Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:08:29.659052+00:00

Китоби Муқаддас

1. Юил

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

Юил

КИТОБИ

ЮИЛИ НАБӢ

- 1
- 2
- 3

БОБИ ЯКУМ

Ҳашарот мамлакатро валангор мекунад.

1^1Каломи Худованд, ки бар Юил ибни Фатуил нозил шуд.

2Инро бишнавед, эй пирон,
ва гӯш андозед, эй ҳамаи сокинони замин!

Оё дар айёми шумо ва ё дар айёми падаронатон чизе мисли ин рӯй додааст?

3Дар бораи он ба писарони худ ҳикоят кунед,
ва писарони шумо — ба писарони худашон,
ва писарони онҳо — ба насли дигар+.
4Он чи аз гозом* бокӣ монда буд, малах хӯрд,
ва он чи аз малах боқӣ монда буд, елеқ* хӯрд,
ва он чи аз елеқ боқӣ монда буд, ҳасил[*] хӯрд+.

5Бедор шавед, эй мастон, ва гирья кунед,
ва фиғон кашед, эй ҳамаи майнӯшон,
дар бораи шираи ангур,
ки аз даҳонатон кашида гирифта шудааст!+
6Зеро ки халқи зӯровар ва бешуморе
ба замини ман ҳуҷум карданд;
дандонҳои онҳо дандонҳои шер аст,
ва дандонҳои осиёи онҳо — аз они модашер+.
7Токи маро валангор,
ва анҷири маро нобуд карданд;
пӯсти онро тамоман канда партофтанд;
шохаҳои он сафед шудааст.
8Мисли дӯшизае ки барои шавҳари ҷавонии
худ палос пӯшида бошад, навҳа намо.
9Ҳадияи ордӣ ва ҳадияи рехтанӣ
аз хонаи Худованд барҳам хӯрдааст;
коҳинони хизматгузори Худованд мотам гирифтаанд.

10Саҳро тороҷ гардидааст,
замин мотам гирифтааст,
зеро ки гандум талаф шудааст,
шираи ангур хушкидааст,
зайтун пажмурда шудааст+.
11Зироаткорон ошуфта гардидаанд,
токдорон навҳа карданд дар бораи гандум ва ҷав,
зеро ки ҳосили саҳро нобуд шудааст+.
12Ток хушкидааст,
ва анҷир пажмурда шудааст;
анор ва хурмо ва себ,
ҳамаи дарахтони саҳро хушкидааст,
зеро ки шодмонӣ аз банӣ-одам ғоиб гардидааст+.

13Палос пӯшида гирья кунед, эй коҳинон,
навҳа намоед, эй хизматгузорони қурбонгоҳ,
омада дар палос шабро гузаронед,
эй хизматгузорони Худои ман!
Зеро ки ҳадияи ордӣ ва ҳадияи рехтанӣ
аз хонаи Худои шумо барҳам хӯрдааст+.
14Рӯза эълон кунед,
маҷлис даъват намоед,
пирон ва ҳамаи сокинони ин заминро
ба хонаи Худованд Худои худ ҷамъ оваред,
ва сӯи Худованд истиғоса баред+.

Валангор шудани мамлакат — тимсоли рӯзи Худованд.

15Вой бар он рӯз!

Зеро ки рӯзи Худованд наздик аст,
ва мисли таҳлукае аз ҷониби Қодир хоҳад омад+.

16Оё озуқа дар пеши назари мо маҳв нашуд,
ва шодию хурсандӣ — аз хонаи Худои мо+?
17Донаҳо дар таҳти кулӯхҳо пӯсид,
махзанҳо холӣ ва анборҳо хароб гардид,
зеро ки гандум нобуд шудааст.
18Чорпоён чӣ гуна фарьёд мезананд,
ва рамаҳои говон чӣ гуна бетоқатӣ мекунанд,
зеро ки чарогоҳе барояшон нест;
рамаҳои гӯсфандон низ ба ҳоли табоҳ афтодаанд.

19Сӯи Ту, эй Худованд, мехонам,
зеро ки оташ чарогоҳҳоро сӯзонидааст,
ва аланга ҳамаи дарахтони саҳроро фурӯ бурдааст+.

20Чорпоёни саҳро низ сӯи Ту нола мекунанд,
зеро ки ҷӯйҳои об хушкидааст,
ва оташ чарогоҳҳоро сӯзонидааст+.

БОБИ ДУЮМ

Таҷовузи душманон аз шимол.

2^1Дар Сион шох навозед,
ва дар кӯҳи муқаддаси Ман гулбонг занед,
то ки ҳамаи сокинони ин замин ба ларза оянд,
чунки рӯзи Худованд меояд,
зеро ки наздик аст, —+
2Рӯзи торикӣ ва зулмот,
рӯзи абр ва меғ,
мисли шафақи субҳ,
ки бар кӯҳҳо паҳн шуда бошад:
қавми сершумор ва зӯровар,
ки мисли онҳо аз азал набуд,
ва баъд аз онҳо то абад нахоҳад буд+.
3Пеш аз онҳо оташ месӯзонад,
ва баъд аз онҳо аланга фурӯ мебарад;
пеш аз онҳо боғи Адан аст,
ва баъд аз онҳо — биёбони хароба;
ва назди онҳо чизе боқӣ намемонад+.
4Намуди онҳо мисли намуди аспон аст,
ва онҳо мисли савораҳо метозанд+.

5Мисли гулдур-гулдури аробаҳо бар қуллаи кӯҳҳо мерақсанд,
мисли чарс-чарси алангаи оташе ки коҳро месӯзонад,
мисли қавми зӯроваре ки барои ҷанг саф кашида бошанд.

6Аз дидори онҳо қавмҳо ба ларза меоянд;
ранги ҳамаи рӯйҳо мепарад+.
7Мисли паҳлавонон тохт меоваранд,
мисли мардони ҷангӣ ба ҳисор мебароянд,
ва ҳар яке бо роҳҳои худ равона мешаванд,
ва ҷоддаҳои худро тағьир намедиҳанд+.
8Ва якдигарро фишор намедиҳанд,
ҳар яке бо роҳи худ равона мешаванд,
ва бар найзаҳо меафтанд,
лекин осебе намебинанд.
9Ба шаҳр ҳамла мекунанд,
ба ҳисор тохт меоваранд,
ба хонаҳо мебароянд,
аз тирезаҳо мисли дузд дохил мешаванд+.
10Пеш аз омаданашон замин ба ларза меояд,
осмон ба ҳаяҷон меафтад,
офтоб ва моҳ тира мешаванд,
ва ситорагон дурахшонии худро гум мекунанд+.

11Ва Худованд овози Худро пеши лашкари Худ баланд мекунад,
зеро ки ӯрдугоҳи Ӯ бағоят азим аст,
зеро ки иҷрокунандаи каломи Ӯ пуриқтидор аст;
зеро ки рӯзи Худованд бузург ва бағоят саҳмгин аст;
ва кист, ки ба он тоб оварда тавонад+?

Онҳое ки дар мамлакат боқӣ мондаанд,

ба тавба даъват карда мешаванд.

12Вале алҳол низ Худованд мегӯяд:

«Бо тамоми дили худ, бо рӯза ва гирья ва навҳа
сӯи Ман руҷӯъ намоед,+

13Ва дилҳои худро чок кунед ва на либосҳои худро».

Ва сӯи Худованд Худои худ руҷӯъ намоед;
зеро ки Ӯ карим ва раҳим,
собир ва пур аз эҳсон аст,
ва аз бадӣ пушаймон мешавад+.
14Эҳтимол дорад, ки Ӯ боз пушаймон шавад,
ва пас аз он баракате боқӣ бигузорад,
яъне ҳадияи ордӣ ва ҳадияи рехтанӣ
барои Худованд Худои шумо+.
15Дар Сион шох навозед,
рӯза эълон кунед, маҷлис даъват намоед+.
16Қавмро ҷамъ кунед, ҷамоатро даъват намоед,
пиронро фароҳам оваред, кӯдакон ва ширмаконро ҷамъ кунед;
бигзор домод аз хуҷраи худ,
ва арӯс аз чимилиқи худ берун ояд+.
17Бигзор коҳинон, хизматгузорони Худованд,
дар миёни равоқ, ва қурбонгоҳ
гирья кунанд ва бигӯянд:
«Бар қавми Худ, эй Худованд, шафқат намо,
ва мероси Худро ба нанг насупор,
мабодо онҳо мавриди истеҳзои халқҳо гарданд;
чаро дар миёни халқҳо бигӯянд,
ки Худои онҳо куҷост?»+

Худованд ваъда медиҳад,

ки аз мусибатҳо озод кунад.

18Ва он гоҳ рашки Худованд барои замини Ӯ хоҳад омад,
ва Ӯ бар қавми Худ шафқат хоҳад кард+.

19Ва Худованд иҷобат намуда, ба қавми Худ хоҳад гуфт:

«Инак, Ман ба шумо гандум ва шираи ангур
ва равғани зайтун мефиристам,
то ки аз он сер шавед;
ва дигар шуморо дар миёни халқҳо нангин нахоҳам кард.

20Ва душманеро, ки аз шимол омадааст,
аз шумо дур карда, ба замини хушк ва хароба хоҳам ронд:

сафҳои пеши он рӯ ба баҳри шарқӣ,
ва сафҳои охири он рӯ ба баҳри ғарбӣ хоҳад буд,
ва бӯи бади он хоҳад баромад,
ва тааффуни он баланд хоҳад шуд,
зеро ки бисьёр бадӣ кардааст+.
21Натарс, эй замин, шодӣ ва хурсандӣ намо,
зеро ки Худованд бисьёр некӣ кардааст+.
22Натарсед, эй чорпоёни саҳро,
зеро ки чарогоҳҳо месабзад,
дарахт меваи худро меоварад,
анҷир ва ток қуввати худро нишон медиҳанд+.
23Ва шумо, эй писарони Сион,
дар Худованд Худои худ хурсандӣ ва шодӣ кунед,
зеро ки Ӯ борони аввалинро ба шумо ба қадри даркорӣ медиҳад,
ва борони аввалин ва охиринро барои шумо мисли пештара меборонад+.

24Ва хирманҳо аз ғалла пур хоҳад шуд,
ва чархуштҳо аз шираи ангур ва равғани зайтун лабрез хоҳад гардид.

25Ва барои солҳое ки малах,
елеқ ва ҳасил ва гозом, яъне ӯрдуи азими Ман,
ки бар шумо фиристода будам, хӯрдааст,
ба шумо подош хоҳам дод+.

26Ва шумо хӯроки фаровон хӯрда, сер хоҳед шуд,
ва исми Худованд Худои худро,
ки барои шумо корҳои аҷоиб кардааст,
мадҳ хоҳед гуфт,
ва қавми Ман то абад хиҷил нахоҳанд шуд.

27•Ва хоҳед донист, ки Ман андаруни Исроил мебошам,
ва Ман Худованд Худои шумо ҳастам,
ва дигаре нест,
ва қавми Ман то абад хиҷил нахоҳанд шуд+.

Ваъдаи Рӯҳулқудс ва аломатҳои омадани дуюм.

28Ва баъд аз он чунин воқеъ хоҳад шуд,
ки Ман Рӯҳи Худро бар тамоми башар хоҳам рехт,
ва писарони шумо ва духтарони шумо нубувват хоҳанд намуд;
пирони шумо хобҳо хоҳанд дид,
ҷавонони шумо рӯъёҳо хоҳанд дид+.

29Ва дар он айём бар ғуломон
ва канизони шумо низ Рӯҳи Худро хоҳам рехт.

30Ва дар осмон ва замин аломот зоҳир хоҳам кард:

хун ва оташ ва сутунҳои дуд+.
31Офтоб ба торикӣ
ва моҳ ба хун табдил хоҳад ёфт,
пеш аз он ки рӯзи азим ва саҳмгини Худованд фаро расад+.

32Ва чунин воқеъ хоҳад шуд,
ки ҳар кӣ исми Худовандро бихонад,
наҷот хоҳад ёфт,
зеро ки дар кӯҳи Сион ва дар Ерусалим,
чунон ки Худованд гуфтааст,
наҷотьёфтагон хоҳанд буд,
ва дар миёни боқимондагон касоне ки Худованд онҳоро хондааст+.

БОБИ СЕЮМ

Аз нав барқарор кардани Исроил ва доварӣ дар водии Еҳӯшофот.

3^1Зеро ки инак, дар он айём ва дар он замон,
ҳангоме ки асирони Яҳудо ва Ерусалимро баргардонида бошам,+

2Ман ҳамаи халқҳоро ҷамъ карда,
ба водии Еҳӯшофот хоҳам овард,
ва дар он ҷо бар онҳо
барои қавми Худ ва мероси Худ — Исроил доварӣ хоҳам намуд,
ки варо онҳо дар миёни халқҳо пароканда сохта,
замини Маро тақсим кардаанд,+
3Ва бар қавми Ман қуръа партофтаанд,
ва писареро дар ивази фоҳиша додаанд,
ва духтареро дар ивази шароб фурӯхтаанд,
то ки бинӯшанд+.

4Ва шумо низ, эй Сӯр ва Сидӯн ва ҳамаи ноҳияҳои Фалиштӣ, дар ҳаққи Ман чиҳо кардед? Оё шумо мехоҳед Маро ба ҷазо мустаҳиқ намоед? Ва агар шумо Маро ба ҷазо мустаҳиқ намоед, Ман бо осонӣ ва ба зудӣ ҷазои шуморо ба саратон хоҳам баргардонид+.

5Азбаски шумо нуқра ва тиллои Маро гирифтед, ва беҳтарин колои гаронбаҳои Маро ба қасрҳои худ даровардед,+

6Ва писарони Яҳудо ва писарони Ерусалимро ба писарони юнониён фурӯхтед, то ки онҳоро аз ҳудудашон дур кунед, —

7Инак, Ман онҳоро аз маконе ки онҳоро ба он ҷо фурӯхтед, хоҳам бархезонид, ва ҷазои шуморо ба саратон хоҳам баргардонид,

8Ва писарону духтарони шуморо ба дасти писарони Яҳудо хоҳам фурӯхт, то ки онҳоро ба шабоиён, ба халқи дурдасте бифрӯшанд, зеро ки Худованд гуфтааст+.

9Инро дар миёни халқҳо эълон кунед,
омодаи ҷанг шавед, паҳлавононро бархезонед;
бигзор ҳамаи мардони ҷангӣ бархоста, наздик оянд.

10Позаҳои худро барои шамшерҳо,
ва досколаҳои худро барои найзаҳо бишканед;
бигзор камқувват гӯяд: „Ман паҳлавон ҳастам“+.

11Шитоб намоед ва биёед, эй ҳамаи халқҳои гирду атроф, ва ҷамъ шавед;
паҳлавонони Худро, эй Худованд, ба он ҷо фурӯд овар.

12Бигзор халқҳо бархоста, ба водии Еҳӯшофот биёянд,
зеро ки Ман дар он ҷо хоҳам нишаст,
то ки бар ҳамаи халқҳои гирду атроф доварӣ намоям+.

13Досро ба кор андозед, зеро ки ҳосил расидааст; биёед,
пахш кунед, зеро ки ангурдон пур шудааст,
чархуштҳо лабрез гардидааст, зеро ки шарорати онҳо азим аст+.

14Издиҳомҳо, издиҳомҳо дар водии доварӣ;
зеро ки рӯзи Худованд дар водии доварӣ наздик аст+.

15Офтоб ва моҳ тира мешаванд,
ва ситорагон дурахшонии худро гум мекунанд+.
16Ва Худованд аз Сион наъра мезанад,
ва аз Ерусалим овози Худро мебарорад,
ва осмону замин ба ларза меоянд;
вале Худованд паноҳгоҳ барои қавми Худ,
ва истеҳком барои банӣ-Исроил хоҳад буд+.

Яҳудо то абад маскун хоҳад шуд.

17Ва хоҳед донист, ки Ман Худованд Худои шумо ҳастам,
ки дар кӯҳи муқаддаси Худ — Сион сукунат дорам;
ва Ерусалим муқаддас хоҳад буд,
ва бегонагон дигар аз он гузар нахоҳанд кард+.

18Ва дар он рӯз чунин воқеъ хоҳад шуд,
ки аз кӯҳҳо оби ангур хоҳад чакид,
ва бар талҳо шир ҷорӣ хоҳад шуд,
ва ҳамаи рӯдхонаҳои Яҳудо пуроб хоҳанд гардид,
ва чашмае аз хонаи Худованд берун омада,
водии Шиттимро сероб хоҳад кард+.
19Миср вайрона хоҳад шуд,
ва Адӯм ба биёбони хароба табдил хоҳад ёфт,
аз боиси зулме ки дар ҳаққи банӣ-Яҳудо карданд,
яъне хуни бегуноҳонро дар замини онҳо рехтанд+.

20Валекин Яҳудо то абад маскун хоҳад шуд,
ва Ерусалим — то абадуддаҳр+.

21Ва Ман интиқоми хуни онҳоро, ки ҳанӯз нагирифтаам, хоҳам гирифт,
ва Худованд дар Сион сукунат хоҳад дошт»+.

* 1:4 гозом; елеқ; ҳасил — номҳои кирмаки малах дар давраҳои гуногуни тараққӣ карда ба малахи калон табдил ёфтани он.

+ 1:3 Так. Шар. 4:9, Заб. 77:4
+ 1:4 Так. Шар. 28:38, Так. Шар. 28:42
+ 1:5 Иш. 24:11
+ 1:6 Ваҳй 9:8

+ 1:10 Иш. 24:4, Ирм. 4:28, Ҳуш. 4:3, Иш. 24:7

+ 1:11 Ирм. 14:4
+ 1:12 Иш. 24:11
+ 1:13 Ирм. 4:8, Юил 1:9, Юил 2:14
+ 1:14 Юил 2:15-16
+ 1:15 Иш. 13:6, Уб. 1:15, Саф. 1:7
+ 1:16 Так. Шар. 12:6-7
+ 1:19 Ирм. 9:10
+ 1:20 Заб. 103:21
+ 2:1 Ҳуш. 5:8, Ом. 3:6

+ 2:2 Ом. 5:18, Ом. 5:20, Саф. 1:15, Юил 1:6

+ 2:3 Юил 1:19, Ҳас. 2:8
+ 2:4 Ваҳй 9:7, Ваҳй 9:9
+ 2:6 Наҳум 2:10
+ 2:7 Мас. 30:27
+ 2:9 Иш. 33:4
+ 2:10 Юил 3:15, Ваҳй 8:12
+ 2:11 Мал. 3:2, Ваҳй 6:17

+ 2:12 Так. Шар. 30:1-10, 1 Подш. 7:3, 3 Подш. 8:48, Иш. 55:7, Ирм. 4:1, Ҳуш. 6:1, Ҳуш. 12:6

+ 2:13 Хур. 34:6

+ 2:14 2 Подш. 12:22, Ом. 7:3, Ом. 7:6, Юн. 1:6, Юн. 3:9, Юил 1:9, Юил 1:13

+ 2:15 Юил 2:1, Ад. 10:3

+ 2:16 Юил 1:14

+ 2:17 3 Подш. 6:3, Ҳиз. 8:16, Заб. 41:4, Заб. 78:10, Заб. 113:10, Мик. 7:10

+ 2:18 Зак. 1:14, Зак. 8:2
+ 2:20 Зак. 14:8, Иш. 34:3
+ 2:21 Заб. 125:2-3
+ 2:22 Юил 1:18

+ 2:23 Ҳаб. 3:18, Зак. 10:7, Иб. 26:4, Так. Шар. 11:14, Ирм. 5:24

+ 2:25 Юил 1:4
• 2:27 Аъм. 2:17-21
+ 2:27 Хур. 20:2, Ҳиз. 39:18
+ 2:28 Иш. 32:15, Иш. 44:3, Ҳиз. 39:29
+ 2:30 Мат. 24:30, Луқ. 21:11, Ваҳй 8:7
+ 2:31 Иш. 13:10, Ҳиз. 32:7-8, Ваҳй 6:12
+ 2:32 Рум. 10:13, Уб. 1:17
+ 3:1 Ирм. 30:3
+ 3:2 Саф. 3:8, Зак. 14:2, Иш. 66:16
+ 3:3 Уб. 1:11, Наҳум 3:10

+ 3:4 Иш. 23:1, Ирм. 47:4, Ҳиз. 28:21, Ом. 1:9

+ 3:5 2 Вак. 21:16-17
+ 3:8 3 Подш. 10:1, 2 Вак. 9:1
+ 3:10 Иш. 2:4, Мик. 4:3

+ 3:12 Заб. 95:13, Заб. 97:9, Заб. 109:6, Иш. 2:4, Иш. 3:13, Мат. 25:32

+ 3:13 Ҳуш. 6:11, Мат. 13:39, Марқ. 4:29, Ваҳй 14:15, Ваҳй 14:19, Ваҳй 19:15

+ 3:14 Юил 1:15
+ 3:15 Юил 2:10
+ 3:16 Ирм. 25:30, Ом. 1:2, Иш. 25:4
+ 3:17 Иш. 52:1, Наҳум 1:15

+ 3:18 Ом. 9:13, Иш. 30:25, Ҳиз. 47:1, Зак. 14:8, Ад. 25:1

+ 3:19 Иш. 19:1, Ҳиз. 29:2, Иш. 34:5, Ирм. 49:10, Ҳиз. 35:3, Ом. 1:11, Уб. 1:10, Мал. 1:3

+ 3:20 Ҳиз. 37:25

+ 3:21 Иш. 4:4, Ҳиз. 36:25

Table of Contents

- Китоби Муқаддас

- Юил

- БОБИ ЯКУМ
- БОБИ ДУЮМ
- БОБИ СЕЮМ