Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:15:11.882810+00:00

Китоби Муқаддас

1. Ба Ғалотиён

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҶАДИД

Ба Ғалотиён

НОМАИ

ҲАВВОРИИ МУҚАДДАС ПАВЛУС

БА ҒАЛОТИЁН

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6

БОБИ ЯКУМ

Файз ва осоиштагӣ аз ҷониби Худо.

1^1Павлуси ҳавворӣ, ки на аз ҷониби одамон ва на ба воситаи одамизод аст, балки ба василаи Исои Масеҳ ва Худои Падар, ки Ӯро аз мурдагон эҳьё кардааст,+

2Ва ҳамаи бародароне ки бо ман мебошанд, ба калисоҳои Ғалотия:+

3Файз ва осоиштагӣ аз ҷониби Худои Падар ва Худованди мо Исои Масеҳ бар шумо бод,

4Ки Худро барои гуноҳҳои мо дод, то ки моро аз ин олами шарир, мувофиқи иродаи Худо, Падари мо, халос кунад,+

5Ки Ӯро то абад ҷалол бод, омин.

Одамоне ки ба изтироб меандозанд.

6Тааҷҷуб менамоям, ки ин қадар зуд шумо аз Он ки шуморо ба файзи Масеҳ даъват намудааст, баргашта, ба башорати дигаре мегузаред,+

7Ки он на дигарест, балки фақат баъзе касоне ҳастанд, ки шуморо ба изтироб меандозанд ва башорати Масеҳро таҳриф кардан мехоҳанд+.

8Лекин агар ҳатто мо ё фариштае аз осмон Инҷиле бар хилофи он чи мо ба шумо башорат додаем, ба шумо башорат диҳад, — малъун бод+.

9Чунон ки мо пештар гуфта будем, ҳозир ҳам боз мегӯям: агар касе бар хилофи он чи қабул кардаед, ба шумо башорат диҳад, — малъун бод.

10Оё ман алҳол назди одамон хусни таваҷҷӯҳ меҷӯям, ё назди Худо? Оё саъю кӯшиш менамоям дили одамонро ёбам? Агар ман ҳанӯз дили одамонро меёфтам, бандаи Масеҳ намебудам+.

Павлус на аз ҷониби одамон, балки аз ҷониби Худо ба ҳавворигӣ даъват шудааст.

11Ба шумо, эй бародарон, эълон мекунам: Инҷиле ки ман башорат додаам, аз они одамизод нест;

12Зеро ки ман онро на аз одамизод қабул кардаам ва таълим гирифтаам, балки ба василаи ваҳйи Исои Масеҳ+.

13Зеро шумо тарзи ҳаёти пештараи маро дар миёни яҳудиён шунидаед, ки ман Калисои Худоро аз ҳад зиёд таъқиб менамудам, ва онро несту нобуд мекардам,+

14Ва дар дини яхудӣ дар авлодам назар ба бисьёр ҳамсолони худ бештар комьёб будам, дар ҳолате ки барои ривоятҳои падаронам ниҳоятдараҷа ғайрат мекардам+.

15Аммо ҳангоме ки Худо, ки маро аз батни модарам баргузида, бо файзи Худ даъват кардааст, таваҷҷӯҳ намуд,+

16Ки Писари Худро дар ман ошкор созад, то ки Ӯро дар миёни ҳалқҳо башорат диҳам, — ман он вақт бо ҷисм ва хун машварат накардам,

17Ва ба Ерусалим назди онҳое ки пеш аз ман ҳавворӣ буданд, нарафтам, балки ба Арабистон равона шудам ва боз ба Димишқ баргаштам+.

18Сонӣ, пас аз се сол, ба Ерусалим барои дидани Петрус рафтам ва понздаҳ рӯз назди ӯ истодам+.

19Аз ҳаввориён, ғайр аз Яъқуби бародари Худованд, каси дигарро надидаам+.

20Ва он чи ба шумо менависам, инак, ба ҳузури Худо, дурӯғ намегӯям+.

21Пас аз он ман ба кишварҳои Сурия ва Қилиқия равона шудам.

22Аммо калисоҳои Масеҳ дар Яҳудо маро шаҳсан намешиноҳтанд,

23Балки фақат шунида буданд, ки ҳамон шаҳсе ки як вақте онҳоро таъқиб менамуд, ҳоло имонеро башорат медиҳад, ки пештар онро несту нобуд мекард, —+

24Ва Худоро ба ҳотири ман мадҳ мегуфтанд.

БОБИ ДУЮМ

Ба халқҳо башорат додани Павлусро ҳаввориёни дигар эътироф кардаанд.

2^1Сонӣ ман, пас аз чордаҳ сол, бо Барнаббо боз ба Ерусалим рафтам, Титусро низ бо худ бурдам+.

2Ба он ҷо аз рӯи ваҳй равона шудам ва ба онҳо ва алоҳида ба шахоне ки соҳибэътибор буданд, он башоратро, ки дар миёни халқҳо мавъиза менамудам, баён кардам: мабодо бар абас бидавам ё давида бошам+.

3Аммо Титус низ, ки ҳамроҳи ман буд, бо вуҷуди юнонӣ буданаш, маҷбур нашуд, ки махтун гардад:+

4Аз боиси бародарони козиби ба миёни мо сар даровардае ки барои дидани озодие ки мо дар Исои Масеҳ дорем, ба таври пинҳонӣ омада буданд, то ки моро ғулом гардонанд:+

5Мо ба онҳо як соат ҳам гузашт накардем ва итоат нанамудем, то ки ростии башорат дар шумо маҳфуз дошта шавад.

6Ва онҳое ки ба назари касе соҳибэътибор буданд, — онҳо ягон вақт ҳар чӣ хел бошанд ҳам, барои ман аҳамияте надорад: Худо ба рӯи кас нигоҳ намекунад, — ин соҳибэътиборон ба зиммаи ман ҳеҷ чизе нагузоштанд;+

7Балки, баръакс, чун диданд, ки башорат барои номахтунон ба ман супурда шудааст, чунон ки барои махтунон ба Петрус, —+

8Зеро Он ки ба Петрус дар ҳавворияташ назди махтунон мадад карда буд, ба ман низ назди халқҳо мадад кардааст, —

9Ва чун Яъқуб ва Кифо ва Юҳанно, ки эътибори арконро доштанд, аз файзе ки ба ман ато шудааст, вуқуф ёфтанд, дасти ширкат ба ман ва Барнаббо доданд, то ки мо назди халқҳо биравем, ва онҳо назди махтунон;+

10Фақат ин ки мо бенавоёнро дар хотир нигоҳ дорем, ва ман иштиёқманд будам, ки маҳз ҳаминро ба ҷо оварам+.

Павлус «бо имон сафед шудан» — ро дар Антиёхия аз Петрус ҳимоят мекунад.

11Аммо вақте ки Петрус ба Антиёхия омад, ман шахсан ба ӯ мухолифат кардам, чунки ӯ айбдор буд+.

12Зеро, пеш аз он ки баъзе касон аз ҷониби Яъқуб биёянд, ӯ бо ғайрияҳудиён хӯрок мехӯрд; лекин вақте ки онҳо омаданд, аз тарси махтунон худро дур кашид ва канорагирӣ кард+.

13Бо якҷоягии ӯ яҳудиёни дигар ҳам риёкорӣ карданд, ба тавре ки Барнаббо низ саргарми риёкории онҳо шуд.

14Аммо, чун дидам, ки онҳо мувофиқи ростии Инҷил рафтори рост намекунанд, дар ҳузури ҳама ба Кифо гуфтам: «Агар ту, ки яҳудӣ ҳастӣ, на ба тариқи яҳудиён, балки ба тариқи ғайрияҳудиён зиндагӣ мекунӣ, чаро ғайрияҳудиёнро маҷбур менамоӣ, ки ба тариқи яҳудиён рафтор кунанд+?

15Мо табиатан яҳудӣ ҳастем, на ин ки гуноҳкороне аз байни ғайрияҳудиён;

16Лекин, чун донистем, ки одамизод на бо аъмоли шариат сафед мешавад, балки фақат бо имон ба Исои Масеҳ, — мо ҳам ба Исои Масеҳ имон овардем, то ки бо имон ба Масеҳ сафед шавем, на ин ки бо аъмоли шариат; зеро ки бо аъмоли шариат ҳеҷ ҷисме сафед нахоҳад шуд+.

17Аммо агар, дар Масеҳ сафед шудан хоста, худамон ҳам гуноҳкор бароем, — наход ки Масеҳ ҳизматгузори гуноҳ бошад? Ба ҳеҷ сурат!

18Зеро, агар ман он чиро, ки хароб кардаам, аз нав ба вуҷуд оварам, ман худро ҷинояткор мегардонам.

Масеҳӣ бо имон ба Писари Худо зиндагӣ мекунад.

19Зеро ки ман ба воситаи шариат ба шариат мурдаам, то ки барои Худо зиндагӣ кунам+.

20Ман бо Масеҳ маслуб шудаам. Ва акнун на ман зиндагӣ мекунам, балки Масеҳ дар ман зиндагӣ мекунад. Ва ин ки ҳоло дар ҷисм зиндагӣ мекунам, ин яъне бо имон ба Писари Худо зиндагӣ мекунам, ки Ӯ маро дӯст дошт ва Худро барои ман таслим кард+.

21Файзи Худоро ботил намекунам; зеро, агар сафед шудан ба воситаи шариат бошад, Масеҳ бар абас мурдааст».

БОБИ СЕЮМ

Бахшоиши Рӯҳулқудсро бо имон ёфтан мумкин аст, на бо аъмоли шариат.

3^1Эй ғалотиёни нофаҳм! Кӣ шуморо ба васваса андохт, ки аз ростӣ сар тобед, дар сурате ки пеши назари шумо Исои Масеҳи маслуб тасвир ёфтааст?

2Фақат инро аз шумо фаҳмидан мехоҳам: оё шумо Рӯҳро аз аъмоли шариат қабул кардаед, ё ки аз мавъизаи имон+?

3Оё он қадар шумо нофаҳм ҳастед, ки бо Рӯҳ сар карда, алҳол бо ҷисм анҷом медиҳед?

4Оё бар абас ин қадар заҳмат кашидаед? Тасаввур намекунам+.

5Пас, Он ки Рӯҳро ба шумо мебахшад ва дар миёни шумо мӯъҷизот ба амал меоварад, оё инро ба воситаи аъмоли шариат мекунад ё ки ба воситаи мавъизаи имон+?

6Чунончи, Иброҳим ба Худо имон овард, ва ин барои ӯ адолат ҳисоб карда шуд+.

7Пас бидонед, ки аҳли имон фарзандони Иброҳим ҳастанд.

8Ва Навиштаҳо чун пешбинӣ намуд, ки Худо халқҳоро ба воситаи имон сафед мекунад, пешакӣ ба Иброҳим башорат дода, гуфт: «Дар ту ҳамаи халқҳо баракат хоҳанд хост»+.

9Бинобар ин аҳли имон бо Иброҳими имондор баракат мехоҳанд,

10Лекин тамоми аҳли аъмоли шариат зери дасти лаънат мебошанд; зеро ки навишта шудааст: «Малъун аст ҳар касе ки ҳар чизи дар китоби шариат навишташударо доимо ба ҷо намеоварад»+.

11Ва ин ки ҳеҷ кас ба воситаи шариат ба ҳузури Худо сафед намешавад, ин равшан аст, чунки одил ба воситаи имон зиндагӣ хоҳад кард+.

12Аммо шариат аз имон нест, вале касе ки онро ба ҷо меоварад, бо он зиндагӣ хоҳад кард+.

13Масеҳ моро аз лаънати шариат фидия дода гирифта, барои мо лаънат гардид, — зеро ки навишта шудааст: «Малъун аст ҳар касе ки ба дор овехта шудааст», —+

14То ки баракати Иброҳим ба василаи Исои Масеҳ ба ғайрияҳудиён татбиқ шавад, барои он ки ваъдаи Рӯҳро мо ба воситаи имон пайдо кунем+.

Ваъдаҳои ба Иброҳим додашударо шариат ботил накардааст; шариат асокаши мо сӯи Масеҳ гардид.

15Эй бародарон! Ба тариқи одамизод сухан меронам: ҳатто васиятеро, ки одамизод тартиб дода бошад, ҳеҷ кас ботил намекунад ва чизе ба он илова наменамояд.

16Лекин ваъдаҳо ба Иброҳим ва ба насли ӯ дода шудааст. Нагуфтааст: «Ва ба наслҳои ту», гӯё ки дар бораи бисьёре, балки дар бораи яке: «Ва ба насли ту», ки он Масеҳ аст+.

17Ва ман чунин мегӯям: аҳдеро, ки Худо пештар дар бораи Масеҳ муқаррар намудааст, шариат, ки баъд аз чорсаду сӣ соли он пайдо шуд, ботил намекунад, ба тавре ки ваъда аз байн равад+.

18Зеро, агар мерос аз рӯи шариат бошад, он дигар аз рӯи ваъда нахоҳад буд; аммо Худо онро аз рӯи ваъда ба Иброҳим ато намудааст+.

19Пас, шариат барои чист? Он баъдтар аз боиси ҷиноятҳо дода шудааст, то вақти омадани Насле ки ваъда ба Ӯ дахл дорад, ва он ба воситаи фариштаҳо бо дасти миёнарав фармоиш карда шудааст+.

20Аммо миёнарав назди як намешавад, вале Худо як аст+.

21Пас, оё шариат ба ваъдаҳои Худо мухолиф аст? Ба ҳеҷ сурат! Зеро, агар шариате дода мешуд, ки қобили ҳаётбахшӣ бошад, адолат ҳақиқатан аз шариат мебуд;

22Аммо Навиштаҳо ҳама чизро зери дасти гуноҳ банд кардааст, то ки ба воситаи имон ба Исои Масеҳ ваъда ба имондорон ато шавад+.

23Аммо пеш аз омадани имон зери дасти посбонии шариат банд будем, то даме ки имон мебоист зоҳир мешуд.

24Пас, шариат асокаши мо сӯи Масеҳ гардид, то ки ба воситаи имон сафед шавем;+

25Аммо вақте ки имон омад, мо дигар зери дасти асокаш нестем.

26Зеро ки ҳамаи шумо ба воситаи имон ба Исои Масеҳ писарони Худо ҳастед;+

27Зеро ҳамаи шумо, ки дар Масеҳ таъмид ёфтаед, Масеҳро дар бар кардаед+.

28Дигар на яҳудӣ ҳаст, на юнонӣ; на ғулом ҳаст, на озод; на мард ҳаст, на зан; зеро ки ҳамаи шумо дар Исои Масеҳ як ҳастед+.

29Ва агар шумо аз они Масеҳ бошед, пас насли Иброҳим ҳастед, ворисонед мувофиқи ваъда+.

БОБИ ЧОРУМ

Масеҳ моро аз таҳти васояти шариат раҳо кард; ба воситаи Ӯ мо фарзандони озоди Худо шудаем.

4^1Аммо мегӯям: ворис, то даме ки кӯдак аст, аз ғулом ҳеҷ фарқ надорад, гарчанде ки оғои ҳама аст:

2Балки зери дасти васиён ва амалдорон аст, то мӯҳлате ки падараш муайян намудааст.

3Ҳамчунин мо, то даме ки кӯдак будем, ғуломи аносири ҷаҳон будем;

4Вале ҳамин ки пуррагии замон даррасид, Худо Писари Худро фиристод, ки Ӯ аз зан таваллуд ёфта, зери дасти шариат буд,+

5То барои онҳое ки зери дасти шариат буданд, фидия диҳад, то ки мо ба писарӣ қабул шавем+.

6Ва азбаски шумо писар ҳастед, Худо ба дилҳои шумо Рӯҳи Писари Худро фиристодааст, ки нидо мекунад: «Эй Або, эй Падар!»

7Бинобар ин ту дигар ғулом нестӣ, балки писарӣ; ва агар писар бошӣ, вориси Худо низ ба василаи Масеҳ ҳастӣ.

Маҳзунии Павлус дар бораи он ки ғалотиён ҷудо шуда, сӯи шариати халқҳо ва яҳудиён рафтаанд.

8Лекин дар он замон, ки Худоро намешинохтед, шумо онҳоеро ибодат мекардед, ки аслан худо набуданд;+

9Аммо алҳол, ки Худоро мешиносед ва, илова бар он, Худо шуморо мешиносад, чӣ гуна аз нав сӯи он аносири заифу фақир баргашта, худро боз ба онҳо ғулом кардан мехоҳед+?

10Рӯзҳо, моҳҳо, фаслҳо ва солҳоро риоя мекунед+.

11Аз шумо хавотир дорам, ки мабодо дар миёни шумо беҳуда меҳнат карда бошам+.

12Эй бародарон, аз шумо хоҳишмандам, ки мисли ман бошед, чунки ман ҳам мисли шумо ҳастам; шумо маро ҳеҷ озор надодаед:

13Шумо медонед, ки ман дар заъфи ҷисм ба шумо дафъаи аввал башорат додам;+

14Ва шумо аз озмоиши ман, ки дар ҷисми ман аст, нафрат накардед ва кароҳат надоштед, балки маро мисли фариштаи Худо, мисли Исои Масеҳ пазироӣ намудед+.

15Пас куҷост он саодати шумо? Зеро ба шумо гувоҳӣ медиҳам, ки агар имконпазир мебуд, чашмони худро канда гирифта, ба ман медодед.

16Пас, наход ки ба шумо рости гапро гуфта, душмани шумо шуда бошам?

17Онҳо барои шумо ба некӣ ғайрат намекунанд, балки шуморо ҷудо кардан мехоҳанд, то ки шумо барои онҳо ғайрат кунед.

18Дар кори хайр ҳамеша ғайрат кардан хуб аст, на танҳо вақте ки ман назди шумо бошам.

19Эй фарзандони ман, ки барои таваллудатон ман аз нав азоб мекашам, то даме ки дар шумо Масеҳ сурат бандад!

20Хоҳиш доштам, ки ҳоло назди шумо бошам ва овози худро тағьир диҳам, зеро ки дар хусуси шумо дар ҳайрат мондаам.

Ғуломи зери дасти шариат ва озодии имон дар писарони Иброҳим тасвир ёфтааст.

21Шумо, ки мехоҳед зери дасти шариат бошед, ба ман бигӯед, ки магар шумо ба шариат гӯш намеандозед?

22Зеро ки навишта шудааст: «Иброҳим ду писар дошт, яке аз каниз[*] ва дигаре аз зани озод»[*]+.

23Лекин он ки аз каниз буд, ба ҳасби ҷисм таваллуд ёфтааст, ва он ки аз зани озод буд, — ба ҳасби ваъда+.

24Ин кинояомез аст, зеро ки ин ду аҳд аст: яке аз кӯҳи Сино, ки барои ғуломӣ мезояд, ва ин Ҳоҷар аст,+

25Зеро ки Ҳоҷар кӯҳи Сино дар Арабистон аст ва ба Ерусалими ҳозира мувофиқ меояд, зеро ки он бо фарзандони худ дар ғуломӣ мебошад;

26Аммо Ерусалими арши аъло озод аст, ки он модари ҳамаи мост;+

27Зеро ки навишта шудааст:

«Шод бош, эй нозой, ки назоидаӣ;
хурсандӣ ва нидо бикун, ки дарди зоиш накашидаӣ;
зеро фарзандони зане ки партофта шудааст,
назар ба шавҳардор зиёдтаранд»+.

28Вале мо, эй бародарон, мисли Исҳоқ, фарзандони ваъда ҳастем+.

29Аммо чӣ тавре ки он вақт ба ҳасби ҷисм таваллудьёфта ба ҳасби Рӯҳ таваллудьёфтаро пеш мекард, алҳол низ ҳамон тавр аст+.

30Аммо Навиштаҳо чӣ мегӯяд?

«Каниз ва писари ӯро пеш кун,
зеро писари каниз бо писари зани озод мерос нахохад гирифт»+.

31Хуллас, эй бародарон, мо фарзандони каниз нестем, балки фарзандони зани озодем.

БОБИ ПАНҶУМ

Насиҳат дар бораи он ки аз юғи ғуломии шариат озод бимонем.

5^1Пас, дар озодие ки Масеҳ моро барои он озод кардааст, устувор истед ва аз нав гирифтори юғи ғуломӣ нашавед+.

2Инак, ман, Павлус, ба шумо мегӯям: агар махтун мешуда бошед, Масеҳ ба шумо ҳеҷ нафъ намебахшад+.

3Ва ман боз ба ҳар каси махтуншаванда шаҳодат медиҳам, ки ӯ бояд тамоми шариатро ба ҷо оварад+.

4Шумо, ки худро бо шариат сафед мекунед, аз Масеҳ ҷудо шудаед, аз файз маҳрум гардидаед+.

5Зеро ки мо ба воситаи Рӯҳ аз имон мунтазири ҳамон адолатем, ки онро умедворем+.

6Зеро ки дар Исои Масеҳ на хатна аҳамият дорад ва на номахтунӣ, балки имоне ки бо муҳаббат амал мекунад+.

7Нағз медавидед: кӣ шуморо аз итоати ростӣ боздошт+?

8Ин таъсир аз ҷониби Даъваткунандаи шумо нест.

9Андак хамиртуруш тамоми хамирро метуршонад+.

10Ман ба шумо дар Худованд эътимод дорам, ки ҳеҷ фикри дигаре нахоҳед дошт, ва касе ки шуморо ба изтироб меандозад, ҳар кӣ бошад ҳам, маҳкум хоҳад шуд+.

11Валекин, эй бародарон, агар ман ҳозир ҳам хатнаро мавъиза мекарда бошам, чаро ҳанӯз гирифтори таъқибот мешавам? Дар он сурат васвасаи салиб ботил мешуд-ку!+

12Кошки онҳое ки шуморо ба изтироб меандозанд, аз байн бурда мешуданд!

Озодии ҳақиқӣ ба воситаи муҳаббат ва дар рӯҳ зистан исбот карда мешавад.

13Зеро ки шумо, эй бародарон, ба озодӣ даъват шудаед, фақат ин ки озодӣ баҳонае барои ҳавасҳои ҷисм нашавад, балки ба якдигар бо муҳаббат хизмат кунед+.

14Зеро ки тамоми шариат аз як калима иборат аст, чунончи: «Ёратро мисли худат дӯст бидор»+.

15Аммо агар шумо якдигарро газида, мехӯрда бошед, эҳтиёт шавед, ки мабодо аз дасти якдигар несту нобуд гардед.

16Вале ман мегӯям: бар тибқи Рӯҳ рафтор кунед, ва шумо ҳавасҳои ҷисмро ба амал нахоҳед овард;+

17Зеро ки ҷисм хилофи Рӯҳро хоҳон аст, ва Рӯҳ — хилофи ҷисмро: онҳо зидди якдигаранд, ба тавре ки шумо он чи мехостед, намекунед+.

18Лекин агар роҳнамоятон Рӯҳ бошад, зери дасти шариат нестед+.

19Корҳои ҷисм маълум аст, ки инҳост: фисқ, зино, нопокӣ, фуҷур,+

20Бутпарастӣ, ҷодугарӣ, адоват, хархаша, ҳасад, хашм, ҷидол, ихтилофот, бидъатҳо,+

21Нафрат, қатлҳо, бадмастӣ, бетартибӣ ва монанди ин; шуморо пешакӣ огоҳ менамоям, чунон ки пештар ҳам огоҳ намудаам, ки кунандагони чунин корҳо Малакути Худоро мерос нахоҳанд гирифт+.

22Аммо самари Рӯҳ инҳост: муҳаббат, шодмонӣ, осоиштагӣ, пурсабрӣ, меҳрубонӣ, марҳамат, имон,+

23Фурӯтанӣ, парҳезгорӣ. Ба инҳо шариат муқобил нест+.

24Лекин онҳое ки ба Масеҳ тааллуқ доранд, ҷисмро бо ҳирсҳо ва ҳавасҳояш маслуб кардаанд+.

25Агар мо бар тибқи Рӯҳ зиндагӣ мекарда бошем, бояд бар тибқи Рӯҳ рафтор ҳам кунем:

26Ҳавобаланд нашавем, якдигарро асабонӣ накунем, аз якдигар ҳасад набарем+.

БОБИ ШАШУМ

Барои иҷро кардани шариати Масеҳ, борҳои якдигарро бардоштан лозим аст.

6^1Эй бародарон, агар касе гирифтори хатое шавад, шумо, рӯҳониён, ӯро дар рӯҳи фурӯтанӣ ислоҳ кунед, ва ҳар кас аз худаш бохабар бошад, ки мабодо ба озмоиш дучор шавад+.

2Борҳои якдигарро бардоред, ва ба ҳамин тариқ шариати Масеҳро иҷро хоҳед кард+.

3Зеро касе ки худро чизе ҳисоб мекунад, дар сурате ки ҳеҷ аст, вай худро фиреб медиҳад+.

4Бигзор ҳар кас амали худро имтиҳон намояд, ва он гоҳ фақат дар худ фахр хоҳад дошт, на дар дигаре;

5Зеро ҳар кас бори худро хоҳад бардошт+.

6Он ки бо каломи Худо насиҳат дода мешавад, бигзор насиҳатдиҳандаро дар ҳар нозу неъмат шарик созад+.

7Фирефта нашавед: Худо намегузорад, ки Ӯро тамасхур кунанд. Зеро ки он чи одамизод мекорад, ҳамонро хоҳад даравид:+

8Касе ки барои ҷисми худ мекорад, аз ҷисм фаноро хоҳад даравид, ва касе ки барои Рӯҳ мекорад, аз Рӯҳ ҳаёти ҷовидониро хоҳад даравид+.

9Ва мо некӣ карда, ноумед нашавем; зеро ки дар вақташ хоҳем даравид, агар сустӣ накунем+.

10Аз ин рӯ, то даме ки фурсат дорем, ба ҳама некӣ кунем, алалхусус ба аҳли имони худ+.

Салиби Масеҳ ҷалоли ягонаи ҳавворӣ мебошад.

11Бубинед, чӣ гуна калон аст мактубе ки ба шумо бо дасти худ навиштаам+.

12Онҳое ки ба ҳасби ҷисм фахр намудан мехоҳанд, шуморо ба махтун шудан водор менамоянд, фақат барои он ки аз боиси салиби Масеҳ ба таъқибот гирифтор нашаванд;

13Зеро ки худи махтуншавандагон ҳам шариатро риоя намекунанд, лекин мехоҳанд, ки шумо махтун шавед, то ки бо ҷисми шумо фахр намоянд.

14Ва ман, ҳошо ва калло, ки фахр намоям, магар ин ки фақат бо салиби Худованди мо Исои Масеҳ, ки ба воситаи он ҷаҳон барои ман маслуб шудааст, ва ман — барои ҷаҳон+.

15Зеро ки дар Исои Масеҳ на хатна аҳамияте дорад ва на номахтунӣ, балки махлуқи нав+.

16Ва онҳое ки мувофиқи ҳамин қоида рафтор мекунанд, осоиштагӣ ва марҳамат бар онҳо бод, ва бар Исроили Худо!+

17Минбаъд бигзор ҳеҷ кас маро уқубат надиҳад, зеро ки ман ҷароҳатҳои Исои Худовандро дар бадани худ дорам.

18Файзи Худованди мо Исои Масеҳ бо рӯҳи шумо бод, эй бародарон, омин.

* 4:22 Яъне Ҳоҷар.

* 4:22 Яъне Соро.

+ 1:1 Ғал. 1:11-12
+ 1:2 Фпл. 4:21, Аъм. 16:6, Аъм. 18:23
+ 1:4 Мат. 20:28, Рум. 4:25, Марқ. 14:36
+ 1:6 Марқ. 4:17, Ибр. 6:4, 2 Қӯр. 11:4
+ 1:7 Аъм. 15:24, Ғал. 5:10
+ 1:8 2 Қӯр. 11:14, Рум. 9:3, 1 Қӯр. 16:22
+ 1:10 1 Тас. 2:4
+ 1:12 Аъм. 9:6, Аъм. 26:16, 1 Қӯр. 11:23
+ 1:13 Аъм. 26:5, Аъм. 8:3, Фпл. 3:6
+ 1:14 Мат. 15:2, Марқ. 7:3

+ 1:15 Иш. 49:1, Ирм. 1:4-5, Луқ. 1:15, Аъм. 9:15, Рум. 1:5, 1 Тим. 2:7

+ 1:17 Аъм. 9:19
+ 1:18 Юҳ. 1:42, Аъм. 9:26-27
+ 1:19 Аъм. 12:17, Аъм. 15:13, Яъқ. 1:1
+ 1:20 Рум. 1:9, Рум. 9:1, 2 Қӯр. 1:23
+ 1:23 Аъм. 9:21
+ 2:1 Аъм. 4:36, 2 Қӯр. 2:13, 2 Тим. 4:10
+ 2:2 Ғал. 1:12, Эфс. 3:3, Фпл. 2:16
+ 2:3 Аъм. 16:3

+ 2:4 Аъм. 15:24, 2 Қӯр. 11:26, 2 Қӯр. 11:20, Ғал. 4:3, Ғал. 4:25

+ 2:6 Так. Шар. 10:17

+ 2:7 Аъм. 9:15, 1 Қӯр. 9:17

+ 2:9 Аъм. 4:36, Аъм. 9:27, Аъм. 13:2, Аъм. 15:36, 1 Қӯр. 9:6

+ 2:10 Аъм. 24:17, Рум. 15:25-28, 1 Қӯр. 16:1

+ 2:11 Аъм. 11:20
+ 2:12 Аъм. 11:3, Аъм. 11:2, Аъм. 15:1
+ 2:14 1 Тим. 5:20

+ 2:16 Ғал. 3:11, Аъм. 13:39, Рум. 3:21, Ғал. 3:11, Заб. 142:2, Рум. 3:20

+ 2:19 Рум. 14:8, Рум. 6:6, Ғал. 6:14
+ 2:20 Юҳ. 17:23
+ 3:2 Рум. 10:17
+ 3:4 1 Қӯр. 15:2
+ 3:5 1 Қӯр. 12:10
+ 3:6 Ҳас. 15:6, Яъқ. 2:23, Рум. 4:3
+ 3:8 Рум. 3:30, Ҳас. 12:3
+ 3:10 Рум. 4:15, Так. Шар. 27:26

+ 3:11 Аъм. 13:39, Рум. 3:20, Ғал. 2:16, Ҳаб. 2:4, Рум. 1:17, Ибр. 10:38

+ 3:12 Иб. 18:5, Рум. 10:5
+ 3:13 Так. Шар. 21:23
+ 3:14 Аъм. 1:5, Аъм. 2:33

+ 3:16 Рум. 4:13, Ибр. 7:6, Ҳас. 12:7, Ҳас. 17:19

+ 3:17 Хур. 12:40-41

+ 3:18 Рум. 4:14

+ 3:19 Рум. 4:13, Рум. 5:20, Так. Шар. 33:2, Аъм. 7:53

+ 3:20 1 Тим. 2:5, Ибр. 8:6, Так. Шар. 6:4-5, Рум. 3:30

+ 3:22 Рум. 3:9, Рум. 4:16
+ 3:24 Рум. 10:4
+ 3:26 1 Юҳ. 3:2, Рум. 8:15-16, Эфс. 1:5
+ 3:27 Рум. 6:3-4, Рум. 13:14
+ 3:28 1 Қӯр. 12:13, Эфс. 6:6, 1 Қӯр. 11:11

+ 3:29 1 Қӯр. 3:23, 2 Қӯр. 10:7, Рум. 8:17, Эфс. 3:6

+ 4:4 Марқ. 1:15, Луқ. 2:7, Луқ. 2:27
+ 4:5 Ғал. 3:13
+ 4:8 Иш. 37:19, Ирм. 16:20

+ 4:9 Заб. 35:11, 1 Қӯр. 8:3, Қӯл. 2:8, Қӯл. 2:20, Ибр. 7:18

+ 4:10 Рум. 14:5, Қӯл. 2:16
+ 4:11 1 Тас. 3:5
+ 4:13 1 Қӯр. 2:3

+ 4:14 1 Подш. 29:9, Луқ. 10:16, 1 Тас. 2:13

+ 4:22 Ҳас. 16:5, Ҳас. 21:2
+ 4:23 Ҳас. 16:3-4, Ҳас. 17:16
+ 4:24 Хур. 19:1-2
+ 4:26 Ибр. 12:22, Ваҳй 21:2
+ 4:27 Иш. 54:1
+ 4:28 Рум. 9:8
+ 4:29 Ҳас. 21:9
+ 4:30 Ҳас. 21:10

+ 5:1 Юҳ. 8:32, Яъқ. 2:12, 1 Пет. 2:16, Рум. 6:18, 1 Қӯр. 7:22, 2 Қӯр. 3:17, Ғал. 2:4, Ғал. 5:13, Аъм. 15:10

+ 5:2 Аъм. 15:1-2, 1 Қӯр. 7:18
+ 5:3 Рум. 2:25
+ 5:4 Рум. 9:31
+ 5:5 Рум. 8:23

+ 5:6 1 Қӯр. 7:19, 1 Қӯр. 12:13, Ғал. 6:15, Эфс. 2:14, Қӯл. 3:11, Яъқ. 2:18

+ 5:7 1 Қӯр. 9:24
+ 5:9 Мат. 13:33, Луқ. 13:21, 1 Қӯр. 5:6
+ 5:10 Аъм. 15:24, Ғал. 1:7
+ 5:11 Аъм. 16:3, 1 Қӯр. 1:23

+ 5:13 1 Пет. 2:16, 2 Пет. 2:19, 1 Қӯр. 9:19

+ 5:14 Мат. 7:12, Мат. 22:40, Иб. 19:18
+ 5:16 Рум. 8:4, Рум. 13:14, Эфс. 2:3
+ 5:17 Рум. 7:15, Рум. 7:19, Рум. 7:23
+ 5:18 Рум. 7:4, Эфс. 2:15, Қӯл. 2:14

+ 5:19 Марқ. 7:21-23, 1 Қӯр. 3:3, 1 Қӯр. 6:9-10, 1 Қӯр. 6:18, Эфс. 5:3

+ 5:20 1 Қӯр. 11:19
+ 5:21 1 Қӯр. 6:9-10, Эфс. 5:5
+ 5:22 Эфс. 5:9
+ 5:23 1 Тим. 1:9

+ 5:24 Яъқ. 4:1, 1 Пет. 2:11, Рум. 7:23, Рум. 13:14, Рум. 6:2, Рум. 6:6, Ғал. 2:19, Қӯл. 2:20, Қӯл. 3:3

+ 5:26 Фпл. 2:3

+ 6:1 1 Қӯр. 2:15, Яъқ. 5:19, 2 Тим. 2:25, 1 Тас. 5:14

+ 6:2 Рум. 15:1, 1 Юҳ. 4:21
+ 6:3 1 Қӯр. 3:7, 1 Қӯр. 8:2
+ 6:5 Рум. 14:12
+ 6:6 Луқ. 10:7, 1 Қӯр. 9:11, 1 Тим. 5:18

+ 6:7 Айюб 13:9, Айюб 4:8, Мас. 22:7, 2 Қӯр. 9:6

+ 6:8 Мас. 11:19, Ҳуш. 10:12, Яъқ. 3:18
+ 6:9 2 Тас. 3:13, Мат. 10:22
+ 6:10 Мас. 3:27, 3 Юҳ. 1:5, Ибр. 13:1

+ 6:11 1 Қӯр. 16:21, 2 Тас. 3:17, Филем. 1:19

+ 6:14 1 Қӯр. 2:2, Ғал. 2:19, Рум. 6:6

+ 6:15 1 Қӯр. 7:19, 1 Қӯр. 12:13, Ғал. 5:6, Эфс. 2:14, Қӯл. 3:11

+ 6:16 Заб. 124:5, Заб. 127:5

Table of Contents

- Китоби Муқаддас

- Ба Ғалотиён

- БОБИ ЯКУМ
- БОБИ ДУЮМ
- БОБИ СЕЮМ
- БОБИ ЧОРУМ
- БОБИ ПАНҶУМ
- БОБИ ШАШУМ