бештар бидиҳед, ба онҳое ки камшуморанд, мулкашонро камтар бидиҳед; маконе ки мувофиқи қуръа ба касе барояд, аз они вай хоҳад буд; амлокро бар ҳасби сибтҳои падарони худ бигиред+.

55Валекин агар шумо сокинони заминро аз пеши худ бадар наронед, касоне ки шумо аз миёни онҳо боқӣ мегузоред, мисли милҳо дар чашмони шумо ва мисли хорҳо дар биқинҳои шумо хоҳанд буд, ва шуморо бар замине ки дар он сокин шудаед, ба танг хоҳанд овард.

56Ва чунин воқеъ хоҳад шуд, ки он чи Ман ният доштам бо онҳо бикунам, бо шумо хоҳам кард».

БОБИ СИЮ ЧОРУМ

Тайёриҳо барои дохил шудан ба замини мавъуд.

34^1•Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

2«Ба банӣ-Исроил амр фармуда, ба онҳо бигӯ: вақте ки шумо ба замини Канъон дохил шавед, ин аст замине ки ба шумо ҳамчун моликият хоҳад расид, яъне замини Канъон бо сарҳадҳояш:

3Тарафи ҷанубии шумо аз биёбони Син дар паҳлуи Адӯм хоҳад буд; ва сарҳади ҷанубии шумо аз канори баҳри Намак ба тарафи шарқ хоҳад буд+.

4Ва сарҳади шумо аз ҷануб ҷониби Маале-Ақрабим тоб хӯрда, сӯи Син хоҳад гузашт; ва канорҳои он аз ҷануби Қодеш-Барнеа хоҳад буд, ва назди Ҳасар-Аддор баромада, сӯи Асмӯн хоҳад гузашт.

5Ва аз Асмӯн сарҳад ҷониби водии Миср тоб хоҳад хӯрд; ва канорҳояш назди баҳр хоҳад буд.

6Ва сарҳади ғарбии шумо баҳри Бузург бо соҳили он хоҳад буд; ин сарҳади ғарбии шумост.

7Ва сарҳади шимолии шумо чунин хоҳад буд: аз баҳри Бузург онро ҷониби кӯҳи Ҳӯр нишона намоед;+

8Аз кӯҳи Ҳӯр ҷониби даромадгоҳи Ҳамот нишона намоед; ва канорҳои сарҳад назди Садод хоҳад буд+.

9Ва сарҳад ҷониби Зифрӯн хоҳад рафт, ва канорҳояш назди Ҳасар-Эйнон хоҳад буд; ин сарҳади шимолии шумо хоҳад буд.

10Ва сарҳади шарқиро барои худ аз Ҳасар-Эйнон ҷониби Шафом нишона намоед.

11Ва сарҳад аз Шафом ҷониби Рибло, аз тарафи шаркии Ойин фурӯд хоҳад омад; ва сарҳад боз фурӯд омада, аз тарафи шарқӣ ба соҳили баҳри Кинерет хоҳад расид+.

12Ва сарҳад ҷониби Урдун фурӯд хоҳад омад; ва канорҳояш назди баҳри Намак хоҳад буд. Ҳамин замин бар ҳасби сарҳадҳояш гирдогирд аз они шумо хоҳад буд»+.

13Ва Мусо ба банӣ-Исроил амр фармуда, гуфт: «Ҳамин аст замине ки онро шумо аз рӯи қуръа тақсим хоҳед кард, ки Худованд ба нӯҳу ним сибт додани онро амр фармудааст.

14Зеро ки сибти банӣ-Реубен бар ҳасби хонаводаи худ, ва сибти банӣ-Ҷод бар ҳасби хонаводаи худ, ва нисфи сибти Менашше мулки худро гирифтаанд;

15Ин дую ним сибт мулки худро аз он тарафи Урдун, дар рӯ ба рӯи Ериҳӯ, ҷониби шарқ гирифтаанд».

16Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

17«Ин аст номҳои касоне ки заминро барои шумо тақсим хоҳанд кард: Элъозори коҳин ва Еҳушаъ ибни Нун+.

18Ва як раисро аз ҳар сибт барои тақсим кардани замин бигиред.

19Ва ин аст номҳои он касон: аз сибти Яҳудо — Колеб ибни Ефунне;+

20Аз сибти банӣ-Шимъӯн — Шамуил ибни Аммиҳуд;

21Аз сибти Биньёмин — Элидод ибни Кислӯн;

22Аз сибти банӣ-Дон — раис Буққӣ ибни Ёҷлӣ;

23Аз банӣ-Юсуф: аз сибти банӣ-Менашше — раис Ҳанниил ибни Эфӯд;

24Аз сибти банӣ-Эфроим — раис Камуил ибни Шифтон;

25Аз сибти банӣ-Забулун — раис Элисофон ибни Фарнок;

26Аз сибти банӣ-Иссокор — Фалтиил ибни Аззон;

27Аз сибти банӣ-Ошер — раис Аҳиҳуд ибни Шалӯмӣ;

28Аз сибти банӣ-Нафтолӣ — раис Фадаҳъил ибни Аммиҳуд.

29Ҳаминҳоянд, ки Худованд ба онҳо амр фармудааст, ки мулкро дар замини Канъон барои банӣ-Исроил тақсим кунанд».

БОБИ СИЮ ПАНҶУМ

Дар бораи шаҳрҳои гурезгоҳ.

35^1•Ва Худованд ба Мусо дар даштҳои Мӯоб, назди Урдун, дар рӯ ба рӯи Ериҳӯ сухан ронда, гуфт:

2«Ба банӣ-Исроил амр фармо, ки аз мулки насиби худ ба левизодагон шаҳрҳо барои сукунат бидиҳанд; ва ҳаволии шаҳрҳоро гирдогирди онҳо ба левизодагон бидиҳед.

3Шаҳрҳо барои сукунати онҳо хоҳад буд; ва ҳаволии онҳо барои чорпоёнашон ва молу мулкашон ва тамоми эҳтиёҷоти ҳаёташон хоҳад буд.

4Ва ҳаволии шаҳрҳо, ки шумо ба левизодагон медиҳед, бояд аз девори шаҳр ба беруни он ҳазор зироъ гирдогирд бошад.

5Ва аз беруни шаҳр ба тарафи шарқ ду ҳазор зироъ, ва ба тарафи ҷануб ду ҳазор зироъ, ва ба тарафи ғарб ду ҳазор зироъ, ва ба тарафи шимол ду ҳазор зироъ чен кунед, ва шаҳр дар миёна бошад; ин барояшон ҳаволии шаҳрҳо хоҳад буд.

6Ва аз шаҳрҳое ки шумо ба левизодагон медиҳед, шаш шаҳри гурезгоҳ хоҳад буд, ки онҳоро шумо барои қотил ҷудо мекунед, то ки вай ба он ҷо бигрезад; ва ба иловаи онҳо чилу ду шаҳр бидиҳед+.

7Ҳамаи шаҳрҳое ки шумо ба левизодагон бояд бидиҳед, чилу ҳашт шаҳр бо ҳаволии онҳо хоҳад буд.

8Ва ҳангоме ки шаҳрҳоро аз мулки банӣ-Исроил медиҳед, аз сершумор бештар ва аз камшумор камтар бигиред: ҳар яке мувофиқи андозаи мулке ки мегирад, бояд аз шаҳрҳои худ ба левизодагон бидиҳад».

9•Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт:

10«Ба банӣ-Исроил сухан ронда, ба онҳо бигӯ: ҳангоме ки шумо аз Урдун ба замини Канъон убур кунед, —

11Шаҳрҳое барои худ таъин намоед, ки шаҳрҳои гурезгоҳ барои шумо бошад, ва қотиле ки касеро саҳван куштааст, ба он ҷо бигрезад+.

12Ва ин шаҳрҳо барои шумо гурезгоҳ аз хунхоҳ хоҳад буд, то ки қотил намирад пеш аз он ки ба ҳузури ҷамоат барои мурофиа биистад.

13Аз шаҳрҳое ки шумо медиҳед, шаш шаҳри гурезгоҳ бояд бароятон бошад.

14Се шаҳр аз ин тарафи Урдун бидиҳед, ва се шаҳр дар замини Канъон бидиҳед; онҳо бояд шаҳрҳои гурезгоҳ бошад.

15Барои банӣ-Исроил, ва барои ғариб, ва барои сокини доимие ки дар миёни онҳост, ин шаш шаҳр гурезгоҳ хоҳад буд, то ҳар кӣ саҳван касеро куштааст, ба он ҷо бигрезад.

16Агар шахсе касеро бо олати оҳанин бизанад, ва он кас бимирад, вай қотил аст; ин қотил бояд ба қатл расонида шавад.

17Ва агар вай ба дасти худ санге гирифта бизанад, — санге ки кас аз зарбаи он метавонад кушта шавад, — ва он кас бимирад, вай қотил аст; ин котил бояд ба қатл расонида шавад.

18Ё ки агар вай ба дасти худ олати чӯбине гирифта бизанад, — олати чӯбине ки кас аз зарбаи он метавонад кушта шавад, — ва он кас бимирад, вай қотил аст; ин қотил бояд ба қатл расонида шавад.

19Хунхоҳ худаш метавонад қотилро ба қатл расонад; ҳар гоҳ ба вай дучор ояд, худаш метавонад варо ба қатл расонад.

20Агар шахсе аз рӯи хусумат касеро такон бидиҳад, ё қасдан бар ӯ чизе партояд, ва он кас бимирад,

21Ё аз рӯи адоват бо дасти худ ӯро бизанад, ва он кас бимирад, — он зананда бояд ба қатл расонида шавад; вай қотил аст; хунхоҳ метавонад қотилро ба қатл расонад, вақте ки ба вай дучор ояд.

22Вале агар нохост, бидуни адоват ӯро такон бидиҳад, ё ҳар чизеро бидуни қасд бар ӯ партояд,+

23Ё ҳар сангеро, ки кас аз зарбаи он метавонад кушта шавад, нодида бар ӯ биғалтонад, ва он кас бимирад, ва ҳол он ки вай душмани ӯ набуд ва намехост ба ӯ осебе бирасонад, —

24Пас, ҷамоат бояд дар миёни он зананда ва хунхоҳ бар тибқи ин дастурот доварӣ намоянд;

25Ва ҷамоат бояд қотилро аз дасти хунхоҳ халос кунанд, ва ҷамоат бояд варо ба шаҳри гурезгоҳи вай, ки ба он ҷо гурехта буд, баргардонанд, то ки вай дар он ҷо то вақти вафот ёфтани саркоҳине ки бо равғани муқаддас тадҳин карда шудааст, сокин бошад+.

26Ва агар қотил аз ҳудуди шаҳри гурезгоҳи худ, ки ба он ҷо гурехта буд, берун ояд,

27Ва хунхоҳ варо берун аз худуди шаҳри гурезгоҳи вай биёбад, ва хунхоҳ қотилро бикушад, — айби хунрезӣ ба гардани ӯ нахоҳад буд;

28Зеро ки вай мебоист то вақти вафот ёфтани саркоҳин дар шаҳри гурезгоҳи худ мемонд; фақат баъд аз вафоти саркоҳин қотил метавонад ба замини мулки худ баргардад.

29Бигзор ин барои шумо дар наслҳои шумо, дар ҳамаи масканҳои шумо фаризаи қонун бошад.

30Ҳар кӣ касеро бикушад, қотил бояд дар асоси гувоҳии шоҳидон кушта шавад; вале як шоҳид наметованд барои куштани касе гувоҳӣ диҳад+.

31Ва дар ивази ҷони қотил, ки вай шарири сазовори мурдан аст, фидия нагиред, балки вай бояд ҳатман ба қатл расонида шавад+.

32Ва аз касе ки ба шаҳри гурезгоҳи худ гурехтааст, фидия нагиред, то ки вай тавонад пеш аз вафоти саркоҳин баргашта, дар замини худ сокин шавад.

33Ва заминеро, ки шумо дар он сукунат доред, палид накунед, зеро ки хун заминро палид мекунад; ва замин барои хуне ки дар он рехта шудааст, кафорат намеёбад, магар бо хуни касе ки онро рехтааст+.

34Ва заминеро, ки шумо дар он сукунат доред, ва Ман дар он сокин ҳастам, наҷис нагардонед; зеро Ман, ки Худованд ҳастам, дар миёни банӣ-Исроил сукунат дорам»+.

БОБИ СИЮ ШАШУМ

Дар бораи тартиби гирифтани мерос.

36^1•Ва сардорони хонаводаҳои қабилаи банӣ-Ҷилъод ибни Мокир ибни Менашше, ки аз қабилаҳои банӣ-Юсуф буданд, наздик омада, ба ҳузури Мусо ва ба ҳузури раисон, сардорони хонаводаҳои банӣ-Исроил сухан ронданд,

2Ва гуфтанд: «Худованд ба оғон мо амр фармудааст, ки заминро бо қуръа тақсим карда, ба тасарруфи банӣ-Исроил бидиҳад; ва ба оғон мо аз ҷониби Худованд амр фармуда шудааст, ки мулки бародарамон Салофҳодро ба духтарони вай бидиҳад.

3Ва агар онҳо ба яке аз писарони сибтҳои дигари банӣ-Исроил завҷа шаванд, мулки онҳо аз мулки падарони мо бурида гирифта мешавад, ва ба мулки сибте ки онҳо ба он дохил хоҳанд шуд, илова мегардад, ва мулки мо, ки аз рӯи қуръа гирифтаем, кам мемонад.

4Ва ҳатто вақте ки юбили банӣ-Исроил фаро расад, мулки онҳо ба мулки сибте ки онҳо ба он дохил хоҳанд шуд, илова мегардад; ва аз мулки сибти падарони мо мулки онҳо бурида гирифта мешавад»+.

5Ва Мусо бар тибқи каломи Худованд ба банӣ-Исроил амр фармуда, гуфт: «Сибти банӣ-Юсуф дуруст мегӯянд.

6Ин аст он чи Худованд дар ҳаққи духтарони Салофҳод амр фармуда гуфтааст: „Онҳо метавонанд ба ҳар марде ки ба назарашон писанд ояд, завҷа шаванд, аммо фақат дар қабилаи сибти падари худ бояд завҷа шаванд,

7То ки мулки банӣ-Исроил аз сибте ба сибте нагузарад; зеро ки ҳар яке аз банӣ-Исроил бояд бо мулки сибти падарони худ вобаста бошанд+.

8Ва ҳар духтаре ки мулкеро аз сибтҳои банӣ-Исроил мерос мегирад, бояд ба яке аз қабилаи сибти падарони худ завҷа шавад, то ки ҳар яке аз банӣ-Исроил мулки падарони худро мерос гиранд,+

9Ва мулк аз як сибт ба сибти дигар нагузарад, балки ҳар яке аз сибтҳои банӣ-Исроил ба мулки худ вобаста бошанд“».

10Пас, чунон ки Худованд ба Мусо амр фармуд, духтарони Салофҳод ончунон амал карданд.

11Ва духтарони Салофҳод — Маҳло, Тирсо, Ҳоҷло, Милко ва Нӯо ба писарони амакҳои худ завҷа шуданд.

12Дар қабилаҳои банӣ-Менашше ибни Юсуф онҳо завҷа шуданд; ва мулки онҳо дар сибти қабилаи падарашон боқӣ монд.

13Ин аст аҳком ва дастуроте ки Худованд ба воситаи Мусо дар даштҳои Мӯоб, назди Урдун, дар рӯ ба рӯи Ериҳӯ ба банӣ-Исроил амр фармудааст.

* 6:2 Назир — шахсе ки кайфу сафои зиндагиро (масалан шаробнӯшӣ ва ҳоказоро) тарк карда, дар покӣ ва қудсият умр мегузаронад.

* 11:3 Сӯхтор.

* 11:34 Қабрҳои булҳавасон.

* 13:17 Қисми ҷанубии замини Канъон.

* 13:24 Хӯшаи ангур.

* 15:20 Ҳалло — як порча хамир ба андозаи кулчае.

* 15:38 Сисит — шилшилае ки аз чандин ришта бофта мешавад.

* 20:13 Низоъ.

* 21:3 Торумор.

* 21:16 Чоҳ.

+ 1:1 Хур. 19:1, Хур. 25:22

+ 1:2 Хур. 30:12-14, Хур. 38:26, Ад. 26:2, 2 Подш. 24:1, 1 Вақ. 21:2

+ 1:5 Ад. 7:30
+ 1:6 Ад. 7:36
+ 1:7 Хур. 6:23, Рут 4:20, 1 Вақ. 2:10
+ 1:8 Ад. 7:18
+ 1:9 Ад. 7:24
+ 1:10 Ад. 7:48
+ 1:11 Ад. 7:60
+ 1:12 Ад. 7:66
+ 1:13 Ад. 7:72
+ 1:14 Ад. 7:42
+ 1:15 Ад. 7:78
+ 1:21 Ад. 26:7
+ 1:23 Ад. 26:14
+ 1:25 Ад. 26:18
+ 1:27 Ад. 26:22
+ 1:29 Ад. 26:25
+ 1:31 Ад. 1:27
+ 1:33 Ад. 26:37
+ 1:35 Ад. 26:34
+ 1:37 Ад. 26:41
+ 1:39 Ад. 26:43
+ 1:41 Ад. 26:47
+ 1:43 Ад. 26:50
+ 1:46 Хур. 38:26, Ад. 26:51

+ 1:53 Ад. 8:19, Ад. 16:46, Ад. 18:5, 1 Вақ. 9:27

+ 2:3 Ад. 1:7
+ 2:9 Ад. 10:14
+ 2:16 Ад. 10:18-20
+ 2:17 Ад. 10:17, Ад. 10:21
+ 2:24 Ад. 10:22-24
+ 2:31 Ад. 10:25-27
+ 2:32 Хур. 38:26, Ад. 1:46, Ад. 26:51
+ 2:33 Ад. 1:47-53
+ 3:2 Хур. 6:23
+ 3:4 Иб. 10:2, 1 Вақ. 24:2
+ 3:6 Ад. 18:2
+ 3:9 Ад. 8:19, Ад. 18:6
+ 3:10 Ад. 16:40, 2 Вак. 26:18
+ 3:13 Хур. 13:2, Хур. 13:11-16
+ 3:17 Ҳас. 46:11, Хур. 6:16-19, Хур. 10:2
+ 3:18 1 Вақ. 6:17, 1 Вақ. 23:7

+ 3:19 1 Вақ. 6:2, 1 Вақ. 6:18, 1 Вақ. 23:12

+ 3:20 1 Вақ. 6:19, 1 Вақ. 23:21
+ 3:23 Ад. 1:53
+ 3:25 Ад. 4:24-26
+ 3:27 1 Вақ. 26:23
+ 3:31 Ад. 4:4, Ад. 4:15
+ 3:32 Ад. 4:16
+ 3:36 Ад. 4:31-32
+ 3:39 Ад. 26:62
+ 3:47 Хур. 13:13, Ад. 18:15-16, Хур. 30:13

+ 4:3 Ад. 8:24-25, 1 Вақ. 23:3, 1 Вақ. 23:24, 1 Вақ. 23:27

+ 4:6 Хур. 25:5
+ 4:15 2 Подш. 6:6-7, 1 Вақ. 13:9-10
+ 4:16 Ад. 3:32
+ 4:20 1 Подш. 6:19
+ 4:24 Ад. 3:25-26
+ 4:31 Ад. 3:36-37
+ 5:2 Иб. 13:3, Иб. 15:2, Иб. 13:46
+ 5:3 Иб. 15:31
+ 5:6 Иб. 6:2-3
+ 5:7 Иб. 5:5, Иб. 6:5
+ 5:13 Хур. 20:14, Иб. 18:20
+ 5:15 Иб. 5:11
+ 5:22 Заб. 108:18
+ 6:2 Дов. 13:5, Ом. 2:11-12
+ 6:5 Ҳиз. 44:20
+ 6:6 Иб. 21:11
+ 6:10 Иб. 1:14, Иб. 5:7
+ 6:14 Иб. 3:6, Иб. 4:32
+ 6:15 Иб. 2:4
+ 6:19 Хур. 29:23-24
+ 6:20 Иб. 7:31

+ 6:23 Иб. 9:23, Так. Шар. 21:5, 1 Вақ. 23:13

+ 6:24 Заб. 120:8, Заб. 133:3

+ 6:25 Заб. 4:7, Заб. 30:17, Заб. 66:2, Заб. 79:4, Заб. 79:8, Заб. 79:20, Заб. 118:135

+ 7:1 Хур. 40:17, Иб. 8:10
+ 7:7 Ад. 4:25
+ 7:8 Ад. 4:31
+ 7:9 Ад. 3:31
+ 7:12 Хур. 6:23, Ад. 1:7
+ 7:14 Хур. 30:34-35
+ 7:15 Иб. 1:2-3
+ 7:16 Иб. 4:23-24
+ 7:17 Иб. 3:1
+ 7:18 Ад. 1:8
+ 7:24 Ад. 1:9
+ 7:30 Ад. 1:5
+ 7:36 Ад. 1:6
+ 7:42 Ад. 1:14
+ 7:48 Ад. 1:10, 1 Вақ. 7:26-27
+ 7:54 Ад. 1:10
+ 7:60 Ад. 1:11
+ 7:66 Ад. 1:12
+ 7:72 Ад. 1:13
+ 7:78 Ад. 1:15
+ 7:89 Хур. 25:22
+ 8:7 Ад. 19:9, Ад. 19:17
+ 8:8 Иб. 2:1
+ 8:14 Ад. 3:45
+ 8:16 Хур. 13:2, Хур. 13:11-16
+ 8:19 Ад. 3:9, Ад. 1:53
+ 8:24 Ад. 4:3, 1 Вақ. 23:24, 1 Вақ. 23:27
+ 9:2 Хур. 12:1, Иб. 23:5
+ 9:6 Иб. 21:1, Ад. 5:2
+ 9:11 Хур. 12:6, 2 Вак. 30:2
+ 9:12 Хур. 12:46, Юҳ. 19:36
+ 9:14 Хур. 12:48-49
+ 9:15 Хур. 13:21, Хур. 40:17
+ 9:17 Хур. 40:36
+ 10:3 Юил 2:15
+ 10:5 Ад. 2:3-9
+ 10:6 Ад. 2:10-16
+ 10:8 1 Вақ. 15:24
+ 10:9 Ад. 31:6, 2 Вак. 13:12, 2 Вак. 13:14
+ 10:10 Ад. 29:1, Заб. 80:4, Ад. 28:11-15
+ 10:12 Ҳас. 21:21
+ 10:14 Ад. 2:9, Ад. 1:7-9
+ 10:17 Ад. 2:17
+ 10:18 Ад. 2:10-16
+ 10:21 Ад. 4:4-15, Ад. 7:9
+ 10:22 Ад. 2:18-24
+ 10:25 Ад. 2:25-31
+ 10:29 Хур. 2:18, Ҳас. 12:7, Ҳас. 32:12
+ 10:32 Дов. 1:16
+ 10:34 Хур. 13:21
+ 10:35 Заб. 67:2, Иш. 33:10
+ 11:1 Иб. 10:2, Ад. 16:35
+ 11:2 Яъқ. 5:16
+ 11:4 Хур. 12:38, 1 Қӯр. 10:6
+ 11:6 Ад. 21:5
+ 11:8 Хур. 16:13, Хур. 16:15-31
+ 11:14 Хур. 18:18, Так. Шар. 1:9
+ 11:15 Юн. 4:3
+ 11:16 Хур. 24:1, Так. Шар. 1:15
+ 11:17 4 Подш. 2:9, Наҳ. 9:20
+ 11:18 Хур. 19:10
+ 11:21 Хур. 12:37

+ 11:23 Иш. 50:2, Иш. 59:1, Ад. 23:19, Ҳиз. 12:25

+ 11:31 Хур. 16:13
+ 11:35 Ад. 33:17
+ 12:6 Ҳас. 46:2, Дон. 8:2
+ 12:7 Ибр. 3:2, Ибр. 3:5
+ 12:8 Хур. 33:11, Хур. 33:19
+ 12:10 Иб. 13:3
+ 12:14 Иб. 13:46, Ад. 5:2
• 12:16 Так. Шар. 1:19-25
+ 12:16 Ад. 10:12, Ҳас. 21:21
+ 13:2 Еҳ. 3:12
+ 13:3 Ад. 32:8, Так. Шар. 1:22
+ 13:6 Ад. 13:30
+ 13:16 Ад. 11:28, Ад. 14:6

+ 13:22 Еҳ. 15:14, Дов. 1:10, Заб. 77:12, Заб. 77:43, Иш. 19:11, Иш. 30:4

+ 13:23 Ад. 32:9, Так. Шар. 1:24-25

+ 13:29 Хур. 17:8

+ 13:30 Ад. 13:6, Ад. 14:6, Ад. 26:65, Ад. 32:12, Ад. 34:19, Так. Шар. 1:36, Еҳ. 14:6-15, Еҳ. 15:13-19, Дов. 1:12-15, 1 Вақ. 2:9, 1 Вақ. 2:18

+ 13:31 Еҳ. 14:8
+ 13:32 Ҳиз. 36:12
+ 13:33 Ҳас. 6:4, Иш. 40:22
• 14:1 Так. Шар. 1:26-32
+ 14:2 Хур. 16:3, Ад. 20:3
+ 14:4 Наҳ. 9:17

+ 14:5 Ад. 16:4, Ад. 16:22, Ад. 16:45, Ад. 20:6, Еҳ. 7:6

+ 14:6 Хур. 24:13, Ад. 11:28, Ад. 13:30, Марқ. 14:63, Аъм. 14:14

+ 14:9 Рум. 8:31
+ 14:10 Хур. 17:4
+ 14:12 Хур. 32:10
+ 14:14 Хур. 15:14-15
+ 14:16 Так. Шар. 9:28
+ 14:17 Хур. 34:6, Хур. 20:5, Так. Шар. 5:9
• 14:20 Так. Шар. 1:34-40

+ 14:21 Заб. 71:19, Иш. 6:3, Иш. 11:9, Ҳаб. 2:14

+ 14:23 Так. Шар. 12:9-10, Заб. 94:11
+ 14:24 Ад. 13:29, Ад. 14:6, Еҳ. 14:10
+ 14:29 Ибр. 3:17, Ад. 1:2-3
+ 14:30 Ад. 26:64-65
+ 14:33 Так. Шар. 1:3, Так. Шар. 8:2
+ 14:34 Ҳиз. 4:5-6
+ 14:38 Ад. 26:65
• 14:39 Так. Шар. 1:40-46
+ 14:43 Ад. 13:29
+ 14:45 Ад. 21:3, Дов. 1:17

+ 15:3 Хур. 29:18, Иб. 1:2-3, Иб. 22:21, Хур. 23:14

+ 15:8 Иб. 3:1

+ 15:10 Иб. 1:9

+ 15:15 Хур. 12:49, Иб. 19:34, Иб. 24:22, Так. Шар. 10:19

+ 15:19 Еҳ. 5:11-12
+ 15:22 Иб. 4:2, Иб. 4:27, Иб. 5:15
+ 15:24 Иб. 4:13
+ 15:27 Иб. 4:27-28
+ 15:29 Ад. 15:15
+ 15:30 Ибр. 10:26
+ 15:32 Хур. 35:3
+ 15:34 Иб. 24:12
+ 15:35 Хур. 31:14, Иб. 24:14-16
+ 15:38 Так. Шар. 22:12, Мат. 23:5
+ 15:40 Иб. 11:44
+ 15:41 Иб. 22:33
• 16:1 Заб. 105:16-18
+ 16:1 Хур. 6:16, Хур. 6:18, Хур. 6:21
+ 16:3 Хур. 19:6
+ 16:4 Ад. 14:5
+ 16:5 2 Тим. 2:19
+ 16:7 Иб. 10:1
+ 16:9 Ад. 8:14
+ 16:11 Хур. 16:7-8
+ 16:13 Хур. 2:14
+ 16:15 1 Подш. 12:3
+ 16:21 Хур. 33:5

+ 16:22 Ад. 14:5, Ад. 27:16, Айюб 12:10, Воиз 12:7, Зак. 12:1, Аъм. 17:28, Ҳас. 18:23

+ 16:26 2 Тим. 2:19
+ 16:29 3 Подш. 22:28
+ 16:30 Заб. 54:16
+ 16:33 Мас. 1:12
+ 16:35 Иб. 10:2, Ад. 11:1
+ 16:40 Ад. 3:10, 2 Вак. 26:18
+ 16:45 Хур. 33:5, Ад. 14:5
+ 16:46 Иб. 16:12, Ад. 1:53
+ 16:48 Ад. 25:8, 2 Подш. 24:25
+ 17:4 Хур. 25:22
+ 17:8 Ибр. 9:4
+ 18:1 Хур. 28:38
+ 18:2 Ад. 3:6-10
+ 18:5 Ад. 1:53
+ 18:7 Хур. 26:31, Иб. 16:2, Ад. 1:51
+ 18:8 Иб. 7:32, Ад. 5:9, Хур. 29:28
+ 18:11 Иб. 22:2, Иб. 22:3, Иб. 22:11-13
+ 18:12 Так. Шар. 18:4
+ 18:13 Хур. 23:19
+ 18:14 Иб. 27:21, Иб. 27:28

+ 18:15 Хур. 13:2, Хур. 13:11-16, Ад. 3:46-47

+ 18:16 Хур. 30:13
+ 18:17 Хур. 13:2, Хур. 13:11-16
+ 18:18 Хур. 29:26-28
+ 18:19 Иб. 2:13, 2 Вак. 13:5

+ 18:20 Так. Шар. 10:9, Так. Шар. 12:12, Так. Шар. 14:27, Так. Шар. 18:1-2, Еҳ. 13:33, Еҳ. 14:3, Еҳ. 18:7, Ҳиз. 44:28

+ 18:21 Иб. 27:30, Так. Шар. 14:22
+ 18:26 Наҳ. 10:38
+ 19:2 Так. Шар. 21:3, 1 Подш. 6:7
+ 19:4 Иб. 4:16-17
+ 19:5 Хур. 29:14, Иб. 4:11-12, Иб. 9:11
+ 19:6 Хур. 12:22, Иб. 14:4
+ 19:7 Иб. 11:25
+ 19:9 Ад. 8:7
+ 19:10 Иб. 11:25
+ 19:12 Ад. 31:19
+ 19:13 Иб. 15:31
+ 19:15 Иб. 11:32
+ 19:18 Хур. 12:22
+ 19:19 Иб. 11:25
+ 19:20 Иб. 15:31
+ 19:22 Ҳаҷ. 2:13
+ 20:1 Хур. 15:20
+ 20:2 Хур. 17:1-7
+ 20:3 Хур. 16:3, Ад. 14:2
+ 20:6 Ад. 14:5
+ 20:10 Заб. 105:33
+ 20:12 Ад. 27:14, Так. Шар. 31:2
+ 20:14 Ҳас. 25:24-26, Так. Шар. 2:4
+ 20:15 Ҳас. 46:6-7, Хур. 1:11
+ 20:16 Хур. 2:23, Хур. 3:7, Хур. 14:19
+ 20:17 Ад. 21:22, Так. Шар. 2:27
+ 20:19 Так. Шар. 2:28
+ 20:21 Дов. 11:16-17
+ 20:22 Ад. 33:37
+ 20:24 Ад. 20:12
+ 20:26 Хур. 28:2, Хур. 29:29
+ 20:28 Ад. 33:38-39, Так. Шар. 10:6
+ 20:29 Так. Шар. 34:8
+ 21:1 Ад. 33:40

+ 21:2 Иб. 27:29, Так. Шар. 7:2, Дов. 11:30-31, Ҳас. 28:20

+ 21:4 Дов. 11:18
+ 21:5 Ад. 11:4-6, Ад. 11:20
+ 21:9 4 Подш. 18:4, Юҳ. 3:14
+ 21:10 Ад. 33:43
+ 21:11 Ад. 33:44
+ 21:12 Так. Шар. 2:13
+ 21:13 Ад. 22:36, Дов. 11:18

+ 21:15 Так. Шар. 2:9, Так. Шар. 2:18, Так. Шар. 2:29, Иш. 15:1

• 21:21 Так. Шар. 2:24, Дов. 11:19-22

+ 21:22 Ад. 20:17, Ад. 20:19

+ 21:24 Так. Шар. 3:16, Еҳ. 12:2, Дов. 11:13

+ 21:28 Ирм. 48:45-46

+ 21:29 Дов. 11:24, Рут 1:15, 3 Подш. 11:7, 4 Подш. 23:13, Ирм. 48:7

+ 21:30 Ад. 32:3, Еҳ. 13:17, Иш. 15:2, Ирм. 48:18, 1 Вақ. 19:7, Иш. 15:2

+ 21:32 Ад. 32:1, Еҳ. 13:25, 2 Подш. 24:5, Ирм. 48:32

+ 21:33 Еҳ. 13:12
+ 21:34 Так. Шар. 3:1-2
+ 22:2 Дов. 11:25, Хур. 15:15, Айюб 40:10
+ 22:5 Так. Шар. 23:4
+ 22:6 Еҳ. 24:9, Наҳ. 13:2, Мик. 6:5
+ 22:18 3 Подш. 13:8, 3 Подш. 22:14
+ 22:23 Еҳ. 5:13
+ 22:36 Ад. 21:13, Ад. 21:15
+ 22:38 Ом. 3:8
+ 23:1 Айюб 42:8, 1 Вақ. 15:26
+ 23:8 Мас. 26:2
+ 23:9 Так. Шар. 33:28, Хур. 33:16
+ 23:10 Ҳас. 13:16

+ 23:19 Ҳуш. 11:9, 1 Подш. 15:29, 2 Тим. 2:13, Тит. 1:1-2, Мал. 3:6

+ 23:22 Ад. 24:8
+ 23:23 Заб. 43:1
+ 23:24 Ҳас. 49:9, Ҳас. 49:27

+ 24:2 Ад. 11:25, Дов. 3:10, 1 Подш. 10:10, 1 Подш. 16:13, 1 Подш. 19:20, 2 Вак. 15:1, 2 Вак. 20:14, 2 Вак. 24:20

+ 24:8 Ад. 23:22
+ 24:9 Ҳас. 49:9, Ҳас. 12:3, Ҳас. 27:29
+ 24:10 Так. Шар. 23:5

+ 24:17 Мат. 2:2, Ваҳй 22:16, Ҳас. 49:10, Ирм. 48:45

+ 24:18 2 Подш. 8:14

+ 24:20 Ҳас. 36:12, Хур. 17:8

+ 24:21 Ҳас. 15:19, Дов. 1:16, Дов. 4:11, Дов. 5:24, 1 Подш. 15:6, 1 Подш. 27:10, 1 Подш. 30:29, 1 Вақ. 2:55, 1 Вақ. 21:28-29, Ирм. 49:16

+ 24:24 Дон. 11:30, Ҳас. 10:21, Ҳас. 10:25
+ 25:1 Ад. 33:49, Еҳ. 2:1, Еҳ. 3:1
+ 25:2 Хур. 34:15

+ 25:3 Ад. 31:16, Еҳ. 22:17, Заб. 105:28-29, Ҳуш. 9:10

+ 25:4 Так. Шар. 4:3, Так. Шар. 21:22
+ 25:7 Хур. 6:25
+ 25:8 Заб. 105:30, Ад. 16:48, 2 Подш. 24:25

+ 25:12 Иш. 54:10, Ҳиз. 34:25, Ҳиз. 37:26, Ҳуш. 2:18

+ 25:13 1 Вақ. 6:4-15
+ 25:15 Ад. 31:8
+ 25:17 Ад. 31:2, Ад. 31:7

+ 26:2 Хур. 30:12-14, Хур. 38:26, Ад. 1:2, Ад. 1:3, 2 Подш. 24:1, 1 Вақ. 21:2

+ 26:5 Хур. 6:14, 1 Вақ. 5:1-3
+ 26:6 Ҳас. 46:8-9
+ 26:7 Ад. 1:21
+ 26:9 Ад. 16:1-2
+ 26:10 Ад. 16:31-35
+ 26:11 Хур. 6:24
+ 26:12 Ҳас. 46:10, Хур. 6:15, 1 Вақ. 4:24
+ 26:14 Ад. 1:23
+ 26:15 Ҳас. 46:16
+ 26:18 Ад. 1:25
+ 26:19 Ҳас. 38, Ҳас. 46:12, 1 Вақ. 2:3-5
+ 26:22 Ад. 1:27
+ 26:23 Ҳас. 46:13, 1 Вақ. 7:1
+ 26:25 Ад. 1:29
+ 26:26 Ҳас. 46:14
+ 26:27 Ад. 1:31
+ 26:28 Ҳас. 46:20
+ 26:29 1 Вақ. 7:14-19
+ 26:33 Ад. 27:1-7
+ 26:34 Ад. 1:35
+ 26:35 1 Вақ. 7:20-27
+ 26:37 Ад. 1:33

+ 26:38 Ҳас. 46:21, 1 Вақ. 7:6-12, 1 Вақ. 8:1-5

+ 26:41 Ад. 1:37
+ 26:42 Ҳас. 46:23
+ 26:43 Ад. 1:39
+ 26:44 Ҳас. 46:17, 1 Вақ. 7:30-40
+ 26:47 Ад. 1:41
+ 26:48 Ҳас. 46:24, 1 Вақ. 7:13
+ 26:50 Ад. 1:43
+ 26:51 Ад. 1:46
+ 26:53 Еҳ. 11:23
+ 26:54 Ад. 33:54

• 26:57 Хур. 6:16-25, 1 Вақ. 6:1-3, 1 Вақ. 6:16-30

+ 26:60 Хур. 6:23-25
+ 26:61 Иб. 10:2
+ 26:62 Ад. 3:39
+ 26:65 Ад. 14:28-30
• 27:1 Ад. 36:1-12
+ 27:1 Ад. 26:33, Еҳ. 17:3-4
+ 27:3 Ад. 16:1-35, Ад. 16:49
+ 27:4 Айюб 42:15
+ 27:11 Рут 4:3-6, Ирм. 32:6-9
+ 27:12 Так. Шар. 3:27, Так. Шар. 32:49
+ 27:13 Ад. 20:24
+ 27:14 Ад. 20:12-13
+ 27:16 Ад. 16:22

+ 27:17 3 Подш. 22:17, Ҳиз. 34:5, Зак. 10:2, Мат. 9:36, Марқ. 6:34

+ 27:18 Хур. 24:13
+ 27:19 Так. Шар. 3:28, Так. Шар. 31:14
+ 27:20 Еҳ. 1:16-18
• 28:1 Хур. 29:38-42
+ 28:2 Иб. 3:11, Иб. 21:6, Иб. 1:9
+ 28:10 Ҳиз. 46:4-5
+ 28:11 Ад. 10:10

• 28:16 Хур. 13:3-7, Иб. 23:5-8, Так. Шар. 16:1-8

+ 28:16 Хур. 12:1-13
+ 28:17 Хур. 23:15
• 28:26 Так. Шар. 16:9-12
+ 29:1 Иб. 23:23-25
+ 29:7 Иб. 16:29-31, Иб. 23:27-32
• 29:12 Иб. 23:33-43, Так. Шар. 16:13-15
+ 29:12 Эзр. 3:4
+ 29:39 Иб. 7:16

+ 30:3 Иб. 5:4, Так. Шар. 23:21, Заб. 49:14, Воиз 5:3

+ 31:2 Ад. 25:17
+ 31:6 Ад. 10:9
+ 31:8 Ад. 25:15, Еҳ. 13:21
+ 31:15 1 Подш. 15:3
+ 31:16 Ад. 25:1-5
+ 31:17 Дов. 21:11
+ 31:18 Так. Шар. 21:10-14
+ 31:19 Ад. 19:12, Ад. 19:22
+ 31:24 Иб. 11:25, Ад. 19:10
+ 31:27 Еҳ. 22:8, 1 Подш. 30:24
+ 31:50 Хур. 30:12
+ 31:53 Так. Шар. 20:14
+ 31:54 Хур. 30:16
+ 32:1 Ад. 21:32
+ 32:4 Ад. 21:24, Ад. 21:35
+ 32:8 Ад. 13:2-3, Ад. 13:20-32
+ 32:10 Так. Шар. 1:34-36
+ 32:11 Ад. 14:29
+ 32:12 Ад. 14:6
+ 32:13 Ад. 14:33-35
+ 32:17 Еҳ. 4:12-13
+ 32:18 Еҳ. 22:4
+ 32:19 Еҳ. 13:8
+ 32:39 Ҳас. 50:23, 1 Вақ. 7:14-15
+ 32:40 Еҳ. 13:31, Еҳ. 17:1

+ 32:41 Так. Шар. 3:14-15, 3 Подш. 4:13, 1 Вақ. 2:21-23

+ 33:3 Хур. 14:8
+ 33:4 Хур. 12:12, Хур. 12:29
+ 33:5 Хур. 12:37
+ 33:6 Хур. 13:20
+ 33:7 Хур. 14:2
+ 33:8 Хур. 15:22-23
+ 33:9 Хур. 15:27
+ 33:11 Хур. 16:1
+ 33:14 Хур. 17:1
+ 33:15 Хур. 19:2
+ 33:16 Ад. 11:34
+ 33:17 Ад. 11:35
+ 33:31 Так. Шар. 10:6
+ 33:33 Так. Шар. 10:7
+ 33:35 Так. Шар. 2:8
+ 33:36 Ад. 20:1, Ад. 27:14
+ 33:37 Ад. 20:22
+ 33:38 Ад. 20:28, Так. Шар. 10:6
+ 33:40 Ад. 21:1
+ 33:43 Ад. 21:10
+ 33:44 Ад. 21:11
+ 33:47 Так. Шар. 32:49
+ 33:48 Ад. 22:1
+ 33:49 Ад. 25:1
+ 33:52 Хур. 23:24, Так. Шар. 7:5
+ 33:54 Ад. 26:54
• 34:1 Ҳиз. 47:13-21
+ 34:3 Еҳ. 15:1-4
+ 34:7 Ад. 33:37-39
+ 34:8 4 Подш. 14:25
+ 34:11 4 Подш. 23:33, Ирм. 39:5

+ 34:12 Ҳас. 15:18, Хур. 23:31, Так. Шар. 11:24, Еҳ. 1:4

+ 34:17 Еҳ. 14:1, Еҳ. 19:51
+ 34:19 Ад. 14:6
• 35:1 Еҳ. 21:1-42
+ 35:6 Так. Шар. 4:41-43, Еҳ. 20:7-8

• 35:9 Так. Шар. 4:41-43, Так. Шар. 19:1-13, Еҳ. 20

+ 35:11 Хур. 21:13
+ 35:22 Хур. 21:13
+ 35:25 Хур. 29:7
+ 35:30 Так. Шар. 17:6, Так. Шар. 19:15
+ 35:31 Ҳас. 8:22, Хур. 21:12, Хур. 21:30
+ 35:33 Заб. 105:38, Ҳас. 9:6
+ 35:34 Иб. 18:25
• 36:1 Ад. 27:1-7, Еҳ. 17:3-6
+ 36:4 Иб. 25:10

+ 36:7 3 Подш. 21:1-16, Ҳиз. 45:9, Ҳиз. 46:18

+ 36:8 1 Вақ. 23:22

Table of Contents

- Китоби Муқаддас

- Ададҳо

- БОБИ ЯКУМ
- БОБИ ДУЮМ
- БОБИ СЕЮМ
- БОБИ ЧОРУМ
- БОБИ ПАНҶУМ
- БОБИ ШАШУМ
- БОБИ ҲАФТУМ
- БОБИ ҲАШТУМ
- БОБИ НӮҲУМ
- БОБИ ДАҲУМ
- БОБИ ЁЗДАҲУМ
- БОБИ ДУВОЗДАҲУМ
- БОБИ СЕЗДАҲУМ
- БОБИ ЧОРДАҲУМ
- БОБИ ПОНЗДАҲУМ
- БОБИ ШОНЗДАҲУМ
- БОБИ ҲАФДАҲУМ
- БОБИ ҲАЖДАҲУМ
- БОБИ НУЗДАҲУМ
- БОБИ БИСТУМ
- БОБИ БИСТУ ЯКУМ
- БОБИ БИСТУ ДУЮМ
- БОБИ БИСТУ СЕЮМ
- БОБИ БИСТУ ЧОРУМ
- БОБИ БИСТУ ПАНҶУМ
- БОБИ БИСТУ ШАШУМ
- БОБИ БИСТУ ҲАФТУМ
- БОБИ БИСТУ ҲАШТУМ
- БОБИ БИСТУ НӮҲУМ
- БОБИ СИЮМ
- БОБИ СИЮ ЯКУМ
- БОБИ СИЮ ДУЮМ
- БОБИ СИЮ СЕЮМ
- БОБИ СИЮ ЧОРУМ
- БОБИ СИЮ ПАНҶУМ
- БОБИ СИЮ ШАШУМ