Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:12:48.425267+00:00

Китоби Муқаддас

1. Яъқуб

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҶАДИД

Яъқуб

НОМАИ

ҲАВВОРИИ МУҚАДДАС ЯЪҚУБ

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5

БОБИ ЯКУМ

Имтиҳони имон.

1^1Яъқуб, ки бандаи Худо ва Исои Масеҳи Худованд аст, ба дувоздаҳ сибте ки пароканда мебошанд, салом мерасонад+.

2Эй бародарони ман, вақте ки ба озмоишҳои гуногун дучор мешавед, инро барои худ шодии бузург ҳисоб кунед,+

3Чун медонед, ки имтиҳони имони шумо сабрро ба вуҷуд меоварад;+

4Ва сабр бояд амали комил дошта бошад, то ки шумо комил ва солим буда, ҳеҷ камбудие надошта бошед+.

5Ва агар касе аз шумо аз ҳикмат камӣ дошта бошад, бигзор талаб кунад аз Худое ки ба ҳама бо саховат ва бе сарзаниш ато менамояд, — ва ба вай ато хоҳад шуд+.

6Валекин бигзор бо имон талаб кунад ва ҳеҷ шакку шубҳа надошта бошад, чунки шаккок ба мавҷи баҳр монанд аст, ки аз шамол баланд шуда, ҷавлон мекунад:+

7Бигзор чунин кас гумон накунад, ки аз Худованд чизе ба даст хоҳад овард+.

8Шахси дудила дар ҳамаи роҳҳои худ ноустувор аст.

9Бигзор бародари залил бо сарбаландии худ фахр намояд,+

10Ва сарватдор — бо залолати худ, чунки ӯ мисли гули алаф даргузар аст:

11Офтоб бо гармо тулӯъ намуда, алафро мехушконад, ва гули он рехта, зебоии намуди он нест мешавад; сарватдор низ дар роҳҳои худ ҳамин тавр пажмурда хоҳад шуд+.

12Хушо касе ки дар озмоиш вафодор мемонад, зеро вақте ки вай имтиҳон медиҳад, тоҷи ҳаётро, ки Худованд ба дӯстдорони Худ ваъда кардааст, ба даст хоҳад овард+.

Озмоиш аз куҷо ба амал меояд.

13Дар озмоиш бигзор ҳеҷ кас набояд бигӯяд: «Маро Худо меозмояд»; чунки Худо бо бадӣ озмуда намешавад ва Худаш ҳеҷ касро намеозмояд,

14Балки ҳар кас саргарм ва фирефтаи ҳаваси худ гардида, ба озмоиш дучор мешавад;

15Баъд ҳавас, ҳомила шуда, гуноҳро ба дуньё меоварад, ва гуноҳ, ки ба амал омад, мамотро ба вуҷуд меоварад+.

16Эй бародарони маҳбуби ман, фирефта нашавед+.

17Ҳар як инъоми нек ва ҳар як бахшоиши комил аз боло, аз ҷониби Падари нурҳо нозил мешавад, ки дар Ӯ тағьироте ва ҳеҷ дигаргуние мавҷуд нест+.

18Ӯ, бар ҳасби хости Худ, моро ба василаи каломи ростӣ ба дуньё овард, то ки як навъ навбари офаридаҳои Ӯ бошем+.

Огоҳонидан аз худфиребӣ дар вақти шунидани Каломи Худо.

19Пас, эй бародарони маҳбуби ман, бигзор ҳар кас дар шунидан бошитоб, дар гуфтан оҳиста ва дар хашм оҳиста бошад;+

20Зеро ки хашми одамизод адолати Худоро ба амал намеоварад.

21Бинобар ин ҳар нопокӣ ва бақияи бадиро як сӯ гузошта, каломеро, ки дар шумо кошта шудааст, бо фурӯтанӣ қабул кунед, ки он метавонад ҷонҳои шуморо наҷот диҳад+.

Хушо касе ки Каломи Худоро ба ҷо меоварад.

22Пас иҷрокунандагони калом бошед, на фақат шунавандагоне ки худро фиреб медиҳанд,+

23Зеро, касе ки каломро мешунаваду иҷро намекунад, ба шахсе монанд аст, ки тарҳи рӯяшро дар оина мебинад:

24Ба чеҳраи худ нигоҳ карду рафт, ва дарҳол фаромӯш кард, ки он чӣ гуна аст.

25Аммо касе ки ба шариати комил, ба шариати озодӣ диққат мекунад ва дар он устувор мемонад, дар ҳолате ки на шунавандаи фаромӯшҳотир, балки иҷрокунандаи кор мебошад, — хушо он кас дар амали ҳуд+.

26Агар касе аз шумо гумон кунад, ки диндор аст, ва ҷилави забони худро накашад, балки дили худро фирефта намояд, — диндории вай бефоида аст+.

27Дини пок ва беайб ба ҳузури Худо ва Падар ин аст, ки ятимон ва бевазанонро дар андӯҳи онҳо парасторӣ кунем ва худро аз олам олуда накарда нигоҳ дорем+.

БОБИ ДУЮМ

Сарватдорони имон — ворисони Малакути Худо.

2^1Эй бародарони ман! Ба Исои Масеҳи Худованди мо, ки Худованди ҷалол аст, бе рӯйбинӣ имон дошта бошед+.

2Зеро, агар ба ҷамъомади шумо касе ангуштарини тилло дар даст ва либоси зебо дар тан биёяд, ва камбағале низ либоси чиркин дар тан биёяд,

3Ва шумо ба соҳиби либоси зебо нигоҳ карда, гӯед: «Шумо марҳамат фармуда ин ҷо бинишинед», ва ба камбағал гӯед: «Ту он ҷо биист» ё ки: «Ин ҷо, поини пои ман бинишин», —

4Оё шумо миёни худатон фарқ нагузоштаед ва оё доварони соҳиби афкори бад нестед?

5Гӯш диҳед, эй бародарони маҳбуби ман: оё Худо камбағалони оламро интиҳоб накардааст, ки сарватдор дар имон ва ворисони Малакуте бошанд, ки онро Ӯ ба дӯстдорони Худ ваъда кардааст+?

6Валекин шумо аз камбағал нафрат кардаед. Оё сарватдорон шуморо ба танг намеоваранд, ва оё онҳо шуморо ба маҳкамаҳо намекашанд?

7Оё онҳо номи некеро, ки бар шумост, беобрӯ намекунанд?

8Агар шумо шариати шоҳонаро, бар тибқи Навиштаи: «Ёри ҳудро мисли худ дӯст бидор» ба ҷо меоварда бошед, хуб мекунед;+

9Аммо агар рӯйбинӣ мекарда бошед, гуноҳ мекунед, ва шариат шуморо вайронкунанда ҳисоб мекунад+.

10Касе ки тамоми шариатро риоя намуда, валекин дар як чиз гуноҳ кунад, нисбат ба ҳама чиз айбдор мешавад+.

11Зеро Он ки «зино накун» гуфтааст, «қатл накун» ҳам гуфтааст; бинобар ин, агар ту зино накунӣ, вале қатл кунӣ, — ба шариат хато кардаӣ+.

12Ҳамчун касоне ки бар тибқи шариати озодӣ доварӣ карда хоҳанд шуд, чунин сухан гӯед ва чунин амал кунед,+

13Зеро бар касе ки эҳсон накардааст, доварӣ бе марҳамат хоҳад буд; марҳамат бар доварӣ ғалаба меёбад+.

Имони ҳақиқӣ наметавонад бе аъмол бошад.

14Эй бародарони ман, чӣ фоидае ҳаст, агар касе гӯяд, ки имон дорад, дар сурате ки амал надорад? Оё чунин имон метавонад ӯро наҷот диҳад?

15Агар бародаре ё хоҳаре бараҳна буда, ризқу рӯзӣ надошта бошанд,

16Ва касе аз шумо ба онҳо гӯяд: «Ба саломатӣ рафта, гарм ва сер шавед», валекин он чи барои ҷисм лозим аст, ба онҳо надиҳад, — чи фоидае ҳаст+?

17Ҳамчунин имон низ, агар аъмол надошта бошад, ба ҳудии худ мурда аст.

18Балки касе хоҳад гуфт: «Ту имон дорӣ, вале ман аъмол дорам, — имони худро бе аъмол ба ман нишон бидеҳ, вале ман ба ту имони ҳудро аз аъмоли худ нишон медиҳам»+.

19Ту имон дорӣ, ки Худо ягона аст? Хуб мекунӣ; девҳо низ имон доранд ва меларзанд+.

20Аммо, эй одами бемағз, оё мехоҳӣ бидонӣ, ки имон бе аъмол мурда аст?

Имон ба воситаи аъмол ба камол мерасад.

21Оё падари мо Иброҳим, ки писари худ Исҳоқро ба қурбонгоҳ бароварда буд, бо аъмоли ҳуд сафед нашуд+?

22Оё ту мебинӣ, ки имон ба аъмоли ӯ мадад кард, ва имони ӯ ба василаи аъмол ба камол расид+?

23Ва он Навишта иҷро шуд, ки мегӯяд: «Иброҳим ба Худо имон овард, ва ин барои ӯ адолат ҳисоб карда шуд, ва ӯ дӯсти Худо номида шуд»+.

24Оё мебинед, ки одамизод ба василаи аъмол сафед мешавад, на фақат ба василаи имон?

25Ба ҳамин тарз Роҳоби фоҳиша низ, ки ҷосусонро қабул карда, бо роҳи дигаре фиристода буд, оё ба василаи аъмол сафед нашуд+?

26Зеро, чунон ки ҷисм бе рӯҳ мурда аст, ончунон имон низ бе аъмол мурда аст.

БОБИ СЕЮМ

Огоҳонидан аз гуноҳҳои забон.

3^1Эй бародарони ман! Бисьёре аз шумо муаллим нашавед, чун медонед, ки мо ба маҳкумияти бештаре дучор хоҳем шуд,+

2Зеро ки ҳамаи мо бисьёр пешпо мехӯрем. Касе ки дар суҳан пешпо намеҳӯрад, вай одами комил аст, ки метавонад ҷилави тамоми ҷисмро бикашад+.

3Инак, мо ба даҳони аспҳо лаҷом меандозем, то ки ба мо итоат кунанд, ва тамоми ҷисми онҳоро идора мекунем;+

4Инак, киштиҳо низ, ҳарчанд бузург бошанд ва ҳарчанд бо бодҳои пурзӯр ронда шаванд ҳам, ба воситаи суккони хурде, ба куҷое ки суккондор ҳоҳад, равона карда мешаванд;

5Ҳамчунин забон низ узви хурд аст, вале бисьёр лоф мезанад. Бубин, оташи ҳурде чӣ гуна ҷангали бузургро месӯзонад.

6Забон низ оташ аст, шарорате дар миёни узвҳои мо мебошад. Тамоми ҷисмро палид мекунад ва доираи ҳаётро оташ медиҳад, дар сурате ки худаш аз ҷаҳаннам оташ мегирад+.

7Зеро ки ҳама гуна даррандагон ва паррандагон, хазандагон ва ҳайвоноти баҳрӣ ба воситаи одамизод ром мешавад ва ром шудааст,

8Валекин забонро ҳеҷ кас аз одамон ром карда наметавонад: он — шароратест боздоштанашаванда ва пур аз заҳри марговар+.

9Бо он мо Худо ва Падарро муборак мехонем, ва бо он мо ба одамон, ки ба сурати Худо офарида шудаанд, лаънат мегӯем:+

10Аз айни як даҳон баракат ва лаънат мебарояд. Эй бародарони ман, набояд ин тавр шавад.

11Оё аз як сӯрохи чашма ҳам оби ширин ва ҳам оби талх ҷорӣ мешавад?

12Эй бародарони ман, дарахти анҷир наметавонад зайтун оварад, ё токи ангур — анҷир: ҳамчунин як чашма наметавонад оби шӯр ва ширин ба вуҷуд оварад.

Ҳикмати ҳақиқӣ ба воситаи рафтор исбот меёбад.

13Оё касе аз шумо ҳаким ва бохирад аст? Бигзор инро дар рафтори неки худ бо фурӯтании хирадмандона дар амал нишон диҳад+.

14Аммо агар шумо дар дили худ ҳасади талҳ ва худсарӣ доред, фахр накунед ва дар ҳаққи ростӣ дурӯғ нагӯед:

15Ин ҳикмате нест, ки аз боло нозил шуда бошад, балки ҳикмати заминӣ, нафсонӣ ва шайтонӣ мебошад;+

16Зеро ҳар ҷое ки ҳасад ва худсарӣ бошад, он ҷо носозӣ ва ҳар кори бад ҳувайдост.

17Валекин ҳикмате ки аз болост, аввалан, пок аст, сонӣ осоишта, боилтифот, фармонбардор, пур аз марҳамат ва самараи нек, беғараз ва бериё мебошад.

18Ва самараи адолат дар осоиштагӣ кошта мешавад барои онҳое ки осоиштагиро ба амал меоваранд+.

БОБИ ЧОРУМ

Дӯстӣ бо дуньё душманӣ бо Худост.

4^1Адоват ва ҷидолҳо дар миёни шумо аз куҷост? Оё на аз ҳавасҳои шумост, ки дар андоматон меҷанганд+?

2Ҳавас мекунед — ва надоред; мекушед ва ҳасад мебаред — ва наметавонед ба даст оваред; муноқиша ва адоват мекунед — ва надоред, чунки илтимос намекунед;

3Илтимос мекунед ва ба даст намеоваред, чунки на аз баҳри қасди нек илтимос мекунед, балки аз баҳри он ки барои ҳавасҳои худ истифода намоед+.

4Эй зинокорон! Оё намедонед, ки дӯстӣ бо дуньё душманӣ бо Худост? Пас, касе ки мехоҳад дӯсти дуньё бошад, душмани Худо мегардад+.

5Оё шумо гумон мекунед, ки Навишта бар абас гуфтааст: «Рӯҳеро, ки дар мо сокин аст, то ба дараҷаи рашк дӯст медорад»+?

6Лекин файзи бештаре мебахшад; барои ҳамин ҳам гуфта шудааст: «Худо ба мағрурон муқобилат мекунад, вале ба фурӯтанон файз мебахшад»+.

7Пас, ба Худо итоат намоед, ба иблис муқобилат кунед, ва ӯ аз шумо хоҳад гурехт+.

8Ба Худо наздик шавед, ва Ӯ ба шумо наздик хоҳад шуд. Дастҳои худро бишӯед, эй гуноҳкорон, ва дилҳои худро пок кунед, эй дудилагон+.

9Андӯҳгин шуда, гирья ва нола кунед. Бигзор хандаи шумо ба гирья ва шодии шумо ба ғусса мубаддал шавад.

10Дар хузури Худованд фурӯтан бошед, ва Ӯ шуморо сарафроз хоҳад кард+.

11Эй бародарон, дар ҳаққи якдигар бадгӯӣ накунед. Касе ки бародарашро бадгӯӣ кунад, ё бародарашро ҳукм намояд, вай шариатро бадгӯӣ мекунад ва шариатро ҳукм менамояд. Ва агар ту шариатро ҳукм намоӣ, пас иҷрокунандаи шариат нестӣ, балки довар ҳастӣ+.

12Шариатгузор ва Довар якест, ва Ӯ қодир аст наҷот диҳад ва талаф кунад. Вале ту кистӣ, ки дигареро ҳукм менамоӣ+?

Ба муқобили нақшаҳое ки дилхоҳи Худо нест.

13Акнун гӯш кунед шумо, эй касоне ки мегӯед: «Имрӯз ё фардо ба фалон шаҳр рафта, дар он ҷо як сол зиндагонӣ мегузаронем, ва бо тиҷорат машғул шуда, фоида мекунем»,

14Дар сурате ки шумо намедонед, ки фардо чӣ ҳодиса рӯй хоҳад дод: зеро ки чист зиндагонии шумо? Буғест, ки ба муддати кӯтоҳе зоҳир гардида, баъд нест мешавад+.

15Ба ҷои он шумо бояд бигӯед: «Агар Худо хоҳад, мо зинда мемонем ва чунин ё чунон мекунем»+.

16Лекин акнун шумо, ба сабаби ҳавобаландии худ, лоф мезанед: ҳар лофи монанди ин бад аст.

17Пас, касе ки медонад, чӣ некӣ бояд кард, ва намекунад, — ба вай гуноҳ аст+.

БОБИ ПАНҶУМ

Огоҳонидани сарватдорон.

5^1Гӯш кунед шумо, эй сарватдорон: дар бораи балоҳое ки ба сари шумо меояд, гирья ва нола кунед+.

2Сарвати шумо пӯсидааст, ва либоси шуморо куя задааст+.

3Тилло ва нуқраи шуморо занг задааст, ва занги онҳо исботе ба муқобили шумо гардида, мисли оташ ҷисми шуморо хоҳад хӯрд: шумо барои айёми охирини худ ганҷ ҷамъ кардаед+.

4Инак, музди коргароне ки саҳроҳои шуморо даравидаанд, ва шумо онро надода нигоҳ доштаед, фиғон мекашад, ва доду фарьёди даравгарон ба гӯши Худованди лашкарҳо расидааст+.

5Шумо дар рӯи замин бо ҳашамат ва дабдаба умр ба сар бурда, айшу ишрат менамудед, ва дилҳои худро гӯё ки барои рӯзи қатл фарбеҳ кардед+.

6Шумо одилро маҳкум намуда, куштед; ӯ ба шумо муқобилат накард.

Омадани Худованд наздик аст.

7Пас, эй бародарон, то вақти омадани Худованд пурсабр бошед. Инак, зироаткор самараи гаронбаҳои заминро интизор мешавад ва барои ин бисьёр сабр мекунад, то даме ки борони аввалин ва охирин биборад+.

8Шумо низ сабр кунед, дилҳои худро қавӣ гардонед, чунки омадани Худованд наздик аст+.

9Эй бародарон, аз якдигар шиква накунед, то ки маҳқум нагардед: инак, Довар назди дар истодааст+.

10Эй бародарон, аз уқубат ва пурсабрии анбиё ибрат гиред, ки онҳо ба исми Худованд сухан меронданд+.

11Инак, мо онҳоеро, ки сабр кардаанд, хушбахт мешуморем: шумо дар бораи сабри Айюб шунидаед ва анҷоми кори Худовандро дидаед, зеро ки Худованд раҳмон ва бахшанда аст+.

Дар бораи қасам.

12Вале пеш аз ҳама, эй бародарони ман, на ба осмон қасам ёд кунед, на ба замин, на ба ягон қасами дигаре; балки бигзор дар шумо «оре, оре» ва «не, не» бошад, то ки ба маҳкумият дучор нашавед+.

Дуо гӯед: дуои боисрори шахси одил қуввати бузурге дорад.

13Оё касе аз шумо уқубат мекашад? Бигзор дуо гӯяд. Оё касе шодмон аст? Бигзор таронаи Забурро хонад+.

14Оё касе аз шумо бемор аст? Бигзор пирони калисоро назди худ даъват намояд, ва онҳо ӯро ба исми Худованд равған молида, дар ҳаққи ӯ дуо гӯянд, —+

15Ва дуои имон беморро шифо хоҳад дод, ва Худованд ӯро ба по хоҳад хезонд; ва агар ӯ гуноҳ карда бошад, гуноҳҳояш омурзида хоҳад шуд+.

16Ба гуноҳҳои худ назди якдигар иқрор намоед ва барои якдигар дуо гӯед, то шифо ёбед: дуои боисрори шаҳси одил қуввати бузурге дорад+.

17Ильёс шаҳсе буд монанди мо, ва дуо гуфт, ки борон наборад, ва се солу шаш моҳ дар рӯи замин борон набуд+.

18Ва боз дуо гуфт, ва осмон борон дод, ва замин самараи худро ба вуҷуд овард+.

Дар бораи муҳаббат нисбат ба бародарони гумроҳ.

19Эй бародарон! Агар касе аз шумо аз ростӣ сар печад, ва касе ӯро баргардонад,+

20Бигзор вай бидонад, ки шаҳсе ки гуноҳкорро аз роҳи ғалати вай гардонад, ҷони вайро аз мамот наҷот дода, гуноҳҳои зиёдро рӯпӯш хоҳад кард+.

+ 1:1 Мат. 13:55, Аъм. 12:17, Аъм. 15:13, Аъм. 21:18, Ғал. 1:19, Ғал. 2:9, Луқ. 22:30, Юҳ. 7:35, Аъм. 26:7, 1 Пет. 1:1

+ 1:2 Мат. 5:11-12, 1 Пет. 1:6-7
+ 1:3 Рум. 5:3
+ 1:4 2 Пет. 1:6, Мат. 5:48
+ 1:5 3 Подш. 3:9-12, Мас. 2:3-6
+ 1:6 Мат. 21:21, Марқ. 11:24
+ 1:7 Яъқ. 4:8

+ 1:9 Ирм. 9:23-24, 1 Қӯр. 1:31, 2 Қӯр. 10:17

+ 1:11 Иш. 40:7, 1 Пет. 1:24

+ 1:12 Мат. 10:22, Марқ. 13:13, Яъқ. 5:11, 2 Тим. 4:8, Ваҳй 2:10

+ 1:15 Айюб 15:35, Заб. 7:15, Иш. 59:4, Рум. 5:12, Рум. 6:23

+ 1:16 Марқ. 13:5, 1 Юҳ. 3:7, Қӯл. 2:8, 2 Тас. 2:3

+ 1:17 Ҳас. 1:16, Мал. 3:6, 1 Юҳ. 1:5

+ 1:18 Ирм. 2:3, 2 Тас. 2:13, Ваҳй 14:4, Юҳ. 1:13

+ 1:19 Мас. 10:19, Мас. 14:29, Воиз 7:9

+ 1:21 Қӯл. 3:8

+ 1:22 Луқ. 11:28, Юҳ. 13:17, 1 Юҳ. 3:18, Рум. 2:13

+ 1:25 Яъқ. 2:12, Луқ. 11:28

+ 1:26 Заб. 38:2, Яъқ. 3:2-3

+ 1:27 Айюб 31:17-18, Иш. 1:17, Мат. 25:36, 2 Пет. 3:14, 1 Юҳ. 5:18, 1 Тим. 5:22

+ 2:1 Так. Шар. 1:17, Так. Шар. 16:19, Мат. 22:16, Луқ. 20:21, Рум. 2:11

+ 2:5 1 Қӯр. 1:27-28, 2 Қӯр. 8:9, Ваҳй 2:9

+ 2:8 Иб. 19:18

+ 2:9 Хур. 23:2-3, Иб. 19:15, Так. Шар. 1:17

+ 2:10 Мат. 5:19, Ғал. 3:10
+ 2:11 Хур. 20:13-14
+ 2:12 Яъқ. 1:25
+ 2:13 Мат. 6:15, Мат. 18:35, Луқ. 6:37

+ 2:16 Так. Шар. 15:7, Мас. 21:13, Иш. 58:7, Мат. 25:35, Луқ. 3:11, 1 Юҳ. 3:17-18

+ 2:18 Мат. 7:16, Ғал. 5:6

+ 2:19 Так. Шар. 6:4, Мат. 8:29, Марқ. 1:24, Марқ. 5:7, Аъм. 16:17, Аъм. 19:15

+ 2:21 Ҳас. 22

+ 2:22 Ибр. 11:17-18

+ 2:23 Ҳас. 15:6, Рум. 4:3, Ғал. 3:6, 2 Вак. 20:7, Иш. 41:8

+ 2:25 Еҳ. 2:1, Еҳ. 2:16, Еҳ. 6:24

+ 3:1 Мат. 23:8

+ 3:2 3 Подш. 8:46, 2 Вак. 6:36, Мас. 20:9, Воиз 7:20, 1 Юҳ. 1:8-10, Рум. 3:23, Заб. 38:2, Яъқ. 1:26

+ 3:3 Заб. 31:9, Мас. 26:3
+ 3:6 Мат. 12:34, Мат. 15:18, Мас. 16:27
+ 3:8 Заб. 119:2, Заб. 139:4
+ 3:9 Ҳас. 1:26
+ 3:13 Яъқ. 2:18
+ 3:15 1 Тим. 4:1, Ваҳй 2:24
+ 3:18 Мат. 5:9, Ғал. 6:8
+ 4:1 1 Пет. 2:11
+ 4:3 Мас. 10:3

+ 4:4 Ирм. 3:8, Ирм. 31:22, Ҳиз. 16:32, Ҳуш. 5:7, Юҳ. 15:19, 1 Юҳ. 2:15, Рум. 8:7

+ 4:5 1 Қӯр. 6:19
+ 4:6 Мас. 3:34, 1 Пет. 5:5
+ 4:7 1 Пет. 5:8-9, Эфс. 4:27

+ 4:8 2 Вак. 15:2, Заб. 72:28, Яъқ. 1:7-8, Заб. 50:4, Иш. 1:16, Ирм. 4:14

+ 4:10 Иш. 57:15
+ 4:11 Рум. 14:4, Рум. 14:10
+ 4:12 Яъқ. 5:9, Луқ. 12:5, Мат. 7:1
+ 4:14 Мас. 27:1, Луқ. 12:18-20, Заб. 101:4
+ 4:15 Аъм. 18:21
+ 4:17 Юҳ. 9:41
+ 5:1 Ом. 6:1, Луқ. 6:24
+ 5:2 Айюб 13:28, Иш. 50:9, Мат. 6:19-20
+ 5:3 Рум. 2:5

+ 5:4 Иб. 19:13, Так. Шар. 24:14-15, Так. Шар. 24:15, Иш. 5:9

+ 5:5 Ирм. 12:3
+ 5:7 Так. Шар. 11:14
+ 5:8 1 Пет. 4:7
+ 5:9 Мат. 7:1, Яъқ. 4:12

+ 5:10 Мат. 5:12, Мат. 23:34, Аъм. 7:52, Ибр. 11:32-38

+ 5:11 Мат. 10:22, Марқ. 13:13, Яъқ. 1:12, Ваҳй 2:10, Айюб 1:21-22, Айюб 2:10, Айюб 42:10, Хур. 34:6

+ 5:12 Мат. 5:34-37
+ 5:13 1 Қӯр. 14:15, Эфс. 5:19
+ 5:14 Марқ. 6:13
+ 5:15 Айюб 22:30

+ 5:16 Марқ. 1:5, Аъм. 19:18, Ҳас. 20:17, Ад. 11:2, 3 Подш. 13:6, 4 Подш. 4:33-34, Айюб 42:8, Аъм. 9:40, Аъм. 28:8

+ 5:17 3 Подш. 17:1, 3 Подш. 18:1, Луқ. 4:25

+ 5:18 3 Подш. 18:42-45
+ 5:19 Ғал. 6:1
+ 5:20 Мас. 10:12, 1 Пет. 4:8

Table of Contents

- Китоби Муқаддас

- Яъқуб

- БОБИ ЯКУМ
- БОБИ ДУЮМ
- БОБИ СЕЮМ
- БОБИ ЧОРУМ
- БОБИ ПАНҶУМ