Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:09:53.183710+00:00

Китоби Муқаддас

1. Ҳабаққуқ

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

Ҳабаққуқ

КИТОБИ

ҲАБАҚҚУҚИ НАБӢ

- 1
- 2
- 3

БОБИ ЯКУМ

Дуои Ҳабаққуқ, мусибатҳои Исроил дар замони парокандагӣ.

1^1Ваҳйе ки Ҳабаққуқи набӣ дидааст+.
2То ба кай, эй Худованд, истиғоса намоям, —
ва Ту иҷобат намекунӣ,
сӯи Ту дар бораи ситам фарьёд занам, —
ва Ту наҷот намедиҳӣ+?
3Чаро ҷафоро ба ман нишон медиҳӣ,
ва ба хабосат назар меандозӣ,
дар сурате ки тороҷ ва ситам дар рӯ ба рӯи ман аст,
ва ҷангу ҷидол ба миён меояд ва ситезакорӣ сар мебардорад?

4Аз ин сабаб шариат беэътибор мешавад,
ва инсоф ҳаргиз ба амал намебарояд,
зеро ки шарир одилро мулзам мекунад,
бинобар ин инсоф ба роҳи каҷ меравад+.

Овози Худованд ба қавме ки дар парокандагӣ мебошанд.

5«Дар миёни халқҳо назар андозед ва бубинед, ва хело мутаҳайир хоҳед шуд,
зеро дар айёми шумо Ман амале ба ҷо меоварам,
ки агар ба шумо онро ҳикоят мекарданд, боваратон намеомад+.

6Зеро инак, Ман калдониёнро,
ки халқи сангдил ва тундмизоҷанд, бармехезонам,
ки онҳо дар фарохиҳои замин мегарданд,
то масканҳоеро, ки аз они худашон нест, забт намоянд+.

7Онҳо мудҳиш ва саҳмгин мебошанд:

ҳукм ва шавкати онҳо аз худашон ба вуҷуд меояд.

8Ва аспони онҳо аз палангон чобуктар,
ва аз гургони шаб далертаранд,
ва саворони онҳо сершуморанд,
ва саворони онҳо аз дурдаст меоянд,
мисли уқобе ки сӯи шикори худ мешитобад, парида меоянд+.

9Саросар барои ситам меоянд,
дар ҳолате ки рӯяшон ба пеш нигаронида шудааст,
ва асиронро мисли рег ҷамъ мекунанд.
10Ва онҳо подшоҳонро масхара медоранд,
ва сарварон барои онҳо асбоби бозӣ мебошанд;
онҳо бар ҳар қалъа механданд,
ва хоктӯдае барпо карда, онро забт менамоянд.

11Он гоҳ мисли боде вазида ба макони дигар мегузаранд
ва гуноҳкор мешаванд,
чунки ин қуввати худро ба худои худ нисбат медиҳанд».

Набӣ Худовандро мадҳ мегӯяд.

12Ту, охир, аз азал вуҷуд дорӣ,
эй Худованд Худои ман, эй Қуддуси ман!

Пас мо нахоҳем мурд.

Ту, эй Худованд, онҳоро барои доварӣ таъин намудаӣ,
ва Ту, эй сахраи ман, онҳоро барои ҷазо додан ба вуҷуд овардаӣ+.

13Чашмони Ту он қадар пок аст, ки наметавонӣ шароратро бубинӣ
ва ба хабосат назар андозӣ;
пас чаро ба ғаддорон назар меандозӣ,
ва ҳангоме ки шарир шахси аз худаш одилтарро фурӯ мебарад, хомӯш мемонӣ+?

14Ва одамонро мисли моҳиёни баҳр,
мисли хазандагоне ки ҳокиме надоранд, мегардонӣ?

15Вай ҳамаи онҳоро бо шаст мекашад,
ба тӯри худ медарорад ва дар доми худ ҷамъ мекунад,
аз ин сабаб шод ва хурсанд мешавад+.
16Бинобар ин барои тӯри худ қурбонӣ мекунад,
ва барои доми худ бухур месӯзонад,
зеро ки насибаи вай аз онҳо равғанин,
ва хӯроки вай болаззат гардидааст.

17Оё аз ин сабаб нест, ки вай тӯри худро холӣ карда меистад
ва ҳамеша халқҳоро бераҳмона мекушад?

БОБИ ДУЮМ

Худованд ба Хабаққуқ дар рӯъё ҷавоб мегардонад.

2^1Дар дидбонгоҳи худ бармехезам,
ва дар бурҷ рост меистам, ва интизорӣ мекашам,
то бубинам, ки Ӯ ба ман чӣ хоҳад гуфт,
ва ман дар бораи шикояти худ чӣ ҷавоб хоҳам дод+.

2Ва Худованд ба ман ҷавоб гардонда, гуфт:

«Рӯъёро бинавис ва бар лавҳҳо ҳак намо,
то ки хонанда онро бо тезӣ бихонад+.

3Зеро ки рӯъё барои мӯҳлати муайян аст,
ва аз фарҷом шаҳодат медиҳад, ва дурӯғ намегӯяд;
агар даранг кунад, онро мунтазир шав,
зеро ки ҳатман ба амал хоҳад омад, таъхир нахоҳад кард+.

4Инак, каҷдил мағрур шудааст,
валекин одил бо имони худ хоҳад зист+.
5Дуруст аст, ки майзада ғаддор аст,
ва ин марди мағрур оромӣ надорад;
ҳирсашро мисли дӯзах калон мекунад,
ва мисли марг сериро намедонад,
ва ҳамаи халқҳоро пеши худ ҷамъ мекунад,
ва ҳамаи қавмҳоро пеши худ фароҳам меоварад»+.

6Ҳамаи инҳо, охир, дар ҳаққи вай масале хоҳанд зад,
ва муаммои истеҳзоомезе ба забон ронда, хоҳанд гуфт:

«Вой ба ҳоли касе ки он чиро, ки аз они худаш
нест, афзун мекунад, — то ба кай? —
ва худро зери бори гаравҳо мегузорад!»+

7Даъвогарони ту, охир, баногоҳ қиём хоҳанд кард,
ва ташвишдиҳандагони ту бедор хоҳанд шуд,
ва ту ба тороҷи онҳо дучор хоҳӣ омад.
8Азбаски ту халқҳои зиёдро ғорат кардӣ,
тамоми бақияи қавмҳо туро ғорат хоҳанд кард,
аз барои хуни одамон, ки рехтӣ, ва ситаме ки дар ҳаққи замин,
ва шаҳр ва ҳамаи сокинони он ба амал овардӣ+.

9Вой ба ҳоли касе ки барои хонаи худ бо роҳи бадӣ дороӣ меандӯзад,
то ки лонаи худро дар баландӣ барпо намуда,
худро аз дасти шарорат раҳо кунад!+
10Расвоиро барои хонаи худ салоҳ дидӣ,
вақте ки қавмҳои зиёдро несту нобуд кардӣ, —
ва ҷони худро дар роҳи гуноҳ андохтӣ.
11Зеро ки санг аз девор фарьёд мезанад,
ва ғӯлаи чӯб ба он ҷавоб мегардонад+.

12Вой ба ҳоли касе ки шаҳрро бо хун бино мекунад,
ва қасабаро бо беинсофӣ буньёд менамояд!+

13Ин, охир, аз ҷониби Худованди лашкарҳост!

Ва қавмҳо аз барои оташ меҳнат мекунанд,
ва қабилаҳо бар абас хаста мешаванд+.

14Зеро ки замин аз шинохтани ҷалоли Худованд пур хоҳад шуд,
чунон ки об баҳрро пур мекунад+.

15Вой ба ҳоли касе ки ёрони худро шароб менӯшонад,
ва ту заҳри худро ба он илова намуда,
онҳоро маст мегардонӣ, то ки аврати онҳоро бубинӣ!+

16Ту ба ҷои ҷалол аз нанг сер шудаӣ,
пас ту низ нӯшида, заҳролуд шав:

косаи ямини Худованд бар ту фурӯд хоҳад омад,
ва расвоӣ — бар ҷалоли ту+.

17Зеро ситаме ки дар ҳаққи Лубнон кардӣ, ба сари худат хоҳад омад,
ва ҳалокате ки бар чорпоён овардӣ, боиси шикасти ту хоҳад шуд,
аз барои хуни одамон, ки рехтӣ, ва ситаме ки дар ҳаққи замин,
ва шаҳр ва ҳамаи сокинони он ба амал овардӣ.

18Чӣ фоида аст аз санаме ки санамсозаш онро ба вуҷуд овардааст,
дар сурате ки он фақат бут ва муаллими козиб аст,
агарчи сонеи ин маснӯъ ба он таваккал карда,
бутҳои гунг сохтааст+?

19Вой ба ҳоли касе ки ба чӯб бигӯяд: «Бедор шав!»

ва ба санги безабон: «Бархез!»

Оё он метавонад таълим диҳад?

Инак, он бо тилло ва нуқра пӯшида шудааст,
вале рӯҳе андарунаш нест+.

20Валекин Худованд дар қасри қудси Худ сокин аст, —
бигзор ба ҳузури Ӯ тамоми замин хомӯш бошад!+

БОБИ СЕЮМ

Дуои набӣ пур аз умедвории шодиёна аст.

3^1Дуои Ҳабаққуқи набӣ бар услуби суруди ҷонсӯз.

2Худовандо! Овозатро шунидам — ҳаросон шудам.

Худовандо! Амали Худро дар солҳои наздик зинда намо,
дар солҳои наздик онро зоҳир бисоз;
дар вақти ғазаб раҳмро ба ёд овар.

3Худо аз Темон меояд, ва Куддус — аз Форон. Село.

Шукӯҳи Ӯ осмонро фаро гирифтааст,
ва ҷалоли Ӯ заминро пур кардааст.

4Ва дурахши Ӯ мисли найир аст, шуоъҳо аз дасти Ӯст,
ва ниҳонгоҳи ҷалоли Ӯ дар он ҷост+.

5Пешопеши Ӯ вабо равон аст,
ва аз паси қадамҳояш аланга берун меояд.

6Чун биистад — заминро ба ҷунбиш меоварад;
чун назар афканад — халқҳоро ба ларза меандозад;
ва кӯҳҳои азалӣ метаркад, пуштаҳои абадӣ паст мешавад;
тариқҳои Ӯ ҷовидонист+.

7Хаймаҳои Кушонро зери бори мусибат дидам;
чодирҳои замини Мидьёнро ларза гирифтааст+.

8Оё бар наҳрҳо ғазаби Худованд аланга гирифтааст?

Оё хашми Ту ба наҳрҳо,
ва қаҳри Ту ба баҳрҳо нигаронида шудааст,
ки Ту бар аспони Худ,
бар аробаҳои наҷотбахши Худ савор шудаӣ+?
9Камони Худро аз ғилофаш бараҳна намуда,
анбӯҳи тирҳоро ба парвоз овардаӣ. Ӯмер село[*].

Заминро бо наҳрҳо чок-чок кардаӣ.

10Кӯҳҳо Туро дида, ба ларза омад, селобҳо ҷорӣ шуд,
варта овозашро баровард, мавҷҳояшро боло бардошт+.

11Офтоб ва моҳ аз нури тирҳои паррони Ту,
аз дурахши найзаҳои барроқи Ту дар масканҳои худ истоданд+.

12Ту бо ғазаб бар замин қадам мезанӣ,
бо хашм халқҳоро поймол мекунӣ.
13Барои наҷот додани қавми Худ,
барои наҷот додани Масеҳи Худ берун омадӣ;
бурҷи хонаи шарирро зада вайрон кардӣ,
онро аз буньёдаш то бомаш хароб намудӣ. Село.

14Сари ҳокимони варо бо тирҳои худи вай маҷрӯҳ кардӣ,
вақте ки онҳо мисли тундбоде ҳамла оварданд, то ки
маро пароканда намоянд, дар айни хол шодии онҳо мисли он буд,
ки мискинеро ба таври пинҳонӣ фурӯ мебурда бошанд.

15Бо аспонат дар баҳр аз даруни гирдоби
обҳои бисьёр барои Худ роҳ кушодӣ+.
16Чун шунидам, ботинамро ларза гирифт,
аз он садо лабҳоям ба раъша омад,
заъф то мағзи устухонҳоям ҷойгир шуд,
ва ман дар ҷои нишасти худ ба ларзиш омадам;
ва ҳол он ки дар интизори рӯзи тангӣ,
вақте ки қавме бо фавҷҳои худ бар мо ҳуҷум оваранд, ман бояд ором бошам:+

17Агарчи дарахти анҷир гул накунад, ва токҳо бор наоварад,
ва меваи зайтун мувофиқи чашмдошт набошад,
ва киштзорҳо ҳосил надиҳад,
ва гӯсфандон аз қӯра талаф шавад,
ва говҳо дар оғил мавҷуд набошад, —
18Вале ман дар Худованд шод хоҳам буд,
ва дар Худои наҷоти худ ба ваҷд хоҳам омад+.
19Худованд Худо қуввати ман аст:
Ӯ пойҳои маро, мисли пойҳои оҳуён мегардонад,
ва маро бар баландиҳоям ҳидоят менамояд.
Барои сардори муғанниён бар созҳои торнок+.

* 3:9 Ӯмер село — ин ибора, аз афташ, ишораи мусиқиест, ки тағьири оҳангро мефаҳмонад.

+ 1:1 Наҳум 1:1
+ 1:2 Заб. 12:1, Заб. 88:47, Айюб 24:12
+ 1:4 Мик. 7:3
+ 1:5 Аъм. 13:41
+ 1:6 Ирм. 5:15-17, Ҳиз. 28:7, Ҳиз. 31:12
+ 1:8 Ирм. 4:13, Так. Шар. 28:49

+ 1:12 Так. Шар. 33:27, Заб. 89:3, Заб. 92:2, Иш. 10:5-6

+ 1:13 Заб. 34:17, Айюб 12:6, Ирм. 12:1

+ 1:15 4 Подш. 19:28, Ом. 4:2, Ирм. 16:16

+ 2:1 Иш. 21:8, Ирм. 6:17, Ҳиз. 3:17, Ҳиз. 33:2, Ҳуш. 9:8

+ 2:2 Так. Шар. 27:8, Иш. 8:1, Иш. 30:8

+ 2:3 Дон. 10:14, Саф. 3:8, 2 Пет. 3:9, Ибр. 10:37

+ 2:4 Рум. 1:17, Ғал. 3:11, Ибр. 10:38
+ 2:5 Мас. 27:20, Ирм. 27:7
+ 2:6 Иш. 14:4
+ 2:8 Ирм. 50:29, Ҳиз. 35:15, Уб. 1:15
+ 2:9 Ирм. 49:16
+ 2:11 Луқ. 19:40
+ 2:12 Ирм. 22:13, Мик. 3:10
+ 2:13 Ирм. 51:58

+ 2:14 Ад. 14:21, Заб. 71:19, Иш. 6:3, Иш. 11:9

+ 2:15 Ирм. 51:7
+ 2:16 Ирм. 13:26, Наҳум 3:5, Нав. 4:21
+ 2:18 Зак. 10:2, Иш. 44:10-11
+ 2:19 Заб. 134:17, Ирм. 10:14
+ 2:20 Заб. 10:4, Мик. 1:2, Саф. 1:7
+ 3:4 Айюб 36:32, Ҳиз. 1:27
+ 3:6 Ҳас. 49:26, Так. Шар. 33:15
+ 3:7 Дов. 7:21
+ 3:8 Иш. 66:15
+ 3:10 Хур. 19:18, Заб. 76:17, Заб. 92:3
+ 3:11 Еҳ. 10:12-13
+ 3:15 Заб. 76:20
+ 3:16 Айюб 4:14, Заб. 118:120

+ 3:18 Заб. 12:6, Заб. 20:2, Заб. 34:9, Юил 2:23, Зак. 10:7

+ 3:19 2 Подш. 22:34, Заб. 17:34, Заб. 4:1, Заб. 60:1

Table of Contents

- Китоби Муқаддас

- Ҳабаққуқ

- БОБИ ЯКУМ
- БОБИ ДУЮМ
- БОБИ СЕЮМ