Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:03:46.029422+00:00

Китоби Муқаддас

1. Наҳемьё

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

Наҳемьё

КИТОБИ

НАҲЕМЬЁ

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13

БОБИ ЯКУМ

Наҳемьё аз мусибати онҳое ки дар Ерусалим боқӣ мондаанд, воқиф мегардад.

1^1Суханони Наҳемьё ибни Ҳакальё. Дар моҳи кислев, дар соли бистум, вақте ки ман дар Шушани пойтахт будам, чунин воқеъ шуд,+

2Ки Ҳононӣ, яке аз бародаронам, омад, ва бо ӯ касоне чанд аз Яҳудо буданд; ва ман аз онҳо дар бораи яҳудиёни растагор, ки аз асирӣ боқӣ монда буданд, ва дар бораи Ерусалим пурсупос намудам+.

3Ва онҳо ба ман гуфтанд: «Боқӣ мондагон, — онҳое ки аз асирӣ боқӣ мондаанд, — он ҷо, дар мамлакат, дар мусибати бузург ва дар хорузорӣ мебошанд; ва ҳисори Ерусалим хароб шудааст, ва дарвозаҳояш ба оташ сӯхтааст»+.

4Ва ҳамин ки ин суханонро шунидам, нишаста, гирья кардам ва чандин рӯз мотам гирифтам, ва рӯза дошта, ба ҳузури Худои осмон дуо хондам,

Дуои Наҳемьё.

5Ва гуфтам: «Лутфан, эй Худованд, Худои осмон, Худои азим ва саҳмгин, ки аҳд ва марҳаматро бар онҳое ки Туро дӯст медоранд ва аҳкоми Туро ба ҷо меоваранд, нигоҳ медорӣ!+

6Хоҳишмандам, ки гӯшҳои Ту бодиққат ва чашмони Ту воз бошад, то дуои бандаи худро, ки ман ба ҳузури Ту дар ин вақт, рӯзона ва шабона, дар бораи бандагонат банӣ-Исроил мегӯям, бишнавӣ, ва ман гуноҳҳои банӣ-Исроилро, ки пеши Ту ба амал овардаем, эътироф менамоям: ҳам ман ва ҳам хонадони падари ман гуноҳ кардаем+.

7Мо пеши Ту гуноҳкор шудаем, ва аҳкому фароизу дастурҳоеро, ки ба бандаи Худ Мусо фармудаӣ, риоят накардаем+.

8Аммо каломеро, ки ба бандаи Худ Мусо амр фармудаӣ, ба ёд овар, ки гуфтаӣ: „Агар шумо хиёнат намоед, Ман шуморо дар миёни қавмҳо пароканда хоҳам кард;+

9Ва ҳар гоҳ ба сӯи ман руҷӯъ намоед, ва аҳкоми Маро риоят кунед ва онҳоро ба ҷо оваред, ҳатто агар парокандагони шумо дар ақсои осмон бошанд ҳам, онҳоро аз он ҷо ҷамъ хоҳам кард ва ба маконе ки онро баргузидаам, то исми Худро дар он ҷо сокин гардонам, хоҳам овард“+.

10Ва онҳо, охир, бандагони Ту ва қавми Ту ҳастанд, ки онҳоро бо қуввати азими Худ ва бо дасти қавии Худ раҳонидаӣ!+

11Лутфан, эй Худованд! Хоҳишмандам, ки гӯши Ту ба дуои бандаат ва ба дуои бандагонат, ки муштоқони ҷалоли исми Ту ҳастанд, бодиққат бошад; ва хоҳишмандам, ки бандаи Худро имрӯз комьёб созӣ, ва ӯро ба ҳузури ин шахс сазовори марҳамат гардонӣ». — Ва ман соқии подшоҳ будам+.

БОБИ ДУЮМ

Артаҳшасто Наҳемьёро ба Ерусалим мефиристад.

2^1Ва дар моҳи нисон, дар соли бистуми подшоҳ Артаҳшасто, воқеъ шуд, ки пеши ӯ шароб буд, ва ман шаробро гирифта, ба подшоҳ додам, ва пеш аз ин дар ҳузури ӯ ғамгин набудам+.

2Вале подшоҳ ба ман гуфт: «Чаро чеҳраат ғамгин аст, ва ҳол он ки ту бемор нестӣ? Магар ки андешаи баде дар дил дорӣ!» Ва ман хело сахт тарсидам,+

3Ва ба подшоҳ гуфтам: «Бигзор подшоҳ то абад зинда бод! Чаро чеҳраи ман ғамгин набошад, дар сурате ки шаҳри қабристони падаронам харобазор гардидааст, ва дарвозаҳояш ба оташ сӯхтааст»+.

4Ва подшоҳ ба ман гуфт: «Пас ту чӣ металабӣ?» Ва ман ба Худои осмон дуо хондам,

5Ва ба подшоҳ гуфтам: «Агар ба подшоҳ мақбул афтад, ва агар бандаи ту дар ҳузури ту илтифот ёбад, маро ба Яҳудия, ба шаҳри қабрҳои падаронам бифирист, то ки онро бино намоям».

6Ва подшоҳ ба ман гуфт, дар сурате ки малика дар паҳлуи ӯ нишаста буд: «Сафари ту то кай тӯл хоҳад кашид, ва кай хоҳӣ баргашт?» Ва подшоҳ салоҳ донист, ки маро бифиристад, ҳамин ки мӯҳлатро ба ӯ фаҳмондам.

7Ва ба подшоҳ гуфтам: «Агар ба подшоҳ мақбул афтад, бигзор ба ман номаҳо барои волиёни Мовароуннаҳр навишта диҳанд, то ки онҳо маро гусел намоянд то даме ки ба Яҳудия бирасам,+

8Ва номае барои Ософ, ки нозири ҷангалҳои подшоҳ аст, то ки вай ба ман барои дарвозаҳои қалъаи назди маъбад, ва барои ҳисори шаҳр, ва барои хонае ки ман дар он маскан хоҳам гирифт, чӯбу тахта бидиҳад». Ва подшоҳ бар тибқи дасти некӯи Худои ман, ки бар ман буд, ин чизҳоро ба ман дод+.

9Ва чун назди волиёни Мовароуннаҳр омадам, номаҳои подшоҳро ба онҳо додам; ва подшоҳ саркардагон ва саворонро ҳамроҳи ман фиристода буд.

10Ва ҳангоме ки Санбалати ҳӯрӯнӣ ва Тубиёи сардори аммӯнӣ инро шуниданд, ба онҳо бисьёр бад расид, ки шахсе омадааст, то ба некии банӣ-Исроил ғамхорӣ намояд+.

Наҳемьё ҳисори харобшударо аз назар мегузаронад ва сокинонро барои бино кардани он илҳом медиҳад.

11Ва чун ба Ерусалим расидам, дар он ҷо се рӯз истодам+.

12Ва шабона бо якҷоягии якчанд одаме ки бо ман буданд, бархостам, ва ба касе нагуфтам, ки Худои ман дар дили ман чӣ ниҳодааст, то барои Ерусалим бикунам; ва чорпое бо ман набуд, ба ҷуз чорпое ки бар он савор будам.

13Ва шабона аз дарвозаи Водӣ берун омада, сӯи чашмаи Аждаҳо ва сӯи дарвозаи Хокрӯба равона шудам ва ҳисори Ерусалимро, ки хароб шуда буд, ва дарвозаҳои онро, ки ба оташ сӯхта буд, аз назар гузарондам+.

14Ва аз пеши дарвозаи Чашма ва ҳавзи подшоҳ гузаштам, ва барои гузаштани чорпое ки дар таги ман буд, ҷое набуд+.

15Ва ман шабона ба канори рӯд баромада, ҳисорро аз назар гузарондам, ва боз назди дарвозаи Водӣ омадам, ва баргаштам+.

16Ва сардорон надонистанд, ки ман куҷо рафтаам ва чӣ кор кардаам: ба яҳудиён, ва коҳинон, ва калоншавандагон, ва сардорон, ва дигар коркунон то ҳол чизе нагуфта будам.

17Ва ба онҳо гуфтам: «Мусибатеро, ки мо дар он мебошем, ки Ерусалим хароб шудааст ва дарвозаҳояш ба оташ сӯхтааст, шумо мебинед. Пас биёед, ҳисори Ерусалимро бино кунем, ва дигар дар залолат набошем!»+

18Ва ба онҳо дар бораи дасти некӯи Худои ман, ки бар ман аст, ва дар бораи суханоне ки подшоҳ ба ман гуфт, ҳикоят кардам. Ва онҳо гуфтанд: «Бархезем ва бино кунем!» Ва дастҳои худро барои кори нек қавӣ карданд.

19Ва ҳангоме ки Санбалати ҳӯрӯнӣ ва Тубиёи сардори аммӯнӣ ва Ҷашами арабӣ инро шуниданд, моро истеҳзо карданд ва моро таҳқир намуда, гуфтанд: «Ин чӣ кор аст, ки шумо мекунед? Оё шумо бар зидди подшоҳ балво мебардоред?»+

20Ва ман ба онҳо ҷавоб гардонда, гуфтам: «Худои осмон моро комьёб хоҳад кард, ва мо, ки бандагони Ӯ ҳастем, бархоста, бино хоҳем намуд; вале шуморо насибе ва ҳаққе ва зикре дар Ерусалим нест».

БОБИ СЕЮМ

Дар бораи иштироккунандагони бинокорӣ.

3^1Ва Эльёшиби саркоҳин ва бародаронаш коҳинон бархоста, дарвозаи Гӯсфандро бино карданд; онҳо онро тақдис карда, дарҳояшро шинонданд, ва онро то бурҷи Меоҳ ва то бурҷи Ҳананъил тақдис карданд+.

2Ва дар паҳлуи ӯ мардуми Ериҳӯ бино карданд, ва дар паҳлуи онҳо Закку ибни Имрӣ бино кард+.

3Ва дарвозаи Моҳиро зодагони Ҳаснооҳ бино карданд; онҳо сақфи онро тахтапӯш намуда, дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро шинонданд+.

4Ва дар паҳлуи онҳо Маримут ибни Уриё ибни Ҳаққӯс таъмир намуд; ва дар паҳлуи онҳо Машуллом ибни Баракьё ибни Машизабъил таъмир намуд; ва дар паҳлуи онҳо Содӯқ ибни Баано таъмир намуд+.

5Ва дар паҳлуи онҳо тақӯиён таъмир карданд, вале акобирашон гардани онҳоро ба хизмати оғоёнашон наниҳоданд+.

6Ва дарвозаи Кӯҳнаро Юёдоқ ибни Фосеҳо ва Машуллом ибни Басудьё таъмир карданд; онҳо сақфи онро тахтапӯш намуда, дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро шинонданд.

7Ва дар паҳлуи онҳо Малатьёи ҷибъӯнӣ ва Ёдуни мирӯнӯтӣ бо мардуми Ҷибъӯн ва Мисфо то ҳудуди нишастангоҳи волии Мовароуннаҳр таъмир карданд.

8Ва дар паҳлуи онҳо Узиил ибни Ҳарҳаё, ки аз заргарон буд, таъмир намуд; ва дар паҳлуи ӯ Ҳананьё, ки аз атторон буд, таъмир намуд; ва онҳо Ерусалимро то ҳисори фарохи он мустаҳкам карданд+.

9Ва дар паҳлуи онҳо Рафоё ибни Ҳур, ки сарвари нисфи ноҳияи Ерусалим буд, таъмир намуд.

10Ва дар паҳлуи онҳо Ядоё ибни Ҳарумаф дар рӯ ба рӯи хонаи худ таъмир намуд; ва дар паҳлуи ӯ Ҳаттуш ибни Ҳашабнаё таъмир намуд.

11Қисми дигари ин ҷоро Малкиё ибни Ҳорим ва Ҳашшуб ибни ҳокими Мӯоб таъмир карданд, ки онҳо таъмири бурҷи Танӯрро низ ба зиммаи худ гирифта буданд+.

12Ва дар паҳлуи онҳо Шаллум ибни Ҳаллуҳиш, ки сарвари нисфи ноҳияи Ерусалим буд, таъмир намуд; худаш ва духтаронаш.

13Дарвозаи Водиро Ҳонун ва сокинони Зонуҳа таъмир карданд; онҳо онро бино намуда, дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро шинонданд; ва ҳазор зирои ҳисорро низ то дарвозаи Хокрӯба+.

14Ва дарвозаи Хокрӯбаро Малкиё ибни Рикоб, ки сарвари ноҳияи Байт-Корим буд, таъмир намуд; ӯ онро бино карда, дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро шинонд+.

15Ва дарвозаи Чашмаро Шаллун ибни Колҳуза, ки сарвари ноҳияи Мисфо буд, таъмир намуд; ӯ онро бино карда ва боме бар он сохта, дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро шинонд, ва ҳисори ҳавзи Шелаҳро назди боғи подшоҳ низ то зинапояе ки аз шаҳри Довуд фуруд меояд+.

16Аз паси ӯ Наҳемьё ибни Азбуқ, ки сарвари нисфи ноҳияи Байт-Сур буд, то рӯ ба рӯи қабрҳои Довуд, ва то ҳавзи сунъӣ, ва то Хонаи паҳлавонон таъмир намуд+.

17Аз паси ӯ левизодагон таъмир карданд: Раҳум ибни Бонӣ; дар паҳлуи ӯ Ҳашабьё, ки сарвари нисфи ноҳияи Қаило буд, барои ноҳияи худ таъмир намуд.

18Аз паси ӯ бародарони онҳо таъмир карданд: Баввай ибни Ҳенодод, ки сарвари нисфи ноҳияи Қаило буд.

19Ва дар паҳлуи ӯ Эзер ибни Ешуа, ки сарвари Мисфо буд, қисми дигарро дар рӯ ба рӯи зинапояи қӯрхона назди гӯшаи ҳисор таъмир намуд.

20Аз паси ӯ Борук ибни Заббай ғайратмандона қисми дигарро аз гӯшаи ҳисор то дари хонаи Эльёшиби саркоҳин таъмир намуд+.

21Аз паси ӯ Маримут ибни Уриё ибни Ҳаққӯс қисми дигарро аз дари хонаи Эльёшиб то охири ҳонаи Эльёшиб таъмир намуд+.

22Ва аз паси ӯ коҳинон, ки аз аҳли даштрӯя буданд, таъмир карданд.

23Аз паси онҳо Биньёмин ва Ҳашшуб дар рӯ ба рӯи хонаи худ таъмир карданд; аз паси онҳо Азарьё ибни Маасиё, ибни Ананьё, дар наздикии хонаи худ таъмир намуд.

24Аз паси ӯ Биннуй ибни Ҳенодод қисми дигарро аз хонаи Азарьё то гӯшаи ҳисор ва то бурҷи он гӯша таъмир намуд.

25Фолол ибни Узай — аз рӯ ба рӯи гӯша ва бурҷе ки аз хонаи болоии подшоҳ берун мебаромад ва ба саҳни посгоҳ тааллуқ дошт; аз паси ӯ — Фадоё ибни Фаръуш+.

26Ва тобеоне ки дар Ӯфал сокин буданд, — то рӯ ба рӯи дарвозаи Об, ба сӯи шарқ ва бурҷи берунӣ+.

27Аз паси онҳо тақӯиён қисми дигарро аз рӯ ба рӯи бурҷи калони берунӣ то ҳисори бурҷи Ӯфал таъмир карданд+.

28Аз болотари дарвозаи Аспон коҳинон, ҳар яке дар рӯ ба рӯи хонаи худ, таъмир карданд+.

29Аз паси онҳо Содӯқ ибни Иммир дар рӯ ба рӯи хонаи худ таъмир намуд; ва аз паси ӯ Шамаъё ибни Шаканьё, ки посбони дарвозаи шарқӣ буд, таъмир намуд+.

30Аз паси ӯ Ҳананьё ибни Шаламьё ва Ҳонун ибни Солоф, ки писари шашум буд, қисми дигарро таъмир карданд; аз паси онҳо Машуллом ибни Баракьё дар рӯ ба рӯи маскани худ таъмир намуд+.

31Аз паси ӯ Малкиё, ки аз аҳли заргарон буд, то хонаҳои тобеон ва тоҷирон, дар рӯ ба рӯи дарвозаи Мифқод, ва то зинапояи бурҷ таъмир намуд.

32Ва дар мобайни зинапояи бурҷ ва дарвозаи Гӯсфанд заргарон ва тоҷирон таъмир карданд+.

БОБИ ЧОРУМ

Истеҳзоҳои бадхоҳон.

4^1Ва чун Санбалат шунид, ки мо ҳисорро бино мекунем, ӯ ба хашм омад ва бисьёр ғазабнок шуд, ва яҳудиёнро тамасхур кард;+

2Ва дар ҳузури бародаронаш ва қӯшуни Сомария сухан ронд, ва чунин гуфт: «Ин яҳудиёни ҳақир чӣ мекунанд? Оё онҳоро мегузоранд, ки комьёб шаванд? Оё онҳо ба забҳ кардан ноил мегарданд? Оё онҳо ягон рӯз ин корро метавонанд ба анҷом расонанд? Оё онҳо ин сангҳоро аз миёни хоктӯдаҳо метавонанд аз нав зинда кунанд? Инҳо, охир, сӯхтааст!»+

3Ва Тубиёи аммӯнӣ, ки ҳамроҳи ӯ буд, чунин гуфт: «Агарчи онҳо бино мекунанд, агар шағол бар он барояд, ҳисори сангини онҳоро хароб хоҳад кард»+.

Наҳемьё бо дуо ҷавоб мегардонад.

4«Бишнав, эй Худои мо, зеро ки мо хорузор шудаем, ва таҳқирҳои онҳоро ба сари худашон баргардон, ва онҳоро дар замини асирӣ гирифтори тороҷ намо!+

5Ва маъсияти онҳоро рӯпӯш накун, ва бигзор гуноҳи онҳо ба ҳузури Ту маҳв нашавад, зеро ки онҳо дар пеши бинокорон Туро хорӣ додаанд!»+

6Валекин мо сохтани ҳисорро давом додем, ва тамоми ҳисор то нисфи баландии он ба ҳам пайваст; ва дили қавм ба кор кардан ҷидду ҷаҳд дошт.

На танҳо душманон, балки худи бинокорони нобовар низ мамониат мерасонанд.

7Ва чун Санбалат, ва Тубиё, ва арабиён, ва аммӯниён, ва ашдӯдиён шуниданд, ки таъмири ҳисори Ерусалим пеш рафта, рахнаҳояш баста мешавад, хашмашон бағоят пурзӯр шуд.

8Ва ҳамаашон ба якҷоягӣ забон як карданд, ки омада бо Ерусалим ҷанг кунанд, ва ба қавми он халал расонанд+.

9Ва мо пеши Худои худ дуо мегуфтем, ва бар зидди онҳо рӯзу шаб посбононро гузоштем, то ки аз онҳо худро муҳофизат намоем.

10Ва аҳли Яҳудо гуфтанд:

«Қуввати ҳаммолон суст шудааст,
ва хок ҳанӯз бисьёр аст,
ва мо наметавонем ҳисорро бино кунем».

11Ва душманони мо мегуфтанд: «Онҳо нахоҳанд донист ва нахоҳанд дид, ки мо чӣ гуна ба миёни онҳо даромада, онҳоро мекушему корро мехобонем».

12Ва яҳудиёне ки дар наздикии онҳо сокин буданд, омада, даҳ бор ба мо гуфтанд: «Ҳатто агар аз ҳамаи маконҳо назди мо баргардед ҳам, онҳо ҳуҷум меоваранд».

13Ва ман қавмро дар пастхамиҳо дар ақиби ҳисор, дар миёни сахраҳо гузоштам; ва онҳоро, мувофиқи хонаводаҳои онҳо, бо шамшерҳо, найзаҳо ва камонҳои онҳо гузоштам.

14Ва аз назар гузарондам, ва бархостам ва ба калоншавандагон ва сардорон ва бақияи қавм гуфтам: «Аз онҳо натарсед! Худованди азим ва саҳмгинро ба ёд оваред! Ва барои бародарони худ, писарон ва духтарони худ, занон ва хонаҳои худ ҷанг кунед!»+

15Ва чун душманони мо шуниданд, ки мо хабар ёфтаем, ва Худо қасди онҳоро вайрон кардааст, он гоҳ ҳамаи мо, ҳар яке ба кори худ, ба ҳисор баргаштем.

16Ва аз ҳамон рӯз нисфи навкарони ман ба кор машғул буданд, ва нисфи дигарашон найзаҳо, сипарҳо, камонҳо ва зиреҳҳоро нигоҳ медоштанд, ва сарварон дар ақиби тамоми хонадони Яҳудо меистоданд.

17Бинокорони ҳисор ва онҳое ки бор мекашонданд ва бор мекарданд, бо як даст кор мекарданд ва бо дасти дигар яроқ нигоҳ медоштанд.

18Ва бинокорон ҳар яке шамшери худро бар камари худ баста буданд ва бино мекарданд, ва шохнавоз дар паҳлуи ман меистод.

19Ва ман ба калоншавандагон ва сардорон ва бақияи қавм гуфтам: «Кор бисьёр аст ва дар сатҳи васеъ ба ҷо оварда мешавад, ва мо дар назди ҳисор пароканда ва аз якдигар дур мебошем.

20Аз ҳар ҷо, ки садои шохро бишнавед, дар он ҷо назди мо ҷамъ шавед; Худои мо барои мо ҷанг хоҳад кард»+.

21Ва мо ба кор машғул будем, ва нисфи онҳо аз шафақи субҳ то баромадани ситораҳо найзаҳоро нигоҳ медоштанд.

22Дар он вақт ҳам ба қавм гуфтам: «Бигзор ҳар кас бо навкари худ андаруни Ерусалим хоб кунад, то шабона барои мо посбонӣ намояд ва рӯзона ба кор машғул шавад».

23Ва ман, ва бародаронам, ва навкаронам, ва посбононе ки дар ақиби ман буданд, — ҳеҷ яке аз мо либоси худро накашидем, ва ҳар яке бо яроқи худ ба об мерафт.

БОБИ ПАНҶУМ

Ғавғо дар миёни қавм пурзӯр мешавад.

5^1Ва қавм ва занони онҳо аз дасти бародарони яҳудии худ ғавғои азиме бардоштанд+.

2Ва баъзе буданд, ки мегуфтанд: «Мо ва писарону духтарони мо бисьёрем, ва мо орзумандем, ки гандум бигирем, то бихӯрем ва зинда монем».

3Ва баъзе буданд, ки мегуфтанд: «Мо киштзорҳо, токзорҳо ва хонаҳои худро ба гарав гузоштаем, то ки аз боиси қаҳтӣ гандум бигирем».

4Ва баъзе буданд, ки мегуфтанд: «Мо барои хироҷи подшоҳ дар ивази киштзорҳо ва токзорҳои худ пул қарз гирифтаем.

5Ва алҳол, ҷисми мо мисли ҷисми бародарони мост, ва писарони мо мисли писарони онҳоянд, ва инак, мо маҷбурем писарону духтарони худро ба ғуломӣ бисупорем, ва баъзе аз духтарони мо каниз шудаанд, ва дар дасти мо имконияте нест, ки онҳоро раҳо кунем; ва киштзорҳо ва токзорҳои мо аз они дигарон шудааст»+.

6Ва чун доду фарьёди онҳо ва ин суханонро шунидам, бисьёр ба хашм омадам.

7Ва бо дили худ машварат карда, калоншавандагон ва сардоронро мазаммат намудам ва ба онҳо гуфтам: «Шумо аз бародарони худ суд мехӯред!» Ва ҷамоати бузургеро ба муқобили онҳо ҷамъ кардам,+

8Ва ба онҳо гуфтам: «Мо бародарони яҳудии худро, ки ба халқҳо фурӯхта шуда буданд, алоқадри қуввати худ фидия дода харидем, ва оё шумо бародарони худро мефурӯшед, ва оё онҳо ба мо фурӯхта мешаванд?» Ва онҳо хомӯш монда, сухане барои ҷавоб наёфтанд+.

9Ва ман гуфтам: «Коре ки шумо мекунед, нағз нест. Шумо, охир, барои пешгирӣ кардани маломати халқҳо, ки душмани мо мебошанд, бояд дар тарси Худо рафтор намоед+.

10Ва низ ман ва бародарону навкаронам ба онҳо пул ва ғалла қарз додаем; пас биёед, аз ин қарз даст кашем!

11Худи имрӯз киштзорҳо, токзорҳо, боғҳои зайтун ва хонаҳои онҳоро, ва даъвои пул ва ғалла ва шароб ва равғанеро, ки шумо ба онҳо қарз додаед, ба онҳо баргардонед!»

12Ва онҳо гуфтанд: «Мо ин ҷизҳоро хоҳем баргардонид ва аз онҳо чизе талаб нахоҳем кард; онҷунон ки ту мегӯӣ, амал хоҳем кард». Ва ман коҳинонро хонда, онҳоро водор намудам, ки қасам ёд кунанд, ки ҳамин тавр амал хоҳанд кард+.

13Низ домани худро афшондам ва гуфтам: «Худо ҳар касро, ки ин қавлро ба ҷо наоварад, аз хонаю ҷой ва молу мулки вай ҳамин тавр хоҳад афшонд, ва ҳамин тавр вай афшонда ва тиҳӣ хоҳад шуд!» Ва тамоми ҷамоат гуфтанд: «Омин!» Ва Худоро ҳамду сано хонданд; ва қавм ин қавлро ба ҷо оварданд+.

Наҳемьё дар бобати беғаразӣ намунаи ибрат зоҳир менамояд.

14Низ аз рӯзе ки маро амр шуд, ки волии замии Яҳудо бошам, яъне аз соли бистум то соли сиву дуюми подшоҳ Артаҳшасто, — дувоздаҳ сол, — ман ва бародаронам нони волигиро нахӯрдаем+.

15Ва ҳол он ки волиёни собиқ, ки пеш аз ман буданд, бар қавм гаронӣ мекарданд, ва аз онҳо, ба замми чил сиқл нуқра, нон ва шароб мегирифтанд; навкаронашон низ бар қавм ҳукмронӣ мекарданд. Валекин ман, аз тарси Худо, ин тавр накардам.

16Ва низ дар кори ҳисор ман кӯмак мерасондам, дар сурате ки ҳеҷ киштзоре нахарида будам; ва ҳамаи навкаронам дар он ҷо барои кор ҷамъ мешуданд.

17Ва яҳудиён ва сардорон, ки саду панҷоҳ нафар буданд, ва онҳое ки аз халқҳои гирду атроф назди мо меомаданд, дар сари суфраи ман буданд.

18Ва инак он чи барои як рӯз сарф карда мешуд: як гов, шаш гӯсфанди бӯрдоқӣ; ва мурғҳо барои ман пухта мешуд; ва ҳар даҳ рӯз — ҳар навъ шароб барои касони бисьёр. Бо вуҷуди ин ман нони волигиро талаб накардам, зеро ки меҳнати гароне бар гардани ин қавм буд.

19Эй Худои ман, ҳар он чи ман барои ин қавм ба амал овардаам, ба некӯии ман ба ёд овар!+

БОБИ ШАШУМ

Душманон найрангбозӣ мекунанд. Устувории Наҳемьё.

6^1Ва чун Санбалат ва Тубиё ва Ҷашами арабӣ ва дигар душманони мо шуниданд, ки ман ҳисорро бино кардаам, ва ҳеҷ рахнае дар он боқӣ намондааст, — агарчи то он вақт ҳам ман дарҳои дарвозаҳоро ҳанӯз нашинонда будам, —+

2Санбалат ва Ҷашам назди ман фиристода, гуфтанд: «Биё, то дар Кафирим, ки дар водии Уну мебошад, якҷоя вохӯрем». Ва онҳо қасд доштанд ба ман бадӣ кунанд+.

3Вале ман қосидон назди онҳо фиристода, гуфтам: «Ман ба кори бузурге машғул ҳастам ва наметавонам фурӯд оям. Чаро кор, вақте ки онро хобонда назди шумо фурӯд оям, ба таъхир афтад?»

4Ва онҳо чор дафъа бо чунин суханон назди ман фиристоданд, ва ман ба онҳо чунин ҷавоб гардондам.

5Ва Санбалат дафъаи панҷум навкари худро ба ин тарз назди ман фиристод, ва номаи кушодае дар дасташ буд.

6Дар он навишта шуда буд: «Дар миёни халқҳо овоза шудааст, ва Ҷашам мегӯяд: „Ту ва яҳудиён қасди исьён доред, бинобар ин ту ҳисорро бино мекунӣ, ва ту мехоҳӣ подшоҳи онҳо бишавӣ . . .“ — чунин суханон+.

7Ва низ анбиёро таъин кардаӣ, то дар бораи ту дар Ерусалим эълон намуда, бигӯянд: „Подшоҳи Яҳудия!“ Ва алҳол, ин хабар ба гӯши подшоҳ хоҳад расид . . . — чунин суханон. — Ва алҳол, биё, то якҷоя машварат намоем».

8Валекин ман назди ӯ фиристода, гуфтам: «Ҷунин суханон, ки ту мегӯӣ, ба вуқӯъ наомадааст, балки ту онҳоро аз майнаи худ бофта баровардаӣ».

9Зеро ки ҳамаи онҳо моро тарсонда, дар дили худ мегӯянд: «Дасту дили онҳо аз кор хунук шуда, он ба ҷо оварда намешавад». Ва алҳол, дастҳоямро барои кор қавӣ гардон!

10Ва ман ба хонаи Шамаъё ибни Далоё ибни Маҳитабъил омадам, ва ӯ дарро бар худ баста буд, ва гуфт: «Ба хонаи Худо андаруни маъбад ворид шавем, ва дарҳои маъбадро бибандем, зеро ки барои куштани ту хоҳанд омад».

11Вале ман гуфтам: «Оё шахсе мисли ман метавонад бигрезад? Ва кист мисли ман, ки вориди маъбад шавад ва зинда монад? Ман нахоҳам рафт!»

12Ва ман фаҳмидам, ки Худо ӯро нафиристодааст, ва он чи ӯ дар бораи ман гуфт, бар ҳасби нубувват нест, балки Тубиё ва Санбалат ӯро киро кардаанд.

13Ӯ барои он киро карда шудааст, ки ман ба ҳарос афтам, ва ин тавр амал намоям, ва гуноҳ кунам, ва барои онҳо бадном шавам, то маро беобрӯ созанд.

14Эй Худои ман, Тубиё ва Санбалатро мувофиқи ин аъмолашон, ва ҳамчунин Нуадьёи набия ва дигар анбиёро, ки маро метарсонданд, ба ёд овар!+

15Ва ҳисор дар рӯзи бисту панҷуми моҳи элул, дар зарфи панҷоҳу ду рӯз ба анҷом расид.

Бино кардани ҳисор анҷом ёфт.

16Ва чун ҳамаи душманони мо инро шуниданд, ва ҳамаи халқҳои гирду атрофи мо инро диданд, — дар назари худ бағоят залил гардиданд, ва донистанд, ки ин кор аз ҷониби Худои мо ба ҷо оварда шудааст.

17Дар ҳамон айём калоншавандагони Яхудо мактубҳои зиёде навишта ба Тубиё равона мекарданд, ва мактубҳои Тубиё ба онҳо мерасид,

18Зеро ки бисьёре аз аҳли Яҳудо иттифоқчиёни ӯ буданд, чунки ӯ домоди Шаканьё ибни Ораҳ буд, ва писараш Еҳӯҳонон духтари Машуллом ибни Баракьёро ба занӣ гирифта буд+.

19Низ ба ҳузури ман аз аъмоли неки ӯ сухан меронданд, ва суханони маро ба ӯ хабар мебурданд. Тубиё мактубҳо мефиристод, то ки маро битарсонад.

БОБИ ҲАФТУМ

Таъин кардани дарбонон.

7^1Ва чун ҳисор бино ёфт, ва ман дарҳояшро шинондам, ва дарбонону муғанниёну левизодагон таъин карда шуданд,

2Ман бародарам Ҳанониро, яъне Ҳананьёи сарвари калъаро, бар Ерусалим таъин намудам, зеро ки ӯ бештар аз бисьёр касони дигар шахси амин ва худотарс буд+.

3Ва ба онҳо гуфтам: «Бигзор дарвозаҳои Ерусалимро, то офтоб гарм нашавад, воз накунанд, ва ҳанӯз ки онҳо ҳозиранд, дарҳоро баста, куфл зананд; ва бигзор аз сокинони Ерусалим посбонҳо гузошта шаванд, то ки ҳар кас дар посбонии худ ва ҳар кас дар рӯ ба рӯи хонаи худ бошад»+.

4•Ва шаҳр фарох ва бузург, вале қавм андаруни он кам, ва хонаҳо бино наёфта буд.

Саршумории онҳое ки дафъаи аввал омадаанд.

а) Қавми оддӣ.

5Ва Худои ман ба дилам ниҳод, ки калоншавандагон ва сардорон ва қавмро ҷамъ оварам, то ки насабномаҳошонро муқаррар намоям. Ва дафтари насабномаи онҳоеро, ки дафъаи аввал омада буданд, пайдо кардам, ва чунин навиштае дар он ёфтам:

6Инҳоянд сокинони мамлакат, ки аз асирии ҳиҷрат, ки Набукаднесар, подшоҳи Бобил ба асирӣ бурда буд, ба Ерусалим ва Яҳудо, ҳар яке ба шаҳри худ баргаштанд, —+

7Онҳое ки бо Зарубобил, Ешуа, Наҳемьё, Азарьё, Раамьё, Наҳамонӣ, Мордахай, Билшон, Мисперет, Биҷвай, Наҳум ва Баано омаданд. Шумораи одамони қавми Исроил:+

8Зодагони Фаръуш — ду ҳазору саду ҳафтоду ду+.

9Зодагони Шафатьё — сесаду ҳафтоду ду.

10Зодагони Ораҳ — шашсаду панҷоҳу ду.

11Зодагони ҳокими Мӯоб, аз фарзандони Ешуа ва Юоб — ду ҳазору ҳаштсаду ҳаждаҳ.

12Зодагони Элом — ҳазору дусаду панҷоҳу чор.

13Зодагони Затту — ҳаштсаду чилу панҷ.

14Зодагони Заккой — ҳафтсаду шаст.

15Зодагони Биннуй — шашсаду чилу ҳашт.

16Зодагони Бебой — шашсаду бисту ҳашт.

17Зодагони Азҷод — ду ҳазору сесаду бисту ду.

18Зодагони Адуниқом — шашсаду шасту ҳафт.

19Зодагони Биҷвай — ду ҳазору шасту ҳафт.

20Зодагони Один — шашсаду панҷоҳу панҷ.

21Зодагони Отир илова ба зодагони Ҳизқиё — наваду ҳашт.

22Зодагони Ҳошум — сесаду бисту ҳашт.

23Зодагони Бесой — сесаду бисту чор.

24Зодагони Ҳориф — саду дувоздаҳ.

25Зодагони Ҷибъӯн — наваду панҷ.

26Мардуми Байт-Лаҳм ва Натуфо — саду ҳаштоду ҳашт.

27Мардуми Анотӯт — саду бисту ҳашт.

28Мардуми Байт-Азмавт — чилу ду.

29Мардуми Қирьят-Еорим, Кфиро ва Баэрӯт — ҳафтсаду чилу се.

30Мардуми Ромо ва Ҷобаъ — шашсаду бисту як.

31Мардуми Микмос — саду бисту ду.

32Мардуми Байт-Ил ва Ой — саду бисту се.

33Мардуми Набӯи дигар — панҷоҳу ду.

34Мардуми Эломи дигар — ҳазору дусаду панҷоҳу чор.

35Зодагони Ҳорим — сесаду бист.

36Зодагони Ериҳӯ — сесаду чилу панҷ+.

37Зодагони Луд, Ҳодид ва Уну — ҳафтсаду бисту як.

38Зодагони Саноо — се ҳазору нӯҳсаду сӣ+.

б) Коҳинон, левизодагон ва тобеон.

39Коҳинон: зодагони Едаъё аз хонадони Ешуа — нӯҳсаду ҳафтоду се+.

40Зодагони Иммир — ҳазору панҷоҳу ду+.

41Зодагони Фашҳур — ҳазору дусаду чилу ҳафт+.

42Зодагони Ҳорим — ҳазору ҳафдаҳ+.

43Левизодагон: зодагони Ешуа ва Қадмиил илова ба зодагони Худво — ҳафтоду чор.

44Муғанниён: зодагони Ософ — саду чилу ҳашт+.

45Дарбонон: зодагони Шаллум, зодагони Отир, зодагони Талмун, зодагони Аққуб, зодагони Ҳатито ва зодагони Шубой — саду сиву ҳашт+.

46Тобеон: зодагони Сиҳо, зодагони Ҳасуфо, зодагони Таббоут,+

47Зодагони Қерус, зодагони Сио, зодагони Фодун,

48Зодагони Лабоно, зодагони Ҳаҷобо, зодагони Салмой,

49Зодагони Ҳонон, зодагони Ҷиддил, зодагони Ҷаҳар,

50Зодагони Раоё, зодагони Расин, зодагони Нақудо,

51Зодагони Ҷаззом, зодагони Уззо, зодагони Фосеҳо,

52Зодагони Бесай, зодагони Мауним, зодагони Нафишсим,

53Зодагони Бақбуқ, зодагони Ҳақуфо, зодагони Ҳарҳур,

54Зодагони Баслит, зодагони Маҳидо, зодагони Ҳаршо,

55Зодагони Барқӯс, зодагони Сисро, зодагони Томаҳ,

56Зодагони Насиҳо, зодагони Ҳатифо.

в) Наслҳои ҳамдастони Сулаймон,

ва коҳиноне ки насабнома надоштанд.

57Зодагони ғуломони Сулаймон: зодагони Сутай, зодагони Сӯферет, зодагони Фридо,+

58Зодагони Яъло, зодагони Дарқун, зодагони Ҷиддил,

59Зодагони Шафатьё, зодагони Ҳаттил, зодагони Фухерет-Ҳасбоим, зодагони Омун —

60Ҷамъи тобеон ва зодагони ғуломони Сулаймон — сесаду наваду ду.

61Ва инҳоянд касоне ки аз Тал-Милҳ, Тал-Ҳаршо, Каруб-Аддон ва Иммир баромадаанд, вале хонадон ва аслу насаби худро натавонистаанд бигӯянд, ки оё аз Исроил ҳастанд ё не:

62Зодагони Далоё, зодагони Тубиё, зодагони Нақудо — шашсаду чилу ду.

63Ва аз коҳинон: зодагони Ҳобайё, зодагони Ҳаққӯс — зодагони Барзилай, ки вай аз духтарони Барзилаи Ҷилъодӣ зан гирифта, бо номи онҳо хонда шудааст+.

64Инҳо насабномаи худро ҷустуҷӯ намуда, наёфта буданд, — ва аз каҳонат хориҷ карда шуданд.

Шумораи умумии онҳое ки баргаштаанд,

ва вазъияти дороии онҳо.

65Ва волӣ ба онҳо гуфт, ки то кохине дар пеши урим ва туммим наистад, аз кудси қудсҳо нахӯранд+.

66Тамоми ин ҷамоат ба якҷоягӣ чилу ду ҳазору сесаду шаст нафар буданд,

67Ба ғайр аз ғуломон ва канизонашон; инҳо ҳафт ҳазору сесаду сиву ҳафт нафар буданд; ва ҳамроҳашон дусаду чилу панҷ нафар муғаннӣ ва муғаннияҳо буданд.

68Аспҳои онҳо — ҳафтсаду сиву шаш; хачирҳои онҳо — дусаду чилу панҷ;

69Уштурҳо — чорсаду сиву панҷ; харҳо — шаш ҳазору ҳафтсаду бист.

70Ва баъзе аз сардорони хонаводаҳо ионат барои кор доданд. Волӣ ба хазина ҳазор дирҳам тилло, панҷоҳ коса ва панҷсаду сӣ пероҳани каҳонат дод.

71Ва аз сардорони хонаводаҳо ба хазина барои кор бист ҳазор дирҳам тилло ва ду ҳазору дусад мино нуқра доданд.

72Ва бақияи қавм бист ҳазор дирҳам тилло, ду ҳазор мино нуқра ва шасту ҳафт пероҳани каҳонат доданд.

73Ва коҳинон, ва левизодагон, ва дарбонон, ва муғанниён ва баъзе аз қавм, ва тобеон, ва тамоми Исроил дар шаҳрҳои худ маскан гирифтанд. Ва моҳи ҳафтум фаро расид, ва банӣ-Исроил дар шаҳрҳои худ буданд.

БОБИ ҲАШТУМ

Хондан ва шарҳ додани Таврот.

8^1Ва тамоми қавм, мисли як тан, дар майдони пеши дарвозаи Об ҷамъ шуданд, ва ба Эзрои китобдон гуфтанд, ки китоби Тавроти Мусоро, ки Худо ба Исроил амр фармудааст, биёрад+.

2Ва Эзрои коҳин Тавротро дар рӯзи якуми моҳи ҳафтум ба ҳузури ҷамоати иборат аз мардон ва занон ва ҳамаи онҳое ки метавонистанд бишнаванд ва бифаҳманд, овард.

3Ва дар майдони пеши дарвозаи Об аз субҳидам то нисфи рӯз дар ҳузури мардон, занон ва онҳое ки метавонистанд бифаҳманд, онро хонд, ва гӯши тамоми қавм ба китоби Таврот буд+.

4Ва Эзрои китобдон бар минбари чӯбине ки барои ин мақсад сохта буданд, истод, ва дар паҳлуи ӯ, аз тарафи росташ, Матитьё ва Шемаъ ва Аноё ва Уриё ва Ҳилқиё ва Маасиё истоданд, ва аз тарафи чапаш — Фадоё ва Мишоил ва Малкиё ва Ҳошум ва Ҳашбадоно ва Закарьё ва Машуллом.

5Ва Эзро китобро дар пеши назари тамоми қавм кушод, зеро ки аз тамоми қавм болотар истода буд, ва чун онро кушод, тамоми қавм бархостанд.

6Ва Эзро Худованд Худои бузургро муборак хонд, ва тамоми қавм дастҳои худро боло бардошта, дар ҷавоб «омин, омин!» гуфтанд ва сархам намуда ва рӯ ба замин ниҳода, пеши Худованд саҷда бурданд+.

7Ва Ешуа, Бонӣ, Шарабьё, Ёмин, Аққуб, Шабтай, Ҳудиё, Маасиё, Қалито, Азарьё, Юзобод, Ҳонон, Фалоё ва левизодагон Тавротро ба қавм фаҳмонда медоданд, ва қавм дар ҷои худ истода буданд.

8Ва китоби Тавроти Худоро батафсил хонданд ва шарҳ доданд, то он чиро, ки хонданд, бифаҳманд.

9Ва Наҳемьё, ки волӣ бошад, ва Эзрои коҳини китобдон, ва левизодагоне ки ба қавм фаҳмонда медоданд, ба тамоми қавм гуфтанд: «Имрӯз барои Худованд Худои шумо рӯзи муқаддас аст; андӯҳгин нашавед ва гирья накунед», — чунки тамоми қавм ба шунидани суханони Таврот мегиристанд.

10Ва ба онҳо гуфт: «Биравед, хӯрокҳои равғанин бихӯред ва шарбатҳо бинӯшед, ва ба онҳое ки чизе муҳайё накардаанд, ҳиссаҳо бифиристед, зеро ки имрӯз барои Худованди мо рӯзи муқаддас аст; ва ғамгин нашавед, чунки шод будан ба ҳузури Худованд қуввати шумост».

11Ва левизодагон тамоми қавмро ором карда, мегуфтанд: «Сокит бошед, чунки имрӯз рӯзи муқаддас аст, ва ғамгин нашавед».

12Ва тамоми қавм рафтанд, то ки бихӯранд ва бинӯшанд ва ҳиссаҳо бифиристанд ва хурсандии азиме бикунанд, зеро суханонеро, ки ба онҳо гуфта буданд, фаҳмиданд+.

13Ва дар рӯзи дуюм сардорони хонаводаҳои тамоми қавм, коҳинон ва левизодагон, назди Эзрои китобдон ҷамъ шуданд, то ки ба суханони Таврот гӯш диҳанд.

Аз нав барқарор кардани иди хаймаҳо.

14Ва дар Таврот чунин навиштае ёфтанд, ки Худованд ба воситаи Мусо амр фармудааст, ки банӣ-Исроил дар иди моҳи ҳафтум дар хаймаҳо сокин шаванд+.

15Ва аз ин рӯ дар ҳамаи шаҳрҳо ва дар Ерусалим эълон карданд ва ҷор зада, гуфтанд: «Ба кӯҳ бароед ва шохаҳои зайтуни боғӣ, ва шохаҳои зайтуни даштӣ, ва шохаҳои ос, ва шохаҳои хурмо, ва шохаҳои дарахти мурд биёред, то мувофиқи он чи навишта шудааст, хаймаҳо бисозед».

16Ва қавм берун омаданд, ва ҳар яке бар боми худ, ва дар саҳни ҳавлии худ, ва дар саҳни хонаи Худо, ва дар майдони дарвозаи Об, ва дар майдони дарвозаи Эфроим хаймаҳо барои худ сохтанд+.

17Ва тамоми ҷамоате ки аз асирӣ баргашта буданд, хаймаҳо сохтанд, ва дар хаймаҳо сокин шуданд, зеро ки банӣ-Исроил аз айёми Еҳушаъ ибни Нун то он рӯз чунин накарда буданд; ва шодмонии бағоят бузурге ба амал омад.

18Ва ӯ ҳар рӯз, аз рӯзи якум то рӯзи охирин, китоби Тавроти Худоро хонд; ва ҳафт рӯз ид карданд, ва дар рӯзи ҳаштум ҷамъомади идонае бар тибқи шариат барпо гардид+.

БОБИ НӮҲУМ

Қавм тавба карда, рӯза медоранд.

9^1Ва дар рӯзи бисту чоруми ин моҳ банӣ-Исроил ҷамъ шуданд, дар ҳолате ки рӯзадор, палос дар бар ва хок бар сар буданд+.

2Ва насли Исроил аз ҳамаи зодагони аҷнабӣ ҷудо шуданд ва истода, гуноҳҳои худашон ва маъсиятҳои падаронашонро эътироф карданд+.

3Ва дар ҷойҳои худ истода, чорьяки рӯз китоби Тавроти Худованд Худои худро хонданд, ва чорьяки рӯз гуноҳҳоро эътироф намуда, Худованд Худои худро парастиш карданд.

Изҳори эътиқоди коҳинон ва левизодагон.

4Ва Ешуа, ва Бонӣ, ва Қадмиил, ва Шабаньё, ва Буннӣ, ва Шарабьё, ва Бонӣ, ва Канонӣ бар минбари левизодагон истода, бо овози баланд ба хузури Худованд Худои худ фарьёд заданд.

5Ва левизодагон — Ешуа, ва Қадмиил, ва Бонӣ, ва Ҳашабниё, ва Шарабьё, ва Ҳудиё, ва Шабаньё, ва Фатаҳьё — гуфтанд: «Бархезед ва Худованд Худои худро аз азал то абад
муборак бихонед!

Ва исми ҷалоли Туро, ки аз тамоми баракот
ва ҳамду сано болотар аст, муборак хоҳанд хонд!

6Танҳо Ту Худованд ҳастӣ,

Ту осмон, фалакулафлок ва тамоми лашкари онҳоро,
замин ва ҳар чиро, ки бар он аст,
баҳрҳо ва ҳар чиро, ки дар онҳост, ба вуҷуд овардаӣ,
ва Ту ба ҳамаи онҳо ҳаёт мебахшӣ,
ва лашкари афлок ба Ту саҷда мекунанд+.
7Ту Он Худованд Худо ҳастӣ,
ки Абромро баргузидӣ,
ва ӯро аз Ур-Касдим берун овардӣ,
ва ба ӯ исми Иброҳимро додӣ+.
8Ва дили ӯро ба ҳузури Худ амин ёфта,
бо ӯ аҳд бастӣ, ки замини канъониён,
ҳиттиён, амӯриён, фариззиён, ябусиён ва ҷирҷошиёнро бидиҳӣ, —
ба насли ӯ бидиҳӣ;
ва қавли Худро ба ҷо овардӣ,
зеро ки Ту одил ҳастӣ+.
9Ва мусибати падарони моро дар Миср дидӣ,
ва фарьёди онҳоро назди баҳри Қулзум шунидӣ,+
10Ва бар фиръавн, бар ҳамаи ғуломони ӯ
ва бар тамоми қавми замини ӯ аломот ва мӯъҷизот зоҳир намудӣ,
зеро медонистӣ, ки бар падарони мо ситам мекарданд,
ва барои Худ исм пайдо кардӣ, чунон ки имрӯз низ маълум аст+.

11Ва баҳрро пеши онҳо пора кардӣ,
ва онҳо андаруни баҳр ба хушкӣ гузаштанд,
ва таъқибкунандагони онҳоро дар умқҳои баҳр,
мисли санге дар оби чуқур, андохтӣ+.
12Ва онҳоро рӯзона дар сутуни абр
ва шабона дар сутуни оташ бурдӣ,
то роҳеро, ки дар он бояд бираванд,
равшан намоӣ+.
13Ва бар кӯҳи Сино фурӯд омадӣ,
ва бо онҳо аз осмон сухан рондӣ,
ва қонунҳои барҳақ, дастурҳои рост,
фароиз ва аҳкоми некӯ ба онҳо додӣ+.

14Ва шанбеи муқаддаси Худро ба онҳо маълум кардӣ,
ва аҳкому фароизу қонунҳо ба воситаи бандаи

Худ Мусо ба онҳо амр фармудӣ+.

15Ва нон аз осмон ба онҳо аз баҳри гуруснагиашон додӣ,
ва об аз сахра ба онҳо аз баҳри ташнагиашон берун овардӣ,
ва ба онҳо гуфтӣ, ки омада заминеро мерос гиранд,
ки Ту бо дасти барафроштаи Худ қасам хӯрда будӣ,
ки онро ба онҳо бидиҳӣ+.

16Вале онҳо, падарони мо, рафтори шарирона намуда,
гарданкашӣ карданд ва ба аҳкоми Ту гӯш надоданд,

17Ва аз гӯш додан сар тофтанд,
ва мӯъҷизоти Туро, ки барои онҳо ба амал овардӣ,
ба ёд наоварданд, ва гарданкашӣ карданд, ва исьён бардошта,
пешвоеро барои худ баргузиданд, то ки ба ғуломии худ баргарданд;
вале Ту Худои ғаффор, карим ва раҳим,
собир ва пур аз эҳсон ҳастӣ, ва онҳоро тарк накардӣ+.

18Гарчанде ки онҳо гӯсолаи рехтае барои худ сохтанд ва гуфтанд: „Ин аст худои ту,
ки туро аз Миср берун овард“,
ва куфрҳои азиме ба амал оварданд,+
19Вале Ту, бар ҳасби марҳамати бузурги Худ,
онҳоро дар биёбон тарк накардӣ:

сутуни абре ки рӯзона роҳро ба онҳо нишон медод,
аз болои онҳо дур нашуд;
ва сутуни оташ низ, ки шабона роҳеро, ки бояд бо он бираванд, барои онҳо равшан мекард+.

20Ва рӯҳи некӯи Худро барои омӯхтани онҳо додӣ,
ва манни Худро аз даҳони онҳо кашида нагирифтӣ,
ва об ба онҳо барои ташнагиашон додӣ+.

21Ва чил сол дар биёбон ба онҳо ғизо додӣ — ба чизе эҳтиёҷ надоштанд;
либоси онҳо кӯҳна нашуд, ва пойҳои онҳо варам накард+.

22Ва мамлакатҳо ва қавмҳоро ба онҳо дода,
он қавмҳоро ба ҳар гӯша пароканда намудӣ;
ва онҳо замини Сиҳӯн — замини подшоҳи Ҳешбӯн,
ва замини Ӯҷ, подшоҳи Бошонро мерос гирифтанд+.

23Ва писарони онҳоро мисли ситораҳои осмон афзун кардӣ,
ва онҳоро ба замине овардӣ,
ки ба падаронашон гуфта будӣ, ки омада онро мерос хоҳанд гирифт+.

24Ва писаронашон омада, он заминро мерос гирифтанд,
ва Ту канъониёнро, ки сокинони он замин буданд,
пеши онҳо мағлуб намуда, бо подшоҳонашон ва қавмҳои он замин ба дасти онҳо супурдӣ,
то ки ба дилхоҳи худ бо онҳо рафтор кунанд+.

25Ва шаҳрҳои истеҳкомдор ва замини ҳосилхезро мусаххар карданд,
ва хонаҳои пур аз ҳар гуна неъмат,
обанборҳои дар сахра кандашуда, токзорҳо, боғҳои зайтун
ва дарахтони мевадори сершуморро мерос гирифтанд;
ва ба туфайли некӯии бузурги Ту хӯрда,
сер ва фарбеҳ шуданд ва лаззат бурданд;+
26Ва саркашӣ намуда, ба Ту осӣ шуданд,
ва аз Тавроти Ту рӯ гардонданд,
ва анбиёи Туро, ба сабаби таъкид карданашон,
то сӯи Ту руҷӯъ намоянд, куштанд,
ва куфрҳои азиме ба амал оварданд+.

27Ва онҳоро ба дасти душманонашон супурдӣ, ва онҳоро ба танг оварданд,
ба онҳо дар замони тангии худ сӯи Ту фарьёд заданд,
ва Ту аз осмон иҷобат намудӣ, ва бар ҳасби марҳамати бузурги Худ
ба онҳо наҷотдиҳандагонро додӣ, ки онҳоро аз дасти душманонашон раҳо карданд+.

28Вале ҳамин ки онҳо осуда мешуданд, аз нав ба хузури Ту бадкорӣ мекарданд,
ва Ту онҳоро ба дасти душманонашон месупурдӣ, ки бар онҳо хукмронӣ мекарданд;
ва онҳо боз сӯи Ту фарьёд мезаданд,
ва Ту аз осмон иҷобат намуда,
бар ҳасби марҳамати Худ онҳоро дафъаи бисьёр наҷот медодӣ+.

29Ва онҳоро таъкид менамудӣ, то ки сӯи Тавроти Ту руҷӯъ намоянд,
вале онҳо рафтори шарирона намуда, ба аҳкоми Ту гӯш надоданд,
ва бар хилофи қонунҳои Ту, ки кас агар онҳоро ба ҷо оварад,
зиндагии некӯ мебинад, гуноҳ карданд,
ва аз итоат рӯ тофта ва гарданкашӣ карда, гӯш надоданд+.

30Ва солҳои бисьёр ба онҳо сабурӣ намудӣ,
ва бо Рӯҳи Худ ба воситаи анбиёи Худ онҳоро таъкид кардӣ,
вале онҳо гӯш надоданд,
ва Ту онҳоро ба дасти қавмҳои кишварҳо супурдӣ+.

31Валекин бар ҳасби марҳамати бузурги Худ онҳоро комилан маҳв насохтӣ ва тарк накардӣ,
зеро ки Ту Худои карим ва раҳим ҳастӣ+.

32Ва алҳол, эй Худои мо, эй Худои бузург,
ҷаббор ва саҳмгин, ки аҳд ва марҳаматро нигоҳ медорӣ!

Бигзор тамоми он азобу уқубате ки бар мо:
бар подшоҳони мо, бар сарварони мо,
ва бар коҳинони мо, ва бар анбиёи мо,
ва бар падарони мо, ва бар тамоми қавми Ту
аз айёми подшоҳони Ашшур то имрӯз омадааст, ба хузури Ту кам нанамояд+.

33Валекин Ту дар тамоми он чизҳое ки ба сари мо омадааст, одил ҳастӣ,
зеро ки барҳақ амал кардаӣ, ва мо гуноҳкор ҳастем+.

34Ва подшоҳони мо, сарварони мо,
коҳинони мо ва падарони мо шариати Туро риоя накарданд,
ба аҳкоми Ту ва ба таъкидҳои Ту, ки ба онҳо амр фармудӣ, гӯш надоданд+.

35Ва онҳо дар мамлакати худ,
бо вуҷуди некии бузурге ки Ту ба онҳо кардӣ,
дар замини фароху ҳосилхезе ки Ту ба онҳо бахшидӣ,

Туро ибодат накарданд,
ва аз кирдорҳои бади худ даст накашиданд+.
36Инак, мо имрӯз ғуломон ҳастем,
ва дар замине ки ба падарони мо додӣ, то мева ва неъмати онро бихӯрем,
инак, мо дар он ғуломон ҳастем+.

37Ва ҳосилоти фаровони худро он барои подшоҳоне меоварад,
ки онҳоро Ту ба сабаби гуноҳҳои мо бар мо гузоштаӣ,
ва онҳо бар ҷасадҳои мо ва бар чорпоёни мо ба дилхоҳи худ ҳукмронӣ мекунанд,
ва мо ба тангии азиме гирифтор ҳастем+.

38Ва бо ин ҳама мо аҳду паймон бастем ва онро навиштем,
ва сарварони мо, левизодагони мо ва коҳинони мо бар он мӯҳр гузоштанд»+.

БОБИ ДАҲУМ

Рӯйхати шахсоне ки ба аҳднома мӯҳр гузоштаанд.

10^1Ва касоне ки мӯҳр гузоштанд, инҳоянд: Наҳемьёи волӣ ибни Ҳакальё, ва Сидқиё,+

2Сароё, Азарьё, Ирмиё,

3Фашхур, Амарьё, Малкиё,

4Ҳаттуш, Шабаньё, Маллук,+

5Ҳорим, Маримут, Убадьё,

6Дониёл, Ҷинтун, Борук,

7Машуллом, Абийё, Мийёмин,

8Маазьё, Билҷай, Шамаъё — инҳо коҳинонанд.

9Ва левизодагон: Ешуа ибни Азаньё, Биннуй аз зодагони Ҳенодод, Қадмиил+.

10Ва бародарони онҳо: Шабаньё, Худиё, Қалито, Фалоё, Ҳонон,

11Мико, Раҳуб, Ҳашабьё,

12Заккур, Шарабьё, Шабаньё,

13Ҳудиё, Бонӣ, Банину.

14Сардорони қавм: Фаръуш, ҳокими Мӯоб, Элом, Затту, Бонӣ,+

15Буннӣ, Азҷод, Бебой,

16Адуниё, Биҷвай, Один,

17Отир, Ҳизқиё, Аззур,

18Ҳудиё, Ҳошум, Бесой,

19Ҳориф, Анотӯт, Нибой,

20Маҷфиош, Машуллом, Ҳизир,

21Машизабъил, Содӯқ, Яддуа,

22Фалатьё, Ҳонон, Аноё,

23Ҳушиа, Ҳананьё, Ҳашшуб,

24Ҳалуҳиш, Филҳо, Шубак,

25Раҳум, Ҳашабно, Маасиё,

26Аҳиё, Ҳонон, Онон,

27Маллук, Ҳорим, Баано.

28Ва бақияи қавм: коҳинон, левизодагон, дарбонон, муғанниён, тобеон ва ҳамаи онҳое ки аз қавмҳои кишварҳо ҷудо шуда, ба Тавроти Худо пайвастаанд, занон, писарон ва духтарони онҳо, ҳамаи онҳое ки ба фаҳмидан лаёқат доштанд,+

29Бародарони худ ва калоншавандагони худро дастгирӣ карданд, ва омада, савганду қасам хӯрданд, ки бар тибқи Тавроти Худо, ки ба воситаи Мусои бандаи Худо дода шудааст, рафтор намоянд, ва тамоми аҳкоми Худованд Худои мо ва қонунҳо ва фароизи Ӯро нигоҳ доранд ва ба ҷо оваранд.

30Ва духтарони худро ба қавмҳои замин надиҳем, ва духтарони онҳоро ба писарони худ нагирем+.

31Ва чун қавмҳои замин дар рӯзи шанбе мол ва ҳар навъ хӯрокворӣ барои фурӯш биёранд, аз онҳо дар рӯзи шанбе ва дар рӯзҳои муқаддас нахарем, ва дар соли ҳафтум коркарди замин ва ҳар даъвои қарзро тарк кунем+.

32Ва ҳамчун ҳукме ба зиммаи худ гирифтем, ки дар як сол сеяки сиқлро барои хизмати хонаи Худои мо бидиҳем:+

33Барои нони тақдим ва ҳадияи ордии доимӣ, барои қурбонии сӯхтании доимӣ, барои қурбониҳои шанбе, навмоҳ ва идҳо, барои қурбониҳои ҷамоат, барои қурбонии гуноҳҳо, то кафорате барои Исроил бишавад, ва барои тамоми кори хонаи Худои мо+.

34Ва мо дар миёни коҳинон, левизодагон ва қавм барои ҳадияи ҳезум қуръа партофтем, ки онро ба хонаи Худои худ мувофиқи хонаводаҳо сол ба сол дар вақтҳои муайян биёрем, то ки бар қурбонгоҳи Худованд Худои мо, бар тибқи он чи дар Таврот навишта шудааст, бисӯзонем;+

35Ва навбарҳои замини худ ва навбарҳои ҳар меваи ҳар дарахтро сол ба сол ба хонаи Худованд биёрем;+

36Ва нахустзодаҳои писарони худ ва чорпоёни худро бар тибқи он чи дар Таврот навишта шудааст, ва нахустзодаҳои говон ва гӯсфандони худро ба хонаи Худои мо, барои коҳиноне ки дар хонаи Худои мо хизмат мекунанд, биёрем+.

37Ва навбари хамири худ ва ҳадияҳои худ ва меваи ҳар дарахт, шираи ангур ва равғани зайтунро барои коҳинон ба хуҷраҳои хонаи Худои мо, ва ушри замини худро барои левизодагон хоҳем овард, ки ин левизодагон ушрро дар ҳамаи шаҳрҳои зироати мо мегиранд+.

38Ва ҳангоме ки левизодагон ушр мегиранд, коҳине аз насли Ҳорун бо левизодагон хоҳад буд, ва левизодагон ушре аз он ушр ба хонаи Худои мо, ба хуҷраҳои махзан хоҳанд овард+.

39Зеро ки банӣ-Исроил ва зодагони Левӣ ҳадияҳои ғалла, шираи ангур ва равғани зайтунро бояд ба ҳамин ҳуҷраҳо биёранд, ки дар он ҷо зарфҳои муқаддас, ва коҳинони хизматгузор, ва дарбонон ва муғанниён ҳозиранд; ва мо хонаи Худои худро тарк нахоҳем кард+.

БОБИ ЁЗДАҲУМ

Дар бораи сокинони Ерусалим.

11^1•Ва сарварони қавм дар Ерусалим сокин буданд; ва бақияи қавм қуръа партофтанд, то ки аз даҳ як қисмро барои сукунат ба шаҳри муқаддаси Ерусалим биёранд, ва нӯҳ қисми боқӣ дар шаҳрҳои дигар сокин шаванд+.

2Ва қавм ҳамаи касонеро, ки бо ихтиёри худ ба маскан гирифтан дар Ерусалим розӣ шуданд, муборак хонданд.

3Ва инҳоянд сардорони мамлакат, ки дар Ерусалим сокин шуданд, — дар сурате ки дар шаҳрҳои Яҳудо ҳар яке дар мулки худ, дар шаҳрҳои худ: исроилиён, коҳинон ва левизодагон ва тобеон ва зодагони ғуломони Сулаймон сокин буданд; —+

4Ва дар Ерусалим аз зодагони Яҳудо ва аз зодагони Биньёмин сокин шуданд. Аз зодагони Яҳудо: Аноё ибни Узиё, ибни Закарьё, ибни Амарьё, ибни Шафатьё, ибни Маҳалалъил, аз зодагони Форас+.

5Ва Маасиё ибни Борук, ибни Колҳуза, ибни Ҳазоё, ибни Адоё, ибни Юёриб, ибни Закарьё, ибни Шилӯнӣ+.

6Ҳамаи зодагони Форас, ки дар Ерусалим сукунат доштанд, чорсаду шасту ҳашт нафар мардони ҷангӣ буданд.

7Ва инҳоянд зодагони Биньёмин: Саллу ибни Машуллом, ибни Юид, ибни Фадоё, ибни Кулоё, ибни Маасиё, ибни Итиил, ибни Ишаъё,

8Ва баъд аз вай Ҷаббай ва Саллой — нӯҳсаду бисту ҳашт нафар.

9Ва Юил ибни Зикрӣ сардори онҳо буд, ва Яҳудо ибни Сануоҳ муовини раиси шаҳр буд.

10Аз коҳинон: Едаъё ибни Юёриб ва Ёкин,

11Сароё ибни Ҳилқиё, ибни Машуллом, ибни Содӯқ, ибни Мароют, ибни Аҳитуб, ки мудири хонаи Худо буд,+

12Ва бародарони онҳо, ки хизмати хонаро ба ҷо меоварданд, — ҳаштсаду бисту ду нафар; ва Адоё ибни Еруҳом, ибни Фалальё, ибни Амсӣ, ибни Закарьё, ибни Фашхур, ибни Малкиё,

13Ва бародарони ӯ, ки сардорони хонаводаҳо буданд, — дусаду чилу ду нафар; ва Амашсай ибни Азаръил, ибни Аҳзай, ибни Машиллимут, ибни Иммир,

14Ва бародарони онҳо, ки мардони ҷангӣ буданд, саду бисту ҳашт нафар; ва Забдиил ибни Бузургзодагон сардори онҳо буд.

15Ва аз левизодагон: Шамаъё ибни Ҳашшуб, ибни Азриқом, ибни Ҳашабьё, ибни Буннӣ,

16Ва Шабтай ва Юзобод аз сардорони левизодагон — бар корҳои беруни хонаи Худо,+

17Ва Маттаньё ибни Мико, ибни Забдӣ, ибни Ософ — сардори маросими ҳамду сано ва дуо; ва Бақбуқьё, ки сардори дуюм аз бародарони ӯ буд; ва Абдо ибни Шаммуа ибни Ҷолол, ибни Едутун+.

18Ҷамъи левизодагон дар шаҳри муқаддас — дусаду ҳаштоду чор нафар.

19Ва дарбонон: Аққуб, Талмун ва бародарони онҳо, ки ба дарвозаҳо нигаҳбонӣ мекарданд, — саду ҳафтоду ду нафар+.

Сокинони шаҳрҳои дигар.

20Ва бақияи исроилиён, коҳинон ва левизодагон — дар ҳамаи шаҳрҳои Яҳудо, ҳар яке дар мулки худ.

21Ва тобеон дар Ӯфал сокин шуданд, ва Сиҳо ва Ҷишфо ба тобеон сардорӣ мекарданд+.

22Ва сардори левизодагон дар Ерусалим Уззӣ ибни Бонӣ, ибни Ҳашабьё, ибни Маттаньё, ибни Мико, аз зодагони Ософ буд, ки ин муғанниён дар баробари корҳои хонаи Худо тарона месуруданд,+

23Зеро ки хукми подшоҳ дар бораи онҳо буд, ва барои муғанниён ротибаи ҳаррӯза муқаррар карда шуда буд.

24Ва Фатаҳьё ибни Машизабъил, аз зодагони Зораҳ ибни Яҳудо, ба хузури подшоҳ муваккали ҳар кори оид ба қавм буд+.

25Ва баъзе аз зодагони Яхудо дар қасабаҳо, дар худуди саҳроҳои худ сокин шуданд, чунончи: дар Қирьят-Арбаъ ва деҳоташ, дар Дибӯн ва деҳоташ, дар Еқабсиил ва қасабаҳояш,

26Дар Ешуа, Мулодо ва Байт-Фолат,

27Дар Ҳасар-Шуол, Беэр-Шобаъ ва деҳоташ,

28Дар Сиқлоҷ, Макуна ва деҳоташ,

29Дар Айн-Риммӯн, Соръоҳ, Ярмут,

30Зонуҳа, Адуллом ва қасабаҳои онҳо, дар Локиш ва саҳроҳои он, дар Азиқо ва деҳоташ; ва аз Беэр-Шобаъ то водии Ҳиннум дар бошишгоҳҳо ҷойгир шуданд.

31Ва зодагони Биньёмин: аз Ҷобаъ сар карда, то Микмос, Айё, Байт-Ил ва деҳоташ,

32Анотӯт, Нуб, Ананьё,

33Ҳосӯр, Ромо, Ҷиттоим,

34Ҳодид, Сабӯим, Набаллот,

35Луд, Уну ва Дараи косибон.

36Ва баъзе аз левизодагон аз мулки Яхудо ба мулки Биньёмин гузашта, сокин шуданд.

БОБИ ДУВОЗДАҲУМ

Коҳинон ва левизодагоне ки ҳамроҳи Зарубобил буданд.

12^1Ва инҳоянд коҳинон ва левизодагоне ки бо Зарубобил ибни Шаалтиил ва Ешуа баромадаанд: Сароё, Ирмиё, Эзро,+

2Амарьё, Маллук, Ҳаттуш,

3Шаканьё, Раҳум, Маримут,

4Идду, Ҷинтуй, Абийё,

5Мийёмин, Меадьё, Билҷо,

6Шамаъё, Юёриб, Едаъё,

7Саллу, Омуқ, Ҳилқиё, Едаъё — инҳоянд сардорони коҳинон ва бародаронашон дар айёми Ешуа.

8Ва левизодагон: Ешуа, Биннуй, Қадмиил, Шарабьё, Яҳудо, Маттаньё, ки роҳбари маддоҳон буд, — ӯ ва бародаронаш,+

9Ва Бақбуқьё ва Уннӣ ва бародаронашон, ки дар муқобили онҳо бо навбат хизмат мекарданд.

Насабномаи коҳинон.

10Ва Ешуа Юёқимро ба дуньё овард, ва Юёқим Эльёшибро ба дуньё овард, ва Эльёшиб Юёдоъро ба дуньё овард,+

11Ва Юёдоъ Юнотонро ба дуньё овард, ва Юнотон Яддуаро ба дуньё овард.

12Ва дар айёми Юёқим ин коҳинон сардорони хонаводаҳо буданд: дар Сароё — Мароё, дар Ирмиё — Ҳананьё,

13Дар Эзро — Машуллом, дар Амарьё — Еҳуҳонон,

14Дар Малику — Юнотон, дар Шабаньё — Юсуф,

15Дар Ҳорим — Адно, дар Мароют — Ҳелқой,

16Дар Идду — Закарьё, дар Ҷинтун — Машуллом,+

17Дар Абийё — Зикрӣ, дар Миньёмин ва Муадьё — Филтой,

18Дар Билҷо — Шаммуа, дар Шамаъё — Еҳунотон,

19Дар Юёриб — Матнай, дар Едаъё — Уззӣ,

20Дар Саллай — Қаллай, дар Омуқ — Эбар,

21Дар Ҳилқиё — Ҳашабьё, дар Едаъё — Натанъил.

22Левизодагон дар айёми Эльёшиб, Юёдоъ, Юҳонон ва Яддуа дар рӯйхати «Сардорони хонаводаҳо ва коҳинон дар замони подшоҳии Дорьёвеши Форс» навишта шудаанд+.

23Зодагони Левӣ, сардорони хонаводаҳо, дар китоби «Вақоеънома» то айёми Юҳонон ибни Эльёшиб навишта шудаанд.

24Ва сардорони левизодагон: Ҳашабьё, Шарабьё ва Ешуа ибни Қадмиил; ва бародаронашон дар муқобили онҳо, то ки бар тибқи амри Довуди бандаи Худо, навбат ба навбат, мадҳ гӯянд ва ҳамду сано хонанд, —+

25Маттаньё, Бақбуқьё ва Убадьё; Машуллом, Талмун ва Аққуб посбонон ва дарбононе буданд, ки бо навбат назди остонаи дарвозаҳо посбонӣ мекарданд+.

26Инҳо дар айёми Юёқим ибни Ешуа ибни Юсодоқ ва дар айёми Наҳемьёи волӣ ва Эзрои коҳини китобдон буданд+.

Тақдис кардани ҳисори Ерусалим.

27Ва дар вақти тақдиси ҳисори Ерусалим левизодагонро аз ҳамаи маконҳошон чустуҷӯ карданд, то ки онҳоро ба Ерусалим биёранд, ва бо шодмонӣ, мадҳгӯӣ ва сурудхонӣ, ва бо санҷҳо, удҳо ва барбатҳо тақдис намоянд+.

28Ва зодагони муғанниён аз ноҳияи гирду атрофи Ерусалим, ва аз қасабаҳои Натуфо ҷамъ шуданд,

29Ва аз Байт-Ҷилҷол, ва аз саҳроҳои Ҷобаъ ва Азмавт низ; зеро ки муғанниён дар гирду атрофи Ерусалим қасабаҳо барои худ бино карда буданд.

30Ва коҳинону левизодагон таҳорат намуданд, ва қавм ва дарвозаҳо ва ҳисорро татҳир карданд+.

31Ва ман сарварони Яҳудоро ба болои ҳисор баровардам, ва ду гурӯҳи калони маддоҳонро барои рафтори ботантана таъин намудам, ва яке аз онҳо ба тарафи рост, бар сари ҳисор, сӯи дарвозаи Хокрӯба равона шуданд,+

32Ва аз ақиби онҳо — Хушаъё ва нисфи сарварони Яхудо,

33Ва Азарьё, Эзро ва Машуллом,

34Ва Яҳудо, Биньёмин, Шамаъё ва Ирмиё;

35Ва аз зодагони коҳинон бо карнайҳо: Закарьё ибни Юнотон, ибни Шамаъё, ибни Маттаньё, ибни Микоё, ибни Заккур, ибни Ософ,+

36Ва бародарони ӯ: Шамаъё, Азаръил, Милалай, Ҷилалай, Моай, Натанъил, Яҳудо ва Ҳанонӣ бо асбоби мусиқии Довуди марди Худо; ва Эзрои китобдон пешопеши онҳо+.

37Ва назди дарвозаи Чашма, ки дар муқобили онҳо буд, бар зинаҳои шаҳри Довуд, бар фарози ҳисор баромаданд ва аз болои хонаи Довуд гузашта, то дарвозаи Об, ки дар шарқ буд, омаданд+.

38Ва гурӯҳи дуюми маддоҳон ба тарафи чап равона шуданд, ва ман ва нисфи қавм аз ақиби онҳо бар сари ҳисор, аз бурҷи Танӯр то ҳисори васеъ рафтем;+

39Ва онҳо аз болои дарвозаи Эфроим, ва дарвозаи Кӯҳна, ва дарвозаи Моҳӣ, ва бурҷи Ҳананъил, ва бурҷи Меоҳ то дарвозаи Гӯсфанд рафта, назди дарвозаи Посгоҳ истоданд+.

40Ва ду гурӯҳи маддоҳон дар хонаи Худо истоданд, ва ман, ва нисфи сарварон бо ман.

41Ва коҳинон: Эльёқим, Маасиё, Миньёмин, Микоё, Эльюэнай, Закарьё ва Ҳананьё бо карнайҳо,

42Ва Маасиё, Шамаъё, Элъозор, Уззӣ, Еҳуҳонон, Малкиё, Элом ва Озар. Ва муғанниён сурудхонӣ карданд; ва Израҳьё сардорашон буд.

43Ва дар он рӯз қурбониҳои зиёде забҳ намуда, хурсандӣ карданд, зеро ки Худо онҳоро бағоят шод карда буд, ва занону бачагон низ хурсандӣ карданд, ва шодмонии Ерусалим то ҷойҳои дурдаст шунида шуд.

Дар маъбад тартиб барқарор карда шуд.

44Ва дар он рӯз бар хуҷраҳои махзан барои ионатҳо, навбарҳо ва ушрҳо одамон таъин карда шуданд, то ки аз киштзорҳои шаҳрҳо ҳиссаҳои коҳинон ва левизодагонро мувофиқи Таврот ҷамъ кунанд, зеро аҳли Яҳудо аз он шод буданд, ки коҳинон ва левизодагон ба хизмат меистоданд,

45Ва хизмати Худои худ ва корҳои татҳирро ба ҷо меоварданд, ва бар тибқи амри Довуд ва писараш Сулаймон вазифаи муғанниён ва дарбононро иҷро мекарданд,

46Ва мисли он ки дар айёми Довуд ва Ософи сардори муғанниён аз қадим буд, сурудҳои ҳамду сано барои Худо мехонданд+.

47Ва тамоми Исроил дар айёми Зарубобил ва дар айёми Наҳемьё ҳиссаҳои муғанниён ва дарбононро рӯз ба рӯз медоданд, яъне онҳо вақф ба левизодагон медоданд, ва левизодагон вақф ба зодагони Ҳорун медоданд+.

БОБИ СЕЗДАҲУМ

Наҳемьё бо ҷидду ҷаҳд ба муқобили бетартибиҳо мубориза мебарад.

13^1Дар он рӯз китоби Мусоро ба самъи қавм хонданд, ва дар он чунин навиштае ёфт шуд, ки «аммӯнӣ ва мӯобӣ ҳаргиз ба ҷамоати Худо дохил нахоҳанд шуд,+

2Зеро ки онҳо банӣ-Исроилро бо нон ва об пешвоз нагирифтанд, балки Билъомро бар зидди онҳо киро карданд, то ки онҳоро лаънат намояд, валекин Худо лаънатро ба баракат табдил дод»+.

3Ва чун Тавротро шуниданд, ҳамаи омезишьёфтагонро аз Исроил ҷудо карданд+.

4Ва пеш аз ин Эльёшиби коҳин, ки дар як ҳуҷраи хонаи Худои мо, дар наздикии Тубиё сукунат дошт,+

5Барои ӯ ҳуҷраи калоне муҳайё карда буд, ки пештар ҳадияҳои ордӣ, бухур ва зарфҳо, ва ушри ғалла, шираи ангур ва равғани зайтунро, ки ҳиссаи левизодагон, муғанниён ва дарбонон буд, ва ионати коҳинонро дар он ҷо мегузоштанд.

6Ва дар он вақт ман дар Ерусалим набудам, зеро ки дар соли сиву дуюми Артаҳшасто, подшоҳи Бобил, назди подшоҳ рафтам, ва пас аз айёме аз подшоҳ барои худ иҷозат гирифтам+.

Наҳемьё бори дуюм ба Ерусалим меояд.

7Ва чун ба Ерусалим расидам, аз кирдори баде ки Эльёшиб ба хотири Тубиё карда буд, яъне барои ӯ дар саҳни хонаи Худо хуҷрае муҳайё намуда буд, хабар ёфтам,

8Ва ин дар назари ман бағоят зишт намуд, ва ман тамоми бисоти хонаи Тубиёро аз ҳуҷра берун партофтам,

9Ва амр фармудам, ва ҳуҷраро татҳир карданд, ва зарфҳои хонаи Худо, ҳадияҳои ордӣ ва бухурро ба он ҷо баргардонидам+.

10Ва фаҳмидам, ки ҳиссаҳои левизодагон ба онҳо дода нашудааст, ва левизодагону муғанниёне ки ба хизматгузорӣ машғул буданд, ҳар яке ба киштзори худ гурехта рафтаанд+.

11Ва ман сардоронро мазаммат намуда, гуфтам: «Чаро хонаи Худо тарк карда шудааст?» Ва онҳоро ҷамъ карда, дар ҷойҳошон гузоштам+.

12Ва тамоми аҳли Яҳудо ушри ғалла, шираи ангур ва равғани зайтунро ба махзанҳо овардан гирифтанд+.

13Ва Шаламьёи коҳин ва Содӯқи китобдон ва Фадоёро, ки аз левизодагон буд, ва дар паҳлуяшон Ҳонон ибни Заккур, ибни Маттаньёро бар махзанҳо таъин намудам, зеро ки онҳо шахсони амин ҳисоб меёфтанд, ва вазифаи онҳо ин буд, ки ҳиссаҳоро ба бародарони худ тақсим кунанд.

14Маро, эй Худои ман, барои ин ба ёд овар, ва аъмоли неки маро, ки барои хонаи Худои худ ва барои хизматгузорони он кардаам, маҳв насоз!+

Хор доштани оромии рӯзи шанбе.

15Дар он айём дар Яҳудо дидам, ки дар рӯзи шанбе чархуштҳоро пахш мекарданд, ва хирманҳоро кашонда меоварданд, ва шароб, ангур ва анҷир ва ҳар бори дигарро ба харҳо бор карда, дар рӯзи шанбе ба Ерусалим медароварданд; ва мушоҳида намудам, ки дар он рӯз ба фурӯхтани хӯрокворӣ машғул мешуданд+.

16Ва сӯриёне ки дар Яҳудо иқомат доштанд, моҳӣ ва ҳар навъ мол оварда, ба сокинони Яҳудо ва Ерусалим мефурӯхтанд.

17Ва ман калоншавандагони Яҳудоро мазаммат намуда, ба онҳо гуфтам: «Ин чӣ кори бад аст, ки шумо мекунед ва рӯзи шанберо хор медоред?

18Падарони шумо, охир, чунин амал карданд, ва Худои мо тамоми ин мусибатро бар мо ва бар ин шаҳр овард; ва шумо рӯзи шанберо хор дошта, ғазабро бар Исроил афзун мекунед?»

19Ва чун дарвозаҳои Ерусалим пеш аз шанбе сояандоз шуд, амр фармудам, ва дарҳоро бастанд; ва амр фармудам, ки то анҷоми шанбе онҳоро накушоянд; ва аз навкарони худ назди дарвозаҳо гузоштам, то ки дар рӯзи шанбе ҳеҷ боре оварда нашавад.

20Ва савдогарон ва фурӯшандагони ҳар навъ мол як-ду бор берун аз Ерусалим шабро гузаронданд.

21Ва ман онҳоро таъкид намуда, гуфтам: «Чаро шумо назди ҳисор шабро мегузаронед? Агар бори дигар чунин кунед, даст бар шумо хоҳам андохт!» Аз ҳамон вақт дигар дар рӯзи шанбе наомаданд.

22Ва ба левизодагон амр фармудам, ки таҳорат карда, барои нигаҳбонии дарвозаҳо биёянд, то ки рӯзи шанберо тақдис намоянд. Инро низ, эй Худои ман, барои ман ба ёд овар ва бар ҳасби марҳамати бузурги Худ бар ман шафқат намо!+

Манъ кардани никоҳ бо занони аҷнабӣ.

23Дар он айём низ яҳудиёнро дидам, ки занони ашдӯдӣ, аммӯнӣ ва мӯобӣ гирифтаанд;+

24Ва писарони онҳо қисман ба забони ашдӯдӣ гап мезаданд, ва ба забони яҳудӣ наметавонистанд сухан ронанд, балки ба забони ин ё он қавм.

25Ва ман онҳоро мазаммат намудам, ва ба онҳо лаънат хондам, ва баъзе касонро аз байни онҳо кӯфтам, ва мӯйҳошонро кандам, ва онҳоро ба Худо қасам дода, гуфтам: «Духтарони худро ба писарони онҳо надиҳед, ва духтарони онҳоро барои писарони худ ва барои худ нагиред+.

26Сулаймон, подшоҳи Исроил, охир, ба туфайли ҳаминҳо гуноҳ карда буд, ва ҳол он ки дар миёни халқҳои бисьёр подшоҳе мисли ӯ набуд! Ва ӯ барои Худои худ маҳбуб буд, ва Худо ӯро бар тамоми Исроил подшоҳ карда буд, — аммо ӯро низ занони аҷнабӣ дар роҳи гуноҳ андохтанд!+

27Пас, оё мо метавонем ба суханони шумо гӯш дода, ин шарорати азимро ба амал оварем, яъне ба Худои худ хиёнат карда, занони аҷнабӣ бигирем?»+

28Ва аз зодагони Юёдоъ ибни Эльёшиби саркоҳин ман якеро, ки домоди Санбалати хӯрӯнӣ буд, аз пеши худ рондам+.

29Онҳоро, эй Худои ман, барои он ба ёд овар, ки каҳонатро, ва аҳди коҳинон ва левизодагонро палид кардаанд!+

30Ва ман онҳоро аз ҳар чизи аҷнабӣ татҳир намудам, ва хизматгузории коҳинон ва левизодагонро аз нав барқарор кардам, то ҳар яке ба кори худ машғул шавад;

31Ва овардани ҳадияи ҳезумро дар вақтҳои муайян, ва навбарҳоро низ. Маро, эй Худои ман, ба некӯӣ ба ёд овар!+

+ 1:1 Наҳ. 10:1, Наҳ. 2:1, Зак. 7:1, Эст. 1:2, Дон. 8:2

+ 1:2 Наҳ. 7:2

+ 1:3 Наҳ. 2:17, Заб. 43:14, Заб. 78:4, 4 Подш. 25:9-10

+ 1:5 Наҳ. 9:32, Дон. 9:4

+ 1:6 2 Вак. 6:40, Заб. 129:2, Эзр. 10:1, Дон. 9:18, Дон. 9:20

+ 1:7 Так. Шар. 28:15, Дон. 9:5
+ 1:8 Иб. 26:33, Так. Шар. 28:64
+ 1:9 Иб. 26:40-42, Так. Шар. 30:1-4
+ 1:10 Так. Шар. 9:29
+ 1:11 Ҳас. 40:5

+ 2:1 Эст. 3:7, Эзр. 4:7, Эзр. 7:1, Наҳ. 1:1

+ 2:2 Мас. 15:13

+ 2:3 3 Подш. 1:31, Ҳаҷ. 1:4, 4 Подш. 25:9-10

+ 2:7 Эзр. 8:36

+ 2:8 Эзр. 7:6

+ 2:10 Наҳ. 2:19, Наҳ. 4:1, Наҳ. 6:1, Наҳ. 13:28, Наҳ. 13:4, Эст. 10:3

+ 2:11 Эзр. 8:32

+ 2:13 2 Вак. 26:9, Наҳ. 3:13, Наҳ. 3:13, Наҳ. 3:14

+ 2:14 Наҳ. 3:15, Наҳ. 12:37, 4 Подш. 20:20

+ 2:15 2 Вак. 26:9, Наҳ. 3:13

+ 2:17 4 Подш. 25:9-10, Наҳ. 1:3, Заб. 43:14, Заб. 78:4

+ 2:19 Наҳ. 2:10, Наҳ. 6:6

+ 3:1 Эзр. 10:6, Наҳ. 3:30, Наҳ. 12:39, Юҳ. 5:2, Ирм. 31:38, Зак. 14:10

+ 3:2 Эзр. 2:34

+ 3:3 Наҳ. 12:39, 2 Вак. 33:14, Саф. 1:10, Эзр. 2:35

+ 3:4 Эзр. 8:33
+ 3:5 2 Подш. 14:2, 2 Вак. 11:6, Ом. 1:1
+ 3:8 Наҳ. 12:38
+ 3:11 Наҳ. 12:38

+ 3:13 2 Вак. 26:9, Наҳ. 2:13, Наҳ. 2:15, Наҳ. 2:13

+ 3:14 Ирм. 6:1

+ 3:15 Наҳ. 2:14, Наҳ. 12:37, 4 Подш. 25:4, Ирм. 52:7, Наҳ. 12:37

+ 3:16 3 Подш. 2:10, Аъм. 2:29
+ 3:20 Эзр. 10:6, Наҳ. 3:1
+ 3:21 Наҳ. 3:4
+ 3:25 Ирм. 32:2

+ 3:26 Наҳ. 8:1, Наҳ. 8:3, Наҳ. 8:16, Наҳ. 12:37

+ 3:27 Наҳ. 3:5
+ 3:28 2 Вак. 23:15
+ 3:29 1 Вақ. 3:22
+ 3:30 Наҳ. 3:4
+ 3:32 Наҳ. 3:1, Наҳ. 12:39, Юҳ. 5:2

+ 4:1 Наҳ. 2:10, Наҳ. 2:19, Наҳ. 6:1, Наҳ. 13:28

+ 4:2 4 Подш. 17:24
+ 4:3 Наҳ. 2:10, Наҳ. 2:19, Наҳ. 13:4
+ 4:4 Заб. 122:3, Заб. 78:12
+ 4:5 Заб. 68:28, Ирм. 18:23
+ 4:8 Заб. 82:3-5

+ 4:14 Так. Шар. 1:29, Так. Шар. 7:21, Так. Шар. 10:17

+ 4:20 Хур. 14:14
+ 5:1 Иб. 25:35, Иб. 25:37, Так. Шар. 15:7
+ 5:5 Иб. 25:39-41, 4 Подш. 4:1, Мат. 18:25
+ 5:7 Хур. 22:25, Иб. 25:36
+ 5:8 Иб. 25:48-49
+ 5:9 Наҳ. 4:4, Иб. 25:36
+ 5:12 Эзр. 10:5
+ 5:13 Аъм. 18:6
+ 5:14 Наҳ. 2:1, Наҳ. 13:6
+ 5:19 Наҳ. 13:14, Наҳ. 13:22, Наҳ. 13:31

+ 6:1 Наҳ. 2:10, Наҳ. 2:19, Наҳ. 4:1, Наҳ. 13:28

+ 6:2 1 Вақ. 8:12
+ 6:6 Наҳ. 2:19
+ 6:14 Наҳ. 13:29
+ 6:18 Наҳ. 3:4, Наҳ. 3:30
+ 7:2 Наҳ. 1:2
+ 7:3 Заб. 147:3
• 7:4 Эзр. 2

+ 7:6 4 Подш. 24:14-16, 4 Подш. 25:11, 2 Вак. 36:23

+ 7:7 Эзр. 3:2, Наҳ. 12:1
+ 7:8 Эзр. 8:3, Эзр. 10:25
+ 7:36 Наҳ. 3:2
+ 7:38 Наҳ. 3:3
+ 7:39 1 Вақ. 24:7
+ 7:40 Эзр. 10:20
+ 7:41 1 Вақ. 9:12, Эзр. 10:22
+ 7:42 Эзр. 10:21
+ 7:44 Эзр. 10:24, 1 Вақ. 6:41
+ 7:45 1 Вақ. 9:17
+ 7:46 1 Вақ. 9:2, Наҳ. 11:3
+ 7:57 Наҳ. 11:3
+ 7:63 2 Подш. 17:27, 2 Подш. 19:31
+ 7:65 Иб. 22:2

+ 8:1 Наҳ. 3:26, Наҳ. 12:37, Эзр. 3:1, Эзр. 7:6

+ 8:3 Так. Шар. 31:11
+ 8:6 Заб. 133:2, Нав. 3:41
+ 8:12 Эст. 9:19, Эст. 9:22
+ 8:14 Иб. 23:33-43, Так. Шар. 16:13-15
+ 8:16 Наҳ. 3:26, 4 Подш. 14:13, Наҳ. 12:39

+ 8:18 Так. Шар. 31:11, Иб. 23:36, Ад. 29:35

+ 9:1 Наҳ. 8:2, Еҳ. 7:6, 1 Подш. 4:12

+ 9:2 Эзр. 6:21, Наҳ. 10:28, Наҳ. 13:3, Иб. 26:40, 3 Подш. 8:47, 2 Вак. 6:37, Дон. 9:4

+ 9:6 4 Подш. 19:15, Так. Шар. 10:14

+ 9:7 Ҳас. 11:31, Ҳас. 17:5

+ 9:8 Ҳас. 15:6, Ҳас. 15:18, Еҳ. 21:45, Еҳ. 23:14, 3 Подш. 8:56

+ 9:9 Хур. 3:7, Хур. 14:10
+ 9:10 Хур. 7
+ 9:11 Хур. 14:21-29
+ 9:12 Хур. 13:21
+ 9:13 Хур. 19:18-20, Хур. 20:1-17
+ 9:14 Хур. 16:23, Хур. 20:8-11

+ 9:15 Хур. 16:4, Хур. 16:15, Хур. 17:1-7, Так. Шар. 1:8

+ 9:17 Ад. 14:1-4, Хур. 34:6
+ 9:18 Хур. 32:4
+ 9:19 Заб. 105:45, Ад. 9:17-23
+ 9:20 Ад. 11:17, Так. Шар. 8:3, Ад. 20:11

+ 9:21 Хур. 16:35, Так. Шар. 8:4, Так. Шар. 29:5

+ 9:22 Ад. 21:21-35

+ 9:23 Ҳас. 15:5, Ҳас. 22:17, Так. Шар. 10:22

+ 9:24 Еҳ. 11:23, Заб. 43:3-4

+ 9:25 Так. Шар. 6:10-11, Так. Шар. 32:15

+ 9:26 Дов. 2:11-12, Заб. 49:17, 3 Подш. 18:4, 2 Вак. 24:21, Ирм. 2:30, Мат. 23:37, Аъм. 7:52

+ 9:27 Дов. 2:14, Заб. 105:45, Дов. 2:16, Дов. 3:9, 4 Подш. 13:5

+ 9:28 Дов. 3:12, Дов. 4:1, Дов. 6:1, Заб. 105:43

+ 9:29 Иб. 18:5
+ 9:30 4 Подш. 17:13
+ 9:31 Заб. 105:45, Хур. 34:6
+ 9:32 Наҳ. 1:5, Дон. 9:4, 4 Подш. 17:3-4
+ 9:33 Эзр. 9:15, Дон. 9:14
+ 9:34 Дон. 9:6
+ 9:35 Так. Шар. 28:47
+ 9:36 Эзр. 9:9
+ 9:37 Так. Шар. 28:33, Так. Шар. 28:51
+ 9:38 Эзр. 10:3
+ 10:1 Наҳ. 12:2-21, Наҳ. 1:1, Наҳ. 8:9
+ 10:4 Эзр. 8:2
+ 10:9 Эзр. 3:9, Эзр. 2:40
+ 10:14 Эзр. 2:3-35
+ 10:28 Эзр. 6:21, Наҳ. 9:2, Наҳ. 13:3
+ 10:30 Хур. 34:16, Так. Шар. 7:3

+ 10:31 Хур. 23:10-11, Иб. 25:2-7, Так. Шар. 15:1

+ 10:32 Хур. 30:12-13
+ 10:33 Хур. 25:30, Иб. 24:5-9
+ 10:34 Наҳ. 13:31, Иб. 6:12

+ 10:35 Хур. 23:19, Хур. 34:26, Так. Шар. 26:2

+ 10:36 Хур. 13:2

+ 10:37 1 Вақ. 9:26, 2 Вак. 31:11, Так. Шар. 18:4, Ад. 18:21

+ 10:38 Ад. 18:26

+ 10:39 2 Вак. 31:11, 1 Вақ. 9:33, Наҳ. 13:11

• 11:1 1 Вақ. 9:1-22

+ 11:1 Иш. 48:2, Дон. 9:24, Мат. 4:5, Мат. 27:53, 1 Вақ. 24:31, 1 Вақ. 25:8, 1 Вақ. 26:13

+ 11:3 Эзр. 2:43, Наҳ. 7:46, Эзр. 2:55, Наҳ. 7:57

+ 11:4 Ҳас. 38:29
+ 11:5 Ҳас. 38:5, Ад. 26:20, 1 Вақ. 4:21
+ 11:11 1 Вақ. 6:12-13, 1 Вақ. 9:11
+ 11:16 Эзр. 10:15, Эзр. 8:33, 1 Вақ. 26:29

+ 11:17 1 Вақ. 6:39, Наҳ. 12:8, 1 Вақ. 16:41-42

+ 11:19 Эзр. 2:42, Наҳ. 7:45
+ 11:21 2 Вак. 27:3, Наҳ. 3:26
+ 11:22 1 Вақ. 6:39
+ 11:24 Ад. 26:13, Ад. 26:19

+ 12:1 1 Вақ. 3:19, Эзр. 3:2, Ҳаҷ. 1:1, Ҳаҷ. 2:20-23, Зак. 4:6-10, Наҳ. 10:2-8

+ 12:8 Наҳ. 11:17
+ 12:10 Эзр. 3:2, Зак. 3:1
+ 12:16 Зак. 1:1
+ 12:22 Эзр. 10:6

+ 12:24 Эзр. 8:19, Эзр. 8:18, Эзр. 2:40, 1 Вақ. 25:1

+ 12:25 1 Вақ. 26:15
+ 12:26 Наҳ. 12:10
+ 12:27 1 Вақ. 15:16
+ 12:30 Наҳ. 13:22
+ 12:31 Наҳ. 2:13, Наҳ. 3:13
+ 12:35 1 Вақ. 6:39
+ 12:36 1 Вақ. 23:5, 2 Вак. 29:26

+ 12:37 Наҳ. 2:14, Наҳ. 3:15, Наҳ. 3:26, Наҳ. 8:1, Наҳ. 8:3, Наҳ. 8:16

+ 12:38 Наҳ. 3:11, Наҳ. 3:8

+ 12:39 Наҳ. 8:16, Наҳ. 3:3, 2 Вак. 33:14, Саф. 1:10, Наҳ. 3:1, Наҳ. 3:1, Юҳ. 5:2, Наҳ. 3:25

+ 12:46 1 Вақ. 25:1, 1 Вақ. 26:12
+ 12:47 Ад. 18:21-28
+ 13:1 Наҳ. 8:3, Так. Шар. 23:3-4
+ 13:2 Ад. 22:5-6, Так. Шар. 23:3-6
+ 13:3 Эзр. 6:21, Наҳ. 9:2, Наҳ. 10:28

+ 13:4 Наҳ. 12:44, Наҳ. 2:10, Наҳ. 2:19, Ад. 18:21, Ад. 18:24

+ 13:6 Наҳ. 5:14
+ 13:9 2 Вак. 29:15-16
+ 13:10 Так. Шар. 12:19
+ 13:11 Наҳ. 10:39
+ 13:12 2 Вак. 31:5
+ 13:14 Наҳ. 5:19, Наҳ. 13:22, Наҳ. 13:31
+ 13:15 Хур. 20:8-10, Ирм. 17:21

+ 13:22 Наҳ. 12:30, Наҳ. 5:19, Наҳ. 13:14, Наҳ. 13:31

+ 13:23 Эзр. 9:2, Эзр. 10:5, Мал. 2:11
+ 13:25 Хур. 34:15-16, Так. Шар. 7:3-4
+ 13:26 Так. Шар. 17:17, 3 Подш. 11:2-4
+ 13:27 Эзр. 10:2
+ 13:28 Наҳ. 2:10, Наҳ. 4:1, Наҳ. 6:1
+ 13:29 Наҳ. 6:14

+ 13:31 Наҳ. 10:34, Наҳ. 5:19, Наҳ. 13:14, Наҳ. 13:22

Table of Contents

- Китоби Муқаддас

- Наҳемьё

- БОБИ ЯКУМ
- БОБИ ДУЮМ
- БОБИ СЕЮМ
- БОБИ ЧОРУМ
- БОБИ ПАНҶУМ
- БОБИ ШАШУМ
- БОБИ ҲАФТУМ
- БОБИ ҲАШТУМ
- БОБИ НӮҲУМ
- БОБИ ДАҲУМ
- БОБИ ЁЗДАҲУМ
- БОБИ ДУВОЗДАҲУМ
- БОБИ СЕЗДАҲУМ