Author: Institute of Bible Translators
Date: 2019-01-10T10:08:43.792997+00:00

Китоби Муқаддас

1. Омӯс

КИТОБИ

МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

ВА

АҲДИ ҶАДИД

ИНСТИТУТИ ТАРҶУМАИ КИТОБИ МУҚАДДАС

СТОКГОЛЬМ

1999

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ ВА АҲДИ ҶАДИД

Тарҷумаи аввалини Китоби Муқаддас бо матни пурра ба
забони тоҷикӣ.

Дар с. 1973 тарҷума сар шудааст.

Тарҷума ва таҳрир дар с. 1989 анҷом ёфтааст.

Нашри якум: дар с. 1992 чоп шудааст.

Нашри дуюм: дар с. 1999 чоп шудааст.

Аҳди Қадим аз матни ибронӣ ва

Аҳди Ҷадид аз матни русӣ тарҷума шудааст.

Ношир: Интитути тарҷумаи Китоби Муқаддас, Стокгольм,

Шветция.

Тарҷумонҳо: Мордехай бен-Ҳиё Бачаев ва Кемал. Е. Алтай

(Инҷили Матто, Марқӯс, Юҳанно).

(с) Институти тарҷумаи Китоби Муқаддас, 1992, 1999

Стокгольм

Тасвир: (с) БФБС 1954, 1967, 1972

ISBN 978-91-89122-02-4

КИТОБИ МУҚАДДАС

АҲДИ ҚАДИМ

Омӯс

КИТОБИ

ОМӮСИ НАБӢ

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9

БОБИ ЯКУМ

Доварӣ бар халқҳои ҳамсоя.

1^1Суханони Омӯс, ки аз чӯпонони Тақӯо буд, ва дар айёми Узиё, подшоҳи Яҳудо, ва дар айёми Ёробъом ибни Юош, подшоҳи Исроил, ду сол пеш аз заминҷунбӣ, онҳоро дар бораи Исроил дар рӯъё дид+.

2Ва гуфт:

Худованд аз Сион наъра мезанад,
ва аз Ерусалим овози Худро мешунавонад,
ва чарогоҳҳои чӯпонон мотам мегиранд,
ва қуллаи Кармил хушк мешавад+.
3Худованд чунин мегӯяд:
«Барои се ҷинояти Димишқ,
ва барои чор ҷинояташ
ғазабамро аз он нахоҳам баргардонид,
чунки Ҷилъодро бо ғаллакӯбакҳои оҳанин кӯфтанд+.

4Ва оташе ба хонадони Ҳазоил хоҳам фиристод,
ва қасрҳои Бин-Ҳададро фурӯ хоҳад бурд+.
5Ва ғалақаи Димишқро хоҳам шикаст,
ва сокинонро аз водии Овин,
ва дорандаи чӯбдасти салтанатро аз Байт-Адан маҳв хоҳам кард,
ва қавми Арам ба Қир ба асирӣ хоҳанд рафт», мегӯяд Худованд+.

6Худованд чунин мегӯяд:

«Барои се ҷинояти Ғазза, ва барои чор ҷинояташ ғазабамро аз он нахоҳам баргардонид,
чунки тамоми ҷамоатро ба асирӣ бурданд,
то ки ба Адӯм таслим кунанд+.
7Ва оташе ба ҳисори Ғазза хоҳам фиристод,
ва қасрҳои онро фурӯ хоҳад бурд.
8Ва сокинонро аз Ашдӯд,
ва дорандаи чӯбдасти салтанатро
аз Ашқалӯн маҳв хоҳам кард,
ва дасти Худро бар Эқрӯн хоҳам баргардонид,
ва бақияи фалиштиён нест хоҳанд шуд»,
мегӯяд Худованд Худо+.
9Худованд чунин мегӯяд:

«Барои се ҷинояти Сӯр, ва барои чор ҷинояташ ғазабамро аз он нахоҳам баргардонид,
чунки тамоми ҷамоати асиронро ба Адӯм таслим карданд,
ва аҳди бародариро ба ёд наоварданд+.

10Ва оташе ба ҳисори Сӯр хоҳам фиристод,
ва қасрҳои онро фурӯ хоҳад бурд».

11Худованд чунин мегӯяд:

«Барои се ҷинояти Адӯм, ва барои чор ҷинояташ ғазабамро аз он нахоҳам баргардонид,
чунки бародари худро бо шамшер таъқиб кард,
ва раҳму шафқати худро барҳам дод,
ва хашмаш доимо шиддат меёфт,
ва ғазаби худро ҳамеша нигоҳ медошт+.
12Ва оташе ба Темон хоҳам фиристод,
ва қасрҳои Басраро фурӯ хоҳад бурд».
13Худованд чунин мегӯяд:

«Барои се ҷинояти банӣ-Аммӯн, ва барои чор ҷинояташон ғазабамро аз онҳо нахоҳам баргардонид,
чунки занони ҳомилаи Ҷилъодро шикамчок карданд,
то ки ҳудуди худро васеъ гардонанд+.

14Ва оташе дар ҳисори Рабба хоҳам дардод,
ва қасрҳои онро дар миёни нидоҳои рӯзи корзор,
дар тундбоди рӯзи тӯфон фурӯ хоҳад бурд+.

15Ва подшоҳи онҳо ба асирӣ хоҳад рафт, — вай,
ва миронаш ҳамроҳи вай»,
мегӯяд Худованд+.

БОБИ ДУЮМ

Давоми он.

2^1Худованд чунин мегӯяд:

«Барои се ҷинояти Мӯоб, ва барои чор ҷинояташ ғазабамро аз он нахоҳам баргардонид,
чунки устухонҳои подшоҳи Адӯмро сӯзонида оҳак гардонид+.

2Ва оташе ба Мӯоб хоҳам фиристод,
ки қасрҳои Қариютро фурӯ хоҳад бурд,
ва Мӯоб дар миёни ғавғо
ва нидоҳо ва садои шох хоҳад мурд+.
3Ва доварро аз даруни он маҳв хоҳам кард,
ва ҳамаи миронашро ҳамроҳи вай хоҳам кушт», мегӯяд Худованд.

Доварӣ бар Яҳудо ва Исроил.

4Худованд чунин мегӯяд:

«Барои се ҷинояти Яҳудо, ва барои чор ҷинояташ ғазабамро аз он нахоҳам баргардонид,
чунки шариати Худовандро тарк карданд,
ва фароизи Ӯро риоя нанамуданд,
ва бутҳои онҳо,
ки падаронашон пайравӣ мекарданд,
онҳоро дар иштибоҳ андохт+.
5Ва оташе ба Яҳудо хоҳам фиристод,
ки қасрҳои Ерусалимро фурӯ хоҳад бурд»+.

6Худованд чунин мегӯяд:

«Барои се ҷинояти Исроил, ва барои чор
ҷинояташ ғазабамро аз он нахоҳам баргардонид,
чунки одилро ба нуқра, ва камбағалро дар ивази як ҷуфт кафш мефурӯшанд;+

7Муштоқи онанд, ки ғубори замин бар сари мискинон бошад,
ва бенавоёнро аз роҳ мезананд;
ва мард ва падараш назди як зан мераванд,
то ки исми қуддуси Маро беҳурмат кунанд;+

8Ва бар либосҳои гаравӣ назди ҳар қурбонгоҳ меёзанд,
ва шароби ҷазоёфтагонро дар хонаи Худои худ менӯшанд.

9Ва ҳол он ки Ман амӯриёнро, ки мисли арзҳо баландқомат
ва мисли булутҳо бақувват буданд, пеши онҳо маҳв намудам;
ва меваи онҳоро аз боло ва решаҳои онҳоро аз поён нест кардам+.

10Ва Ман шуморо аз замини Миср берун овардам,
ва шуморо дар биёбон чил сол бурдам,
то ки замини амӯриёнро тасарруф намоед+.
11Ва аз писарони шумо анбиёро,
ва аз ҷавонони шумо назиронро ба миён овардам.

Оё ҳамин тавр нест, эй банӣ-Исроил?» — мегӯяд Худованд+.

12«Валекин шумо назиронро шароб нӯшонидед,
ва ба анбиё фармон дода, гуфтед, ки „нубувват накунед“.

13Инак, Ман шуморо дар ҷое ки мебошед, фишор хоҳам дод,
чунон ки аробаи пур аз бандҳои гандум фишор медиҳад.

14Ва барои тезрав ҷои гурез нахоҳад буд,
ва зӯровар бо қуввати худ ғолиб нахоҳад шуд,
ва паҳлавон ҷонашро ба саломат нахоҳад бурд+.
15Ва камондор истодагӣ нахоҳад кард,
ва тезпо раҳо нахоҳад ёфт,
ва аспсавор ҷонашро ба саломат нахоҳад бурд.
16Ва касе ки ҷасуртарини паҳлавонон бошад,
дар он рӯз бараҳна хоҳад гурехт»,
мегӯяд Худованд.

БОБИ СЕЮМ

Каломи Худованд дар ҳаққи тамоми хонадони Яъқуб.

3^1Ин каломро бишнавед, ки Худованд дар ҳаққи шумо, эй банӣ Исроил, дар ҳаққи ҳар қабилае ки аз замини Миср берун овардаам, ба забон ронда, гуфтааст:+

2«Фақат шуморо Ман аз ҳамаи қабилаҳои замин шинохтам,
бинобар ин шуморо барои ҳамаи гуноҳҳотон ба ҷазо мустаҳиқ хоҳам кард+.

3Оё ду кас якҷоя роҳ мераванд,
бе он ки маслиҳатро ба як ҷо монда бошанд?

4Оё шер дар ҷангал наъра мезанад, агар нахҷире пеши вай набошад?

Оё шербача садояшро аз лонаи худ мебарорад, агар сайде ба даст наоварда бошад?

5Оё мурғ ба доми рӯи замин меафтад, агар тузоқе барои вай набошад?

Оё дом аз рӯи замин бардошта мешавад, агар чизе дар он наафтода бошад?

6Агар дар шаҳр шох навохта шавад, оё қавм ба изтироб намеоянд?

Агар бар шаҳр мусибате ояд, оё онро Худованд ба амал наовардааст+?

7Оре, Худованд Худо коре намекунад,
бе он ки сирри Худро ба бандагонаш анбиё ошкор созад+.

8Шер наъра задааст, — кист, ки ҳаросон нашавад?

Худованд Худо сухан рондааст, — кист, ки нубувват накунад?»+

9Бар қасрҳои Ашдӯд ва бар қасрҳои замини Миср эълон намоед ва бигӯед:

«Бар кӯҳҳои Сомария ҷамъ шавед,
ва бетартибиҳои зиёдеро, ки андаруни он аст,
ва ситамҳоеро, ки дар миёни он аст, бубинед»+.

10«Ва онҳо росткориро намедонанд»,
мегӯяд Худованд,

«самараи зулм ва тороҷро дар қасрҳои худ захира мекунанд»+.

11Бинобар ин Худованд Худо чунин мегӯяд:

«Душман омада, дар гирдогирди замин ҷойгир хоҳад шуд;
ва шукӯҳи туро аз ту фурӯд хоҳад овард,
ва қасрҳои ту гирифтори тороҷ хоҳад шуд»+.

12Худованд чунин мегӯяд: «Чунон ки чӯпон ду соқи по ё нармаи гӯшро аз даҳони шер раҳо мекунад,
ончунон банӣ-Исроил, ки дар Сомария бар гӯшаи бистар
ва бар ҷогаҳи димишқӣ нишастаанд, раҳо хоҳанд шуд».

13«Бишнавед ва ба хонадони Яъқуб шаҳодат диҳед»,
мегӯяд Худованд Худо, Худои лашкарҳо,

14«Зеро дар рӯзе ки Ман Исроилро барои ҷиноятҳояш ба ҷазо мустаҳиқ намоям,
барои қурбонгоҳҳои Байт-Ил низ ба ҷазо мустаҳиқ хоҳам намуд,
ва шохҳои қурбонгоҳ шикаста, бар замин хоҳад афтод+.

15Ва хонаи зимистониро бо якҷоягии хонаи тобистонӣ хароб хоҳам кард,
ва хонаҳои оҷ талаф хоҳад шуд,
ва хонаҳои бисьёр нест хоҳад гардид», мегӯяд Худованд+.

БОБИ ЧОРУМ

Қурбониҳои дар Байт-Ил овардашуда сабаби ғазаби Худованд гардидааст.

4^1«Ин каломро бишнавед, эй модаговони Бошон, ки бар кӯҳи Сомария буда,
бенавоёнро зулм мекунед, камбағалонро ба танг меоваред ва ба оғоёни худ мегӯед:

„Биёред, то ки бинӯшем!“+

2Худованд Худо бо қудсияти Худ қасам хӯрдааст,
ки инак, айёме бар шумо меояд,
ки шуморо бо чангчаҳо хоҳанд кашид,
ва бақияи шуморо — бо қалмоқҳои моҳигирӣ+.

3Ва ҳар яке аз шумо аз рахнаи рӯ ба рӯяш берун хоҳад рафт,
ва ҳарамсарои худро тарк хоҳад кард», мегӯяд Худованд+.

4«Ба Байт-Ил биёед ва ҷиноят кунед,
ба Ҷилҷол омада, ҷиноятро афзун намоед,
ва бомдодон қурбониҳои худро биёред,
ва дар ҳар се рӯз — ушрҳои худро+.
5Ва аз хамири туруш ҳадияи шукрона биёред,
ва ҳадияҳои ихтиёриро нидокунон эълон намоед,
зеро ки инро шумо, эй банӣ-Исроил, дӯст медоред»,
мегӯяд Худованд Худо+.

6«Ва Ман низ тозагии дандонҳоро дар ҳамаи шаҳрҳотон,
ва камии нонро дар ҳамаи маконҳотон ба шумо додам,
валекин сӯи Ман барнагаштед», мегӯяд Худованд+.

7«Ва Ман низ, вақте ки то дарав се моҳ монда буд,
боронро аз шумо боздоштам, ва бар як шаҳр боронидам,
ва бар шаҳри дигар наборонидам;
як қитъаи саҳро шодоб гардид, ва қитъаи дигар,
ки борон бар он наборид, хушк шуд+.

8Ва аҳли ду-се шаҳр сӯи як шаҳр барои нӯшидани об равона шуданд, вале сер нашуданд;
валекин сӯи Ман барнагаштед», мегӯяд Худованд.

9«Шуморо бо боди самум ва хушкоӣ зарба задам;
аксари боғҳо ва токҳо ва дарахтони анҷир ва зайтуни шуморо малах хӯрд;
валекин сӯи Ман барнагаштед», мегӯяд Худованд+.

10«Ваборо аз қабили он ки дар Миср воқеъ шудааст, бар шумо фиристодам;
ҷавонони шуморо ба дами шамшер куштам,
дар сурате ки аспҳотон ба асирӣ афтод;
ва тааффуни ӯрдуҳои шумо баромада, ба димоғатон зад;
валекин сӯи Ман барнагаштед», мегӯяд Худованд+.

11«Андаруни шумо харобӣ ба амал овардам,
монанди харобие ки Худо дар Садӯм ва Амӯро
ба амал овардааст,
ва шумо мисли кундаи нимсӯхтае будед, ки аз миёни оташ бароварда шуда бошад;
валекин сӯи Ман барнагаштед», мегӯяд Худованд,+

12«Бинобар ин бо ту, эй Исроил, чунин амал хоҳам кард;
ва азбаски бо ту чунин амал хоҳам кард, ту,
эй Исроил,
худро омода намо, ки бо Худои худ рӯ ба рӯ шавӣ».

13Зеро, инак Ӯ, ки кӯҳҳоро ба вуҷуд овардааст
ва бодро офаридааст,
ва ба одамизод фикрҳои Худро хабар медиҳад,
рӯшноӣ ва зулмотро ба амал меоварад,
ва бар баландиҳои замин қадамгузор мешавад,
— Худованд Худои лашкарҳо исми Ӯст+.

БОБИ ПАНҶУМ

Андӯҳи Худованд дар бораи Исроил.

5^1Ин каломро, ки ман дар ҳаққи шумо, эй хонадони Исроил, ҳамчун марсия ба забон меронам, бишнавед:

2Дӯшизаи Исроил фурӯ ғалтидааст ва дигар нахоҳад бархост;
бар замини худаш партофта шудааст,
ва касе нест, ки варо бархезонад+.

3Зеро ки Худованд Худо чунин мегӯяд:

«Аз шаҳре ки бо ҳазор нафар берун меояд,
сад нафар барои хонадони Исроил боқӣ хоҳанд монд,
ва аз шаҳре ки бо сад нафар берун меояд,
даҳ нафар боқӣ хоҳанд монд».

4Зеро ки Худованд ба хонадони Исроил чунин мегӯяд:

«Маро толиб бошед, ва хоҳед зист+.

5Вале Байт-Илро толиб набошед, ва ба Ҷилҷол наоед,
ва ба Беэр-Шобаъ нагузаред,
зеро ки Ҷилҷол ба асирӣ хоҳад рафт,
ва Байт-Ил ба ҳеҷу пуч мубаддал хоҳад шуд»+.
6Худовандро толиб бошед, ва хоҳед зист;
мабодо ғазаби Ӯ мисли оташ дар хонадони Юсуф даргирифта,
варо фурӯ барад, ва касе набошад,
ки онро дар Байт-Ил хомӯш кунад+.
7Эй, ки инсофро ба явшон мубаддал менамоед,
ва адолатро бар замин мепартоед!
8Ӯ, ки Парвин ва Ҷабборро офаридааст,
ва зулмотро ба субҳ табдил медиҳад,
ва рӯзро шаби торик мегардонад,
ва обҳои баҳрро даъват менамояд,
ва онҳоро бар рӯи замин мерезад, —
Худованд исми Ӯст+.

9Ӯ ҳалокатро бар зидди зӯровар қувват медиҳад,
ва ҳалокат ба қалъа дохил мешавад.

10Аз касе ки дар маҳкама далел меоварад,
кароҳат доранд, ва аз шахси ростгӯй нафрат мекунанд+.

11Бинобар ин, азбаски бенаворо поймол кардед,
ва аз ғаллаи вай хироҷ гирифтед, —
хонаҳо аз санги тарошида хоҳед сохт,
вале дар онҳо сокин нахоҳед шуд;
токҳои дилпазир хоҳед парварид,
вале шароби онҳоро нахоҳед нӯшид,+

12Зеро медонам, ки ҷиноятҳои шумо чӣ қадар бисьёр,
ва гуноҳҳои шумо чӣ қадар азим аст:

шахси одилро ба танг меоваред, ришва мегиред,
ва нисбат ба камбағалон дар маҳкама каҷкорӣ мекунед+.

13Бинобар ин шахси бохирад дар ин замон хомӯш мемонад,
зеро ки замони бад аст.

14Некиро толиб бошед, на бадиро, то ки зист кунед;
ва он гоҳ Худованд Худои лашкарҳо бо шумо хоҳад буд, чунон ки мегӯед.

15Аз бадӣ нафрат кунед ва некиро дӯст доред,
ва инсофро дар маҳкама аз нав барқарор намоед;
шояд Худованд Худои лашкарҳо бар бақияи Юсуф марҳамат кунад+.

Рӯзи Худованд.

16Бинобар ин Худованд Худо, Худои лашкарҳо чунин мегӯяд:

«Дар ҳамаи майдонҳо навҳа хоҳад буд,
ва дар ҳамаи кӯчаҳо хоҳанд гуфт: „Ҳайҳот! Ҳайҳот!“

Ва зироаткорро барои мотам гирифтан,
ва навҳагаронро барои навҳа кардан хоҳанд хонд+.

17Ва дар ҳамаи токзорҳо навҳа хоҳад буд,
зеро ки Ман андаруни ту хоҳам гузашт», мегӯяд

Худованд+.

18Вой ба ҳоли муштоқони рӯзи Худованд!

Ин рӯзи Худованд ба шумо барои чӣ лозим аст?

Он торикист ва на рӯшноӣ+.

19Мисли ин ки касе аз шер гурехта,
ба хирс дучор шавад, ва ба хона даромада,
дасташро ба девор бимонад, ва море ӯро бигазад.

20Охир, рӯзи Худованд торикист ва на рӯшноӣ,
ва тирагист, ва дурахше дар он нест.

Қурбониҳо бидуни адолати ҳақиқӣ — қабоҳат аст пеши Худованд.

21«Ман аз идҳои шумо кароҳат ва нафрат дорам,
ва қурбониҳои шуморо дар маҷлисҳои қавматон қабул нахоҳам кард+.

22Ҳатто агар қурбониҳои сӯхтанӣ ва ҳадияҳои ордии худро барои Ман биёред,
онҳо дилхоҳи Ман нахоҳад буд,
ва ба қурбонии шукронаи говони парвории шумо назар нахоҳам андохт.

23Ғавғои сурудҳои худро аз Ман дур кун,
ва навозиши барбатҳои туро Ман гӯш нахоҳам кард.

24Бигзор инсоф мисли об,
ва адолат мисли наҳри бепоён ҷӯш зада ҷорӣ гардад!

25Оё шумо, эй хонадони Исроил,
дар биёбон дар зарфи чил сол қурбониҳо
ва ҳадияҳо барои Ман овардед+?

26Балки Сиккути малики худ ва Кийюни бути худ,
яъне кавкаби худоёни худро,
ки барои худ сохта будед, бардошта гаштед.
27Ва шуморо Ман ҷалои ватан карда,
ба он тарафи Димишқ хоҳам ронд»,
мегӯяд Худованд,
ки Худои лашкарҳо исми Ӯст+.

БОБИ ШАШУМ

Вой ба ҳоли онҳое ки дар Сион бепарво мебошанд.

6^1Вой ба ҳоли онҳое ки дар Сион бепарво
ва дар кӯҳи Сомария дилпур мебошанд, —
ин нақибони халқи хуҷиста,
ки хонадони Исроил назди онҳо меоянд!+
2Ба Кална убур намоед ва бубинед,
ва аз он ҷо ба Ҳамоти бузург биравед,
ва ба Ҷати фалиштиён фурӯд оед:
оё онҳо аз ин мамлакатҳо беҳтаранд?
Оё ҳудуди инҳо аз ҳудуди шумо зиёдтар аст+?
3Онҳое ки рӯзи бадро дур меандозанд,
ва ҳокимияти ситамро наздик меоваранд;
4Онҳое ки бар ҷогаҳои оҷ мехобанд,
ва бар бистарҳои худ меёзанд,
ва барраҳои фарбеҳро аз миёни рама
ва гӯсолаҳоро аз пеши охур гирифта мехӯранд;
5Онҳое ки бо навозиши барбат месароянд,
ба гумони он ки мисли Довуд барои худ асбоби мусикӣ ихтироъ мекунанд;

6Онҳое ки аз косаҳо шароб менӯшанд,
ва худро бо равғанҳои беҳтарин
тадҳин менамоянд,
ва дар бораи шикасти Юсуф
афсӯс намехӯранд, —

7Бинобар ин онҳо акнун дар сари асирон ба асирӣ хоҳанд рафт,
ва шавқуни айёшон хотима хоҳад ёфт.
8Худованд Худо ба Зоти Худ қасам мехӯрад,
ва Худованд Худои лашкарҳо мегӯяд:
«Ман аз ифтихори Яъқуб кароҳат дорам,
ва аз қасрҳои ӯ нафрат менамоям,
ва шаҳрро бо ҳар чи дар он аст, таслим хоҳам кард»+.

9Ва чунин воқеъ хоҳад шуд, ки агар даҳ одам дар як хона боқӣ монда бошанд, онҳо низ хоҳанд мурд.

10Ва ҳангоме ки варо хешованди вай ва сӯзонандаи вай бардорад, то ки устухонҳоро аз хона берун оварад, ва ба касе ки дар як гӯшаи хона бошад, бигӯяд: «Оё боз касе бо ту ҳаст?», вай ҷавоб хоҳад дод: «Ҳеҷ кас нест»; ва ӯ хоҳад гуфт: «Хомӯш бош! — то ки исми Худованд зикр карда нашавад».

11Зеро инак, Худованд амр мефармояд, ва хонаи калон гард-гард мешавад, ва хонаи хурд — пора-пора.

12Оё аспон бар сахра метозанд?

Оё онро бо говҳо шудгор кардан мумкин аст?

Зеро ки шумо инсофро ба гиёҳи заҳрдор табдил додаед,
ва самари адолатро — ба явшон.

13Шумо, ки аз ночизе шод мешавед ва мегӯед:

«Оё бо қуввати худ шохҳо барои худ ба даст наовардем?» —

14«Инак Ман», мегӯяд Худованд Худои лашкарҳо,

«халқеро бар зидди шумо, эй хонадони Исроил, бармеангезам,
ва шуморо аз даромадгоҳи Ҳамот то наҳри Аробо ба танг хоҳанд овард».

БОБИ ҲАФТУМ

Се рӯъё дар бораи доварии оянда бар Исроил.

7^1Худованд Худо ба ман чунин рӯъёро намоён кард, ва инак, дар ибтидои рӯидани алафи бевақтӣ Ӯ малахро ба вуҷуд овард, ва ин алафе буд баъд аз даравидани алафи подшоҳ+.

2Ва ҳангоме ки вай алафи заминро хӯрда тамом кард, ман гуфтам:

«Худоё Худовандо! Лутфан, марҳамат намо!

Чӣ гуна Яъқуб қомат рост кунад? Вай бағоят хурд аст».

3Худованд аз ин пушаймон гардид.

«Ин тавр нахоҳад шуд!» — гуфт Худованд+.

4Худованд Худо ба ман чунин рӯъёро намоён кард, ва инак Худованд Худо оташро хонд, ки доварӣ намояд, ва вартаи азимро фурӯ бурд, ва қитъаи саҳроро сӯзонид.

5Ва ман гуфтам:

«Худоё Худовандо! Лутфан, боздор!

Чӣ гуна Яъқуб қомат рост кунад? Вай бағоят хурд аст».

6Худованд аз ин пушаймон гардид.

«Ин тавр низ нахоҳад шуд!» — гуфт Худованд Худо.

7Ба ман чунин рӯъёро намоён кард, ва инак Худованд бар девори амӯдӣ истода буд, ва шоқуле дар дасташ буд.

8Ва Худованд ба ман гуфт: «Эй Омӯс, чӣ мебинӣ?» Гуфтам: «Шоқуле». Ва Худованд гуфт:

«Инак, шоқуле дар миёни қавми Худ Исроил мегузорам, ва дигар аз гуноҳашон гузароӣ нахоҳам кард+.

9Ва баландиҳои Исҳоқ валангор,
ва қудсҳои Исроил хароб хоҳад шуд,
ва бар хонадони Ёробъом бо шамшер қиём хоҳам кард»+.

Коҳини Байт-Ил Омӯсро пеши подшоҳ айбдор мекунад.

10Ва Амасьё, коҳини Байт-Ил, назди Ёробъом, подшоҳи Исроил, кас фиристод, то бигӯяд: «Омӯс дар миёни хонадони Исроил бар зидди ту ошӯб меандозад; замин наметавонад ҳамаи суханони ӯро гунҷоиш диҳад;+

11Зеро ки Омӯс чунин мегӯяд: „Ёробъом ба дами шамшер хоҳад мурд, ва Исроил аз замини худ ба асирӣ бурда хоҳад шуд“»+.

12Ва Амасьё ба Омӯс гуфт: «Эй валӣ! Рафта ба замини Яхудо бигрез, ва дар он ҷо нон бихӯр, ва дар он ҷо нубувват намо;+

13Валекин дар Байт-Ил дигар нубувват накун, зеро ки қудси подшоҳ аст он, ва хонаи салтанат аст он»+.

14Ва Омӯс ҷавоб гардонда, ба Амасьё гуфт: «Ман на набӣ ҳастам ва на писари набӣ, балки рамабон будам ва дарахтони ҷумизро меҷустам+.

15Ва Худованд маро аз хизмати гӯсфандон гирифт, ва Худованд ба ман гуфт: „Рафта, ба қавми Ман Исроил нубувват намо“.

16Ва акнун каломи Худовандро бишнав: ту мегӯӣ: „Дар ҳаққи Исроил нубувват накун ва дар ҳаққи хонадони Исҳоқ сухан нарон“+.

17Бинобар ин Худованд чунин мегӯяд: „Зани ту дар шаҳр гирифтори зино хоҳад шуд, ва писарону духтарони ту ба дами шамшер хоҳанд афтод, ва замини ту бо риштаи андоза тақсим карда хоҳад шуд, ва ту бар замини нопок хоҳӣ мурд, ва Исроил аз замини худ ба асирӣ бурда хоҳанд шуд“».

БОБИ ҲАШТУМ

Сабади пур аз меваҷот — аломати заволи наздики Исроил.

8^1Худованд Худо ба ман чунин рӯъёро намоён кард, ва инак, сабаде пур аз меваҷот+.

2Ва Ӯ гуфт: «Эй Омӯс, ту чӣ мебинӣ?» Гуфтам: «Сабаде пур аз меваҷот». Ва Худованд ба ман гуфт: «Заволи қавми Ман Исроил фаро расидааст; дигар аз гуноҳашон гузароӣ нахоҳам кард+.

3Ва сурудҳои қаср дар он рӯз ба навҳа табдил хоҳад ёфт», мегӯяд Худованд Худо, «лошаҳо бисьёр хоҳад шуд, ва дар ҳар ҷо онҳоро хомӯшона берун хоҳанд партофт».

4Инро бишнавед, эй муштоқони поймол кардани мискинон ва маҳв сохтани бенавоёни замин,

5Ки мегӯед:

«Навмоҳ кай мегузарад, то ки ғалларо бифрӯшем;
ва шанбе кай мегузарад, то ки анборҳои ғалларо бикшоем,
вазнро кам ва қиматро зиёд кунем,
ва бо тарозуи нодуруст фиреб диҳем,+
6Бенавоёнро ба нуқра,
ва мискинонро дар ивази як ҷуфт кафш бихарем,
ва пасмондаи ғалларо бифрӯшем»+.
7Худованд ба ифтихори Яъқуб қасам хӯрдааст:

«Ҳеҷ яке аз аъмоли онҳоро ҳаргиз фаромӯш нахоҳам кард!

8Оё ба ин сабаб замин ба ҷунбиш нахоҳад омад,
ва ҳар сокини он мотам нахоҳад гирифт?

Ва он сар то сараш мисли наҳр баланд хоҳад шуд,
ва мисли дарьёи Нили Миср туғьён хоҳад кард
ва фурӯ хоҳад нишаст»+.

9«Ва дар он рӯз чунин воқеъ хоҳад шуд», мегӯяд Худованд Худо,

«ки ғуруби офтобро дар нисфи рӯз ба амал хоҳам овард,
ва заминро дар айни рӯзи равшан торик хоҳам кард+.

10Ва идҳои шуморо ба мотам,
ва ҳамаи сурудҳои шуморо ба навҳа табдил хоҳам дод,
ва бар ҳар камар палос,
ва бар ҳар сар бемӯӣ хоҳам овард,
ва инро мисли мотами фарзанди ягона,
ва охирашро мисли рӯзи талх хоҳам гардонид+.
11Инак айёме меояд», мегӯяд Худованд Худо,
«ки гуруснагӣ бар замин хоҳам фиристод, —
аммо на гуруснагӣ аз нон ва на ташнагӣ аз об,
балки аз шунидани суханони Худованд+.
12Ва аз баҳр то баҳр,
ва аз шимол то шарқ ҳаракат хоҳанд кард:

гаштугузор намуда, каломи Худовандро ҷустуҷӯ хоҳанд кард,
вале онро нахоҳанд ёфт.
13Дар он рӯз дӯшизагони соҳибҷамол
ва ҷавонон аз ташнагӣ беҳуш хоҳанд шуд;
14Онҳое ки ба гуноҳи Сомария қасам хӯрда,
мегӯянд: „Ба ҳаёти худои ту, эй Дон!“
ва „Ба ҳаёти худои Беэр-Шобаъ!“, —
фурӯ хоҳанд ғалтид ва дигар нахоҳанд бархост»+.

БОБИ НӮҲУМ

Нубуввати охирин дар бораи парокандагӣ.

9^1Худовандро дидам, ки назди қурбонгоҳ истода буд, ва гуфт:

«Сарҳои сутунҳоро бизан, то ки остонаҳо ба ларза ояд,
ва онҳоро бар сари ҳама бишкан, ва боқимондагонро Ман ба дами шамшер хоҳам кушт:

гурезпое аз онҳо нахоҳад гурехт,
ва наҷотталабе аз онҳо наҷот нахоҳад ёфт+.
2Агар дӯзахро рахна карда фурӯд оянд,
дасти Ман онҳоро аз он ҷо хоҳад гирифт;
ва агар ба осмон сууд кунанд,
онҳоро аз он ҷо фурӯд хоҳам овард+.
3Ва агар дар куллаи Кармил пинҳон шаванд,
онҳоро аз он ҷо ҷустуҷӯ намуда, хоҳам гирифт;
ва агар аз пеши назарам дар қаъри баҳр руст шаванд,
дар он ҷо морро амр хоҳам фармуд, ки онҳоро бигазад+.

4Ва агар пешопеши душманони худ ба асирӣ бираванд,
дар он ҷо шамшерро амр хоҳам фармуд, ки онҳоро бикушад,
ва Ман чашми Худро бар онҳо барои бадӣ хоҳам нигаронид, ва на барои некӣ».

5Ва Худованд Худои лашкарҳо чун ба замин бирасад,
он гудохта мешавад, ва ҳамаи сокинонаш мотам мегиранд,
ва он сар то сараш мисли наҳр баланд мешавад,
ва мисли дарьёи Нили Миср фурӯ менишинад+.
6Ӯ кӯшкҳои Худро дар осмон бино кардааст,
ва гунбази Худро бар замин барпо намудааст;
Ӯ обҳои баҳрро даъват мекунад,
ва онҳоро бар рӯи замин фурӯ мерезад;
исми Ӯ Худованд аст+.
7«Оё шумо, эй банӣ-Исроил,
барои Ман мисли писарони ҳабашиён нестед?»
— мегӯяд Худованд. —

«Оё Исроилро аз замини Миср, ва фалиштиёнро аз Кафтӯр,
ва арамиёнро аз Қир берун наовардам+?

8Инак, чашмони Худованд Худо бар мамлакати гуноҳкор аст,
ва Ман онро аз рӯи замин маҳв хоҳам кард;
аммо хонадони Яъқубро куллиятан талаф нахоҳам кард», мегӯяд Худованд.

9«Зеро инак, Ман амр хоҳам фармуд,
ва хонадони Исроилро дар миёни ҳамаи халқҳо хоҳам бехт,
чунон ки ғалла дар ғалбер бехта мешавад,
ва сангчае бар замин намеафтад+.

10Ҳамаи гуноҳкорони қавми Ман ба дами шамшер хоҳанд мурд,
яъне онҳое ки мегӯянд: „Ин офат ба мо нахоҳад расид ва ба сари мо нахоҳад омад“+.

Аз нав барқарор кардани салтанати Довуд.

11Дар он рӯз Ман хаймаи Довудро, ки фурӯ ғалтидааст,
аз нав барпо хоҳам намуд, ва рахнаҳояшро таъмир хоҳам кард,
ва харобиҳояшро аз нав барқарор хоҳам намуд,
ва онро мисли айёми қадим бино хоҳам кард,+
12То ки онҳо бақияи Адӯм ва ҳамаи халқҳоеро,
ки исми Ман бар онҳо ниҳода шудааст,
тасарруф намоянд», мегӯяд Худованд, ки инро ба амал меоварад.

13«Инак, айёме меояд», мегӯяд Худованд,

«ки шудгоркунанда ба даравгар дучор хоҳад омад,
ва пахшкунандаи ангур — ба коранда;
ва кӯҳҳо шираи ангурро хоҳад чаконид,
ва бар ҳамаи теппаҳо шир ҷорӣ хоҳад шуд+.

14Ва асирони қавми Худ Исроилро хоҳам баргардонид,
ва онҳо шаҳрҳои валангоршударо бино карда,
дар онҳо сокин хоҳанд шуд, ва токҳо шинонда,
шароби онҳоро хоҳанд нӯшид, ва боғҳо парвариш намуда,
меваи онҳоро хоҳанд хӯрд,+
15Ва Ман онҳоро дар заминашон хоҳам шинонд,
ва онҳо дигар аз заминашон,
ки ба онҳо додаам, канда нахоҳанд шуд»,
мегӯяд Худованд Худои ту.

+ 1:1 2 Подш. 14:2, 2 Вак. 11:6, Наҳ. 3:5, 4 Подш. 14:23, 4 Подш. 15:1, 2 Вак. 26:1, Иш. 1:1, Ҳуш. 1:1, Зак. 14:5

+ 1:2 Ирм. 25:30, Юил 3:16, Еҳ. 19:26, 3 Подш. 18:19

+ 1:3 Иш. 17:1, Ирм. 49:23, 4 Подш. 10:32-33, Иш. 21:10

+ 1:4 4 Подш. 8:12, 4 Подш. 13:22, Ирм. 49:27

+ 1:5 Ирм. 51:30, Ҳуш. 4:15, Ҳиз. 27:23, 4 Подш. 16:9, Иш. 22:6, Ом. 9:7

+ 1:6 Ирм. 47:1, Ирм. 47:5, 2 Вак. 28:18, Юил 3:6

+ 1:8 1 Подш. 5:1, Ом. 3:9, Саф. 2:4, Зак. 9:5

+ 1:9 Иш. 23:1, Ирм. 47:4, Ҳиз. 26:2, Юил 3:4, Зак. 9:4, 3 Подш. 5:1

+ 1:11 Иш. 34:5, Иш. 63:1, Ирм. 49:7-22, Ҳиз. 25:12-14, Уб. 1:1-16, Мал. 1:3-4, 2 Вак. 28:17, Ҳиз. 35:5

+ 1:13 Ирм. 49:1, Ҳиз. 21:28, Ҳиз. 25:2, Саф. 2:8, 4 Подш. 8:12, Ҳуш. 14:1

+ 1:14 Так. Шар. 3:11, 2 Подш. 12:26

+ 1:15 Ирм. 49:3

+ 2:1 Иш. 15:1, Иш. 25:10, Ирм. 48:1, Ҳиз. 25:8, Саф. 2:8

+ 2:2 Ирм. 48:24
+ 2:4 Иб. 26:14-15, Ирм. 16:19-20
+ 2:5 Ирм. 17:27, Ҳуш. 8:14
+ 2:6 Иб. 25:39, 4 Подш. 4:1, Ом. 8:6

+ 2:7 Айюб 24:4, Иш. 10:2, Иб. 18:8, Так. Шар. 22:30

+ 2:9 Ад. 13:32-33, Еҳ. 24:8

+ 2:10 Хур. 12:51, Так. Шар. 8:2

+ 2:11 Ад. 6:2, Иш. 30:10, Ирм. 11:21, Ом. 7:13, Мик. 2:6

+ 2:14 Заб. 32:16-17
+ 3:1 Хур. 12:51
+ 3:2 Так. Шар. 7:6, Так. Шар. 10:15

+ 3:6 Ҳиз. 33:4, Ҳуш. 5:8, Юил 2:1, Нав. 3:38, Мик. 1:12

+ 3:7 Ҳас. 18:17
+ 3:8 Иш. 31:4, Ад. 22:38
+ 3:9 3 Подш. 21:1
+ 3:10 Иш. 3:14, Мик. 6:10-12

+ 3:11 Так. Шар. 28:52, 4 Подш. 17:5-6, 4 Подш. 18:9-12

+ 3:14 Хур. 27:2, 3 Подш. 13:1-3, 4 Подш. 23:15

+ 3:15 Ирм. 36:22, 3 Подш. 22:39

+ 4:1 Заб. 21:12, Ҳиз. 39:18

+ 4:2 Заб. 88:36, 4 Подш. 19:28, Ҳиз. 29:4, Ҳиз. 38:4, Ҳаб. 1:15

+ 4:3 Ҳиз. 12:5, Ҳиз. 12:12
+ 4:4 Ом. 5:5, Ад. 28:3-4
+ 4:5 Иб. 7:13, Иб. 22:18, Мат. 23:13
+ 4:6 Ирм. 5:3, Ҳаҷ. 2:17
+ 4:7 Ирм. 3:3

+ 4:9 Иб. 26:16, Так. Шар. 28:22, Ҳаҷ. 2:17, 3 Подш. 8:37, 2 Вак. 6:28, Юил 1:4

+ 4:10 Хур. 9:3, Так. Шар. 28:27, Так. Шар. 28:60

+ 4:11 Ҳас. 19:24, Зак. 3:2
+ 4:13 Мик. 1:3
+ 5:2 Иш. 47:1
+ 5:4 Иш. 55:6, Саф. 2:3

+ 5:5 Ҳуш. 4:15, Ҳуш. 9:15, Ҳуш. 12:11, Ом. 4:4, Ом. 8:14

+ 5:6 Так. Шар. 4:24, Ибр. 12:29
+ 5:8 Айюб 9:9, Айюб 38:31, Ом. 4:13
+ 5:10 Мас. 15:12

+ 5:11 Так. Шар. 28:30, Так. Шар. 28:39, Мик. 6:15, Саф. 1:13

+ 5:12 Хур. 23:8, Иш. 29:21
+ 5:15 Заб. 96:10, Рум. 12:9
+ 5:16 Ирм. 9:17
+ 5:17 Хур. 12:12
+ 5:18 Юил 1:15, Юил 2:2, Саф. 1:15

+ 5:21 Иш. 1:11-14, Ирм. 6:20, Мал. 1:10, Иб. 3

+ 5:25 Аъм. 7:42-43
+ 5:27 4 Подш. 17:6
+ 6:1 Иш. 32:9, Саф. 1:12
+ 6:2 Иш. 10:9, Наҳум 3:8
+ 6:8 Ирм. 51:14
+ 7:1 Хур. 10:4, Юил 1:4
+ 7:3 Юил 2:13-14, Юн. 1:6, Юн. 3:9
+ 7:8 Ирм. 1:11, Ирм. 1:13, Ом. 8:2
+ 7:9 4 Подш. 15:8-12
+ 7:10 3 Подш. 12:32
+ 7:11 Ом. 6:7
+ 7:12 Мик. 3:5
+ 7:13 Ом. 2:12, 3 Подш. 12:29-33
+ 7:14 Ом. 1:1
+ 7:16 Иш. 30:10, Мик. 2:6
+ 8:1 Ирм. 24:1, Мик. 7:1

+ 8:2 Ирм. 1:11, Ирм. 1:13, Ом. 7:8, Нав. 4:18, Ҳиз. 7:2-3

+ 8:5 Ад. 28:11, Наҳ. 13:15-16, Иб. 19:36, Мик. 6:10

+ 8:6 Иб. 25:39, 4 Подш. 4:1, Ом. 2:6
+ 8:8 Ом. 9:5
+ 8:9 Ирм. 15:9, Мик. 3:6, Луқ. 23:44

+ 8:10 Ирм. 16:9, Нав. 5:15, Ҳуш. 2:11, Ирм. 6:26, Зак. 12:10

+ 8:11 1 Подш. 3:1, Заб. 73:9
+ 8:14 3 Подш. 12:29-30
+ 9:1 Дов. 16:26-30
+ 9:2 Заб. 138:8-10
+ 9:3 Заб. 67:23
+ 9:5 Заб. 45:7, Ом. 8:8
+ 9:6 Заб. 103:3, Ом. 4:13

+ 9:7 Ирм. 47:4, 4 Подш. 16:9, Иш. 22:6, Ом. 1:5

+ 9:9 Луқ. 22:31
+ 9:10 Ом. 6:3
+ 9:11 Аъм. 15:16-18
+ 9:13 Юил 3:18

+ 9:14 Айюб 3:14, Иш. 58:12, Иш. 61:4, Ирм. 31:5

Table of Contents

- Китоби Муқаддас

- Омӯс

- БОБИ ЯКУМ
- БОБИ ДУЮМ
- БОБИ СЕЮМ
- БОБИ ЧОРУМ
- БОБИ ПАНҶУМ
- БОБИ ШАШУМ
- БОБИ ҲАФТУМ
- БОБИ ҲАШТУМ
- БОБИ НӮҲУМ